အခန်း (၅၃-၅၄)

အခန်း ၅၃ နဝမမြောက် ဘူတာ၊ စူးရှအော်ဟစ်သံရွာ

နောက်နေ့တွင် ရထားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှင်းမုန်တိုင်းက လွင်တီးခေါင်ပြင် တစ်ခုလုံးကို အဖြူရောင်အဖြစ် ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။

လွင်တီးခေါင်ပြင်သည် နှင်းပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နှင်းပြင် မကောင်းဆိုးဝါးများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ ရထားကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

နှင်းတောခွေးများ၊ နှင်း ဂေါ်ဘလင် များ၊ နှင်းအက်ဖ်များ။

၎င်းတို့ ပေါ်လာခြင်းက အဆင့် ၂ တွင်သာ ရှိနေသေးသော ရထားမောင်းနှင်သူ များအား အန္တရာယ်ကျရောက်နေပြီဟု ခံစားရစေသည်။

တချို့က အဆင့်မမြှင့်နိုင်ဘဲ အရှုံးပေးကာ သေဆုံးရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ တချို့ကမူ လက်ကျန်ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို အသုံးချကာ အဆင့် ၃ သို့ သီသီလေး ရောက်ရှိသွားကြသည်။ တချို့မှာ အမြန်နှုန်း အနည်းငယ် တိုးလာစေရန် ဘီးများကိုသာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ကြပြီး အခြားသူများကမူ အမျိုးမျိုးသော အရှိန်တင်စက်များကို ဝယ်ယူကာ ဤဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။

သို့တိုင်အောင် အနည်းဆုံး အမြန်နှုန်း သတ်မှတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေသော ထို ရထားမောင်းနှင်သူ များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မကောင်းဆိုးဝါးများက အသေအလဲ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် ကံဆိုးသော ရထားအချို့မှာ အပေါက်အပြဲများဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။

၎င်းမျှသာမကသေးပေ။

ပြင်းထန်သော လေနှင်းမုန်တိုင်းကြောင့် ရထားအတွင်းနှင့် အပြင်ဘက် အပူချိန်မှာ အနှုတ် သုံးဆယ် ဒီဂရီဆဲလ်စီးယပ်စ်အထိ ထိုးကျသွားခဲ့သည်။ နွေးထွေးစေရန် အဝတ်ထူထူများ မရှိပါက ဤမျှ အေးခဲနေသော အပူချိန်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လူများမှာ ပစ္စည်းမျိုးစုံ ပုံထားသော နေရာများတွင် ကွေးကွေးလေးနေကာ သစ်သားများကို မီးရှို့၍ ခဲယဉ်းစွာ ဖြတ်သန်းနေကြရသည်။

သို့သော် ဤအရာများက ရဲချီယန် နှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။

သူ၏ အပူချိန်ထိန်း ရထားတွဲ အတွင်းတွင် သက်တောင့်သက်သာရှိသော ၂၂ ဒီဂရီဆဲလ်စီးယပ်စ်တွင် ရှိနေလေသည်။

ရဲချီယန် သည် ရေခဲခြစ်ကို အေးအေးလူလူ စားသုံးနေပြီး နှင်းပြင်ထဲမှ မကောင်းဆိုးဝါးများမှာ အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ရထားကို လိုက်မီရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဝေါလီ တစ်ကောင်သာ သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်နေလေသည်။

၎င်းသည် ရေခဲနှင့် နှင်းများကို စုဆောင်းရန် ရထား၏ အမိုးပေါက်မှတစ်ဆင့် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်ကာ ၎င်းတို့ကို အရွယ်အစားတူညီသော အတုံးများအဖြစ် ပုံဖော်ပြီး သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲ ထဲတွင် စီစီရီရီ ပုံထားလေသည်။ ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ စက်ယန္တရား လက်တံလေးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရဲချီယန် ထံသို့ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပြေးလာလေသည်။

"ပြည့်သွားပြီလား။ ကောင်းတယ် ဝေါလီ ၊ မင်းကို ဆုချတဲ့အနေနဲ့ အားသွင်းခွင့် ပေးမယ်။"

ဝေါလီ သည် အားသွင်းစက်ဆီသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးသွားပြီး ၎င်းအတွက် အမြဲတမ်း ရည်ရွယ်ထားသော လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို လက်ခံရယူလေသည်။

ရဲချီယန် သည် ယခင်က ရရှိထားသော တောခွေးသားရေကို ဝတ်ဆင်ကာ သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲ ထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ အလွန်အေးခဲလှသော အပူချိန်ကြောင့် တုန်ယင်သွားတော့သည်။

"ရှီး၊ တကယ်အေးတာပဲ။"

သူသည် ဝေါလီ ပုံထားသော နှင်းတုံးများကို အထူး သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ အမြန်ထည့်လိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပူပြင်းသော ရာသီဥတု ရှိလာပါက ဤနှင်းတုံးများက တန်ဖိုးရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းတို့ကို ရေအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အချိန်ရောက်တော့မယ်။"

[ ၁၂:၃၀:၀၀ ]

ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ လှုံ့ဆော်မှု စတင်လေသည်။

ရင်းနှီးနေပြီးဖြစ်သော ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုက ရဲချီယန် ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[ ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ လှုံ့ဆော်မှု စတင်ပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြု၍ အောက်ပါ ဘူတာနှစ်ခုမှ ရပ်နားမည့် ပလက်ဖောင်း ကို ရွေးချယ်ပါ။ ]

[ ပလက်ဖောင်း ၁။ ဂေါ်ဘလင် ခံတပ် (အဆင့် ၄ အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်း ) ]

[ ပလက်ဖောင်း ၂။ စူးရှအော်ဟစ်သံရွာ (အဆင့် ၅ အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်း ) ]

"နှစ်ခုစလုံးက အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်း တွေပဲ၊ အတော်ပဲ။ အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်း နဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း ပလက်ဖောင်း ဘာကွာခြားလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ သိချင်နေတာ။"

"ငါ ပလက်ဖောင်း ၂ ကို ရွေးမယ်၊ စူးရှအော်ဟစ်သံရွာ။"

အဆင့် ၄ ဖြစ်စေ၊ အဆင့် ၅ ပလက်ဖောင်း ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာကမျှ ယခုအခါ ရဲချီယန် အတွက် များစွာ ခက်ခဲတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ဖြစ်ရာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိ ဆုလာဘ်များ ရရှိမည့်တစ်ခုကို သူ သဘာဝကျကျပင် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

[ ပလက်ဖောင်း ရွေးချယ်ခြင်း ပြီးစီးပါပြီ ]

[ ကျေးဇူးပြု၍ နောက်သို့မှီထိုင်ကာ တင်းကြပ်စွာ ကိုင်တွယ်ထားပါ။ ရထား ဆိုက်ရောက်မည့် နဝမမြောက် ဘူတာမှာ... ]

[ စူးရှအော်ဟစ်သံရွာ ]

ရထားက ရှေ့သို့ ဆက်ထွက်သွားသည်။ လေဟာနယ် ပုံပျက်သွားမှု ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ အဆုံးအစမရှိ ဆန့်တန်းနေသော သံလမ်းများက ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဖြန့်ကျက်သွားလေသည်။

လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပုံရသည်။ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသော လေနှင်းမုန်တိုင်းက အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်ဆုံး အရာအားလုံးမှာ အဖြူရောင် သက်သက်သာဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ရထားဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အနက်ရောင် အစက်အပြောက်လေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤအဖြူရောင် လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် သိသာထင်ရှားစွာ ရှိနေလေသည်။

အနည်းငယ် နီးကပ်လာသောအခါ ၎င်းမှာ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

[ လက်ရှိ ပလက်ဖောင်း ။ စူးရှအော်ဟစ်သံရွာ ] [ ဆိုက်ကပ်ချိန် နောက်ပြန်ရေတွက်ခြင်း။ ၀၉:၅၉:၅၉ ] [ ကံကောင်းပါစေ ] [ ဤဘူတာ။ အန္တရာယ်ရှိ ]

"မုဆိုးသခင်ကြီး။ မုဆိုးသခင်ကြီးလား။ ကျေးဇူးပြု၍ ရပ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ရွာကို ကယ်တင်ပေးပါ။"

ထိုသူက ရထားဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

"ဒါက မုဆိုးသခင်ကြီးတွေပဲ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ရထားလား။ ကျွန်တော့်သက်တမ်းတစ်လျှောက် ရထားတစ်စင်းကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။ ဘုရားသခင် ကယ်မတော်မူပါပြီ၊ ရွာလေးတော့ လွတ်မြောက်ပြီ။"

ကင်းစောင့်က သတိပေးချက် မမြည်ခဲ့ပေ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဤသူက ရန်သူ မဟုတ်ပေ။

ရဲချီယန် က တံခါးခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ရာ အေးစိမ့်သော နှင်းမုန်တိုင်းက အူသံပေးကာ ဝင်ရောက်လာသည်။ ပြင်ဆင်ထားသော နွေးထွေးသည့် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် သူသည် ဆံပင်ရွှေရောင်၊ မျက်လုံးပြာနှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အသက်လေးဆယ်ခန့်ရှိ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

ဤလူပြောသော မုဆိုး ဆိုသည်မှာ ဤပလက်ဖောင်း တွင် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ဦးအား ပေးအပ်ထားသော သွင်ပြင်လက္ခဏာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဤလူက ရထားများအကြောင်း သိနေခြင်းမှာ အခြား ရထားမောင်းနှင်သူ များ ဤပလက်ဖောင်း သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် မှတ်တမ်းများ ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လောက်ပေသည်။

"ငါက ဒီအတိုင်း ဖြတ်သွားရုံသက်သက်ပါ၊ မင်းတို့ကို ကူညီဖို့ သီးသန့် လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြစမ်း၊ မင်းတို့ရွာ ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ရဲချီယန် ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး။ ကျွန်တော်တို့ရွာကို သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေ ကျူးကျော်လာပါတယ်။ အဲဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေက ရွာကို သိမ်းပိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ဖမ်းဆီးကာ သွေးအိတ်တွေလို အသုံးပြုပြီး နေ့ရောညပါ သွေးတွေ စုပ်ယူနေကြပါတယ်။ ဒီတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရွာက လူတွေအကုန်လုံး သေကုန်ကြတော့မယ်။ သခင်ကြီး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ။"

သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေလား၊ ဒါဆို ဒါတွေက ဒီဘူတာအတွက် အမဲလိုက်ရမယ့် ပစ်မှတ်တွေပေါ့။

ရဲချီယန် က ချက်ချင်း သဘောမတူသေးဘဲ ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရွာက လူတိုင်း သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရတယ်ဆိုရင် မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာတာလဲ။"

"ကျွန်တော့် အဖေကြောင့်ပါ။ သူတို့ သွေးယူနေတုန်း အဖေက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်ကို သတိလစ်အောင် ရိုက်ချပြီး ကျွန်တော့်ကို ထွက်ပြေးခိုင်းခဲ့တာပါ။ အပြင်ထွက်ပြီး မုဆိုးသခင်ကြီးကို ရှာခိုင်းခဲ့တာလည်း အဖေပါပဲ။ ဒီအရာနဲ့ဆိုရင် မုဆိုးသခင်ကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ဖို့ လာလိမ့်မယ်လို့ သူ ပြောခဲ့ပါတယ်။"

အထပ်ထပ် ထုပ်ပိုးထားသော သေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလာသည်။

တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် အပြင်ဘက်ရှိ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်စများကို ဖြေချကာ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အထဲတွင် ပါရှိသော ပစ္စည်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြီးပြည့်စုံစွာ သိမ်းဆည်းထားသော ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားပင်။

တစ်ပြားတည်းလား။

ဒါက အဆင့် ၅ ပလက်ဖောင်း လေ၊ အမဲလိုက်ပြီးရင် ရမယ့် ဆုလာဘ်က ဒီလောက်လေးပဲလား။

မဟုတ်ဘူး။ ရဲချီယန် သည် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဆုလာဘ်မဟုတ်ဘဲ ဤပလက်ဖောင်း မှ ဒေသခံများက ပေးအပ်သော လျော်ကြေးသက်သက်သာဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန် ရရှိမှုများမှာ ထိုသွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှသာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့...

"ဒီပစ္စည်းကို ငါ ယူလိုက်မယ်။ အပြင်ဘက်မှာ ခဏလောက် စောင့်နေဦး။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး။ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ရဲချီယန် က လှည့်ကာ တံခါးကို ပိတ်ပြီး ရထားထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

အမဲလိုက်ရမည့် ပစ်မှတ်မှာ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များ ဖြစ်နေသဖြင့် ရောဂါနှင့်ကိုက်ညီသော ဆေးကို သဘာဝကျကျ အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကမ္ဘာပျက်မြို့တော် တွင် သူ ရရှိခဲ့သော မှော်ဝင်ငွေ လက်နက်များက နောက်ဆုံးတွင် အသုံးဝင်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှော်ဝင်ငွေ ခရစ်ယာန်လက်ဝါးကပ်တိုင် ကတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ဘဲ ကျန်ရှိနေသော မှော်ဝင်ငွေ လေးတူး နှင့် မှော်ဝင်ငွေ ရိုးရာဓား တို့မှာ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း မလုပ်ရသေးပေ။

၎င်းတို့ နှစ်ခုစလုံးမှာ အဆင့် ၂ ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး စိတ်စွမ်းအား အများအပြား စားသုံးစရာမလိုဘဲ အဆင့် ၃ သို့ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သေချာပေါက်ပင် ရဲချီယန် အတွက် ဤ မှော်ဝင်ငွေ လက်နက်များက သူ့ကို မုဆိုးတစ်ဦး၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာနှင့် ပိုမို ကိုက်ညီသွားစေရုံသာဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဆင့် ၅ ပလက်ဖောင်း ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက သူ၏ လက်ထဲရှိ သေနတ်က ပို၍ ထိရောက်နေဆဲဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့...

"သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေ ဖြစ်နေမှတော့ ဒါကို မယူသွားရင် နှမြောစရာကောင်းလိမ့်မယ်။"

[ မှော်ဝင် · စိတ်စွမ်းအား ကျည်အိမ် · မဟာကရုဏာ စက်သေနတ်ကြီး ]

ဤသည်မှာ အစစ်အမှန် အဆုံးစွန်သော လက်နက်ပင်ဖြစ်သည်။

ဗိုင်းရပ်စ် ဖြေဆေး အစားထိုးကာ အထူး သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ရဲချီယန် သည် သူ၏ လက်နက်ကိရိယာများကို စီစဉ်လိုက်သည်။ ဝေါလီ က သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ညင်သာစွာ တိုက်မိလာပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော စောင့်ကြည့်ရေးစက် ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများက မျက်တောင်ခတ်နေလေသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ မင်း အပြင်ထွက်ချင်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။"

[ ဝေါလီ ၊ စတင်လည်ပတ်ပါ ]

ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားက ဝေါလီ ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာသည်။ ၎င်းသည် ပြန်လည်အသုံးပြုရေး စက်ပစ္စည်း၏ အပေါက်မှတစ်ဆင့် ပျော်ရွှင်စွာ တိုးထွက်သွားပြီး နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ဘီးရာများ ချန်ရစ်ကာ မကြာမီမှာပင် အရိပ်အယောင်မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရထားတံခါးကို တစ်ဖန် ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် အမျိုးသားမှာ ထိုနေရာတွင် ဒူးထောက်လျက် လက်အုပ်ချီကာ မသိနိုင်သော ဆုတောင်းမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို ရဲချီယန် မြင်လိုက်ရသည်။ ရဲချီယန် က ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သွားသင့်ပြီ။"

အခန်း ၅၄ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် အမဲလိုက်ခြင်း

ရွာသို့သွားရာလမ်းတွင် စုတ်ပြတ်နေသော အဘိုးအို၏အမည်ကို ရဲချီယန် သိရှိသွားခဲ့သည်။ အိုတန်လီ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသူ၌ ထိုရွာ၏ ရွာသူကြီးဟူသော ဘွဲ့တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ အိုတန်လီ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ဖခင်က အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်သာမက သူ၏အိမ်အောက်တွင် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ရွာထိပ်ရှိ မုဆိုးမလေးများနှင့် တွေ့ဆုံရန်အတွက် အိုတန်လီက တူးဖော်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထိုမုဆိုးမလေးများ မရှိတော့သော်လည်း လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းမှာမူ အသက်ကယ်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းရှိ ရွာတစ်ရွာကို ရဲချီယန် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အနက်ရောင်သန်းနေသော အနီရောင်နှင့် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူလွတ်နေသောအရာများက ရောယှက်နေလေသည်။

နိမ့်ကျနေသော အမိုးစွန်းများအောက်တွင် လင်းနို့အုပ်ကြီးများက ဇောက်ထိုးတွဲလွဲခိုကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်မောကျနေကြသည်။ တချို့အိမ်များထဲမှ စူးရှသော ငိုကြွေးသံများနှင့် ရိုင်းစိုင်းသော ရယ်မောသံများကို သဲ့သဲ့မျှ ကြားနေရလေသည်။

အိုတန်လီသည် သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး မျက်ရည်များက ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျနေလေသည်။ သူသည် ရဲချီယန်၏ရှေ့တွင် တစ်ဖန် ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

"မုဆိုးသခင်ကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ။"

ရဲချီယန်က အိုတန်လီ၏ တောင်းပန်မှုကို မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ၊ သူ၏ပန်းတိုင်မှာ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များကို အမဲလိုက်ရန်ဖြစ်ပြီး လူများကို ကယ်တင်ရန် မဟုတ်ပေ။

"ရွာကနေ မင်းထွက်လာခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းက ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့ကို အဲဒီခေါ်သွား။"

"ဒီဘက်မှာပါ။"

အိုတန်လီက ရဲချီယန်ကို ပုန်းကွယ်နေသော ဂူပေါက်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို သူ ထိုနေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက် မတ်မတ်လျှောက်သွားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသော လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ကာ ရဲချီယန်သည် အိုတန်လီကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါကို မင်းတစ်ယောက်တည်း တူးထားတာလား။"

အိုတန်လီက ရှက်ရွံ့စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မုဆိုးမလေးတွေကို သွားရှာရာမှာ ကျွန်တော်နဲ့အတူပါခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကိုတချို့လည်း ကူညီပေးခဲ့ကြပါတယ်။"

မင်းတို့ရွာသားတွေက တကယ်ကို ပျော်တတ်ကြတာပဲ။

"မုဆိုးသခင်ကြီး၊ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။"

"ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ မင်း အရင်ဝင်။"

"ဗျာ။"

တစ်ဖက်လူ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ရဲချီယန်က အိုတန်လီ၏ တင်ပါးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်သည်။ ကြောက်လန့်သွားသော အိုတန်လီသည် လမ်းပြရန် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

ရဲချီယန်က သင့်တင့်သော အကွာအဝေးမှ လိုက်ပါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်နေလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်က ၁၂၀ မှတ်သို့ တိုးလာပြီးနောက် အကဲခတ်နိုင်စွမ်း အပါအဝင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

လုံးဝ မှောင်မည်းနေချိန်တွင်ပင် သူသည် ဆယ်မီတာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ရွှီး...

မှော်ဝင်ငွေ မြားတံ တစ်ချောင်းက အိုတန်လီ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ဖြတ်ပျံသွားလေသည်။

"အီး..."

သူက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သွေးရောင်မျက်လုံးများနှင့် လင်းနို့တစ်ကောင်သည် မြားတံထိမှန်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ အိုတန်လီက ထိတ်လန့်တကြား နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရဲချီယန်က တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ မြားတံကို ကောက်ယူလိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"လင်းနို့တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ဒီနေရာကို အရင်ကတည်းက သူတို့ ရှာတွေ့သွားခဲ့တာပဲ။"

"ဒါဆို ဒါက တကယ်ပဲ ထောင်ချောက်တစ်ခုပေါ့။"

ဆိုးယုတ်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လင်းနို့များက တောင်ပံခတ်ကာ ရဲချီယန် ဝင်လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို ခြုံရုံထားသော သွေးဆုတ်နေသည့် အသားအရေနှင့် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော လူပုံစံ မကောင်းဆိုးဝါး ဆယ်ကောင်ခန့်က တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"ဟီးဟီးဟီးဟီး၊ မုဆိုး၊ တကယ်ပဲ မုဆိုးတစ်ယောက် လာတာပဲ။ မူလဘိုးဘေး ပြောတာ မှန်တယ်။ အဲဒီ ဒင်္ဂါးပြားနဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသရွေ့ မုဆိုး ဆိုတဲ့သူတစ်ယောက် သေချာပေါက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်တဲ့။ မင်း ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး၊ ဟီးဟီးဟီးဟီး၊ လူသား၊ မင်းဘာသာမင်း လွတ်မြောက်သွားတာလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား။"

ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ရယ်မောသံနှင့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုမှာ ကျောက်သင်ပုန်းကို လက်သည်းဖြင့် ခြစ်လိုက်သည့် အသံထက်ပင် ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလေသည်။

"မု... မုဆိုးသခင်ကြီး၊ ကျွန်... ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး၊ သခင်ကြီးကို ဒီကို တမင်ခေါ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်..."

အိုတန်လီမှာ စိတ်ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူ လွတ်မြောက်လာခြင်းမှာ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များက တမင်လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။

"မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။"

ရဲချီယန်က အိုတန်လီ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ဆယ့်သုံးကောင်တည်းလား၊ ငါက ဒီထက်ပိုများမယ် ထင်ထားတာ။"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လူသား၊ မင်းရဲ့ မှော်ဝင်ငွေ လက်နက်တွေက ငါတို့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား။ မင်းကို ငါပြောပြမယ်၊ ဒီလို မှောင်မည်းနေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ငါတို့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ အမြန်နှုန်းကို သာမန်လူတွေက ဘယ်လိုမှ မီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အမှောင်ထုထဲက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေဆိုတာ ရှုံးနိမ့်နိုင်စရာ မရှိဘူး။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြ၊ ဒီမုဆိုးရဲ့ သွေးတွေကို စုပ်ယူလိုက်ကြ။"

"အမှောင်ထုထဲမှာ ရှုံးနိမ့်နိုင်စရာ မရှိဘူးပေါ့လေ။ ဒါဆိုလည်း လင်းထိန်သွားအောင် လုပ်ပေးရတာပေါ့။"

ဖြောက်...

လက်ဖျစ်တီးလိုက်သံနှင့်အတူ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးက ရဲချီယန်၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။

ဤကျောက်တုံး ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရဲချီယန်ကို ဝန်းရံထားသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ဆယ်ကောင်ခန့်သည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က လှည့်၍ ထွက်ပြေးရန် အလိုအလျောက် တွန်းအားပေးလိုက်တော့သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"မျက်လုံးမှိတ်ထား။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံး မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

သွေးဆာနေသော လင်းနို့များဖြစ်စေ၊ ဆိုးယုတ်သော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များဖြစ်စေ အားလုံးသည် ဤအလင်းရောင်ထဲတွင် အသံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ။

ဂူထဲရှိ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များနှင့် လင်းနို့များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အိုတန်လီ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ စောစောက သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးက အိပ်မက်တစ်ခုလိုပင် ဖြစ်နေလေသည်။

"သွားရအောင်။"

သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရဲချီယန်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလေသည်။

သူ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များက သိနေပြီးဖြစ်သဖြင့် ထပ်မံ ပုန်းကွယ်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် မှော်ဝင်ငွေ မြားတံ အချို့က ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် အချို့ကို ပေါက်ကွဲသွားစေတော့သည်။

ဤနေရာမှာ အိုတန်လီ၏ နေအိမ်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များ၏ သွေးစုဆောင်းရေး စခန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခံထားရလေသည်။

သွေးစုပ်ယူခံထားရသော လူသေအလောင်း ဆယ်လောင်းခန့်ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ချထားသည်။ ကုတင်များပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသူ အချို့မှာ အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ရဲချီယန်သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

စောစောက လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဆူညံသံများကို သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များက ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားခဲ့သည်။

သူ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပို၍များပြားသော လင်းနို့များနှင့်အတူ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြသည်။

"လူသား၊ ခံလိုက်စမ်း..."

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ စကားလုံးများမှာ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ရဲချီယန်က သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံးကို တိုက်ရိုက်ပင် ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရောက်ရှိသွားသော နေရာတိုင်းရှိ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များနှင့် လင်းနို့များမှာ ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ချေမှုန်းခံလိုက်ရတော့သည်။

သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံးကို ထိုကဲ့သို့ ကိုင်ဆောင်ထားလျက် ၎င်း၏ အလင်းရောင်ကို အဆက်မပြတ် ဖြန့်ကျက်လိုက်လေသည်။

သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များ ပိုမို ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး သူတို့ ပုန်းအောင်းရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် မှော်ဝင်ငွေ မြားတံ တစ်ချောင်းက သူတို့၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ နုတ်ယူသွားနိုင်လေသည်။

ရွာ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို လှည့်လည်သွားလာရန် အပြည့်အဝ နှစ်နာရီတိတိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ရဲချီယန်သည် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်ကိုမျှ လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။

အိုတန်လီ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်အထိ ရွာလေးမှာ လုံးဝ သန့်ရှင်းသွားပုံရလေသည်။

အမဲလိုက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီလား။

ဒါက နည်းနည်းလောက် လွယ်ကူလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သိထားရမည်မှာ ဤနေရာက အဆင့် ၅ ပလက်ဖောင်း ဖြစ်သော်လည်း သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် အများစုမှာ အဆင့် ၂ ဝန်းကျင်သာရှိပြီး ရံဖန်ရံခါ တွေ့ရသော အဆင့် ၃ အနည်းငယ်ကလည်း သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက် မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

ဒါဆို အဆင့် ၅ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေက ဘယ်မှာလဲ။

"အိုတန်လီ၊ ဒီရွာနာမည်က ဘာလဲ။"

ညီအစ်ကိုများ၏ အလောင်းများရှေ့တွင် ကြက်သေသေကာ ထိုင်နေသော အိုတန်လီက သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"တက်စ် ရွာလို့ ခေါ်ပါတယ် မုဆိုးသခင်ကြီး၊ ရွာကို ကယ်တင်ပေးပြီး သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ လူတိုင်း သေကုန်ပြီဆိုပေမယ့်လည်း... ဒါပေမဲ့..."

"ရှူး..."

တက်စ် ရွာတဲ့လား၊ ဒါက ပလက်ဖောင်းရဲ့ နာမည်နဲ့ မကိုက်ညီဘူးလေ။

အိတ်ကပ်ထဲတွင် တောက်ပနေဆဲ၊ အပူဟပ်နေဆဲဖြစ်သော သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံးကို ခံစားမိရင်း ရဲချီယန်သည် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးရောင် ခရုပတ်ပုံစံ ဝဲဂယက်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာလေသည်။ သာမန် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များထက်ပင် ပို၍ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော ရှေးဟောင်း သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကြီး တစ်ကောင်က ၎င်းထဲမှ ဆင်းသက်လာသည်။ သူက သူ၏ သွေးရောင် ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်။

"အား..." စူးရှသောအော်ဟစ်သံထွက်လာ၏။

ရဲချီယန်သည် ပလက်ဖောင်းကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းပေါ်မှ ဝယ်ယူထားသော နားကြပ်များကို တပ်ဆင်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နောက်ပြောင်ချင်သော အပြုံးတစ်ခု ကွေးညွတ်သွားလေသည်။

"ဒါမှ ဟုတ်မှာပေါ့။ အမဲလိုက် ပလက်ဖောင်းလို့ ခေါ်မှတော့ တိုက်ခိုက်ရမယ့် ဘော့စ် မရှိဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲလို့ တွေးနေတာ။"

စနစ် အလင်းဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး၏ အချက်အလက်များက သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာလေသည်။

[ စူးရှအော်ဟစ်သံ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ဘိုးဘေး ] (အဆင့် ၅)

[ အဆင့် ၅ အောက်ရှိသော သန့်ရှင်းသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ပြီးနောက် ၎င်းအတွက် တိုက်ခိုက်ပေးရန် အလောင်းအားလုံးကို ရှင်သန်စေပြီး သက်ရှိများ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို အဆက်မပြတ် ကျဆင်းစေကာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရူးသွပ်ခြင်း ထိခိုက်မှု ကို ထပ်ဆောင်းပေးသည်။ ]