အခန်း (၂၃၉၅-၂၃၉၆)

အပိုင်း(၂၃၉၅)

ဟောင်ချန်းရွှယ်က ဗလာနယ်မြေ အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ဒီနေရာမှာ လောကရှန့်ထို အာရုဏ်ဦး အတွက်တော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ ဂလက်ဆီ ရဲ့ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း ခုနစ်ပါးထဲက လေးပါးက အမိန့်တော် ဆေးရည် ကို ပြီးမြောက်အောင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် မျှော်လင့်ချက် အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားသလိုပါပဲ..."

"ကောင်းကင်ရှန့်ထို ပေါင်းစပ်ခြင်းက သူ့ရဲ့ အမိန့်တော် ဆေးရည် ကို ပြီးမြောက်အောင် ဖန်တီးပြီးကတည်းက မျှော်လင့်ချက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... အဲဒီ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားတွေနဲ့ ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ..."

ထျန်းရှီယာက မကျေနပ်စွာဖြင့် ဟောင်ချန်းရွှယ် ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင် ၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက် လှည့်ကွက်သည် အခြားသူများ၏ ကျရှုံးမှုများအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုလွန်းနေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ မှားယွင်းပြီး ခိုင်လုံမှုမရှိသော ဗျူဟာဖြင့် ဆိုပါက သူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်ရမည် ဖြစ်လေသည်။ သူတို့၏ ဂလက်ဆီ အဂ္ဂိရတ် တာအို တစ်ခုလုံး၏ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းများ ကို ဆန့်ကျင်ပြီး မည်သူကများ လောင်းကြေးထပ်ရဲမည်နည်း။

၎င်းမှာ ရယ်စရာကောင်းပြီး လက်တွေ့မကျသော စိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းရှီယာ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းနေပြီး၊ ဟောင်ချန်းရွှယ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြယ်ကင်းစင်သော ညကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ မှောင်မိုက်သွားစေခဲ့သည်။ သူက လေးနက်သော လေသံဖြင့်...

"အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုတွေရဲ့ အတွေးတွေနဲ့ အကြံအစည်တွေကို ကျွန်တော် ဂရုတစိုက်မရှိဘဲ မှန်းဆဖို့ မရဲပါဘူး မက်မွန် လောကရှန့်ထို... ခင်ဗျားရဲ့ စကားတွေကို ဆင်ခြင်ဖို့ ကျွန်တော် သတိပေးပါရစေ..."

ထျန်းရှီယာ၏ မျက်နှာ ဖြူရော်သွားသည်။ မသိစိတ်က သူမ၏ လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော စိန်ဆွဲသီးလေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ၊ စူးဟောင်ရန်၏ နွေးထွေးသော အော်ရာကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူမကို လုံခြုံမှု ခံစားချက် ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင် သည် အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှု တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သူမ နီးပါး မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမက အလွန်အမင်း စော်ကားသော စကားကို တိုက်ရိုက် မပြောခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုက ဝေ့ဝူယင်သည် ဤကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းပြီး ရှုံးနိမ့်သူ၏ စိတ်ဓာတ်မျိုးရှိသော နည်းဗျူဟာများအပေါ် မှီခိုရန် နှိမ့်ချလုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် လူမိုက်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်းဆိုနေလေသည်။

သူမ တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။

ထျန်းရှီယာ အနည်းငယ် အရှုံးပေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ဟောင်ချန်းရွှယ်သည် စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်ရင်း လော့နင် ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုမြေကြီးရှန့်ထိုသည် သူမ၏ သခင် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ကို ကြည့်ရှုရတော့မည် ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ဤအရာက အနာဂတ် ဖြစ်ရပ်များအတွက် အရိပ်အယောင် တစ်ခုခုကို ပြသနေခြင်းဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ဝေ့ဝူယင် သည် သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်ရန် ကံကြမ္မာ ဖန်တီးထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင် ဆေးတောင့် ကို ယေဘုယျအားဖြင့် တရားမျှတသော ထုတ်ကုန်တစ်ခုအဖြစ် ရွေးချယ်သင့်ပြီး၊ ဤအချီကဲ့သို့ပင် နောက်ထပ် အောင်ပွဲတစ်ခုကို ရယူသင့်ပေသည်။

တတိယအချီတွင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းများ အား အရှုံးပေးလာစေရန် ဝေ့ဝူယင် တွင် အခြား လှည့်ကွက်တစ်ခု ရှိကောင်း ရှိနေနိုင်ပေသေးသည်။ သို့သော်လည်း မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းများမှာ ပထမ တစ်ကြိမ်ကလိုမျိုး လွယ်လွယ်ကူကူ အရှုံးပေးပါမည်လော။ သေချာတာ တစ်ခုက သူတို့ အနိုင်ရရှိဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းများသည် ၃-၁ ဖြင့် အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ နယ်ခြားသား အသုံးပြုခဲ့သော ညစ်ပတ်သည့် လှည့်ကွက်ကြောင့် သူရရှိခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အောင်ပွဲမှာ အရေးမပါဟု သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သူကမျှ ၎င်းကို လူသိရှင်ကြား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုကြမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်၏ ရှုံးနိမ့်မှုသည် ပြည့်စုံပြီး ယုံကြည်လက်ခံနိုင်လောက်သော ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခံရမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် လော့နင်၏ လှပသော မျက်နှာအသွင်အပြင်ကို သူ လေ့လာကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် တစ်စက်လေးမျှပင် မရှိချေ။ မျှော်လင့်စောင့်စားမှုသာ ရှိလေသည်။ သူမ၏ အင်ပါယာ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဖြစ်သော်လည်း သူမ အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

လော့နင်သည် ဟောင်ချန်းရွှယ်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီးနောက်၊ လှည့်ကြည့်ကာ တက်ကြွမှုနှင့် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အပြစ်အနာအဆာကင်းသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်လေသည်။ သူတော်စင် အီမန်တက်နှင့် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးလွန်းသော အပြုအမူများကြောင့် လူအများစု ရိပ်မိနေပြီး ဖြစ်ပြီး လော့နင်၏ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံယူချက် သာ မရှိခဲ့လျှင်၊ ဟောင်ချန်းရွှယ် သည် သူ့အတွက် အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု ခံစားမိကောင်း ခံစားမိနိုင်ပေသည်။

"အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တွေက နောက်ဆုံး ရလဒ်တွေကို မကြေညာသေးပါဘူး... ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ သခင်က ဒီအချီကို အနိုင်ယူဖို့ အစီအစဉ် ရှိမရှိ မဆုံးဖြတ်ရသေးပါဘူး... သူ ဘာရွေးချယ်မလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိချင်နေမိတယ်..."

လော့နင်၏ စကားလုံးများက လူတိုင်းကို ချက်ချင်း အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လာစေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ စကားလုံးများတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုသော ယုံကြည်မှုနှင့် ထူးဆန်းသော စကားအသုံးအနှုန်းများ ရောယှက်နေပြီး၊ ဝေ့ဝူယင် ၏ အောင်ပွဲသည် ၎င်းကို သူ ရယူလိုခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဟူသော အတွေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းရှီယာသည် ဤမျှ ရဲတင်းမောက်မာသော စကားကို ငြင်းပယ်ရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း၊ လော့နင် က သူမကို တောက်ပသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်း မငြင်းခုံပါနဲ့ဦး၊ မက်မွန် လောကရှန့်ထို... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အရှက်ရအောင် ဖိတ်ခေါ်နေသလိုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ပြီးမှ ရှင် ကျွန်မကို ကျေးဇူးတင်လို့ ရပါတယ်..."

"..."

စကားလုံးများက လည်ချောင်းတွင် ရပ်တန့်သွားသဖြင့် ထျန်းရှီယာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ပို၍ပို၍ ထူးဆန်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလာရ၏။

သို့သော် မေ့ရှောင်ယန် မှာ ဘက်လိုက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

"မြေကြီးရှန့်ထိုလော့... လောကရှန့်ထို အာရုဏ်ဦး မှာ အနိုင်ရမယ့် ဗျူဟာတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ရှင် အတော်လေး ယုံကြည်ချက်ရှိနေပုံရတယ်... ကျွန်မရော၊ ကြည့်ရှုနေတဲ့ ပရိသတ်တွေရော ရှင် ဒီလို ချိုးဖျက်လို့မရတဲ့ ယုံကြည်ချက်မျိုး ဘယ်ကနေ ရလာသလဲဆိုတာ သိချင်ကြမှာ သေချာပါတယ်..."

အမှန်ပင်...။ ကြည့်ရှုသူ ပရိသတ်အားလုံးသည် ကြေညာသူများကို အနီးကပ် အာရုံစိုက်နေကြပြီး၊ ကြီးကြပ်နေသော အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များ ပင်လျှင် နားစွင့်နေကြလေသည်။

"ငါ့ မိတ်ဆွေဟောင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်..."

တောက်ပသော ကြယ်နန်းတော် ၏ နန်းတော်သခင်သည် ဝေ့ဝူယင်နှင့် သူ့အကြား မိတ်ဆွေဖြစ်မှု ဟန်ဆောင်ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... သူသည် ဂလက်ဆီကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး အနီးနားရှိ ကြီးမားသော ဂလက်ဆီများကိုပင် အနည်းငယ် သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်ခဲ့သည့် ကြယ်တာရာချပ်ပြား ဖန်တီးခြင်း နည်းလမ်း ဟူသော နည်းပညာကို ဝေ့ဝူယင်ထံမှ အလိုရှိနေခဲ့လေသည်။

ကြယ်တာရာချပ်ပြားသည် ပို့ဆောင် ဆက်သွယ်ရေး လမ်းစဉ်ကို တော်လှန်ပြောင်းလဲပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဂလက်ဆီများအကြား ခရီးသွားလာမှု လွယ်ကူသက်သာခြင်းနှင့် ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော ကိရိယာများဖြင့် စျေးကွက်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်စေကာ၊ ယခင်က မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ဖူးသော နည်းလမ်းများဖြင့် စျေးကွက်များနှင့် ဒေသများကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

"လောကရှန့်ထို အာရုဏ်ဦးကို ရှင် သိလာတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲလို့ ကျွန်တော် သိချင်မိတယ်..."

ဂိုလိုင်ယက်ငှက် အရှင်သခင် က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလျက် မေးလိုက်သည်။

"လုံလောက်အောင် ကြာပါပြီ... ဟား ဟား..."

တောက်ပသော ကြယ်နန်းတော် ၏ နန်းတော်သခင်က ရွှင်မြူးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် လောကရှန့်ထို အာရုဏ်ဦး ဆေးရည် ကဏ္ဍမှာ အနိုင် ရရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ရတယ်... အခြေအနေအရပ်ရပ်က ဒါကို လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သွားစေတယ်... ဘက်လိုက်မှုကင်းကင်းနဲ့ ထပ်ပြောရရင်၊ ကောင်းကင်ရှန့်ထို ပေါင်းစပ်ခြင်း နဲ့ ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဆုံးမဲ့ပိတ်လှောင်ခြင်း နှစ်ယောက်စလုံးက အဆင့်နိမ့် ပြီးပြည့်စုံမှုရှိတဲ့ အမိန့်တော် ဆေးရည် တွေကို ဖန်တီးခဲ့ကြတာဆိုတော့၊ သူ့ရဲ့ အနိုင်ရနိုင်ခြေကို ပိုပြီးတောင် နိမ့်ကျသွားစေတယ်... ပြီးတော့ သူက ခုနစ်ယောက်မှာ လေးယောက်ကိုပဲ အနိုင်ယူဖို့ လိုတယ်ဆိုပေမဲ့၊ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း သုံးပါးကပဲ ဆေးဖော်စပ်မှု သုံးကြိမ်စလုံး ကျရှုံးသွားခဲ့တာလေ... အကယ်၍များ သူက ကောင်းကင်က မစလို့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အောင်မြင်သွားခဲ့ရင်တောင်၊ အနိမ့်ဆုံး မသန့်စင်မှုနှုန်းဖြစ်တဲ့ ၈ ရာခိုင်နှုန်းကို သူ ကျော်ဖြတ်ရလိမ့်မယ်၊ အဲဒါကလည်း ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်နည်းပါးတာနဲ့ အရမ်း ကြမ်းတမ်းပြီး ကြားနေဖြစ်တဲ့ ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားမှာနော်..."

ရွှေရောင် ညဉ့်ဦးယံ အရှင်သခင် သည် သူမ၏ ပုံမှန်စရိုက်နှင့် ခြားနားစွာပင် စကားများစွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ၊ ဤ ဥဿုံ အဂ္ဂိရတ် တိုက်ပွဲ အပေါ် သူမ မည်မျှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားကြောင်းကိုသာ ပြသနေလေသည်။

သူမ ပြောဆိုပုံက တောက်ပသော ကြယ်နန်းတော် ၏ နန်းတော်သခင် ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို တကယ်ကို မှေးမှိန်သွားစေခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင် သည် မဟာ အဆင့်ရှိ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဗလာနယ်မြေ နှင့် ကန့်သတ်ထားသော ပြင်ဆင်ချိန်တို့ကြောင့်လည်း ပြင်းထန်သော ကန့်သတ်ချက်များအောက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ပြင်ပ အကူအညီမပါဘဲ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အဆင့် ထုတ်ကုန်တစ်ခုကို ဖော်စပ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု လူအများက ရှုမြင်ထားကြလေသည်။

တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် အလားအလာမှာ ဤရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ကန့်သတ်ချက်များနှင့် အားနည်းချက်များကြားမှပင် ဝေ့ဝူယင် သည် ယခုအချိန်၌ ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းသွားရန်သာ ဖြစ်လေသည်။ မှေးမှိန်သော မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုပင်။ အလွန်၊ အလွန်၊ အလွန်ကို မှေးမှိန်သော မျှော်လင့်ချက်လေး တစ်ခုပင်တည်း။

"ခင်ဗျား သဘောပေါက်ပါတယ်..."

ဂိုလိုင်ယက် ငှက် အရှင်သခင် က ရွှေရောင် ညဉ့်ဦးယံ အရှင်သခင် ၏ သုံးသပ်ချက်ကို သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း... သူတို့အားလုံး အတွက် ကံဆိုးစွာပင် ဝေ့ဝူယင် ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူ၏ စွမ်းရည်များ သို့မဟုတ် ခွန်အားများကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားရန် မဟုတ်တော့ချေ။

ထို့ပြင် ဤနေရာတွင် အောင်ပွဲရရှိရန် လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို သူ ရရှိထားပြီး ဖြစ်လေတော့သည်။

***

အပိုင်း(၂၃၉၆)

ဝေ့ဝူယင် သည် အာရုဏ်ဦး ခြေချခြင်း မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်ရင်း လေကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ အတုမဲ့ ဖန်တီးခြင်း အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများသည် အဂ္ဂိရတ် တာအို ၏ အဆုံးမဲ့ ဆွဲဆောင်မှုများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ခုနစ်ရောင်ခြယ် အဂ္ဂိရတ် အရောင်အသွေးများဖြင့် ခုန်ပေါက် တောက်ပနေခဲ့လေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်း သေတ္တာ သုံးလုံးရှိပြီး၊ တစ်လုံးစီတိုင်းတွင် အမိန့်တော် ဆေးရည် အတွက် ပစ္စည်းတစ်စုံစီ ပါဝင်လေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို တရားမျှတမှု ရှိရန်အတွက် ဂရုတစိုက် စုဆောင်းကာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထူးကဲသည့် စွမ်းအင်များ၊ ထိပ်တန်း အမတေ များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။

ပိုင်ရှု ၏ အသံမှာ စူးစမ်းလိုသော စွမ်းအင်များဖြင့် တက်ကြွနေခဲ့၏။

"ဆရာ... ဆရာက အမိန့်တော် ဆေးရည်ကို ဆရာ့ရဲ့ ကောင်းကင် နိုးထမှု အတွက် အသုံးပြုတော့မလို့လား..."

ဝေ့ဝူယင်သည် အဆင့်နိမ့် အဆင့်အတန်း ရှိသော အမိန့်တော် ဆေးရည် ကို ဖော်စပ်ခြင်းဖြင့် ထိုအလွှာကို ဖောက်ထွက်နိုင်မည်ဟု သူမ သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားလေသည်။ ထို့ပြင် ကောင်းကင် ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း တစ်ခုကို ရရှိစေရန် ရည်ရွယ်ထားသော နာမည်ကျော် ဆေးရည်သည် အဂ္ဂိရတ် တာအို ၏ ကောင်းကင် ဖြစ်စဉ် တစ်ခုကို စတင်ဖြစ်ပေါ်စေမည့် ထုတ်ကုန်ဖြစ်နေခြင်းက ပို၍ပင် သင့်လျော်ကောင်း သင့်လျော်နိုင်ပေသည်။

ဝေ့ဝူယင် က ကျောက်စိမ်း သေတ္တာတစ်ခုကို ထိလိုက်စဉ် သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ နတ်ဘုရားဆန်သော တောက်ပမှုက ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး လေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းက အတုမဲ့ ဖန်တီးခြင်း အဂ္ဂိရတ် ကြယ်များ ကို အထင်သေးနေတာပဲ..."

သူက မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင် သည် အတုမဲ့ ဖန်တီးခြင်း အဂ္ဂိရတ် ကြယ်များ ကို ရရှိခဲ့စဉ်က၊ ၎င်းသည် အဘယ်ကြောင့် စံသတ်မှတ်ချက်မှ အလွန်အမင်း သွေဖည်နေရကြောင်းကို အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ ၎င်းကို ဘာကများ တရားမျှတစေခဲ့သနည်း။

သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပြီး သာလွန်ခြင်း အဆင့် အရည်အသွေးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့် ဆေးလုံးတစ်လုံးဖြစ်သည့် အာရုဏ်ဦး လောက နေကြတ်ခြင်း ဆေးလုံးကို စားသုံးပြီးနောက်မှသာ၊ အဂ္ဂိရတ် တာအို က သူ့အတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော ထူးခြားသည့် အဂ္ဂိရတ် ကြယ်များ တစ်စုံကို အဘယ်ကြောင့် ပေးအပ်ခဲ့ရကြောင်းကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအရာက သူနှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။

"လျှို့ဝှက်အဆင့် သာလွန်ခြင်း အရည်အသွေး ထုတ်ကုန်တွေအတွက် ဘာလိုအပ်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ..."

ဝေ့ဝူယင် က ရုတ်တရက် မေးလိုက်ရာ၊ ပိုင်ရှု အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားစဉ် အခြား ပိုင်ရှု က ချက်ချင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ထာဝရ အော်ရာ ပါ..."

ပိုင်ရှု တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိ၏။

"ဆ... ဆရာ ဆိုလိုတာက မဟုတ်မှလွဲရော..."

"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား၊ ဧဒင်..."

ဝေ့ဝူယင် က မေးလိုက်သည်။

"အဆင်သင့်ပါပဲ..."

ဧဒင်သည် အကြွင်းမဲ့ အာရုံစိုက်မှုဖြင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ လေသံမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် လေးနက်နေခဲ့သည်။ အခြား ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ် သုံးခုက တစ်စက်လေးမျှ နောက်ဆုတ်မနေဘဲ တိတ်တဆိတ် ပံ့ပိုးပေးနေကြလေသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဂ္ဂိရတ် အာကာရှစ် လျှို့ဝှက် အမြုတ‌ေနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်စဉ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ ထာဝရ အော်ရာ ဖြင့် တုန်ခါနေသော ပါးလွှာသည့် အမတ တံတား ဆီသို့ ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နယ်မြေ တစ်ခု ပွင့်ဟ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။

ထာဝရ ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း နယ်မြေ...

၎င်းက မိုင်တစ်ရာ ကျယ်ဝန်းသော ဇုံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားစဉ်၊ ဝေဝါးသော ထာဝရ အော်ရာ ကို ခံစားသိရှိနိုင်လေပြီ။ သူ၏ စိတ်၊ ရုပ်၊ ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ် အတွင်းပိုင်းရှိ ထိုနောက်ဆုံးသော ကြီးမြတ်သည့် တာအို၏ ကောင်းချီးက လှုပ်ရှားနိုးထလာခဲ့၏။

"ဂလက်ဆီ ရဲ့ သမိုင်းသစ်ကို ဖန်တီးဖို့ မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား..."

ဖန်တီးခြင်း မျက်လုံး ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ရင်း ဝေ့ဝူယင်သည် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်လေတော့သည်။

...

"ဆရာစွန်း... အဲဒါက ဘာလဲ..."

ငယ်ရွယ်သော တပည့်ဖြစ်သူသည် မျက်လုံးများ၌ စူးစမ်းလိုစိတ်များ တောက်ပနေလျက် မေးလိုက်သည်။ ယှဉ်ပြိုင်မှု စတင်ကတည်းက ထိုလူငယ်လေးသည် ဝေ့ဝူယင် ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက သူ၏ဆရာကို သတ္တိရှိရှိ သတိပေးခဲ့ပြီး မပြောသင့်မပြောထိုက်သည်တို့ကို ပြောမိ၍ အသက်အန္တရာယ်ကြုံရမည့် အခြေအနေမှ ကယ်တင်ပေးခဲ့သည်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင် တပည့်လေးသည် ဝေ့ဝူယင် ကို မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် အမြဲစောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး တိတ်တဆိတ်ပင် အားပေးအားမြှောက် ပြုနေခဲ့သည်။

ဆရာစွန်းသည် ခွင့်လွှတ်မှုရရန်အတွက် မိမိ၏လည်ချောင်းကို ကိုယ်တိုင်ချေမွထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နှုတ်ဖြင့် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ အနီးကပ် ဝိညာဉ်သတင်းပို့ခြင်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

"ဘာကိုလဲ..."

သူက ချစ်စရာကောင်းသော တပည့်လေး၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ နှလုံးသားသည် အလိုအလျောက် ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ခုန်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်...

သူ၏ အဆင့်မြင့် အာရုံခံစားမှုထဲတွင် ဝေ့ဝူယင် ရှိနေသော နေရာသည် နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိသည့် နက်နဲမှုနှင့် အမှန်တရားများ ရောယှက်နေသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မူလက စွမ်းအင်များနှင့် အမတေ များ ကင်းမဲ့နေပြီး အပျက်အစီး မန်နာစွမ်းအင်များသာ ရှိသော ထိုနယ်မြေသည် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာအရ အဆင့်မြင့်တက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တပည့်လေး၏ အမြင်အာရုံသည် တပိုင်းတစ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော မြူခိုးများကြောင့် မှုန်ဝါးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင် သည် လျှို့ဝှက် ကောင်းကင်အဆင့် ထုတ်ကုန်တစ်ခုကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားတော့မည်လော။

ကြေညာသူများ၏ သုံးသပ်ချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် လူငယ်လေး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။ သရေပွဲရရှိရန်အတွက် ဝေ့ဝူယင် ၏ နောက်ဆုံးကြိုးစားမှုသည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့တွင် စွန့်စားကြိုးပမ်းကြည့်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့်... အခြားသူများအားလုံး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြီးစီးသွားချိန်တွင် ဝေ့ဝူယင် ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသူမှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ချေ။ သို့သော်လည်း အများစုမှာ နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ဆွေးနွေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင် အနေဖြင့် အနိုင်ရရှိရန် မည်သည့် နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းပြောဆိုနေကြသည်။

အများဆုံး လက်ခံထားကြသော အယူအဆမှာ သူ၏ အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက်မှ ဆေးညွှန်း တစ်ခုကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပြသရန် ဖြစ်သည်။ သရေပွဲအတွက် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ရရန် ကြီးမားလှသော အတွင်းရေး လျှို့ဝှက်ချက်များကို စတေးရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာက သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် ဆေးလုံး ကဏ္ဍတွင် ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ခုနစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော ထုတ်ကုန်ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ပိုမိုမြင့်မားသော အရည်အသွေးကို ဖော်စပ်နိုင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိပေ။

ဝေ့ဝူယင် အနေဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော ထုတ်ကုန်များကို ဖော်စပ်ခြင်း ၌ အမြင့်ဆုံး အတွေ့အကြုံများ ရှိနေလျှင်ပင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း များတွင် ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်မှု၊ နည်းစနစ်နှင့် နည်းလမ်းများသည် သူတို့အား ပိုမိုမြင့်မားသော အရည်အသွေးများဖြင့် အောင်မြင်မှုရာခိုင်နှုန်းကို ပိုမိုရရှိစေနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ကြီးမားစွာ ရှိနေသည်။ ဝေ့ဝူယင် ရွေးချယ်လိုက်သော ထုတ်ကုန်သည် လျှို့ဝှက် ကောင်းကင်အဆင့် မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက် လောကအဆင့် သာ ဖြစ်နေပါက ထိုအချက်သည် ပို၍ပင် သေချာသွားပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက်သည် လျှို့ဝှက် လောကအဆင့် ထုတ်ကုန်များ၏ နယ်ပယ်သို့သာ ဝင်ရောက်နိုင်သေးသည်။ ဤသည်ကပင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းများကို အလားတူ လှည့်ကွက်များအပေါ် အကြောက်အလန့် ကင်းမဲ့စေခဲ့သည်။

"သူ အောင်မြင်မယ်လို့ ဆရာ ထင်လား..."

တပည့်လေးသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ထားလျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ ဆရာဖြစ်သူစွန်းသည် မရေရာမှုများကိုသာ ခံစားနေရသည်။

ကြေညာသူများသည်လည်း ဤအပြောင်းအလဲကို သတိထားမိသွားကြသည်။ လော့နင်၏ အစောပိုင်းစကားများသည် ဝေ့ဝူယင် ရဲဝံ့စွာ ပြုလုပ်သမျှအရာအားလုံးအပေါ် အာရုံစိုက်မှုနှင့် စိတ်ဝင်စားမှုကို ပိုမိုမြင့်တက်လာစေခဲ့သည်။ လက်နက်ချအရှုံးပေးခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသောအရာ မဟုတ်ကြောင်း လော့နင်က ပြောကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင်... လျှို့ဝှက် ကောင်းကင်အဆင့် ထုတ်ကုန်တစ်ခုကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြုလုပ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းခြင်းကဲ့သို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်မှောက်တွင် ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်လာကာ မျှော်လင့်ချက်များအားလုံးကို မှောက်လှန်ပစ်လိုက်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

"လောကရှန့်ထို အာရုဏ်ဦး က အမိန့်တော်ဆေးရည်ကို ဖော်စပ်ဖို့ ကြိုးစားတော့မယ်လို့တော့ မပြောနဲ့နော်..."

ထျန်းရှီယာ၏ အသံတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ရောယှက်နေခဲ့သည်။

"ဘာ... ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ဟုတ်လား... မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ... အဲဒါက...”

ဟောင်ချန်းရွှယ်မှာလည်း စကားလုံးများ အထစ်ထစ် အငေါ့ငေါ့ပင် ဖြစ်သွားရလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ဝေ့ဝူယင်၏ နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော မှုန်ဝါးဝါး အော်ရာများကို ပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့် နေခဲ့သည်။ သူ ဘာကိုမျှ အာရုံမခံစားနိုင်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဆဲလ်တိုင်းသည် ရှုပ်ထွေးဝေခွဲမရမှုများဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။

ဝေ့ဝူယင်က စတင်ကာ ဆေးဖော်စပ် နေပြီလော။ ဝေ့ဝူယင်၏ နယ်မြေက တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားတာတော့ သေချာနေလေပြီ ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် များ၏ တုန့်ပြန်မှုများက ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်လှသေးသည်။ လုံရှီယာသည် ဝေ့ဝူယင်၏ အဆုံးမဲ့ ပဲ့တင်ထပ် နယ်မြေအတွင်းပိုင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်း၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည်လည်း ထိုနည်းနှင်နှင်ပင် ဖြစ်ကြသည်။

"အဲ့တာက ဘာကြီးလဲ... နယ်မြေတစ်ခုလား..."

တောက်ပသောကြယ် နန်းတော်သခင်၏ ဝိညာဉ်အမြင်သည် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသော ခံစားချက်မှလွဲ၍ အခြားဘာကိုမျှ အာရုံမခံစားမိတော့ပေ။

အရင်တုန်းက ဝေ့ဝူယင်သည် သာလွန်ခြင်းအဆင့် အရည်အသွေး ရှိသော လျှို့ဝှက်အဆင့် ထုတ်ကုန်များကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ... ကြီးမြတ်လှသော တန်ခိုးရှင် တာအို ၏ ကောင်းချီးပေးမှုကြောင့် ရရှိထားသည့် မွေးရာပါ ထာဝရ အော်ရာ ကို ပြင်ပသို့ ထိန်းချုပ်မရခြင်းက အဟန့်အတား ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်း များ သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်များထဲသို့ ရောနှောထည့်သွင်း၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းနည်းမှာ ထာဝရ အော်ရာ ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖန်တီးပြီး ဖော်စပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် သူ၌ လုံးဝမရှိသော လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ် အဆင့် ထုတ်ကုန်များ လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက တန်ခိုးရှင် ဖြစ်လာရန် နီးစပ်နေသော ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ပညာရှင် တစ်ဦးကဲ့သို့ ထာဝရ အော်ရာ ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် ထိုအရာနှစ်ခုလုံးနှင့် ထိတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်သလို ထိတွေ့နိုင်စွမ်းလည်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထာဝရ အော်ရာ ကို ထိန်းချုပ်ကာ ပေါင်းစပ်နိုင်ရန်အတွက် အစားထိုး ဖြေရှင်းနည်းအဖြစ် သူ၏ အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်းကို အဆင့်ငါးအထိ မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ရှိနေသမျှသော အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် များထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့်၏ ပထမဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ကောင်းကင်ငယ် တမန်တော် (ရိုးရွဲ သူတော်စင် အဆင့်) ကို ကျော်လွန်သွားသူ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။ သူတို့သည် ထိုကြီးမြတ်သော တာအို နှင့် အဝေးကွာဆုံးတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

သူတို့ အနေဖြင့် ထာဝရ တာအိုကို လေ့လာခြင်းမှာ သေမျိုး များက လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သော အရာများကို နားလည်နိုင်စွမ်းကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သလို အနံ့အသက်မရှိ၊ အရသာမရှိဘဲ အရောင်အဆင်းလည်း ကင်းမဲ့နေသည်။ လုံရှီယာသည် အဆုံးမဲ့ ပဲ့တင်ထပ် နယ်မြေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သော်လည်း ထာဝရ အော်ရာ ကို တစ်ခါမျှ သတိမထားမိခဲ့ချေ။ ဝေ့ဝူယင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားများအားလုံးအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ကြီးစိုးထားသဖြင့် လောကကြီးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ကြောင်းကိုသာ သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

၎င်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုအတွင်းရှိ လောကသခင် တစ်ဦးနှင့် ခြားနားမှု မရှိပါတော့ချေ။

***