အခန်း (၅၃-၅၄)

အခန်း (၅၃) မထင်မှတ်သော ဖြစ်ရပ်

ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ကျန်းကျန့်သည် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ထိုသတင်းကို ရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီဖြစ်သော 'နှလုံးသားဖောက်ထွင်းအမြင်' ပညာရပ်မှာလည်း အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

"အခန်း (၁) ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အခန်း (၂) ထဲကို ဝင်ရမယ်တဲ့လား"

သူသည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်ကို ချက်ချင်းပင် အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် တံခါးကို ထိတွေ့လိုက်ပြီး ဆုလာဘ်ကို ရွေးချယ်ရန် ပြင်ဆင်စဉ် သူ၏ 'နှလုံးသားဖောက်ထွင်းအမြင်' ကို အသုံးပြုနိုင်ရန် တစ်ဖန် ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ ရှိမလာခဲ့ပေ။ ကျန်းကျန့်သည် စိတ်ဓာတ်ကျမသွားဘဲ သေချာစွာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီးနောက် သေမင်းခေါ်သံ ကြာပွတ်၏ စက်မှုအစိတ်အပိုင်းကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် စက်မှုပညာရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းတွင် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူဖြစ်ရာ ထိုပစ္စည်း၏ စစ်မှန်သော အသုံးဝင်ပုံကို လျင်မြန်စွာပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားလေသည်။

သို့သော် သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အတိုင်းအဆမရှိသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အာရုံတစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

"ငါ သေလိမ့်မယ်... ငါ သေတော့မှာပဲ!"

နှလုံးသားဖောက်ထွင်းအမြင်မှ ပေးသော ထိုအသိစိတ်ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ တုန်ရီနေတော့သည်။ ကျန်းကျန့်သည် သတ္တိကို မွေးမြူကာ သွားကို ကြိတ်၍ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီတံခါးနောက်မှာ သေလောက်အောင် အန္တရာယ်ရှိတဲ့အရာ တစ်ခုခု ရှိနေတာပေါ့လေ... ငါကိုယ်တိုင် မကြည့်ဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"

သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

ဒိုင်း

သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားရလေတော့သည်။

အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ နင်းကျော့သည် သံကြိုးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ လျှော့ပေးရင်း ဟန်မင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်း တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေပြီပဲ၊ ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါဦး"

သူသည် ဟန်မင်ကို အမြဲတမ်း မတ်တတ်ရပ်လျက်အနေအထားဖြင့် သံကြိုးခတ် ချုပ်နှောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဟန်မင်သည် သူ၏ သဘောထားကို ပြောင်းလဲပြီး နင်းကျော့အား ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများ လွှဲပြောင်းပေးကာ တက်ကြွစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လာသောကြောင့် နင်းကျော့သည်လည်း ချုပ်နှောင်မှုများကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ပေါ့ပေးခဲ့လေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သံကြိုးများကို ရှည်လျားအောင် လုပ်ပေးလိုက်သဖြင့် ဟန်မင်သည် မြေပြင်ပေါ်၌ တိုက်ရိုက် လှဲလျောင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်း နွမ်းလျနေသော ဟန်မင်မှာ လှဲချလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်ဖမ်းလွန်းပျံအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆငါးဆယ်နီးပါး တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

"ဝိညာဉ်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ရယ်၊ ရွှေမျှင်ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီမုန့်ရယ်၊ နောက်ပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဆေးလုံးတွေကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းက အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်နေတာပဲ".

"မိစ္ဆာကျင့်စဉ်က အမြန်ဆုံး ဖြစ်တယ်ဆိုပေမဲ့ မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာ ပညာရပ်ကလည်း အရှိန်အဟုန်မှာ မနိမ့်လှပါဘူး"

ယခုအချိန်တွင် နင်းကျော့သည် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုလုံး၌ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်းတစ်လျှောက် အမြန်ဆုံး တိုးတက်မှုပင် ဖြစ်၏။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သိသာသော တိုးတက်မှုများ ရှိနေခြင်းက သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်နေစေပြီး ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိအောင် ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။

ကျန်းကျန့်သည် သူ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှုဖြင့် ပထမတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ဒိုင်း

ကျိုးကျူသည်လည်း သွားကို ကြိတ်ကာ ပထမတံခါးကို တိုးဝင်လိုက်၏။

ဒိုင်း

ကျန်းကျန့်က "ဟင်း... နည်းလမ်းပြောင်းကြည့်ရမယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အပေါ်ကကျလာမယ့် သံတူကို တားဖို့ သေမင်းခေါ်သံ ကြာပွတ်ကို သုံးမယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့အတွက် အချိန်နည်းနည်း ပိုရနိုင်လောက်တယ်" ဟု ကြံစည်လိုက်သည်။

ဒိုင်း

ကျိုးကျူကလည်း "အာရှန် သင်ပေးထားတဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်းဆိုရင် ဒီတစ်ခါတော့ ငါ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရမယ်" ဟု တွေးနေမိသည်။

ဒိုင်း

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ငါးခုစလုံးတွင် ပထမနေရာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ။

အနှစ်သာရသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော နင်းကျော့သည် သူ၏ ဆုလာဘ်များကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိုက်လေသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရွေးချယ်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။

အခြား ရွေးချယ်စရာလည်း မရှိပေ။ ကျိုးကျူနှင့် ကျန်းကျန့်တို့ ပါဝင်လာခြင်းကြောင့် နင်းကျော့၏ စက်မှုထောင်ချောက်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော ရွေးချယ်မှု သုံးခုအတွက်မူ နင်းကျော့သည် ပညာရပ်နှစ်ခုနှင့် စက်မှုအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

သူသည် ယခင်ကတည်းက စမ်းသပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ တတ်မြောက်ပြီးသား ပညာရပ်တစ်ခုကို ထပ်မံရွေးချယ်ပါက ရရှိလာမည့် အတွေ့အကြုံနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက သူ့အတွက် အချိန်နှင့် အားစိုက်ထုတ်မှုကို များစွာ သက်သာစေမည် ဖြစ်သည်။

ထပ်မံရရှိသော စက်မှုအစိတ်အပိုင်းကလည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းမှ ရွေးချယ်သော ပစ္စည်းများသည် နောက်တစ်ကြိမ် စူးစမ်းလေ့လာမှုအတွက် အမွေအနှစ် ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူသော သူ၏ ယူဆချက်ကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နင်းကျော့ ရွေးချယ်သမျှ စက်မှုအစိတ်အပိုင်း အများစုမှာ ထောင်ချောက်များ ဆင်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခြင်း ခံရလေသည်။

နင်းကျော့၏ စီမံထားမှုများကြောင့် ကျိုးကျူနှင့် ကျန်းကျန့်တို့၏ စူးစမ်းလေ့လာမှု အတွေ့အကြုံမှာ အစပိုင်းတွင် စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်ခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံး၌ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်းသို့ ဆိုက်ရောက်သွားရတော့သည်။

"ဘာလို့လဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေရတာလဲ"

"ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ၊ ငါတို့ ပထမတံခါးကိုတောင် မကျော်နိုင်သေးဘူးလား"

ကျန်းကျန့်နှင့် ကျိုးကျူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီးဖြစ်ရာ တစ်ဦး၏ အမှတ်အသားကို တစ်ဦးက သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ဒီအတိုင်းတော့ မဖြစ်တော့ဘူး ကျိုးကျူ... ငါတို့ ပူးပေါင်းမှပဲ အောင်မြင်နိုင်မယ်" ဟု ကျန်းကျန့်က အကြံပြုလိုက်သည်။

ကျိုးကျူက ခေါင်းငြိမ့်ကာ "ကောင်းပြီလေ... မင်း အရင်သွား" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ကျန်းကျန့်က အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား မင်းက လူကောင်ကြီးတာပဲ၊ ငါတို့ တူတူတိုးဝင်ရင် မင်းက အပေါ်ကကျလာမယ့် သံတူကို တောင့်ခံထားပေး၊ အဲဒီအချိန်မှာ ငါက ကျော်သွားမယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မင်းက ငါ့ကို အကာအကွယ် မပေးနိုင်ရတာလဲ" ဟု ကျိုးကျူက ပြန်လည် ချေပလေသည်။

နှစ်ဦးသားမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နားချ၍ မရဘဲ အကျပ်ရိုက်နေကြတော့သည်။ မည်သူကမျှ အခြားတစ်ဦးအတွက် အနစ်နာမခံလိုကြပေ။

နင်းကျော့သည် လျှို့ဝှက်ထားသော စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများမှတစ်ဆင့် ထိုမြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

"ကျိုးမျိုးနွယ်စု၊ ကျန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ မြို့စားမင်းရဲ့ အိမ်တော်တို့ ပူးပေါင်းကြဖို့ သိပ်မဝေးတော့ဘူး ထင်တယ်" ဟု နင်းကျော့က ရှင်းလင်းစွာ တွေးတောမိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော အခြေအနေပင် ဖြစ်၏။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိဘဲနှင့် သူတို့သည် ပထမတံခါးကိုပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ် ကျိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စု၏ အထက်လူကြီးများသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းသည်သာ စမ်းသပ်မှုများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည့် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကာ သဘောတူညီချက် ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှ "ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦးက ကရုဏာတော်ရှိလှပေတယ်၊ ငါတို့ကို ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လမ်းညွှန်ခဲ့ကြတယ်" ဟု ဆိုကြသည်။

ကျန်းမျိုးနွယ်စုကလည်း "ဒါဟာ သေချာပေါက် ဖြစ်ရမယ်။ ချော်ရည်နန်းတော်က ပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်သလို သတင်းတွေကလည်း ပျံ့နှံ့နေပြီ။ ငါတို့ အချိန်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ပူးပေါင်းရမယ်၊ ပြင်ပကမ္ဘာက မသိခင် ဒီနန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြရမယ်" ဟု ဆိုခဲ့ကြ၏။

ထိုသို့ သဘောတူညီမှု ရရှိပြီးနောက် ကျိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စုတို့သည် မြို့စားမင်း အိမ်တော်နှင့် တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ခဲ့ကြသည်။

မုန့်ချုံသည် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသောအခါ "အားနည်းတဲ့သူတွေကသာ စုဝေးနေကြတာ၊ တကယ့် အစွမ်းထက်တဲ့သူက တစ်ကိုယ်တော်ပဲ သွားတယ်" ဟု အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

သူ၏ အထူးလေ့ကျင့်မှုများ အောင်မြင်ပြီးနောက် မုန့်ချုံသည် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ကလစ်

ညင်သာသော အသံနှင့်အတူ လျှပ်စစ်မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပိုက်ကွန်မှာ လွဲချော်သွားသလို လေးလံသော သံတူကြီးမှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ရိုက်မိလေသည်။

နံရံများအကြားတွင် ခိုင်မာ၍ ကြည်လင်သော ကြိုးမျှင်များစွာ ရှိနေ၏။ မုန့်ချုံသည် ထိုကြိုးမျှင်လေးများ၏ တည်နေရာကို တစ်ခုချင်းစီ ခွဲခြားသိမြင်ကာ အဟန့်အတားအားလုံးကို ရှောင်တိမ်း၍ တိုးဝင်သွားလေသည်။

သူသည် ဒုတိယတံခါးရှေ့တွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး "အခန်း (၂) ကတော့ သာမန်ပါပဲ" ဟု ဆိုကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆုလာဘ်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တံခါးကို အတင်းအကျပ် တွန်းဖွင့်ကာ အခန်း (၃) သို့ လှမ်းဝင်လိုက်၏။

အခန်း (၃) အတွင်း၌ ကွန်ဖူးရုပ်သေး ရုပ်သုံးဆယ်၊ လေးဆယ်ခန့်က ဦးခေါင်းများကို ပြိုင်တူ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှ ပြင်းထန်သော အဝါရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုရုပ်သေးများမှာ နင်းကျော့က အပင်ပန်းခံ၍ နောက်ပိုင်း စစ်ဆေးရေးဂိတ်များမှ အခန်း (၃) သို့ ပြောင်းရွှေ့ထားခဲ့သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

မုန့်ချုံမှာ ဆွံ့အသွားရလေတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။

မသေမျိုး ပါရမီထူးကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းကြောင့် မုန့်ချုံ၏ ပါးရိုးများမှာ သိသာစွာ ပေါ်လွင်နေပြီး မျက်ကွင်းများမှာလည်း ညိုမဲနေတော့သည်။

"အခန်း (၃) က ပိုပြီးတော့တောင် ခက်သေးတယ်" သူသည် မျက်လုံးများကို ပြူးလျက် ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်ရာ မြင်ကွင်း များ ဝေဝါးသွားပြီး သတိလစ် မေ့လျောသွားရရှာတော့သည်။

"တကယ့်ကို ပါရမီထူးရှင်ပါပဲ" ဟု မုန့်ချုံ အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ပုံ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် နင်းကျော့က လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

"မုန့်ချုံက အခုထိ မပူးပေါင်းသေးဘဲ တစ်ကိုယ်တော် လှုပ်ရှားနေတုန်းပေမဲ့ သူ အောင်မြင်သွားတာက ကျိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျန်းမျိုးနွယ်စုကို ပိုပြီးတော့ တွန်းအားပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒီအခြေအနေကို သိသွားကြရင် အဲဒီ အင်အားစု သုံးခုက တခြားလူတွေကိုလည်း အလျင်အမြန် အလိုက်သင့် ပြောင်းလဲနိုင်အောင် တိုက်တွန်းကြတော့မှာပဲ"

"ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ငါဟာ ကျင့်ကြံသူတွေ အုပ်စုလိုက်နဲ့ ပိုပြီးတော့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်"

နင်းကျော့သည် ဖိအားများကို တဖြည်းဖြည်း ခံစားလာရသည်။ လူများလာလေလေ ကိစ္စရပ်များမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာလေလေပင် ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ နင်းကျော့အနေဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းသို့ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်ရာတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မသိအောင် ဖုံးကွယ်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာမည်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနေ့တွင် သူသည် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြန်သည်။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ" အခန်း (၂) အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် စက်ယန္တရား အားလုံး ပျက်စီးနေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကြီးမားသော သံတူကြီးမှာ နံရံဘေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သစ်သားတုံးကြီးများမှာလည်း ကျိုးပဲ့နေတော့သည်။

တစ်ပြင်လုံးမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေ၏။ သူသည် လျှို့ဝှက်ထားသော စက်မှုအစိတ်အပိုင်းကို အမြန်ဆုံး ယူဆောင်ကာ ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နင်းကျော့၏ နှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်မှာ တုန်ရီသွားရလေတော့သတည်း။

အခန်း ၅၄ - ယွမ်တာရှန့်

နင်းကျော့၏ ရှေ့မှောက်ဝယ် ဧရာမ စက်မှုမျောက်ကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

ထိုမျောက်ကြီး၏ အရပ်အမောင်းမှာ နင်းကျော့အသုံးပြုသော ရုပ်သေးရုပ်ထက် လေးငါးဆမျှ ပို၍ မြင့်မားလှ၏။

ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်မှာလည်း အလွန်ပင် ထွားကျိုင်းသန်မာလှပြီး လက်မောင်းအစုံမှာ နင်းကျော့ရုပ်သေး၏ ကိုယ်ထည်မျှပင် တုတ်ခိုင်လေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုမျောက်ကြီးမှာ လုံးဝပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းခြင်း မရှိပေ။

၎င်းသည် ပထမတံခါးကို အသာအယာ တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး တံခါးပေါက်နှင့် လွတ်စေရန် ကိုယ်ကို အောက်သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်၍ ဝင်လာခဲ့သည်။

တံခါးပေါက်၏ အမြင့်မှာ ၎င်း၏ ခါးလောက်ကိုပင် မမီပေ။

ထိုစဉ် စက်မှုထောင်ချောက်မှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာပြီး ပေါင်တစ်ထောင်တူစင်ကြီးမှာ ၎င်း၏အပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

စက်မှုမျောက်ကြီးမှာ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ခြင်းပင် မပြုဘဲ ၎င်း၏ လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်၍ တူစင်ကြီးကို လှမ်း၍ ဆီးကြိုလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ရာ မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှပေ၏။ တုတ်ခိုင်လှသော လက်မောင်းအစုံသည် ပေါင်တစ်ထောင်တူစင်နှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ တောင့်ခံထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ နူးညံ့သော တုံ့ပြန်မှုဖြင့် တူစင်၏ ကျရောက်ရာ လမ်းကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ လွှဲဖယ်ပစ်လိုက်သည်။

ဝုန်း...

ပေါင်တစ်ထောင်တူစင်ကြီးမှာ စက်မှုမျောက်၏ လက်မောင်းအစုံဖြင့် အသာအယာ လမ်းကြောင်းလွှဲပေးခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဘေးနံရံကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

စက်မှုမျောက်ကြီးမှာမူ တည်ငြိမ်မြဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ၎င်းသည် အခန်းတွင်းသို့ ဝင်လာကတည်းက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှပင် မရွေ့လျားဘဲ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုထောင်ချောက်ကို အေးဆေးစွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထောင်ချောက်ကို ဖြိုခွင်းပြီးနောက် စက်မှုမျောက်မှာ မိမိ၏ လက်မောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ အကယ်၍ ၎င်းသာ အင်အားသုံး၍ အတင်းအဓမ္မ တောင့်ခံခဲ့ပါက သစ်သားလက်မောင်းများမှာ ကြေမွသွားသည်မှာ ကြာပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ အက်ကြောင်းအနည်းငယ်သာ ထင်ကျန်ရစ်လေသည်။

"လေးပေါင်အားနဲ့ ပေါင်တစ်ထောင်ကို လွှဲဖယ်တာပဲ" ဟု နင်းကျော့က မြင်လျှင်မြင်ခြင်းပင် အလိုလို သိရှိလိုက်မိသည်။

ဤစက်မှုမျောက်၏ လက်ချင်းထိတွေ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ကွန်ဖူးရုပ်သေးများထက်ပင် သာလွန်ပေလိမ့်မည်။ ခုနက လှုပ်ရှားမှုမှာ အပျော့အမာ အချိုးကျကျဖြင့် လွန်စွာမှပင် သိမ်မွေ့လှပသော အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြသသွားခြင်း ဖြစ်ပေရာသည်။

စက်မှုမျောက်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းတက်သွားပြန်သည်။

ထိုအခါ နောက်ထပ် စက်မှုထောင်ချောက်တစ်ခု ပွင့်သွားပြီး အောက်ခြေမှ ရွှေမျှင်ပိုက်ကွန်တစ်ခု တက်လာကာ ၎င်းအား လွှမ်းအုပ်ရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။

စက်မှုမျောက်မှာ အသာအယာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လက်အစုံကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရွှေမျှင်ပိုက်ကွန်၏ အနားသတ်များကို တိကျစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လေထဲတွင်ပင် နောက်ပြန်ကျွမ်းတစ်ပတ် ပစ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အသံအနည်းငယ်သာ မြည်ကာ သက်ဆင်းသွား၏။

ရွှေမျှင်ပိုက်ကွန်မှာလည်း ၎င်း၏ လက်ထဲတွင် စုတ်ပြတ်သွားပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် အကာအကွယ် ခြုံထည်တစ်ခုကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်သွားလေသည်။

နင်းကျော့မှာ ကြည့်ရင်းဖြင့်ပင် အံ့အားသင့်ကာ မှင်တက်သွားရ၏။

"ဒါကတော့ တကယ့် သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်ပဲ"

စက်မှုမျောက်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ လွန်စွာမှပင် ချောမွေ့စီးဆင်းလှပေသည်။ ရန်သူ၏ အင်အားကို မိမိ၏ အင်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ပိုက်ကွန်ကို ဆွဲဖြဲပစ်ရန် လုံလောက်သော ခွန်အားရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ခွန်အားထိန်းချုပ်ပုံမှာမူ လွန်စွာမှပင် တိကျလှပေသည်။

ထို့နောက်တွင် နင်းကျော့မှာ စက်မှုမျောက်က ထောင်ချောက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြိုခွင်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြန်သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ ကြွေပြားများ၏ ဆုတ်ခွာနှုန်းထက်ပင် သာလွန်နေသေး၏။

ထိုအတောအတွင်း ဘေးတိုက်သစ်သားတုံးကြီးများက လှမ်း၍ ရိုက်ခတ်သော်လည်း စက်မှုမျောက်မှာ ၎င်း၏ လက်မောင်းများကို ဝေ့ယမ်းကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထုရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး အချို့သော အခါများတွင်မူ လှံတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးဖောက်သွားလေသည်။

၎င်းသည် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာဖြင့် အသာအယာ ခုန်ပျံကျော်လွှားသွားလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ မလှုပ်မယှက်နိုင်သော ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်တိုင်ကဲ့သို့ မြဲမြံစွာ ရပ်တန့်လိုက်ဖြင့် ရှေ့သို့ တရွေ့ရွေ့ ချီတက်သွားလေသည်။

၎င်း၏ ဖြိုခွင်းပုံမှာ လွန်စွာမှပင် ကျနလှပလှပေသည်။

ဒုတိယတံခါးသို့ ရောက်သောအခါ စက်မှုမျောက်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဟန်ပြုနေပြီး ခဏအကြာတွင်မူ ဆုလာဘ်အဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

နင်းကျော့မှာ ဤသည်ကို မြင်လျှင် စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပြုမိ၏။ "ဒီလောက် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားတာဆိုတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စားသုံးမှုလည်း များမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုပဲ ရွေးတာ ဖြစ်ရမယ်"

စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် နင်းကျော့သည် စောင့်ကြည့်ရေး စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများကို ထောင့်တစ်နေရာ၌ ပြန်ထားခဲ့ကာ တတိယမြောက်အခန်းသို့ ချက်ချင်းပင် ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

တတိယမြောက်အခန်းအတွင်းမှ မြင်ကွင်းမှာ ၎င်းအား ပိုမို၍ အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။

ကွန်ဖူးရုပ်သေး သုံးလေးဆယ်ခန့်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲ လဲကျနေကြချေသည်။ အများစုမှာ ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေကြပြီး အချို့မှာမူ တစ်စစီပင် ဖြစ်နေလေပြီ။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပေါင်း လေးငါးဆယ်အတွင်း နင်းကျော့သည် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ထွက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကွန်ဖူးရုပ်သေးများ ပျက်စီးနိုင်သည်ကို ယခုမှပင် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်

နင်းကျော့သည် စောင့်ကြည့်ရေး စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများကို ချက်ချင်းထုတ်ယူ၍ စစ်ဆေးကြည့်ရာ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားရ၏။

စက်မှုမျောက်သည် တတိယမြောက်အခန်းသို့ ရောက်သည်နှင့် ကွန်ဖူးရုပ်သေး အမြောက်အမြား၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဧရာမကြီးမားပြီး သိုင်းပညာမှာ ထူးချွန်သော်လည်း လက်နှစ်ဖက် ခြေနှစ်ဖက်သာ ရှိသဖြင့် အင်အားချင်း မမျှတဘဲ အရေးနိမ့်သင့်သည်ဟု ထင်ရပေသည်။

သို့သော်လည်း သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီးမှပင် နင်းကျော့မှာ 'သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတိုင်းသည် လက်နက်ဖြစ်နိုင်သည်' ဟူသော စကားကို နားလည်သွားတော့သည်။

တတိယမြောက်အခန်းအတွင်း၌ စက်မှုမျောက်သည် လူးလိမ့်ခြင်း၊ ခုန်ပျံခြင်း၊ တွားသွားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ရင်း လက်သီး၊ တံတောင်၊ ဦးခေါင်း၊ ရင်ဘတ်၊ ကျောပြင်၊ အမြီးနှင့် တင်ပါးတို့ကိုပင် လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုသွားခဲ့၏။

၎င်းသည် လက်မောင်းများကို ဝေ့ယမ်းကာ ရန်သူများကို လှည်းကျင်းပစ်သည်။

၎င်း၏ တံတောင်ဆစ်မှာ စူးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ကွန်ဖူးရုပ်သေးတစ်ရုပ်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွား၏။

ဦးခေါင်းဖြင့် ခေါက်လိုက်ရာ ရုပ်သေးတစ်ရုပ်မှာ မျက်နှာကြက်သို့ လွင့်တက်သွားပြီး ပြန်အကျတွင် စက်မှုမျောက်က အမြီးဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ အခြားရုပ်သေး သုံးလေးရုပ်ကို ထပ်မံ၍ လဲကျသွားစေသည်။

ဤသို့ဖြင့် စက်မှုမျောက်သည် အခန်းတွင်း၌ လေဆင်နှာမောင်းပေါင်းများစွာ တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ပတ်ချာလည်အောင် လှုပ်ရှားနေတော့သည်။

ကွန်ဖူးရုပ်သေးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုက်ခိုက်လာသော်လည်း စက်မှုမျောက်၏ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကိုသာ အဖန်ဖန် ခံလိုက်ရလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စက်မှုမျောက်မှာ အခန်းလယ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်လိုက်သည့်အခါ ကွန်ဖူးရုပ်သေးအားလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေကြပြီး မျက်လုံးများအတွင်းမှ အဝါရောင်အလင်းတန်းများပင် မှေးမှိန်သွားကြလေပြီ။

နင်းကျော့မှာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။ "ငါ နားလည်သွားပြီ။"

"ဒါဟာ တတိယမြောက်အခန်းကို ကျော်ဖြတ်ရမယ့် မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။"

"သိုင်းပညာကို အသုံးပြုပြီး တိုက်ခိုက်ရင် ကွန်ဖူးရုပ်သေးတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ ပညာရပ်တွေကိုပဲ သုံးပြီး လှည့်စားမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီရုပ်သေးတွေကို ဖျက်ဆီးခွင့် မရှိဘူး။

"ဒီစက်မှုမျောက်ရဲ့ သိုင်းပညာကတော့ တကယ့်ကို ချီးကျူးစရာပဲ" ဟု နင်းကျော့က စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အံ့ဩမိသည်။

၎င်းကိုယ်တိုင် တတိယမြောက်အခန်းကို ဖြတ်သန်းတိုင်း ပညာရပ်များကိုသာ အသုံးပြု၍ ဖြတ်လမ်းနည်းဖြင့် သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ပညာရပ်များစွာကို သင်ယူခဲ့သည့်အပြင် အပတ်စဉ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဆုလာဘ်များကြောင့်လည်း ပညာရပ် အသုံးချမှုတွင် များစွာ ကျွမ်းကျင်နေသူ ဖြစ်သည်။

"ငါသာ သူ့ကို တိုက်ရမယ်ဆိုရင် အကွာအဝေးတစ်ခုကနေ ပညာရပ်တွေသုံးပြီး တိုက်မှပဲ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမယ်။"

"အနီးကပ်တိုက်ပွဲမှာတော့ လုံးဝကို အခွင့်အရေး မရှိဘူး"

ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် လူသား သိုင်းပညာရှင်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရခြင်းမှာ မထူးဆန်းလှပေ။

စက်မှုမျောက်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ထပ်မံရွေးချယ်ကာ တတိယမြောက်အခန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ နင်းကျော့သည် စောင့်ကြည့်ရေး ကိရိယာများကို အမြန်ပြန်သိမ်း၍ နောက်မှ အမှီလိုက်ခဲ့သည်။

ပြင်ဆင်ဆောင်အတွင်း၌ ၎င်းမှအပ မည်သူမျှ မရှိချေ။

ဤသည်မှာ နင်းကျော့အား အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရစေသော်လည်း တစ်ဖန် ပြန်၍ စိုးရိမ်လာမိပြန်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ပြင်ဆင်ဆောင်အတွင်း၌ တိုက်ခိုက်ရန် မလိုသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စက်မှုမျောက်မှာ ဤနေရာကို ကျော်ဖြတ်၍ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းကြောင့်ပင်။

နင်းကျော့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ စက်မှုမျောက်သည် အခန်းတွင်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး စက်မှုပညာရပ်ဆိုင်ရာ စင်များကို သေချာစွာ လေ့လာခဲ့ကြောင်း၊ အချို့သော စက်မှုလက်နက်များကိုပင် ထုတ်ယူစစ်ဆေးပြီးမှ ပြန်ထားခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စက်မှုမျောက်သည် ငါးမျက်နှာပါ ကျောက်စာတိုင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဘုတ်ရှေ့တွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေခဲ့သည်။

နင်းကျော့ စိတ်အေးသွားရသည့်အချက်မှာ စက်မှုမျောက်သည် ကျောက်စာတိုင်ထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းခြင်း မပြုခဲ့သဖြင့် စမ်းသပ်ခံတပည့် အမှတ်အသားကို မရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

နင်းကျော့သည်လည်း ငါးမျက်နှာပါ ကျောက်စာတိုင်များဆီသို့ လှမ်းတက်သွားလိုက်၏။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဇယားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။

ယခုအခါ ၎င်းသည် ဇယားလေးခုတွင်သာ ထိပ်ဆုံးမှ ရှိတော့ပြီး ကျန်ဇယားတစ်ခုတွင်မူ ဒုတိယနေရာသို့ ရောက်သွားချေပြီ။

"ငါက ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာတော့ ပထမနေရာမှာ အတူတူပဲ။ ဒါပေမဲ့ အနှစ်သာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာတော့ အောက်ကို ရောက်သွားပြီ။ အခု ငါက အနှစ်သာရသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ။"

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"

ထိုစက်မှုမျောက်မှာ အခြားသော ကံကောင်းသည့် အတွေ့အကြုံများ ရှိခဲ့ပုံရပြီး မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ်ကိုလည်း ကြိုတင်၍ လေ့ကျင့်ထားပုံရပေသည်။

"ယွမ်တာရှန့်" နင်းကျော့သည် စက်မှုမျောက်၏ အမည်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေမိသည်။

"ဒီစက်မှုမျောက်ကတော့ လူသားမဟုတ်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်မှာ အသေအချာပဲ။"

"သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေနဲ့ ပြင်ဆင်ဆောင်ထဲက လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြည့်ရင် သူက ထူးခြားတဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ရှိပုံရတယ်။"

"သူ့မှာ နာမည်လည်း ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီနာမည်က ငါနဲ့ ရင်းနှီးနေသလိုပဲ..."

နင်းကျော့၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

ယွမ်တာရှန့် အမည်ရှိသော ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ်ကို မည်သို့ ကြိုတင်ရရှိခဲ့သနည်း။

၎င်းသည် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် နေထိုင်သလော။

နင်းကျော့က ဦးစွာတွင် ထိုစက်မှုမျောက်အား မီးတောင်ထဲမှ ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်း တွေ့ရှိချက်များအရ ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ရသည်။

"ဒီနာမည်ကို ငါ ဘယ်မှာ ကြားဖူးပါလိမ့်"