အခန်း (၄၃-၄၄)

အခန်း ၄၃ ဘူတာဆိုက်ကပ်ခြင်း ထောင်ချောက်

"မင်းရထားဘီးတွေ မံမီတွေနဲ့ ငြိသွားတာက တော်တော်လေး ဖြစ်တတ်တဲ့သဘာဝပဲလေ။"

ကျောက်လင်သည် သေနတ်ကို ထိတ်လန့်တကြား ပိုက်ထားရင်း ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေကာ လမ်းပိတ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါးများ ရှိမရှိ အဆက်မပြတ် ချောင်းကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤမက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသက်ကယ်ကြိုးတစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်မလည်း ဒီလိုမဖြစ်ချင်ပါဘူး အစ်ကိုရဲရယ်၊ ကျွန်မရဲ့ ပါရမီစွမ်းရည်ကို အစ်ကိုသိသားပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဘူတာရုံက ရခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သယံဇာတတွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ရောင်းသင့်ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မဝယ်ကြဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတာကို တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူးဖြစ်နေတယ်။"

သူမ၏ ကံဆိုးခြင်းများက ဘူတာရုံထဲတွင်မှ စတင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကံကောင်းမှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက စတင်နေခဲ့ပြီဖြစ်ပုံရသည်။

သူမ၏ သရေစာများကို အဘယ်ကြောင့် မည်သူမျှ မဝယ်ရခြင်းကိုမူ နားလည်ရန် မခက်ခဲလှပေ။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထဲတွင် အနည်းစုမှလွဲ၍ မည်သူကများ မိမိတို့၏ အစားအသောက် တပ်မက်မှုကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် အပိုသယံဇာတများကို အသုံးခံနိုင်မည်နည်း။

"အခြေအနေနဲ့ ကြည့်လုပ်လိုက်ပါ။"

"ဒီတိုင်း ကြည့်လုပ်လို့ မရဘူးလေ။ ကျွန်မဆီမှာရှိတဲ့ သရေစာတွေ အကုန်ပေးပါ့မယ်၊ ပြုပြင်ရေး ပစ္စည်းလေးတွေလောက်တော့ ရောင်းပေးပါ။"

အပြန်အလှန်ပြောဆိုသော ချက်ဘောက်စ်နောက်တွင် ချစ်စရာကာတွန်းဇာတ်ကောင်လေး ဒူးထောက်ငိုကြွေးနေသည့် ပုံလေးတစ်ခု ပါလာရာ တော်တော်လေး ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော်လည်း ရဲချီယန်က သူမ၏ ကယ်တင်ရှင်လုပ်ပေးရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်မထားပေ။

"မင်း ပြီးခဲ့တဲ့ ဘူတာရုံမှာ ရတနာသေတ္တာ တစ်ခု ဖွင့်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ ရတနာသေတ္တာထဲက ရထားဒင်္ဂါးတွေကို လိုချင်တယ်။ အဲဒါတွေကို ပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲပေးမယ်။"

ချက်ဘောက်စ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရဲချီယန်က လောမနေပေ။ မိနစ်ဝက်ခန့်အကြာတွင် ကျောက်လင်က အကြောင်းပြန်လာသည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

ထို့နောက်တွင် သူမ လိုအပ်သော ပစ္စည်းစာရင်းများ ပါလာသည်။

ပစ္စည်းများစွာ မဟုတ်ဘဲ စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်း ၄၂ ခုသာဖြစ်သည်။ အခြားအခြေအနေများတွင်ဆိုပါက ကျောက်လင်သည် ၎င်းတို့အတွက် ရထားဒင်္ဂါး နှစ်ပြားကို သေချာပေါက် အလဲအလှယ်လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုတော့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"လူယုတ်မာကြီး၊ အခုတော့ ကုန်သွယ်ရေး ဘူတာကို ရောက်ရင်တောင် ဘာမှဝယ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက သိပ်အနိုင်ကျင့်တာပဲ။"

ရဲချီယန်ထံမှ ပစ္စည်းများ ရရှိပြီးနောက် မကောင်းဆိုးဝါးများ မမီလာခင် ရထားကို ပြုပြင်လိုက်သည်။ မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ ဗလာဖြစ်နေသော ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။

"သူ့ကို သရေစာတွေ အများကြီး အလကားပေးလိုက်ရတယ်။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုတောင် ဘယ်လိုညင်ညင်သာသာ ဆက်ဆံရမလဲ မသိဘူး၊ အီးဟီး... ငါ့ပိုက်ဆံတွေ၊ အကုန်ကုန်သွားပြီ။"

ဒေါင်... သင့်ထံသို့ မိတ်ဆွေအသစ်ထံမှ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပါသည်။

"အို၊ ဒါနဲ့ မင်းအတွက် မိတ်ဆွေတစ်ယောက်အနေနဲ့ အကြံပေးစရာလေးတစ်ခု ရှိတယ်။ နားထောင်ချင်လား။"

"ငါ့ဆီက ပိုက်ဆံတွေကို ထပ်လှည့်စားချင်နေပြန်ပြီလား။ ဒီလူယုတ်မာကြီးကိုတော့ ငါ အလိမ်မခံနိုင်တော့ဘူး။"

သို့တိုင်အောင်ပင်...

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ နားထောင်ချင်ပါတယ်။ အစ်ကိုရဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါဦး။"

"ဒီကုန်သွယ်ရေး ဘူတာရဲ့ ရပ်နားချိန်က အဆုံးအစမရှိဘူး။"

"ဟင်၊ တကယ်ကြီးလား။ ဒါဆို အဲဒီအဓိပ္ပာယ်က။"

ထိုမက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ ဘေးရှိ သစ်သားဗီရိုနှင့် ခေါင်းဆောင့်မိသွားပြီး အထဲမှ ပစ္စည်းများက ခေါင်းပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

"အော့၊ နာလိုက်တာ။"

နာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ အလင်းဖန်သားပြင်ကို ဆက်၍ နှိပ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ကျွန်မသာ ဒီမှာ ထာဝရနေလို့ရရင် ဆက်ပြီးစွန့်စားခန်းတွေ ထွက်စရာမလိုတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။"

တကယ်ပင် သူသာ သတိမပေးခဲ့ပါက ကျောက်လင်သည် ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်နေရန် ရွေးချယ်သွားလောက်ပေသည်။

သူမ၏ ပါရမီစွမ်းရည်က အမြဲတမ်း အန္တရာယ်နှင့် ကံကောင်းမှုများကြားတွင် လှည့်ပတ်နေစေသည်။

အထူးသဖြင့် ကြီးမားသော ကံကောင်းမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ အံ့သြဝမ်းသာမည်မဟုတ်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် လာမည့် ကံဆိုးခြင်းလှိုင်းလုံးကိုသာ ပို၍ ကြောက်ရွံ့နေမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။ မဟုတ်ရင် အစ်ကိုက ကျွန်မကို ကြိုပြောစရာမလိုဘူးလေ။ အဲဒီကိုရောက်ရင် ကျွန်မဘာသာကျွန်မ သိလာမှာပဲ။"

ကျောက်လင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ရာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကူကယ်ရာမဲ့မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများက အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

"အစ်ကိုပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာကြီးက ကျွန်မတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် အလွတ်ပေးမှာလဲ။ အကယ်၍ ကျွန်မသာ တကယ်ပဲ အဲဒီမှာ ကျန်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ရထားပေါ်မှာကြုံရတာထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေနဲ့ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ အထူးသဖြင့် ကျွန်မရဲ့ ဒီဘူတာက ကံဆိုးခြင်းဘူတာလေ။ ဘယ်လိုလုပ် ကောင်းတဲ့ကိစ္စ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ။"

သူမက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းလှသည်။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့်ပင် အဖြေကို ရရှိသွားခဲ့သည်။

ရဲချီယန်က ထပ်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ပေ။ ကျောက်လင်ကို သတိပေးခဲ့ရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ဤကြက်မလေးက ရံဖန်ရံခါ ရွှေဥများ ဥပေးတတ်သောကြောင့် သူမ အသက်ပိုရှည်ရှည် နေရခြင်းက သူ၏အတွက် မဆိုးလှသောကြောင့်ပင်။

နောင်တစ်ချိန် ကံဆိုးမှုများတွင် ကျောက်လင် သေဆုံးသွားမည်လား ဆိုသည်မှာမူ အနည်းငယ် နှမြောစရာကောင်းရုံမျှသာ ဖြစ်ပေမည်။

ဝုန်း...

ဒုတိယမြောက် ရထားတစ်စင်း ဘူတာရုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ခါးအထိရှည်လျားပြီး ချောမွေ့သော ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရထားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။

အမျိုးသမီးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဘူတာရုံထဲတွင် သူမ၏ရထားမှလွဲ၍ အခြားရထားတစ်စင်းတည်းသာ ရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး အပြာနုရောင် ဂျပန်ခေါက်ဖုန်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ရှင် မရောက်သေးဘူးလား။ ရှင်က အဆင့် ၃ ကို ရောက်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီရထားက ရှင့်ရထား မဟုတ်ဘူးမလား။"

အပြုံးမျက်နှာနှင့်လူနှင့်အတူ ဂို ကစားနေသော ရဲချီယန်သည် စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီ ကံဆိုးမလေး ပြဿနာ ထပ်တက်ပြန်ပြီလား။"

ကျောက်လင်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အလင်းဖန်သားပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သောအခါ မက်ဆေ့ချ်ပို့လာသူမှာ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် ဖြစ်နေသည်။

"အိုး... ဒါက သူမရဲ့ ရထားလား။ သူရောက်လာတာ တော်တော်မြန်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက အပြင်ဘက်ကနေ ငါ့ကို ဘယ်လိုစကားပြောနေတာလဲ။ ဖုန်းနဲ့လား။"

လူသစ် ကုန်သွယ်ရေး ဇုန် တွင် အပိုရောက်ရှိနေသော ရထားကို ရဲချီယန် သတိထားမိလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူနှင့် ပုံမှန်အရောင်းအဝယ်လုပ်လေ့ရှိသော ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် မှန်း နားလည်သွားသည်။

ဒါက ယုတ္တိရှိလှသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူနှင့် လီရှောင်ရှန်း မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော ရထားမောင်းနှင်သူများထဲတွင် သူမက အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်ရာ တတိယမြောက် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

"ငါ အဲဒီမှာ မရှိဘူး။"

"ဟင်။"

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် သည် သူမ အိပ်ရာမနိုးသေးသလားဟု တွေးတောမိကာ အလင်းဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ချက်ဘောက်စ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ရှင် ဒီဘူတာကနေ ထွက်သွားပြီလား။ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လီရှောင်ရှန်းက အများသုံး ချက်ဘောက်စ်ထဲမှာ သူက အမြန်ဆုံးဖြစ်ပြီး တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ရသေးဘူးလို့ ပြောထားတာလေ။ ဒါမှမဟုတ်... ရှင်က အဆင့် ၄ ကို ရောက်နေပြီလား။"

"ခန့်မှန်းကြည့်လေ။"

"...ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ။"

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် ချက်ဘောက်စ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲမှ နားမလည်နိုင်မှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုများကို ဖိနှိပ်မထားနိုင်ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

"သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်နေရတာလဲ။"

နားမလည်နိုင်သော်လည်း လက်ခံရုံမှလွဲ၍ တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဖန်သားပြင် စာမျက်နှာကို ပြောင်းလိုက်ရာ စနစ်၏ ဘူတာရုံ မိတ်ဆက်စာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဆုံးအစမရှိ ရပ်နားချိန် ဟုတ်လား။"

"ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုပါပဲ။"

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် သည် ဤနေရာတွင် နေရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်မထားပေ။ ဘူတာရုံအတွင်းရှိ ဆိုင်းဘုတ်များကို လိုက်နာကာ ဈေးဝယ်စင်တာကို ရှာတွေ့သွားသည်။

ဤနေရာတွင်လည်း လမ်းကြောင်း သုံးခု ရှိသည်။

ရောမဂဏန်း တစ် မှ သုံးအထိဖြစ်သည်။ သူမသည် တတိယမြောက် လမ်းကြောင်းကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် လီရှောင်ရှန်း အထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ဖုန်းထဲမှ သပ်ရပ်လှပသော လက်ဖြောင့်ရိုင်ဖယ် တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင် သေနတ်ပြောင်းဝက လီရှောင်ရှန်း၏ ခေါင်းကို တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားလိုက်သည်။

"မင်းလား။ နေပါဦး။ မပစ်နဲ့။ ငါက လီရှောင်ရှန်း ပါ။ ဒီမှာ၊ ဒီမှာ လူသတ်ခွင့် မပြုထားဘူး။"

လီရှောင်ရှန်းသည် ထိတ်လန့်တကြား တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ဘေးနားရှိ သတိပေးဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို တုန်ရီစွာဖြင့် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"လူမသတ်ရ" ဟူသော စာသားကို ၎င်းအပေါ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားသည်။

"ဖယ်စမ်း။"

"ငါ၊ ငါ အခု သွားတော့မယ်၊ မပစ်နဲ့နော်။"

သေနတ်ပြောင်းဝကို ရှောင်ရှားကာ လီရှောင်ရှန်းသည် နှစ်လှမ်းခန့် ပြေးထွက်သွားပြီးနောက် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

"ငါက လီရှောင်ရှန်း၊ ဒီဘူတာကို ပထမဆုံး ရောက်လာတဲ့သူ၊ ပြီးတော့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌလည်း ဖြစ်တယ်။ မင်းက ငါ့နောက်ကနေ ရောက်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့ တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ငါ မင်းကို ဖိတ်ခေါ်..."

ဒိုင်း...

သူ၏ခြေရင်းသို့ ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ကျရောက်လာသည်။

သူ၏ပေါင်ကို ဖောက်ဝင်သွားလုနီးပါးပင်။

"ပထမဆုံး ဟုတ်လား။"

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် သည် သေနတ်ပြောင်းဝမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး လီရှောင်ရှန်းကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟက်..."

တစ်ဖက်လူထံမှ ပေါ်တင်လှောင်ပြောင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လီရှောင်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုသေနတ်ကိုသာ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပါက ထိုနေရာမှ လှည့်ထွက်သွားမည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဈေးဝယ်စင်တာထဲမှ ကမန်းကတန်း ပြေးထွက်သွားပြီးနောက်မှ လီရှောင်ရှန်းသည် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောရဲတော့သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း၊ မင်း ဒါကို နောင်တရစေရမယ်။"

အခန်း ၄၄ သတ္တမမြောက် ဘူတာရုံမှ ထွက်ခွာခြင်း၊ စက်သေနတ်ကြီးကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း

"ဒီကောင်က တကယ်ကို အလိုက်တသိ ရှိတာပဲ။"

ပြဇာတ်ကောင်းတစ်ပုဒ်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် ရထားပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

"ငါလည်း သွားသင့်ပြီ။ ရော့၊ ဒါ မင်းအတွက်။"

ပထမဆုံး ရထားတွဲ၏ ပြတင်းပေါက်မှ ဈေးဝယ်စင်တာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ရေပိုက်တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ အပြုံးမျက်နှာနှင့်လူထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ယခုအခါ ရထားတွဲအတွင်းရှိ ရေလှောင်ကန်မှာ ရေများလျှံကျနေပြီဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပြည့်သွားပြီ။ အရမ်းနှေးတာပဲ။"

အပြုံးမျက်နှာနှင့်လူက ပိုက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ချိုးပစ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ရထားမောင်းနှင်သူက ကုန်သွယ်ရေး ဇုန်ထဲမှာ ရေယူတာက စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်နေပြီ။ သင် ဒီရေပိုက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာကိုက တော်တော်လေး ကောင်းနေပါပြီ။"

ရဲချီယန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ထိုသို့ပြောသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ရထားပေါ်တက်ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော အပြုံးမျက်နှာနှင့်လူက နောက်တစ်ကြိမ် မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး မှတ်ထားပါ။ ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆုံးအစမရှိ ဆိုတာကို မယုံပါနဲ့။ အကယ်၍ ယုံမိရင်တော့ ကျုပ်အဖြစ်လိုမျိုး ဒါက အကျိုးဆက်ပါပဲ။"

"ငါ မှတ်ထားပါ့မယ်။"

"နောက်တစ်ခါ တွေ့တဲ့အခါ ကျွန်တော့်ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးဖို့ ကူညီနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အကယ်၍ မကူညီနိုင်ရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် စိတ်ပျက်ခဲ့ရပြီးပြီမို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်လောက်က ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

အပြုံးမျက်နှာနှင့်လူ၏ တွန့်လိမ်နေသော အသွင်အပြင်များကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်သည် ရွံရှာခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မဖြစ်မိပေ။ သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ကောင်းချီးပေးခံရသော ဗိုက်စင်သီး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ဒါကို မှတ်ထားပါ့မယ်။ နောက်တစ်ခါ တွေ့တဲ့အခါ မင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးဖို့ သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်။"

အပြုံးမျက်နှာနှင့်လူက ဗိုက်စင်သီးကို ယူလိုက်ပြီး ရဲချီယန်က စတင်ထွက်ခွာမည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဤပလက်ဖောင်းတွင် ထွက်ခွာမည့်အချိန်က လုံးဝ အဆင်ပြေသလို ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသည်။

ရထားက ရှေ့ရှိ လေဟာနယ်ကန့်လန့်ကာကို ဖြတ်သန်းကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့နောက်တွင် ရှိနေခဲ့သော ပလက်ဖောင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

"လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲက ဘူတာရုံဆိုပေမယ့်၊ ကွာခြားမှု ရှိသေးတာလား။"

ဤကမ္ဘာကြီးတွင် လောလောဆယ် သူ နားမလည်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ များစွာရှိနေသည်။

ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်လှဲလိုက်ပြီး စနစ် အလင်းဖန်သားပြင်ကို ခေါ်ထုတ်ကာ ဤပလက်ဖောင်းမှ သူ၏ရရှိမှုများကို စတင်ရေတွက်ကြည့်သည်။

ပထမဆုံးမှာ အဆင့် ၆ ပစ္စည်းနှစ်ခုဖြစ်သော မဟာကရုဏာ စက်သေနတ်ကြီး နှင့် ကွေ့ရှီးဓား တို့ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ခုကို သေချာပေါက် နိုးကြားသော ကင်းစောင့် တွင် တပ်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ လက်နက်တပ်ဆင်ရန် နေရာ ကိုးခုတွင် လက်ရှိ၌ သပ်ရပ်လှပသော လက်ဖြောင့်ရိုင်ဖယ် ငါးလက်နှင့် မှော်ဝင်ငွေ ခရစ်ယာန်လက်ဝါးကပ်တိုင် တစ်ခုသာ ရှိပြီး ၎င်းတို့က အဆင့် ၄ သတ်ဖြတ်ခြင်း ပလက်ဖောင်း နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤစက်သေနတ်ကြီးကိုပါ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက ရဲချီယန်က နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့် ၄ သတ်ဖြတ်ခြင်း ပလက်ဖောင်း သို့ ရောက်သွားလျှင် မကောင်းဆိုးဝါးများကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် တက်ကြွစွာ မောင်းနှင်သွားလာနိုင်မည်ဟု ခံစားမိသည်။

နောက်တစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍မူ။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤဓားက သူ့အတွက် လုံးဝ ဆွဲဆောင်မှု မရှိပေ။

အမြင့်ဆုံး စိတ်စွမ်းအားကို စားသုံးရန် လိုအပ်သော လက်နက်တစ်ခုကို သူ့အနေဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် သေဒဏ်ပေးထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အလကားရခဲ့သည်ဖြစ်၍ အလကားရသောအရာ မှန်သမျှက ကောင်းသည်သာဖြစ်သည်။ နောင်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရောင်းချရန် အခွင့်အရေး ရလာလျှင်ပင် ကြီးမားသော ဥစ္စာဓနတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သေးသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ရေလှောင်ကန်ထဲတွင်လည်း ရေချို ကီလိုဂရမ် တစ်ထောင်ခန့် အပြည့်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ပလက်ဖောင်း ခုနစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ရေချို သယံဇာတများက အတော်လေး တန်ဖိုးရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတွေက အစာမစားဘဲ ခုနစ်ရက် နေနိုင်ပေမယ့် ရေမသောက်ဘဲ သုံးရက် မနေနိုင်ဘူးလေ။

အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ သောက်ရေအတွက် သူ အခက်အခဲ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ဟူး၊ ငါ နားလို့ မရသေးဘူးပဲ။"

နူးညံ့သော ကုတင်ပေါ်မှ ထကာ ရဲချီယန်သည် မီးခံသေတ္တာထဲမှ မဟာကရုဏာ စက်သေနတ်ကြီး ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ ခန့်ညားထည်ဝါသော စက်သေနတ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဟီးဟီး၊ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ပြီးရင် ပိုမိုက်ပြီး ပိုကြီးလာမလား။"

သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။

ထို့ကြောင့် သူ စတင်၍ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်လိုက်သည်။

[ ကိုယ်ခံစွမ်းအား၊ ၁၂၀ မှ ၉၀ သို့ ] [ စိတ်စွမ်းအား၊ ၁၂၀ မှ ၁၀၀ သို့ ]

အမှတ် ငါးဆယ်တည်းသာ ကုန်ကျသွားတာလား။

ထူးဆန်းတယ်၊ ဒါက အဆင့် ၆ ပစ္စည်းတစ်ခုလေ၊ ဘာလို့ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ကုန်ကျစရိတ်က ဒီလောက်နည်းနေရတာလဲ။

ရဲချီယန်သည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် အကဲဖြတ်မှု လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

[ မှော်ဝင် · စိတ်စွမ်းအား ကျည်အိမ် · မဟာကရုဏာ စက်သေနတ်ကြီး ] (အဆင့် ၆)

[ စိတ်စွမ်းအားကို စားသုံးပြီး ကျည်ဆန် ငါးရာဆန့် ကျည်အိမ်တစ်ခုကို အပိုထပ်မံ ဖြည့်သွင်းနိုင်သည်။ ]

အဆင့်က တက်မသွားဘဲ မူလဖော်ပြချက်အပြင် နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခု ထပ်တိုးလာခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤစက်သေနတ်ကြီး၏ အလားအလာမှာ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်ပြီး ထပ်မံ အဆင့်မြှင့်တင်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"ဒါတောင် ကောင်းနေတုန်းပဲ။ အပို ကျည်ဆန် ငါးရာဆန့် ကျည်အိမ်ရယ်၊ သူ့ရဲ့ မူလ ကျည်ဆန် သုံးရာဆန့် ပမာဏရယ် ပေါင်းလိုက်ရင်၊ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်။"

ဤအဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ကို ရဲချီယန် အတော်လေး ကျေနပ်သွားသည်။ ကင်းစောင့် တွင် တပ်ဆင်ပြီးနောက် စိတ်စွမ်းအား ကျည်အိမ်ကို ဖြည့်တင်းရန် စိတ်စွမ်းအား အမှတ် ငါးဆယ် စားသုံးလိုက်ပြီး အဆင့် ၃ ကျည်ဆန် သုံးရာကိုလည်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ဒီဓားကိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့။ ကိုယ် မသုံးမယ့် ပစ္စည်းကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်နေလည်း အလကားပဲ။"

ကွေ့ရှီးဓား ကို သူ၏ သိုလှောင်ခန်း နောက်ဆုံးနေရာသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

"စောသေးတယ်၊ ဒီနေ့ ငါ အတော်လေး အားနေတာပဲ။ ဒီအရာကိုပါ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်လိုက်တာ ကောင်းမယ်။"

သန့်စင်သော ချည်နှောင်ခံ ကျောက်တုံး။

အဆင့် ၄ သတ်ဖြတ်ခြင်း ပလက်ဖောင်း တွင် ရဲချီယန်သည် ရထားကို မကောင်းဆိုးဝါးများ မကျူးကျော်နိုင်စေရန် သေချာစေရန် ၎င်းကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် စဉ်းစားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ကင်းစောင့် က အရမ်းရဲရင့်လွန်းပြီး ထိုပလက်ဖောင်းကို သတ်ဖြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သောကြောင့် ဤကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

[ ကိုယ်ခံစွမ်းအား၊ ၉၀ မှ ၄၀ သို့ ]

[ သန့်စင်သော ချည်နှောင်ခံ ကျောက်တုံး မှ သန့်စင်သော သန့်စင်ရေး ကျောက်တုံး သို့ ] (အဆင့် ၅)

[ ရထားကို သန့်စင်သော အခြေအနေတွင် ထိန်းသိမ်းထားရန်၊ ညစ်ညမ်းမှုများမှ ကင်းလွတ်စေရန်၊ မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ အနှောင့်အယှက်များမှ ကင်းလွတ်စေရန်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုမှ ကင်းလွတ်စေရန် ရထားပေါ်ရှိ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ထားရှိနိုင်သည်။ ]

အလားအလာ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

ရဲချီယန်၏ လက်ထဲတွင် ချောမွေ့နေပြီဖြစ်သော ကျောက်တုံးက အနည်းငယ် အလင်းဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လာသည်။

လက်ဖဝါးထဲတွင် ကိုင်ထားစဉ် အေးစက်ပြီး မာကျောသော အထိအတွေ့က ထူးဆန်းစွာ နူးညံ့နေသလို ခံစားရသည်။

ကျောက်တုံးကိုယ်တိုင်က မှိန်ပျပျ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေပြီး ညမီးလုံးအဖြစ် အသုံးပြုရန် သင့်တော်ပေမည်။

ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း မှ နံရံကပ် အလှဆင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဝယ်ယူကာ ရဲချီယန်၏ ကြီးမားသော ကုတင်ကြီးနှင့် တည့်တည့် အလယ်တွင် ထားရှိလိုက်သည်။

"ကြည့်ကောင်းတာပဲ။"

"ဟူး၊ နောက်ဆုံးတော့ အားလုံး ပြီးသွားပြီ။"

ဗိုက်စင်သီး တစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူကာ ရဲချီယန်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းရင်း လက်ရှိ အများသုံး ချက်ဘောက်စ်ကို ကြည့်ရှုရန် စနစ် အလင်းဖန်သားပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အခြားသူများလည်း ဘူတာရုံသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသင့်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခါ လီရှောင်ရှန်းက အဆုံးအစမရှိ ရပ်နားချိန် အကြောင်း သူတို့ကို မပြောခဲ့သည့် ကိစ္စကိုလည်း လူတိုင်း သိသွားသင့်ပြီဖြစ်သည်။

ဘယ်နှစ်ယောက်လောက်ကများ ဒီထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားမလဲ။

[ ၁၅၇၄ / ၁၀၀၀၀ ]

["အိုး၊ နောက်ဆုံးတော့ ဘူတာကို ရောက်ပြီ။ ဒီခရီးက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ပင်ပန်းစေခဲ့တယ်။"]

["ဝိုး၊ မင်းက အဲဒီလောက် မြန်တာလား။ မင်းရထားရဲ့ ဘီးတွေကို အဆင့်မြှင့်လိုက်တာလား။"]

["ဟီးဟီး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ပလက်ဖောင်း အနည်းငယ်က လူအင်အားသုံးပြီး အမြန်နှုန်းမြှင့်နိုင်တဲ့ ပုံစံကြမ်းတစ်ခု ရခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါ အရမ်းပင်ပန်းနေတယ်လို့ ပြောတာပေါ့။"]

["လီရှောင်ရှန်းက ဘူတာကို ပထမဆုံး ရောက်ရောက်ချင်း မက်ဆေ့ချ်ပို့မယ် ပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ငါစောင့်နေတာ တစ်ဝက်တောင်ကျိုးနေပြီ၊ ဘာလို့ မပို့သေးတာလဲ။"]

["အစ်ကိုလီက မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဝင်တွေကိုပဲ ပို့မယ်လို့ ပြောတာလေ။ မင်းက မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဝင်မှ မဟုတ်တာ၊ သူက ဘာလို့ မင်းကို ပို့ရမှာလဲ။ အရူးရဲ့။"]

["ဟက်၊ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဘာလို့ တချို့လူတွေက တခြားသူရဲ့ ခွေးဖြစ်ရတာကို ကျေနပ်နေကြတာလဲ။ အရမ်းရွံစရာကောင်းတာပဲ။ သူ မပို့ရင် ငါပို့မယ်။"]

လူအင်အားဖြင့် အမြန်နှုန်းမြှင့်ခဲ့သော ရထားမောင်းနှင်သူသည် ခရီးသွား ဘူတာ သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး စတုတ္ထမြောက် ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်လာသည်။

သူက ပြင်းထန်စွာ မောဟိုက်နေပြီး ရထားတံခါးမှ ထွက်လာရာ အနီးအနားတွင် ရပ်နားထားသော အခြားရထားနှစ်စင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဝိုး၊ လီရှောင်ရှန်း အပြင် ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာတဲ့ တခြားသူလည်း ရှိသေးတာလား။ တခြား အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေလည်း ရှိသေးတာပဲ။"

သူ အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်သွားပြီး ထိုအချိန်တွင် စနစ် အလင်းဖန်သားပြင်က သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

"ပလက်ဖောင်း နာမည်က ခရီးသွား ဘူတာ တဲ့။ နာမည်ကလည်း ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ အရမ်းရုပ်ဆိုးတာပဲ။"

"အင်း... ဟင်။ နေပါဦး၊ ရပ်၊ ရပ်နားချိန်လား။ အဆုံးအစမရှိတဲ့လား အို ဘုရားသခင်။"

မျက်နှာပြင်ပုံရိပ်တစ်ခုကို အများသုံး ချက်ဘောက်စ်ထဲသို့ အမြန်ပို့လိုက်သည်။

["အို ဘုရားသခင်၊ အို ဘုရားသခင်၊ အို ဘုရားသခင်"]

["ငါ့မျက်လုံးတွေ ဝေဝါးနေတာပဲ၊ အပေါ်ကလူ တင်ထားတာကို ငါ ပြောင်းပြန် ဖတ်မိနေတယ်။ ဆိုးလိုက်တာ။"]

["+၁"]

["မင်းတို့က ဘာတွေကို အာရုံစိုက်နေကြတာလဲ။ အဆုံးအစမရှိ ရပ်နားချိန်လေ။ အကယ်၍ ငါတို့သာ ဒီဘူတာရုံမှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ဘူတာတစ်ခုကို ဘယ်တော့မှ သွားစရာမလိုတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား"]

["အပေါ်ကလူ ပြောတာ +၁ ပါ။"]