အခန်း (၇၅-၇၆)

အခန်း(၇၅)

ကျူးရွှမ်းကျိက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း အေးစက်စွာ ဆိုလေသည်။

“မင်းတို့က ငါ့ကို အရင်သံသယဝင်ရဲတယ်ပေါ့လေ”

“ငါ့ရဲ့ ရွှေမျက်စိပညာရပ်နဲ့ အရာရာကို အကဲခတ်ခဲ့တာ။ ဘယ်လိုအတားအဆီးမျိုးမဆို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တယ်။ ဒီမီးလျှံလောက်လေးက ငါ့မျက်စိကို ဖုံးကွယ်နိုင်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား”

“အဲဒီ မျောက်အိုကြီးဟာ မှော်အစွမ်းတွေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကျင့်ကြံထားပေမဲ့ တစ်ခါမှ ထုတ်မသုံးခဲ့တာကို ငါမြင်ခဲ့ရတယ်။ သူဟာ သူ့သခင်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်အသက်ကိုတောင် စတေးခဲ့တာ”

“တကယ့်ကို သစ္စာရှိပြီး တရားမျှတမှု ရှိတယ်”

“ငါတို့ လူသားတွေထဲမှာရော သူလိုမျိုး လုပ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိပါ့မလဲ”

“ဒါကို ငါစိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ သူသေမှာကို မလိုလားဘဲ ကယ်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပဲ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျူးရွှမ်းကျိ၏ လေသံမှာ ပို၍ လေးနက်လာကာ -

“ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကို ကုသပေးခဲ့တာ။ ရွှေမျက်စိပညာရပ်ကို သုံးခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကိုပါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်သွင်းခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူ့မှာ ရရှိထားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေကလွဲရင် ဘယ်လို အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမှ ပုန်းအောင်းနေခြင်း မရှိဘူးဆိုတာ ငါ အသေအချာ ပြောရဲတယ်”

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ ပြတ်သားသော အဆိုကို ကြားရသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြန်သည်။

အကယ်၍ ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်ပါက သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုမျှ မကျန်တော့ပေ။

အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြိုတင်၍ လျှို့ဝှက်လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းကသာ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေတော့မည်။

ဖေးစီမှာ တဖြည်းဖြည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လာကာ စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ပြန်လည်ပိတ်လိုက်ရလေသည်။

ကျိုးမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆက်လက် မေးမြန်းသည်မှာ -

“အကြီးအကဲကျူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရဲတင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ တကယ်ပဲ သေချာရဲ့လား”

“ဒီလောကမှာ အကြီးအကဲရဲ့ ရွှေမျက်စိပညာရပ်နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စစ်ဆေးမှုကို ရှောင်ကွင်းနိုင်တဲ့ တခြားသော အတတ်ပညာ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ရှိမနေနိုင်ဘူးလား”

ကျူးရွှမ်းကျိက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး -

“မင်းပြောနေတာတွေက အဓိပ္ပာယ် မရှိတာပဲ”

“ဘယ်သူကများ ရာနှုန်းပြည့် သေချာပါတယ်လို့ အာမခံနိုင်မှာလဲ”

“ဒီလောကမှာ ပါရမီရှင်တွေ၊ ထူးချွန်သူတွေ၊ အတတ်ပညာတွေနဲ့ ရတနာတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေတာ။ အဲဒါတွေကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် အကုန်သိနိုင်မှာလဲ”

“ငါပြောနိုင်တာကတော့ ငါ့ရဲ့ ရွှေမျက်စိပါရမီဟာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားနဲ့ နီးစပ်တယ်ဆိုတာပဲ။ နတ်ဘုရားမုဆိုးရုံးမှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တဲ့ ကာလတစ်လျှောက်မှာ ငါ့ရဲ့ ရွှေမျက်စိအမြင်ကို ခုခံနိုင်တဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ပဲ တွေ့ဖူးသေးတယ်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်အောက်မှာတော့ ငါ့မျက်စိကို လွတ်အောင်ရှောင်နိုင်တဲ့ သက်ရှိတစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူး”

လူအုပ်ကြီးမှာ ထပ်မံ၍ ငြိမ်သက်သွားကြပြန်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိမှာလည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် သံသယကင်းရှင်းစေရန် အလိုရှိသဖြင့် အကြံပြုသည်မှာ -

“ငါ့ကို မယုံကြည်တဲ့သူတွေ ရှိနေမှတော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အခုပဲ အဲဒီ မျောက်အိုကြီးဆီကို သွားပြီး အားလုံး စစ်ဆေးကြည့်ကြတာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ”

“ဒါလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်” ဟု ချီတွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျိုးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲကလည်း “ဟုတ်ပါတယ်” ဟု သဘောတူလေသည်။

ဖေးစီမှာမူ ရင်ထဲ၌ ရုတ်တရက် အေးစိမ့်သွားရသည်။

သူသည် နင်းကျော့ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်မိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အစောပိုင်းက နင်းကျော့သည် ယွမ်အာကို ခြိမ်းခြောက်၍ဖြစ်စေ၊ ဖျောင်းဖျ၍ဖြစ်စေ လက်နက်ချခိုင်းပြီး ထိုမျောက်အိုကြီးကို သတ်ပစ်ရန် သူကိုယ်တိုင် အကြံပြုခဲ့သည် မဟုတ်လော။

ထိုအစီအစဉ်မှာ မည်မျှအထိ ခရီးရောက်နေပြီနည်း။

နင်းကျော့ လက်ထဲရှိ အမှတ်အသားတံဆိပ်ကို တွေးတောမိရင်း ဖေးစီမှာ စိုးရိမ်ပူပန်လာရလေသည်။

သို့သော် သူသည် ပြင်ပ၌ တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်လျက် -

“ကျွန်တော့်မှာလည်း သံသယတွေ ရှိနေတာပဲ။ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်စစ်ဆေးတာက ပိုကောင်းတာပေါ့”

“ချီတွန်း... မင်းကတော့ ဒီမှာပဲနေပြီး အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားပါ။ တခြား ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့အတူ ဆက်ပြီး ရှာဖွေရေးလုပ်ပါ။ မြေအောက်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် ပုန်းနေနိုင်သေးတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ လွတ်မသွားစေနဲ့”

ထို့နောက် ဖေးစီသည် ကျိုးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲနှင့် ကျူးရွှမ်းကျိတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ယွမ်တာရှန့်ကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာခဲ့ကြလေသည်။

ချီတွန်းကမူ “ဘာလို့ ငါက ဒီမှာ ကျန်ရစ်ရမှာလဲ။ မင်းက အုပ်ချုပ်နေတာလား” ဟု မကျေမနပ် ရေရွတ်လေသည်။

ဖေးစီက အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော လေသံဖြင့် “မြို့စားမင်းက ငါ့ကို မီးလျှံတောင်တန်းပွဲတော်ကို ကြီးကြပ်ဖို့ ခန့်ထားတာ။ မင်းက ငါ့အာဏာကို စိန်ခေါ်နေတာလား” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ချီတွန်းမှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း လိုက်နာရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသည် မျောက်ခေါင်းဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်သို့ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

ယွမ်အာမှာ ကုတင်ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေဆဲ ဖြစ်ကာ၊ မျက်နှာမှာ မိန်းမောတွေဝေလျက် မျက်လုံးများမှာလည်း အသက်မဲ့နေသယောင် ရှိသည်။

ရုတ်တရက် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ အမိုးကို ဖောက်ထွင်း၍ သူ့အား ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယွမ်အာမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်သွားရလေသည်။

“မင်းရဲ့ မျောက်အိုကြီး ဘယ်မှာလဲ” ကျူးရွှမ်းကျိသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို သုံး၍ ဝင်းခြံတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေလိုက်ရာ ရင်ထဲ၌ မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွမ်အာ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးရင်း -

“သေပါပြီ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဦးလေးမျောက်ကြီး သေဆုံးသွားပါပြီ”

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ မျက်လုံးများမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ ပြင်းထန်စွာ မေးမြန်းသည်မှာ -

“ငါ မင်းကို အသက်ကယ်ဆေးလုံး ပေးထားခဲ့တာပဲ။ အဲဒီမျောက်အိုကြီးက ဘယ်လိုလုပ် သေသွားရတာလဲ”

ယွမ်အာမှာ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ တုန်ရီနေကာ ဘာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ရဲဘဲ ဖြစ်သမျှအရာအားလုံးကို တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြောပြလိုက်ရလေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာဖြူလျော့သွားကာ ယွမ်အာကို လက်ညှိုးထိုးရင်း -

“မင်းလို ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်စုတ်”

ထို့နောက် သူသည် ဖေးစီဘက်သို့ လှည့်ကာ “ကောင်းတယ် ဖေးစီ... မင်း တကယ်ပဲ လက်စွမ်းပြသွားတာပဲ”

ဖေးစီမှာမူ ရင်ထဲ၌ ကြိတ်၍ ဝမ်းသာနေမိသည်။ “နင်းကျော့ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ တကယ့်ကို ကောင်းတယ်”

သူသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်မှာ -

“အကြီးအကဲကျူးရဲ့ ချီးမွမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“ကျွန်တော် ဒါကို လုပ်တာဟာ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်အတွက်ပါပဲ”

“မျောက်တွေကိုပဲ အမြဲတမ်း မီးလျှံသီးခူးဖို့ သုံးနေတာဟာ တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းရာ ကျပါတယ်။ ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦးဟာ ကရုဏာတရား ကြီးမားခဲ့ကြတယ်။ အကယ်၍ သူသာ ချော်ရည်နန်းတော်ကို ချန်မထားခဲ့ရင် မီးလျှံတောင်တန်းဟာ ဒီနေ့လို ကောင်းချီးပေးတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဆက်ခံသူတွေအနေနဲ့ ငါတို့ဟာ ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦးရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို နားလည်ရမယ်။ ဒီမျောက်တွေကို ချမ်းသာပေးပြီး စက်မှုကိရိယာတွေကို အစားထိုး သုံးစွဲသင့်တယ်။ ဒါဟာ လူသားအားလုံးအတွက် ကရုဏာနဲ့ မေတ္တာတရား ပြသခြင်းပဲပေါ့”

ဖေးစီသည် ကျူးရွှမ်းကျိ၏ လေသံထဲမှ သရော်မှုကို မသိနားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အမွှန်းတင်၍ ပြောဆိုနေလေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိမှာမူ အသက်ရှူပင် ပြင်းလာကာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာမှာ ညိုပုပ်သွားရသည်။

ဖေးစီမှာမူ ပို၍ပင် ကျေနပ်သွားရလေသည်။

ဤသည်မှာ သိက္ခာပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

မှန်ကန်သော ကျင့်ကြံသူ အချင်းချင်းကြား အငြင်းပွားမှုများသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့်ကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်လေ့မရှိပေ။

ဤသို့သော စည်းကမ်းတကျ ရင်ဆိုင်မှုများသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို ပြသခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျော်ကြားမှုသည် များသောအားဖြင့် လက်တွေ့အကျိုးအမြတ်များကို ဖြစ်ထွန်းစေသည်။

ဖေးစီသည် အစောပိုင်းက ကျူးရွှမ်းကျိ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် အစီအရင်ကို ဖွင့်ပြခဲ့ရသဖြင့် အားနည်းချက် ပြသခဲ့ရာ ရောက်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် နောင်တွင် ကျူးရွှမ်းကျိအပေါ် သစ္စာရှိမှုကို ယိမ်းယိုင်စေနိုင်ကာ ဖေးစီ၏ အာဏာနှင့် လွှမ်းမိုးမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

အနှစ်သာရအားဖြင့် ၎င်းသည် မြို့စားမင်းဂေဟာနှင့် လက်ရှိမြို့စားဖြစ်သူ မုန့်ခွေ၏ လွှမ်းမိုးမှုကိုပါ လျော့နည်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် နတ်ဘုရားမုဆိုးရုံးကို ကိုယ်စားပြုသဖြင့် မုန့်ခွေ၏ အစုအဖွဲ့နှင့် သဘာဝအရ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ဖေးစီအနေဖြင့် စည်းကမ်းအတွင်းမှနေ၍ စနစ်တကျ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုနိုင်ပါက မုန့်ခွေကို စိတ်ပျက်စေလိမ့်မည်။

ယခုမူ အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းကျောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အစောပိုင်းက ထိခိုက်မှုများကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဖေးစီမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

ဘေးမှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်နေသော ကျိုးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲမှာမူ ဖေးစီနှင့် ကျူးရွှမ်းကျိတို့၏ အားပြိုင်မှုကြားထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုစိတ် မရှိပေ။

ကြားလူတစ်ယောက်အနေဖြင့် မည်သည့်ဘက်ကမှ ရပ်တည်ရန် စောလွန်းနေသေးသည် မဟုတ်လော။

သူသည် အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ ကိစ္စကိုသာ ဖြေရှင်းလိုသဖြင့် -

“မျောက်အိုကြီးကို ခေါ်သွားပြီဆိုမှတော့ ဒီမှာ ဘာဆက်လုပ်နေဦးမှာလဲ”

“ဖေးစီ... မင်းရဲ့ သတင်းပို့တဲ့သူက အခု ဘယ်မှာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်းရှိ အစီအရင်ကြီးကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ကို အလွန်အမင်း အကန့်အသတ်ဖြစ်အောင် ဖိနှိပ်ထားခြင်း ခံရသည်။

သို့သော်လည်း ဖေးစီ သည် မိမိရရှိထားသော အထူးအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ ထိုအစီအရင်၏ အကူအညီဖြင့် မိမိ၏အာရုံကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာအောင် ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသို့ ချဲ့ထွင်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ပျောက်ဆုံးနေသော အမှတ်အသားတံဆိပ် ကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့ကြ” ဖေးစီက ဦးဆောင်ကာ မျောက်ခေါင်းဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ကျိုးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတို့ကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြလေသည်။

အလင်းတန်း သုံးခုသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပျံလွှားဝိုင်း အလုပ်ရုံသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော အားတစ်ခုက အမိုးကို မတင်လိုက်သဖြင့် နင်းကျော့နှင့် ချန်ချာတို့ ပေါ်လာလေသည်။

စက်မှုပညာရပ်ဆိုင်ရာ စင်ပေါ်တွင် မျောက်အိုကြီး၏ အလောင်းရှိနေကာ၊ ၎င်း၏ သွေးအနှစ်သာရများကို ထုတ်ယူထားပြီးဖြစ်၍ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြတ်တောက်ရန် ပြင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ချက်ချင်းရပ်လိုက်စမ်း” ကျိုးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နင်းကျော့နှင့် ချန်ချာတို့သည် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် ၎င်းတို့အား အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကမူ ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို သုံး၍ ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို စစ်ဆေးကြလေသည်။

ပုန်းအောင်းနေသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမူ ရှာမတွေ့ကြပေ။

“သူက မိစ္ဆာစွမ်းအားတွေကို တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံထားတာပဲ။ အတော်လေးလည်း မြင့်မားပုံရတယ်” ဟု ကျိုးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲက မှတ်ချက်ပြုသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် သူ၏ အစောပိုင်း တွေ့ရှိချက်များကို ပြန်လည် စစ်ဆေးပြီးနောက် မျောက်အိုကြီး၏ ရုပ်အလောင်းကို နှမြောတသဟန်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ကာ နင်းကျော့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“မင်းကတော့ စကားအပြောကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ။ ယွမ်အာက လူအပဲ၊ မင်းရဲ့ ဖျောင်းဖျမှုကို အလွယ်တကူ ခံလိုက်ရတာကိုး”

နင်းကျော့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် -

“အကြီးအကဲကျူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်စဉ်းစားပေးပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ ယွမ်အာ ပူးပေါင်းတာဟာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိလို့ပါ။ ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံရှာချင်တာဖြစ်ပြီး ယွမ်အာကတော့ သူ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နေရာကို ထိန်းထားချင်တာပါ”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ ရဲတင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ... ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲရဲ့ ကရုဏာစိတ်နဲ့ မျောက်အိုကြီးကို ကယ်ခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒါက သူ့အတွက် တကယ်ပဲ ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပါ့မလား။ သူ့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုနဲ့ဆိုရင် သူဟာ သူ့သခင်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်ချင်တာ သေချာပါတယ်”

“ဟွန်း... တကယ့်ကို လျှာအရိုးမရှိတဲ့ ကောင်ပဲ” ကျူးရွှမ်းကျိ၏ နင်းကျော့အပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာ များစွာ ကျဆင်းသွားရလေသည်။

ဖေးစီမှာမူ သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း နင်းကျော့ကို ပို၍ပင် သဘောကျလာမိသည်။

မည်သည့် သံသယဖြစ်ဖွယ် အစအနမှ ရှာမတွေ့သဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသည် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ဖေးစီမှာ မီးလျှံသီးတောအုပ်သို့ ပြန်သွားသော်လည်း ကျူးရွှမ်းကျိမှာမူ လမ်းခုလတ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အလေးအနက် စဉ်းစားရင်း -

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလိုပဲ”

အခန်း (၇၆) - အကြောင်းနှင့် အကျိုး

“မင်းတို့ သွားနှင့်ကြတော့၊ ငါ ပြန်သွားဖို့ လိုတယ်” ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက ကိုယ်ကို တစ်ဝက်လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဖေးစီကလည်း “အတူတူသွားကြတာပေါ့၊ အတူတူပေါ့” ဟု အလောတကြီး ဆိုလေသည်။

ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲမှာလည်း နောက်ကွယ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရန် အလိုမရှိသည်ဖြစ်ရာ “အကြီးအကဲကျူး... ဘာများ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလို့လဲ” ဟု မေးမြန်းရင်း ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းပြလိုက်၏။

မကြာမီပင် သူတို့သုံးဦးသည် ပျံလွှားဝိုင်း အလုပ်ရုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ အလုပ်ရုံမှ ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ အမိုးကို ပြင်ဆင်နေကြဆဲပင်။

ကျူးရွှမ်းကျိက လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အမိုးမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပွင့်ဟသွားပြန်သည်။ ထို့နောက် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံး အောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာကြ၏။

“ဟာ... အကြီးအကဲတို့ပါလား” ဟု နင်းကျော့နှင့် ချန်ချာတို့က အရိုအသေပေး နှုတ်ဆက်ကြပြန်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းနားသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားကာ သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဆေးရနံ့မှာ ပျံ့လွင့်သွားပြီး အားလုံး၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

ဖေးစီက “ဒါ... အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးလား” ဟု အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်မိသည်။

အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးဟူသည် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။

ဆေးလုံးတစ်လုံး အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ရန် အချိန်၊ နေရာနှင့် လူ အားလုံး ကိုက်ညီနေမှသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး ကျွမ်းကျင်လှသည့် ဆေးဖော်စပ်သူများပင်လျှင် အလွယ်တကူ ထပ်မံဖော်စပ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် သူ၏ သံသယကို အတည်ပြုနိုင်ရန် ဤမျှ အဖိုးတန်လှသော ပစ္စည်းကို အသုံးပြုရန် ဝန်မလေးခဲ့ပေ။

အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ သူ၏ အပြုအမူပေါ်တွင်သာ စုပုံနေစဉ် သူသည် ဆေးရည် တစ်စက်ကို ဂရုတစိုက် ချလိုက်သည်။

ဆေးရည်မှာ ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းထဲသို့ ချက်ချင်းပင် စိမ့်ဝင်သွား၏။

သို့သော် ခဏမျှ စောင့်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။

ကျူးရွှမ်းကျိက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း “ဒီမျောက်ကြီးက မကြာသေးခင်က ဘယ်လို ပြင်ပစွမ်းအားရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကိုမှ မခံထားရဘူးပဲ။ မီးလျှံသီးတောအုပ်ထဲမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပေါက်ကွဲမှုက တကယ်ပဲ သူ့အမှားနဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ” ဟု ဆိုသည်။

ဖေးစီ၏ မျက်နှာမှာမူ ‘ဒါပဲလား’ ဟု ပြောချင်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ညှိုးငယ်သွားတော့သည်။ ကျိုးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲကမူ ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်လိုက်၏။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် မည်သူ့ကိုမျှ မကြည့်တော့ဘဲ လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ဖေးစီနှင့် ကျိုးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတို့လည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြ၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နင်းကျော့နှင့် ချန်ချာတို့သည် ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို ဆက်လက် စီစဉ်ကြသည်။

နင်းကျော့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့ကာ အသက်ရှူသံများ အားနည်းနေသည်ကို ချန်ချာ သတိပြုမိသွားသည်။

သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် “ကျော့လေး... မင်း ဒီရက်ပိုင်း စက်မှုမျောက်တွေ လုပ်လိုက်၊ မီးလျှံတောင်တန်းပွဲတော်မှာ ပါဝင်လိုက်နဲ့ တော်တော် ပင်ပန်းနေရောပေါ့။ ဖေးစီရဲ့ အမိန့်ကြောင့်လည်း ယွမ်အာဆီကနေ ယွမ်တာရှန့်ကို လွှဲပေးဖို့ ဖိအားပေးခဲ့ရသေးတယ်၊ နောက်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ရဲ့ ဖိအားကိုလည်း နှစ်ခါတောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာပဲ”

“မင်း တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေပြီ၊ အိမ်ပြန်ပြီး ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါတော့။ ဒီကိစ္စတွေကို ငါပဲ ဆက်လုပ်လိုက်မယ်”

နင်းကျော့က အတင်းပြုံးလိုက်ရင်း နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်များကို သုတ်ကာ “ခဏလောက် အသက်ရှူပါရစေဦး” ဟု ဆိုကာ အလုပ်ကို ရပ်၍ ခုံတန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အနားယူလိုက်သည်။

ကြီးစွာသော ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ပြန်၍ စိမ့်ထွက်လာပြန်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် မိနစ်ပိုင်းက အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးလှပေသည်။

‘နည်းနည်းလေး၊ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ...’

သူသည် ယွမ်တာရှန့်၏ ကိုယ်ထဲမှ သွေးအားလုံးကို ထုတ်ယူပြီးကာရှိသေး၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ရောက်ရှိလာပြီး အလောင်းကို စစ်ဆေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နင်းကျော့သာ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုပြီး ယွမ်တာရှန့်ကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးခဲ့မည်ဆိုလျှင် အကျိုးဆက်မှာ တွေးဝံ့စရာပင် မရှိချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ဆီသို့ အချိန်ပြန်လှည့်ကြည့်သော်...

ဤသေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် နင်းကျော့သည် သူ၏ ဉာဏ်စွမ်းရှိသမျှ ထုတ်သုံးကာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် အလွန် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သည့်အပြင် မျောက်ခေါင်းဂိုဏ်း၏ စောင့်ရှောက်မှုကိုလည်း ခံထားရသူ မဟုတ်လော။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် နောက်ဆုံး ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

‘တခြားသူရဲ့ အစွမ်းကို ချေးငှားပြီး သတ်ဖို့ဆိုရင် ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ အကြောင်းကို တခြား အဖွဲ့အစည်းတွေကို သိအောင် လုပ်ရမယ်...’

တခြားအဖွဲ့အစည်းများကို မျောက်ခေါင်းဂိုဏ်းနှင့် ရန်တိုက်ပေးရန် ခဲယဉ်းသည်မှာ ထားဦးတော့၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ယွမ်တာရှန့်၏ တကယ့် တန်ဖိုးကို သိရှိသွားခဲ့လျှင် နင်းကျော့အတွက် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်၍ အန္တရာယ်ပေးသလို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကြီးမားဆုံး အဟန့်အတားမှာ ကျူးရွှမ်းကျိပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အရင်းအမြစ် ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်တွင် ပါရဂူအဆင့် မဟုတ်လော။ အကယ်၍ နင်းကျော့က ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုခဲ့လျှင် ကျူးရွှမ်းကျိသည် အလောင်းကို စစ်ဆေးရုံဖြင့် တရားခံမှာ နင်းကျော့ဖြစ်ကြောင်း ခြေရာခံမိသွားပေလိမ့်မည်။

ယင်းက မိမိကိုယ်မိမိ ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေရာမည်။

‘ငါ့ကိုယ်ငါ ဘယ်လို ကယ်တင်ရမလဲ’

နင်းကျော့သည် အသည်းအသန် စဉ်းစားခန်း ဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် အတွေးကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မျောနေခဲ့၏။

ကြီးစွာသော အထီးကျန်မှုက သူ့ကို ဝန်းရံထားပြီး တစ်လောကလုံးက သူ့ကို စွန့်ပစ်ထားသလို ခံစားနေရသည်။

သူ့ဘဝ၏ ခက်ခဲသော အခြေအနေကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သလို၊ မည်သူ့ကိုမျှလည်း ဖွင့်ဟတိုင်ပင်၍ မရချေ။

ကံကြမ္မာသည် ရက်စက်လှစွာဖြင့် ယွမ်တာရှန့်ကဲ့သို့သော အင်အားကြီး ရန်သူနှင့် သေရေးရှင်ရေး ရင်ဆိုင်ရန် ဖန်တီးခဲ့လေသည်။ သူသည် တစ်ဦးတည်းသာ တိုက်ပွဲဝင်ရမည် မဟုတ်လော။

မဟာဗျူဟာများကို စဉ်းစားနေစဉ်အတွင်း အားကိုးရာမဲ့မှု၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၊ အမျက်ဒေါသနှင့် မိခင်၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းလိုသည့် တာဝန်သိစိတ် စသည့် ခံစားချက်ပေါင်းစုံက သူ့ထံတွင် ဝေဆာနေခဲ့သည်။

နင်းကျော့သည် ထိုခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားနိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ မဖြစ်နိုင်သည့် အရာများထဲမှ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အမှားအယွင်းမရှိ အောင်မြင်ရန် လိုအပ်သည်။

မည်သည့် အားနည်းချက်မဆို သူ့ကို သေတွင်းသို့သာ ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မည်။

‘ငါ စုံစမ်းဖို့ လိုတဲ့ အချက်အလက်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ ဥပမာ - သူက မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ်ကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ၊ ဘယ်နှစ်ဆင့်အထိ ကျင့်ထားပြီးပြီလဲ ဆိုတာမျိုးပေါ့’

‘နေဦး... မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ် ပဲ’

ထိုသို့ စဉ်းစားရင်း နင်းကျော့သည် ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားကာ မျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤမိစ္ဆာပညာရပ်သည် သွေးစွမ်းအားများကို စုစည်းကာ အကာအကွယ်နှင့် လှုပ်ရှားမှုအတွက် အသုံးပြုနိုင်သလို၊ တခြားသူများ၏ သွေးစွမ်းအားကိုလည်း ညစ်ညမ်းစေကာ ချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် နင်းကျော့သည် အမှောင်ထုထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ငါက သွေးစွမ်းအားကို သုံးပြီး သူ့ကို လွှမ်းမိုးလို့ ရတာပဲ’

‘ဒါပေမဲ့ ငါ့သွေးတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့၊ ယွမ်တာရှန့်က တခြားသူရဲ့ သွေးဆိုတာ သိသွားမှာပဲ။ သူ့ရဲ့ သွေးကိုပဲ ပြန်သုံးရမယ်’

နင်းကျော့အနေဖြင့် ယွမ်တာရှန့်ထံမှ သွေးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ လက်အောက်ခံ မျောက်များစွာ ရှိသည် မဟုတ်လော။

‘ဒီမျောက်တွေက သူနဲ့ သွေးချင်းနီးစပ်တာပဲ၊ ငါသာ အလုံအလောက် စုဆောင်းနိုင်ရင် ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ သွေးနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်အောင် သန့်စင်လို့ ရတယ်’

သို့သော် နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခုမှာ ယွမ်တာရှန့်က ဤသွေးကို ခွဲခြားနိုင်မည်လား ဆိုသည်ပင်။

‘သူက ဒီလောက်အထိ အသေးစိတ် သိနိုင်ပါ့မလား’

နင်းကျော့က ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းသည်ဟု ယူဆသည်။ ယွမ်တာရှန့်သည် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုသာ ကျင့်ထားသည် မဟုတ်လော။

တစ်ခုမှာ အရင်းအမြစ် မသိရသည့် မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ ပညာရပ်ဆက်ခံခြင်းခေါင်းလောင်းသံမှ ရရှိခဲ့သည့် ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ် ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် အခြားကျင့်စဉ်များကို သူ ကျင့်ကြံထားရန် အကြောင်းမရှိပေ။

အကယ်၍ သူသာ အခြားကျင့်စဉ်များ ရှိနေခဲ့လျှင် စမ်းသပ်မှု တိုးတက်မှုစာရင်းတွင် သူ၏ အမည်မှာ ပါဝင်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုစာရင်းတွင် နင်းကျော့၏ အမည်ဝှက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

‘သူ့မှာ စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ် မရှိတဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို သူ ရိပ်မိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး’

နင်းကျော့တွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ယွမ်တာရှန့်၌ ထိုသို့သော အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိပါစေနှင့်ဟုသာ ဆုတောင်းရင်း လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေတော့သတည်း။