အခန်း (၈၁-၈၂)
Vol. 6 Ch. 81-82
အခန်း (၈၁) - ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ခြင်း
နင်းကျော့သည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော် နိုးထလာခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်တိုင်းကို ချက်ချင်း ပြန်လည်အမှတ်ရမိပြီး ယင်းတို့၏ တူညီသောအချက်များကို အနှစ်ချုပ်ကြည့်လိုက်လေသည်။
မကြာမီပင် သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်မှာ - ရတနာတံဆိပ်တော် နိုးထလာသည့် အကြိမ်တိုင်းသည် သူ စိတ်မအေးမချမ်းဖြစ်နေချိန်နှင့် စိတ်အခြေအနေ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေချိန်များ၌သာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ထိုစဉ်က သူသည် စိတ်တံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုကာ စက်မှုမျောက်များကို ဆူပူသောင်းကျန်းရန် အမိန့်ပေး၍ စတင်အကောင်အထည်ဖော်နေချိန် ဖြစ်သည်။
ကျူးရွှမ်းကျိက ယွမ်တာရှန့်ကို ကယ်တင်လိုက်ချိန်လည်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် နင်းကျော့သည် နောက်ဖေးအိပ်ဆောင်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စဉ် သတိမေ့မြောနေသော ယွမ်တာရှန့်ကို မြင်လိုက်ရပြီး တိုက်ရိုက်အရေးယူဆောင်ရွက်လိုစိတ် ပြင်းပြနေချိန်လည်း ဖြစ်သည်။
ယွမ်အာကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် ယွမ်တာရှန့်ကို လွှဲပြောင်းပေးရန် ငြင်းဆန်နေချိန်တွင်လည်း နင်းကျော့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် သူကိုယ်တိုင် အရေးယူဆောင်ရွက်ချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။
"ဒါက ကံကြမ္မာချင်း တိုက်မိနေလို့ ငါ့စိတ်ကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေတာလား။ စိတ်ခံစားချက်တွေက ထိန်းချုပ်မရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ အမှားတစ်ခုခုသာ လုပ်မိရင် ယွမ်တာရှန့်အတွက် အသက်ဆက်ဖို့ အခွင့်အရေးသစ်တစ်ခု သေချာပေါက် ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပဲ။"
"တစ်ဖက်မှာတော့ ငါက ဆင်ခြင်တုံတရားကိုသုံးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်နေရတယ်။ အခြားတစ်ဖက်မှာလည်း ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်က ငါ့ကို အနည်းဆုံး လေးကြိမ်လောက် လျှို့ဝှက်ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာပဲ။"
အခြားသူများကို ကယ်တင်ခြင်းသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ လျှောက်လှမ်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ခြင်းသည်သာ ဗုဒ္ဓ၏ လမ်းစဉ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
ဤအမှန်တရားကို သိရှိသွားပြီးနောက် နင်းကျော့မှာ ချွေးစေးများ တစ်ဖန်ပြန်၍ ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။
ဤကိစ္စရပ်တွင် နင်းကျော့ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့သော ဖုံးကွယ်ထားသည့် အန္တရာယ်များစွာ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။
အကယ်၍ သူသာ ဟန်မင်ထံမှ ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ သီအိုရီကို မသင်ယူခဲ့ရပါက ဤအချက်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီအချက်ကို ကြည့်ရင် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ဆိုတာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကို နိုးထစေတာက ကံကြမ္မာချင်း တိုက်မိရာကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်တွေကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး ကိုယ့်ဘက်က အမှားအယွင်းမရှိအောင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကာကွယ်ပေးနိုင်တာပဲ။"
ဤဖြစ်ရပ်မှတစ်ဆင့် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်၏ နောက်ထပ်စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် နင်းကျော့မှာ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနည်းနဲ့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ပါရမီကတော့ မသေချာတော့ဘူး။"
ယခင်က သူသည် မိမိ၏ ပါရမီကို ပါရမီထူးဟု ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အထက်တန်းအဆင့် ပါရမီသာ ရှိနိုင်တော့သည်။
ယခုအကြိမ်တွင် ယွမ်တာရှန့်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ တစ်ဖက်တွင် ယွမ်အာက ယွမ်တာရှန့်ကို ဆွဲချခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း သူ၏ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
နင်းကျော့သည် ထိုင်ခုံပုပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံနေလေသည်။
"ကြည်လင်သောမှန်တွင် သံသယကင်းလျက်၊ နှလုံးသားယာဉ်ကို မွေးမြူအံ့။ အာယတနငါးပါးလုံးသည် သုညတဖြစ်ကြောင်း မြင်သိ၍ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဘေးဒုက္ခအားလုံးကို ကျော်လွှားအံ့။"
"ဖြစ်ပေါ်ခြင်းလည်းမရှိ၊ ချုပ်ငြိမ်းခြင်းလည်းမရှိ၊ ညစ်နွမ်းခြင်းလည်းမရှိ၊ စင်ကြယ်ခြင်းလည်းမရှိ၊ တိုးပွားခြင်းလည်းမရှိ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းလည်းမရှိသော အလုံးစုံသော ဖြစ်ရပ်တို့၏ သုညတသဘောကို ဆင်ခြင်လော့။ မိမိ၏ ပင်ကိုယ်သဘာဝကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်လော့။"
"ပုံသဏ္ဌာန်၊ ခံစားချက်၊ သိမြင်မှု၊ စိတ်စေတသိက် သို့မဟုတ် အသိစိတ်တို့ မရှိဘဲ၊ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ် သို့မဟုတ် စိတ်တို့ မရှိဘဲ၊ အဆင်း၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အတွေ့အထိ သို့မဟုတ် တရားဓမ္မတို့ မရှိဘဲ၊ မျက်စိအာယတနမှသည် အသိစိတ်အာယတနအထိ မရှိဘဲ၊ မောဟမရှိသလို မောဟ၏ အဆုံးသတ်လည်း မရှိဘဲ... ဤအရာကို နှလုံးသားတွင် ကြာရှည်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလော့..."
အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် နင်းကျော့သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးအနည်းငယ်ဖြင့် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။
"စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့် ရောက်ပြီ။"
"အခုဆိုရင် ငါ အဲဒီ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး စူးစမ်းလေ့လာလို့ ရပြီ။"
ကံကြမ္မာသီအိုရီကို နားလည်ပြီးနောက် နင်းကျော့သည် သူ၏ အခွင့်အရေးမှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးနေရာမှာ ချော်ရည်နန်းတော်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် တန်တျန်သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်ကြံနေပြီး လက်ရှိတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်၊ အနှစ်သာရသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်တွင် ရှိနေကာ စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်းမှာ နှေးကွေးသော်လည်း ယခုအခါ အမှီလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နင်းကျော့သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ "စမ်းသပ်ခံတပည့်အမှတ်အသား" ကို ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
အမျိုးမျိုးသော ပညာရပ်များကို အားကိုးကာ နင်းကျော့သည် လွယ်လင့်တကူပင် ရှေ့သို့တိုးသွားနိုင်ခဲ့ပြီး တံခါးသုံးခု၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
တာအိုဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့၏ စမ်းသပ်ချက်များမှာ တော်တော်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ နင်းကျော့အနေဖြင့် ယင်းတို့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသော်လည်း အချိန်နှင့် အားစိုက်ထုတ်မှု အမြောက်အမြား လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။
ယခင်က ယွမ်တာရှန့် ယူဆောင်လာခဲ့သော သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းကြောင့် နင်းကျော့အနေဖြင့် အဆိုပါ အကျပ်အတည်းကိုသာ အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းခဲ့ရသည်။
"ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းတံခါးရဲ့ ဟိုမှာဘက်မှာ ဘာတွေရှိနေမလဲ။"
"ငါ့အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ယူဆောင်လာပေးဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။"
နင်းကျော့သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်လေသည်။
တံခါးနောက်ကွယ်ရှိ အခန်းမှာ ခေါင်းတလားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်သာမက နံရံများတွင်လည်း ခေါင်းတလားများကို မြှုပ်နှံထားပြီး မျက်နှာကျက်မှလည်း သံကြိုးများဖြင့် ခေါင်းတလား အများအပြားကို ဆွဲချိတ်ထားသည်။
ဤမြင်ကွင်းမှာ နင်းကျော့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။
" တော်သေးတယ် ဒါက တာအိုဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေလို အတားအဆီးတွေ ဒါမှမဟုတ် ရုပ်သေးတွေ မဟုတ်ဘူး။"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။
နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် လေးနက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် နင်းကျော့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
၎င်းက မည်သည့်အရိပ်အမြွက်မျှ မပေးလိုသော်လည်း အသက်မျှင်ကြိုးမှတစ်ဆင့် နင်းကျော့၏ နှလုံးသားထဲသို့ အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးပို့ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
"မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာကို အသုံးပြုပြီး ခေါင်းတလားတွေထဲမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သဘာဝကို အာရုံခံကြည့်ပါ။ အောင်မြင်သွားပြီဆိုရင် ခေါင်းတလားအဖုံးကို တွန်းဖွင့်လို့ ရပါပြီ။"
"တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး မီးသင်္ဂြိုဟ်စက်ထဲကို ပို့လိုက်ရင် ဝိညာဉ်စည်းချက် စက်မှုပစ္စည်းကို ရရှိပါလိမ့်မယ်။"
"ပြင်ပက အလောင်းတွေကိုလည်း ဒီစက်ထဲကို ပို့ပြီး သက်ဆိုင်ရာ စက်မှုပစ္စည်းကို ရယူနိုင်ပါတယ်။"
"သတိပြုရန် - ဒီစက်မှုပစ္စည်းဟာ ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းဖို့ လိုအပ်ပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ အပြင်နဲ့ အတွင်းကို သယ်ယူပို့ဆောင်လို့ ရပါတယ်။"
သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိပြီးနောက် နင်းကျော့သည် ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာမှာ အမှန်တကယ်ပင် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အချို့သော ခေါင်းတလားများနှင့် ဆက်သွယ်ရန်မှာ မခက်ခဲပေ။
မကြာမီပင် သူသည် ခေါင်းတလားအချို့ကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ မီးလျှံမြွေ၊ မီးလျှံကြွက်နှင့် မီးရိပ်ပန်းတို့ကို အသီးသီး တွေ့ရှိရသည်။
အရာခပ်သိမ်းတွင် ဝိညာဉ်သဘာဝ ရှိကြစမြဲပင်။
နင်းကျော့သည် ပတ်ဝန်းကျင် နံရံများတွင် မြှုပ်နှံထားသည့် ဒေါင်လိုက်ခေါင်းတလားများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားကြည့်သည်။
အာရုံခံရန် ခက်ခဲသော်လည်း ယင်းတို့မှာ မီးလျှံတောင်တန်းမှ သားရဲများနှင့် ဝိညာဉ်သစ်ပင်များပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ ဝေဝေဝါးဝါး သိရှိလိုက်ရသည်။
သူတို့၏ ခွန်အားနှင့် အသက်အခြေခံမှာမူ အဆင့်တစ်ခု ပိုမြင့်မားနေသည်။
"ဒါကို ကြည့်ရင် ဆွဲချိတ်ထားတဲ့ ခေါင်းတလားထဲက အလောင်းတွေဟာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်ရမယ်။"
နင်းကျော့သည် ခေါင်းကို စောင်းကာ သေမင်းခေါ်သံ ကြာပွတ်ကို အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် အပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။
သူသည် ဆွဲချိတ်ထားသော ခေါင်းတလား၏ မျက်နှာပြင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိကိုင်ကာ မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုက်သည်။
ယခုအကြိမ်တွင်မူ အာရုံခံရသည်မှာ အလွန်ပင် အားနည်းပြီး ဝေဝေဝါးဝါးသာ ရှိတော့သည်။
နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် နင်းကျော့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေပြီး ၎င်း၏ နဂါးလက်သည်းများကို စိုးရိမ်တကြီး ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် နင်းကျော့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် နံရံရှိ ဒေါင်လိုက်ခေါင်းတလားတစ်ခုပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်အရ ဒီခေါင်းတလားထဲက မီးလျှံမြွေက အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်ပဲ။"
ထိုသို့ တွေးတောရင်း နင်းကျော့သည် ခေါင်းကို စောင်းကာ ချိတ်ဆွဲထားသော ကြိုးကို လွှတ်၍ အောက်သို့ ဆင်းလိုက်ပြီးနောက် ပစ်မှတ်ထားသော ဒေါင်လိုက်ခေါင်းတလားဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် နင်းကျော့ ဤခေါင်းတလားကို အာရုံခံကြည့်သည်ကို မြင်ချင်ဇောဖြင့် တဟူးဟူး မြည်လိုက်လေသည်။
သို့သော် နင်းကျော့မှာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ဆက်မလှုပ်ရှားတော့ပေ။
နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာကာ နင်းကျော့ကို တိုက်တွန်းသည့်နှယ် အသံအနိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်၍ မီးလျှံတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
နင်းကျော့သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း အောက်ငုံ့ကာ စဉ်းစားနေချိန်တွင် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ နောက်ခြေထောက်များဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို ကုတ်ခြစ်ကာ သိသိသာသာ ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာသည်။
နင်းကျော့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်မှာ သတင်းအချက်အလက်ထဲရှိ စာပိုဒ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ - ပြင်ပက အလောင်းတွေကိုလည်း မီးသင်္ဂြိုဟ်စက်ထဲကို ပို့ပြီး သက်ဆိုင်ရာ စက်မှုပစ္စည်းကို ရယူနိုင်သည်ဟူသော အချက်ပင်။
နင်းကျော့ ပို၍ စဉ်းစားလေ ပို၍ သိချင်လာလေ ဖြစ်သည်။ "ငါသာ ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို အရှင်ဖမ်းပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ထဲကို ပို့လိုက်ရင် သာမန် ဝိညာဉ်စည်းချက် စက်မှုပစ္စည်းထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့ အရာတစ်ခုကို ရနိုင်မလား။"
မှန်ပေသည်၊ သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို မဖမ်းနိုင်ပေ။
နင်းကျော့သည် ယွမ်တာရှန့်ကို သဘာဝကျကျပင် ပြေးမြင်လိုက်မိသည်။
ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်သည် မဟာရွှေစစ် တည်မြဲခြင်းတွင် ကပ်ညှိနေသဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှသည်။ နင်းကျော့သည် စက်မှုပစ္စည်းတစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် အရိုးများကို တူးထုတ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ အဆင်သင့်ရှိသော အခွင့်အရေးတစ်ခုက သူ့ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူကိုယ်တိုင် ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို ကိုင်တွယ်ရန် မလိုဘဲ ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာကာ ချော်ရည်နန်းတော်ကိုသာ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ရုံပင်။
ထိုအခါ သက်ဆိုင်ရာ စက်မှုပစ္စည်းတစ်ခုကို သူ ရရှိနိုင်ပေမည်။
ဤအချက်က နင်းကျော့ကို ပို၍ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာစေသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ယင်းက သူ့အတွက် ဒုက္ခများစွာကို သက်သာစေပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်များစွာကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။
အဆုံးတွင်မူ ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို စောစော ကိုင်တွယ်နိုင်လေ ပိုကောင်းလေပင် မဟုတ်လော။
အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း နင်းကျော့သည် သူ၏ စက်မှုပညာရပ်မှာ အလွန်အမင်း အဆင့်မမြင့်သေးဟု အမြဲတွေးထားခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးသုံးဦး၏ လက်ရာကိုသာ ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။
"ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ အလောင်းကို ယူလာခဲ့မယ်။" နင်းကျော့က ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော် မည်သို့ ယူဆောင်လာမည်နည်း။
နင်းကျော့က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးမြန်းလိုက်သည်။
သီအိုရီအရဆိုလျှင် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် ဤအချိန်တွင် အဖြေပေးသင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို တင်းတင်းပိတ်ထားကာ မီးလျှံကြာပွတ်က မည်သို့ပင် ရိုက်နှက်နေစေကာမူ မည်သည့်အဖြေမျှ မပေးဘဲ ခေါင်းမာစွာ အောင့်အည်းသည်းခံနေလေသည်။
နင်းကျော့သည် မသေမျိုးနန်းတော်မှ ထွက်ခွာကာ ပြင်ပလောကသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
သူသည် ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းရှိရာသို့ သွားကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ယခင်က သူ ထုတ်ယူထားခဲ့သော အနှစ်သာရသွေးများကို မျောက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
သူသည် ပစ္စည်းများ ပြည့်နှက်နေသော သိုလှောင်အိတ် နှစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ မျောက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်နှင့် အတွင်းတွင် အသီးသီး ထားရှိလိုက်သည်။
ထို့နောက် အလောင်း၏ ဘေးတွင် လှဲလျောင်းလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မျောက်ကြီး၏ အလောင်းကို ထိကိုင်ကာ စမ်းသပ်ခံတပည့်အမှတ်အသားကို အာရုံခံလိုက်သည်။
နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းနှင့်အတူ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းတံခါး နောက်ကွယ်ရှိ အခန်းထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။
အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ချေသည်။
အခန်း (၈၂) - ယွမ်တာရှန့် တစ်ကျော့ပြန် အသက်ဝင်လာခြင်း
ချော်ရည်နန်းတော်
နင်းကျော့၏ ဝိညာဉ်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူပူးကပ်နေခဲ့သော ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။
သို့သော်လည်း နင်းကျော့ အမြန်ပြန်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရုပ်သေးအစိတ်အပိုင်းများသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်စုစည်းသွားပြီး မကြာမီပင် ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခဲ့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေရာပြောင်းအစီအရင်ကွင်းမှ ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို ထွေးထုတ်လိုက်လေသည်။ ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ မျက်စိရှေ့မှောက် မှောင်အတိကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
၎င်းအဖြစ်ချင်ဆုံး အခြေအနေက ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီမဟုတ်လော။ ခဏမျှ နဂါးမျက်လုံးအစုံဖြင့် နင်းကျော့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး နှာခေါင်းမှ လေပူများကို မှုတ်ထုတ်နေကာ အသက်ရှူထုတ်တိုင်း မီးပွားများ လွင့်စင်နေတော့သည်။
သို့သော် နင်းကျော့ကမူ ဘာကိုမျှ ခံစားရခြင်းမရှိပေ။ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ အသက်ရှူသံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့၍ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေတော့သည်။
ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မသေမျိုးနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေ၏။ အသံလှိုင်းများသည် အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားရာ မီးလျှံတောင်တန်း၏ ထိပ်ဖျားရှိ ချော်ရည်များကို လွင့်စင်စေပြီး မီးခိုးတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
မြို့စားမင်း မုန့်ခွေမှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်ကာ "နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။
ချော်ရည်နန်းတော်၏ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌မူ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ရူးသွပ်သွားသကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ ပျံသန်းနေပြီး မီးလျှံတိုင်များကို တရစပ်မှုတ်ထုတ်ကာ မြင်မြင်သမျှကို လောင်ကျွမ်းစေနေသည်။
ချော်ရည်နန်းတော်တစ်ခုလုံး ပိုမိုရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်လာလေ၏။ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မီးလျှံများ၏ အရိပ်ထဲတွင် မုန့်ခွေ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်လာသည်။
နင်းကျော့ကမူ ဤအကြောင်းများကို လုံးဝမသိရှိဘဲ သူရှိနေသော အခန်းအတွင်း၌ အရာအားလုံးက တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို အမြန်စစ်ဆေးပြီးနောက် သူသည် အံ့အားသင့်သလို စိတ်ပျက်သလိုလည်း ဖြစ်သွားရ၏။
အံ့သြရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားရုံဖြင့် ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ သယ်ဆောင်လာနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူ့အတွက် အတွေ့အကြုံသစ်ပင် ဖြစ်သည်။
စိတ်ပျက်ရခြင်းမှာမူ ယွမ်တာရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်နှင့် အတွင်းပိုင်းတို့တွင် သိုလှောင်အိတ်များကို အထူးတလည် ဝှက်ထားသော်လည်း ထိုအိတ်များမှာ နေရာပြောင်းလာခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"နန်းတော်ထဲဝင်လာတဲ့ တစ်လျှောက်လုံး ငါ့ရဲ့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အာရုံခံနေခဲ့တာ" ဟု သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။
"ဟူး... ပစ္စည်းကိရိယာ အများအပြားကိုသာ သယ်လာလို့ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ ချော်ရည်နန်းတော်ထဲက အရင်းအမြစ်တွေက ကန့်သတ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကြောင့် ကုန်သလောက် ဖြစ်နေပြီ။"
အကယ်၍ အရင်းအမြစ်သာ လုံလောက်ပါက ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှု သုံးခုကို မည်သူမျှ မထိုးဖောက်နိုင်အောင် အခိုင်အမာ တည်ဆောက်နိုင်မည်ဟု နင်းကျော့ ယုံကြည်နေသည်။
စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို သူ စတင်စဉ်းစားတော့သည်။ မျောက်အလောင်းကို သယ်လာနိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း မသေမျိုးနန်းတော်သို့ မည်သို့ လွှဲပြောင်းပေးရမည်နည်း။
သူသည် ဤအဆင့်ကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိသည့်အပြင် သတင်းအချက်အလက်လည်း အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသည်။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဤအချက်အလက်ကို နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်က ချက်ချင်းပေးရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းမှာ ပင်မခန်းမဆောင်ထဲတွင် အံကြိတ်ကာ အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေရ၏။
၎င်း၏ နောက်မှ လိုက်နေသည်မှာ မီးလျှံကြာပွတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း
မီးလျှံကြာပွတ်သည် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်ကို တရစပ် ရိုက်နှက်နေပြီး ၎င်းမှာ ကျောက်တိုင်များကို ပတ်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးနေရရှာသည်။
မီးလျှံတောင်တန်း၏ ထိပ်ဖျားတွင်မူ မုန့်ခွေသည် သူ၏ခွန်အားရှိသမျှကို စုစည်းကာ အသည်းအသန် ကျင့်စဉ်များ ထုတ်ဖော်နေပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဖိနှိပ်ရန် လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
သို့သော် မသေမျိုးနန်းတော်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများက ထိုလက်ဝါးကြီးကို လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွက်သွား၏။ မုန့်ခွေသည် သက်ပြင်းချရင်း မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော် အစီအရင်ကြီးကို အသုံးပြုကာ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရတော့သည်။
"ဒီ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်ကို ဘာတွေက ဒီလောက် ရူးသွပ်သွားစေတာလဲ"
ယခုအကြိမ် ချော်ရည်နန်းတော်၏ လှုပ်ခတ်မှုမှာ အတိုင်းအတာ အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မုန့်ခွေအပေါ် ကျရောက်သော ဖိအားမှာလည်း အလွန်ကြီးမားလှ၏။
နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ပဲ့တင်ထပ်လာသော နဂါးဟိန်းသံထဲတွင် မကျေနပ်မှု၊ ဒေါသနှင့် အကူအညီမဲ့မှုတို့ ရောပြွမ်းနေသည်ကိုပင် ကြားနေရသည်။
အစပိုင်းတွင် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်ကို ရိုက်နှက်နေသည့် မီးလျှံကြာပွတ်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသော်လည်း ၎င်းက ခေါင်းမာစွာ ခုခံနေပြီး တာဝန်ကို ပျက်ကွက်နေသောကြောင့် နောက်ထပ် မီးလျှံကြာပွတ်များ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ငါးခု၊ ခြောက်ခုမျှသော မီးလျှံကြာပွတ်များသည် ၎င်းနောက်သို့ လိုက်၍ အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်နေတော့သည်။ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရိုက်ခံရလွန်း၍ အရောင်မှိန်ကာ အားနည်းလာပြီးနောက်တွင်မူ မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးပို့လိုက်ရလေသည်။
အခန်းထဲရှိ နင်းကျော့မှာ တစ်ခုခုကို စမ်းသပ်ရန် ပြင်နေစဉ် ထိုအချက်အလက်ကို ရရှိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ "ချော်ရည်နန်းတော်က အတော်လေး ပျက်စီးနေပုံရတယ်၊ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားသင့်တာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ နင်းကျော့သည် ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို တံခါးဝသို့ ဆွဲခေါ်သွား၏။ သူ၏ သေးငယ်သော ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို ဆွဲရသည်မှာ အလွန်ပင်ပန်းပြီး အချိန်ကုန်လှသည်။
အလောင်းကို တံခါးရှေ့သို့ ရောက်အောင် ဆွဲပြီးသည်နှင့် နေရာပြောင်းအစီအရင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ဝါးမြိုသွားလေတော့သည်။
နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တွန့်လိမ်နေပြီး မီးလျှံကြာပွတ်များ၏ ရိုက်နှက်မှုကို နာကျင်စွာ အံတုနေရသည်။
၎င်း၏ နဂါးမျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုအပြင် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အရိပ်အယောင်များလည်း ရှိနေ၏။ နင်းကျော့သည် အသင့်တော်ဆုံး ရွေးချယ်မှုကို လုပ်သွားခဲ့ပြီဆိုသည်ကို ၎င်း သိလိုက်ပြီမဟုတ်လော။
အကယ်၍ နင်းကျော့သာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အလောင်းကို ယူလာပြီး ဝိညာဉ်စည်းချက် စက်မှုလက်နက်ကို ဖန်တီးခဲ့လျှင် သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယွမ်တာရှန့်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၉) သာ ရှိသည်။ ၎င်းကို ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြု၍ စက်မှုလက်နက် ဖန်တီးပါက နင်းကျော့၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်အတွင်းတွင်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။
အဓိက အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ မသေမျိုး ပါရမီထူး ဖြစ်သည်။ မသေမျိုး ပါရမီထူးပါသော ကုန်ကြမ်းများသည် အလွန်ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးမားလှ၏။
ချော်ရည်နန်းတော်တွင် ကြေးဝါဆေးဖို၊ သံဆေးဖို၊ ငွေဆေးဖိုနှင့် ရွှေဆေးဖို ဟူ၍ ဆေးဖို လေးမျိုး ရှိသည်။ မသေမျိုး ပါရမီထူးပါသော ကုန်ကြမ်းများကို ကျိုချက်ရန်အတွက် ရွှေဆေးဖိုကိုသာ အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။
မသေမျိုး ကုန်ကြမ်းများကို ကျိုချက်ပြီးပါက ထိုဆေးဖိုကို တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြု၍ ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ချော်ရည်နန်းတော် စတင်တည်ဆောက်စဉ်က ရွှေဆေးဖို ရှစ်လုံးရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လေးလုံးသာ ကျန်တော့သည်။
ထို့ကြောင့် ယွမ်တာရှန့်ကို ကျိုချက်ရန်အတွက် နောက်ထပ် ဆေးဖိုတစ်လုံးကို အသုံးမပြုဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ဤသို့ဖြစ်လာသည်ကို လုံးဝမလိုလားသော်လည်း လက်တွေ့အခြေအနေက အလွန်ပင် ရက်စက်လွန်းလှ၏။ ၎င်းသည် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို ရွှေဆေးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်ရတော့သည်။
ဆေးဖိုက စတင် ကျိုချက်လေပြီ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဆေးဖိုမှနေ၍ ခန့်ညားထည်ဝါသော အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအလင်းရောင်မှာ အလွန်ပင် စူးရှလှပြီး ကောင်းကင်ယံကို တိုင်အကြီးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုးဖောက်သွား၏။
"အခုကော ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟု မုန့်ခွေက ဝေခွဲမရစွာ တွေးတောနေပြီး အစီအရင်ကြီးကို အသုံးပြုကာ ထိုအလင်းတိုင်ကြီးကို ဖုံးကွယ်ရန် မီးခိုးတိမ်တိုက်များကို ဖန်တီးလိုက်ရသည်။
"ငါသာ မသေမျိုးနန်းတော်ထဲကို ဝင်လို့ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ..." မုန့်ခွေသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အံကြိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
သူ၏ စက်မှုပညာရပ်မှာ အလွန်ပင် နိမ့်ပါးလှသည်။ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စံနှုန်းနှင့်ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် နိမ့်ကျလွန်းနေခြင်း ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် သူသည် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်မခံခဲ့ရပေ။ ဤကိစ္စတွင်မူ သူသည် စံနှုန်းများ လျှော့ချပြီးနောက် ဝင်ရောက်ခွင့်ရခဲ့သော ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့ထက်ပင် အရည်အချင်း မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း မသေမျိုးနန်းတော်၏ ရွေးချယ်မှုကို မခံခဲ့ရပေ။
အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ လက်အောက်ငယ်သား အချို့မှာမူ ရွေးချယ်ခံရသဖြင့် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ အသာစီးရမှုမှာ မထင်ရှားလှသည့်အပြင် ကျိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စုတို့ကိုလည်း မကျော်တက်နိုင်ခဲ့ကြချေ။
ထို့ကြောင့် ချော်ရည်နန်းတော် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် မုန့်ခွေသည် တောင်ထိပ်တွင် ကိုယ်တိုင်တပ်စွဲကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအကြောင်းပြချက်ဖြင့် မသေမျိုးနန်းတော်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ကျင့်ကြံသူများ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ယာယီ တားဆီးထားခဲ့သည်။
ကျိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စုတို့က ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသော်လည်း မုန့်ခွေက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ မြို့စားမင်းဂေဟာကလည်း မသေမျိုးနန်းတော်ထဲသို့ ကျင့်ကြံသူများကို တိုက်ရိုက် မစေလွှတ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။
မြို့စားမင်း မုန့်ခွေသည် တမ်းတခြင်းပြည်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှာမူ မြို့စားမင်းဂေဟာက လူများ တိတ်တဆိတ် စေလွှတ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မသေမျိုးနန်းတော်ကိုသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြရ၏။
"ချုံအာကတော့ ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး မျှော်လင့်ချက်ပဲ"
မုန့်ခွေသည် မုန့်ချုံအပေါ်တွင် အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက မုန့်ချုံသည် လျှပ်စီးအဟုန် ပညာရပ်ကို အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်အောင် တိုးတက်စေခဲ့ပြီး ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုများကို ပြသခဲ့သည်။
"ချုံအာက ပါရမီထူးပြီး ကံကြမ္မာလည်း အရမ်းကောင်းတာ။ ဘယ်လိုဖိအားမျိုးမဆို သူ့ကို ပိုပြီး သန်မာလာစေမှာပဲ။ တရားမျှတတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ သူ့ကို ဘယ်သူကများ ဖိနှိပ်နိုင်မှာလဲ"
အလင်းတိုင်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချော်ရည်နန်းတော်မှာလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ မုန့်ခွေသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
နင်းကျော့၏ ရှေ့မှောက်တွင် နေရာပြောင်းအစီအရင်ကွင်း တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။ ထိုကွင်းထဲမှ စက်မှုမျောက်တစ်ကောင်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မြောကျလာ၏။
"ပြီးသွားပြီလား"
နင်းကျော့သည် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားလိုက်သည်။ ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား စက်မှုမျောက်က သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့လာ၏။
၎င်းက နင်းကျော့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏မျက်လုံးအိမ်များမှာ သွေးကဲ့သို့ နီမြန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
နင်းကျော့သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို လျှော့ချလိုက်၏။ ယခုအခါတွင်မူ ယွမ်တာရှန့်သည် တစ်ကျော့ပြန် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။