အခန်း (၁၁-၁၂)

အခန်း (၁၁)။ မီးတောင်လိုဏ်ဂူ

ချော်ရည်အိုင်ကြီးသည် နက်မှောင်သော ကျောက်သားပြင်ဝိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုဝယ် မြှုပ်နှံထားသည့် ရွှေရောင်ဝင်းပသော ပုလဲလုံးကြီးတစ်လုံးနှိုင်းသို့ တည်ရှိနေချေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသလို စူးရှတောက်ပလွန်းလှ၏။

အိုင်အတွင်း၌ လိမ္မော်နီရောင်နှင့် ရွှေရောင်အဆင်းရှိသော ချော်ရည်တို့သည် တရွေ့ရွေ့စီးဆင်းကာ လှုပ်ရှားနေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ကြီးမားသော ပူဖောင်းကြီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတတ်၏။

ချော်ရည်အိုင်ဆီမှ ပူပြင်းလှသော အပူရှိန်လှိုင်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တိုးဝှေ့ဖြာထွက်လျက်ရှိရာ တောင်နံရံများနှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ ထိုအပူလှိုင်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပင့်တက်သွားကြလေသည်။

နင်းကျော့နှင့် နင်းယုံတို့သည် တောင်နံရံအထက်တွင် ရပ်တန့်နေကြစဉ် ပင့်တက်လာသော အပူလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးလျက် ရှိတော့သည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို အကာအကွယ်ပေးရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်အသုံးပြုထားသော်ငြားလည်း ပြင်းပြလှသော အပူရှိန်ကြောင့် ဆံပင်ဖျားများမှာ ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရချေသည်။

နင်းကျန်ကျိသည် အခြေအနေမဟန်သော လူသစ်နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "သူတို့ကို ဝတ်ရုံတစ်စုံစီ ပေးလိုက်ကြ" ဟု အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် အပိုပါလာသော ဝတ်ရုံများကို ထိုနှစ်ဦးထံသို့ ချက်ချင်းပင် ကမ်းပေးကြလေသည်။ နင်းကျော့က ထိုဝတ်ရုံများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် ဦးထုပ်၊ အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီ၊ ဝတ်ရုံရှည်၊ သံချပ်ကာနှင့် ဖိနပ်တို့ ပါဝင်သော အစုံလိုက်ဝတ်စုံဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ထိုဝတ်ရုံများပေါ်တွင် အဆောင်လက်ဖွဲ့မြောက်မြားစွာကို စီခြယ်ထားပြီး အများစုမှာ ဆီးနှင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့များ ဖြစ်ကြ၏။

"ဒါတွေက အင်းကွက်ရတနာ တွေပဲ" ဟု နင်းကျော့က စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

အင်းကွက်ရတနာတို့သည် မှော်လက်နက်များနှင့် မတူညီသည့်အချက်မှာ အသုံးပြုမှုများလာသည်နှင့်အမျှ အစွမ်းကုန်ခမ်းသွားတတ်သည့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ခြင်းပင်။

၎င်းတို့၏ အားသာချက်မှာ ကုန်ကျစရိတ် သက်သာခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေခံပစ္စည်းအချို့ပေါ်တွင် အင်းကွက်များ ကို ထွင်းထုလိုက်ရုံဖြင့် အဖိုးတန်သော အင်းကွက်ရတနာများ ဖြစ်လာနိုင်ပြီး အသုံးဝင်မှုကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သောကြောင့်ပင်။

အစောပိုင်းက မြေအောက်ခန်းတွင် နင်းကျော့ ဒီဇိုင်းထုတ်ခဲ့သော သစ်သားတူငယ်မှာလည်း အင်းကွက်ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆီမီးခိုးမြေစေး များကို ထိရောက်စွာ ကိုင်တွယ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဝတ်ရုံများသည် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူအဖွဲ့အတွက် စံနှုန်းမီ ဝတ်စုံများဖြစ်ကြပြီး ချော်ရည်နန်းတော် စူးစမ်းရှာဖွေရေးခရီးစဉ်အတွက် နင်းမျိုးနွယ်စုမှ အထူးထုတ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာသည်။

နင်းကျော့နှင့် အခြားသူများသည် ထိုဝတ်စုံများကို အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်သွားပြီး မခံမရပ်နိုင်အောင် နံစော်လှသော ကန့်နံ့များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တောင်နံရံတွင် ဆွဲထားသော ပုခက်စင်အချို့ ရှိနေပြီး စင်တစ်ခုစီကို မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့မှ လူများက လုံခြုံရေးအရသော်လည်းကောင်း၊ အခကြေးငွေ ကောက်ခံရန်အတွက်သော်လည်းကောင်း စောင့်ကြပ်နေကြ၏။

နင်းကျန်ကျိက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ပုခက်စင်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး တောင်ထိပ်မှတစ်ဆင့် မီးတောင်ဝ၏ နိမ့်ဆင်းရာအရပ်သို့ တရားဝင် ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်လေသည်။

နင်းယုံသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေ၏။

နင်းကျော့၏ မျက်နှာတွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သတိထားရိပ်တို့ ရောယှက်နေချေသည်။

နင်းကျန်ကျိ၏ ဦးတည်ချက်မှာ အလယ်ဗဟိုရှိ ချော်ရည်အိုင် ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူ ငါးဆယ်ကျော်ပါဝင်သော ထိုအဖွဲ့ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လူအများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းစားလိုက်တော့သည်။

မီးတောင်ဝအတွင်း၌ နင်းကျော့တို့ အဖွဲ့သာမက အခြားသော အဖွဲ့ငယ်များနှင့် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများစွာလည်း ပြန့်ကျဲလျက် ရှိနေကြ၏။

တောင်နံရံအထက်မှ ဆင်းသက်လာသော ကျင့်ကြံသူများလည်း အဆက်မပြတ် ရှိနေသည်။

အချို့မှာ တရားဝင် ပုခက်စင်များကို အသုံးပြုကြသော်လည်း အများစုမှာမူ တောင်ထိပ်မှ ကြိုးများဖြင့် ကိုယ်တိုင်ဆင်းသက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အပူလှိုင်းများ၏ တိုက်ခတ်မှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဆင်းသက်မှုမှာ ခက်ခဲပင်ပန်းလှ၏။

မိမိဘာသာ ဆင်းသက်လာကြသူများသည် ပုခက်စင် အခကြေးငွေကို ချွေတာနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တို့သည် ထိုသို့ ဆင်းသက်လာသော တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း မတားဆီးဘဲ မသိကျိုးကျွံပြု၍သာ နေကြလေသည်။

နင်းကျော့သည် ချော်ရည်အိုင်နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့သည်။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ချော်ရည်အိုင်အတွင်း၌ သက်ရှိတို့ လှုပ်ရှားနေသည်ကို ၎င်း သတိပြုမိလေသည်။

ကြီးမားသော ချော်ရည်ပူဖောင်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားရာတွင် မီးလျှံကြွက် တစ်ကောင်သည် အပူရှိန်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး မီးခိုးဖြူများအတွင်း၌ အမဲလိုက်လေတော့သည်။

၎င်းသည် အမဲလိုက်ရာတွင် အောင်မြင်သွားသောအခါ မီးခိုးတိမ်တိုက် စာကလေးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီး၍ မြေအောက်သို့ ပြန်လည်ငုပ်လျှိုးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရ၏။

စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော အပူလှိုင်းတို့က ဆင်းသက်မှုကို ထိန်းညှိပေးထားသောကြောင့် ထိုမီးလျှံကြွက်သည် ကျောက်သားပြင်ပေါ်သို့ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းစွာဖြင့် အမြဲတစေ ဆင်းသက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ ထိုမီးလျှံကြွက်များ အမဲလိုက်ပြီး ပြန်လည်ဆင်းသက်လာမည့်အချိန်ကို အထူးစောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

ကြွက်များ မြေပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသော ကိရိယာများကို အသုံးပြုကြလေသည်။

နင်းကျော့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"မီးလျှံကြွက်... ဒီသတ္တဝါဟာ မီးဓာတ်ကို ခံနိုင်ရည် အလွန်မြင့်မားပြီး ချော်ရည်ထဲမှာတောင် ကူးခတ်နိုင်တယ်။"

"သူက ငှက်တွေကို ဖမ်းဆီးစားသောက်ပြီး အသက်ရှင်တာပဲ။"

"မီးလျှံကြွက်ရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းကတော့ သူ့ရဲ့ အမွေးအမှင်တွေပဲ။ အမွေးအသား ရာနဲ့ချီ စုဆောင်းပြီး အပ်ချုပ်နည်းပညာ နဲ့ ဖော်စပ်လိုက်ရင် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ မီးဒဏ်ခံဝတ်ရုံကို ရရှိနိုင်တာပဲ။"

ထိုစဉ် နင်းကျန်ကျိသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

၎င်းသည် အခြားသော လိုဏ်ဂူပေါက်များနှင့် မခြားနားလှသည့် မြေအောက်လိုဏ်ခေါင်း တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းက သေချာစွာဖြင့် "ဒါပဲ... ဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ" ဟု တိုးညင်းစွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း နာခံစွာဖြင့် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။

ပထမဦးစွာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လက်ဟန်များကို ဖော်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော မြူခိုးများကို ၎င်း၏ လက်ဖဝါးမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုမြူခိုးများသည် လိုဏ်ဂူဝအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး နှင်းခဲများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားစေ၏။

အေးမြသော လေထု မြေအောက်သို့ တိုးဝင်သွားသောအခါ တုန်ခါသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် လိုဏ်ဂူဝမှ ရွှံ့စေးများစွာ ပန်းထွက်လာလေသည်။

မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော ထိုရွှံ့စေးတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်သွားရာ မီးရှူးမီးပန်းများနှင့်ပင် တူလှတော့သည်။

ထိုရွှံ့စေးများမှာ ဆီမီးခိုးမြေစေးများဖြစ်ကြောင်း နင်းကျော့ အသေအချာ မြင်လိုက်ရ၏။

ရွှံ့စေးများ စီးထွက်ခြင်း ရပ်တန့်သွားသောအခါ နင်းကျန်ကျိသည် လိုဏ်ဂူထဲသို့ ပထမဆုံး ခုန်ဆင်းသွားလေသည်။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြ၏။ နင်းချန်၊ နင်းယုံနှင့် နင်းကျော့တို့ကဲ့သို့သော လူသစ်များကိုမူ အတွေ့အကြုံရှိ ကျင့်ကြံသူများက တစ်ဦးချင်း စောင့်ကြပ်၍ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

နင်းကျော့သည် လိုဏ်ဂူထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အေးစိမ့်သောလေကြောင့် တုန်တက်သွားရ၏။

အောက်ဘက်သို့ လျှောတိုက်ဆင်းသွားစဉ် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အပူချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်ဝက်ကျော်သို့ ရောက်သောအခါ အပူရှိန်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လာချေပြီ။ နင်းကျော့သည် လျှောဆင်းသွားရင်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကျောက်နံရံများ၏ ပြောင်းလဲမှုကို ဂရုတစိုက် စူးစမ်းနေမိ၏။

အစောပိုင်းတွင် နံရံများမှာ နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထိုနှင်းခဲများမှာ လုံးဝ အရည်ပျော်သွားကြလေသည်။

၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်မိသောအခါ မိမိကိုယ်ကို မီးလျှံများနှင့် ကျောက်ဆောင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကျောက်သားပြင်မှာ အနည်းငယ် ပျော့အိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်နံရံများမှာ လိမ္မော်ဝါရောင် သလင်းများကဲ့သို့ ရှိနေကာ အပူရှိန်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

နင်းယုံသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကျောက်နံရံကို လက်ဖြင့် ထိကြည့်လိုက်၏။

ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ လက်အိတ်ပေါ်ရှိ အင်းကွက်များမှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ပျက်ပြယ်သွားသဖြင့် ၎င်းသည် ထိတ်လန့်တကြား လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ရလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ရှေ့သို့တက်လာပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်း တစ်ခုကို ထုတ်ကာ မြူခိုးများကို လွှတ်ထုတ်လိုက်၏။

ထိုမြူခိုးများသည် လေထုထဲတွင် အပြာဖြူရောင် ဖဲကြိုးများအသွင် စုစည်းသွားပြီး လူတိုင်းကို ဝန်းရံကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အပူရှိန်ကို ခုခံပေးလေသည်။

နင်းကျော့ အပါအဝင် လူသစ်များကို အဖွဲ့၏ အလယ်တွင် ထားရှိပြီးနောက် နင်းကျန်ကျိသည် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများကို ဦးဆောင်၍ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အစောပိုင်းတွင် စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိနေသော်လည်း မီးလျှံနတ်ဆိုး ချော်ရည်တွင်း အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းများမှာ တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်နေသဖြင့် ငြီးငွေ့ဖွယ် ဖြစ်လာချေသည်။

နင်းယုံကမူ နတ်ဆိုးများ ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ရင်း တစ်တွတ်တွတ် ရေရွတ်နေ၏။ နင်းချန်၏ သတိထားနေသော မျက်နှာမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့လာသည်။

နင်းကျော့မှာမူ ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းမှုမှာ ၎င်း မြင်ဖူးသမျှတွင် အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်နေသဖြင့် စိတ်ထဲမှ အံ့ဩနေမိ၏။

"စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဘာကြောင့် အန္တရာယ်များတဲ့ အရပ်ဒေသတွေမှာ တစ်ကိုယ်တော် နေထိုင်ကြလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူးပဲ။"

"နှမြောစရာကောင်းတာက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟာ အအေးဓာတ်ကို အခြေခံထားတာ ဖြစ်နေတယ်။ ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက မီးဓာတ်ကို အားပေးပြီး မီးအဆိပ်တွေ ပါဝင်နေတာဆိုတော့ ငါနဲ့တော့ မကိုက်ညီဘူးပေါ့။"

မြေအောက်လမ်းကြောင်းများသည် တစ်ခါတစ်ရံ ကျယ်လိုက်၊ ကျဉ်းလိုက်နှင့် အောက်ဘက်သို့သာ ဦးတည်နေကြသည်။ လမ်းကြောင်းများမှာ တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ လမ်းခွဲများစွာ ရှိနေသော်လည်း နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် လမ်းခရီးကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိထားကြသဖြင့် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ လမ်းကြောင်းများကို ရွေးချယ်သွားကြလေသည်။

"ဒါက မီးသလင်းမြက် ( ပဲ၊ ကျောက်ဆောင်တွေကြားမှာ အမြစ်တွယ်ပြီး အရွက်တွေက ရတနာတွေလို ကြည်လင်နေတာ။ အမြဲတမ်း မြေအောက်အပူရှိန်နဲ့ မီးလျှံတွေကို စုပ်ယူပြီး မီးရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။"

"ဒါကတော့ မီးရိပ်ပန်း ပဲ၊ ချော်ရည်နဲ့ အဆိပ်တွေကို စုပ်ယူတာ။ ပင်စည်က ခရမ်းနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး အရွက်တွေက ပုစဉ်းရင်ခွဲတောင်ပံလို ပါးလွှာတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ထည်က ငြိမ်သက်နေပေမဲ့ အရိပ်ကတော့ မီးလျှံတွေလို လှုပ်ရှားနေတာပဲ။"

"ခွန်အားဂျင်ဆင်း ကတော့ မြေဓာတ်ကို စုပ်ယူပြီး အသက် ၁၃၀ ပြည့်ရင် အရည်အသွေး ပြောင်းလဲသွားတတ်တာ။ ဂျင်ဆင်းအမြစ်တွေက မြေအောက်ကို ငုပ်လျှိုးသွားနိုင်တဲ့ သဘာဝစွမ်းရည် ရှိတယ်။"

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်သစ်ပင် အမျိုးမျိုးကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် လမ်းဘေးရှိ ထိုအပင်များကို ခူးဆည်းရန်အတွက် အဖွဲ့ဝင်အချို့ကို ခွဲထုတ်၍ ဆောင်ရွက်စေ၏။

နင်းကျန်ကျိသည် နင်းကျော့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လူသစ်များကို လက်ယပ်ခေါ်ကာ "ဒီဝိညာဉ်သစ်ပင်တွေကို ငါတို့ ဘာကြောင့် ခူးရလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား" ဟု မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။

အခန်း (၁၂) - ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်

နင်းကျန်ကျိ၏ ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်မှုကြောင့် ကျန်ရှိနေသူများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ဆွံ့အလျက် ရှိနေကြလေသည်။

ထိုအခါ နင်းကျော့က “ဒီဝိညာဉ်သစ်ပင်လေးတွေက နုနယ်သေးပြီး တန်ဖိုးလည်း သိပ်မရှိဘူး။ ဒါကို ခူးဆွတ်တာဟာ သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်တော့ မဟုတ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်မိတယ်။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ဒီလမ်းကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် တမင်တကာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဝိညာဉ်သစ်ပင်တွေရှိနေရင် ဝိညာဉ်သားရဲတွေနဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ဆွဲဆောင်သလို ဖြစ်နေမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ ဒီလမ်းကြောင်းကို ရေရှည်အသုံးပြုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ပြဿနာမဖြစ်ခင် ကြိုတင်ကာကွယ်ထားဖို့ လိုအပ်တာ ထင်ရှားပါတယ်” ဟု ခန့်မှန်းပြောဆိုလိုက်၏။

“မှန်တယ်” ဟု နင်းကျန်ကျိက ခေါင်းညိတ်၍ ဆိုသည်။ “မျိုးနွယ်စုစာသင်ကျောင်းရဲ့ သင်ကြားမှုတွေက မင်းအပေါ်မှာ ထိရောက်မှုရှိတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ။”

“မှန်ကန်စွာ ဖြေဆိုနိုင်တဲ့အတွက် ဆုလာဘ်အနေနဲ့ ဒီဝိညာဉ်သစ်ပင်တွေထဲက တစ်ပင်ကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်”

“ဘယ်အပင်ကို ရွေးမလဲဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ အမြင်စူးရှမှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်”

နင်းကျော့သည် ဝေခွဲမနေတော့ဘဲ မီးသလင်းမြက်တစ်ပင်ကို တိုက်ရိုက် လှမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။

“အကြီးအကဲ နင်းကျန်ကျိကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဆေးဖက်ဝင်အပင်ဈေးကွက်ကို လေ့လာဖူးသလောက်ဆိုရင်တော့ ဒီမီးသလင်းမြက်က အသွင်အပြင် အလှဆုံးဖြစ်ပြီး ဈေးအကောင်းဆုံးလည်း ရနိုင်ပါတယ်”

နင်းကျန်ကျိသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း နောက်တွင် ပြန်လည်ခါယမ်းကာ ဆို၏။ “ဈေးကွက်ပေါက်ဈေး အမြင့်ဆုံးကို ရွေးချယ်တာကလည်း မဆိုးပါဘူး။”

“ဒါပေမဲ့ ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် ခွန်အားဂျင်ဆင်းကိုပဲ ရွေးချယ်မိမှာပဲ။”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက အအေးဓာတ်အခြေခံ ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံကြတာဖြစ်လို့ မီးသလင်းမြက်လို ဝိညာဉ်သစ်ပင်မျိုးတွေက ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မသင့်တော်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခွန်အားဂျင်ဆင်းကတော့ ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို နွေးထွေးစေပြီး အားဖြည့်ပေးနိုင်တယ်။”

“မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ ပိုက်ဆံတစ်ခုတည်းကိုပဲ အာရုံမစိုက်ပါနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာကသာ အောင်မြင်မှုအတွက် အကောင်းဆုံးလမ်းစဆိုတာကို မှတ်ထားပါ။”

“အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ဘဝက တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နင်းကျော့သည် အလွန်တရာ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာ နာခံသည့်အသွင်ကို ပြသလိုက်၏။

နင်းကျန်ကျိက ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဗဟုသုတအချို့ကို ဆက်လက်ဝေမျှလေသည်။

“တော်တဲ့ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အမြဲတမ်း ရဲရင့်ကြပြီး တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဝန်မလေးကြဘူး။ အန္တရာယ်နဲ့ အကျိုးအမြတ်ကြားက အချိုးအစားကို မင်း သေချာတွက်ချက်ရမယ်။ တိုက်ပွဲဆောင်ကို မင်းဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ဖို့ တာဝန်ပေးအပ်ခံရမယ်ဆိုရင် နေ့စဉ် ဝိညာဉ်သစ်ပင် အနည်းငယ်ကို ခူးဆွတ်နိုင်မယ့်အပြင် ယာယီစခန်းရဲ့ အကာအကွယ်ကိုလည်း ရရှိဦးမှာပါ။ ဒါဟာ ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။”

“အန္တရာယ်ကို ငြင်းပယ်တာဟာ အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်တာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်တတ်တယ်”

နင်းကျော့၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာချေသည်။

ထိုအမူအရာ အပြောင်းအလဲကို နင်းကျန်ကျိက သတိမထားမိဘဲ မနေပေ။ သူသည် စိတ်ထဲမှ ပြုံးမိကာ “ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသေးသည်...” ဟု မှတ်ချက်ပြုလိုက်၏။

“အကြီးအကဲ ကျွန်တော် ဒီမှာ တာဝန်ကျချင်ပါတယ်” ဟု နင်းယုံကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

နင်းကျန်ကျိက ရယ်မောလျက် “လူသစ်လေး၊ အထူးလေ့ကျင့်မှုကို အရင်ဆုံး အောင်မြင်အောင်လုပ်ပါဦး” ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံသူ တပ်ဖွဲ့ကြီးသည် မြေအောက်ခန်းမဆောင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြ၏။

ယင်းက နင်းမျိုးနွယ်စုမှ တမင်တကာ တည်ဆောက်ထားသည့် ရှေ့တန်းအခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

စခန်းစောင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ စောင့်ကြိုနေကြပြီး လျင်မြန်စွာပင် လာရောက်ကြိုဆိုကြကုန်၏။

နင်းကျန်ကျိက ယာယီအနားယူရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ခန်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်တန့်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ လက်ကွက်များ ဖော်ဆောင်လိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ခန်းမဆောင်အထက်ရှိ ဂူနံရံပေါ်၌ ရှုပ်ထွေးသော အစီအရင်အင်းကွက်များ ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

ထိုအစီအရင်အင်းကွက်များ၏ အလယ်ဗဟိုမှ ကြိတ်ဆုံကျောက်အရွယ်အစားရှိသော အစီအရင်ပြားတစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး နင်းကျန်ကျိ၏ ရှေ့မှောက်၌ ရပ်တန့်သွား၏။

နင်းကျန်ကျိသည် အစီအရင်ပြားပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို တင်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ အတွင်း၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အချက်အလက်များကို ဆက်သွယ်ရယူလိုက်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထိုရှေ့တန်းစခန်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အလုံးစုံကို သူ သိရှိသွားတော့သည်။

ထိုသို့ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝတ်ဆံအိတ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ယူကာ အစီအရင်ပြားပေါ်ရှိ အရောင်မှိန်နေသော သို့မဟုတ် အရောင်ကွယ်နေသော ကျောက်တုံးများကို အသစ်လဲလှယ်ပေးလိုက်၏။

ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် နင်းမျိုးနွယ်စု တပ်ဖွဲ့သည် ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်ထွက်ခွာကြပြန်သည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် နင်းကျော့သည် နောက်ထပ် ရှေ့တန်းစခန်း သုံးခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ အချို့စခန်းများတွင် အနားယူကြသော်လည်း အချို့ကိုမူ ဒီအတိုင်းပင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြ၏။

မီးတောင်အောက်ခြေ မြေအောက်နက်နက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ခြိမ်းခြောက်မှုများမှာလည်း တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုပြင်းထန်လာချေသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ ခြေရာလက်ရာများကိုလည်း သိသိသာသာ ပိုမိုတွေ့မြင်လာရသည်။ သေးငယ်လှသော မီးလျှံကြွက်များ၊ လေထဲ၌ ဝဲပျံနိုင်သော ကျောက်ခေါင်းတုံး ကျောက်နတ်ဆိုးများနှင့် မီးလျှံပုတ်သင်ညိုများကို တွေ့ရ၏။

“ရပ်လိုက်ကြ” ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော နင်းကျန်ကျိက ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ရပ်တန့်သွားကြရာ သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်လှသော စစ်ဗျူဟာစွမ်းရည်ကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

နင်းကျန်ကျိသည် ရှေ့ရှိ မြောင်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်၏။ သူသည် လက်ချောင်းဖြင့် ထိုမြောင်းငယ်၏ အတွင်းမျက်နှာပြင်ကို အသာအယာ ထိတွေ့ကြည့်ရာ ချောမွတ်နေပြီး ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ အလင်းပြန်နေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။

“ဒါဟာ မီးလျှံမြွေရဲ့ ခြေရာပဲ။ အသက်တစ်ရာကျော်လောက် ရှိနိုင်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ဖို့များတယ်” ဟု နင်းကျန်ကျိက ရှင်းပြပြီးနောက် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို သတိဖြင့် စောင့်ကြပ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် နင်းယုံကမူ “နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ပြီပေါ့။ အကြီးအကဲ နင်းကျန်ကျိ ရှိနေတာပဲ၊ သားရဲတစ်ကောင်ကို ကြောက်နေစရာ လိုလို့လား” ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆို၏။

နင်းချန်ကလည်း “ကျွန်တော်တို့ လူသစ်အနည်းငယ်ကလွဲရင် ဒီမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ယောက်တောင် ရှိတာပဲ။ ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် မြင့်တဲ့သူတွေချည်းပဲ” ဟု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြသည်။

“အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်တည်းပါပဲ။”

နင်းကျော့မူကား ဆက်လက်၍ သတိကြီးစွာ ထားနေဆဲပင်။

သားရဲတို့၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်မှာ လူသားကျင့်ကြံသူတို့ထက် သာလွန်တတ်သည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ ထို့ပြင် ယခုကဲ့သို့ မီးလျှံနတ်ဆိုး ချော်ရည်တွင်းအတွင်း၌ တိုက်ပွဲကြာရှည်သွားပါက အခြားသော သားရဲများကိုပါ ထပ်မံဆွဲဆောင်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်ပေ၏။

နင်းမျိုးနွယ်စု တပ်ဖွဲ့သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြ၏။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခရီးသွားနှုန်းမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားပြီး အဖွဲ့အတွင်းရှိ အခြေအနေမှာလည်း တင်းမာသွားလေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် မီးလျှံမြွေကို တွေ့ရှိကြတော့သည်။

မီးလျှံမြွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွယ်လျပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တောက်ပလျက်ရှိရာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်တန်းကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် ဆင်တူနေ၏။

အမှန်စင်စစ် ယင်းက သာမန်သားရဲတို့ကဲ့သို့ အသားနှင့် သွေးတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ မီးလျှံဓာတ်သက်သက်ဖြင့်သာ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မီးလျှံမြွေသည် လျင်မြန်ဖျတ်လတ်ပြီး ကျောက်တုံးများကြားတွင် တွားသွားရာ၌ ကျောက်သားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အရည်ပျော်နေသော လမ်းကြောင်းများကို ချန်ရစ်ခဲ့တတ်သည်။

နင်းကျန်ကျိသည် ထိုလမ်းကြောင်း၏ အကျယ်နှင့် အရည်ပျော်မှုအတိုင်းအတာကို ကြည့်၍ သားရဲ၏ သက်တမ်းနှင့် အစွမ်းကို ခန့်မှန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ယခု သားရဲနှင့် တေ့တေ့ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ရသောအခါ နင်းကျန်ကျိ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ကွက်တိမှန်ကန်နေကြောင်း သက်သေပြလိုက်သကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

ယင်းမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သားရဲတစ်ကောင် အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြလေသည်။

ပထမဦးစွာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အစီအရင်ပြားတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်၍ အားလုံး၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရန် ယာယီအစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် ပညာရပ်များကို ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ရေမြှားတန်းများစွာသည် မီးလျှံမြွေထံသို့ တရစပ် ပစ်ခတ်သွားကြ၏။ မြွေသည် ထိုသို့သော အစုလိုက်အပြုံလိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူ၏ ကိုယ်မှ မီးလျှံအလင်းတန်းများမှာ ထက်ဝက်ကျော်ခန့် မှိန်ဖျော့သွားလေသည်။

မြွေသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများထံသို့ တိုးဝင်လာ၏။ ထိုအခါ သန်မာသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် ပညာရပ်များစွာဖြင့် ကိုယ်ကို ကာကွယ်လျက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်၍ မြွေကို ရပ်တန့်ထားလိုက်ကြသည်။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူများကလည်း ရှေ့တန်းမှ တိုက်ခိုက်နေသူများကို ကူညီပေးသည့်အပြင် မြွေကိုလည်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။

မီးလျှံမြွေသည် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ရေနှင့် နှင်းခဲမန္တန်များကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

မိမိ မယှဉ်နိုင်တော့ကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ မြွေသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။

နင်းကျန်ကျိသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှား၍ မြွေ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ပုတ်ကာ 'နှင်းခဲလက်ဝါးရိုက်ချက်' နှစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုလက်ဝါးရိပ်များသည် အေးစိမ့်သော လေထုနှင့်အတူ လွင့်ပျံသွားပြီး မြွေကို ရစ်ပတ်လိုက်ရာ မြွေ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွား၏။

“ဘုန်း... ဘုန်း...”

အသံနှစ်ချက် ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုနှင်းခဲလက်ဝါးရိုက်ချက်များသည် မီးလျှံမြွေကို တစ်ပါတည်း အသက်ပျောက်စေခဲ့လေသည်။

ပြည့်စုံလွန်းသော ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

နင်းယုံ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေပြီး “ဒါဟာ အကြီးအကဲ နင်းကျန်ကျိပဲ” ဟု ရေရွတ်မိ၏။ သူ၏ စကားများတွင် လေးစားအားကျမှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပေသည်။

နင်းကျော့သည်လည်း နင်းယုံကဲ့သို့ပင် အမူအရာပြကာ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ “မီးဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ အလွန်သိပ်သည်းတဲ့ ဒီမီးတောင်ထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့က စွမ်းဆောင်ရည် နည်းပါးလှတဲ့ နှင်းခဲပညာထပ်တွေကိုပဲ အသုံးပြုနေကြတာလဲ” ဟု တိတ်တဆိတ် သိလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေမိ၏။

နောက်ထပ် နတ်ဆိုးသားရဲ အချို့ကို ထပ်မံနှိမ်နင်းပြီးနောက်တွင်မူ နင်းကျော့သည် တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။ နင်းကျန်ကျိသည် သူတို့ကို တမင်တကာ လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

အားနည်းသော သားရဲများနှင့် တွေ့သောအခါတွင် သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ပညာရပ်များကိုသာ အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်စေသည်။

အစွမ်းထက်သော သားရဲများနှင့် တွေ့သောအခါတွင်မူ နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် မှော်လက်နက်မျိုးစုံကို အသုံးပြုကြပြီး နင်းကျန်ကျိကိုယ်တိုင်က တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်လေသည်။

တိုက်ပွဲကြာရှည်သဖြင့် အခြားသော ပြဿနာများ မပေါ်ပေါက်စေရန်အတွက် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် အမြန်ဆုံးနှင့် အပြတ်သားဆုံး နည်းလမ်းဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ကြလေ့ရှိပေသည်။

“ရှေ့မှာ ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက် ရှိနေတယ်” ရုတ်တရက် ကင်းထောက်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားကြသည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသော ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်တစ်ကောင်သည် အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးလှပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးနှင့် ညီမျှသော အစွမ်းရှိပေသည်။

ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ တွေ့ရသော မျောက်မှာ အကောင်ပေါက်လေး ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးပေသည်။

နင်းကျန်ကျိပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။

“ခဏနေပါဦး၊ အဲဒီမျောက်က တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလိုပဲ။” ကင်းထောက်ကျင့်ကြံသူသည် မျက်စိကို မှိတ်ထားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းစည်းမှ အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေ၏။

“သူက... သေနေပြီထင်တယ်” ကင်းထောက်ကျင့်ကြံသူသည် မျက်လုံးများကို ပြူးလျက် အံ့အားသင့်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေတော့သတည်း။