အခန်း (၁၅-၁၆)

အခန်း (၁၅)မသေမျိုးနန်းတော်အား ဗုံးကြဲခြင်း

နင်းကျော့သည် မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ တည်နေရာကို အားကိုးကာ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်ပျံလိုက်ပြီး နင်းယုံ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

နင်းယုံသည် မိမိနောက်ဘက်မှ လေတိုးသံကို ခံစားမိသည်နှင့် ဗီဇအရ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးအစုံမှာ ကြေးခေါင်းလောင်းပမာ ပြူးကျယ်သွားတော့၏။

သို့ရာတွင် သူ၏မျက်မှောက်၌ပင် ရှိနေသော သံမဏိဟန် သံချပ်ကာကိုမူ သူ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

နင်းကျော့သည် ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက်ထိုးကာ နင်းယုံကို သတိမေ့သွားစေပြီးနောက် နံရံထောင့်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ထားလိုက်သည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် သူသည် နင်းချန်ကိုလည်း သတိလစ်အောင် ပြုလုပ်၍ နင်းယုံ၏ ဘေးတွင်ပင် ချထားလိုက်၏။

ယင်းနောက်တွင်မူ နင်းကျော့သည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ကာ ချော်ရည်အိုင်ဆီသို့ အားကုန် ရုန်းကန်ပြေးလွှားသွားတော့သည်။

"ရှေ့တည့်တည့် ငါးလှမ်းအကွာမှာ တစ်ယောက်..."

"ဘယ်ဘက် တစ်လှမ်းနဲ့ လေးလှမ်းအကွာမှာ နှစ်ယောက်..."

"ညာဘက် သုံးလှမ်းအကွာမှာတော့ သုံးယောက် စုပြီး ခုခံနေကြတယ်..."

မီးခိုးမည်းများက အမြင်အာရုံကို ပိတ်ပင်ထားကာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကိုပါ ကာဆီးထားသော်လည်း နင်းကျော့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသူဖြစ်ရာ လွန်ခဲ့သော ခဏတာက နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများ၏ တည်နေရာတိုင်းကို အထင်အရှား မှတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားသူများမှာ မျက်စိကန်းနေသူပမာ ဖြစ်နေသော်လည်း သူကမူ မျက်လုံးကို အသားကုန် ဖွင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ လူတိုင်းကို တိကျစွာ ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့၏။

သူသည် လျှပ်စစ်အလား လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားပြီး ချော်ရည်အိုင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သံမဏိဟန် သံချပ်ကာ၏ အကာအကွယ်ကြောင့် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်သည် သူ့အား အနည်းငယ်မျှ သက်ရောက်မှု မရှိစေခဲ့ပေ။

"အခုပဲ"

နင်းကျော့သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ အတွင်း၌ရှိသော စက်မှုမီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမျောက်မှာ လူတစ်ဝက်ခန့် အရပ်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲသော အမွှေးအမျှင်များ ဖုံးလွှမ်းလျက် ကြွက်သားများ ထစ်နေကာ လှုပ်ရှားမှုမှာလည်း လွန်စွာ လျင်မြန်လှပေသည်။

နင်းကျော့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုမျောက်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ချော်ရည်များအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းသွားတော့၏။

နင်းကျော့သည် လှည့်၍ ပြေးလေပြီ။ စက္ကန့်တိုင်းသည် တန်ဖိုးရှိလှပေရာ၏။

မီးလျှံပေါက်ကွဲမှု မျောက်ရုပ်သည် နက်ရှိုင်းသော ချော်ရည်များအတွင်း အားကုန် ကူးခတ်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်ကြောင့် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော အမွှေးအမျှင်များမှာ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွား၏။

ပေါ်ထွက်လာသော အသားစများမှာ သက်ရှိနှင့် တူလှသော်လည်း မျက်နှာပြင်မှာ လျင်မြန်စွာပင် မည်းနက် မာကျောသွားပြီး ချော်ရည်များအတွင်း မီးသွေးခဲအလား ဖြစ်သွားရသည်။

မျောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော "သွေး" များသည် အအေးပေးနိုင်စွမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးချနေသဖြင့် အခိုးအငွေ့ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်သည် ချော်ရည်နန်းတော်၏ မျက်နှာပြင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ရွှေ အရိုးစုပင် အရည်ပျော်စပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ။

နင်းကျော့၏ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သိုလှောင်မှု အစီအရင်သည် စတင်လည်ပတ်သွားပြီး စုဆောင်းထားသော မီးလျှံဓာတ် ပေါင်တစ်ထောင်ကို တစ်ခဏချင်း အပြင်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေတော့သည်။

"လာပြီ" နင်းကျော့၏ နှလုံးခုန်သံမှာ တစ်ချက်မျှ ရပ်တန့်သွား၏။

ဝုန်း

ပေါက်ကွဲမှု၏ တုန်ခါမှုလှိုင်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးမှာ မိုးကြိုးပမာ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားတော့၏။

ထိုလှိုင်းများသည် သူ၏ ကျောပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သံမဏိဟန် သံချပ်ကာကို အသက်သွင်းထားသဖြင့် အရိုးများ ကျိုးကြေခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခဲ့ရသည်။

ထိုပေါက်ကွဲမှုမှ တွန်းအားကို အသုံးပြု၍ သူသည် မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထောင့်တစ်နေရာ၌ ငုံ့လျှိုးပြီး လူနှစ်ယောက်ကို တိကျစွာ ဆွဲမလိုက်သည်။

ထိုသူတို့မှာ နင်းယုံနှင့် နင်းချန်ပင် ဖြစ်ကြ၏။ နင်းကျော့သည် ထိုနှစ်ယောက်ကို မိမိရှေ့တွင် ကာထားပေးကာ ပေါက်ကွဲရာဘက်သို့ ကျောပေးလျက် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေး ဝပ်နေလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးအလင်းတန်းများသည် သူ၏ဆီသို့ လှိမ့်ဝင်လာပြီး ထူထပ်သော မီးခိုးမည်းများကို ခေတ္တမျှ ဖယ်ခွာသွားစေ၏။

နင်းကျော့သည် အားကုန်ခုခံနေရပြီး ကျောပြင်ပေါ်မှ အပူရှိန်မှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာကာ သံချပ်ကာ အရည်ပျော်လာသဖြင့် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သံချပ်ကာ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်၏။

အသက်အနည်းငယ်မျှ ရှူတိုက်အတွင်းမှာပင် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး၏ စွမ်းအား သုံးပုံနှစ်ပုံမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျန်းရွှမ်းကောသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မှော်ရတနာကို စတေးကာ ပြင်းထန်သော အားအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် ပေါက်ကွဲမှုမှ မီးလျှံများနှင့် ချော်ရည်များကို တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုအခါ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျန်းရွှမ်းကော၊ ငါ ပြန်လာခဲ့ဦးမယ်" ဟု ဆိုကာ မထွက်ခွာမီ အနက်ရောင် လုံးချော မှော်ရတနာ တစ်ခုကို ထပ်မံ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုအရာသည် ထပ်မံ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးခိုးမည်း အမြောက်အမြားကို ပိုမို ထွက်ပေါ်စေခဲ့၏။

ကျန်းရွှမ်းကော၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ အကန့်အသတ် ရှိနေသဖြင့် သုံးပေအကွာအဝေးကိုပင် မမြင်နိုင်ဘဲ ရန်သူကို ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့ပြင် မြေအောက် လိုဏ်ခေါင်းလမ်းကြောင်း ပြိုကျမသွားစေရန် ထိန်းသိမ်းနေရသဖြင့် ဒေါသတကြီးဖြင့်သာ ရပ်နေခဲ့ရတော့သည်။

မီးခိုးမည်းများ လွင့်စင်သွားသောအခါ ကျန်းရွှမ်းကော မြင်လိုက်ရသည်မှာ အလွန်အမင်း ပျက်စီးနေသော လိုဏ်ခေါင်းနံရံများနှင့် ချော်ရည်လွှာများ ဖုံးလွှမ်းသွားသော ချော်ရည်အိုင် ဟောင်းသာ ဖြစ်တော့၏။

မသေမျိုးနန်းတော်၏ ထောင့်တစ်နေရာမှာမူ မြေမြုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။ ထို့ပြင် နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်ကာ လဲကျနေကြသည်။

ကျန်းရွှမ်းကောသည် "တောက်" ဟု စိတ်ပျက်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ သူသည် ရန်သူနောက်သို့ မဆင်မခြင် လိုက်မသွားရဲပေ။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ ထောင်ချောက်အတွင်း ကျရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ဆက်ရှိနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လဲကျနေသော နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များကိုလည်း ဝိုင်းဝန်း ကူညီပေးလိုက်၏။

နင်းကျော့သည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အသက်သွင်းကာ သတိလစ်ဟန် ဆောင်ထားသဖြင့် ကျန်းရွှမ်းကောကို အောင်မြင်စွာ လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်။

သင့်တော်သော အချိန်ရောက်မှသာ နင်းကျော့သည် မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ မိမိကိုယ်ကို မီးတောင်ဝတွင် ပြန်လည် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ဖြစ်ရပ်များအပြီးတွင် နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် ဆယ့်တစ်ဦးသာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

"ဒီမီးခိုးမည်းတွေကြောင့် ငါဟာ ပေါက်ကွဲမှုရဲ့ တကယ့်လက်သည်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ထင်ထားတာထက်တောင် အဆင်ပြေသွားသေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါ ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်စေခဲ့ပေမဲ့ တကယ်ရော အောင်မြင်ခဲ့ရဲ့လား"

နင်းကျော့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေမိသည်။

"ငါ အသက်ရှင်တယ် အသက်ရှင်တယ်ဟေ့... ဝူး..." နင်းယုံသည် သတိရလာသည်နှင့် အော်ဟစ်ငိုကြွေးတော့၏။

နင်းချန်သည်လည်း အိပ်မက်မှ နိုးလာသူပမာ မျက်နှာဖြူလျော့လျက် "တခြားလူသစ်တွေ အကုန် သေကုန်ပြီ။ ငါတို့ အသက်ရှင်တာ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ" ဟု ထိတ်လန့်တကြား ဆိုရှာသည်။

သူတို့သည် မိမိတို့ အသက်ရှင်နေခြင်းမှာ နင်းကျော့၏ ကာကွယ်မှုကြောင့်မှန်း မသိကြရှာပေ။

ထိုနှစ်ယောက်သည် နင်းကျော့၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ "မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"၊ "ဒဏ်ရာ ရသွားသေးလား" ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးကြသည်။

ဤသေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူတို့၏ နင်းကျော့အပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ နင်းကျော့၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် သတ္တိကို သူတို့ ရင်ထဲမှ လေးစားမိသွားကြသည်။

နင်းကျော့သည် အစပိုင်းတွင် မျက်လုံးအစုံ ဗလာဖြစ်နေကာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေဟန် ဆောင်ထားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မှ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာသူပမာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ဟန် ပြလိုက်သည်။

ယင်းသို့ ပြုမူခြင်းက နင်းယုံနှင့် နင်းချန်တို့အား သူနှင့် ပို၍ပင် ရင်းနှီးသွားစေခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့အားလုံးသည် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို အတူတကွ ခံစားခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

နင်းကျော့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး "ငါတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တာ မယုံနိုင်စရာပဲ... ကောင်းလိုက်တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီမီးလျှံနတ်ဆိုး ချော်ရည်တွင်းထဲကိုတော့ ငါ တစ်ခါမှ ထပ်မလာချင်တော့ဘူး" ဟု ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

နင်းချန်နှင့် နင်းယုံတို့ကလည်း သူ့အား ကမန်းကတန်းပင် နှစ်သိမ့်ပေးကြ၏။

သတိရလာသော နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ထရပ်ကာ အချို့က ဒဏ်ရာများကို ကုသကြပြီး အချို့က ကျန်းရွှမ်းကောကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကြသည်။

ကျန်းရွှမ်းကောသည် မြေအောက်ဝင်ပေါက်မှ စီးဝင်လာသော မြို့စောင့်တပ် ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုဟာ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူရဲ့ အသုံးချတာ ခံလိုက်ရတာပဲ သူက မင်းတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို သုံးပြီး ပုန်းကွယ်ခဲ့လို့ ငါ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားရတယ်" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ဆွံ့အသွားကြပြီးမှ "ရန်သူက ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူဖြစ်နေလို့ပါ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ကလည်း အကျဆုံး အများဆုံးပါပဲ" ဟု ပြန်လည် ဖြေရှင်းကြသည်။

သို့သော် ကျန်းရွှမ်းကောကမူ စိတ်မရှည်စွာ လက်ကာပြလျက် "ဒီအကြောင်းတွေကို မင်းတို့ မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲနဲ့ မြို့စားမင်းကိုသာ ရှင်းပြလိုက်တော့" ဟု ဆိုလေသည်။

ခဏအကြာတွင် မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး တောင်တန်းကြီးမှာ သိမ့်သိမ့်တုန်သွားတော့၏။ မီးတောင်ဝမှ ရတနာအလင်းတန်း အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာကာ ညကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

မီးတောင်ဝကို ပိတ်ထားသော အစီအရင်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်လာတော့၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ဟန်ချက်ပျက်ကာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသည်။ ကျန်းရွှမ်းကော၏ မျက်နှာမှာလည်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး "တောက် ခုနက တိုက်ပွဲက ချော်ရည်နန်းတော်ကို သက်ရောက်သွားတာပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

မီးတောင်၏ တုန်ခါမှုကြောင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော် တစ်ခုလုံး နိုးကြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးမားသော တိမ်တိုက်လက်ဝါးကြီး တစ်ခု ဆင်းသက်လာကာ ရတနာအလင်းတန်းများကို ပြန်လည် ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း ထိုအလင်းတန်းများက တိမ်တိုက်လက်ဝါးကို ထိုးဖောက်ကာ ကောင်းကင်သို့ ဆက်လက် ပျံတက်သွား၏။

မီးတောင်ကျောက်ဆောင်များ အက်ကွဲကာ ချော်ရည်များမှာ နဂါးများအလား နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်ကုန်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အလန့်တကြား ထွက်ပြေးကြရသည်။

ကျန်းရွှမ်းကောသည် နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များကို သူ၏ ဝတ်ရုံစဖြင့် သိမ်းကျုံးကာ တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပေးခဲ့၏။

အမြင့်မှ ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော မြင့်မားလှသည့် မျှော်စင်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ကြီးမားလှသော နန်းတော်အမိုးများသည် ကျောက်ဆောင်များကို ထိုးခွဲကာ ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာတော့၏။

"ချော်ရည်နန်းတော်လား"

"မသေမျိုးနန်းတော် ပေါ်ထွက်လာပြီ"

မြေအောက်နက်နက်တွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့သော မသေမျိုးနန်းတော်သည် ယခုအခါ ကမ္ဘာလောကရှေ့မှောက်၌ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ပေါ်ထွက်လာလေပြီ ဖြစ်သတည်း။

အခန်း(၁၆)ပညာရပ်ဆက်ခံခြင်းခေါင်းလောင်းသံ

ချော်ရည်နန်းတော် သည် ရွှေရောင်ဝင်းပသော တိုင်လုံးကြီးများ၊ နီရဲသော အုတ်ချပ်များဖြင့် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ တရွေ့ရွေ့ ကြွတက်လာရာ ကြည့်ရသူအပေါင်း စိတ်ချမ်းမြေ့ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

တောက်ပလှသော မီးလျှံအလင်းတန်းများကြောင့် နန်းတော်ကြီးမှာ နတ်ဘုရားတို့ စံမြန်းရာ ဂေဟာအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

မီးလျှံတောင်တန်း တစ်ခုလုံး သိမ့်သိမ့်တုန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ပြင်းထန်သော မြေကမ္ဘာအင်အားစုများ လှိုင်းထန်လာပြီးနောက် ချော်ရည်များမှာ ဆူပွက်လျက် အထက်သို့ ပန်းထွက်လာသည်။

ကျင့်ကြံသူတို့မှာမူ သဘာဝတရား၏ အစွမ်းသတ္တိအောက်ဝယ် ပုရွက်ဆိတ်ငယ်များနှယ် သေးငယ်သွားကာ အရပ်ရပ်သို့ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြရရှာသည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော် ၏ မြို့စားမင်းသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

သူသည် မီးတောင်ဝ ရှိ အစီအရင်ကြီးကို အသက်သွင်းကာ မိမိ၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို အစွမ်းကုန် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင်အလင်းတန်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံ၌ စုစည်းလာပြီး ချော်ရည်တိုင်ကြီးကို အုပ်မိုးရန် ပိုက်ကွန်သဏ္ဌာန် အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အင်အားနှစ်ရပ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ အပြင်းအထန် အားပြိုင်ကြရာ မြေကြီးတုန်ခါပြီး တောင်တန်းများပင် ယိမ်းထိုးနေတော့သည်။

မြို့တစ်ခုလုံး နိုးကြားလာပြီး လူပေါင်းများစွာသည် ပြိုကျပျက်စီးနေသော အိမ်ဂေဟာများကို ကြည့်ကာ အိမ်ပြင်သို့ အလုအယက် ပြေးထွက်လာကြသည်။

မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးနက်များက ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်တက်သွားပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ဝါးမြိုတော့မည့် မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကျရောက်လာသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

မီးခိုးနက်များမှာ မရေမရာ လှိုင်းထန်နေသော်လည်း အပြာရောင်အလင်းတန်းများနှင့် တောင်ကာကွယ်ရေး အစီအရင်တို့မှာ ခိုင်ခံ့စွာ တည်ရှိနေသဖြင့် လူသားတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်ကို တားဆီးပေးထားနိုင်ခဲ့သည်။

မြေငလျင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီးနောက် လုံးဝရပ်တန့်သွားလေသည်။

ချော်ရည်နန်းတော်သည် မီးတောင်ဝတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် လဲလျောင်းနေသော ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အလား တည်ရှိနေသည်။

၎င်း၏ ဦးခေါင်းထက်၌ အဆုံးမဲ့ မီးခိုးနက်များနှင့် ခြေဖဝါးအောက်၌ ဆူပွက်နေသော ချော်ရည်ပူများ ရှိနေ၏။

နန်းတော်ရှိ ရွှေရောင်တိုင်လုံးများ၊ မြင့်မားသော မျှော်စင်များနှင့် ခန့်ညားသော ခန်းမဆောင်ကြီးများမှာ မီး၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် မြေကြီး၏ တည်ကြည်မှုကို ဖော်ပြနေသယောင် ရှိသည်။

လူအများ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် လောဘစိတ်ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်တို့သည် ထိုနန်းတော်ဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေကြသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် မြို့စားမင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ဝေဟင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

သူ၏ အင်္ကျီလက်ရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစီအရင်မှာ အသက်ဝင်လာပြီး အလင်းနှင့် အရိပ်များ ပြောင်းလဲသွားကာ ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဖုံးကွယ်လိုက်သဖြင့် ခွဲခြား၍မရအောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

မီးတောင်ဝရှိ ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ထိခိုက်သေဆုံးမှု များပြားခဲ့ပြီး မီးတောင်အတွင်း စူးစမ်းလေ့လာနေသူများမှာမူ ရုပ်အလောင်းပင် ရှာမရတော့ပေ။

ကျန်းရွှမ်းကော သည် နင်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျန်ရှိသူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ တိမ်တိုက်ကို စီးနင်းပြီး မြို့စားမင်းထံ ရောက်ရှိလာသည်။

"မြို့စားမင်း..." သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဆက်သွယ်ပြောကြားလိုက်သည်။

မြို့စားမင်းသည် အကြောင်းစုံကို သိရှိသွားပြီးနောက် မျက်နှာထား တင်းမာလျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် - "စုံစမ်းစမ်း သေချာစုံစမ်းကြစမ်း။ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ကို သူ့အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်"

ထို့နောက် ကျန်းရွှမ်းကော၏ နောက်ကွယ်ရှိ နင်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျန်ရှိသူများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ဒီလူတွေကိုလည်း စုံစမ်းပါ။ အသက်ရှင်ကျန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးထားပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးမေးမြန်းကြ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတွေ အားလုံးကို စုဆောင်းပါ။ အကယ်၍ သူနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်သူတွေလို့ တွေ့ရှိရင် ဘယ်လိုမှ ငဲ့ညှာမနေဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးလိုက်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

မြို့စားမင်းသည် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် တစ်ဦးတည်းသော ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။

သူသည် ရာထူးတာဝန်ယူစဉ်အတွင်း ချော်ရည်နန်းတော်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း မိမိတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်လိုသဖြင့် လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးမျိုးနွယ် နှင့် ကျန်းမျိုးနွယ် တို့ကပါ သိရှိသွားသဖြင့် အလျှော့ပေးခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ နင်းမျိုးနွယ်စု ပါ သိရှိသွားပြန်သဖြင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များမှာ လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားချေပြီ။

"အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၊ အဲဒီ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကတော့ကွာ" လက်သည်တရားခံကို တွေးမိသည်နှင့် ဒေါသလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

"ဘယ်လို ဆက်လုပ်ရမလဲ" မြို့စားမင်းသည် ဒေါသကို ဖိနှိပ်ကာ ဖြေရှင်းနည်းများကို စဉ်းစားနေ၏။ သူသည် တမ်းတခြင်းပြည် မှ ခန့်အပ်ထားသော မြို့စားမင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး အရာရာတိုင်းကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

"တောက် သတင်းသာ မြို့တော်ကို ရောက်သွားရင် ငါ့သဘောအတိုင်း ဆုံးဖြတ်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဟူး... တတ်နိုင်သလောက်တော့ ကြာကြာ လျှို့ဝှက်ထားရမှာပဲ။ ကံကောင်းတာက ချော်ရည်နန်းတော်က အကုန်လုံး ပေါ်မလာဘဲ မီးတောင်ဝမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်။ အစီအရင်ကို ပြန်ပြင်ပြီး ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် တိမ်တိုက်တွေကို စီစဉ်လိုက်ရင်၊ ပြီးတော့ တားမြစ်မိန့် ထုတ်ပြန်လိုက်ရင်..."

ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်!

မီးတောင်၏ နက်ရှိုင်းရာအရပ်မှ ခေါင်းလောင်းသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းလောင်းသံများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ ကြားရသူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကျင့်စဉ်တစ်ခုမှာ တဖြည်းဖြည်း ထင်ဟပ်လာတော့သည်။ မြို့စားမင်းမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ရေရွတ်လိုက်သည် ။

"ပညာရပ်ဆက်ခံခြင်းခေါင်းလောင်းသံ"

ညဉ့်မှာ နက်ရှိုင်းလှပြီ။ မြို့တစ်ခုလုံးမှာ ဆူညံနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လေးနက်ပြီး ခန့်ညားသော ခေါင်းလောင်းသံမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ပြင်းထန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ ၎င်းသံများသည် လမ်းကြားများနှင့် လမ်းမများ၊ သာမန်လူများ၏ နေအိမ်များအထိ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတော့သည်။

၎င်းသည် သက်ရှိအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး ဝိညာဉ်များအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

လူအများမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါ်ပေါက်လာသော ကျင့်စဉ်များဆီသို့ အာရုံရောက်သွားကြလေသည်။

မြို့စားမင်း၏ အိမ်တော်၌ သန်မာထွားကျိုင်းသော လူငယ် မုန့်ချုံသည် ခေါင်းလောင်းသံကြောင့် နိုးလာကာ သတိဖြင့် ရပ်နေ၏။

"ရန်သူလား" ထိုစဉ် မြို့စားမင်းက လှမ်း၍ ပြောကြားလိုက်သည် - "မုန့်ချုံ၊ ငါ့မြေး၊ မြန်မြန် နားလည်အောင် ကြိုးစားစမ်း။ ဒါက ပညာရပ်ဆက်ခံခြင်းခေါင်းလောင်းသံပဲ၊ ချော်ရည်နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးတယ်"

ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှ ကျိုးကျဲရှန် နှင့် ကျိုးကျူ တို့သည်လည်း ခေါင်းလောင်းသံထဲတွင် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို သိရှိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ကာ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျန်းကျန့် သည်လည်း မိမိ၏ စာရင်းကိုင်ကို မောင်းထုတ်ကာ ခေါင်းလောင်းသံကို အာရုံပြုနေတော့သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုမှ ပါရမီရှင် နင်းရှောင်ဟွေ့ မှာမူ အလွန်ပင်ပန်းနေသဖြင့် နိုးမလာခဲ့ပေ။ နင်းကျိ မှာမူ ကျင့်ကြံနေစဉ် ခေါင်းလောင်းသံကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရှာသည်။

မီးတောင်ဝရှိ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ကျန်းရွှမ်းကောရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အားတက်သရော ဖြစ်နေကြကာ စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

နင်းချန် မှာ မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်ကာ ကြိုးစားနေပြီး နင်းယုံမှာမူ သူ၏ ဦးခေါင်းကို အုပ်ကိုင်လျက် အတင်းမှတ်သားနေ၏။

နင်းကျော့ မှာမူ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်နေသည် - "ငါ အောင်မြင်ပြီ ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုစံနှုန်းကို ငါ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ၎င်းရဲ့ ရွေးချယ်မှု နည်းလမ်းက ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် လက်ဆင့်ကမ်း ပေးနေတာပဲ"

ခေါင်းလောင်းသံများသည် **ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူငယ်လေး၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အမင်း စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် အောင်မြင်မှု အရသာများကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အမှန်တကယ်ပင်—

**စက်မှုမီးလျှံမျောက်များ ချော်ရည်ထဲ ခုန်ပေါက်ကာ**

**သံမဏိသံချပ်ကာတို့ နှင်းမြူကို ရိုက်ခွဲပစ်**

**ဗုဒ္ဓနှင့် မိစ္ဆာတို့ တံဆိပ်၌ ဖုံးကွယ်စဉ်**

**နန်းတော်ကြီး တုန်ခါလျက် အလင်းရောင်ကို ပြသနေ**

**တရားဓမ္မ ခေါင်းလောင်းသံ ပညာရပ်ကို ကမ်းပေးသည်**

**ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်း သဘာဝအတိုင်း နီးကပ်လှပေသတည်း။**