အခန်း (၄၅၃-၄၅၄)
Vol. 36 Ch. 453-454
ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်
အပိုင်း (၄၅၃)
"ဟေ့... မင်းရဲ့ ဟင်းလျာအသစ်က ဟော့ပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား" ဝူဟိုင်းက မီနူးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဆွံ့အစွာ မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒါကြောင့်လည်း အရင်ဆုံး သေချာဖတ်ကြည့်စေချင်တာပေါ့" ကျိုကျာက အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမသည် ယွမ်ကျိုးထံမှ ဤကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်ပုံများကို အတုယူတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘော့စ်ယွမ်" ဝူဟိုင်းက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ယွမ်ကျိုးကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"အင်း... ငါကြားတယ်" ယွမ်ကျိုးက အလွန်တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ တကယ်တော့ သူသည် ရုပ်ရှင်ထဲကအတိုင်း နားရွက်ကို အသာနှိုက်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြန်ထူးချင်သော်လည်း အခြေအနေအရ ထိန်းထားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။
" 'ပူပူစပ်စပ်ဟော့ပေါ့' ဆိုပြီးတော့... ဒီအောက်မှာ 'ပါဝင်ပစ္စည်းများ မပါဝင်ပါ၊ ဟင်းရည်အနှစ်သာ ရရှိနိုင်ပါသည်' လို့ ဘာလို့ ရေးထားတာလဲ။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဝူဟိုင်းက မကျေမနပ်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်တော့သည်။
"အဲဒါ ရေးထားတဲ့အတိုင်းပဲလေ" ယွမ်ကျိုးက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"ဟော့ပေါ့မှာ ပါဝင်ပစ္စည်း (အသား၊ ငါး၊ အသီးအရွက်) မပါဘူးဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လို့လား။ သူဌေးယွမ်... မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား" ဝူဟိုင်း အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူသည် အစပ်ကြိုက်သူဖြစ်ပြီး ဟော့ပေါ့အစပ်ကို အလွန်ကြိုက်သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟော့ပေါ့တွင် ထည့်စားစရာမရှိဘဲ ဟင်းရည်သက်သက်သာဆိုလျှင် သူ ဘာစားကိုရမည်နည်း။
"ဟော့ပေါ့ဆိုတာနဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ပါရမယ်လို့ ဘယ်သူက အမိန့်ထုတ်ထားလို့လဲ" ယွမ်ကျိုးက စနစ်ထံမှ သင်ယူထားသည့် စကားလုံးများဖြင့် ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်ရာ ဝူဟိုင်းမှာ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။
"ကျိုကျာ... တခြားအော်ဒါတွေ သွားယူလိုက်တော့" ယွမ်ကျိုးက ဝူဟိုင်းကို စကားအနိုင်ရလိုက်သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားပြီးနောက် ဝန်ထမ်းမလေးကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"တကယ် ဘာမှ မပါတာ သေချာလား" ဝူဟိုင်းက 'မပါ' ဆိုသည့် စာသားကို အလေးပေးကာ ထပ်မေးပြန်သည်။
"အခုလောလောဆယ်တော့ ဟုတ်တယ်" ယွမ်ကျိုး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း 'ပူပူစပ်စပ်ဟော့ပေါ့' အနှစ် တစ်ပွဲပေး" ဝူဟိုင်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးငယ်လေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း အံကြိတ်ကာ မှာလိုက်သည်။
"စည်းကမ်းအရ မင်းမှာချင်တာ မှာလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဟင်းရည်သက်သက် ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်း အကုန်ကုန်အောင် သောက်ဖို့ မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြည်းရုံတင် မြည်းစမ်းပြီး အလဟဿ ပစ်ထားမယ်ဆိုရင်တော့ ခွင့်မလွှတ်ဘူးနော်" ယွမ်ကျိုးက အလေးအနက် သတိပေးလိုက်သည်။
"သိပြီ... သိပြီ။ စကားအများကြီး မပြောနဲ့။ ငါ့အတွက်သာ ပြင်ပေးတော့"
"အင်း... စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တဲ့သူကို နာမည်ပျက်စာရင်းသွင်းမယ်ဆိုတာလည်း မမေ့နဲ့ဦး" ယွမ်ကျိုးက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ခြင်းကြောင့် ဝူဟိုင်းလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ရတော့သည်။
တကယ်တော့ ဤဟင်းလျာသစ်မှာ ဈေးနှုန်းက မနည်းလှပေ။
'ပူပူစပ်စပ်ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်' - တစ်ပွဲလျှင် ၃,၆၈၈ ယွမ်
မှတ်ချက် - ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်သာ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အခြားပါဝင်ပစ္စည်းများ လုံးဝမပါဝင်ပါ။
ဤမျှ မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းကြောင့် ယွမ်ကျိုးက ဖောက်သည်များ အလဟဿ မဖြစ်စေရန် အထူးသတိပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ မူလက ၎င်းကို အစားအစာအဖြစ် မသတ်မှတ်ထားသော်လည်း မှာယူပြီးနောက် ဂရုတစိုက် မစားသုံးပါက ဖြုန်းတီးရာကျသည်ဟု သူက ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဟင်းရည်သက်သက်ကြီးပဲ ရောင်းတယ်ဆိုတာ။ သူဌေးယွမ်... ကျွန်တော့်ကို ပါဆယ်ထုတ်ခွင့်ပေးပါလား" ဝူဟိုင်းက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ယွမ်ကျိုးကို မေးလိုက်သည်။ အိမ်ကိုသာ သယ်သွားခွင့်ရရင် သူနှစ်သက်သော အသား၊ အသီးအရွက်နှင့် တွဲစား၍ရမည် မဟုတ်ပါလား။
"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ဆိုင်က ဘယ်ဟင်းလျာကိုမှ ဆိုင်ပြင်ပကို ယူဆောင်သွားခွင့် မပြုပါဘူး" ယွမ်ကျိုးက ယဉ်ကျေးပျူငှာသော်လည်း ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
"အင်းလေ... ကောင်းပြီလေ။ သွား... သွား၊ ဟင်းရည်ပဲ သွားပြင်ပေးတော့" ဝူဟိုင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်တော့သည်။
ယွမ်ကျိုး မီးဖိုချောင်ထဲဝင်သွားသည်နှင့် ဆိုင်ထဲရှိ ဖောက်သည်များကြားတွင် ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးမှုများ စတင်လာတော့သည်။
"သူဌေးယွမ်က ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲမသိဘူးနော်။ ဘာလို့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေမပါဘဲ ဟင်းရည်ကြီးပဲ ရောင်းရတာလဲ" ဖောက်သည်တစ်ဦးက ဘေးကလူကို စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။
"အေးလေ... ဒီဟော့ပေါ့က တကယ်ဈေးကြီးတာ။ အသားတစ်ဖတ်တောင် မပါဘဲနဲ့" အမဲသားမှာထားသည့် အခြားဖောက်သည်တစ်ဦးကလည်း လှောင်ပြောင်သည့်လေသံဖြင့် ဝင်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ သူဌေးယွမ် လက်ရာဆိုတော့လည်း ဟင်းရည်ကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မြည်းကြည့်ချင်တာတော့ အမှန်ပဲ။ သူ့လက်ရာက ဘယ်တော့မှ မကောင်းဘူးဆိုတာမရှိဘူးလေ" ပထမဖောက်သည်က ယွမ်ကျိုး၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကာ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။
"ငါတို့ ဝူဟိုင်းကို သွားကပ်ရင်ကောင်းမလား။ သူက ဟင်းရည်မှာထားတာဆိုတော့ ငါတို့လည်း နည်းနည်းပါးပါး မြည်းခွင့်ရမလားလို့" တစ်ယောက်က ပရိယာယ်ကြွယ်စွာ အကြံပြုသည်။
"မလုပ်နဲ့... လုံးဝမလုပ်နဲ့။ သူက ငါတို့ပန်းကန်ထဲကဟာကို လာမနှိုက်ရင်ပဲ တော်လှပြီ။ ဝူဟိုင်းက သူ့အစားအသောက်ဆို ဘယ်လောက် ကာကွယ်တတ်လဲ မင်းသိသားနဲ့" ပုံမှန်ဖောက်သည်တစ်ဦးက တားမြစ်လိုက်သည်။
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အသားတွေ၊ အသီးအရွက်တွေ မပေးရတာလဲဆိုတာကိုတော့ သိချင်မိတယ်"
ထိုစဉ် ဝူဟိုင်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးလေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ယွမ်ကျိုးကို မှိုင်းညို့ညို့ကြည့်ကာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဟွန်း... ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိရမှာလဲ။ သူ့ရဲ့ OCD က ထဖောက်နေတာနေမှာပေါ့။ သူသဘောကျလောက်တဲ့အထိ အဆင့်မီတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ရှာမတွေ့သေးလို့ နေမှာပေါ့"
"အဲဒါတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဆိုင်ထဲမှ ဖောက်သည်အားလုံး တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။ ယွမ်ကျိုး၏ စေ့စပ်လွန်းသော စရိုက်မှာ ဖောက်သည်များကြားတွင် အလွန်ပင် နာမည်ကြီးလှသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဟင်းရည်ချည်းပဲကို ဘယ်လိုစားမှာလဲ" ဖောက်သည်တစ်ဦးက စပ်စုပြန်သည်။
"ငါကတော့ သောက်မှာပဲ" ဝူဟိုင်းက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုသည်။
"ဟိုး... ဟိုး... တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ အစာအိမ်ပဲ။ သိပ်မစပ်ဖို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"
ရုတ်တရက် ဝူဟိုင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသလို အော်လိုက်သည်။ "နေဦး... ငါ အကြံကောင်းတစ်ခု ရပြီဟေ့"
"ဟေး... ဟေး... ဒီဟော့ပေါ့ဟင်းရည်ကို ဘယ်လိုတွယ်ရမလဲဆိုတာ ငါ အကြံရပြီ" ဝူဟိုင်းက ကိုယ့်အကြံကိုယ် သဘောကျကာ ကျေနပ်အားရနေမိသည်။
"ဒီလိုနည်းနဲ့ ငါ့ကို ဟော့ပေါ့မစားအောင် တားဆီးလို့ရမယ် ထင်နေလား... ဝေးသေးတယ်" ဝူဟိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အရောင်များ တောက်ပလာသည်။
"ဘာအကြံလဲ" ဘေးနားက ဖောက်သည်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသော်လည်း ဝူဟိုင်းကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုလို ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး ပြန်ပြောလိုက်တော့သည်။
"မကြာခင် သိရမှာပေါ့။ ကျိုကျာ... ငါ့ကို ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန်ပါ ထပ်ချပေးပါဦး"
"အော်... ဟင်းရည်နဲ့ ထမင်းနဲ့ နယ်စားမလို့လား" ဖောက်သည်က ရုတ်တရက် ရိပ်မိသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။
"အတိအကျပဲလေ ဒါမျိုးက အရမ်းအရသာရှိမှာ သေချာတယ်" ဝူဟိုင်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးလေးများကို ကျေနပ်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူဌေးယွမ်၏ လက်ရာမှန်လျှင် ဘာကိုမှ စိုးရိမ်စရာမလိုကြောင်း ဆိုင်ထဲကလူတိုင်း လက်ခံထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။
မကြာခင်မှာပင် ကျိုကျာက ဟော့ပေါ့အိုးတစ်လုံးနှင့် ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန်ကို ဗန်းဖြင့် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
"မစ္စတာဝူ... ရှင်မှာထားတာတွေ ရပါပြီရှင်"
ဝူဟိုင်းသည် ရှေ့သို့ရောက်လာသော ဟော့ပေါ့အိုးကို ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ အိုး၏အရွယ်အစားမှာ ပုံမှန်ဟော့ပေါ့ဆိုင်ငယ်လေးများတွင် သုံးလေ့ရှိသော အရွယ်အစားဖြစ်သော်လည်း အောက်ခြေက အနည်းငယ် ပိုထူသည်။ အတွင်း၌ မီးသွေးဖြင့် အပူပေးထားပုံရပြီး တောက်ပသောအနီရောင် ဟင်းရည်များမှာ တဗွက်ဗွက်ဆူပွက်နေကာ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော အနီရောင်လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ကြည့်ကောင်းလှသည်။
ထူးခြားသည်မှာ ဤအိုးသည် သံမဏိအိုးမဟုတ်ဘဲ အပူကို အကောင်းဆုံးထိန်းထားနိုင်သည့် ခရမ်းရင့်ရောင် မြေအိုး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အနက်ရောင်နီးပါး ရှိသော မြေအိုးအရောင်နှင့် တောက်ပသော အနီရောင်ဟင်းရည်တို့မှာ သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပြီး အမြင်အာရုံကို ဆွဲဆောင်နေသည်။
ဟင်းရည်ဆူပွက်မှုနှင့်အတူ အငွေ့ပျံလာသော ရနံ့မှာလည်း တစ်ဆိုင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"ဟူး... တကယ့်ကို ပူစပ်နေတဲ့ အနံ့ပဲ" ဝူဟိုင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ဤပြင်းရှရှအရသာကို သူ အလွန်သဘောကျသည်။ ဤအစပ်အရသာမှာ မာနကြီးသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်... မင်းသူ့ကို ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ သူမကတော့ သူမ၏ ပြတ်သားသော ခံစားချက်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ဝူဟိုင်းက ဟင်းရည်ကို စားရန်ပြင်ရင်း လှမ်းအော်လိုက်သည်။
"သူဌေးယွမ်... ကျွန်တော့်ကို ရေစစ် တစ်ခုလောက် ပေးပါဦး။ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ဖတ်တွေကို ဖယ်ချင်လို့"
"ဇွန်းပါပြီးသားပဲ... ရေစစ်မလိုဘူး။ သောက်ကြည့်လိုက် မင်းနားလည်သွားလိမ့်မယ်" ယွမ်ကျိုးက မီးဖိုချောင်ထဲမှ ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အင်း... ထူးခြားတာတစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပဲ" ဝူဟိုင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ရနံ့ကောင်းသော ဟင်းလျာတစ်ခုရှေ့တွင် ရှိနေရခြင်းကပင် သူ့အတွက် အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။
ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်
အပိုင်း (၄၅၃)
ပြီးပါပြီ။
ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်
အပိုင်း (၄၅၄)
"ဟားဟား... ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်ဆမ်းထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ ထမင်းပွဲကြီးကို နောက်ဆုံးတော့ စားရတော့မယ်"
ဝူဟိုင်းက ဇွန်းကို အားရပါးရ ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆူပွက်နေသော ဟင်းရည်နီနီများကို ခပ်ယူရန် ပြင်လိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ... ထမင်းဖြူကို ဒီဟင်းရည်တွေနဲ့ နယ်ပြီး စားတော့မလို့လား" ဘေးနားက ဖောက်သည်က မယုံနိုင်သလို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့ တော်တော်လေး ထူးခြားတဲ့ အကြံဉာဏ် မဟုတ်လား" ဝူဟိုင်းက ကျေနပ်အားရစွာ ပြန်ဖြေသည်။
"လက်ဖက်ရည်ဆမ်းထမင်း၊ ငံပြာရည်ဟင်းချိုဆမ်းထမင်း ဒါမှမဟုတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဟင်းချိုနဲ့ စားတာမျိုးပဲ တွေ့ဖူးတာပါ။ အခုတော့ ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်နဲ့ နယ်စားရတယ်လို့ ဒါပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ" ဖောက်သည်မှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍ သက်ပြင်းပင် ချမိသွားတော့သည်။
"ဒါကြောင့်လည်း ငါ့ရဲ့ မူရင်းဖန်တီးမှုလို့ ပြောတာပေါ့" ဝူဟိုင်းမှာ ချီးကျူးစကားကြားရ၍ ပို၍ပင် ဘဝင်ခိုင်သွားသည်။
"ဒါပေမဲ့... ဒီလောက် နီရဲနေတဲ့ ဟင်းရည်ကို စားဖို့ မကြောက်ဘူးလား"
"ကြောက်စရာလား... ငါကတော့ ဒီအရသာကို အရမ်းမျှော်လင့်ထားတာ" ဝူဟိုင်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလောက်စပ်တာစားရင် နောက်ရက်ကျရင် ဖော်ကင်ကွဲမှာ မကြောက်ဘူးလား" ဘေးနားကလူကတော့ စိတ်ထဲက တွေးနေသော်လည်း အပြင်ကိုတော့ ထုတ်မပြောမိအောင် ထိန်းလိုက်ရသည်။
ဝူဟိုင်းကတော့ သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးတိုလေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
"ငါက နာမည်ကြီး အစားအသောက်ဝါသနာရှင်အဘိုးကြီး ဝမ်ကျန်းချီ လိုပဲဟေ့"
ဝမ်ကျန်းချီဆိုသည်မှာ လူသားနှင့် ခုံမှလွဲ၍ ခြေထောက်ပါသမျှ၊ အမွေးပါသမျှ အကုန်စားနိုင်သည် နာမည်ကျော်သည့် အစားအသောက် ဝါသနာရှင်ကြီး မဟုတ်ပါလား။
ဝူဟိုင်းသည် အဖြူရောင်ကြွေပန်းကန်လုံးထဲမှ ပုံစံတစ်ရာထမင်းမှ အရည်အသွေးမြင့် ထမင်းဖြူလေးပေါ်သို့ တောက်ပသော အနီရောင်ဟင်းရည်များကို တဗွက်ဗွက် လောင်းချလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆန်စေ့လေးများပေါ်တွင် အနီရောင်ဟင်းရည်များ စီးကျသွားပုံမှာ ဆန့်ကျင်ဘက် အရောင်အသွေးကို ဖြစ်စေပြီး အမြင်အာရုံကို ဆွဲဆောင်နေသည်။
ဝူဟိုင်းက ထိုဟော့ပေါ့ဆမ်းထားသောထမင်းကို ဇွန်းဖြင့် ခပ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ အားရပါးရ ထည့်လိုက်သည်။
"ဟူး... စပ်လိုက်တာ"
ထမင်းက ပါးစပ်ထဲ ရောက်သည်နှင့် ဝူဟိုင်း မနေနိုင်ဘဲ အော်မိသွားသည်။ ဟင်းရည်အနှစ်များ စိမ့်ဝင်နေသော ထမင်းမှာ မီးသွေးခဲတစ်တုံးကို ငုံလိုက်ရသလိုပင် ပူလောင်ပြင်းရှလှသည်။ သူ ခဏမျှ အသက်ရှူမှားသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အားရပါးရ ပြန်ဝါးလိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော အစပ်အရသာက လျှာကို တိုက်ခိုက်သော်လည်း၊ ဆန်စေ့လေးများ၏ သဘာဝအချိုရနံ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာကာ အရသာကို ထိန်းညှိပေးသည်။ ထိုပူလောင်နေသော အစပ်အရသာသည် အစာမျိုပြွန်မှတစ်ဆင့် အစာအိမ်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် စီးဆင်းသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို နွေးခနဲ ဖြစ်သွားစေပါတော့သည်။
အစပ်ရှိန်မှာ ပြင်းလွန်းလှသဖြင့် ဝူဟိုင်းတစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစက်များဖြင့် စိုရွှဲလာသည်။ သို့သော် ထိုအစပ်ဒဏ်ကြားမှပင် ဆန်၏ ချိုမြိန်မှုနှင့် သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးက သူ့အာရုံထဲသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လာရာ အမှန်တကယ် သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး လန်းဆန်းစေသည့် အတွေ့အကြုံသစ်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
"အရမ်းကောင်းတာပဲ" ဝူဟိုင်းက ထမင်းတစ်လုပ်ကို အားရပါးရ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်မိသည်။
သူသည် နောက်ထပ် ထမင်းတစ်ဇွန်းကို ပါးစပ်ထဲ ထပ်မံထည့်လိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခံစားချက်က အနည်းငယ် ကွာခြားသွားသည်။ ပူစပ်သော အရသာက မြင့်တက်လာပြီး လျှာပေါ်တွင် ထုံကျင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေကာ အရသာခံဖုများကို တက်ကြွလာစေသည်။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဤမျှပြင်းထန်သော ငရုတ်သီးစပ် ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်သည် ထမင်း၏ အရသာကို ဖုံးလွှမ်းသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ ထမင်း၏ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းမှုကို ပိုမိုပေါ်လွင်လာစေကာ အဓိက ဇာတ်ဆောင်နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပြင်းရှရှ အစပ်အရသာအားလုံးက ထမင်း၏ သဘာဝအချိုဓာတ်ကို နှိုးဆွပေးရန်အတွက် ဝန်းရံပေးထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
"တကယ်ကို ထိပ်တန်းဆန်ပဲ..." ဝူဟိုင်းက စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလဲ... တကယ်ပဲ အရသာရှိလို့လား"
ဝူဟိုင်းတစ်ယောက် လေအဟုန်ဖြင့် ဟင်းရည်ဆမ်းထမင်းကို စားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘေးနားက ဖောက်သည်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလာသည်။ ထိုလူ့အမြင်တွင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၊ ငရုတ်သီးများနှင့် တောငရုတ်ကောင်းများသာ ပါဝင်သည့် ဟင်းရည်ကို ထမင်းနှင့်နယ်စားခြင်းမှာ ယွမ်ကျိုး၏ တန်ဖိုးရှိသော ထမင်းဖြူကို အလဟဿဖြစ်စေသည်ဟု ထင်မြင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
"တကယ် အရသာရှိတာပေါ့ မယုံရင် စမ်းကြည့်ပါလား" ဝူဟိုင်းက လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် ချွေးများကို သုတ်ရင်း အားရပါးရ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ကို ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန် ထပ်မှာပေးရင် ဘာကြောင့် အရသာရှိလဲဆိုတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောပြမယ်လေ" ဝူဟိုင်းက မြေအိုးငယ်လေးထဲမှ ဟင်းရည်များကို ကြည့်ကာ ပရိယာယ်ကြွယ်စွာဖြင့် အခွင့်အရေး ယူလိုက်ပြန်သည်။
"ခင်ဗျားကတော့ တကယ့်လူပဲ... ကြားထဲကတောင် အခွင့်အရေး ယူချင်သေးတယ်" ဖောက်သည်က ရယ်မောရင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် ဝူဟိုင်းကတော့ အလျှော့မပေးဘဲ အာမခံချက် ပေးနေတော့သည်။
"ငါ့ကိုယုံ... ငါ အကုန်စားနိုင်ပါတယ်။ သူဌေးယွမ်ရဲ့ ဟင်းတွေက ပမာဏသိပ်များတာ မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်မပူပါနဲ့"
အစပ်ဒဏ်ကြောင့် ဝူဟိုင်း၏ ပါးစပ်ထဲတွင် တံတွေးများ အဆက်မပြတ် ယိုစီးနေသော်လည်း၊ ဘေးကလူများက ဝူဟိုင်းမှာ အစပ်လွန်ပြီး ခံစားနေရသည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေကြသည်။
"အရသာရှိလားလို့ မေးနေတာ... နေဦး..." ဖောက်သည်က ထပ်မံငြင်းဆိုရန် ပြင်နေစဉ် ဘေးနားမှ သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က သူ့ကို လှမ်းတားလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဇဝေဇဝါဖြင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိပါတော့သည်။
"မင်း တကယ်မစားချင်ဘူးလား... စမ်းကြည့်လိုက်စမ်းပါ" လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ယဉ်ကျေးပျူငှာသော လေသံဖြင့် တိုက်တွန်းရင်း ဝူဟိုင်ရှေ့က ဟင်းရည်အိုးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ... ကျွန်တော် စမ်းကြည့်မယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ဟင်းရည်ကိုတော့ ကျွန်တော်နဲ့ ဝေမျှစားရမယ်နော်" ထိုဖောက်သည်က ဝူဟိုင်းကို ပြုံးစစဖြင့် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"ဒီနေ့ခေတ် လူငယ်တွေကတော့ တကယ်ကို လောဘကြီးတာပဲ" ဝူဟိုင်းက ဟင်းရည်အိုးလေးကို သူ့ဘက်သို့ အသာဆွဲယူကာ သတိကြီးကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူမဆို လောဘရှိကြတာပဲ..." ထိုလူက ဂရုမစိုက်သလို ပုခုံးတွန့်ပြရင်း ကြက်ဥထမင်းကြော်ကိုသာ အားရပါးရ ဆက်စားနေတော့သည်။
ဝူဟိုင်းသည် ဆူပွက်နေသော ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်ကို တစ်လှည့်၊ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် အေးအေးဆေးဆေးနေနေသော ယွမ်ကျိုးကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။ အရာအားလုံးသည် ယွမ်ကျိုး၏ လက်ရာကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု သူ အပြစ်တင်ချင်နေပုံရသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ယွမ်ကျိုးက ထိုအကြည့်မျိုးကို ဂရုစိုက်လေ့မရှိသော်လည်း၊ ယနေ့တွင် ဝူဟိုင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ထူးထူးခြားခြား မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ကဲ... အခုတော့ မင်း နားလည်သွားပြီ မဟုတ်လား"
"နားလည်တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မင်း ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်လိုက်တာလဲ" ဝူဟိုင်းက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် စူးစမ်းလိုက်သည်။
"ဒါကတော့... စားဖိုမှူးတစ်ယောက်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါ့" ယွမ်ကျိုးက ဝူဟိုင်းကို သေချာစိုက်ကြည့်ရင်း ခပ်တည်တည်ပင် ဖြေလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား" ဝူဟိုင်းက မကျေမနပ်ဖြင့် လက်ညှိုးထိုးကာ မေးတော့သည်။
"မဟုတ်ဘူး..." ယွမ်ကျိုးက ခေါင်းခါပြသည်။
"တကယ်တော့... ဒီဟင်းရည်ရဲ့ အရသာက အချိန်နဲ့အမျှ အနည်းငယ်စီ ပြောင်းလဲနေတာ" ယွမ်ကျိုးက အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော မြေအိုးလေးကို ညွှန်ပြရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဒါတမင် သက်သက်စကားလမ်းကြောင်း လွှဲတာ... ငါကတော့ သုညပဲ ပေးတယ်" ဝူဟိုင်းက မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်သော်လည်း ဟင်းရည်အိုးထဲမှ တက်လာသော ရနံ့ကိုတော့ မတွန်းလှန်နိုင်ပေ။ သူက ဘေးနားက ဖောက်သည်ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဟေး... ငါ့ကို ထမင်းနည်းနည်းပေးရင် ငါ မင်းကို ဟင်းရည်တစ်ဇွန်း ဝေပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ... သဘောတူလား"
"ပြဿနာမရှိဘူး" ဖောက်သည်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။
"တကယ့်ကို လောဘကြီးတဲ့လူ" ဝူဟိုင်းက မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဟင်းရည်အိုးလေးထဲမှာ ထမင်းဖြူ သုံးပန်းကန်စာခန့် နယ်စားရန် လုံလောက်သော်လည်း၊ ဝူဟိုင်းအဖို့ ဟင်းရည်တစ်ဇွန်း ဝေမျှပေးရခြင်းမှာ သူ့အသားကို လှီးဖြတ်ပေးရသကဲ့သို့ နာကျင်နေမိသည်။
"လှည့်စားမှုတွေပဲ ယွမ်ကျိုးရဲ့ စားသောက်ဆိုင်မှာ လှည့်စားမှုတွေ အများကြီးပဲ"
ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်
အပိုင်း (၄၅၄)
ပြီးပါပြီ။