အခန်း (၄၁-၄၂)

အခန်း (၄၁) အားလုံးကို လွှင့်ပစ်လိုက်စမ်း

ထိုစကားကို ကြားသော် ဆန်းလဲ့ သည် အံ့အားသင့်သဖြင့် ပါးစပ်အနည်းငယ် ဟသွားရပြီး ခဏမျှကြာမှ ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ဆိုလေသည်။

“အရမ်းကို နည်းပါးပါတယ်”

“ဒါဆိုရင် ချော်ရည်နန်းတော် ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ တန်ဖိုးက စက်မှုအမွေအနှစ် တွေမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုရဲ့ အခြေခံကျင့်စဉ်တွေနဲ့ တန်တျန် သုံးခု ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတွေမှာပဲ ရှိနေတာပေါ့ ဟုတ်လား”

ဖေးစီ က ခေါင်းညိတ်၍ ထောက်ခံ၏။ “မြို့စားမင်း ရဲ့ အကြံအစည်တွေက အလွန်ကို နက်နဲကျယ်ပြန့်လွန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့လို လူတွေ ခန့်မှန်းရုံနဲ့တော့ မမီနိုင်ဘူး”

“ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ရှိသမျှ အတတ်ပညာတွေထဲမှာ စက်မှုပညာရပ် ဆိုတာက အရှုပ်ထွေးဆုံးနဲ့ အနက်နဲဆုံးပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါကိုမှ ဘာလို့များ တကောက်ကောက် လိုက်နေကြမှာလဲ”

“ဒီလို ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုရဲ့ အခြေခံကျင့်စဉ်တွေကသာ တကယ့်ကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေ ဖြစ်မှာပါ”

ဆန်းလဲ့ သည်လည်း သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ သက်ပြင်းချလေသည်။

“နားလည်ပါပြီ”

မုန့်ချုံ သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ ထကြွလာကာ -

“ဒီဂိုဏ်းကြီးသုံးခုရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ကျွန်တော် ရအောင်ယူမယ်။ တန်တျန် သုံးခုစလုံးကိုလည်း ကျင့်ကြံပြမယ်”

“ကျွန်တော် မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။ အကြီးအကဲ ဆန်း၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ဖျက်သိမ်းတဲ့အခါ ‘လျှပ်စီးအဟုန်’ ကို ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲဆိုတာ အမြန်ပြောပြပါဦး”

ဆန်းလဲ့ က ရယ်မောလျက် -

“လွယ်ပါတယ်ကွာ။ အခုတိုက်ပွဲပြီးရင် မင်း လျှပ်စီးအဟုန် ကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်”

“ကျင့်စဉ်ဖျက်သိမ်းနေတဲ့ အချိန်မှာ လျှပ်စီးအဟုန် ကိုပါ တစ်ပြိုင်တည်း လှုပ်ရှားစေမယ်ဆိုရင် အရှိန်ပိုမြန်လာလိမ့်မယ်။ ဒီပညာရပ်ရဲ့ အသုံးဝင်ပုံက ကျင့်စဉ်ဖျက်တဲ့နေရာတင် မဟုတ်ဘူး၊ ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စုဆောင်းနိုင်ဖို့လည်း အထောက်အကူပြုတယ်”

“ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေမှာလည်း မင်းရဲ့ လျှပ်စီးစွမ်းအားတွေကို ပိုမိုတိုးတက်စေပြီး ယင်း ဓာတ်ရှိတဲ့ ရန်သူတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပညာရပ်ကနေ နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရပ် ဖြစ်လာအောင် တဆင့်ချင်း သန့်စင်ယူကြရတာ။ မင်းမှာကတော့ မသေမျိုးပါရမီထူး ဖြစ်တဲ့ လျှပ်စီးအဟုန် ရှိနေတဲ့အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ မျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလိုပဲ။

စနစ်တကျသာ ပျိုးထောင်သွားမယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာ ဧကန်မလွဲပဲ”

“ကျန်တဲ့ အသုံးချပုံတွေကိုတော့ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းကိုယ်တိုင် တဖြည်းဖြည်းချင်း သိရှိလာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိထားရမှာက ဒီပါရမီဟာ မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ကုန်ခမ်းစေနိုင်တဲ့အတွက် အလွန်အကျွံ မသုံးမိဖို့ပါပဲ”

မုန့်ချုံ သည် နားလည်ကြောင်း အမူအရာပြကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။

ထို့နောက် ဆန်းလဲ့ က ဖေးစီ ကို ကြည့်ကာ -

“ဟို ဟန်မင် ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက ဖီးနစ်ဝိညာဉ် သွေးရနံ့ဆေးလုံး ကို မက်မောပြီး ငါ့နောက်ကို ခဏခဏ ချောင်းမြောင်းနေတာ။ အရင်ကတော့ သူက ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်း က တပည့်ဖြစ်နေလို့ ငါက သည်းခံပြီး လွှတ်ထားပေးခဲ့တာ”

“အခုတော့ သူက ငါ့အသက်ကိုတောင် ရန်ရှာဖို့ ကြိုးစားလာပြီ။ ငါနဲ့ သူနဲ့ကတော့ မသေမချင်း ရန်သူတွေပဲ။ ငါ ပေးလိုက်တဲ့ ဆေးလုံးခြောက်လုံးပေါ်မှာ အနံ့မရှိတဲ့ ရနံ့တစ်မျိုးကို လျှို့ဝှက် ထည့်ပေးထားတယ်။ ငါ ဆေးဖော်စပ်ပြီးလို့ မင်း အဲဒါကို သောက်သုံးပြီးရင် အဲဒီအနံ့ကို ရလိမ့်မယ်”

“အဲဒီအနံ့နောက်ကို လိုက်ရုံနဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိနိုင်တယ်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သောက်လိုက်ပြီဆိုရင်တောင်မှ အဲဒီအနံ့က လပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ ရှိနေဦးမှာပဲ”

ဆန်းလဲ့ သည် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ဟန် ရှိသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းလာသူပီပီ လျော့တွက်၍မရပေ။

အမှန်စင်စစ် မုန့်ချုံ ၏ ပါရမီကို လှုံ့ဆော်နိုင်ရန် အကွက်ချစီစဉ်နိုင်သူမှာ အကြံအစည် ကင်းမဲ့သူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဖေးစီ သည်လည်း သဘောထား ပြောင်းလဲသွားကာ ဂါရဝပြုလျက် -

“ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်မှာ တကယ်ကို ပါရဂူ ပီသပါပေတယ်။ အရင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အထင်အမြင် မှားမှုတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါဦး”

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သာ ရှိသေးသူကို ဤသို့ အရိုအသေပေးသည်ကို မြင်သော် ဆန်းလဲ့ သည်လည်း စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသွားသည်။

ဆန်းလဲ့ ကလည်း ဖေးစီ ကို ဆက်၍ မလှောင်ပြောင်တော့ဘဲ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် -

“မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော် ရဲ့ မြို့စားမင်း မှာ တကယ်ကို တော်တဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ရှိတာပဲ” ဟု ဆိုလေသည်။

ပစ္စည်းများ ခွဲဝေပြီးနောက် လူငယ်ဧည့်သည် နင်းကျော့ နှင့် စွန်းလင်ထုံ တို့သည်လည်း လူစုခွဲရန် ပြင်ကြလေသည်။

နင်းကျော့ ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ရှနေပြီး တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် -

“ဒီတစ်ခေါက် အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်”

စွန်းလင်ထုံ က ရယ်မောလျက် -

“ဟေး... ညီလေး၊ ငါ အရင်က အကြံပေးခဲ့တာကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါဦးလား”

“ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်း ထဲကို ဝင်ဖို့လား” နင်းကျော့ က ခေါင်းခါယမ်းကာ “ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့ ၏ အမြင်တွင် သူသည် နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်ဖြစ်ပြီး တရားသောလမ်းကို လျှောက်လှမ်းသူ ဖြစ်ရာ၊ ချော်ရည်နန်းတော် အတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်မှာ အဘယ်ကြောင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရမည်နည်း။

ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်း သည် တိတိကျကျ ပြောရလျှင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း မဟုတ်သေးသော်လည်း အောက်လမ်းနည်းလမ်းသုံးသော ဂိုဏ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

စွန်းလင်ထုံ ကလည်း ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ -

“ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါတို့ဂိုဏ်းနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေတာကိုး”

ထိုစကားကြောင့် နင်းကျော့ ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သူသည် ချော်ရည်နန်းတော် အတွင်း ရှိနေစဉ်ကတည်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါရမီတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့ဖူးသည်။

နင်းကျော့ က စူးစမ်းလိုသော ဆန္ဒဖြင့် -

“ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်း က လက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပါရမီထူးရှိသူတွေကို အဓိက ရှာဖွေတတ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ဥပမာ- ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ် လိုမျိုးပေါ့။ အကြီးအကဲစွန်းက ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလို ပါရမီမျိုး ရှိနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား”

စွန်းလင်ထုံ က ခေါင်းခါယမ်းကာ -

“ငါက ဂိုဏ်းရဲ့ လူသစ်ရှာဖွေတဲ့ အကြီးအကဲ မှ မဟုတ်တာ၊ အဲဒါတွေကို ဘယ်လို မြင်နိုင်မှာလဲ။ ငါ ထင်တာကတော့ မင်းရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက မိစ္ဆာလမ်းစဉ် လိုက်မယ့်သူနဲ့ အတူတူပဲလို့ မြင်လို့ပါ”

နင်းကျော့ ၏ လေသံမှာ တင်းမာသွားပြီး -

“နောက်ကို အဲဒီလို နောက်ပြောင်တာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့တော့”

စွန်းလင်ထုံ သည် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် -

“မယုံဘူးလား၊ လူကြည့်တဲ့နေရာမှာ ငါ့မျက်လုံးက ဘယ်တော့မှ မမှားဘူး”

“တော်ပါတော့” နင်းကျော့ က စကားဖြတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ။ ဒါနဲ့ ဒီခိုးလာတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ” ဟု စွန်းလင်ထုံ က မေးလေသည်။

နင်းကျော့ က “ဟန်မင် ကို ဖမ်းမိဖို့ကသာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်ပဲ။ ဒီဆေးလုံးတွေက ပြဿနာတက်နိုင်တယ်။ အားလုံးကို လွှင့်ပစ်လိုက်”

“ဟန်မင် ရဲ့ ချောင်းမြောင်းတာကို ခဏခဏ ခံထားရတဲ့ ဆန်းလဲ့ က ဒီဆေးလုံးတွေပေါ်မှာ တစ်ခုခု မလုပ်ထားဘူးလို့ ကျွန်တော် မယုံဘူး”

စွန်းလင်ထုံ က လက်မထောင်ပြကာ -

“ညီလေး... မင်းကတော့ အမြဲတမ်း သတိဝီရိယ ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးကို လွှင့်ပစ်လိုက်ဖို့က မနှမြောစရာကြီးလား။ ငါတို့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်း ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်မျိုးကိုမဆို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်မှာပါ”

နင်းကျော့ က ခေါင်းခါယမ်းလျက် -

“မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ မုန့်ချုံ နဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ မြေးဖြစ်နေတော့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရပ်တွေက မုန့်ချုံ ကို ရန်မူတာလို့ အထင်ခံရနိုင်တယ်။ ဖေးစီ ကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို စုံစမ်းနေလောက်ပြီ။ အချိန်က သိပ်မရဘူး၊ ချက်ချင်းပဲ ဒီဆေးလုံးတွေကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ရမယ်” ဟု ထပ်လောင်း သတိပေးလေသည်

စွန်းလင်ထုံ သည်လည်း နားလည်သွားဟန်ဖြင့် -

“မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါလည်း မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော် မှာ ဆက်နေချင်သေးတာပဲ။ ဒါနဲ့ ဘယ်လို လွှင့်ပစ်ရမလဲ”

နင်းကျော့ က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် -

“လွယ်ပါတယ်၊ မီးလျှံသီးတောအုပ် ထဲကိုသာ ပစ်ထည့်လိုက်ရုံပဲ”

စွန်းလင်ထုံ သည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ လက်ခုပ်တီးလျက် ချီးကျူးလေသည် ။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ အကြံ၊ တကယ်ကို ကောင်းလွန်းတယ်”

နင်းကျော့ သည် စွန်းလင်ထုံ နှင့် လူစုခွဲပြီးနောက် ရရှိလာသော ပစ္စည်းများဖြင့် မြေအောက်စခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

မှောင်ရိပ်ကျနေသော မြေအောက်အကျဉ်းခန်းအတွင်းတွင် အေးစက်သော ရေတစ်ခွက်သည် ဟန်မင် ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ဟန်မင် သည် ခေါင်းကို ငိုက်စိုက်ချလျက် မျက်လုံးမှိတ်ကာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ နေနေ၏။

လူငယ်ဧည့်သည် နင်းကျော့ က အက်ရှရှအသံဖြင့် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး -

“ဟန်မင်... ဟန်မဆောင်ပါနဲ့တော့။ မင်း သတိရနေတာ ကြာလှပြီ”

ဟန်မင် သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အာဃာတနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည် ။

“နင်က ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ရဲတယ်ပေါ့! ငါက ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်ပဲ၊ ငါ့ကို သတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားထားရဲ့လား”

နင်းကျော့ သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးများကို ရန်မစဘဲ ချော်ရည်နန်းတော် ကို တိတ်တဆိတ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အခြေအနေအရ မတတ်သာတော့ပေ။

ယခု အခြေအနေမှာ သူ နောက်ဆုတ်၍ မရတော့ဘဲ ရှေ့ဆက်တိုးရန်သာ ရှိတော့သည်။ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပြန်တက်ရန် ခက်ခဲသော ချောက်နက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားရပေလိမ့်မည်။

“ယုန်တောင်မှ အကျပ်ရိုက်ရင် ပြန်ကိုက်တတ်တာပဲ၊ လူဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး”

သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အားငယ်မှုများကို ထုတ်ဖော်မပြောဘဲ ဟန်မင် ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ နင်းကျော့ ၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဟန်မင် သည် ပို၍ ကြောက်ရွံ့လာကာ အခြေအနေကို နားလည်မှုလွဲသွားပြီး အသက်ရှင်လိုဇောဖြင့် အလျှော့ပေးသော အမူအရာဖြင့် -

“ကောင်းပါပြီ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ အရှုံးပေးပါတယ်။ ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် နင်ခိုင်းတာမှန်သမျှ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်” ဟု ညင်သာစွာ ဆိုလေတော့သည်။

အခန်း (၄၂) ငါရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းကို ကူညီဖေးမပေး

ဟန်မင်၏ ရုပ်ရည်မှာ အဆိုးကြီးမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အေးစက်ခက်ထန်သော အမူအရာမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ အလျှော့ပေးလိုက်လျောဟန် ပြုလိုက်ရာ ကြည့်ရှုသူ၏ ရင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

သံမဏိဟန် သံချပ်ကာ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ဝယ် နင်းကျော့မှာမူ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ပမာ တည်ငြိမ်လျက်ရှိ၏။

သူသည် ဟန်မင်၏ ဝိညာဉ်ဖမ်းလွန်းပျံ ရတနာကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးလျှင် -

“မင်းတို့ ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်း ရဲ့ ကျင့်စဉ်က သူများဝိညာဉ်တွေကို ဝါးမြိုပြီး ကိုယ့်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက်မြှင့်လို့ရတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။”

“အဲဒီကျင့်စဉ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ကျင့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီ ဝိညာဉ်ဖမ်းလွန်းပျံ ရတနာကတစ်ဆင့် ကိုယ့်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို သန့်စင်ပြီး တခြားသူဆီ စီးဝင်အောင် လုပ်လို့ရတယ်လေ။ အလေအလွင့်တော့ နည်းနည်းများမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတော့ မရှိနိုင်ဘူး။”

“မင်းတို့ဂိုဏ်းက သက်တမ်းစေ့ခါနီး အကြီးအကဲ တွေဆိုရင် ဒီနည်းကိုသုံးပြီး ဂျူနီယာ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အခြေခံကို ချက်ချင်းမြှင့်ပေးလေ့ရှိကြတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်း ဟာ မိစ္ဆာလောကမှာ နာမည်ကြီး ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်လာတာလို့ ပြောလို့ရတာပေါ့။”

“ဟန်မင်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် မင်းရဲ့အကူအညီကို လိုချင်တယ်။”

ဖီးနစ်ဝိညာဉ် သွေးရနံ့ဆေးလုံးသည် နင်းကျော့၏ ဝိညာဉ်အနေဖြင့် နန်းတော်အတွင်းသို့ သယ်ဆောင်သွား၍ မရသော ဆေးလုံးမျိုး ဖြစ်၏။ အကယ်၍ အပြင်ဘက်တွင် သောက်သုံးခဲ့လျှင်လည်း အာနိသင်မှာ ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

နင်းကျော့သည် အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်လျှင် အောင်မြင်မှု အခိုင်အမာ ရရှိသည်ကိုသာ လိုလားသူဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖီးနစ်ဝိညာဉ် သွေးရနံ့ဆေးလုံးအကြောင်း သိရှိပြီး ဟန်မင်နှင့် တွေ့ဆုံချိန်ကပင် သူ့ကို အရှင်ဖမ်းဆီးရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်ဧည့်သည်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဟန်မင်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်အေးသွားကာ -

“အခုမှပဲ နားလည်တော့တယ်၊ တကယ်တော့ ငါက နင်ရဲ့ တကယ့်သားကောင်ပဲ”

“ဇီယန်ဆောင်ကို တိုက်ခိုက်တာက လှည့်ကွက်သက်သက်ပဲကိုး”

“ဒါဟာ ရက်စက်လွန်းတဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ”

ဟန်မင်သည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ အတင်းအဓမ္မ ရုန်းကန်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သံခြေကျင်းများမှာ တချွင်ချွင် မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

သံကြိုး၏ အခြားတစ်ဖက်ကို နံရံတွင် ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်ထားရာ နံရံနှင့် ရိုက်မိသံများမှာလည်း ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လူငယ်ဧည့်သည် နင်းကျော့သည် သူ၏ အပြုအမူကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး ဟန်မင် အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားမှသာ -

“မင်း အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ၊ ဒါက မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေအတွက် မကောင်းဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလျှင် ဟန်မင်မှာ ဒေါသ တစ်ဖန် ထထကြွလာပြီး ဆဲရေးတိုင်းထွာလေတော့သည်။ နင်းကျော့ကမူ သူ၏ အသံများ တိမ်ဝင်သွားသည်အထိ ငြိမ်သက်စွာပင် နားထောင်ပေးနေ၏။

“ရေသောက်ဦးမလား”

နင်းကျော့၏ လက်ချောင်းများ အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကြိုးတစ်မျှင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုကြိုး၏ အောက်တွင် ရေခွက်ကို မထားသော ရုပ်သေးရုပ်လေး တစ်ရုပ်သည် ဟန်မင်၏ ခြေထောက်မှတစ်ဆင့် ဝမ်းဗိုက်၊ ရင်ဘတ်တို့အထိ တွားတက်သွားပြီးလျှင် ရေခွက်ကို နှုတ်ခမ်းနားသို့ ကပ်ပေးလိုက်၏။

ဟန်မင်၏ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာပြန်သည်။ သို့သော် သူသည် ရုန်းကန်ဆဲဆိုထားသဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် နင်းကျော့ကို စိုက်ကြည့်နေရာမှ ရေခွက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ငုံ့၍ သောက်လိုက်တော့သည်။

သူ အမှန်တကယ် ရေငတ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူသည် အကျဉ်းသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ လူငယ်ဧည့်သည်က သူ့ကို ရန်ပြုလိုပါက နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ရှိနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် ရေထဲတွင် အဆိပ်ခတ်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း သူ နားလည်ထား၏။

ရေသောက်ပြီးနောက် ဟန်မင်သည် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်။

“ငါ နားမလည်တာ တစ်ခုရှိတယ်” ဟန်မင်သည် ခေါင်းမော့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လူငယ်ဧည့်သည်၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း - “စွန်းလင်ထုံဆိုတာ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းက လေးစားရတဲ့ တပည့်တစ်ဦးပဲ၊ သူက ဘာလို့ နင်နဲ့ ပူးပေါင်းရတာလဲ၊ နင်တို့ရဲ့ ပတ်သက်မှုက ဘာလဲ”

နင်းကျော့က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး -

“လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်ကစပြီး ငါ သူ့ဆီက သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဝယ်ယူခဲ့တာပါ”

“သူ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို တစ်စစနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ဒီမြို့တော်မှာ အခြေစိုက်နိုင်အောင် ငါ စောင့်ကြည့်ကူညီပေးခဲ့တယ်”

“ငါတို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေက ခိုင်မာစွာ ဆက်နွှယ်နေတာပါ”

ဟန်မင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ -

“ဒါပဲလား ဒီလောက်လေးနဲ့ သူက ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်းကို ရန်စရမယ့်အရေးကို မမှုဘဲ မင်းနဲ့ပေါင်းပြီး ငါ့ကို ထောင်ဖမ်းတယ်ပေါ့”

“အကယ်၍ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားလို့ ငါသာ လွတ်သွားခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ အခြေခံတွေရော၊ မင်းပါ အားလုံး ပျက်စီးသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား”

“ငါတို့က စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်း ကစားတတ်တဲ့ ဟိုလူတော်လူကောင်းတွေ မဟုတ်ဘူးနော်”

နင်းကျော့က ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြီး -

“ဒါပေမဲ့ မင်း လွတ်သွားလို့လား သတင်းတစ်ခုခုရော ပေးပို့နိုင်လို့လား”

ဟန်မင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

နင်းကျော့က ဆက်လက်၍ - “ဇီယန်ဆောင်ကို တိုက်ခိုက်တာက လှည့်ကွက်သက်သက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ရခဲ့တာပဲ”

ထိုစကားကြောင့် ဟန်မင် ဒေါသပြန်ထလာပြန်သည်။

“ လူယုတ်မာတွေ! ငါ့ဂိုဏ်းက မင်းတို့ကို သေချာပေါက် လက်စားချေလိမ့်မယ်၊ နင်တို့ရဲ့ အရိုးတွေကို ထုတ်၊ အရေခွံကို ခွာပြီး ဝိညာဉ်ကို ကြိတ်ခြေကာ အဆုံးမဲ့ ငရဲထဲ ပို့ပစ်လိမ့်မယ်!း”

နင်းကျော့က လက်ယမ်းပြလျက် - “စိတ်အေးအေးထားပါ၊ စိတ်အေးအေးထားပါ”

“ဒေါသထွက်တာက ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူး”

“ခုနကပဲ ဘာမဆို လုပ်ပေးမယ်လို့ သဘောတူခဲ့တယ် မဟုတ်လား ဒါဆို ငါရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကူညီပေးပါတော့”

“ဟဲဟဲ၊ ဟားဟား” ဟန်မင်သည် ခေါင်းကို နောက်သို့ ပစ်ကာ စူးရှစွာ ရယ်မောလိုက်ရာ မျက်ရည်ပင် ထွက်လာချေသည်။

“တောက်” သူသည် ရယ်မောခြင်းကို ရုတ်ခြည်းရပ်လိုက်ပြီး မုန်းတီးမှုအပြည့်ဖြင့် တံတွေးထွေးလိုက်ကာ - “အိပ်မက်မက်နေလိုက်!

ထိုတံတွေးသည် နင်းကျော့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် လေထဲတွင်ပင် ခဲသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အားနည်းစွာ ကျသွား၏။

ဟန်မင်၏ အသံမှာ အေးစက်စက်ဖြင့် - “ငါဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံပြီးမှ ဒီနေ့လို အခြေခံမျိုး ရလာတာ၊ မင်းက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို စတေးခိုင်းတယ်ပေါ့ ဟဲဟဲ၊ မင်းက ရုပ်ဆိုးသလောက် အိပ်မက်ကတော့ လှလွန်းနေတယ်”

“ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံထားတာ ဟုတ်လို့လား” နင်းကျော့က ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“နင်တို့ ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်းရဲ့ ကိုးဆင့်ဝိညာဉ်ဝါး လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်က သူတစ်ပါးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုပြီး ကိုယ့်အနှစ်သာရကို မြှင့်တင်တာလေ၊ ဒါက ရက်စက်တဲ့ လုယက်မှုပဲ၊ ဘယ်မှာလဲ ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံမှုဆိုတာ”

ဤသည်မှာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်နှင့် တရားသောလမ်းစဉ်တို့၏ အခြေခံကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်၏။

တရားသောလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများသည် လျှပ်စီး၊ မိုး၊ ပန်း၊ ငှက်၊ ပိုးမွှားနှင့် ငါး အစရှိသော သဘာဝတရားများကို အခြေခံ၍ ကျင့်ကြံကြသော်လည်း မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာမူ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ သွေး၊ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်များကိုသာ အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုကြပေသည်။

ဟန်မင်က ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်မှာ - “နင်လို အပြင်လူက တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပဲ သိတာပါ”

“ကိုးဆင့်ဝိညာဉ်ဝါး လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်က လေ့ကျင့်ရတာ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေလား သူတစ်ပါး ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုပြီး ကိုယ့်အနှစ်သာရအဖြစ် အကုန် ပြောင်းလဲနိုင်တယ် ထင်နေလား”

“ဟွန်း အဲ့ဒီလောက်သာ လွယ်ရင် ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်းဟာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ တစ်လောကလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီးသား ဖြစ်မှာပေါ့

“အလွန်ဆုံးရှိလှ ငါးပုံတစ်ပုံပဲ”

“ဝါးမျိုလိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်က ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နီးစပ်လေလေ၊ အလေအလွင့် နည်းလေလေပဲ”

“ပြီးတော့ ဒါကို ခဏခဏလည်း လုပ်လို့မရဘူး”

“ဒါက အစားစားသလိုပဲ၊ အစားတွေ အများကြီး စားရင် ဗိုက်ပေါက်သေသွားနိုင်တယ်လေ”

“ငါတို့မှာလည်း အစာချေဖျက်ဖို့ အချိန်နဲ့ အထောက်အကူပြု အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်”

“အကယ်၍ သေချာ မချေဖျက်နိုင်ရင် ဝိညာဉ်က ပုံစံပျက်သွားပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ အများကြီး ရှိလာနိုင်တယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ဂိုဏ်းထဲမှာ ဖြတ်လမ်းလိုက်ပြီး အမြန်အောင်မြင်ချင်တဲ့သူတွေ ရှိတယ်၊ သူတို့က ဝိညာဉ်ပုံစံပျက်မှာကို မမှုဘဲ တခြားဝိညာဉ်တွေကို အရူးအမူး ဝါးမျိုကြတယ်၊ ခဏလေးအတွင်းမှာ စွမ်းအားတွေ တက်လာပေမဲ့ သူတို့အတွက် အနာဂတ်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး”

ဟန်မင်သည် အမြင်တိုသူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ယင်းအလောင်းကောင် စွမ်းအားနှင့်အတူ ပါရမီလည်း ရှိသူဖြစ်ရာ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများထက် သာလွန်၏။ သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စင်ကြယ်မှုကို အမြဲ ဂရုစိုက်သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ အနာဂတ်ကို အလွန်ပင် တန်ဖိုးထား၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ ခက်ခဲစွာ စုဆောင်းခဲ့သော အခြေခံများကို အခြားတစ်ယောက်၊ ၎င်းပြင် မိမိ၏ ရန်သူထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ငါ့ကို အသုံးချဖို့ မစဉ်းစားနဲ့! ငါ့ကို သတ်လိုက်တာကပဲ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ” ဟန်မင်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောလိုက်၏။

နင်းကျော့သည် သူ့ကို လိုအပ်နေကြောင်း သူ သိရှိထားသဖြင့် အသာစီးရရန် ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့က အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး - “ငါက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အကြံပေးနေတာပါ၊ မင်းဘက်က ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်”

“အကယ်၍ မင်းသာ ကောင်းကောင်း ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ မင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးမယ်လို့ ကျွန်ုပ် ကတိပေးနိုင်ပါတယ်”