အခန်း (၄၇၃-၄၇၄)

ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်

အပိုင်း (၄၇၃)

ယွမ်ကျိုး၏ စားသောက်ဆိုင်သို့ လာရောက်သည့် ဖောက်သည်များမှာ အမျိုးမျိုးရှိကြသည်။အစားအသောက် လာရောက်သုံးဆောင်သူများသာမက၊ မစားဘဲနှင့် လာရောက်ကြည့်ရှုသူများလည်း ရှိကြပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယွမ်ကျိုးက အနီးကပ်ကြည့်ရှုခွင့်ပေးထားသော မာစတာချန်၊ ဆိုင်နားသို့ အမြဲတမ်း ဝဲလည်ဝဲလည် လုပ်တတ်သော်လည်း တစ်ခါမျှ ဝင်မစားဖူးသည့် လခစားဝန်ထမ်းများနှင့် ဝူဟိုင်း မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည့် "ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်ချင်တာ" ဖြေခဲ့သော ထူးဆန်းသည့်လူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

မကြာသေးမီက ချူးရှောင်ကဲ့သို့ အခြားသော ကြည့်ရှုသူများနှင့် ယွမ်ကျိုး၏ ဟင်းလျာချက်ပြုတ်ပုံကို အာရုံစိုက်ကြည့်နေသူများလည်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ယန်ဒါမှာလည်း ထိုကဲ့သို့ ယွမ်ကျိုး၏ လက်ရာများကိုသာ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုတတ်သည့် လူစားမျိုး ဖြစ်သည်။

သူသည် မနက် ၇ နာရီတွင် အလုပ်စတင်ပြီး နေ့လယ် ၁၂ နာရီတွင် အလုပ်ဆင်းသည်။ နေ့လယ်စာစားချိန် တစ်နာရီသာ ရသော်လည်း ညသန်းခေါင် ၁၂ နာရီအထိ အလုပ်ပြန်လုပ်ရသည်။ ညနေခင်း ညစာအတွက် မိနစ် ၃၀ သာ အချိန်ရပြီး သူ၏အလုပ်မှာ သူတစ်ပါးအတွက် တောက်တိုမယ်ရ ကိစ္စများ လိုက်လံလုပ်ဆောင်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ ညစာစားချိန်မှာ အလုပ်အများဆုံးအချိန်ဖြစ်၍ သူသည် တစ်နေကုန် အပြင်မှာပင် အချိန်ကုန်ဆုံးရသည်။

သူသည် သူတစ်ပါးအတွက် ပစ္စည်းဝယ်ပေးခြင်း၊ ပစ္စည်းပို့ပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ပေးရသည်။ အလုပ်မှာ ပင်ပန်းသော်လည်း ဝင်ငွေမှာ ထင်သလောက် မကောင်းလှပေ။ သူသည် သူငယ်ချင်းတစ်ဦးနှင့် စပ်တူလုပ်ငန်း စတင်ခဲ့ရာ သူက လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုကို တာဝန်ယူပြီး သူငယ်ချင်းက အရင်းအနှီး ထည့်ဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် နေ့လယ်စာစားချိန် နှစ်နာရီအတွင်း ယွမ်ကျိုး၏ဆိုင်သို့ နေ့တိုင်းလာရောက်ပြီး ယွမ်ကျိုး၏ ချက်ပြုတ်ပုံနှင့် ဟင်းလျာတင်ဆက်ပုံများကိုသာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုတတ်သည်။ ယွမ်ကျိုး၏ဆိုင်တွင် နှစ်နာရီခန့် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သဖြင့် အလုပ်ပြန်သည့်လမ်းတွင် ဗိုက်ဖြည့်ရန်အတွက် မုန့်ခြောက်များသာ စားနိုင်ခဲ့သည်။

ညဦးယံအချိန်...

" ဖတ်...ဖတ်....ဖတ်" ယန်ဒါသည် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲယူကာ သူငှားရမ်းထားသည့် အိမ်ကလေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်းပြန်လာပြီ... သောက်ဖို့ ဝက်ရိုးစွပ်ပြုတ် ပြင်ပေးထားတယ်၊ နွေးနေတုန်းပဲ" ယန်ဒါ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သာယာလှသော အမျိုးသမီးအသံလေး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ယန်ဒါ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက အပြစ်တင်သလို လေသံဖြင့် "၁ နာရီတောင် ရှိနေပြီ... ရှောင်လျို အိပ်တော့လေ၊ ငါ့ကို စောင့်မနေပါနဲ့" ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန်း... ငါသာ မင်းကို မစောင့်ရင် ငါတို့နှစ်ယောက် တစ်ပတ်နေလို့ တစ်ခါတောင် ဆုံဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး" ရှောင်လျိုက ချစ်စဖွယ် လျှာလေးထုတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ငါ စွပ်ပြုတ်သောက်လိုက်ဦးမယ်၊ မင်းကတော့ အခု အိပ်တော့နော်" ယန်ဒါက လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ သူ့ချစ်သူလေး၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... မင်း ဟင်းချိုသောက်ပြီးတာနဲ့ ငါ အိပ်တော့မယ်နော်" ရှောင်လျိုက နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူတို့သည် အိပ်ခန်းတစ်ခန်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းပါသော တိုက်ခန်းလေးတွင် ငှားရမ်းနေထိုင်ကြသည်။ ရေချိုးခန်းနှင့် မီးဖိုချောင်ငယ်လေးလည်း ပါရှိသည်။ အိမ်က မကြီးသော်လည်း လိုလေသေးမရှိ ပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်ထားသော အိမ်ကလေးဖြစ်သည်။

"ငါ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ပြောတာတော့... သူဌေးယွမ်က မနေ့က ၁ ယွမ်တန် ပျားရည်မုန့် (Tremella) ကျွေးတယ်တဲ့၊ အဲဒါကို စောစောသိရင် ငါတို့လည်း သွားတန်းစီသင့်တာ" ရှောင်လျိုက ပြောသည်။

"မကြာခင် အခွင့်အရေး ရဦးမှာပါ" ယန်ဒါက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း စွပ်ပြုတ်သောက်နေသော သူ၏လက်မှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ဟေး... စားချင်လို့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး၊ နှမြောစရာကောင်းလို့ ပြောတာပါ၊ မင်း အဲဒီကို သွားမစားနဲ့နော်... ငါတို့ ပိုက်ဆံစုရဦးမယ်လေ" ရှောင်လျိုက ယန်ဒါ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။ သူမက ယန်ဒါ တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေသည် ရိပ်မိသလို ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါသိပါတယ်... ငါ အဲ့ဒီကို သွားမစားပါဘူး၊ ငါ့ပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံး မင်းဆီပဲ အပ်ထားတာ မဟုတ်လား" ယန်ဒါက ပန်းကန်လုံးကို ချလိုက်ပြီး သူ့ရည်းစား၏ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟွန်း... ပြီရော" ရှောင်လျိုက စိတ်ဆိုးချင်ယောင်ဆောင်ကာ ချစ်စဖွယ် နှုတ်ခမ်းစူ၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... အိပ်တော့နော်။ ငါလည်း ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်" ယန်ဒါက သူ့ရည်းစားလေး၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။

"အင်း... ရပြီ။ မင်းလည်း မြန်မြန်အိပ်ဦး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း မပင်ပန်းစေနဲ့။ နောက်လကစပြီး ငါ့လစာ ယွမ်၁၀၀ တိုးတော့မယ်။ အတူတူ ကြိုးစားကြတာပေါ့... ဖိအားတွေ အရမ်းမထားနဲ့" ရှောင်လျိုက ယန်ဒါကို ဒီစကားမျိုး နေ့တိုင်းလိုလို ပြောတတ်သည်။

ယန်ဒါ တစ်နေ့တစ်နေ့ အရမ်းပင်ပန်းနေရသည်ကို သူမက စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ယန်ဒါ ပင်ပန်းမှာစိုး၍ သူမသည် ယွမ်ကျိုး၏ စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားစားချင်သည် မပြောရဲခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမ မသိသည်မှာ ယန်ဒါသည် ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲစွဲမြဲစွာ မှတ်သားထားပြီး ယွမ်ကျိုး၏ဆိုင်သို့ နေ့တိုင်း သွားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ သူဌေးမလေးပါ" ယန်ဒါက ပြုံးရွှင်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း... ဒါနဲ့ မနက်ဖြန် နေ့လယ်စာ အတူတူ စားရအောင်။ ငါ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ချိန်းထားတာ မြင်လိုက်လို့" ရှောင်လျိုက ချိန်းဆိုထားမှုကို သတိရပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... စားကြတာပေါ့" ယန်ဒါက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာ သူ ယွမ်ကျိုး၏ဆိုင်သို့ နေ့တိုင်း သွားနေသည့်ကိစ္စကိုတော့ ရှောင်လျိုကို အသိမပေးနိုင်သေးပေ။

"ဒါဆို မနက်ဖြန် နေ့လယ်မှ တွေ့မယ်နော်" ပြောပြီးနောက် ရှောင်လျိုအိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့မနက် ၆ နာရီတွင် ရှောင်လျိုက အရင်ဆုံး အလုပ်သွားခဲ့ပြီး၊ ယန်ဒါကတော့ ၇ နာရီမှ အလုပ်သွားခဲ့သည်။ နေ့လယ် ၁၂ နာရီ ရောက်သောအခါ ရှောင်လျို၏ ESports ကုမ္ပဏီအောက်ထပ်တွင် ချစ်သူနှစ်ဦး ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြသည်။

"သူဌေး... ပဲခေါက်ဆွဲ တစ်ပန်းကန် ပေးပါ။ ရှောင်လျို... မင်းရော ဘာစားမလဲ" ယန်ဒါက မေးလိုက်သည်။

"ငါကတော့ မီးတောက်ခေါက်ဆွဲ (Burning Noodles) စားကြည့်ချင်တယ်" ရှောင်လျိုက မီနူးကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပဲခေါက်ဆွဲ ၁၀၀ ဂရမ်နဲ့ မီး‌တောက်ခေါက်ဆွဲ ၅၀ ဂရမ်... မြန်မြန်လေး လုပ်ပေးပါဦး" ယန်ဒါက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှာလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ခဏစောင့်ပါ။ ခဏနေ လာချပေးပါ့မယ်" ဆိုင်ရှင်က ပြောပြီး သူတို့ကို နေရာချပေးသည်။

စောင့်ဆိုင်းနေရသည့် အချိန်မှာ ပျင်းစရာကောင်းသဖြင့် ယန်ဒါက သူ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ အားလပ်ချိန်လေးကို အသုံးချရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ခေါက်ဆွဲ ၁၀၀ ဂရမ် စားရုံနဲ့ ဗိုက်ဝရဲ့လား။ မလောက်ရင် ထပ်မှာဦးလေ" ရှောင်လျိုက ဂရုတစိုက် မေးရှာသည်။

"ရပါတယ်... ဒီလောက်ဆို ဗိုက်ဝပါပြီ" ယန်ဒါက ဖုန်းကို ကြည့်နေရာမှ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"ကြက်ဥတစ်လုံး ထပ်ထည့်ဦးမလား" ရှောင်လျိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ထပ်မေးပြန်သည်။

"မလိုဘူး" ယန်ဒါ၏ မျက်လုံးများက ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ခွာမလာသေးပေ။

ထိုအခါမှ ရှောင်လျိုမှာ အနည်းငယ် စိတ်တိုသွားတော့သည်။ သို့သော် သူမက ချက်ချင်း ဒေါသထွက်မပြဘဲ နှာခေါင်းလေးရှုံ့ကာ အသာငြိမ်နေလိုက်သည်။ ယန်ဒါတစ်ယောက် ဖုန်းကိုသာ အသည်းအသန် ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည်လည်း သူမ၏ဖုန်းကို အိတ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်ပါတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ မူလကတည်းက အတူရှိချိန် အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ရှောင်လျိုမှာ ယန်ဒါနှင့် အချိန်ဖြုန်းချင်သဖြင့် ယနေ့ နေ့လယ်စာလာစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ဒါမှာ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ဖုန်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ သူမက တစ်ခုခုမေးလျှင်ပင် သူက ဝတ်ကျေတမ်းကျေသာ ပြန်ဖြေနေခဲ့သည်။

ထိုသည်ကို မြင်ရသောအခါ ရှောင်လျိုမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ဘာမှထုတ်မပြောဘဲ သူမ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖုန်းကိုထုတ်ကာ အခြားသူများနှင့် စကားပြောနေလိုက်တော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးကြား၌ တိတ်ဆိတ်မှုက စိုးမိုးသွားသည်။

"ဒီမှာ ခင်ဗျားတို့အတွက် ခေါက်ဆွဲတွေ ရပါပြီ" စားပွဲထိုးက ခေါက်ဆွဲပန်းကန်နှစ်ခွက်ကို လာချပေးသည့် အခါမှသာ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုက ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

"ရှောင်လျို... စားရအောင်" ယန်ဒါက ရှောင်လျိုအတွက် တူကိုထုတ်ပေးရင်း တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"အင်း... ငါ စားတော့မလို့ပဲ" ရှောင်လျိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

*ရွှတ်... ရွှတ်...* ယန်ဒါက ခေါင်းငုံ့ပြီး ခေါက်ဆွဲကို မြိန်ယှက်စွာ စားနေသော်လည်း သူ၏ရည်းစားကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမမှာ ဖုန်းကိုသာ ဆက်လက်ကစားနေဆဲဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီးပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်စားလေ... ခေါက်ဆွဲက အေးသွားရင် အရသာမရှိတော့ဘူး။ ဖုန်းထဲမှာ ပျော်စရာတွေ အများကြီး ရှိလို့လား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လျိုလေးက ပြန်ဖြေပြီးနောက် ဖုန်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်က တူကိုကိုင်ကာ ထိုအတိုင်းပင် ဆက်စားနေသည်။

"ဘာတွေကြည့်နေတာလဲ" ယန်ဒါက လည်ပင်းကို ဆန့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်လျိုမှာ သူမ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ဒါ ပန်းကန်တစ်ဝက်ခန့် စားပြီးချိန်အထိ ရှောင်လျိုမှာ ဖုန်းကိုမချသေးသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ဖုန်းကို ပြန်ယူလိုက်သည်။ သူက မက်ဆေ့ပို့သည့် ဆော့ဝဲကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှောင်လျို၏အမည်ဖြစ်သော 'ရောယူး ဆန်နီဒေး' ထံသို့ စာတစ်စောင် ရိုက်လိုက်သည်။

[ထမင်းစားနေတုန်း ဖုန်းမကစားပါနဲ့] 'အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့ခြင်း' (ယန်ဒါ၏ အမည်) မှ ပေးပို့လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရှောင်လျိုမှာ ယန်ဒါဆီမှ မက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

[ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေတဲ့လူလည်း သူ့ဖုန်းနဲ့ ကစားနေတာပဲလေ] 'ရောယူး ဆန်နီဒေး' ဆီမှ ပြန်လာသည်။

ယန်ဒါက အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမကို ထပ်မံဖြေကြားလိုက်သည်။

[ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက အခု မင်းကို နှလုံးသားကြီးတစ်ခုလုံးပုံပေးပြီး ကြည့်နေပါတယ်]

ရှောင်လျို၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူမက ဟန်မပျက်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

[တကယ်ကြီးလား]

[ဟုတ်တယ်... ၁၀၀% သေချာတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုးသားတဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်လိုက်ပါဦး]

ဤစာကို ပို့ပြီးနောက် ယန်ဒါက ချက်ချင်းခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရှောင်လျိုကို ထက်မြက်ပြီး တောက်ပသည့် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါပြီ... ခေါက်ဆွဲစားရအောင်" ရှောင်လျိုက ဖုန်းကိုချပြီး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ စားလို့ပြီးပြီ... အပေါ်ထပ်အထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်" ယန်ဒါက နောက်ဆုံးခေါက်ဆွဲတစ်ငုံကို စားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... စက်ဘီးစီးရင် ဂရုစိုက်ဦးနော်။ မီးနီကို ဖြတ်မမောင်းနဲ့ဦး" ရှောင်လျိုက ခေါင်းညိတ်ကာ သူ့ကို ဂရုတစိုက် မှာကြားလိုက်ပါတော့သည်။

ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်

အပိုင်း (၄၇၃)

ပြီးပါပြီ။

ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်

အပိုင်း (၄၇၄)

ထမင်းစားပြီးနောက် ယန်ဒါသည် ရှောင်လျိုကို သူမ၏ကုမ္ပဏီရှေ့အထိ တိုက်ရိုက်ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။ ကုမ္ပဏီအောက်ထပ်သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် အချိန်ကို အမြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"မိနစ် ၂၀ ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ၅ မိနစ်အတွင်း ဆိုင်ကိုရောက်အောင်မောင်းပြီး ၁၅ မိနစ်လောက် အထဲမှာ နေလို့ရမယ်" ယန်ဒါက သူ၏ဖုန်းကိုကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ယွမ်ကျိုး၏ စားသောက်ဆိုင်သို့ အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် လျှပ်စစ်စက်ဘီးကို စီးနင်းသူဖြစ်သဖြင့် ပါကင်နေရာ ရှာရသည့်ပြဿနာကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ ကားများမှာ လမ်းမကြီးဘေးတွင်သာ ရပ်နား၍ရသော်လည်း စက်ဘီးနှင့် လျှပ်စစ်စက်ဘီးများမှာ ဆိုင်ရှိရာ လမ်းကြားလေးအတွင်းအထိ မောင်းဝင်နိုင်သည်။ ယန်ဒါသည် ဆိုင်ရှေ့သို့ရောက်သည်နှင့် စက်ဘီးပေါ်မှဆင်းကာ အမြန်ဆုံး သော့ခတ်လိုက်တော့သည်။

ဆိုင်တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ယန်ဒါသည် ယွမ်ကျိုး၏ဆိုင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုအားသတိရသွားသည့်နှယ်သူ၏ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်သည်။

"အာ... တန်းစီဖို့ မေ့သွားတယ်" သူသည် ချက်ချင်းတန်းစီနေသူများ၏ အဆုံးသို့ သွားရောက်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ယွမ်ကျိုး၏ စားသောက်ဆိုင်တွင် လူတိုင်း တန်းစီရမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ဆိုင်အတွင်း လူအုပ်စုကြီး တိုးဝှေ့ကာ ရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည်။ ယန်ဒါသည် ပါးနပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူသည် အချိန်ကို ချွေတာရန်အတွက် တာလီစက်၏ ဘိုကင်စနစ်ကိုကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်‌ပေသည်။ သူသည် နောက်တစ်နေ့အတွက် နံပါတ်တစ်ခုကို ကြိုတင်ယူထားလေ့ရှိသဖြင့် နေ့တိုင်းဆိုင်ထဲသို့ဝင်ကာ ယွမ်ကျိုး၏ လက်ရာကို အနီးကပ်ကြည့်ရှုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် မာစတာချန်က ပြုံးလျက် ယွမ်ကျိုးကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်း... ဒီ‌ကောင်လေး မင်းကို လာကြည့်ပြန်ပြီ"

"အင်း" ယွမ်ကျိုးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"သူက မင်းရဲ့ လက်ရာကို ခိုးပြီး ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး လုပ်ဖို့ လာတာ ထင်တယ်"

မာစတာချန်က သူ့အတွေးနှင့်သူ

ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး" ယွမ်ကျိုးက ခေါင်းခါပြသည်။

"ဘာလို့လဲ" မာစတာချန်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

"အရင်က လာတဲ့သူတွေရော၊ မနေ့ကလူနဲ့ အခု ဒီ‌ ကောင်လေး‌ရောကိုယ်စီကိုယ်စီမှာ မတူညီတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ရှိကြတယ်" ယွမ်ကျိုးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တကယ်လား" မာစတာချန်မှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏အမြင်တွင်တော့ လာသမျှလူတိုင်းမှာ ယွမ်ကျိုး၏ ချက်ပြုတ်ပုံနှင့် ဟင်းလျာအပြင်အဆင်များကိုသာ အာရုံစိုက်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် မတူညီသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်ကို ယွမ်ကျိုးက မည်သို့ သိနိုင်သနည်း။

"စောင့်ကြည့်လေ့လာနိုင်စွမ်း က အရမ်းအရေးကြီးတယ်... မင်း သေချာကြည့်ကြည့်ပါ" ယွမ်ကျိုးက မာစတာချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" မာစတာချန်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ယွမ်ကျိုးသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးနှင့် ပိုပို၍ တူလာခဲ့သည်။

"ငါ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်ရမယ်" ယွမ်ကျိုးက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်နေမိသည်။

ထို့နောက် မာစတာချန်သည် ယန်ဒါကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ကြည့်ရင်း ယွမ်ကျိုး ပြောခဲ့သော စောင့်ကြည့်လေ့လာနိုင်စွမ်းကို စတင်လေ့ကျင့်တော့သည်။ တစ်ဖက်တွင် ယန်ဒါသည် ယွမ်ကျိုး၏ လက်လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ အစကတည်းက စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယွမ်ကျိုး၏ သတိပေးချက်ကြောင့် မာစတာချန်သည် ယန်ဒါကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ပုံမှန်အချိန်များတွင် သူ သတိမထားမိခဲ့သော အရာတစ်ခုကို စတင်တွေ့ရှိလိုက်ပါတော့သည်။

"ဒီကောင်လေးက တချို့ဟင်းလျာတွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာလား" မာစတာချန်က သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုကောင်လေး (ယန်ဒါ) ဆိုင်သို့ နေ့တိုင်းလာသော်လည်း ချက်ပြုတ်နည်းကို အသည်းအသန် လေ့လာနေခြင်းမျိုး မဟုတ်သည်ကို သူ သတိပြုမိသွားသည်။

"ပြီးတော့ သူက လက်ရာကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ပန်းကန်ပြားပေါ်က အပြင်အဆင်နဲ့ တည်ခင်းပုံကိုပဲ ပိုစိတ်ဝင်စားနေသလိုပဲ" မာစတာချန်က ခေါင်းကိုပွတ်သပ်ရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရှာသည်။

"ဟုတ်တယ်... မှန်တယ်။ ဒါကြောင့် သူက ချက်ပြုတ်ပညာ သင်ယူဖို့ ဒီကိုလာတာ မဟုတ်ဘူး" ယွမ်ကျိုးက လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် မာစတာချန်၏ စကားကို ကြားသွားသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ရောက်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူက နေ့တိုင်း ဘာအတွက် လာတာလဲ" မာစတာချန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် အဆင်သင့်ပင် မေးလိုက်သည်။

"သေချာလေ့လာပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အဖြေရှာကြည့်ပါ" ယွမ်ကျိုးက အလွန်တည်ကြည်ပြီး ဟန်ဆောင်မှုကင်းသော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သေချာစောင့်ကြည့်ပါရစေ" ယွမ်ကျိုးက ထိုမျှ အလေးအနက် ပြောလာသဖြင့် မာစတာချန်လည်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြန်ဖြေကာ အာရုံစိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ယွမ်ကျိုးသည် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် သူ၏ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ ဟင်းများကို ဆက်လက်ချက်ပြုတ်နေတော့သည်။

"သူဌေးယွမ်... ဝက်သားနဲ့ တို့ဟူးပေါင်း တစ်ပွဲ ပေးပါဦး" ဟင်းမှာသံများက ဆိုင်အတွင်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကျိုကျာမှာလည်း ထိုအခြေအနေကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်ရာ မှာယူသည်များကို မှတ်စုထဲသို့ အလျင်အစလို ရေးမှတ်ပြီးနောက် ယွမ်ကျိုးထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

"ဝက်သားနဲ့တို့ဟူးပေါင်း တစ်ပွဲနဲ့ ထမင်းဖြူ တစ်ပွဲပါ" ကျိုကျာက

ယွမ်ကျိုးကို အမှာစာရင်းကို ဖတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ" ယွမ်ကျိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် မနက်ကတည်းက ပြင်ဆင်ထားသော တို့ဟူးတစ်တုံးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဓားဖြင့် လေးထောင့်တစ်တုံးကို အတိအကျ လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

*ဇီ...* ဓားသွားနှင့် ဝါးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ခုတ်ထစ်ခုံ ထိတွေ့သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ယွမ်ကျိုးသည် တို့ဟူးကို ဘေးရှိ သန့်ရှင်းသောရေထဲသို့ ထည့်ကာ ကျောက်သားတုတ်ကလေးဖြင့် အနည်းငယ် မွှေပေးလိုက်သည်။ တို့ဟူး၏ မျက်နှာပြင်တိုင်း စင်ကြယ်သွား‌ကြောင်းသေချာမှသာ သူသည် အပြားကျယ်သော ဝါးဓားဖြင့် တို့ဟူးကို အလွယ်တကူ ကောက်ယူလိုက်သည်။

*ပါ...* တို့ဟူးအပိုင်းအစလေးမှာ ခုတ်ထစ်ခုံပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျရောက်သွားသည်။

*ရွှလွ... ရွှလွ...* ယွမ်ကျိုးက လျင်မြန်စွာ ထပ်မံလှီးဖြတ်လိုက်ရာ တို့ဟူးတုံးမှာ အရွယ်အစားတူညီလှသော အတုံးသေးသေးလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ထိုသပ်ရပ်လှပသော တို့ဟူးတုံးလေးများကို မီးဖိုချောင်ဓားဖြင့် ခပ်ယူကာ အပူချိန် အနေတော်ဖြစ်နေသော ဒယ်အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ နူးညံ့လှသော တို့ဟူးနှင့် ဆူပွက်နေသော ဆီပူတို့ ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် *ရှဲရှဲ* ဟူသော ပြင်းထန်သည့် အသံနှင့်အတူ မွှေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယွမ်ကျိုးသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မီးလျှံကို ချိန်ညှိကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဒယ်အိုး၏ ထောင့်ကို ချိန်ညှိပေးသည်။ တို့ဟူးတစ်တုံးချင်းစီ၏အပြင်ဘက်က ခြောက်သွေ့ပြီး လှပသော အဝါရောင်သန်းလာသည်အထိ သူက ကြော်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ တို့ဟူးများ ဒယ်အိုးတွင် မကပ်စေရန် သူသည် မီးအားကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေပြီး ဒယ်အိုး၏ အနေအထားကို အမြဲမပြတ် ချိန်ညှိပေးနေသည်။

ချက်ပြုတ်နေစဉ်အတွင်း ယွမ်ကျိုး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် အာရုံစိုက်နေပြီး တည်ငြိမ်မှုအပြည့် ရှိနေပါတော့သည်။

နုတ်နုတ်စင်းထားသောဝက်သားနှင့် တို့ဟူးပေါင်းတို့ရော၍ချက်ပြုတ်ခြင်းကို ယွမ်ကျိုးသည် အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီး စနစ်၏ ချက်ပြုတ်နည်းအတိုင်း တိတိကျကျ လိုက်နာနေရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ သူကိုယ်တိုင် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လွင့်မျောနေသော မိုးတိမ်များနှင့် စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ သဘာဝကျလှသဖြင့် ချက်ပြုတ်နေစဉ်တွင် ယွမ်ကျိုးမှာ ပိုမိုချောမောခန့်ညားနေခဲ့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ဟင်းလျာကို အပြီးသတ်ကာ စားပွဲရှည်ပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး ဖောက်သည်များထံ ပို့ဆောင်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်းမသိသော ချူးရှောင်က ယွမ်ကျိုးကို ရုတ်တရက် လှမ်းတားလိုက်သည်။

"မင်းသုံးနေတဲ့ ဒယ်အိုးက အရမ်းကောင်းတာပဲ" ချူးရှောင်က အပြုသဘောဆောင်သော လေသံဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" ယွမ်ကျိုးကလည်း ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဘာကြောင့်လဲ" ချူးရှောင်က ယွမ်ကျိုးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်ပြန်သည်။

"ကျွန်တော့် စားသောက်ဆိုင်ထဲက အရာအားလုံးဟာ အကောင်းဆုံးတွေမို့လို့ပဲ" ယွမ်ကျိုးက ထိုသို့ပြောရာတွင် အလွန်ပင် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ အဆုံးစွန်အားဖြင့် စနစ်မှ ထောက်ပံ့ပေးထားသမျှ အရာအားလုံးမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။

"မဟုတ်ဘူး... ဒါ ငါလိုချင်တဲ့ အဖြေမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဘာလို့ မကပ်တဲ့ ဒယ်အိုး ကို မသုံးတာလဲ" ချူးရှောင်က ယွမ်ကျိုး သယ်လာသည့် ဝက်သားနုတ်နုတ်စင်း တို့ဟူးဟင်းကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။ ချူးရှောင်၏ စကားများထဲတွင် သံသယများ ပါဝင်နေသော်လည်း အသံမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချူးရှောင်နှင့် ယွမ်ကျိုးတို့၏ စကားပြောဆိုမှုမှာ ဖောက်သည်များအတွက်တော့ အထူးအဆန်း မဟုတ်တော့ပေ။ ချူးရှောင်မှာ မကြာခဏဆိုသလို ဆိုင်သို့ ရောက်လာတတ်ပြီး တစ်ခုခုကို မေးမြန်းခြင်း သို့မဟုတ် ဟင်းလျာများကို ရှင်းပြခြင်းများ လုပ်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်တော်သော စားဖိုမှူးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိပြီးနောက်တွင် ဖောက်သည်များမှာလည်း စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

" ပိုပြီး အဆင်ပြေတာပေါ့" ချူးရှောင်က အလေးပေးပြောသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ယွမ်ကျိုးသည် မကပ်တဲ့ဒယ်အိုးကို သုံးလျှင် အချိန်ပိုသက်သာနိုင်ပြီး ချက်ပြုတ်ရာတွင်လည်း ပို၍ပင် ချောမွေ့သွားနိုင်သည် ယူဆထားခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်းရော မကပ်တဲ့ဒယ်အိုးကို သုံးတာလား" ယွမ်ကျိုးက ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" ချူးရှောင်က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြေသည်။

"ဒီဒယ်အိုးနဲ့ချက်တဲ့ဟင်းက မကပ်တဲ့ဒယ်အိုးနဲ့ ချက်တာထက် ပိုအရသာရှိလို့လား" ချူးရှောင်က မေးရာတွင် သူ၏ မျက်နှာတွင် မာနအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလို သံဒယ်အိုးနဲ့ ချက်ခြင်းက ပိုပြီး အာရုံစိုက်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ"ယွမ်ကျိုးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မကပ်တဲ့ဒယ်အိုးအတွက်လည်း အာရုံစိုက်မှု အများကြီး လိုအပ်တယ်လို့ ငါထင်တယ်" ချူးရှောင်က လေးနက်စွာ တုံ့ပြန်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ အဲဒီလို ထင်တာလား" ယွမ်ကျိုးက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" ချူးရှောင်က ခိုင်မာစွာ ဖြေသည်။

"အိုကေ... ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ" ယွမ်ကျိုးက ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပြန်လှည့်ကာ သူ၏အလုပ်ကိုသာ ဆက်လုပ်နေသည်။

"ဒါလည်း ကောင်းတာပဲလား" ချူးရှောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယွမ်ကျိုးသည် သူနှင့် ငြင်းခုံလိမ့်မည် ထင်ထားသော်လည်း ယွမ်ကျိုးက အငြင်းမပွားဘဲ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သဖြင့် သူ ပြင်ဆင်ထားသော အကြောင်းပြချက် တစ်ထောင်မှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားရသည်။

"ဟဲဟဲ... ပျင်းစရာကြီး" ချူးရှောင်က ရေရွတ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်သွားပါတော့သည်။

ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးစနစ်

အပိုင်း (၄၇၄)

ပြီးပါပြီ။