အခန်း (၂၃၁-၂၃၂)

အခန်း (၂၃၁) - လောကတစ်ခွင်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြခြင်းနှင့် အပိုဆောင်းဆေးလုံးများ

“ရွှီနင် ပြန်ရောက်လာပြီလား”

သူတို့သုံးယောက်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး အလျင်စလို မေးလိုက်ကြသည်။

“သူ ဘေးကင်းရဲ့လား”

“သူ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာပါပြီ”

ယွမ်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်းချုပ်ကို ရွှီနင် သတ်ပစ်လိုက်ပါပြီ၊ အကြီးအကဲတွေကိုလည်း ဖမ်းဆီးထားလိုက်ပြီတဲ့”

“ကောင်းလိုက်လေ”

အကြီးအကဲသုံးဦးစလုံး အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး သူတို့ရင်ထဲမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးလည်း လျော့ကျသွားချေပြီ။

ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်းက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးလိုသည့် အချက်မှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသားတိုင်း၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆူးတစ်ချောင်းပမာ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်း ရှိနေသရွေ့ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသည် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ရှိနေမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ရွှီနင်က ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်းကိစ္စကို ဦးဆောင်ဖြေရှင်းလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ အကျပ်အတည်း ပြေလည်သွားရုံသာမက ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုလုံးသည်လည်း ငြိမ်းချမ်းသည့်အခြေအနေဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပေတော့မည်။

“ရွှီနင်ဆီ သွားကြရအောင်”

အကြီးအကဲသုံးဦးသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာအခန်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

“အကြီးအကဲတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက...”

ယွမ်ချန်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကိစ္စမရှိဘူး”

အကြီးအကဲသုံးဦးလုံးမှာ စိတ်ခံစားချက် ကောင်းမွန်နေကြလေသည်။

“ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုလုံး ပြန်ပြီးငြိမ်းချမ်းသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ဒဏ်ရာတွေကိုကုသဖို့ အချိန်အများကြီး ရသွားပြီလေ”

အကြီးအကဲ တုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

“မှန်တယ်”

သွမ့်ချင်းဟွေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါတို့လောလောဆယ် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို သွားဖို့ အစီအစဉ်မှ မရှိတော့တာပဲဟာ”

အကြီးအကဲ ချိုးရန့်ရှန်းကလည်း သဘောတူလေသည်။

သူတို့သုံးဦး ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ သွားရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သောကိစ္စပင်။ အခြားသူများ ထွက်သွားကြခြင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ကြမ်းတမ်းလွန်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို သည်းမခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သုံးဦးအတွက်မူ ဒဏ်ရာပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးကသာ စိတ်ထဲရှိသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာ ဖြစ်လေသည်။

အကြီးအကဲသုံးဦးသည် ယွမ်ချန်၏ စိုးရိမ်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ရွှီနင်ပြန်လာခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြိုဆိုရန် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြတော့သည်။

ရွှီနင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ် မီရှင်းယယ်နှင့် အခြားသူများက ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

ရွှီနင်က သတင်းကို ရှင်းပြပြီးနောက် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှ လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြလေသည်။

အကျပ်အတည်းကြီးကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသည် ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခု၌ နံပါတ်တစ် အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ရွှီနင်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းအား ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခု၏ နံပါတ်တစ် အင်အားစုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ချေပြီ။

သေချာသည်မှာ ရွှီနင်သည် ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြပေသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးရာက ရှီဖုန်းရွှိကဲ့သို့ပင် သူ့ကို ကျိဖုန်းပြည်နယ်ရှိ လူတိုင်းနှင့် ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်း တစ်ခုလုံးက အမှတ်ရနေကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်း ပျက်သုဉ်းသွားသည့်သတင်းသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှတစ်ဆင့် ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းရှိ ဂိုဏ်းအားလုံးထံသို့ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်း…

“သတင်းထူးပဲ”

စစ်ယင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ “ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်းချုပ်ကို ရွှီနင် သတ်လိုက်ပြီ၊ အကြီးအကဲတွေကိုလည်း ဖမ်းထားလိုက်ပြီတဲ့။ ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းရဲ့ အကျပ်အတည်း ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ”

“တကယ်လား”

ယွမ့်ယွမ်မှာ အလွန်အံ့သြသွားလေသည်။

“တကယ်ပေါ့”

စစ်ယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး အောင်ပွဲခံဟစ်ကြွေးကြလေတော့သည်။

လူအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ မီးခိုးရောင်လေးနှင့် ရှောင်ဟေးတို့မှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာများဖြင့် ခေါင်းမော့ထားကြသည်။

ရွှီနင်သည် သူတို့၏ သခင်ပင် မဟုတ်ပါလော။

ဖေးယွင်ပြည်နယ်၊ ယွင်ယင်းမြို့…

“ရွှီနင်က ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်းရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းလိုက်ပြီတဲ့”

ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှိုးက ဝူလန်ချုံကို ပြောလိုက်လေသည်။

“တကယ်လား”

ဝူလန်ချုံ၏ နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

“ဒီသတင်းက အကြီးအကဲ ထန်ယွင်ခုံးနဲ့ အကြီးအကဲ ကူမန်တို့ဆီက ရတာပါ”

ဖုန်းရှိုး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“ရွှီနင်... သူက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ”

ဝူလန်ချုံက တောင်ဝှေးကို မှီကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ငါ သူ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှတယ်။ ရွှီနင်က ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ တကယ့်ကို နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပဲ”

“ကံမကောင်းစွာနဲ့ အရင်တုန်းက မထင်မှတ်ထားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကြောင့် ရွှီနင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းထဲ မဝင်ခဲ့ရတာပဲ”

ဖုန်းရှိုး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော နောင်တတရားများ ပေါ်လွင်နေသည်။

“အတိတ်ကကိစ္စတွေကို တွေးမနေပါနဲ့တော့၊ ရွှီနင်မှာ တူမတစ်ယောက် ရှိတယ်မဟုတ်လား”

ဝူလန်ချုံက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်သားပဲ”

ဖုန်းရှိုးတစ်ယောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

“ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်း ကိစ္စတွေကြောင့် ဒီအချက်ကို ငါ မေ့နေခဲ့တာ။ အခု ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းက တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုတော့ ငါ့တပည့်တစ်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး သူမနဲ့ အဆက်အသွယ်လုပ်ဖို့၊ ရင်းနှီးအောင်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ရမယ်၊ ပြီးရင် သူမကို ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခိုင်းလို့ရတာပေါ့”

ကျိဖုန်းပြည်နယ်ရှိ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုတွင်…

“လုပ်တာ ကောင်းတယ် ညီလေးရေ”

ဟယ့်မင်ယဲ့မှာ ဤသတင်းကို ကြားရ၍ အလွန်ဝမ်းသာနေလေသည်။

လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူသည် ရွှီနင် လက်ဆောင်ပေးထားသော တာအိုလက်နက်ကို သယ်ဆောင်ကာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားလေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်။

ရွှီနင်သည် ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် စွမ်းအင်ပြန်လည်ပြည့်ဝစေရန် ကျင့်ကြံ‌ခြင်းအခန်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

နောက်တစ်လကြာသည်အထိ ရွှီနင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲမှ အပြင်သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မထွက်ခဲ့ချေ။

ရွှီနင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ် အပြင်လောကကြီးမှာမူ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေခဲ့သည်။ ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းရှိ သိုင်းအင်အားစု အားလုံးနီးပါးသည် ရွှီနင်၏ အစွမ်းသတ္တိအကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုနေကြလေသည်။

ကျိဖုန်းပြည်နယ် အပြင်ဘက်မှ လူအများအပြားသည် ရွှီနင်၏ မျက်နှာကို မြင်တွေ့လို၍ လာရောက်လည်ပတ်ကြရာ လူတန်းကြီးမှာ အဆုံးအစမရှိအောင်ပင်။

သို့သော် ရွှီနင်မှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသဖြင့် သူတို့ကို မီရှင်းယယ်၊ အကြီးအကဲများ၊ ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် အခြား အဓိကတပည့်များကသာ ဧည့်ခံနိုင်လေသည်။

ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အဝေးသို့တိုင် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။

အခြားပြည်နယ်များမှ ပါရမီရှင် မျိုးဆက်များစွာသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များ ဖြစ်လာရန် ကျိဖုန်းပြည်နယ်သို့ အဝေးကြီးမှ လာရောက်ကြရာ မိသားစုကြီးများမှ မျိုးဆက်များစွာလည်း ပါဝင်လေသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်ပြီးနောက် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသည်လည်း တပည့်များ လက်ခံရာတွင် ကန့်သတ်ချက်များကို ဖြေလျှော့ပေးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် ဂိုဏ်း၏လုံခြုံရေးကို အာမခံရန်အတွက် တပည့်တစ်ဦးကို မလိုအပ်တော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၊ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့် အခြားထိပ်တန်းဂိုဏ်းအချို့သည် ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်း တစ်ဝိုက်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အခြား ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်း တပည့်များ၏ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေရန် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင်များကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်း တပည့်များသည် ယခင်က တာဝန်အသီးသီးဖြင့် အပြင်သို့ စေလွှတ်ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို ကာကွယ်ရန် ယခုပင် သူတို့အားလုံးကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်း တပည့်များကို ဖမ်းမိပြီးနောက် လောလောဆယ် အကျဉ်းချထားရန် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။

ထန်ယွင်ခုံးနှင့် ကူမန်တို့ ယွင်ယင်းမြို့တွင် ရှိနေသရွေ့ ထိုတပည့်များကို ခြိမ်းခြောက်ဟန့်တားထားနိုင်ပေမည်။

တစ်လကျော် အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

များပြားလှသော ကုသရေးဆေးလုံးများ၏ အကူအညီဖြင့် ရွှီနင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်မလာခဲ့ပေ။ ထိုအစား ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင် ချန်ရစ်ခဲ့သော အံ့မခန်း တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်ကို မှတ်သားကာ လေ့ကျင့်နေခဲ့လေသည်။

ယခင်က ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသော အကြီးအကဲများအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အရင်းအမြစ်များကို ရွှီနင်အား ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။ လူကျန့်ရှင်၏ စုဆောင်းထားမှုများနှင့် ပေါင်းလိုက်သောအခါ ရွှီနင်သည် စုစုပေါင်း စွမ်းအင်ယူနစ် ၃၀၀,၀၀၀ ခန့်ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤစွမ်းအင်ပမာဏကို စုပ်ယူရာတွင် ရွှီနင်သည် အမှန်တကယ် ချန်လှပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်းမှ လူများထံမှ ရရှိထားသော အရင်းအမြစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ချန်ထားခဲ့သည်။

၎င်းတို့မှာ အဓိကအားဖြင့် အဆင့်မြင့် အထောက်အကူပြုဆေးလုံးများနှင့် ကုသရေးဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုဆေးလုံးများအပြင် နှင်းပုံဆောင်ခဲများကဲ့သို့ လက်တွေ့တိုက်ပွဲများတွင် အသုံးပြုနိုင်သည့် တစ်ခါသုံးပစ္စည်းအချို့လည်း ပါဝင်လေသည်။

ယခင် မိစ္ဆာမျောက်ဝံသေရည်မှ ရရှိထားသော စွမ်းအင် ၁၅၀,၀၀၀ ယူနစ်နှင့် ဤစွမ်းအင် ၃၀၀,၀၀၀ ယူနစ်ကို ပေါင်းလိုက်ပြီးနောက် ယခုအခါ ရွှီနင်၌ စုစုပေါင်း စွမ်းအင် ၄၅၀,၀၀၀ ယူနစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုပမာဏမှာ များပြားလှသည် ဆိုသော်ငြားလည်း ကြယ်တာရာချီနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်မူ များစွာ လိုအပ်နေသေးသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာအိုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် စွမ်းအင် ၉၀၀,၀၀၀ ယူနစ် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤပမာဏသည် သူ၏ တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်မူ လုံလောက်ပေသည်။

တာအိုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်၏ အမွေအနှစ်ကို ချိုးဖောက်ကာ ပင်လယ်နီဆေးကျမ်းကို ရရှိခဲ့လေသည်။

ပင်လယ်နီဆေးကျမ်းကို ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်က ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းထဲတွင်ပါဝင်သော ဆန်းကြယ်သော ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်သည် ရွှီနင်၏ အမြင်ကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် ပင်လယ်နီဆေးကျမ်းကို ပထမအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန်အတွက် စွမ်းအင် ၁၀၀,၀၀၀ ယူနစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

တစ်ဆင့်သာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းက လုံလောက်ပေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲတွင် ရွှီနင်သည် ဆေးပေါင်းဖိုတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပင်လယ်နီဆေးကျမ်းကို အသုံးပြု၍ ဆေးလုံးများ စတင်ဖော်စပ်လေတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ရွှီနင် ဖော်စပ်လိုက်သော ဆေးလုံးများမှာ သူ့အတွက် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစောပိုင်း စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုတွင် ချန်လှပ်ထားခဲ့သဖြင့် သူ့အတွက် အသုံးပြုရန် လုံလောက်သော ဆေးလုံးများ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် ဤဆေးလုံးများကို မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေများအတွက် အဓိကထား၍ ဖော်စပ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မကြာမီအချိန်တွင် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ သွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လာမည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိနိုင်ချေ။

ဤအချိန်အတောအတွင်း ရွှီနင်သည် ထောင်ထောင်၊ ကောယယ်၊ ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် အခြားသူများ လိုအပ်မည့် ဆေးလုံးများအားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ထောင်ထောင်အတွက်ဆိုလျှင်မူ သာမန်လူသားနယ်ပယ် ပထမအဆင့်မှ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်အထိ လိုအပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုအပ်သည်ဖြစ်စေ သူမအတွက် အားလုံး ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် ရွှီနင်သည် ရှောင်ဟေးအတွက်လည်း ဆေးလုံး အမြောက်အမြားကို ဖော်စပ်ပေးခဲ့သေးသည်။

ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ သွားသည့်အခါ ရွှီနင်သည် မီးခိုးရောင်လေးနှင့် ချင်းယင်တို့ကိုသာ ခေါ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ရှောင်ဟေးကိုမူ ခေါ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။ ရှောင်ဟေး၏ စွမ်းအားနှင့် သွေးမျိုးဆက်အရ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်တွင် ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ဟေးအား ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ကူညီပေးမည့် ဆေးလုံးအချို့ ချန်ထားခဲ့ပြီး ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းတွင် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ရွှီနင်သည် ဝမ့်ယယ်အတွက်ပါ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပေးခဲ့လေသည်။

ဝမ့်ယယ်သည် ဒဏ်ရာရထားပြီး ရွှီနင် တာအိုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ဝမ့်ယယ်၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူ၏ အသက်သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက် ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင် ချန်ရစ်ခဲ့သော ဆေးကျမ်းများထဲမှ ဝမ့်ယယ်၏ ဒဏ်ရာများကို သက်သာစေနိုင်သည့် ဆေးလုံးများကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ဤဆေးလုံးများသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို အမြစ်ပြတ် မကုသနိုင်သော်လည်း ဒဏ်ရာများကို အနည်းငယ် သက်သာစေနိုင်သည်။

ဝမ့်ယယ်အတွက် ဖော်စပ်ပေးရသော ဆေးလုံးများမှာ ဖော်စပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များမှာလည်း ရှားပါးလှသည်။ ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်းနှင့် အခြားသူများ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များထဲမှ လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းများကိုသာ မတွေ့ခဲ့ပါက ရွှီနင်သည် အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဆေးလုံးများအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ဧည့်သည်များနှင့် အရင်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက် ဝမ့်ယယ်ကိုရှာရန် ဂိုဏ်း၏ နောက်ဘက်တောင်ပေါ်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

ကျောက်စိမ်းညဂိုဏ်းကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဝမ့်ယယ်သည် ရွှီနင်နှင့်အတူ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲ ဝမ့်ယယ်”

ရွှီနင် ဝမ့်ယယ်ကို တွေ့ရှိချိန်တွင် ဝမ့်ယယ်မှာ အနားယူနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ဝမ့်ယယ်သည် ရွှီနင်ထက် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု နည်းပါးခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှု အမြန်နှုန်းမှာမူ ရွှီနင်ထက် များစွာ နှေးကွေးနေခဲ့သည်။

“မင်း အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းသွားပြီထင်တယ်”

ရွှီနင်တစ်ယောက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ့်ယယ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

လျင်မြန်သော ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုသည် နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်၏ လက္ခဏာများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဓာတ်စွမ်းအင်မျိုးစေ့ ခြောက်ခုကို ပေါင်းစည်းထားခြင်း၏ အကူအညီသည် ကဏ္ဍပေါင်းစုံတွင် ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်နေလေသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်”

ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝမ့်ယယ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ဆေးလုံးများကို ထုတ်ယူကာ သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရွှီနင်က ဝမ့်ယယ်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဆေးလုံးများမှာ ကြွေပုလင်း အလုံးနှစ်ဆယ် အပြည့်ရှိပြီး အချိန်ကာလ အသီးသီးတွင် သောက်သုံးရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဤကြွေပုလင်း အလုံးနှစ်ဆယ်ကို သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးထဲတွင် ထည့်သွင်းထားလေသည်။

“ဒါက ဘာတွေလဲ”

ဝမ့်ယယ်က သစ်သားသေတ္တာကို ယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ စီရီထားသော ကြွေပုလင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကြွေပုလင်းတစ်လုံး၏ အဆို့ကိုဖွင့်ကာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။

“ဟင်...”

ဆေးဖက်ဝင်အပင် အနံ့သင်းသင်းလေးကို ရှူရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ့်ယယ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဒဏ်ရာဟောင်းများ သက်သာသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါတွေက အကြီးအကဲရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို သက်သာစေမယ့် ဆေးလုံးတွေပါ”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို သက်သာစေမယ့် ဆေးလုံးတွေ ဟုတ်လား”

ဝမ့်ယယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဒီဆေးလုံးတွေကို လူကျန့်ရှင်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ရခဲ့တာလား”

“မဟုတ်ပါဘူး”

ရွှီနင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာပါ”

“မင်း ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာ ဟုတ်လား”

ဝမ့်ယယ်သည် ဤအခြေအနေကို လုံးဝ ထင်မထားခဲ့သည်မှာ သိသာလှသည်။

“ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှာတုန်းက ကျွန်တော် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်တစ်ခုကို ရခဲ့တယ်။ တာအိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲဒါကို လေ့ကျင့်ခဲ့တာ၊ မကြာသေးခင်ကမှ အခြေခံအဆင့်ကို ရောက်သွားလို့ ဒီဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်ပေးလိုက်တာပါ”

ရွှီနင်က ရှင်းပြလေသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း...”

ထိုအခါမှသာ ရွှီနင်၌ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဘက်တွင် မည်မျှ ပါရမီရှိကြောင်း ဝမ့်ယယ် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ့်ယယ်သည် ရွှီနင်က သူ့အတွက် အထူးတလည် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ဝမ်းမြောက်နေမိလေတော့သည်။

အခန်း (၂၃၂) - နှုတ်ဆက်ခြင်း၊ ဝမ်ရှန့်သို့

“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။”

ရွှီနင်နှင့်ပတ်သက်၍ နားလည်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဝမ့်ယယ်သည် ရွှီနင်၏ပါရမီကိုသာမက သူ၏စရိုက်ကိုပါ အသိအမှတ်ပြုလာလေသည်။

ဝမ့်ယယ်၏အမြင်တွင် ရွှီနင်၏ စိတ်နေသဘောထားအရ ယန့်လုဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်ကို သူ၏လက်ထဲသို့ အပ်နှင်းထားခြင်းသည် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိနိုင်ပေ။

“မင်း ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို ဘယ်တော့ထွက်ခွာမှာလဲ။”

ဝမ့်ယယ်သည် ရွှီနင်ပေးသော ဆေးလုံးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူ ဤသို့မေးလိုက်ခြင်းမှာ ရွှီနင်ကို မြန်မြန်ထွက်သွားရန် တိတ်တဆိတ် တိုက်တွန်းလို၍မဟုတ်ဘဲ ရွှီနင်၏ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ သွားလိုသောဆန္ဒကို ဝမ့်ယယ် ရိပ်မိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“ကျွန်တော် ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို တစ်ခေါက်လောက် ပြန်သွားကြည့်မလို့ပါ။”

ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရက်အနည်းငယ်ကြာရင်တော့ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို သွားပါမယ်။ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက ထန်ယွင်ခုံး၊ ကူမန့်တို့နဲ့လည်း တိုင်ပင်ထားပြီးပါပြီ။ အဲဒီကျရင် ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ထွက်ခွာကြမှာပါ။”

“အင်း...”

ဝမ့်ယယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

“စီနီယာဝမ့်ယယ်၊ မှာစရာတစ်ခုခုများ ရှိသေးလား။”

ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။

“မှာစရာတချို့တော့ ရှိတယ်...”

ဝမ့်ယယ်က ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်ဖို့ အလောတကြီး မစီစဉ်ပါနဲ့ဦး။ လန်ယန်လို့ခေါ်တဲ့သူကို အရင်ဆုံး သွားရှာရမယ်။”

“လန်ယန် ဟုတ်လား။”

ရွှီနင်သည် ထိုအမည်နာမကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။”

ဝမ့်ယယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“ယန့်လုဂိုဏ်း ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရတုန်းက ယခင်ဂိုဏ်းချုပ်က ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာတွေအားလုံးကို လန်ယန်ဆီမှာ အပ်နှံခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ လန်ယန်က ယန့်လုဂိုဏ်းဝင် မဟုတ်ဘူး။ သူက ယခင်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ပဲ။”

“လန်ယန်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ။”

ရွှီနင်က အသေးစိတ် ထပ်မေးလိုက်လေသည်။

“သူမက ကုချင်းစီရင်စု၊ ဖုန်းဟယ်မြို့နယ်ရဲ့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့နေရာမှာ သီးသန့်နေထိုင်တာ။ သူက အဆင့်အရမ်းမြင့်တဲ့ တာအိုနယ်ပယ် ဆေးပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။”

ဝမ့်ယယ်က ဖြေလိုက်သည်။

“ဟိုရောက်လို့ စုံစမ်းကြည့်လိုက်ရင် သူဘယ်မှာနေလဲဆိုတာ မင်း အလွယ်တကူ သိနိုင်မှာပါ။”

“သူမနဲ့တွေ့ရင် မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြောပြပြီး လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်ပါ။ ပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်ရမယ်ဆိုတာကို သူမက ပြောပြလိမ့်မယ်။”

“ကုချင်းစီရင်စု၊ ဖုန်းဟယ်မြို့နယ်...”

ရွှီနင်သည် ထိုနေရာကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်တွင် အင်ပါယာနန်းတော်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ မြို့နယ်များ၊ စီရင်စုများနှင့် ခရိုင်များ ရှိကြောင်းကို ယခုအခါ ရွှီနင် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကုချင်းစီရင်စုသည် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မင်းဆက်၏ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

“မှတ်ထားနော်၊ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို ရောက်သွားရင် အင်ပါယာနန်းတော်နဲ့ ပဋိပက္ခမဖြစ်စေနဲ့။”

ဝမ့်ယယ်က သတိပေးလိုက်လေသည်။

“ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းက ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုနဲ့ မတူဘူး။ အင်ပါယာနန်းတော်ရဲ့ အင်အားက မင်းစိတ်ကူးယဉ်နိုင်တာထက်ကို ကျော်လွန်နေတယ်။ အင်ပါယာနန်းတော်က ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှာ အင်အားအကြီးမားဆုံး ဂိုဏ်းလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်။”

“နားလည်ပါပြီ။”

ရွှီနင် ဤအချက်ကို သေချာမှတ်သားထားလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ စီနီယာဝမ့်ယယ်။”

ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။

“ယွီယဲ့ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို သူတို့ ဘယ်လို စီစဉ်ကြမလဲ။”

“ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းတစ်ခွင်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ယွီယဲ့ဂိုဏ်းတပည့်တွေ အားလုံးကို ဖမ်းမိသွားပြီ။”

ဝမ့်ယယ်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးစီးသွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်နှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ထန်ယွင်ခုံးနဲ့ ကူမန့်တို့က သူတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာသက်သာဖို့ အနားယူရမယ့်အချိန်တွေကို စတေးပြီး ဒီကိစ္စကို ဦးဆောင်ဖြေရှင်းပေးခဲ့လို့ပဲ။”

“ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းက ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတွေမှာရှိတဲ့ လူအများစုက ဒီယွီယဲ့ဂိုဏ်းတပည့်တွေကို ရှင်းလင်းပစ်ချင်နေကြတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတပည့်တွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မကောင်းခဲ့တာ အမှန်ပဲလေ။ ပြီးတော့ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်တွေလည်း အများကြီး ပါနေတယ်။ သူတို့ကိုသာ မရှင်းလင်းပစ်ရင် အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ထန်ယွင်ခုံးနဲ့ ကူမန်တို့က အဲဒီလူတွေအားလုံးကို ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ဆီ ခေါ်သွားပြီး ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းကို ချဲ့ထွင်ဖို့အတွက် အပြင်စည်းတပည့်တွေအဖြစ် လက်ခံဖို့ အကြံပြုခဲ့ကြတယ်။”

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရွှီနင်တစ်ယောက် အံ့သြမဆုံး ဖြစ်သွားရလေသည်။

“သူတို့ကို ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းတပည့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ် ဟုတ်လား။ အဲဒီလိုမျိုး ဂိုဏ်းဝင်အဖြစ် အလွယ်တကူ အသိအမှတ်ပြုလို့ ရနိုင်ပါ့မလား။”

ရွှီနင်သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် သူတို့သည် ရန်သူများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဝမ့်ယယ်က ထိုစကားကိုကြားသော် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။

“ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုနဲ့ မတူဘူး။ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က တရားဝင်မဟုတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ တပည့်တွေ၊ အထူးသဖြင့် ယွီယဲ့ဂိုဏ်းလို ဂိုဏ်းငယ်လေးတွေရဲ့ တပည့်တွေဟာ သူတို့ဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု နည်းပါးကြတယ်။ သူတို့က ဂိုဏ်းရဲ့တာဝန်တွေကို ဆက်တိုက်ထမ်းဆောင်မှသာ ဂိုဏ်းဆီက အရင်းအမြစ်တွေကို ရနိုင်တာဆိုတော့ သူတို့နှစ်ဦးကြားက ဆက်ဆံရေးဟာ အပြန်အလှန် အကျိုးပြုရုံသက်သက်ပဲလေ။”

၎င်းမှာ သူဌေးနှင့် အလုပ်သမားကြားက ဆက်ဆံရေးမျိုး ဖြစ်မည်ဟု ရွှီနင် နားလည်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယွီယဲ့ဂိုဏ်းကြောင့် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာရှိသော အန္တရာယ်များကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယင်းမှာ ကောင်းသောအချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး ဆက်လက်စကားပြောကြပြီး ရွှီနင်က ဝမ့်ယယ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ရွှီနင် မြောက်ပိုင်းချောက်နက်မှ မထွက်ခွာမီ သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းတော့ မဟုတ်သေးပေ။

ထောင်ရွာမှ အပြန်တွင် သူ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

လေးလအကြာတွင်…

အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ တာအိုလက်နက်သင်္ဘောတစ်စင်းသည် လှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ခုတ်မောင်းနေလေသည်။

ရွှီနင်သည် သင်္ဘောဦးပိုင်း၌ရပ်ကာ အဝေးမှ ကုန်းမြေ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို လှမ်းမြင်နေရသည်။

“ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို ရောက်တော့မယ်။”

ရွှီနင်တစ်ယောက် ခဏတာမျှ စိတ်လှုပ်ရှားကြည်နူးသွားရလေသည်။

ဖေးယွင်ပြည်နယ်ရှိ ထောင်ရွာသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် မိသားစုနှင့်အတူ တစ်လကြာ အချိန်ဖြုန်းခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ဖုန်းရှိုး ရောက်လာခဲ့ပြီး ထောင်ထောင့်ကို ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုကြောင်း လာရောက်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ရွှီနင်သည် သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်လေသည်။

ရွှီနင်၏အမြင်တွင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသည် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိပေသည်။

ထောင်ထောင်မှာ ငယ်ရွယ်သေးသောကြောင့် ထောင်ယွင်ချွမ်းနှင့် ရွှီလျန်တို့ပါ ယွင်ယင်းမြို့သို့ အတူလိုက်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ဝေ့မိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်ကာ ထောင်ထောင့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီနင်သည် ထောင်ထောင့်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ဆေးလုံးများကို ဖုန်းရှိုးထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ထောင်ထောင့်အခြေအနေကိုကြည့်ကာ ဆေးတိုက်ရန် ယုံကြည်စွာ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။

ထောင်ထောင့်အနားသို့ စေလွှတ်ခံခဲ့ရသော ချူယဲ့ယန်ကိုမူ ရွှီနင်က ဝမ့်ယယ်ထံ စေလွှတ်၍ အစေခံအဖြစ် ထားရှိခဲ့သည်။ ကောယယ်အတွက်မူ ရွှီနင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကူညီမှုဖြင့် ကောယယ်သည် ဝေ့မိသားစု၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ယွင်ယင်းမြို့တွင် ကိုယ်ပိုင်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ရွှီနင်၏ ညီအစ်ကိုဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့် ကောယယ်သည် သာမန်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏လက်အောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များစွာ ရှိနေလေသည်။

မိသားစု၊ မိတ်ဆွေများနှင့် နှုတ်ဆက်ခွဲခွာချိန်တွင် လူတိုင်းက မခွဲခွာချင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရွှီနင်၏ ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေများအားလုံးမှာ သူည် ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းမှ ထွက်ခွာပြီး ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းရမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း သိထားကြပေသည်။

မိသားစုကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ဖေးယွင်ပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ရွှီနင်သည် မီရှင်းယယ်၊ ဟယ့်မင်ယဲ့၊ စစ်ယင်၊ ကျယ်ဝမ်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများကိုလည်း နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီ ရွှီနင်သည် ရှောင်ဟေးအတွက် သူဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို ချန်ထားပေးခဲ့လေသည်။

ရွှီနင်က သူ့ကို မခေါ်သွားခြင်းမှာ သူ့ကောင်းကျိုးအတွက်ဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ဟေး သိသော်လည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေဆဲပင်။

ရွှီနင်က ရှောင်ဟေးကို ယွင်ယင်းမြို့သို့သွားကာ ထောင်ထောင့်၏ စီးတော်ယာဉ်အဖြစ် အဖော်ပြုပေးရန် ပြောခဲ့ရာ ရှောင်ဟေးက သဘောတူခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝမ့်ယယ် ကိုယ်တိုင် ရွှီနင်နှင့် အခြားသူများကို ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်း ကမ်းရိုးတန်းရှိ သူတို့၏ သင်္ဘောဆီသို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့လေသည်။

ရွှီနင် ဖော်စပ်ပေးသော ဆေးလုံးများက ဝမ့်ယယ်၏ ဒဏ်ရာဟောင်းများကို သက်သာစေခြင်း မရှိခဲ့ပါက သူ ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ဒဏ်ရာများ သက်သာလာလျှင်တောင်မှ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ ပြန်ကာ ယန့်လုဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် ကူညီနိုင်မည်မဟုတ်သဖြင့် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ရွှီနင်အပေါ်၌သာ ပုံအပ်ထားရတော့သည်။

ထို့နောက် ရွှီနင်၊ ကူမန့်နှင့် ထန်ယွင်ခုံးတို့သည် ယွီယဲ့ဂိုဏ်းမှ တပည့်များနှင့်အတူ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

အန္တရာယ်များလှသော အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် သုံးလနီးပါး ရွက်လွှင့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို ရောက်ဖို့ နေ့ဝက်တောင် မလိုတော့ဘူး။”

ထန်ယွင်ခုံးသည် ကုန်းပတ်ပေါ် လျှောက်လာပြီး ရွှီနင်၏အနားသို့ ရောက်လာသည်။

“ဟိုက ဝာာအိုလက်နက် ငါးဖမ်းလှေတွေကို ကြည့်လိုက်ဦး။”

ထန်ယွင်ခုံးက အဝေးမှ လှေရိပ်များကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“တာအိုလက်နက် ငါးဖမ်းလှေတွေ ဟုတ်လား။”

ရွှီနင်သည် ထန်ယွင်ခုံး ညွှန်ပြရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အချို့သော သင်္ဘောများပေါ်တွင် တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များက အထူးလက်နက်များ၊ တာအိုလက်နက်များကိုပါ အသုံးပြု၍ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်အောက်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော မိစ္ဆာသားရဲအချို့ကို ဖမ်းဆီးနေကြသည်။

“အဆုံးမဲ့ပင်လယ်က အန္တရာယ်များတယ်ဆိုပေမဲ့ ရေအောက်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။”

ထန်ယွင်ခုံးက ပြောသည်။

“အဆုံးမဲ့ပင်လယ်အောက်မှာ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်ကြီးတွေ ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နယ်မြေတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ မှန်မမှန်တော့ ငါလည်းမသိဘူး။”

“ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ တခြားနေရာတွေမှာ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပုံရတဲ့ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်က ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက်တော့ တကယ့်ကို ငါးဖမ်းကွင်းကြီးဖြစ်နေပါလား။”

ရွှီနင်မှာ အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ် ကမ်းရိုးတန်းနှင့် နီးကပ်လာလေလေ တာအိုလက်နက်သင်္ဘောများကို ပိုမိုမြင်တွေ့လာရလေလေ ဖြစ်သည်။

“အဲဒီလောက်ကြီးလည်း မဟုတ်ပါဘူး...”

ထန်ယွင်ခုံးက ရှင်းပြလေသည်။

“အဆုံးမဲ့ပင်လယ်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ လာရှာတဲ့သူတွေက အခြေခံအားဖြင့် တရားဝင်မဟုတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေက လွှတ်လိုက်တဲ့သူတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ကိုယ်တော် သိုင်းပညာရှင်တွေချည်းပဲ။ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှာ အားကောင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပေမဲ့ ဒီက အရင်းအမြစ်တွေက ပိုကြွယ်ဝပြီး ရဖို့လည်း ပိုလွယ်ကူတာကြောင့်မို့ သူတို့က ‘ငါးဖမ်း’ သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်လာကြတာလေ။”

“ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှာ လူအများစုက သိုင်းပညာမလေ့ကျင့်ဖူးတဲ့ သာမန်လူတွေပဲ။ သူတို့က ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေပဲလေ။”

ထန်ယွင်ခုံးက ဆက်ပြောသည်။

“ဒီမှာက သာမန်လူတွေအနေနဲ့ သိုင်းပညာကို ထိတွေ့ဖို့ ပိုလွယ်ကူရုံလေးပါ။ ပြီးတော့ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်ပေါ် ရောက်သွားပြီဆိုတာနဲ့ အနာဂတ်မှာ သူတို့တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကလည်း ပိုမြင့်မားလာမှာပဲလေ။”

“ဪ... အဲဒီလိုကိုး။”

ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်အကြောင်းကို ရွှီနင် ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်တွင် သိုင်းပညာရှင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ရွှီနင် အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်တွင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရဆဲဖြစ်ပုံပေါ်လေသည်။

သင်္ဘောသည် ကမ်းစပ်နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာလေပြီ။

ဒုန်း...

နောက်ဆုံးတွင် ခြောက်နာရီကြာပြီးနောက် တာအိုလက်နက်သင်္ဘောသည် ကမ်းစပ်ရှိ ကျောက်ဆောင်များနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားလေသည်။

“ငါတို့ ရောက်ပြီဟေ့။”

ထန်ယွင်ခုံးနှင့် ကူမန့်တို့နှစ်ဦးလုံး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သင်္ဘောပေါ်တွင် တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်သုံးယောက် ပါလာသော်လည်း အဆုံးမဲ့ပင်လယ်၌ ရွက်လွှင့်ခြင်းမှာ အန္တရာယ်များဆဲပင်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များ မကြုံတွေ့ရဘဲ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ရှားပါးလှသည်။

“ဒါက ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်လား...”

ရွှီနင်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ရပြီး လန်းဆန်းတက်ကြွသွားလေသည်။

ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်ကတည်းက ပင်လယ်ပြင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ရွှီနင် ခံစားမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခု ကုန်းမြေနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ ဤခံစားချက်မှာ ပိုမိုပီပြင်ပြင်းထန်လာလေသည်။

‘ငါသာ ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာဆိုရင် တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီး လုံးဝပြန်လည်ကောင်းမွန်ဖို့ လေးနာရီလောက်ပဲ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။’

မြောင်းအတွင်းမှ ငါးတစ်ကောင်မှာ ပင်လယ်ပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။

“စီနီယာထန်၊ စီနီယာကူ၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာတင် လမ်းခွဲကြရအောင်။”

ရွှီနင်သည် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်၏ ကုန်းမြေပေါ် ခြေချလိုက်ချိန်တွင် သူလုပ်ရမည့်အကြောင်းအရာကို မေ့မနေခဲ့ပေ။

ဝမ့်ယယ်၏ မှာကြားချက်အရ သူသည် ကုချင်းစီရင်စုရှိ ဖုန်းဟယ်မြို့နယ်သို့ အရင်သွားပြီး လန်ယန်ဟုခေါ်သော တာအိုနယ်ပယ် ဆေးပညာရှင်ကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

“နှုတ်ဆက်ပါတယ်ကွာ။”

ထန်ယွင်ခုံးနှင့် ကူမန့်တို့သည်လည်း လက်ယှက်ကာ ရွှီနင်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ရှိ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ အလည်အပတ်လာရန် ရွှီနင်ကို ယခင်က ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ရွှီနင်က ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

“အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးရရင် ငါတို့ဂိုဏ်းကို အလည်လာခဲ့ဦးနော်။”

ထန်ယွင်ခုံးက ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီဗျာ။”

ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဖက် လမ်းခွဲလိုက်ကြလေသည်။

ထန်ယွင်ခုံးနှင့် ကူမန့်တို့သည် အသစ်စုဆောင်းထားသော ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့်တပည့်များနှင့်အတူ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကြသည်။

ဤဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့်တပည့် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ဂိုဏ်း၏အင်အားကို များစွာ ချဲ့ထွင်ပေးနိုင်ပေသည်။

ဤဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ ခရီးစဉ်သည် ထန်ယွင်ခုံးနှင့် ကူမန့်တို့အတွက် အတော်လေး အကျိုးအမြတ်ရရှိခဲ့သော ခရီးစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရွှီနင်အတွက်မူ သူသည် မီးခိုးရောင်လေးအပြင် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ချင်းယင်နှင့် ရွှီးဟူကျွင်းတို့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်ကာ ဝမ့်ယယ်ပေးထားသော ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ် မြေပုံအတိုင်း ဖုန်းဟယ်မြို့နယ်သို့ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။