အခန်း (၁၃-၁၄)
Vol. 1 Ch. 13-14
အခန်း (၁၃) - ထောင်ချောက်
နင်းကျန်ကျိသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် အခြေအနေကို စူးစမ်းရန် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးအား ရှေ့သို့ စေလွှတ်လိုက်ပြီး မိမိ၏ အဓိကတပ်ဖွဲ့ကိုမူ အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်၍ စောင့်ဆိုင်းစေခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် စူးစမ်းသူကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး "နတ်ဆိုးမျောက် တစ်ကောင်ရဲ့ အလောင်းပါပဲ" ဟု အစီရင်ခံကြလေသည်။
ထိုအခါမှသာ တစ်ဖွဲ့လုံး၏ တင်းမာနေသော စိတ်အစဉ်မှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားတော့၏။
အဓိကတပ်ဖွဲ့သည် ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်၏ ရုပ်အလောင်းရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ နင်းယုံမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက် အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်မိသည်။
သူ၏ ဘဝတွင် ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။
ထိုနတ်ဆိုးသားရဲမှာ ကြံ့ခိုင်ထွားကျိုင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိပြီး အရပ်ဆယ်ပေခန့် မြင့်မားကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထူထဲသော ကြက်သွေးရောင် အမွေးအမှင်များက ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
၎င်း၏ အမွေးအမှင်များမှာ မီးလျှံကဲ့သို့ ရဲရဲတောက်နေသဖြင့် အလွန်ပင် ခန့်ညားလှပလှပေသည်။ သို့ရာတွင် ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်မှာမူ ၎င်း၏ အစွယ်များကို ငေါ့ထွက်လျက်၊ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက်ပင် သေဆုံးနေရှာ၏။
၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အသွေးအသားနှင့် ချော်ရည်များ ထူးဆန်းစွာ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဒဏ်ရာများမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို မြင်တွေ့နိုင်ဆဲပင်။
ထိုအတွင်းပိုင်းမှာ ချော်ရည်များကဲ့သို့ပင် ရှိနေပြီး အပူရှိန်များ တောက်လောင်လျက် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အေးခဲလာနေသည်ကို တွေ့ရ၏။
နင်းကျန်ကျိသည် မျက်မှောင်ကို အလွန်အမင်း ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ သူ မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်နေသော ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်ကိုသာ သူ ပိုမို အလိုရှိခဲ့သည် မဟုတ်လော။
ယခုမူ အခြေအနေများမှာ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၏။
"ဒီနေရာမှာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တာပဲ"
"ဒီချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်ဟာ အစွမ်းကုန် ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရတာပဲ"
"အရွယ်ရောက်ပြီးသား ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက် တစ်ကောင်ကို တစ်ကိုယ်တည်း သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အထိ ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးက အစွမ်းထက်နေရတာလဲ"
"ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားတွေအရဆိုရင် ဒါဟာ ငါတို့သိထားတဲ့ ဘယ်နတ်ဆိုးသားရဲ အမျိုးအစားနဲ့မှ မတူဘူး"
နင်းကျန်ကျိသည် ဤကိစ္စကို သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လိုအပ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ အကြောင်းမူကား အကယ်၍ ထိုသို့သော နက်နဲလှသည့် သတ္တဝါကို မစုံစမ်းဘဲ ထားရှိခဲ့ပါမူ နောင်တစ်ချိန်တွင် နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ၌ တိကျသော သတင်းအချက်အလက် မရှိခြင်းကြောင့် ကြီးစွာသော ထိခိုက်မှုများ ကြုံတွေ့ရနိုင်သောကြောင့်ပင်။
နင်းကျန်ကျိသည် ဤလှိုင်ဂူအတွင်းသို့ တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာခြင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို စူးစမ်းရန်နှင့် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရန် ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ သူ၏ တာဝန်သာ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ စဉ်းစားမိသည်နှင့် နင်းကျန်ကျိသည် ဝေခွဲမရဖြစ်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မူလလမ်းကြောင်းကို ပြတ်သားစွာ စွန့်ပယ်လျက် ခြေရာများ နောက်သို့ လိုက်ပါရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီနက်နဲတဲ့ သတ္တဝါနဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးသား နတ်ဆိုးမျောက်တို့ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့တာမို့ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ငါတို့ ခန့်မှန်းလို့ရတယ်။ ငါတို့ရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ အင်အားနဲ့ဆိုရင် လုံလောက်မှာပါ"
"နောက်ပြီး သူဟာ နတ်ဆိုးမျောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်မှာ အားအင်ချည့်နဲ့နေမှာ အမှန်ပဲ။ ဒါဟာ ငါတို့အတွက် အလွန်ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်တယ်"
နင်းကျန်ကျိ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လျက် အလျှော့မပေးဘဲ ဆက်လက် လိုက်လံလေသည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ သေဆုံးနေသော အခြားနတ်ဆိုးသားရဲများကိုလည်း တွေ့ရှိရသေးသည်။
ဥပမာအားဖြင့် မီးလျှံမြွေ သေဆုံးပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော မီးလျှံဓာတ်များ သို့မဟုတ် မီးလျှံပုတ်သင်ညို၏ အလောင်းများ၊ ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကျောက်တုံးများ စသည်တို့ ဖြစ်ချေသည်။
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် ခရီးဆက်ရင်း ထိုပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်ပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ အများကြီးကို သတ်ဖြတ်နိုင်တာ ဘယ်လိုအရာမျိုး ဖြစ်မလဲ"
"ဟားဟား၊ ငါတို့တော့ ကံထူးပြီပဲ။ အကယ်၍ ဒီလိုမျိုး နက်နဲတဲ့ သတ္တဝါတွေသာ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာရင် ငါတို့ ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘဲနဲ့တင် အကြီးအကျယ် ကံကောင်းတော့မှာပဲ"
နင်းကျန်ကျိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်နေမိသည်။ "စစ်မြေပြင်ကို မရှင်းလင်းဘဲ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့တဲ့သူဟာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်တာတော့ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလောင်းတွေကလည်း ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ခံထားရတာ မဟုတ်ဘူး၊ မီးလျှံဓာတ်လို အရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း စားသုံးသွားတာ မရှိဘူး။ ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒီနက်နဲတဲ့ သတ္တဝါဟာ မီးတောင်ချော်ရည်တွင်းက အကောင် မဟုတ်သလို ဒီဒေသရဲ့ အစာကွင်းဆက်ထဲမှာ ပါဝင်တဲ့အကောင်လည်း မဟုတ်တာ ထင်ရှားနေတယ်"
"ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးရဲ့ အိမ်မွေးသားရဲများလား"
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ့ရဲ့ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ငါ ဖော်ထုတ်ရမယ်"
နင်းကျန်ကျိသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက် လိုက်လံလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းတို့သည် လမ်းပိတ်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့၏။
"ရှေ့ဆက်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူးလား"
"ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ"
"ခြေရာတွေက ဒီကို ဦးတည်နေတာ သေချာတယ်..."
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။ နင်းကျန်ကျိသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးရေရွတ်ကာ ပညာရပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏ အကြည့်မှာ နံရံတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့၏။
"နောက်ဆုတ်ကြ၊ အစီအရင် တစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်"
"ဒီနံရံကို ရိုက်ခွဲလိုက်ကြ" ဟု နင်းကျန်ကျိက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် အသေးစား အစီအရင် သုံးခုကို တည်ဆောက်လိုက်ကြပြီး နင်းကျော့နှင့် နင်းယုံကိုမူ အဝေးဆုံးရှိ အစီအရင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ မည်သည့်နေရာသို့မျှ လျှောက်မသွားရန် မှာကြားထားလေသည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
အစီအရင်များ နိုးထလာပြီး ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုနံရံကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ နံရံ၏ မျက်နှာပြင် ကွဲအက်သွားသောအခါ အစီအရင်တစ်ခု၏ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကာကွယ်ရေး အစီအရင်တစ်ခု ဤနေရာတွင် ဖုံးကွယ်နေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ ထိုကာကွယ်ရေး အစီအရင်မှာ ရိုးရှင်းကြမ်းတမ်းလှသဖြင့် ကြာရှည်မခံဘဲ လျင်မြန်စွာပင် ပျက်စီးသွားတော့၏။
နံရံမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီးနောက် အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
"တကယ်ပဲ ဒီမှာ တခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေတာလား"
"ငါတို့ကို အရင်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလား"
နင်းကျန်ကျိသည် မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏ ယခင် ယူဆချက်များမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်လာပြန်သည်။
အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သူမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ လူသားမဟုတ်လျှင်ပင် ဉာဏ်ပညာရှိသော နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် နင်းကျန်ကျိသည် ဆက်လက် လိုက်လံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုနက်နဲလှသော လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ စတင် စူးစမ်းဝင်ရောက်ကြလေသည်။
၎င်းတို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် "နတ်ဆိုးသားရဲ အမှတ်အသား" များကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိကြရပြန်သည်။
"ဒါဟာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းထက်ပြီး ဉာဏ်ရည်မြင့်မားတဲ့ ဝိညာဉ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူက အစီအရင်တွေကိုတောင် သုံးနိုင်နေတာပဲ"
"ဒီလမ်းကြောင်းရဲ့ နေရာအတော်များများမှာ လူလုပ်အမှတ်အသားတွေ ရှိနေတယ်။ ငါတို့ထက် စောပြီး ဖော်ထုတ်ထားတာပဲ"
"ဒါဆို ငါတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုက တကယ်တော့ နောက်ကျမှ ရောက်လာတာပေါ့လေ"
"အဲဒါ ဘာလဲ"
"ငါတို့ ဒီလမ်းကြောင်းရဲ့ အဆုံးကို ရောက်တော့မယ်"
"သတိထားကြ"
ခြေရာများ နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် လမ်းကြောင်းထဲမှ ထွက်လာကြပြီး ကျယ်ဝန်းလှသော မြေအောက်ရင်ပြင် တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ထိုမြေအောက်ရင်ပြင်တွင်လည်း အစီအရင် နှစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပြီး ၎င်းတို့မှာလည်း ကလေးကစားစရာ ရေးခြစ်ထားသကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။
နင်းကျန်ကျိသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအား သဲလွန်စ ရှာဖွေရန် စေလွှတ်လိုက်စဉ်မှာပင် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာပြီး ၎င်းတို့အား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြလေသည်။
နင်းကျန်ကျိမှာ လန့်ဖျန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သို့ရာတွင် ၎င်းတို့ လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတွင်းမှ ပူပြင်းလှသော ချော်ရည်များ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာသဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် အတင်းအကျပ် တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။
"တောက်... ခွေးမသားပဲ"
"ဒါ ထောင်ချောက်ပဲ"
"ဒါဟာ တခြားမျိုးနွယ်စု နှစ်ခုရဲ့ လက်ချက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် မြို့စားမင်းရဲ့ လက်ချက်လား"
နင်းကျန်ကျိသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ဒေါသထွက်နေမိသည်။ သူသည် အခြားသူများအား အစီအရင် တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သလို စူးစမ်းသူများကိုလည်း အခြေအနေ ကြည့်ရှုရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။
ရလဒ်မှာမူ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။ ဤမြေအောက်ရင်ပြင်မှာ လမ်းကြောင်း အမြောက်အမြားကို ဆက်သွယ်ထားသော ဗဟိုချက်တစ်ခု ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထိုလမ်းကြောင်းများထဲမှ နတ်ဆိုးသားရဲ အမြောက်အမြား တိုးဝင်လာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် ရင်ပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် တည်ဆောက်လိုက်ကြပြီး အစွမ်းကုန် နိုးထစေလိုက်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု ကောင်းမွန်သဖြင့် အစီအရင်ပြား အမြောက်အမြား ပါလာခဲ့ရာ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကာကွယ်ရေး အစီအရင် နိုးထလာသောအခါ ရေခဲရောင် အလင်းတံတိုင်းကြီး တစ်ခုသည် လခြမ်းပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နောက်ဘက်ရှိ နံရံနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ စက်ဝိုင်းပုံစံ အကာအကွယ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။
ပထမဆုံး လှိုင်းလုံးအဖြစ် မီးလျှံကြွက် အုပ်ကြီးသည် ရောက်ရှိလာသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ကြွက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤမီးလျှံကြွက်များမှာ လူတစ်ဝက်ခန့်အထိ မြင့်မားကြသည်။
မီးလျှံကြွက်များသည် ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြရာ အများအပြားမှာ ရေခဲတံတိုင်းကို တိုက်မိပြီး ထိုနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားကြသော်လည်း ရေခဲတံတိုင်းပေါ်တွင်မူ အက်ကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
အချို့သော ကျောက်နတ်ဆိုးများမှာမူ လေထဲတွင် ပျံဝဲလျက် ရေခဲတံတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် အပေးအယူမျှတစွာဖြင့် အစွမ်းကုန် ခုခံကြသည်။
ဓားများနှင့် အပ်များ အစရှိသော မှော်လက်နက် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြု၍ ကျောက်နတ်ဆိုးများကို ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်လျက် အဖိုးတန်သော အချိန်ကို လုယူနေကြရသည်။
ဒုတိယမြောက် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားသောအခါ လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်သော ကမ္ဗည်းပုံစံ အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အစီအရင် ပြင်ပမှ ဆူညံသံများမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားတော့၏။
"အစီအရင်တွေကို ဆက်ပြီး တည်ဆောက်ကြ" ဟု နင်းကျန်ကျိက ပြတ်သားသော မျက်နှာထားဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် တတိယမြောက် အစီအရင်ကြီးကို တည်ဆောက်ပြီးစီးကာ မြေအောက်ခန်း၏ မျက်နှာကြက်ကို ထောက်ကန်ထားသော အလင်းတိုင်ကြီး တစ်ခုကို စိုက်ထူလိုက်စဉ်မှာပင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားကြသည်။
"ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ။ ငါတို့ဟာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို လိုက်နေမိတာလား"
"ငါ ဒီအရှိန်အဝါကို မှတ်မိတယ်။ ဒါ ကျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေး ကျန်းရွှမ်းကော ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ"
"ဒါဆို ကျန်းမျိုးနွယ်စုက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား"
အခန်း (၁၄)ပြတ်သားစွာအရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း
နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ ပျက်ယွင်းစပြုလာချေပြီ။
“အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြစမ်း” နင်းကျန်ကျိက ပြတ်သားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးလျှင်၊ “အကယ်၍ ကျန်းရွှမ်းကောက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ပြုဖို့ ရည်ရွယ်တယ်ဆိုရင် ဒီနေရာကနေ ငါတို့ ဘယ်လိုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုလေသည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေကတော့ သိပ်ကို နည်းပါးတယ်။ သူတို့က ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ရန်ပြုချင်တာဆိုရင် ဘာလို့ အခုလို နှောင့်ယှက်နေဦးမှာလဲ။ ဒါက ရန်သူကို ကြိုတင်သတိပေးလိုက်သလို မဖြစ်သွားပေဘူးလား”
“ငါတို့က သူတို့ရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်လည်း မဟုတ်နိုင်ဘူး”
နင်းကျန်ကျိသည် မိမိ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အတန်ငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ချိတ်နှစ်ခုကို ကိုင်စွဲကာ အတိုင်းအဆမဲ့သော နတ်ဆိုးသားရဲများကြားမှ တိုးထွက်၍ လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို လှမ်း၍ မြင်လိုက်ရ၏။
“အဲဒါ ကျန်းရွှမ်းကောပဲ”
“သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ဖြစ်တဲ့ နေလချိတ်တွေကို ငါ မြင်လိုက်ရတယ်”
“ဟင်း... သူက ငါတို့ကို အရေးလုပ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးပဲ”
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့ စိတ်အေးသွားရုံရှိသေး၊ နောက်တစ်ခဏ၌ပင် သူတို့၏ ရင်ခုန်သံတို့ တဖန် မြန်ဆန်လာပြန်သည်။
နတ်ဆိုးသားရဲတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပြင်းထန်လာသဖြင့် အစီအရင်၏ ခံစစ်အပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဖိအားများ သက်ရောက်လာလေသည်။
ထို့ကြောင့် နင်းကျန်ကျိသည် ဖိအားများကို လျှော့ချရန်အတွက် လက်အောက်ငယ်သားများအား အုပ်စုငယ်များခွဲ၍ အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်၍ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ရတော့သည်။
အမှန်စင်စစ် ထိုအစီအရင်မှာ အလောတကြီး တည်ဆောက်ထားရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ခိုင်ခံ့မှု မရှိလှပေ။
နတ်ဆိုးသားရဲတို့မှာလည်း အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှဘိ၏။
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့ အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်ကြသော်ငြားလည်း ပထမဆုံး ရေခဲတံတိုင်းမှာ လျင်မြန်စွာပင် ကျိုးပျက်သွားလေသည်။
ဒုတိယမြောက် အကာအကွယ်မှာလည်း ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့သည် စတုတ္ထမြောက် အစီအရင်ကို အချိန်မီ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအုပ်စုသည် အလင်းတိုင်အတွင်း၌ စုရုံးကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ခုခံနေကြရရှာသည်။
နင်းယုံ၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း တုန်ရီလျက်ရှိကာ “ငါတို့ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ သေကြရတော့မှာလား” ဟု ညည်းတွားနေလေသည်။
နင်းချန်မှာလည်း အထိတ်တလန့်ဖြစ်ကာ မျက်နှာပျက်လျက် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေချေပြီ။
နင်းကျော့သည်လည်း ထပ်တူထပ်မျှသော အမူအရာကို ပြသနေသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌မူ မှောင်မိုက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။
ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...
ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံ သုံးကြိမ်သည် မြေပြင်ကို တုန်ခါသွားစေ၏။
နတ်ဆိုးသားရဲတို့ ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်သွားကြစဉ် လူမည်းတစ်ဦးသည် နံရံကို ဖောက်ထွက်ကာ မြေအောက်ရင်ပြင်ကျယ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကျန်းရွှမ်းကောကလည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာ၏။
“လူယုတ်မာ၊ မင်းကများ မသေမျိုးနန်းတော်ကို မက်မောရဲတယ်ပေါ့... မင်းအသက်ကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့ပေတော့” ဟု ကျန်းရွှမ်းကောက ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။
ကျန်းရွှမ်းကောသည် ရှိသမျှ အစွမ်းကုန်သုံး၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ငါးမီတာခန့် ရှည်လျားသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုလူမည်းသည် အိုမင်းသော အသံဖြင့် ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးလျှင်၊ “ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ ရတနာတွေဆိုတာ ကံပါတဲ့သူနဲ့ပဲ ဆိုင်တာကွ။ မင်းတို့ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေက ချော်ရည်နန်းတော်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်နေတာလား... အိပ်မက်ပဲ မက်နေလိုက်” ဟု ပြန်လည်အော်ဟစ်လိုက်၏။
ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း လူမည်းသည် ဓားအရှိန်အဝါကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်၍ ဖြိုခွဲလိုက်ပြီးလျှင် ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြုကာ နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများရှိရာဘက်သို့ နောက်ပြန် လွင့်ပျံသွားလေသည်။
နင်းကျန်ကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် အန္တရာယ်အချက်ပေးသံမှာ အပြင်းအထန် မြည်ဟီးသွားချေပြီ။
သူသည် အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ဆုတ်ခွာရင်း “ငါပဲ ဒီအစီအရင်ကြီးကို ထိန်းချုပ်မယ်” ဟု အော်ပြောလိုက်၏။
ခုခံရေးအစီအရင်သည် မကြုံစဖူးသော တောက်ပမှုမျိုးဖြင့် လင်းထိန်သွားသည်။
သို့သော် ထိုလူမည်းသည် အစီအရင်၏ အနားသတ်သို့ ရောက်ရှိလာကာ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အစီအရင်မှာ တခဏချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားရလေတော့သည်။
နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ ခန္ဓာကိုယ်၌ ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ အသက်မဲ့ကာ လဲကျသွားကြကုန်၏။
“မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၊ မင်းက အခုထိ ရမ်းကားနေတုန်းလား” ကျန်းရွှမ်းကောသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။
ထိုလူမည်း မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည်လည်း ကျန်းရွှမ်းကောနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်ဆင်နွှဲလေတော့သည်။
“အကြီးအကဲ နင်းကျန်ကျိ” ဟု နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် နင်းကျန်ကျိမှာမူ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျလျက် နာကြည်းမှု အပြည့်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ အသက်မဲ့စွာ လဲလျောင်းနေလေပြီ။
အစီအရင်၏ အကာအကွယ်လည်း မရှိ၊ ခေါင်းဆောင်လည်း ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးသားရဲတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့မှာ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးကြရလေတော့သည်။
အကျအဆုံးများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ များပြားလာချေ၏။
ထိုကဲ့သို့ အသည်းအသန်ဖြစ်နေသော အချိန်၌ နင်းကျော့က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ - “ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ လာခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားကြစို့၊ အဲဒီမှာ နတ်ဆိုးသားရဲ အနည်းဆုံးဖြစ်မှာ သေချာတယ်”
ထိုစကားကြောင့် တွေဝေနေသော နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့သည် ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာကြသည်။
“မှန်တယ်”
“အဲဒီလမ်းကြောင်းကို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက နှစ်ကြိမ်တောင် ရှင်းထုတ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ အနည်းဆုံးပဲ ရှိတော့မှာ”
“အဲဒီကို သွားကြစို့”
နင်းမျိုးနွယ်စု အုပ်စုသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ စည်းလုံးသွားကြပြီး လမ်းကြောင်းဝင်ပေါက်ဆီသို့ အင်တိုက်အားတိုက် ချီတက်သွားကြသည်။
“နင်းယုံ၊ နင်းချန်၊ ငါ့အနားမှာပဲ ကပ်နေကြ” နင်းကျော့သည် လက်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ အအေးဓာတ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အပုံလိုက်ကို ထုတ်ယူ၍ ပတ်ပတ်လည်သို့ ကြဲပက်လိုက်၏။
၎င်းတို့မှာ သူ လေ့လာဆည်းပူးစဉ်ကတည်းက စုဆောင်းထားခဲ့သော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ရာများပင် ဖြစ်သည်။
နင်းယုံနှင့် နင်းချန်တို့သည်လည်း မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် အထိတ်တလန့်ဖြင့် နင်းကျော့၏ နောက်မှ အလိုအလျောက် လိုက်ပါလာကြပြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတိုက်ခိုက်ကြလေသည်။
သူတို့ သုံးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရိုင်းပင်းကူညီကြရင်း နင်းမျိုးနွယ်စု အုပ်စုကြီးကို မမီမကမ်း လိုက်ပါလျက် လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြောင့် နတ်ဆိုးသားရဲတို့မှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရ၏။
နတ်ဆိုးသားရဲ အမြောက်အမြားမှာ နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ ပြေးဝင်သွားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ထွက်ပြေးလာကြသဖြင့် နောက်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်ခံနေရပြန်သည်။
ရှေ့ရှိ လမ်းကြောင်းအတွင်း၌လည်း နတ်ဆိုးသားရဲ အသေကောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နည်းပါးလှသော်လည်း၊ နောက်ဘက်မှမူ နတ်ဆိုးသားရဲများစွာ ထပ်မံ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်လာနေချေပြီ။
ထိုဖိအားများကြောင့် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့မှာ သွားကို ကြိတ်ကာ ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း အပြင်းအထန် ပြေးလွှားကြရတော့သည်။
“သတ်... သတ်... သတ်ကြစမ်း”
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးပမ်းသော နတ်ဆိုးသားရဲ အချို့နှင့် တွေ့ဆုံရသော်လည်း၊ အသည်းအသန်ဖြစ်နေသော နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့က အကြိတ်အနယ်ပင် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။
“ဟိုအရာက... ဘာလဲ”
“ချော်ရည်နန်းတော်လား”
“ဒီလမ်းကြောင်းက ချော်ရည်နန်းတော်ဆီ ရောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး”
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့သည် ချော်ရည်အိုင်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး၊ ထိုအထဲ၌ မသေမျိုးနန်းတော် အဆောက်အအုံများ၏ ထောင့်တစ်စွန်းမှာ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။
“ချော်ရည်နန်းတော်...” နင်းကျော့က သဘာဝကျသော အမူအရာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ မသေမျိုးနန်းတော်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသော သာမန်လူငယ်တစ်ဦးအဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်မှာ မဆန်းပေ။
သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသော အရောင်အဝါကိုမူ မည်သူမျှ သတိမပြုမိလိုက်ကြချေ။
အမှန်စင်စစ် သူသည် ဤရလဒ်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
အနီးအနားတွင် အမောဖြေနေသော နင်းချန်ကလည်း “ဒါက ခန့်မှန်းရမခက်ပါဘူး” ဟု ဆိုကာ သဘောပေါက်သွားလေသည်။
“စောစောက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်တုန်းက သူတို့ပြောတဲ့ စကားတွေထဲမှာ အဖြေက ပါပြီးသားပဲ မဟုတ်လား”
“မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက ဒီထဲကို ခိုးဝင်ချင်နေတာကို ကျန်းရွှမ်းကောက ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်တာ ဖြစ်ဖို့များတယ်”
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့မှာ အကျပ်ရိုက်သွားကြသည်။
သူတို့၏ ရှေ့တွင် မသေမျိုးနန်းတော်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ ပေါ်ထွက်နေသော ချော်ရည်အိုင်ရှိနေပြီး၊ နောက်ဘက်တွင်မူ နတ်ဆိုးသားရဲတို့ အဆက်မပြတ် လိုက်ပါလာနေကြ၏။
အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ကျန်ရှိနေသော နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ခုခံရေးအစီအရင်ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ တည်ဆောက်ကြရပြန်သည်။
သူတို့သည် အစီအရင် နှစ်ခုကို တစ်ခုအတွင်းတစ်ခု ထပ်လျက် ဆင့်ကဲတည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။ ဤနေရာရှိ နတ်ဆိုးသားရဲတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မြေအောက်ရင်ပြင်ကျယ်ထဲကလောက် မပြင်းထန်လှပေ။
“ငါတို့ သူတို့ကို တောင့်ခံထားနိုင်မှာပါ” နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့ ဝမ်းသာရုံရှိသေး၊ လေထုထဲတွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာပြန်သည်။
“မင်း ဘယ်ကို ပြေးနိုင်မယ် ထင်နေတာလဲ” ကျန်းရွှမ်းကော၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ပို၍ နီးကပ်လာချေပြီ။
နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတို့မှာ ကြောက်စိတ်ကြောင့် ကျောချမ်းသွားကြသည်။
ထိုအသံများအရ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် ဤနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။
“ငါတို့တော့ ဒီနေ့ သေရတော့မှာပဲ” နင်းယုံ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားချေပြီ။
နင်းချန်မှာလည်း မျက်စိမှိတ်လျက် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားရှာသည်။
ရှင်သန်နိုင်စွမ်းသော မျှော်လင့်ချက်လေး ရောင်နီသန်းလာရုံရှိသေး၊ တစ်ဖန် ရက်စက်စွာ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။
ထိုကဲ့သို့ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် အတွေ့အကြုံနုနယ်သော ကျင့်ကြံသူလေးနှစ်ဦးမှာ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် ကုန်ခမ်းသွားကြရရှာ၏။
“ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်စမ်းပါ... အဲဒါက ဘာအရေးလဲ” နင်းကျော့က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ “အရှက်တကွဲ သေရတာထက် တိုက်ပွဲထဲမှာ သေရတာက ပိုမြတ်သေးတယ်” ဟု ဆိုလေသည်။
ထိုစကားကြောင့် နင်းယုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သတ္တိကို ပြန်လည်မွေးမြူကာ သွားကိုကြိတ်၍ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။
နင်းချန်သည်လည်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍ နင်းကျော့ကို ကြည့်လိုက်ကာ၊ သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးနေမိသည်။
သူသည်လည်း သတ္တိကို ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး “နင်းကျော့၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ လက်ထဲမှာ သေရတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ချော်ရည်နန်းတော်ရှေ့မှာ သေရတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါဟာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ သေခြင်းတရားပါပဲ” ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။
သူ့စကားလည်း ဆုံးရော၊ ထူထပ်သော မီးခိုးလုံးကြီးများ လွင့်ပျံဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုမီးခိုးတို့မှာ မှောင်မည်းနေပြီး မှောင်မိုက်သော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေ၏။
ချက်ချင်းပင် မီးခိုးများကြား၌ ပုံရိပ်များ လှုပ်ရှားလာပြီး အတိုင်းအဆမဲ့သော အရိပ်မြွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အိုင်အတွင်းရှိ ချော်ရည်နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြွေကြီးများသည် လမ်းခုလတ်၌ပင် စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြန်သည်။
ကျန်းရွှမ်းကော၏ အော်ဟစ်သံမှာ ဟိန်းထွက်လာပြန်သည် - “နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်မယ် ဟုတ်လား... ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်စေရဘူး”
သို့သော်လည်း ထိုအရိပ်မြွေတို့သည် တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းကြောင်းနံရံများကိုသာ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။
ထိုကဲ့သို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လမ်းကြောင်းနံရံများမှာ အက်ကွဲကာ ပြိုကျတော့မည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားရသည်။
“အရူးပဲ” ဤအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ကျန်းရွှမ်းကော၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။
သူသည် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ရှိသမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ကို အသုံးပြုကာ လမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ခံစစ်သို့ ပြောင်းလိုက်ရတော့သည်။
ထိုမည်းမှောင်သော မီးခိုးများကြားမှ အရိပ်မြွေတစ်ကောင်သည် နင်းမျိုးနွယ်စု၏ အစီအရင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်၏။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို နင်းမျိုးနွယ်စု၏ အစီအရင်မှာ မခံနိုင်ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။
မည်းမှောင်သော မီးခိုးများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တို့၏ မြင်ကွင်းကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။
“လာကြစမ်း” နင်းယုံသည် သေမင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလျက် ရှိသမျှ သတ္တိကို စုစည်းကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
ထူထပ်သော မည်းမှောင်သည့် မီးခိုးများမှာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေချေပြီ။
နင်းကျော့သည်လည်း တစ်ခဏချင်းမှာပင် တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ကျန်ရစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ သံမဏိဟန် သံချပ်ကာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ထိုသံချပ်ကာသည် သူ့အား လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခွန်အားမျိုးကို ချက်ချင်းပင် ရရှိသွားစေတော့သတည်း။