အခန်း (၄၇-၄၈)

အခန်း ၄၇ အဋ္ဌမမြောက် ဘူတာ၊ စစ်သည်တော် လွင်ပြင်

ဓာတ်အားထုတ်လုပ်ရေးစက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ပုံစံကြမ်း ရှိနေသဖြင့် သယံဇာတများကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ ဖန်တီးလိုက်ပြီးနောက် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်လိုက်ရာ သစ်သားနှင့် သတ္တုများကိုသာ လောင်ကျွမ်းစေရုံဖြင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သော စက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရရှိသွားလေသည်။

စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲအတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အတော်လေး စိုစွတ်နေပြီး အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆကို ထိန်းညှိနိုင်သော လွတ်လပ်စွာ အရွယ်အစားပြောင်းလဲနိုင်သည့် အကွက်ခြောက်ကွက် ပါဝင်လေသည်။

ခြေအောက်တွင် ရထား၏ သံမဏိကြမ်းပြင်မဟုတ်ဘဲ မြေသြဇာကောင်းသော အနက်ရောင်မြေဆီလွှာများ ရှိနေပြီး အဖြူရောင် တောအုပ် သစ်ပင်ကို အလယ်တည့်တည့်တွင် စိုက်ပျိုးလိုက်ရာ ရထားတွဲအထက်ရှိ လွတ်လပ်စွာ ဖွင့်နိုင်သော အမိုးပေါက်မှတစ်ဆင့် နေရောင်ခြည်များက ဖြာကျနေလေသည်။

နေရာလွတ်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ရဲချီယန်သည် ယိုယွီစံအိမ်မှ ရရှိခဲ့သော ခရမ်းချဉ်သီးများကို ရိုးရှင်းစွာပင် စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။ စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ၏ ကြီးထွားမှု အရှိန်မြှင့်တင်ပေးသော အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်သိသာထင်ရှားလှပြီး စိုက်ပျိုးပြီး မကြာမီမှာပင် အမြစ်တွယ်ကာ အညှောက်ထွက်လာကြလေသည်။

ပထမအသုတ် ခရမ်းချဉ်သီးများမှာ သုံးရက်အတွင်း ကြီးထွားလာမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းပေါ်မှ ဖရဲစေ့များကိုလည်း သူ ဝယ်ယူခဲ့သေးသည်။

၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က စားပြီးနောက် ကျန်ရစ်နေသည်ကို ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ ပစ်တင်ထားခြင်းဖြစ်မည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး ဈေးနှုန်း အတော်လေး ချိုသာသော်လည်း မည်သူမျှ မဝယ်ကြပေ။ သို့သော် ၎င်းက သူ့အတွက်တော့ အခွင့်ကောင်းဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ရဲချီယန်သည် သူ၏ လက်ရာကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

နေရာလွတ်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် နောင်တွင် ဘူတာရုံရှိ မျိုးစေ့များနှင့် အပင်များကို ဂရုပြုရှာဖွေနိုင်ပြီး အသုံးဝင်ပါက ၎င်းတို့ကို အတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးနိုင်ပေသည်။

လောလောဆယ်တွင် ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းပေါ်၌ သူလိုအပ်သည့်အရာဟူ၍ အခြေခံအားဖြင့် ဘာမျှမရှိတော့ပေ။ သို့သော် လောစရာမလိုချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဇုန်များ ပေါင်းစည်းတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အခြားဇုန်များမှ ရထားမောင်းနှင်သူ များသည် ကုန်သွယ်ရန် ကုန်ပစ္စည်းအသစ်များကို သေချာပေါက် ယူဆောင်လာကြမည်ဖြစ်သည်။

[ ၉:၃၀:၀၀ ]

သုံးနာရီ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်။

အသံလွှင့်ချက်က အချိန်ကိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ ဇုန်များ ပေါင်းစည်းခြင်းကို စတင်နေပါပြီ ]

[ D-56၊ D-119၊ E-3၊ E-19၊ E-28၊ E-103၊ စုစုပေါင်း လူတစ်သောင်း၊ ပေါင်းစည်းခြင်း စတင်ပါပြီ ]

[ ပေါင်းစည်းခြင်း ပြီးစီးပါပြီ ]

[ လက်ရှိ လူအရေအတွက်။ ၁၀၀၀၀ / ၁၀၀၀၀ ]

မည်သည့် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြောင်းလဲမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ချက်ဘောက်စ်အတွင်းရှိ လူအရေအတွက်ကသာ မူလ လူ ၁၀၀၀၀ ပြည့်သည်အထိ အဆက်မပြတ် တိုးလာခြင်းဖြစ်သည်။

အများသုံး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ဆင်းနေသော စာသားကြောင်းများက ဤကမ္ဘာသို့ သူတို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာချိန်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

[ အို ဘုရားရေ၊ တကယ်ကြီး ပေါင်းသွားတာလား။ ယို ယို ယို၊ တခြားဇုန်တွေက ညီအစ်ကိုတွေ ဒါကို မြင်ရလား ]

[ မြင်ရတယ် မြင်ရတယ်၊ ဟားဟား၊ နောက်ဆုံးတော့ စကားပြောဖို့ လူတွေ ပြန်ရှိလာပြီ။ ငါတို့ဆီမှာ လူသုံးရာကျော်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ အကုန်လုံးနီးပါး သေကုန်ပြီ။ မင်းတို့ဆီမှာကော ]

[ တစ်ထောင်ကျော်လေးပဲ။ ဒါနဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာ ဇုန်ဘယ်လောက်တောင် ရှိတာလဲ။ ဘုရားရေ၊ အက္ခရာတွေနောက်မှာ ဂဏန်းသုံးလုံးတောင် ပါနေပြီ ]

[ တစ်ထောင်ကျော်ဆိုတော့ မဆိုးပါဘူး။ ဒါဆို ငါတို့ D-119 မှာ တစ်ထောင့်ကိုးရာ ရှိတာ အများဆုံးပေါ့ ]

[ ဒါပေါ့၊ အစ်ကိုကျောက် ရှိနေမှတော့ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ ငတ်မသေနိုင်တော့ဘူးလေ ]

[ အစ်ကိုကျောက်က ဘယ်သူလဲ။ အရမ်းမိုက်တာလား ]

[ သေချာတာပေါ့။ အစ်ကိုကျောက်က ငါတို့ D-119 မှာ အမိုက်ဆုံး နတ်ဘုရားပဲ။ သူက ပထမဆုံး ဘူတာကတည်းက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စစိုက်နေပြီ။ အခု ငါတို့စားနေတာ တော်တော်များများက သူ့ဆီက ဝယ်ထားတာ။ ပြီးတော့ အစ်ကိုကျောက်က အဆင့် ၃ ရထားလေ ]

[ အဆင့် ၃ က ဘာများ အရမ်းမိုက်နေလို့လဲ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်တာက ဘာများ ထူးခြားနေလို့လဲ။ ငါတို့ဆီမှာလည်း မရှိတာမဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ အစ်ကိုလီက အဆင့် ၃ ကို ပထမဆုံး ရောက်တဲ့သူ ဖြစ်ရမယ် ]

[ ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ဇုန်မှာ သေနတ်တွေတောင် ရောင်းသေးတယ်။ မင်းတို့ဆီမှာ အဲဒါတွေ ရှိလား ]

ငြင်းခုံသံများ၊ ရယ်မောသံများနှင့် ကြွားဝါသံများ။

မတူညီသော ဇုန်များမှ လူများသည် အဆက်မပြတ် ပေါင်းစည်းနေစဉ်မှာပင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မတူညီသော အမှတ်တံဆိပ်များ တပ်ဆင်လာကြသည်။

ဇုန်တစ်ခုအတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ကိုယ်တိုင်က သီးခြားခံစားချက်များ မရှိလျှင်ပင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားများရှေ့ရှိ အက္ခရာများနှင့် ဂဏန်းများက အလွန်သိမ်မွေ့သော မိမိကိုယ်ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်မှု ခံစားချက်ကို ယူဆောင်လာပေးဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူတို့နှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ဇုန်များက အတူတကွ ကြီးပွားကျဆင်းကြမည့်အလား အခြားသူများ၏ ထူးချွန်မှုကို သူတို့က လိုက်လံ ကြွားလုံးထုတ်နေကြလေသည်။

"ပထမဆုံး ဘူတာကတည်းက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စစိုက်တယ်ဆိုတော့ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေထဲမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ ရှိနေတာပဲ။ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်။ ဟူး... ငါကတော့ အရမ်းအားနည်းနေသေးတာပဲ၊ အဋ္ဌမမြောက် ဘူတာကို ရောက်ခါနီးမှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စစိုက်ရတယ်။ ငါ အရမ်း နောက်ကျကျန်နေခဲ့ပြီပဲ။"

ရဲချီယန်သည် သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဗိုက်စင်သီး ကို တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်ကာ သူ အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေသော ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဇုန်များ ပေါင်းစည်းသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းသည်လည်း ပေါင်းစည်းသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းအတွင်း ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးသော မတူညီသည့် ပစ္စည်းများနှင့် သယံဇာတများ အတော်လေး များပြားလာသည်။

စောစောက D-119 ကဲ့သို့ပင် ဇုန်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေများ ရှိကြသည်။ သူတို့က အစားအစာများကို ရောင်းချရန် ပိုနှစ်သက်ပုံရသော်လည်း မျိုးစေ့များ လုံးဝ မရှိကြပေ။

ဤသည်မှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပထမဆုံး ဘူတာကတည်းက စိုက်ပျိုးရေး စတင်ခဲ့သူတစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် D-119 ၏ မျိုးစေ့အများစုမှာ ထိုသူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားလောက်ပေမည်။

"ပစ္စည်းတွေ တော်တော်များတာပဲ၊ ငါ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းကို အချိန်အတန်ကြာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် အဝတ်အစား အပိုအနည်းငယ်၊ ဆပ်ပြာတစ်တုံး၊ သွားတိုက်တံနှင့် သွားတိုက်ဆေးတို့ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ဤပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများမှာ မမြင့်လွန်း၊ မနိမ့်လွန်းသော်လည်း ဝယ်ယူမည့်သူ အလွန်နည်းပါးပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများစုမှာ ရှင်သန်ရေး ပြဿနာများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဘဝအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် သယံဇာတများကို သုံးစွဲမည့်သူမှာ အလွန်ရှားပါးသောကြောင့်ပင်။

ဤအရာများနှင့်အတူ ရဲချီယန်သည် အနည်းငယ် ဇိမ်ခံလိုက်သည်။

သူသည် သစ်သားစည်ပိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဝယ်ယူကာ ကြည်လင်သော ရေများ ဖြည့်လိုက်ပြီး အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ အထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

"ရှီး... ဟူး..."

ရေက အေးစိမ့်နေသော်လည်း အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

ရဲချီယန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အရသာခံလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေထဲတွင် လုံးဝ ပြေလျော့သွားလေသည်။

သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများအားလုံး ဤအခိုက်အတန့်တွင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရေချိုးပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ကာ နူးညံ့သော ကုတင်ကြီးပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေစဉ်၊ နားထဲတွင် ရထားဘီးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံသာ မရှိခဲ့ပါက ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရထားပေါ် ရှင်သန်ရေး ဆိုသည်မှာလည်း အရေးမပါတော့ပေ။

[ ၁၂:၃၀:၀၀ ]

အဋ္ဌမမြောက် ဘူတာသို့ မရောက်မီ မိနစ်သုံးဆယ်အလို။

[ ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ လှုံ့ဆော်မှု စတင်ပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြု၍ အောက်ပါ ဘူတာနှစ်ခုမှ ရပ်နားမည့်နေရာကို ရွေးချယ်ပါ ]

[ ဘူတာ ၁။ ရထားဝင်္ကပါ (အဆင့် ၄ ထွက်ပြေးခြင်း ဘူတာ) ]

[ ဘူတာ ၂။ စစ်သည်တော် လွင်ပြင် (အဆင့် ၄ မစ်ရှင် ဘူတာ) ]

ဘူတာရုံ အမျိုးအစားသစ် ထပ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထွက်ပြေးခြင်း ဟူသော စကားလုံး၏ တိုက်ရိုက်အဓိပ္ပာယ်အရ ကောင်းသောနေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဤဘူတာ၏ အမည်မှာလည်း ဝင်္ကပါ ဟု ဖြစ်နေသည်။

၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာ မစ်ရှင် ဘူတာ ကိုမူ ရဲချီယန် အကြိမ်များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ဤနေရာမှ ရရှိမှုများမှာ ဘယ်သောအခါမျှ မဆိုးရွားခဲ့ပေ။

"ဘူတာ ၂ ကို ရွေးမယ်။"

[ ဘူတာရုံ ရွေးချယ်ခြင်း ပြီးစီးပါပြီ ]

[ ကျေးဇူးပြု၍ နောက်သို့မှီထိုင်ကာ တင်းကြပ်စွာ ကိုင်တွယ်ထားပါ။ ရထား ဆိုက်ရောက်မည့် အဋ္ဌမမြောက် ဘူတာမှာ... ]

[ စစ်သည်တော် လွင်ပြင် ]

ရထားက ရှေ့သို့ ဆက်ထွက်သွားပြီး အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း အရှိန်တင်လာသည်။

ရထားရှေ့တွင် လေဟာနယ် ပုံပျက်သွားမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

အိတ်ဆောင်နာရီပေါ်ရှိ နာရီလက်တံက တစ်နာရီကို ညွှန်ပြနေချိန်တွင် ရထားတစ်စင်းလုံး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ ကမ္ဘာကြီးက ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

[ လက်ရှိ ဘူတာ။ စစ်သည်တော် လွင်ပြင် ]

[ ဆိုက်ကပ်ချိန် နောက်ပြန်ရေတွက်ခြင်း။ ၀၉:၅၉:၅၉ ]

[ ကံကောင်းပါစေ ]

[ ဤဘူတာ။ အန္တရာယ်ရှိ ]

"ဟင်။ ဒီဆိုက်ကပ်ချိန်က ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ရဲချီယန်သည် အမြင်မှားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သော်လည်း အလင်းဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပြသထားသော နောက်ပြန်ရေတွက်ခြင်းက ၎င်းမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။

"စနစ်၊ ငါ့ရဲ့ ဆိုက်ကပ်ချိန်က ငါးနာရီပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"

ရထားစနစ်၏ အကြောင်းပြန်ချက်က အသံလွှင့်ချက်မှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ ရထားမောင်းနှင်သူ ၏ ဆိုက်ကပ်ချိန်မှာ ပုံသေသတ်မှတ်ထားပြီး တစ်ကြိမ်တိုးလာပါက နောက်ထပ် ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ပါ။ ရထားမောင်းနှင်သူ ရဲချီယန်၏ E-3-1102 အတွက် ဆိုက်ကပ်ချိန်မှာ ?? ၏ အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်းကို ခံရသဖြင့် ဆိုက်ကပ်ချိန် တိုးသွားခြင်းဖြစ်ပါသည် ]

[ ထို့အပြင် ရထားမောင်းနှင်သူ ရဲချီယန်၏ ဆိုက်ကပ်ချိန်မှာ လူသစ် ရထားမောင်းနှင်သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားသောကြောင့် ဒသမမြောက် ဘူတာသို့ မရောက်မီ ရထားအဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာများတွင် ရထားဆိုက်ကပ်ချိန် တိုးမြှင့်မည့် ရွေးချယ်စရာမှာ ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပါ ]

ဘယ်မြေနိုးက ငါ့ကို သေစေချင်နေတာလဲကွ

အခန်း ၄၈ စပါးခင်းထဲက လေရဟတ်လား၊ ဘီလူးကြီးလား

"ဒီလိုမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား။ ငါ့ကို လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"

ရဲချီယန်မှာ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ပေ။ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တိုးလာသော ရပ်နားချိန်က သူ့အတွက် အားသာချက်ရော အားနည်းချက်ပါ ရှိနေသည်။

အားသာချက်မှာ အကယ်၍ သယံဇာတရှိသော ဘူတာရုံများတွင်ဆိုပါက အချိန်ပိုကြာလေ သယံဇာတများ ပိုမိုစုဆောင်းနိုင်လေဖြစ်သည်။

ပြောင်းပြန်အားဖြင့် အကယ်၍ အလွန်အန္တရာယ်များသော ဘူတာရုံအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ထွက်မခွာနိုင်မီ အပြည့်အဝ ခုနစ်နာရီတိတိ နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

[ အမည်ဖော်၍မရနိုင်သည့်တစုံတခု(??)မှ ရထားစနစ် အနှောင့်အယှက်ခံရခြင်းမှာ စနစ်၏ ပြဿနာတစ်ခုသာဖြစ်ပါသည်။ စနစ်အနေဖြင့် အပိုလျော်ကြေးများ ပေးအပ်ထားပါသည်။ ရထားမောင်းနှင်သူ ရဲချီယန် အနေဖြင့် ဆက်လက်ကြိုးစားရန် မျှော်လင့်ပါသည်။ ]

"ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ နောက်တစ်ခါ ပိုသတိထားရုံပေါ့။"

ကိစ္စများက ဤအခြေအနေအထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ အခြားလုပ်စရာ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။

ရဲချီယန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဝေါလီထံသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားကာ ဒင်္ဂါးပြားတစ်ပြားကို ထည့်လိုက်သည်။

[ ဝေါလီ၊ စတင်လည်ပတ်ပါ။ ]

သတ္တုခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ကြိုးစားစမ်း ဝေါလီ၊ အကယ်၍ ဒီဘူတာမှာ ရတနာသေတ္တာကို ရှာတွေ့ရင် မင်းအတွက် ဦးနှောက်တစ်ခု တပ်ဆင်ပေးမယ်။"

ဝေါလီ ဘူတာရုံမှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တံခါးဖွင့်မည့် ခလုတ်ကိုပါ နှိပ်လိုက်သည်။

ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ခွာသံတစ်ခုက အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။

စုတ်ပြတ်နေသော သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးသည် နံရိုးများပြူးထွက်နေသော မြင်းအိုပိန်ပိန်ပါးပါးတစ်ကောင်ကို စီးကာ သံချေးတက်နေသော လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရထားဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ရန်သူလား။ ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီး၊ ဒါပေမဲ့..."

အကယ်၍ ဤသူက ရန်သူသာဆိုလျှင်။ သူက အနည်းငယ်လောက် စုတ်ပြတ်လွန်းနေသည်မဟုတ်ပါလား။

ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ကင်းစောင့်ကို ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းမှ တားဆီးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ မစ်ရှင် ဘူတာ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အတိတ်က အတွေ့အကြုံများအရ ဤဘူတာတွင် ပထမဆုံး ကြုံတွေ့ရသူမှာ ဘူတာအတွင်းရှိ မစ်ရှင်နှင့် သက်ဆိုင်နေမည်ဖြစ်သည်။

ထိုစစ်သည်တော်ကို အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

ရထားပေါ်မှ ဆင်းကာ သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်က မြင်းအို၏ ခြေရင်းသို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။

မြင်းအိုမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး လဲကျကာ သူ့ကို ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

"အား..."

စစ်သည်တော်၏ သံခမောက်မှာ ပြုတ်ကျသွားပြီး အထဲတွင် ကတ်ထူပြားအူတိုင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တော်တော်လေး အားနည်းတာပဲ။

ဤသည်မှာ ဤစစ်သည်တော်အပေါ် ရဲချီယန်၏ ပထမဆုံး အထင်အမြင်ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ ချိုင့်ဝင်နေပြီး အသားအရေမှာ မည်းညစ်နေကာ ကျဲပါးနေသော မုတ်ဆိတ်ဖြူများမှာ ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

အားနည်းယည့်ယိုင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်ရုံဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားနိုင်မည့်ပုံပေါက်နေသည်။

သို့သော် ထိုမျက်လုံးများ။

အဝေးမှပင် ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသော အစွန်းရောက်ယုံကြည်မှုနှင့် ဇွဲလုံ့လတို့ကို ရဲချီယန် မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

"အဘိုးကြီး... အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ဤအဘိုးအိုကို မည်သို့ခေါ်ဆိုရမည်ကို မသိသော်လည်း အသွင်အပြင်အရ အစစ်အမှန် လူသားတစ်ဦးဖြစ်ပုံရသည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဟင်၊ မင်းက လူသားလား။ ဘာလို့ နဂါးကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ ဗိုက်ထဲကနေ ထွက်လာတာလဲ။ အာ၊ ငါ နားလည်ပြီ။ မင်းက အဲဒီနဂါးကြီးကို သတ်လိုက်ပြီပေါ့လေ။ အို ဘုရားသခင်၊ မင်းက နဂါးကြီးတစ်ကောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းက ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးစစ်သည်တော် ပဲ။"

နဂါးကြီးတဲ့လား။ နဂါးစစ်သည်တော် တဲ့လား။

ဒါတွေက ဘာအကြောင်းတွေလဲ။

ရဲချီယန်မှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူက အရူးတစ်ယောက်များလား။

"သခင်ကြီး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ထိုဦးတည်ချက်မှပင် မီးခိုးရောင် မြည်းတစ်ကောင်ကို စီးလာသော ပုပုဝဝ လူတစ်ယောက်က ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာလေသည်။

"ဟားဟား၊ ဆန်ချို၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ငါက ဒီကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးစစ်သည်တော် ကို စော်ကားမိသွားတာပါ။ ဒါက ကံကြမ္မာရဲ့ ဖန်တီးမှုပဲ။ ဘီလူးကြီးတွေနဲ့ မတိုက်ခိုက်ရသေးခင် နဂါးစစ်သည်တော် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ပေးလိုက်တာပဲ။"

ဆန်ချို တဲ့လား။ တော်တော် ရင်းနှီးနေတဲ့ နာမည်ပဲ။ ရဲချီယန်က အဲဒီနာမည်ကို တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒွန်ကီဟိုတေး၊ ဘာနဂါးကြီးကို ပြောနေတာလဲ။"

"ရှေ့က အမည်းရောင် အကောင်ကြီးလေ။ မင်း မကြားဘူးလား။ ဒီနဂါးကြီးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံကို မင်း မမြင်လိုက်ဘူးလား။ သူက ကောင်းကင်ယံကနေ ကျလာတာလေ။"

ဒွန်ကီဟိုတေး ဟုတ်လား။

ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်စိရှေ့မှလူက မည်သူဖြစ်ကြောင်း ရဲချီယန် ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားတော့သည်။

ဒွန်ကီဟိုတေး။ စိတ်ကူးယဉ်မှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်များတွင် နစ်မွန်းနေသော စစ်သည်တော်တစ်ဦး၊ လောကရှိ ကျရှုံးသူအားလုံး၏ ပုံစံခွက်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

အံ့သြစရာကောင်းစွာဖြင့် ဤနေရာက ဒွန်ကီဟိုတေး ၏ ကမ္ဘာဖြစ်နေလေသည်။

သို့ဆိုလျှင် သူ၏ဘေးမှ ပုပုဝဝ လူမှာ ထိုစာအုပ်ထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံး ဇာတ်ပို့ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သော ဒွန်ကီဟိုတေး၏ အစေခံ ဆန်ချိုပင်ဖြစ်သည်။

"ရထားရဲ့ ဘူတာရုံတွေက ပုံပြင်တွေထဲက ကမ္ဘာတွေကိုတောင် ဖော်ပြနိုင်စွမ်းရှိတာပဲ။ ငယ်ငယ်က ဖတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ စာအုပ်ထဲက ဇာတ်လိုက်က ငါ့မျက်စိရှေ့မှာ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။"

ရဲချီယန်က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒွန်ကီဟိုတေးက မြေပြင်ပေါ်မှ ထလာပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ သံချပ်ကာဝတ်စုံပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ရာ သူ့ကိုယ်သူ အကောင်းဆုံး စစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် ပိုတူသွားစေသည်။

"ဒွန်ကီဟိုတေး၊ အဲဒါက နဂါးကြီးမဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက၊ အင်း... အဲဒါက ထူးဆန်းတဲ့ဘီးတွေ တပ်ထားပြီး ဆက်တိုက်ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ အိမ်တန်းရှည်ကြီးပါပဲ။"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက နဂါးကြီးပဲ။ စွန့်စားခန်းတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် မင်းက အပျော်တမ်းအဆင့်ပဲ ရှိပါသေးတယ်..."

စာအုပ်ထဲက စကားပြောခန်းများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း သခင်နှင့် အစေခံတို့၏ ဆွေးနွေးမှု ခေါင်းစဉ်မှာ လေရဟတ်ဘီလူးကြီးများမှ ရထားနဂါးကြီးများသို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းသာဖြစ်သည်။

သူက ဤ မစ်ရှင် ဘူတာ တွင် ဗီလိန်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်နေရတာများလား။

မဟုတ်ပေ။ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့ရှိ စပါးခင်းထဲတွင် လေရဟတ် သုံးဆယ့်လေးခုကို ရဲချီယန် မြင်လိုက်ရသည်။

သူ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက ဒွန်ကီဟိုတေး ၏ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲကို အနှောင့်အယှက်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးစစ်သည်တော်။ ရှေ့မှာ ငါ နှိမ်နင်းဖို့ စောင့်နေတဲ့ လက်တံရှည် ဘီလူးကြီးတွေ ရှိသေးတယ်။ ဒီဘီလူးကြီးတွေကို ရှင်းလင်းပြီးသွားရင် မင်းနဲ့ စကားပြောဖို့ ငါ ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။"

ဒွန်ကီဟိုတေးက ဓားနှင့် လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ၏ မြင်းအိုပေါ်သို့ တက်ကာ ရထားကို ကွေ့ပတ်ပြီး စပါးခင်းဆီသို့ တစ်ဖန် ဦးတည်သွားတော့သည်။

"သခင်ကြီး၊ အဲဒါတွေက တကယ်ကို ဘီလူးကြီးတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ လေရဟတ်တွေပါ။ သူတို့ရဲ့ လက်တံရှည်တွေက လေရဟတ်ရွက်တွေပါ။"

သူက ဆန်ချို၏ အော်ဟစ်သံများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ အော်ဟစ်ရင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ရဲချီယန်သည် ရထားပေါ်တွင် ရပ်လျက် မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေသည်။ ပုံပြင်ထဲကအတိုင်း ဒွန်ကီဟိုတေးသည် မြင်းရောလူပါ လဲကျကာ ပြုတ်ကျသွားမည်ဟု သူထင်မှတ်ထားစဉ်မှာပင် မျက်စိရှေ့ရှိ ကမ္ဘာကြီးက ရုတ်တရက် သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

လေရဟတ်တွေ ဟုတ်လား။

မဟုတ်ပေ။ စပါးခင်းထဲတွင် ဘီလူးကြီးများ ပေါ်လာလေသည်။

"ဟင်။"

ရဲချီယန်သည် မျက်လုံးများကို အမြန်ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘီလူးကြီးများက လေရဟတ်များအဖြစ်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားလေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဘာတွေလဲဟ။"

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားပြီး ရထားပေါ်သို့ အမြန် ပြန်တက်သွားတော့သည်။

သန့်စင်သော သန့်စင်ရေး ကျောက်တုံး ၏ စွမ်းအားက သူ၏ အတွင်းစိတ် မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုများကို ငြိမ်သက်သွားစေသော်လည်း ရထားအတွင်းမှ သူမြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းက အရာတစ်ခုကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

စပါးခင်းမှာ လေရဟတ်များ မဟုတ်ပေ။

စပါးခင်းမှာ လက်တံရှည် ဘီလူးကြီးများဖြစ်သည်။

ဒွန်ကီဟိုတေး မှန်ကန်နေခဲ့တာလား။

"ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ။"

ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ကြည့်ရသလောက် ရိုးရှင်းပုံမရပေ။ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို ခေါ်ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်စွမ်းအား ကော်လံအောက်တွင် မထင်မှတ်ထားသော စာသားတစ်ကြောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

[ စိတ်စွမ်းအား။ ၁၂၀ (အမှန်တရားနှင့် အတုအယောင်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခြင်း) ]

ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ခုပင်။

ဤ မစ်ရှင် ဘူတာ ၏ မစ်ရှင်က အတိအကျ ဘာများဖြစ်နေမလဲ။

"နောက်ဆိုရင် မစ်ရှင် ဘူတာ တွေကို လျှော့တွက်လို့ မရတော့ဘူးထင်တယ်။ ဟင်၊ ပြီးသွားပြီလား။"

စပါးခင်းထဲတွင် ဒွန်ကီဟိုတေး သည် ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်၏ ရိုက်ချခြင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် ခံလိုက်ရသည်။

သူ လဲကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဘီလူးကြီးမှာ လေရဟတ်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဘုရားသခင် ကယ်မတော်မူပါ။ ကျွန်တော် သခင်ကြီးကို ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါတွေက လေရဟတ်တွေပါဆို။ တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာလည်း လေရဟတ်တွေ ရှိမနေဘူးဆိုရင် အဲဒါတွေကို လေရဟတ်တွေပါလို့ ဘယ်လိုလုပ် ဝန်မခံဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။"

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း ဆန်ချို။"

ထိုနှစ်ဦး ငြင်းခုံနေစဉ် ဆန်ချိုက ဒွန်ကီဟိုတေးကို ထူပေးကာ မြင်းပေါ်သို့ ပြန်တက်စေသည်။ သူတို့သည် လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လာကြပြီး သူတို့၏ ပန်းတိုင်ဆီသို့ ဆက်လက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေကြလေသည်။

ရထားကို ဖြတ်ကျော်သွားစဉ် လေ့လာစောင့်ကြည့်သူအဖြစ် ရှိနေခဲ့သော ရဲချီယန်က ရုတ်တရက် စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဒွန်ကီဟိုတေး၊ မင်းက ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ ဘီလူးကြီးတွေက အဲဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲလေ။"

"မင်းက စစ်မှန်တဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ဦး မဖြစ်ချင်တော့ဘူးလား။"