အခန်း (၅-၆)
Vol. 1 Ch. 5-6
အခန်း(၅)အစပျိုးခြင်း
နင်းကျော့သည် အခန်းထောင့်ရှိ ဆေးဖိုအနီးသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ချေသည်။ ၎င်းဆေးဖိုအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော မီးလျှံများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေပြီး ထိုမီးတောက်များအလယ်တွင် လူတစ်ရပ်စာခန့်မြင့်သော စက်မှုမျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်မှာ မီးဒဏ်ကို အမြဲမပြတ် အံတုလျက် ရှိနေ၏။
ထိုစက်မှုမျောက်ရုပ်၏ အရိုးစုမှာ မတ်မတ်ရှိနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးကိုလည်း တောက်ပသော အနီရောင်အမွှေးအမျှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားလေရာ ၎င်း၏ ကြွက်သားများသာလျှင် မီးဒဏ်ကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်ကျကာ အပေါက်အပြဲများကြားမှ စီးထွက်နေတော့သည်။
ချော်ရည်နန်းတော်သည် မီးတောင်ချော်ရည်များကြားတွင် ပုန်းကွယ်လျက် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ နင်းကျော့အနေဖြင့် ဝိညာဉ်မီးလျှံအဆီအနှစ်များကို သယ်ဆောင်ထားသော မီးလျှံပေါက်ကွဲမှုမျောက်ရုပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ထူထဲလှသော ချော်ရည်များကို ဖြတ်သန်းစေရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် မသေမျိုးမြို့တော်၏ မျက်နှာပြင်တွင် ကပ်၍ အလိုအလျောက် ပေါက်ကွဲစေရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်း၏ ကြွက်သားများမှာ ထိုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပေ။
“တိမ်တိုက်ပုံစံ ငွေပျော့က အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပြောင်းသုံးကြည့်ရမှာပဲ”
ယင်းသို့ ရေရွတ်ရင်း နင်းကျော့သည် စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ သူ၏ အစီအစဉ်အရ ယနေ့ညတွင် 'ဆီမီးခိုးမြေစေး' ကို အသုံးပြု၍ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအနီညိုရောင်ရှိသော ဆီမီးခိုးမြေစေးမှ ပြင်းထန်သော အနံ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း နင်းကျော့သည် သစ်သားတူငယ်ကို ယူကာ မြေစေးများကို စတင် ထုနှက်လေတော့သည်။
သစ်သားတူငယ်ဖြင့် မြေစေးကို ရိုက်ခတ်တိုင်း ထိုင်းမှိုင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ မြေခဲများမှာ လွင့်စင်ပျံ့နှံ့သွားရချေသည်။ အနီညိုရောင် မြေစေးအတွင်းမှ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခါတိုင်းလည်း ထိုသစ်သားတူငယ်မှ အေးမြသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများကို ချက်ချင်း ငြှိမ်းသတ်ပေးလေသည်။
စင်စစ် ယင်းသစ်သားတူငယ်မှာ ဆီမီးခိုးမြေစေးကို ပြုပြင်ရန်အတွက် နင်းကျော့ကိုယ်တိုင် အထူးဒီဇိုင်းထုတ် လုပ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ အကယ်၍ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူများသာ မြင်တွေ့ပါက နင်းကျော့၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့ဘာသာရပ်ကို 'ထူးချွန်' အဆင့်အဖြစ် ချက်ချင်း သတ်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။
အောက်ဆင့်၊ အလယ်ဆင့်နှင့် အထက်ဆင့် ဟူသော အကဲဖြတ်ချက်များမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း 'ထူးချွန်' ဟူသော အဆင့်မှာမူ တစ်နှစ်ပတ်လုံးမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပေါ်ထွက်ခဲလှသော အဆင့်ဖြစ်သဖြင့် ယင်းမှာ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ထူးကဲမှုကို ဖော်ပြရန် သာမန်စံနှုန်းများဖြင့် မလုံလောက်တော့ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မြေစေးအတွင်းရှိ မြေခဲများအားလုံး လုံးဝပျော်ဝင်သွားသည့်အခါ မြေစေးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မီးလျှံဆီများ အလွှာလိုက် တက်လာလေသည်။
ထိုအခါ နင်းကျော့သည် ဝါဂွမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေးထောင့်ပိတ်စတစ်ခုကို မြေစေးပေါ်သို့ လွှမ်းအုပ်လိုက်၏။
သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ပိတ်စပေါ်ရှိ အင်းကွက်များမှာ နိုးထလာကာ မီးလျှံဆီများကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။
ယင်းပိတ်စမှာလည်း နင်းကျော့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို မသုံးဘဲ သေးငယ်သော အစီအရင်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ ယင်းမှာလည်း ထူးချွန်သောအဆင့်တွင် ရှိနေသည်ဖြစ်၏။
နင်းကျော့သည် သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ဆီမီးခိုးမြေစေးမှာ စနစ်တကျ ဖြစ်သွားပြီဟု အတည်ပြုနိုင်မှသာ စတင် နယ်ဖတ်လေတော့သည်။
ပြုပြင်ပြီးသော မြေစေးမှာ ကပ်စေးနှဲမှု အလွန်ကောင်းမွန်လှရာ နင်းကျော့သည် နူးညံ့ချောမွေ့သော အနေအထား ရောက်သည်အထိ နယ်ဖတ်လိုက်ပြီး မြေစေးအတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကိုလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဆေးကြောဖယ်ရှားလိုက်ချေသည်။
ထို့နောက် သူသည် စက်မှုမျောက်ရုပ်၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ယူကာ ၎င်း၏ အရိုးစုပေါ်တွင် ပြုပြင်ထားသော မြေစေးများကို စတင် လိမ်းကျံလေတော့သည်။
ဝိညာဉ်ဆီမီးအိမ်၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် နင်းကျော့၏ ဖြူစင်သော လက်ချောင်းများမှာ သွက်လက်တိကျလှပေရာ သူသည် အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသဖြင့် အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိတော့ပေ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တည်ငြိမ်လေးနက်နေသော ထိုလူငယ်လေးမှာ ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုး ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ သူ၏ လက်ရာကြောင့် အရိုးစုသက်သက်သာ ရှိသော လက်မောင်းမှာ သွေးနီရောင် ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်ဖြိုးလာချေသည်။
၎င်းမှာ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ကို ဖော်ဆောင်ရုံသာမက လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း မြေစေးထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အမြဲမပြတ် ထည့်သွင်းကာ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံကိုပါ စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်၏။
ဓားပါးဖြင့် အသာအယာ လှီးဖြတ်ကြည့်ပါက အတွင်းပိုင်း၌ စစ်မှန်သော ကြွက်သားများကဲ့သို့ အမျှင်တန်းများကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်ရာ ထိုသို့သော ထူးခြားလှသည့် စွမ်းရည်မှာ အကယ်၍ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသာ မြင်တွေ့ပါက အံ့အားသင့်သွားရပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍သာ နင်းကျော့က ယင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပါက သူသည် ယခုနှစ်၏ ထူးချွန်ဆုံးသော တပည့်ဖြစ်လာမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။
ဤမျှ ထူးကဲသော လက်မှုပညာ အရည်အချင်းမှာ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ၏ သင်ကြားပြသမှုနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို သက်သေပြရန် လုံလောက်လှသည်။
သို့သော်လည်း ကြွက်သားများကို ပုံဖော်ပြီးနောက် စမ်းသပ်ကြည့်သည့်အခါတွင်မူ အဆင်မပြေဖြစ်နေရပြန်သည်။
ဆီမီးခိုးမြေစေးမှာ မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည် ရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်စွမ်းမှာမူ အားနည်းနေသဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ရန် လိုအပ်နေသေးချေသည်။
နင်းကျော့သည် သူ၏ အသိပညာများကို ပြန်လည် စဉ်းစားဆင်ခြင်လေတော့သည်။ ဆီမီးခိုးမြေစေးကို လျှပ်စီးသဲနှင့် ရောစပ်ပါက တောင်ဖြိုရာတွင်ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာသားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင်ဖြစ်စေ အသုံးပြုနိုင်သော ပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် ပစ္စည်းကို ရရှိနိုင်သည်။
အဆိပ်အတောက်များနှင့် ပေါင်းစပ်ပါကလည်း ရန်သူကို ဟန့်တားရန်အတွက် မီးလျှံအဆိပ်ငွေ့များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သော အဆိပ်လုံးများ ဖော်စပ်နိုင်၏။
ထို့ပြင် ကျောက်မီးသွေးနှင့် ပေါင်းစပ်၍ ဆေးဖိုများတွင် အသုံးပြုပါကလည်း ကြာရှည်ခံသော အပူချိန်မြင့် လောင်စာအဖြစ် အသုံးဝင်ပေရာ နင်းကျော့သည် နှစ်ရှည်လများအတွင်း သူလေ့လာနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို အလွတ်မှတ်သားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အပြင်ပန်း၌ သာမန်မျှသာ ထင်ရသော နင်းကျော့သည် စင်စစ်အားဖြင့် လမ်းလျှောက်နေသော စာကြည့်တိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှသူ ဖြစ်ချေသည်။
သို့သော်လည်း ဆီမီးခိုးမြေစေးနှင့် ပတ်သက်သမျှကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုမူ ရှာမတွေ့သေးပေ။
သို့ဖြစ်ရာ သူက “ကိစ္စမရှိဘူး၊ ငါ့ဘာသာငါ ဆေးနည်းသစ်တစ်ခု ဖန်တီးကြည့်မယ်” ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
သူသည် ဆေးဝါးဗေဒနှင့် ယုတ္တိဗေဒကို အခြေခံ၍ ဆီမီးခိုးမြေစေး၏ သဘောသဘာဝကို ဆန်းစစ်ကာ လရောင်ရေစင်၊ ပျံလွှားငှက်၏ အမွှေးအမျှင် သို့မဟုတ် ဝတ်ဆံမျှင်များနှင့် ပေါင်းစပ်စမ်းသပ်ရန် နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားထုတ်ဖော်လိုက်ချေသည်။
ဤသို့သော စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်းမျိုးမှာ နင်းမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သူ့ကို လက်မလွှတ်နိုင်အောင် ဆွဲဆောင်ထားနိုင်မည့် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းပင် ဖြစ်ပေရာ နင်းကျော့သည် သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံအတွင်းမှ အနည်းဆုံး စမ်းသပ်မှု အစီအစဉ် ခုနစ်ခုခန့်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
လရောင်ရေစင်ဖြင့် စမ်းသပ်မှုမှာ မအောင်မြင်ခဲ့သလို၊ ပျံလွှားငှက်မွှေးဖြင့် စမ်းသပ်မှုမှာလည်း လုံးဝ ကျရှုံးခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း နင်းကျော့သည် စိတ်မပျက်ဘဲ တတိယအကြိမ်အဖြစ် ဝတ်ဆံမျှင်များဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်သည့်အခါတွင်မူ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အလေးချိန်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်သော ရလဒ်ကို ရရှိခဲ့ချေသည်။
သို့သော်လည်း ထိုဝမ်းသာမှုမှာ ကြာရှည်မခံဘဲ ပုံသဏ္ဌာန် မတည်ငြိမ်မှုကြောင့် မြေစေးမှာ ပြန်လည် ပျက်စီးသွားရပြန်သည်။
ဤသို့သော အခက်အခဲများမှာ အခြားသူများအတွက် ငြီးငွေ့စရာနှင့် ပင်ပန်းစရာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း နင်းကျော့အတွက်မူ ယင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ပျော်ရွှင်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်နေတော့သည်။
သူသည် သဘာဝတရားထဲ၌ မရှိသေးသော အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနေရသည်ဟူသော ခံစားချက်ဖြင့် အချိန်ကုန်မှန်းမသိအောင် အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လက်ခနဲ လင်းပွင့်သွားရချေသည်။
“ဒီနည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင် ငါ့မှာ 'လှုပ်ရှားအစီအရင်' တစ်ခု လိုအပ်တယ်”
သို့သော် ထိုသို့သော အသိပညာမျိုးမှာ နင်းမျိုးနွယ်စု၏ အကယ်ဒမီတွင် သင်ကြားပေးခြင်း မရှိပေ။ နင်းကျော့သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ချလိုက်လေတော့သည်။
“ချန်ချာ... သူက လှုပ်ရှားအစီအရင်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အစီအရင်ဆရာ တစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ သူက စက်မှုပညာရပ်မှာလည်း ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်တယ်၊ အခုတော့ သူ့ဆီကို သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ”
အခန်း (၆) -စက်မှုပညာရပ်မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှပေစွ
'ပျံလွှားဝိုင်း စက်မှုအလုပ်ရုံ' ဟူသည်မှာ သတိပြုမိရန်ပင် ခဲယဉ်းလှသော သေးငယ်သည့် အလုပ်ရုံလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ချေသည်။
ထိုရိုးရှင်းလှသော လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း၌ ချန်ချာသည် စားပွဲပေါ်ရှိ တပိုင်းတစသာ ပြီးစီးသေးသည့် စက်မှုလက်ရာပစ္စည်းကို ကြည့်ရှုရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိနေလေသည်။
ချန်ချာသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး မွဲပြာရောင်မုတ်ဆိတ်ဗွေနှင့် နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းအစုံရှိသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ၊ ယခုအခါ၌ သူသည် မြေပြင်မှ အနည်းငယ်ကြွ၍ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော စက်မှုကုလားထိုင်ပေါ်၌ ထိုင်ကာ အဖြေရှာမရနိုင်ဘဲ ဦးနှောက်ခြောက်မတတ် စဉ်းစားနေရရှာသည်။
သူ၏ ပုံစံထုတ်လုပ်မှုသည် တဖန်ပြန်၍ အကျပ်အတည်းနှင့် တိုးနေပြန်ချေပြီ။
“ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဘယ်လောက်တောင် ကြာဦးမလဲ မသိတော့ဘူးပဲ” ဟု ချန်ချာက ခါးသီးစွာ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။
စက်မှုလက်ရာပစ္စည်းများကို ပုံစံထုတ်ရာ၌ အချိန်ကာလ အကန့်အသတ်ဟူသည် မရှိပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် စိတ်ကူးသစ်တစ်ခုသည် တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်း ပေါ်ပေါက်လာတတ်သော်လည်း အချို့သော အချိန်များတွင်မူ ရက်သတ္တပတ် သို့မဟုတ် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်တတ်သည်။
ချန်ချာသည် ယခင်က ပုံစံထုတ်မှု အခက်အခဲတစ်ခုကို ကျော်လွှားနိုင်ရန်အတွက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အချိန်ကုန်ခံခဲ့ရဖူးလေသည်။
သူသည် စားပွဲ၏ ညာဘက်အပေါ်ထောင့်ရှိ စာရင်းအင်းစာအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပို၍ပင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။
ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော စက်မှုလက်ရာများ ဖန်တီးနိုင်ရန်အတွက် စိတ်ကူးစိတ်သန်းကောင်းများနှင့် ဆန်းသစ်သော အစီအမံများ လိုအပ်လှပေသည်။
ချန်ချာသည် အခြေခံပညာရပ် ကြွယ်ဝပြီး အစီအရင်ပိုင်းတွင် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဆန်းသစ်တီထွင်နိုင်စွမ်းနှင့် စိတ်ကူးဉာဏ်ပိုင်းတွင်မူ အလွန်ပင် အားနည်းလှချေသည်။
ယခင်က ထိုအားနည်းချက်ကို သူ သတိမမူမိဘဲ ငွေကြေးများ ချေးငှားကာ ဤအလုပ်ရုံကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လက်တွေ့ဘဝ၏ ရိုက်ချက်က ပြင်းထန်လှပေရာ သူ၏ စုဆောင်းထားသမျှ ကုန်ခမ်းသွားသည့်အပြင် အကြွေးနွံထဲသို့ပင် နစ်မွန်းခဲ့ရလေပြီ။
ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ကျားမြီးဆွဲမိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရကာ အလုပ်ရုံကို ရောင်းချလျှင်ပင် အကြွေးကျေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
နောင်တရနေ၍လည်း အပိုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဤအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ထူးချွန်သော စက်မှုလက်ရာပစ္စည်းတစ်ခုကို ပုံစံထုတ်၍ ဈေးကွက်အတွင်း အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိအောင် ဖန်တီးကာ ကံကြမ္မာကို အလှည့်အပြောင်း ပြုလုပ်ရန်သာ ရှိတော့သည်ဟု ချန်ချာ သိရှိထားပေသည်။
ထိုစဉ် တံခါးခေါက်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ချန်ချာသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ရင်း "ဘာကိစ္စလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။
ပြင်ပမှ အသံတစ်သံ ပြန်လည်ကြားရသည်မှာ - "ဆရာကြီး... လူတစ်ယောက်က ဆရာကြီးနဲ့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ချင်လို့ ရောက်နေပါတယ်"
ချန်ချာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "သူ့ကို အထဲခေါ်လာခဲ့ပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
သူသည် အကြွေးများ ဆပ်နိုင်ရန်အတွက် ငွေကြေး အလွန်တရာ လိုအပ်နေသူ ဖြစ်ပေရာ၊ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ယခုကဲ့သို့ အသေးအဖွဲ ဆွေးနွေးမှုမျိုးကို လက်ခံမည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုမူ ရရာလမ်းမှ ငွေရှာရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။
ခဏအကြာတွင် နင်းကျော့သည် အလုပ်ရုံအတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာပြီး "ကျွန်တော်ရဲ့ မျိုးနွယ်အမည်က နင်း ဖြစ်ပြီး အမည်ကတော့ ကျော့ပါ ဆရာကြီး ချန်ချာကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။
အဖိုးအိုသည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ဆောင်ထားရင်း နင်းကျော့ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။
နင်းကျော့သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ဝတ်ရုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် တည်ငြိမ်ကာ အပြစ်ကင်းစင်လျက် ရှိပေသည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း နုပျိုပျိုပင် ရှိသေး၏။ ချန်ချာ၏ အကြည့်တို့သည် နင်းကျော့၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်၌ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် 'နင်း' ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
“နင်းမျိုးနွယ်စုလား” ချန်ချာ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အရောင်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။
မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၌ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း လေးခု ရှိပေရာ၊ ပထမဦးဆုံးမှာ မြို့တော်ဝန်နန်းတော် ဖြစ်ပြီး လက်ရှိမြို့တော်ဝန်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဒုတိယမှာ အစီအရင်ပညာရပ်တွင် ကျော်ကြားသော ကျိုးမျိုးနွယ်စု၊ တတိယမှာ လက်နက်ကိရိယာများတွင် ထူးချွန်သော ကျန်းမျိုးနွယ်စုနှင့် စတုတ္ထမှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ပညာရပ်တွင် ထင်ရှားသော နင်းမျိုးနွယ်စုတို့ ဖြစ်ကြသည်။
သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းမြောက်မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ "အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုက လာတာဆိုတော့ ဒီလူငယ်မှာ ငွေကြေးအင်အား အတော်အသင့် ရှိနိုင်တာပဲ။ ဒီလုပ်ငန်းကတော့ အကြီးအကျယ် ဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်မှ သူပိုပြီး မေးမြန်းလာအောင် ချို့ယွင်းချက်တွေကို ရှာဖွေပြီး ထောက်ပြရမယ်" ဟု ကြံစည်လိုက်လေသည်။
လျှို့ဝှက်ချက် ထိန်းသိမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ကတိကဝတ်စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက်၊ ချန်ချာသည် နင်းကျော့ကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။
ထိုစာချုပ်အရ မေးခွန်းနှင့် အဖြေများကို နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးက တင်းကြပ်စွာ လျှို့ဝှက်ထားရမည် ဖြစ်သည်။
ချန်ချာသည် လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို တစ်ငုံသောက်ကာ တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် နင်းကျော့ မေးမြန်းလိုသည့် အကြောင်းအရာကို စတင်မေးမြန်းလိုက်သည်။
နင်းကျော့က သူသည် စက်မှုလက်ရာပစ္စည်းတစ်ခုကို ပုံစံထုတ်ရာတွင် အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလေသည်။
ချန်ချာသည် စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်မိကာ "သူလည်း ငါ့လိုပဲ ဒုက္ခရောက်နေတာပေါ့လေ" ဟု တွေးတောလိုက်၏။
စက်မှုပညာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၊ အလုပ်ရုံပိုင်ရှင်တစ်ဦးနှင့် အသိပညာ ရောင်းချသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် နင်းကျော့ကဲ့သို့သော လူငယ်များကို ယခင်က များစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။
“လူငယ်တွေဆိုတာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အမြဲတမ်း ထူးခြားလှပြီလို့ ထင်နေကြတာပဲ”
“သူတို့ရဲ့ ပုံစံထုတ်မှုတွေက များသောအားဖြင့်တော့ ကြည့်မရ ရှုမရနိုင်စရာတွေပဲ။ တချို့ဆိုရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းလိုက်တာနဲ့တင် ပြိုကွဲသွားနိုင်တဲ့အထိ ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ ဖြစ်နေတတ်တာ”
သို့သော်လည်း ထိုသည်မှာ ချန်ချာ၏ စိတ်ထဲ၌သာ ဖြစ်ပေသည်။ အပြင်ပန်းတွင်မူ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြကာ နင်းကျော့ကို ဆက်လက်ပြောဆိုရန် အချက်ပြလိုက်၏။
နင်းကျော့က "နှစ်စဉ် မီးလျှံတောင်တန်း ပွဲတော်အတွင်းမှာ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ ရှိနေတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က မီးလျှံသီးတွေကို ဆွတ်ခူးနိုင်မယ့် စက်မှုလက်ရာပစ္စည်းတစ်ခုကို ပုံစံထုတ်ချင်ခဲ့တာပါ။"
"ဒါကို 'မီးလျှံပေါက်ကွဲမှုမျောက်ရုပ်' လို့ အမည်ပေးထားပါတယ်။ အားလုံးကို ပုံစံထုတ်ပြီးပြီ ဆိုပေမယ့် နောက်ဆုံးအဆင့်လေးမှာတင် တားဆီးခံနေရလို့ပါ..."
ချန်ချာသည် စိတ်မရှည်သလို ဖြစ်လာကာ လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြရင်း "ကောင်းပြီ... အဲဒါကို အရင်ဆုံး ထုတ်ပြပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအခါ နင်းကျော့သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ စက်မှုမျောက်ရုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။
ချန်ချာသည် အံ့အားသင့်သွားရကာ စိတ်ထဲမှပင် ရေရွတ်မိတော့သည်။
ထိုမီးလျှံပေါက်ကွဲမှုမျောက်ရုပ်၏ အမွေးအမျှင်များသည် ချောမွေ့နီရဲနေပြီး အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှပေရာ၊ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် ချန်ချာ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားနိုင်ခဲ့လေပြီ။
ချန်ချာသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်သည့်အလျောက် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ရှိသူလည်း ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။
ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားရသော်လည်း အချိန်မီပင် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်၏။
“ဒီစက်မှုမျောက်ရုပ်က မရိုးရှင်းပါလား” သူ၏ ပုံစံထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း အားနည်းသော်လည်း အမြင်အာရုံမှာမူ ထက်မြက်လှပေရာ၊ မီးလျှံပေါက်ကွဲမှုမျောက်ရုပ်၏ ထူးခြားချက်များကို ချက်ချင်းပင် မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ချန်ချာသည် လက်လှမ်း၍ မျောက်ရုပ်၏ အမွေးအမျှင်များကို ထိတွေ့ကြည့်ရာ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေသဖြင့် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိတော့သည်။
“ချုပ်ရိုးချုပ်ကွက်တွေက တစ်သားတည်းကျနေတာပဲ။ အမွေးတွေထဲမှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ အမြောက်အမြား ထည့်သွင်းထားပြီး ခိုင်ခံ့မှုကို မြှင့်တင်ထားတယ်။ လက်ရာက အလွန်စေ့စပ်သေချာပြီး စီစဉ်ထားပုံကလည်း ကျွမ်းကျင်တဲ့ အပ်ချုပ်ဆရာတစ်ယောက်လိုပဲ”
သူသည် ချို့ယွင်းချက် ရှာဖွေလိုသော်လည်း ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့် မထူးသည့်အဆုံး "အမွေးတွေအတွက် အသုံးပြုထားတဲ့ အခြေခံချုပ်လုပ်မှုကတော့ သင့်တင့်ရုံပါပဲ" ဟု ခပ်အေးအေးပင် မှတ်ချက်ပြုလိုက်၏။
နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူဟန်ဖြင့် "ဟုတ်ကဲ့ပါ! ကျွန်တော်က ရိုးရာဝိညာဉ်စွမ်းအား အပ်ချုပ်နည်းကို အသုံးပြုထားတာပါ။ အမွေးတွေကိုတော့ မီးလျှံကြွက် ဆီက ရယူထားတာဖြစ်လို့ အရွယ်အစား သေးငယ်လွန်းတာကြောင့် ချုပ်လုပ်ရာမှာ အပ်ချည်တွေ အများကြီး သုံးလိုက်ရပါတယ်။ ဒါက ချုပ်ရိုးတွေမှာ မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည် လျော့နည်းသွားစေနိုင်တဲ့အတွက် ချို့ယွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နေတာ အမှန်ပါပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။
“အို... မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်ခဲ့တာလား” ချန်ချာသည် မျက်လုံးများကို ပင့်တင်ကာ နင်းကျော့ကို နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်မိသည်။
စက်မှုပစ္စည်းများကို ပုံစံထုတ်နိုင်ခြင်းသည် ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းနှင့် မတူပေ။ နင်းကျော့သည် အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ဤမျှ ကျွမ်းကျင်သော လက်ရာမျိုး ရှိနေသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
“ဒါက သူ့ရဲ့ အားသာချက် ဖြစ်နိုင်တာပဲ” ဟု ချန်ချာက တွေးတောရင်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဆက်လက် စစ်ဆေးနေလိုက်သည်။
သူသည် မျောက်ရုပ်၏ အရိုးစုထံသို့ အရောက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရကာ "ဒါက ဝိညာဉ်ရွှေ များလား" ဟု တွေးမိသည်။
“ဝိညာဉ်ရွှေက ပေါ့ပါးပြီး ခိုင်ခံ့တဲ့အပြင် ဟင်းလင်းပြင် သိုလှောင်နိုင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိလည်း ရှိတယ်။ ဒါကို အရိုးစုအတွက် သုံးထားတာဆိုတော့ သိုလှောင်မှု လုပ်ဆောင်ချက်အတွက်လား”
သူ ဆက်လက်စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“တကယ်ပဲ ဖြစ်နေတာပဲ” ချန်ချာက အရိုးစုပေါ်ရှိ အစီအရင် အင်းကွက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒါက သိုလှောင်မှု အစီအရင်ပဲ။ အရိုးစုရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင် စီစဉ်ထားပြီး အစီအရင်ရဲ့ အကျယ်အဝန်းကို အကောင်းဆုံး ချုံ့ထားနိုင်တာပဲ။”
“အစီအရင်ကို ဒီလောက်အထိ ချုံ့နိုင်ဖို့ဆိုတာ ပြုလုပ်တဲ့သူက အတော်လေး ကျွမ်းကျင်မှ ဖြစ်နိုင်မှာ။”
“ဒါ့အပြင် ဒီစက်မှုမျောက်ရုပ်က နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိနေသေးတယ်။ ဖန်တီးသူက အမြင်ကျယ်တဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်”
ချန်ချာသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်မိပြီး နင်းကျော့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ စက်မှုမျောက်ရုပ်ထံသို့ အာရုံပြန်လည် စိုက်လိုက်ပြန်သည်။
အရိုးစုပိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝေဖန်စရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။
ချန်ချာသည် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် "ဝိညာဉ်ရွှေကို အသုံးပြုတာကတော့ ကျမ်းစာတွေအတိုင်းပါပဲ၊ ထူးခြားချက် မရှိပါဘူး။ အစီအရင်ကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ထားပေမယ့် ဒါတွေကလည်း ရှေးလူကြီးတွေရဲ့ လက်ရာပေါ်မှာ အခြေခံထားတာ ဖြစ်လို့ ထွေထွေထူးထူး ပြောစရာ မရှိပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်၏။
ချန်ချာသည် နင်းကျော့က ဒေါသတကြီး ပြန်လည်ချေပလာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
သို့သော် သူ ထင်ထားသလို မဟုတ်ဘဲ နင်းကျော့က "တကယ်တော့ ကျွန်တော်ရဲ့ ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှုက ဟင်းလင်းပြင် ခရု ပါ။ ခရုမှုန့်ကို သံမဏိ အနည်းငယ်နဲ့ ရောစပ်ပြီး အရိုးစုကို ဖန်တီးမယ်ဆိုရင် သိုလှောင်နိုင်စွမ်းက ဝိညာဉ်ရွှေထက် အများကြီး ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ခရုတွေက မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာ ရှားပါးလှလို့ပါ" ဟု ခေါင်းညိတ်လက်ခံလိုက်လေသည်။
ချန်ချာသည် ခေတ္တ မှင်သက်သွားရကာ "အင်း... သူ ဒါကိုလည်း သိနေတာပဲ" ဟု တွေးမိသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ခရုနှင့် သံမဏိကို ပေါင်းစပ်ခြင်းသည် တကယ်ပင် ပိုကောင်းမည့်အပြင် မီးလျှံကြွက်သားနှင့်လည်း ပိုမို လိုက်ဖက်ညီပေလိမ့်မည်။
ချန်ချာသည် ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်ကာ နင်းကျော့ကို ခပ်စိမ်းစိမ်း ကြည့်ရင်း "သိထားတာ ကောင်းပါတယ်" ဟု အသံကို နှိမ့်၍ ဆိုလိုက်၏။
သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဆက်လက် စစ်ဆေးနေပြန်သည်။
သူသည် မျောက်ရုပ်၏ ကြွက်သားများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ "ဒီကြွက်သားတွေကို ဆီမီးခိုးမြေစေး နဲ့ ပြုလုပ်ထားပြီး မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ထားတာလား" ဟု တွေးမိသော်လည်း၊
“မဟုတ်သေးဘူး... တစ်ခုခုတော့ လွဲနေတယ်။ ဆီမီးခိုးမြေစေးကို အဓိက အခြေခံပြီး ဆေးဖော်စပ်နည်းနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းအသစ် ဖြစ်ရမယ်။”
“ဒါက... ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးမှု ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“ဒါကိုလည်း ငါ့ရှေ့က ဒီလူငယ်လေးပဲ လုပ်ခဲ့တာလား။ သူ့နာမည်က ဘယ်သူတဲ့လဲ။”
“နင်းကျော့ ဟုတ်လား။”
ချန်ချာသည် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာရတော့သည်။ နင်းကျော့သည် အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်တွင် ဤမျှအထိ ကျွမ်းကျင်နေမည်လော။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နည်းလမ်းဖြင့် ပစ္စည်းအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းဟူသည်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲပြီး ရှားပါးလှသော ကိစ္စရပ် ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် သံသယများကို မျိုသိပ်ရင်း ဆက်လက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုရာ "ပစ္စည်းပိုင်းကို ခေတ္တထားဦး၊ မျောက်ရုပ်ရဲ့ ကြွက်သားတွေကို ပုံဖော်ထားပုံက တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်လှပေတယ်။ ဒီလို ပုံဖော်နိုင်စွမ်းမျိုး ရှိတဲ့သူဆိုရင် လက်နက်ကိရိယာ အလုပ်ရုံတစ်ခုမှာ လက်ထောက်အဆင့်တင်မကဘဲ အဓိက လက်ရာရှင်တောင် ဖြစ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"
ဟု စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိပြန်သည်။
ဤနေရာတွင်မူ ချန်ချာသည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာရချေပြီ။
ဤစက်မှုမျောက်ရုပ်သည် အလွန်ပင် ပြီးပြည့်စုံနေသဖြင့် ချို့ယွင်းချက် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
ချို့ယွင်းချက် မတွေ့ရှိပါက သူသည် လုပ်ငန်းကို မည်သို့ ချဲ့ထွင်နိုင်ပါအံ့နည်း။ ယခင်က သူ့ထံသို့ လာရောက် ဆွေးနွေးသူများသည် သူ၏ လမ်းညွှန်ချက်များကြောင့် အစပိုင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထက် ပိုမိုပေးဆောင်ခဲ့ရစမြဲ ဖြစ်သည်။
ထိုသူများသည် ငွေကုန်ကြေးကျ များသော်လည်း ချန်ချာ၏ လမ်းညွှန်ချက်များမှာ မှန်ကန်ပြီး ထိရောက်သဖြင့် စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိကြလေသည်။
ချန်ချာသည် သွားကို တင်းတင်းစေ့ကာ ဆက်လက် စစ်ဆေးနေလိုက်သည်။
သူသည် မျောက်ရုပ်၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားတော့၏။
သူသည် လျှာကို တသသ လုပ်ရင်း "ဒီလက်ဖဝါးရဲ့ ပုံစံကတော့ တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်ပါလား" ဟု ချီးကျူးလိုက်မိသည်။
“အသေးစား အစီအရင် အမြောက်အမြားကို တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်ပေးထားတာကြောင့် မျောက်ရုပ်ရဲ့ လက်ချောင်းတွေက အလွန်ကို လျင်မြန်ပြီး အသေးစိပ်တဲ့ အပြုအမူတွေကိုတောင် လုပ်ဆောင်နိုင်တာပဲ။”
“ဒီလို အစီအရင် ပေါင်းစပ်မှုမျိုးက အလွန်ကို ဆန်းသစ်ပြီး ထူးခြားလှတယ်။ ဖန်တီးတဲ့သူက ပါရမီအလွန် မြင့်မားတဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်
“ဒါကိုလည်း နင်းကျော့ပဲ ပုံစံထုတ်ခဲ့တာလား။”
“သူက ဘယ်သူလဲ။ နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင် ကျင့်ကြံသူလား။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ။”
ချန်ချာသည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း မျောက်ရုပ်၏ ဦးခေါင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်၏။
ဤနေရာတွင်မူ သူသည် အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘဲ သိသိသာသာပင် ပေါ်လွင်သွားတော့သည်။
မျောက်ရုပ်၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ ထည့်သွင်းထားသော ပစ္စည်းများမှာ 'ပတ်ချာလည် ကျည်ဆံ' သုံးခု ဖြစ်နေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ပတ်ချာလည် ကျည်ဆံတွေဆိုတာ အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်ပြီး လမ်းကြောင်းပြောင်းနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး လက်နက်တွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒါတွေကို ပြုပြင်ပြီး ဦးခေါင်းထဲမှာ ပတ်ချာလည် ပျံသန်းစေခြင်းအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို လက်ခံတဲ့ ကိရိယာအဖြစ် သုံးထားတာပဲ။ ဒါမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလို မကြားလည်း မကြားဖူးဘူး”
“အို... ပြီးတော့ ဦးနှောက်ထဲမှာလည်း အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ အများကြီးနဲ့ ဖြည့်စွက်ထားသေးတာပဲ။”
“ဒါက တကယ့်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ ဆန်းသစ်တီထွင်မှုပဲ”
အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဤအစီအမံသည် အလုပ်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချန်ချာ သိရှိလိုက်လေသည်။
“ငါ့မှာ အားနည်းနေတာကလည်း ဒီလို စိတ်ကူးသစ်နဲ့ ဆန်းသစ်တီထွင်မှုမျိုးပါပဲလား”
ချန်ချာသည် မနာလိုစိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာရကာ "ဒီစိတ်ကူးကို ဘယ်လိုများ ရခဲ့တာလဲ" ဟု နင်းကျော့ကို မေးမြန်းလိုက်မိသည်။
နင်းကျော့က "ပတ်ချာလည် ကျည်ဆံတွေကို စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ လက်ခံကိရိယာအဖြစ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်ရတာက နောက်ဆုံးနည်းလမ်းမို့လို့ပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီမီးလျှံပေါက်ကွဲမှုမျောက်ရုပ်ကို ရောင်းချပြီး ငွေရှာချင်လို့ပါ။ အစီအရင်ပြား ကို သုံးမယ်ဆိုရင် ကုန်ကျစရိတ်က အများကြီး ပိုများသွားမှာ ဖြစ်လို့ ဒီပုံစံကို သုံးလိုက်ရတာပါ"
ဟု ဖြေကြားလေသည်။
"ဒါဟာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ဒီပုံစံမှာ မစစ်ဆေးရသေးတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေနဲ့ မတည်ငြိမ်မှုတွေ ရှိနေနိုင်ပါသေးတယ်"
ချန်ချာ၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။
“ကုန်ကျစရိတ်”
“ဟုတ်တယ်... အစီအရင်ပြားကို မသုံးဘဲနဲ့ဆိုရင် ဒီစက်မှုမျောက်ရုပ်ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က အတော်လေး နည်းသွားမှာပဲ။”
“ဒါဟာ ငါ အမြဲတမ်း ဖန်တီးချင်ခဲ့တဲ့ ထူးချွန်တဲ့ စက်မှုလက်ရာမျိုး မဟုတ်လား။”
“ဒါရဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းအရဆိုရင် ဈေးကွက်မှာ သေချာပေါက် ရေပန်းစားမှာပဲ”
“နေဦး...”
ချန်ချာသည် နင်းကျော့ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာမိသည်။
ဤစက်မှုလက်ရာသည် အလွန်ပင် ပြီးပြည့်စုံနေပြီး ချို့ယွင်းချက်ဟူ၍ လုံးဝမရှိချေ။
သို့ပါလျှင် သူသည် ဘာကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ပါအံ့နည်း။
ဤလူငယ်သည် သူ၏ စက်မှုကို အကြံတောင်းရန် လာပြခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။
“ဒီပါရမီရှင်လေးက ငါ့ကို တမင်သက်သက် ကစားနေတာများလား”
ဒေါသနှင့်အတူ သံသယများလည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌ လှိုင်းထန်လာတော့သည်။
“ဒီလူငယ်က တကယ်ပဲ ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့ စက်မှုလက်ရာကို ဖန်တီးခဲ့တာလား။”
“ငါသာ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလို လက်ရာမျိုး ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရင် ခေါင်းကို မော့ပြီး နေရာတိုင်းမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေမိမှာပဲ။”
“ဒါဟာ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြနိုင်တဲ့ အရာပဲ။ သာမန်လူတွေ မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာလေ”
“ဒါပေမဲ့ ဒီလူငယ်ကတော့ အလွန်အမင်းကို နှိမ့်ချနေပါလား။”
“ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသလိုမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရာကို ကိုယ့်လက်ရာပါလို့ အတင်းပြောနေရသလိုမျိုး စိတ်မလုံမလဲ ဖြစ်နေသလိုပဲ”