အခန်း (၂၀၃-၂၀၄)

အခန်း ၂၀၃: မြဆိမ့်ဝိဉာဏ်ရည်

ကူမော့၏ လက်ထဲတွင်( ပေါက်ဓား) ဓားပျံတစ်လက် ရှိနေပေသည်။ ထိုဓားမှာ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းပြီး အေးစက်သောအလင်းရောင်များ တောက်ပနေကာ လေပြင်းနှင့် သဲမုန်တိုင်းများကြားတွင် တုန်ခါနေသည့်အလား ထင်ရ၏။

ကူချူတုန်း စကားပြောအပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကူမော့၏ လက်က လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓားမှာ သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ ပျံထွက်သွားခဲ့သည်။ ထိုခဏတွင် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ လေထုမှာ လုံးဝ ပြဲစင်သွား၏။

သဲကန္တာရ၏ ညလေပြင်းက ပြတင်းပေါက်မှန်များပေါ်သို့ သဲများကို ပွတ်တိုက်တိုက်ခတ်နေပြီး ခေါင်မိုးစွန်းရှိ ကြေးခေါင်းလောင်းများက သံချေးတက်နေသော တုန်ခါမှုဖြင့် မြည်လွင်နေပေသည်။

ညယံတွင် ဓားပျံသည် အေးစက်သော အလင်းတန်းသုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကြယ်ကြွေသည်ထက် မြန်ဆန်ကာ လျှပ်စီးထက်လည်း သွက်လက်လျက် အမှောင်ထုကို အပိုင်းသုံးပိုင်းအဖြစ် ချက်ချင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။

ဝူချန်၏ ဓားရှည်မှာ သုံးလက်မခန့်သာ ဆွဲထုတ်ရသေးချိန်တွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းက သူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ရှိ တာ့ကျွေး သွေးကြောဆုံကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုသူသည် နာမည်ကျော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကတစ်ခွင်တွင် သူ၏ လျင်မြန်သောဓားကြောင့် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်ပေ၏။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဓားကိုပင် ဆွဲမထုတ်နိုင်မီ သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သဲပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ ပွင့်လန်းလာချိန်၌ ဒုတိယမြောက် ပစ်ဓားက အရိုးပညာရှင်၏ ထန်ကျုံး သွေးကြောဆုံကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့၏။ သေစေနိုင်သော ခေါက်ယပ်တောင်မှာ သူ၏ အင်္ကျီလက်အတွင်း၌ တုန်ခါနေဆဲဖြစ်ပြီး သူက သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ရာ သွေးမှုန်များမှာ သဲမုန်တိုင်းကြောင့် ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ယိမ်းယိုင်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြီးအကျယ် လဲကျသွားကာ ဖုန်တလုံးလုံး ထသွားစေခဲ့၏။

သွေးလက်ဝါး အဘွားအိုမှာ ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုကိုသာ ခပ်ရေးရေး မြင်လိုက်ရပေသည်။ ဓားက ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူမသည် ကြောက်ရွံ့ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။ ဓားက သူမ၏ လည်ပင်းကို စက္ကူပါးလေးတစ်ရွက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့၏။ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး သဲမုန်တိုင်းထဲသို့ ချက်ချင်း လွင့်ပါသွားခဲ့သည်။

လရောင်အောက်တွင် သူမ၏ လက်ဝါးပေါ်ရှိ နက်မှောင်သော အနီရောင် ဟင်္သာပြဒါးအမှတ်အသားမှာ ရုတ်တရက် ခဲသွားခဲ့၏။ သူမ၏ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်ချောင်းများမှာ လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေဆဲဖြစ်ပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ပြိုကျနေသော နံရံပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပေသည်။

အလောင်းသုံးလောင်း လဲကျသွားသော အသံက အဝါရောင်သဲများကို လှုပ်ခတ်သွားစေပြီး လွင့်ပျံနေသော သဲများကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားသော မြက်ခြောက်များကြားတွင် လှည့်ပတ် တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ကူမော့က သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သောအခါ ဓားပျံသုံးလက်မှ သွေးစွန်းမှုများကို သဲမုန်တိုင်းက သန့်စင်အောင် လျှာဖြင့် လျက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ အသိပေးသံက သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

【ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း】

【ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ် — အမြင့်ဆုံးအဆင့် အဆိပ်ကျမ်း ရရှိပါသည်】

【ရယူမည်လား】

【ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း】

【ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ် — အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးကျမ်း ရရှိပါသည်】

【ရယူမည်လား】

【ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း】

【ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ် — အသက်ဆက်ဆေးလုံး ရရှိပါသည်】

【ရယူမည်လား】

ချက်ချင်းပင် ကူမော့က ၎င်းတို့ကို ရယူလိုကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

ထိုခဏတွင် နားလည်ရခက်ပြီး အဆုံးအစမဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စကားလုံးများနှင့် ပုံရိပ်များစွာက သူ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား တိုးဝင်လာခဲ့၏။ ထူးဆန်းသော အဆိပ်ဖော်စပ်နည်းများ၊ အဆိပ်ခတ်ခြင်း နည်းစနစ်များနှင့် အဆိပ်ကျမ်းထဲရှိ အဆိပ်အသုံးပြုခြင်း၏ အဓိကအချက်များအားလုံးကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။

ဆေးကျမ်းထဲရှိ သိမ်မွေ့သော ဆေးပညာသဘောတရားများ၊ အံ့မခန်း ဆေးညွှန်းများနှင့် အထူးချွန်ဆုံး ဆေးပညာစွမ်းရည်များကိုလည်း သူက ချက်ချင်းပင် တတ်မြောက်သွားခဲ့ပေသည်။

အဆိပ်ကျမ်းနှင့် ဆေးကျမ်းတို့မှာ ယိထျန်းနဂါးဓား သိုင်းလောကမှတ်တမ်း ဇာတ်လမ်းထဲမှ ဇနီးမောင်နှံဖြစ်သော ဝမ်နန်ကူးနှင့် ဟူချင်းနျူ တို့၏ လက်ရာများမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်၏။ တစ်ဦးမှာ သိုင်းလောကတွင် အဆိပ်နတ်ဘုရားဟု ကျော်ကြားပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ဆေးနတ်ဘုရားဟု ကျော်ကြားသည်။ ကျမ်းနှစ်စောင်လုံးကို ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးပညာကျမ်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကူမော့သည် ဆေးပညာနှင့် အဆိပ်ပညာ နှစ်ရပ်လုံးတွင် ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်လာခဲ့၏။

အဆိပ်ကျမ်းနှင့် ဆေးကျမ်းတို့သည် ဤကမ္ဘာရှိ ဆေးပညာ အလေ့အကျင့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ့အား မဟာသိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦးအဖြစ် အရည်အချင်း မပြည့်မီစေသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ သိုင်းလောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်နေဆဲပင်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူသည် နှစ်မျိုးလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် သဲကန္တာရထဲရှိ ရွာငယ်လေး၌ ပရမ်းပတာ အခြေအနေများ လွှမ်းမိုးနေခဲ့၏။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် ငှက်များနှင့် သားရဲများကဲ့သို့ လူစုကွဲသွားကြပြီး အထိတ်တလန့် ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ သွေးလက်ဝါး အဘွားအိုနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့၏ သေဆုံးမှုက ဤရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေတွင် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လူအနည်းငယ်သာ သူတို့ကို မျက်လုံးထောင့်မှ ခပ်ရေးရေး မြင်လိုက်ရပြီး တုန်လှုပ်သွားကြသော်လည်း ခြေလှမ်းများကိုသာ ပိုမိုမြန်ဆန်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြကာ မည်သူကမျှ လက်စားချေရန် မတွေးခဲ့ကြချေ။ သဲများနှင့် ကျောက်ခဲများကို သယ်ဆောင်လာသော လေပြင်းက ဤအသက်နှင့်သေဆုံးမှု တိုက်ပွဲကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့ပြီး နားကန်းလောက်သော ဆူညံသံများကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့၏။

ကူမော့၏ အောင်မြင်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ငွေချည်လက်အိတ်များကို အလျင်စလို စွပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပေသည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက ဓားရိုးကို ထိလိုက်ချိန်၌ပင် ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လှသော မြင်းခွာသံများက လိမ့်ဆင်းလာသော မိုးကြိုးသံအလား သဲကန္တာရ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

ကူချူတုန်း၏ နှလုံးသားက တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရေအလား လရောင်သည် ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရပေါ်သို့ ဖိတ်စင်ကျနေ၏။ အဝေးတွင် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံနေပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ဆွဲဆုတ်လိုက်သော ပိုးသားတစ်စအလား အနက်ရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်းဖြင့် ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ထိုအနက်ရောင်မျဉ်းသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကျယ်ပြန့်လာပြီး သံမဏိမြင်းခွာများ၏ ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရာနှင့်ချီသော မြင်းခွာများက လရောင်ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး သူတို့ လွှင့်တင်လိုက်သော သဲမုန်တိုင်းက ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို သံချေးရောင်အဖြစ် ဆိုးရံလိုက်ပေသည်။

မြင်းခွာသံများ လွင့်ပျံလာပြီး ညည့်ဦးယံကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့၏။ သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အဝါရောင်သဲများ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားပြီး နေရောင်ကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေကာ ရွေ့လျားနေသော သဲမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား အဆုံးမဲ့ ဖိနှိပ်မှုများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ပေသည်။

"တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ပဲ..."

တစ်စုံတစ်ဦးက မြင်းခွာများအောက်တွင် သွေးစွန်းနေသော အသားစအဖြစ် နင်းခြေခံလိုက်ရချိန်၌ အော်ဟစ်လိုက်၏။ ရှေ့ဆုံးမှ မြင်းစီးသူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင် ကျားခေါင်းတံဆိပ်က သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် တောက်ပနေပြီး သူ၏ ဓားရှည်က လေထုကို ပိုင်းဖြတ်သွားသော အသံမှာ နားကန်းလောက်အောင် ဆူညံနေပေသည်။

ရာနှင့်ချီသော အနက်ရောင်ဝတ် မြင်းစီးသူရဲများက သံမဏိရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား တိုက်ခတ်သွားပြီး သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ သဲပြင်ပေါ်တွင် သွေးရောင် အစွန်းအထင်းများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးနေသော ထိုမိစ္ဆာသိုင်းသမားများမှာ သံမဏိမြင်းခွာများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သွေးစွန်းနေသော အသားစများအဖြစ် နင်းခြေခံလိုက်ရ၏။

အနည်းဆုံး သုံးရာခန့်ရှိသော ဤတံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ စုံထောက်များအားလုံးမှာ အေးစက်သော မျက်နှာများ ရှိကြပြီး သူတို့၏ ဓားရှည်များက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် တောက်ပနေကာ မိစ္ဆာနောက်လိုက်များဆီသို့ မညှာမတာ ချီတက်လာကြသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဓားများ တောက်ပသွားပြီး တိုက်ပွဲဝင် အော်ဟစ်သံများနှင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ရောယှက်သွားကာ သွေးနံ့များက လေထုထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူကို အန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေခဲ့ပေသည်။

အတော်အတန် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီးဖြစ်သော မိစ္ဆာသိုင်းသမားများမှာ ယခုအခါ ဤရုတ်တရက် လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့၏။ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ လူများသည် မဆုတ်မနစ်သော ကပ်ရောဂါတစ်ခုအလား သူတို့ကို အဆက်မပြတ် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေပြီး မြင်းခွာသံများက သေမင်းတမန် ဗုံသံတစ်ခုအလား သူတို့၏ သေဆုံးမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနေသည်။

ဤလွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် မိစ္ဆာများ၏ ခုခံမှုက အလွန် အချည်းနှီး ဖြစ်ပုံရပေ၏။ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သွေးအိုင်ထဲသို့ လဲကျသွားကြပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများက သဲကန္တာရတစ်ခွင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

ကူချူတုန်းနှင့် ကူမော့တို့သည် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်ကာ မိစ္ဆာများကို ချီတက်တိုက်ခိုက်နေသော ရာနှင့်ချီသည့် တံခါးခြောက်ချပ် သံချပ်ကာမြင်းတပ်ကို ကြည့်နေကြ၏။ ရုတ်တရက် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ အတန်းများကြားတွင် ထူထပ်သော မုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့် ဆံပင်ဖြူများရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။

ထိုအဘိုးအိုသည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အလွန် ကြမ်းတမ်းပေသည်။ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တိုင်းတွင် မိစ္ဆာကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရ၏။ သူ၏ ဓားသိုင်းက ရက်စက်ပြီး အစွမ်းထက်ကာ ၎င်း၏ အဟုန်က နွေနှောင်းပိုင်းရှိ ဝင်ကာစ နေလုံးကဲ့သို့ တောက်ပနေသော်လည်း သေစေနိုင်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ဓားသွားဖြင့် ရေးဆွဲလိုက်သော မျဉ်းကွေးက ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော သွေးကြောဆုံ ခုနစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိတ်ဆို့နိုင်ပေသည်။

"ရှည်လျားတဲ့ မြစ်ပြင်ထက်က ဝင်ကာစနေမင်း... ဆည်းဆာအချိန်က သွေးရောင်ဓားပဲ..."

ကူချူတုန်းက အံ့သြတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်

"အစ်ကို... အဲဒီလူရဲ့ ဓားသိုင်းက အစ်ကိုကျိုးနဲ့ မျိုးဆက်တစ်ခုတည်းကပဲ... ဒါပေမဲ့ သူက အစ်ကိုကျိုးထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်..."

မြင်ကွင်းက ရှုပ်ထွေးနေပြီး ကူမော့က မမြင်နိုင်သဖြင့် သတိမထားမိခဲ့ချေ။ သူသည် ကူချူတုန်း ညွှန်ပြသော ဦးတည်ရာသို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုနေရာသို့ ကြည့်ရန် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဆံပင်ဖြူ မုတ်ဆိတ်ထူ အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် သူ၏ သူငယ်အိမ်များကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏

"နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်..."

သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ နံရံပေါ်တွင် လူနှစ်ဦး ရပ်နေကြောင်းကို ဤအချိန်ကျမှသာ သူ သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို မှတ်မိသွားသောအခါ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သူက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို နှုတ်ဆက်ရန် လက်ယှက်လိုက်ပြီးနောက် အခြား တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ စုံထောက်များကို ပြောလိုက်သည်

"ဒါက ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့နဲ့ သူ့ညီမ သခင်မလေးကူပဲ... စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး..."

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရွာထဲတွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး နေရာအနှံ့တွင် အလောင်းတစ်ရာနီးပါး ချထားခဲ့၏။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ အနည်းငယ်မျှသာ လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း အချို့မှာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆံပင်ဖြူ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အဘိုးအိုက ဦးဆောင်ကာ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အဆင့်မြင့် အရာရှိများအဖွဲ့သည် ဇီယန် ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုက လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်၏ "

ယွင်ကျိုး တံခါးခြောက်ပေါက်ဂိုဏ်းရဲ့ စုံထောက်ချုပ် တုရှားက ဒုတိယမင်းသားနဲ့ မင်းသမီး ချန်ယန်တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုးတို့ ကယ်ဆယ်ဖို့ နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် အရှင်မင်းသားတို့ ခွင့်လွှတ်ပေးတော်မူပါ..."

"အရှင်မင်းသားတို့ ခွင့်လွှတ်ပေးတော်မူပါ..."

တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အဆင့်မြင့် အရာရှိများအားလုံး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် လူတိုင်း အံ့သြသွားစေရန် အလယ်ရှိ ဖြူဖျော့ပြီး အသက်ရှူရခက်နေသော သခင်လေးမှာ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိချေ။ ထို့အစား ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်ကျစ်ယန်က ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ဆိုလိုက်သည်

"လူကြီးမင်းတို့ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျားတို့အားလုံး ကျွန်တော့်ကို ကယ်ဖို့ အဝေးကြီးကနေ လာခဲ့ကြတာပဲ... ဒါက ကြီးမားတဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုပါ ဘာပြစ်မှုတွေ ကျူးလွန်ထားလို့လဲ..."

ဤအချိန်တွင် ဟွမ်ယင်းကလည်း ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုကို ရှင်းပြလိုက်သည်

"စုံထောက်ချုပ်တု... ဒါက ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုပါ... သူ့အတွက်ကတော့..."

ဟွမ်ယင်းက အပြာရောင်ဝတ် သခင်လေးကို ညွှန်ပြကာ ဆိုလိုက်သည်

"သူ့နာမည်က ရှောင်ကျစ်ယန်ပါ... သူက ကျွန်မအစ်ကိုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သက်တော်စောင့်လေ... ဒီခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူက ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ အမြဲတမ်း ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသား ပြောင်းလဲနေပြီး အစ်ကို့အတွက် လုပ်ကြံသူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ပေးခဲ့တာ..."

"အမှန်ပဲ"

ဒုတိယမင်းသားကလည်း ဆိုလိုက်သည်

"ချူနိုင်ငံကနေ လွတ်လာပြီးတဲ့နောက် ငါ့မှာ ကိုယ်ရံတော် အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်... ခရီးစဉ်က ငြိမ်းချမ်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျစ်ယန်က မျှော်လင့်ထားပြီး သူက ငါနဲ့ အသက်အရွယ်တူလို့ အဝတ်အစားတွေ ပြောင်းဝတ်ခဲ့တာ... ဒီခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ငါ ကျစ်ယန်ကိုပဲ လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးခဲ့ရတာ... သူသာ မရှိရင် ငါ့အသက် ဆုံးရှုံးသွားတာ ကြာပြီ..."

တုရှားက ရုတ်တရက် နားလည်သွား၏

"ညီအစ်ကိုရှောင်က တကယ်ကို သစ္စာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ..."

ဤအချိန်တွင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ သမားတော်တစ်စု ရောက်ရှိလာပြီး ဒုတိယမင်းသားနှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးကြသည်။

ဒုတိယမင်းသားက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သမားတော်က သူ၏ ဒဏ်ရာများကို သန့်စင်ပေးနေ၏။ သူက ဆိုလိုက်သည်

"ဒါနဲ့ စုံထောက်ချုပ်တု... ငါ ခုလေးတင် ဒီမှာ တိုက်ခိုက်ခံရတာ... ကံကောင်းလို့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လူတချို့ လာကူညီပေးလို့ပေါ့... မြန်မြန် သွားပြီး သူတို့ကို တားပေးပါအုံး... ငါ ကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်ချင်လို့ပါ..."

တုရှားက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"အဲဒါက ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့နဲ့ သူ့ညီမပါ... နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကျွန်တော် မေးပြီးပါပြီ... သူက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ထောက်လှမ်းရေးမှူး ချန်ရှိုယွမ်တဲ့..."

"ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး..."

ပဉ္စမမင်းသမီးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်

"ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့သူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားနေရတာလဲ..."

ပဉ္စမမင်းသမီးသည် သိုင်းလောကမှ မဟုတ်သော်လည်း ဒေသတစ်ခု၏ အမည်ကို သူတို့၏ သိုင်းလောက နာမည်အဖြစ် အသုံးပြုဝံ့သူတိုင်းသည် ထိုဒေသတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူမ သိထားပေသည်။ ကူမော့၏ ဘွဲ့နာမည်က ယွင်ကျိုးမှာ အထူး အရေးပါလှ၏။ ကန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင် ပြည်နယ်ရှစ်ခုသာ ရှိသော်လည်း လူတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သတင်းက ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို နေရာယူထားပေသည်။

တုရှားက ရှင်းပြလိုက်သည်

"အရှင်မင်းသမီးက သိုင်းလောက အရေးအခင်းတွေကို ပုံမှန် မလိုက်နာလို့ မသိတာပါ... ဒီသခင်လေးကူက လက်ရှိ ကန်နိုင်ငံရဲ့ ကောင်းကင်စာရင်းမှာ နံပါတ်ဆယ် နေရာမှာရှိတဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီးပါ... သူက ဖြောင့်မတ်ပြီး မကောင်းမှုတွေကို မုန်းတီးတဲ့နေရာမှာ နာမည်ကြီးတယ်..."

တုရှားက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ သိုင်းသမားတွေက ယေဘုယျအားဖြင့် နန်းတွင်းအရာရှိတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းရတာကို မကြိုက်ကြဘူး... ကျွန်တော်က ဒီလူနဲ့ အဆက်အသွယ် နည်းနည်းရှိလို့ အရင်သွားတွေ့လိုက်ပါမယ်..."

"ကောင်းပြီလေ..."

ဒုတိယမင်းသားက သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

တုရှားက နှုတ်ဆက်ရန် လက်ယှက်လိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် အနီးရှိ ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ယခင်ခြံဝင်းမှာ အသုံးမပြုနိုင်တော့ချေ။ လူပြည့်ကြပ်နေရုံသာမက အစောပိုင်း တိုက်ပွဲအတွင်းတွင်လည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"စုံထောက်ချုပ်တု..."

တုရှား တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ရှိုယွမ် အံ့သြသွားပြီး နှုတ်ဆက်ရန် အလျင်အမြန် ထလိုက်၏။

သူသည် ယွင်ကျိုး တံခါးခြောက်ပေါက်ဂိုဏ်းမှ မဟုတ်ဘဲ သီအိုရီအရ တုရှား၏ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် မရှိသော်လည်း ယွင်ကျိုး၏ စုံထောက်ချုပ် တုရှားကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းမှာ နားလည်နိုင်ပေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အထက်လူကြီး ကျိုးချင်းဖုန်းပင်လျှင် တုရှားရှေ့တွင် ရိုသေစွာ နေရပေသည်။

တုရှားက ချန်ရှိုယွမ်ကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ခြံဝင်းဆီသို့ လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူ သခင်မလေးကူ ကျွန်တော်က တုရှားပါ... စကားနည်းနည်းလောက် ပြောလို့ရမလား..."

"စီနီယာတု ဝင်လာခဲ့ပါ..."

ကူမော့က ထလာပြီး နှုတ်ဆက်ရန် တံခါးဆီသို့ သွားလိုက်သည်။

တုရှားက လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူရှေ့မှာဆို ကျွန်တော်က ခင်ဗျားထက် အသက်နည်းနည်းပဲ ပိုကြီးတာပါ... စီနီယာလို့ အခေါ်ခံရလောက်အောင် မထိုက်တန်ပါဘူး..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အစ်ကိုကျိုးနဲ့ ကျွန်တော်က ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလေ... ပြီးတော့ စီနီယာတုက အစ်ကိုကျိုးရဲ့ ဆရာဆိုတော့ သဘာဝကျကျ စီနီယာက ကျွန်တော့်ရဲ့ စီနီယာလည်း ဖြစ်နေတာပေါ့..."

တုရှားက ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်

"မနှစ်က ချင်းယန် ခရိုင်မှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကြောင်မိစ္ဆာအမှုအပြီးမှာ အဲဒီကောင်လေး ချင်းဖုန်းက ယွင်မြို့ကို တာဝန်ယူဖို့ သွားခဲ့ပြီး သူရဲကောင်းကူအကြောင်း ကျွန်တော့်ကို မကြာခဏ ပြောပြခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်က ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေးရှာဖို့ တွေးနေခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ခင်ဗျားနာမည်ကို ထပ်ကြားရတော့ ခင်ဗျားက ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ဖြစ်နေပြီ... အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်နေပြီလို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက် အောင်မြင်မှုတွေ ရထားတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆယ်စုနှစ်ချီတဲ့ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်မှုတွေက အချည်းနှီးပဲလို့ တကယ်ကို ခံစားရစေတယ်..."

ကူမော့က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်

"စီနီယာက သိပ်ကို ချီးလွန်းနေပါပြီ..."

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် အဖွဲ့က နေရာယူလိုက်ကြ၏။ ကူမော့က ဆိုလိုက်သည်

"စီနီယာ... ကျွန်တော် ဒီခြံဝင်းကို လာခဲ့တာက ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေချင်လို့ပါ... ခင်ဗျားကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်တောင် မတိုက်နိုင်ဘူး ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော်..."

တုရှားက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"ခင်ဗျားက သိပ်ကို အားနာလွန်းနေပါပြီ သခင်လေးကူ... ဒီက အခြေအနေကို ကျွန်တော် သိပါတယ်... ခင်ဗျားကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် ကျွန်တော်က တောင်းပန်ရမှာပါ... ကျွန်တော် ဒီလောက် အလျင်စလို မလုပ်သင့်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကို ကြည်ညိုနေတာ ကြာပြီ သခင်လေးကူ... ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ရဖို့က ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးမို့လို့ ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် လာခဲ့တာပါ..."

"ကျွန်တော်လည်း စီနီယာကို ကြည်ညိုနေတာ ကြာပါပြီ... ဒါပေမဲ့ သွားလည်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး... ဒီနေ့ ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ရတာ တကယ်ကို ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် အဓိကကျသော အကြောင်းအရာများကို မဆွေးနွေးဘဲ အချိန်အတော်ကြာ အပြန်အလှန် ချီးကျူးစကားများ ပြောဆိုနေကြ၏။ ထို့နောက် တုရှား ထွက်သွားပြီးနောက် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ စုံထောက်အချို့ကို ကင်ထားသော အသားများ၊ သစ်သီးများနှင့် ရေများ ယူဆောင်လာရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

တုရှား ပြန်ရောက်လာသောအခါ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ စုံထောက်များသည် အလောင်းအများစုကို ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်ကာ ဒုတိယမင်းသားကို အခြားအိမ်တစ်လုံးသို့ ရွှေ့ပြောင်းထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

တုရှား ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဒုတိယမင်းသားက နှုတ်ဆက်ရန် အလျင်အမြန် ထလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"စုံထောက်ချုပ်တု... သခင်လေးကူနဲ့ သခင်မလေးကူတို့ကို ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ ပြောလို့ရခဲ့လား..."

တုရှားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"ဒီည သူတို့ ထွက်သွားဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး..."

"အဲဒါ ကောင်းတယ် အဲဒါ ကောင်းတယ်..."

ဒုတိယမင်းသားက ဆိုလိုက်သည်

"အချိန်လည်း နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ သူတို့ကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ မသင့်တော်ဘူး... မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ငါ လူကိုယ်တိုင် သွားပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်မယ်..."

တုရှားက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်

"အရှင်မင်းသား... ကူမော့ကို သဘောကျရင် ကျေးဇူးပြုပြီး မှတ်ထားပေးပါ... သူနဲ့ သာမန် သူငယ်ချင်းဖြစ်အောင် ပေါင်းလို့ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို စည်းရုံးဖို့တော့ မကြိုးစားပါနဲ့..."

ဒုတိယမင်းသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ဒီယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းက လက်ရှိ သိုင်းလောကမှာ အလိုလားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ငါ ခုလေးတင် စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရတယ်... ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီးဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို ရထားပြီး အတွင်းအားကျင့်စဉ် လမ်းကြောင်းကိုတောင် လိုက်နေသေးတယ်... သူ့ရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် သိုင်းသမားဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိတယ်... ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ဒါက တကယ်ကို... ဒီလို သူရဲကောင်းမျိုးကို ဆွဲဆောင်ဖို့ မလုံလောက်ဘူးလေ..."

တုရှားက ခေါင်းခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"မဟုတ်ဘူး အရှင်မင်းသား... ကျွန်တော် ပြောနေတာက အကျိုးစီးပွားအကြောင်း မဟုတ်ဘူး... ကူမော့နဲ့ ခုလေးတင် တွေ့ခဲ့ရတာ ကျွန်တော်တို့ သိတာ သိပ်မကြာသေးပေမဲ့ ဒီလူက လောကကြီးထဲက တခြားဘယ်သူနဲ့မှ မတူဘဲ အထူးကို အေးစက်စက်နိုင်တယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်တယ်...

ဘယ်သူ့ရဲ့ လက်အောက်ထဲကိုမှ သူ ဝင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက သိုင်းလောကအတွက်ပဲ သင့်တော်တယ်... သူ့မှာ အကြောက်တရားဆိုတာ မရှိဘူး... အဲဒီလိုလူမျိုးက သူငယ်ချင်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ် စည်းရုံးလို့ ရမှာလဲ..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက ဘေးမှနေ၍ ဆိုလိုက်သည်

"စုံထောက်ချုပ်တု... လူတိုင်းမှာ ဆန္ဒတွေ ရှိကြပါတယ်... အဲဒါတွေက နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေထက် မပိုပါဘူး... ကူမော့က အေးစက်စက်နိုင်ပေမဲ့ ရာထူးကြီးကြီးတွေ လစာကောင်းကောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နောက်ကို လိုက်ရတဲ့ ကောင်းကျိုးတွေက သူ့ကို မဆွဲဆောင်နိုင်ဘူးလား..."

"ပဉ္စမညီမ စကားပြောတာ သတိထားအုံး..."

ဒုတိယမင်းသားက အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်။

ချန်ယန် မင်းသမီးကမူ ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ဘဲ ဆိုလိုက်သည်

"ဒုတိယအစ်ကို... စုံထောက်ချုပ်တုက ကျွန်မတို့လူပဲလေ... အစ်ကို့အခြေအနေကို လူတိုင်း သိကြတာပဲ... အဲဒီတုန်းက ဓားစာခံအဖြစ် ချူနိုင်ငံကို သွားရမှာက ခမည်းတော်ပါ... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက ခမည်းတော်အစား ချူနိုင်ငံမှာ ဓားစာခံအဖြစ် ဆယ်နှစ်တာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ရတယ်... ခမည်းတော်က ထီးနန်းတက်တဲ့အခါ အစ်ကိုက အိမ်ရှေ့စံဖြစ်ရမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်လေ... အခု အစ်ကို့နောက်လိုက်တဲ့သူတွေက အစ်ကိုက ဧကရာဇ်သစ် ပေါ်ထွန်းလာဖို့ အထောက်အကူပြုခဲ့တယ်လို့ ပြောတာ ဘာမှားနေလို့လဲ..."

ဒုတိယမင်းသားက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

ထို့နောက် တုရှားက ဝင်ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းသမီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကူမော့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က နာမည်ကျော်ကြားမှု ဒါမှမဟုတ် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု မဟုတ်တော့ဘူး..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက သံသယဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

"သူက ကြေးစားဓားသမားလေ... သူ လိုချင်တာ ဆုကြေးငွေ မဟုတ်ဘူးလား ပိုက်ဆံပဲ မဟုတ်ဘူးလား... အဲဒါက ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အလွယ်ဆုံး ဖြစ်သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

တုရှားက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"အရှင်မင်းသမီး... အခု ကူမော့အတွက် ကြေးစားဓားသမားဖြစ်တယ်ဆိုတာ ပိုက်ဆံရှာဖို့ မဟုတ်တော့ဘူး... သူ့အတွက်က ဓားသမားတစ်ယောက် ဓားကို စွဲလမ်းနေသလို ဒါမှမဟုတ် ဓားကိုင်သူတစ်ယောက် ဓားကို စွဲလမ်းနေသလိုမျိုးပဲ... ဒါက သူ လုပ်ချင်တဲ့အရာပါ ဘဝက သူ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး..." "မလွှဲမရှောင်သာလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် ငွေရှာဖို့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဓားသမားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ချင်ခဲ့တာ... ဒါက အရမ်းကို စင်ကြယ်တဲ့ ဆန္ဒတစ်ခုပါ..."

ဒုတိယမင်းသားက ဆိုလိုက်သည်

"စုံထောက်ချုပ်တု ပြောတာကို ငါ နားလည်ပါတယ်... ငါလည်း သိုင်းသမားတစ်ယောက်ပါ သိုင်းလောကက သိုင်းပညာရှင် အများကြီးကို တွေ့ဖူးတယ်... တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင် စွဲလမ်းမှုတွေနဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေ ရှိကြတယ်... ချူနိုင်ငံမှာ လောင်းကစားဝါသနာပါတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို တွေ့ဖူးတယ်...

ဒါပေမဲ့ သူက လိမ်လည်ဖို့ သူ့ရဲ့သိုင်းပညာကို ဘယ်တော့မှ အသုံးမပြုဘူး... သူရှုံးပြီး အကြွေးပြန်ဆပ်ဖို့ ငြင်းတိုင်း သွေးထွက်သံယို အရိုက်ခံရတာပဲ... စားရတာ ကြိုက်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကိုလည်း တွေ့ဖူးတယ်... အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေကို ခိုးယူဖို့အတွက် ညဘက် နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်ထဲကို ခိုးဝင်ရဲတဲ့အထိ ရဲတင်းကြတာလေ..."

"ဒီလူတွေကို ရာထူးကြီးကြီးတွေနဲ့ လစာကောင်းကောင်းတွေပေးပြီး စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားရင် သူတို့စိတ်ပါလာအောင် လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျားက သူတို့ကို စော်ကားရာရောက်ပြီး သူတို့ကို အရှက်ခွဲနေတယ်လို့ ခံစားရစေလိမ့်မယ်..."

တုရှားက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းသား ပြောသလိုပါပဲ..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

"ဒီလိုလူမျိုးတွေ တကယ်ရှိတာလား... သူတို့က ရာထူးကြီးကြီးတွေနဲ့ လစာကောင်းကောင်းတွေကို ငြင်းဆန်နိုင်တယ်ပေါ့..."

"သူတို့ တကယ် ငြင်းနိုင်တယ်..."

ဒုတိယမင်းသားက ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်

"အရင်က ငါလည်း မယုံခဲ့ဘူး... လူတော်တော်များများရဲ့ အေးစက်စက်နိုင်တယ်ဆိုတာက နာမည်ကျော်ဖို့ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက်ပဲလို့ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ... သူတို့ အမှုမထမ်းတာက ပေးတဲ့ဈေး မလုံလောက်လို့ဆိုပြီးတော့ပေါ့...

ချူနိုင်ငံကို ရောက်သွားပြီး ကန်နိုင်ငံက ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်း ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အချိန်ထိပါပဲ... အဲဒီအချိန်ကစပြီး သာမန်ပြည်သူတွေကြားထဲ မကြာခဏ လှည့်လည်သွားလာခဲ့တယ်... လူတော်တော်များများရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေက မတူကြဘူးဆိုတာကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာတယ်... မင်းအတွက် ပျားရည်ဖြစ်နေတာက တခြားတစ်ယောက်အတွက် အဆိပ်ဖြစ်နိုင်တယ်... မင်းနှလုံးသားထဲမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တာက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရွှံ့ဗွက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်...

ငယ်ငယ်တုန်းက သေတ္တာကိုဝယ်ပြီး ပုလဲကို ပြန်ပေးတဲ့သူတွေကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ဖူးတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က အစစ်အမှန် ရတနာကို မသိကြလို့လေ... နောက်ပိုင်းကျမှ ရတနာလို့ သတ်မှတ်ထားတာက လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မတူကြဘူးဆိုတာ နားလည်လာတာ... ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ပုလဲက ရတနာပဲ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ သေတ္တာက ရတနာဖြစ်နေတာမျိုးပေါ့... သူတို့က တန်ဖိုးကို မသိတာမဟုတ်ဘူး သူတို့တန်ဖိုးထားတဲ့ တန်ဖိုးက မတူတာပါ..."

"ဒါက..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"နားမလည်ပေမဲ့ အစ်ကို ဆိုလိုတာကိုတော့ သဘောပေါက်ပါတယ်... ကူမော့နဲ့ သူ့ညီမ ကူချူတုန်းတို့ကို စည်းရုံးလို့မရတာ နှမြောစရာပဲ... တကယ်လို့ သူတို့ကိုသာ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ရင် ကူချူတုန်းကို ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး အမျိုးသမီးအရာရှိအဖြစ် ခန့်ချင်တာ... သူက အရမ်းလှတာပဲ..."

စကားပြောရင်းဖြင့် ချန်ယန် မင်းသမီးက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ လက်များဖြင့် ဟန်အမူအရာ လုပ်ပြရင်း ဆိုလိုက်သည်

"ဒုတိယအစ်ကို... ကူချူတုန်းက အဲဒီအဘိုးကြီးနဲ့ မြေးမလေးကို သတ်လိုက်တဲ့ဓားချက်ကို တွေ့လိုက်လား... အရမ်းလှတာပဲ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါတွေးနေတာ သူသာ ယောကျာ်းလေးဖြစ်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲလို့လေ..."

ဒုတိယမင်းသား။ "..."

တုရှားမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

"အဟွတ် အဟွတ်..."

ရုတ်တရက် ဒုတိယမင်းသားက ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင် အဆိပ်သွေး တစ်ပွက် ဖြစ်နေပေသည်။

တုရှားက ဒုတိယမင်းသား၏ သွေးခုန်နှုန်းကို အလျင်စလို စမ်းသပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် သူသည် ဒုတိယမင်းသား၏ အင်္ကျီလက်ကို မလိုက်ရာ အရေပြားအောက်တွင် မြင်နေရသော ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခရမ်းရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် တုရှားက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"မြဆိမ့်ဝိညာဉ်အရည်လား... ဘယ်သူ ခတ်လိုက်တာလဲ..."

ဒုတိယမင်းသားက တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်

"စုံထောက်ချုပ်တု... ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားရမယ်နော်... ဒီအဆိပ်ကို ဘယ်သူ ခတ်လိုက်လဲဆိုတာ ငါ ခုထိ မသိသေးဘူး... ဒီအဆိပ်က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးနေတာ ဆယ်နှစ်ရှိပြီ... ငါ ဓားစာခံအဖြစ် ချူနိုင်ငံကို သွားတုန်းက အဆိပ်ခတ်ခံရတာလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီကိုရောက်ပြီးမှ အဆိပ်ခတ်ခံရတာလား ဆိုတာ သေချာမသိဘူး..."

"ဒီအဆိပ်ကို ခတ်ရတဲ့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ငါ မသိဘူး... သူတို့က ငါ့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လို့ရတယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် အဆိပ်တစ်မျိုးကိုလည်း ခတ်ခဲ့သေးတယ်... အဆိပ်နှစ်မျိုးလုံး ရောယှက်နေအောင် လုပ်ထားလို့ ငါ မသေဘဲ အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကစပြီး အမည်မသိ အဆိပ်က စတင်အားနည်းလာပြီး မြဆိမ့်ဝိညာဉ်အရည်က တဖြည်းဖြည်း အားသာလာတယ်... မြဆိမ့်ဝိညာဉ်အရည်က အမည်မသိ အဆိပ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်နိုင်သွားတဲ့အခါ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ သေဆုံးမှုပဲ..."

တုရှားက အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်

"မြဆိမ့်ဝိညာဉ်အရည်က အရမ်းပြင်းထန်ပေမဲ့ ကုလို့မရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ပြဿနာက နောက်ထပ် အမည်မသိ အဆိပ်တစ်မျိုးမှာ ရှိနေတာ..."

ဒုတိယမင်းသားက ဆိုလိုက်သည်

"အဲဒီအဆိပ်က ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါကလည်း သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့... ငါသာ သတိမထားရင် အဲဒါကလည်း ငါ့ကို သတ်နိုင်တယ်... ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီအဆိပ်ကို ကုသနိုင်တဲ့သူ နည်းနည်းပဲရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါသာ နန်းတွင်းက လူတွေကို သုံးလိုက်ရင် ငါ့အကြောင်း ပေါ်သွားလိမ့်မယ်... နောက်ဆုံး အခြေအနေ မရောက်မချင်း နန်းတွင်းက လူတွေကို ငါ သုံးလို့မရဘူး..."

"အရှင်မင်းသားမှာ ရွေးထားတဲ့သူ ရှိနေပြီလား..."

တုရှားက မေးလိုက်၏။

ဒုတိယမင်းသားက ဆိုလိုက်သည်

"ပဉ္စမညီမ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့သူက သိုင်းလောကမှာ ဆေးနတ်ဘုရားလို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ချီမြောင်ရွှမ်ပဲ... သူ့ကို နန်းတွင်းသမားတော်အဖွဲ့က သမားတော်မြောင်က ပဉ္စမညီမဆီကို အကြံပြုပေးခဲ့တာ... သမားတော်မြောင်က ငါ့မိခင်ဘက်က ဆွေမျိုးဆိုတော့ လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချရတယ်... သူက ချီမြောင်ရွှမ်ကို အကြံပြုတယ်ဆိုရင် သူ့မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်ဘူး..."

တုရှားက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ကျွန်တော် ချီမြောင်ရွှမ်ကို သိပါတယ်... သူ့ရဲ့ ဆေးပညာက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ် အထူးသဖြင့် ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နေရာမှာပေါ့... နန်းတွင်းသမားတော်အဖွဲ့က သမားတော်တွေတောင် သူနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တယ်..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက ဆိုလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ ချီမြောင်ရွှမ် ဘယ်အချိန် ရောက်လာမလဲဆိုတာ သေချာ မသိဘူး... တစ်ရက် နှစ်ရက် ကြာနိုင်သလို အများကြီးလည်း ကြာနိုင်တယ်... သူက ခရီးသွားတဲ့အခါ အမြဲတမ်း ကြာနေတတ်တယ် တစ်ခါတလေ အိပ်ပျော်သွားလို့ ငါစီစဉ်ပေးထားတဲ့သူတစ်ယောက်က သူ့ကို ထမ်းသွားရတယ်လို့ စာရထားတယ်... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ အခြေအနေက အထူးအခြေအနေပဲ စုံထောက်ချုပ်တု... အရမ်းကြာသွားရင် နန်းတွင်းက လူတစ်ယောက်ယောက်က ခင်ဗျားကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ နယ်စပ်ကျော်ဖြတ်မှုနဲ့ တရားစွဲမှာ စိုးရိမ်ရတယ်..."

တုရှားက လက်ယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်

"အရှင်မင်းသမီး... စိတ်ချပါ ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်တော် ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးပါပြီ... နှစ်သစ်ကူးမတိုင်ခင် ဒုတိယမင်းသား ပြန်လာတော့မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ရလိုက်တုန်းက ဒုတိယမင်းသားကို ပြန်မလာစေချင်တဲ့သူတွေက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရမှာ သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိတယ်... ဒါကြောင့် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရက တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ပြန်တည်ထောင်တာ ကူညီဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့် ကျိုးချင်းဖုန်းကို မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရဆီ စေလွှတ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာ..."

အခု မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က တည်ထောင်ပြီဖြစ်ပြီး ယွင်ကျိုးမှာ သူတို့ကို တိုက်ရိုက်စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရှိနေပြီ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အမှုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ကို ကူညီဖို့ ဖိတ်ကြားခံရကြောင်း ဖော်ပြထားတဲ့ တရားဝင်စာတစ်စောင်ကိုလည်း ကျိုးချင်းဖုန်းကို ထုတ်ပြန်ခိုင်းခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို တရားစွဲလို့မရဘူး။ ပြီးတော့ ယွင်ကျိုးကို ရောက်တဲ့အထိ အရှင်မင်းသားကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အစောင့်အရှောက် ပေးနိုင်တယ်။

ယွင်ကျိုးကို ရောက်တာနဲ့ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ နိုင်ငံတစ်ခုလုံး သိအောင် အရှင်မင်းသားအတွက် လူသိရှင်ကြား ဖြစ်အောင် အများကြီး ဖန်တီးပေးမယ်။ နန်းတွင်းက သေချာပေါက် ကြိုဆိုဖို့ လူလွှတ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူမှ ဒုတိယမင်းသားကို လုပ်ကြံလို့မရတော့ဘူး။

ချန်ယန် မင်းသမီးက အံ့သြတကြီးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

"စုံထောက်ချုပ်တုက တကယ်ကို အမြော်အမြင် ကြီးမားတာပဲ... ဒါဆိုရင် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး... ချီမြောင်ရွှမ် ရောက်လာဖို့ ဒီမှာ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း စောင့်နေလို့ရပြီ..."

ဒုတိယမင်းသားက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"စုံထောက်ချုပ်တု... ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်က ဘယ်မှာလဲ..."

တုရှားက ရှင်းပြလိုက်သည်

"ကျွန်တော့်တပည့်က အရှင်မင်းသားရဲ့ ကိစ္စတွေကို မသိပါဘူး... လာကြိုတဲ့သူတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော်က ယာယီ ရွေးချယ်ထားတာပါ... ကျွန်တော်နဲ့အတူ ပါလာတဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့သူ နည်းနည်းတောင် ဒီကိုရောက်မှ ဒီတာဝန်အကြောင်း သိသွားတာပါ..."

အခန်း ၂၀၄: ချီမြောင်ရွှမ်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

နောက်တစ်နေ့ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းရောင် စတင်လင်းလက်လာသည်နှင့်အမျှ၊

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။ သူတို့သည် ပြီးခဲ့သည့်ညက တုရှား၏ "ရှောင်ကျစ်ယန်" ဆိုသော စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေကြောင်းကို အရိပ်အမြွက် သိရှိခဲ့ကြသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ပြဿနာများကို မကြိုက်ကြချေ။

အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင် လေးဦး၏ ခေါင်းများကို ချန်ရှိုယွမ်ထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ထင်မှတ်မထားဘဲ သူတို့ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်မှာပင် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော မျက်နှာတစ်ခုက တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဆေးနတ်ဘုရား ချီမြောင်ရွှမ် ဖြစ်ပေသည်။

"စီနီယာချီ... ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ..."

ကူချူတုန်းက အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။။

ချီမြောင်ရွှမ်က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်

"လူတစ်ယောက်ကို ကုသပေးဖို့ ဖိတ်ကြားခံရလို့ လာတာ... မင်းတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက် ဒီမှာရှိနေတယ်ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတယ်လေ... မင်းတို့ သေချာပေါက် ထွက်ပြေးတော့မယ်ဆိုတာ သိလို့ ချက်ချင်း လာတားတာပေါ့..."

"ဘာလို့ လာတားရတာလဲ..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

"မင်းတို့ဆီက အကူအညီ လာတောင်းတာပေါ့..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

"ငါ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရောဂါကို ကုသပေးဖို့ လိုတယ်... အစကတော့ ငါ့ရဲ့ အေးစက်တဲ့ သဘာဝရှိတဲ့ အဖိုးတန်ဆေးတချို့ကို သုံးဖို့ လိုအပ်ခဲ့တာ... ဟီးဟီး အခုတော့ အဲဒါတွေ မလိုတော့ဘူး... မင်းတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ဆီမှာ အလွန်အေးစက်တဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ်တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ သိတယ်လေ... အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်ဆေးတချို့ကို သက်သာစေဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်..."

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်

"အဲဒါ မဖြစ်ဘူးလေ စီနီယာချီ... ကျွန်မတို့က ဆေးသက်သာအောင်နဲ့ ပိုက်ဆံရအောင် ကူညီပေးနေတာဆိုတော့ ကျွန်မတို့ကို နည်းနည်း ဝေစုပေးလို့ မရဘူးလား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က စိတ်တိုတိုဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

"ဟေ့ကောင်မလေး... မင်းက ငါ့ကို ပိုက်ဆံတောင်းဖို့ သတ္တိရှိသေးတယ်ပေါ့... မင်းကိုယ်မင်း မေးကြည့်စမ်း ငါ့ရဲ့ နွေဦးနတ်ဘုရားတောင်ကြားမှာ ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်ဆေး ဘယ်နှစ်မျိုး ဖျက်ဆီးခဲ့လဲဆိုတာ... မင်း ထွက်သွားတုန်းက ငါ့အတွက် နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဂျင်ဆင်းမြစ် နှစ်ခုကိုတောင် ခိုးယူသွားသေးတယ်...

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အဲဒီတုန်းက ဆေးဖိုးအတွက် ငွေတစ်သောင်း တောင်းခဲ့တာကို မပေးတဲ့အပြင် ငါက ကိုယ့်အိတ်ကပ်ထဲက စိုက်ထုတ်ပေးခဲ့ရတာလေ... ဟေ့ကောင်မလေး အခုတော့ မင်းက ဝေစုတောင်းဖို့ သတ္တိရှိသေးတယ်ပေါ့ ဟွန်း... ငါ မင်းကို ဆေးဖော်စပ်နည်း သင်ပေးတုန်းက ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ဆေးအိုးတွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ် တစ်ဖြည်းဖြည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို မှုတ်ထုတ်ပြီး သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကူချူတုန်း ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး ချီမြောင်ရွှမ်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

"အို စီနီယာချီကလည်း... အကုန်လုံး အတိတ်က ကိစ္စတွေပဲဟာ... ဘာလို့ အငြိုးဟောင်းတွေကို ပြန်ဖော်နေရတာလဲ... အခမဲ့ လုပ်ပေးပါ့မယ် ဟုတ်ပြီလား... ဟီးဟီး နွေဦးနတ်ဘုရားတောင်ကြား ကိစ္စကို ထပ်မပြောပါနဲ့တော့နော်..."

"ကောင်းပြီလေ... မပြောတော့ဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ဆိုလိုက်၏။

ကူမော့မှာ ရယ်မောခြင်းကို မအောင့်ထားနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ မျက်လုံးများကို ကုသရန် နွေဦးနတ်ဘုရားတောင်ကြားသို့ သွားသောအခါ ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သော ဆေးဘက်ဝင်အပင်တစ်ပင်နှင့် ငွေတစ်သောင်းကို ဆေးဖိုးအဖြစ် ယူဆောင်သွားခဲ့ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သူနှင့် ချီမြောင်ရွှမ်သည် ချင်းကျိုးမြို့ရှိ လုချန်ယန်၏ ကိစ္စကြောင့် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်းများက စည်းမျဉ်းများဖြစ်ပြီး ချီမြောင်ရွှမ်သည် ဆေးဖိုးကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်း ဆေးဝါးများအတွက် တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ မတောင်းခဲ့ချေ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ အမှန်တကယ် အရှုံးပေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အဓိက ပြဿနာမှာ ချီမြောင်ရွှမ် လေ့ကျင့်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည့် အဖိုးတန်ဆေးများကို ကူချူတုန်းက မျက်စိကျနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ချီမြောင်ရွှမ်သည် ကူချူတုန်း၏ အဆက်မပြတ် တောင်းဆိုမှုများကို အမြဲတမ်း တွန့်ဆုတ်စွာ အလျှော့ပေးခဲ့ရပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် နောက်တစ်ကြိမ် မရှိတော့ဘူးဟု ဒေါသတကြီး ပြောခဲ့သော်လည်း အမြဲတမ်း နောက်တစ်ကြိမ် ဆိုတာ ရှိခဲ့ပေသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကြပြီး ချီမြောင်ရွှမ်က သူတို့နောက်မှ လိုက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာချီ... ခင်ဗျားက ဒုတိယမင်းသားရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ ဒီကို လာတာလား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ

"နန်းတွင်းမိသားစုရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေထဲကို ငါ မဝင်ချင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးဆပ်ရမယ်လေ... ဟူး... ဒီဒုတိယမင်းသားက အခု ပြဿနာကြီး ဖြစ်နေပြီ..."

"ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

ချီမြောင်ရွှမ်က ရယ်မောကာ

"မင်းတို့ ဒီအကြောင်း ကြားဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ဖြစ်ခဲ့တာလေ မင်းအသက် ဆယ့်တစ်နှစ် ဆယ့်နှစ်နှစ်လောက်ပဲ ရှိဦးမှာ... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ကန်နိုင်ငံနဲ့ ချူနိုင်ငံတို့ စစ်ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်... ကန်နိုင်ငံက အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် တောင်းဆိုဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရတာ..."

"ချူနိုင်ငံက လက်ရှိ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အဲဒီအချိန်က အိမ်ရှေ့စံကို ဓားစာခံအဖြစ် ချူနိုင်ငံကို ပို့ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်... အကြိတ်အနယ် ငြင်းခုံပြီးတဲ့နောက် ဒုတိယမင်းသားဖြစ်တဲ့ အရင်ဧကရာဇ်ရဲ့ မြေးအကြီးဆုံးက အိမ်ရှေ့စံအစား ဓားစာခံအဖြစ် သွားဖို့ ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒပြုခဲ့တာ...

ချူနိုင်ငံကလည်း အလျှော့ပေးခဲ့တယ်... အိမ်ရှေ့စံက ဓားစာခံအဖြစ် သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူတို့သိတယ် ဒါပေမဲ့ မြေးအကြီးဆုံးကို လွှတ်တာက လက်ခံနိုင်စရာပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ထီးနန်းဆက်ခံမယ့်သူတွေ ဖြစ်နေလို့လေ..."

ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက် အိမ်ရှေ့စံက ဧကရာဇ်အဖြစ် ထီးနန်းတက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် လက်ရှိ ဧကရာဇ် အပါအဝင် စ်နန်းတော်တစ်ခုလုံးသည် ဓားစာခံအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ဒုတိယမင်းသားကို မေ့သွားပုံရပြီး ထီးနန်းဆက်ခံရေးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးနေကြတာပေါ့

ခု ဒုတိယမင်းသား ပြန်ရောက်လာပြီ။ စည်းမျဉ်းများအရ သူက အိမ်ရှေ့စံအတွက် ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှု ပေမယ့် သူက ဒီနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ချူနိုင်ငံတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး သူ မိခင်ဘက်က ဆွေမျိုးတွေကသာ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေကြသည်။ သူ့တွင် အထောက်အပံ့ အလွန်နည်းပါးနေတယ်။ အခြားသူတစ်ဦးက နေရာကို လိုလိုလားလား ဘယ်လိုလုပ် စွန့်လွှတ်နိုင်ပါ့မလဲ

ဒါပေမယ့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူ၏ ကတိကို ဖျက်လို့မရဘူး။ ဒါ့အပြင်သူက တရားဝင် ဇနီး၏ သားအကြီးဆုံး ဖြစ်နေတယ် ဒါ့‌ကြောင့် ဒီဒုတိယမင်းသား ဘယ်လောက် ဒုက္ခရောက်တယ်ဆိုတာ မင်းတို့ နားလည်သင့်တယ် မဟုတ်လား။

ကူမော့သည် အာဏာကစားပွဲများကို နားမလည်သလို တော်ဝင်မိသားစုဝင်များနှင့်လည်း မည်သည့်အခါကမျှ ထိတွေ့ဆက်ဆံဖူးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် "တော်ဝင်မိသားစုတွင် ဆွေမျိုးဟူသည် မရှိ" ဟူသော စကားကိုမူ သူ အကြမ်းဖျင်း နားလည်နိုင်ပေသည်။ သူ၏ အတိတ်ဘဝတွင်ဖြစ်စေ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝတွင်ဖြစ်စေ အာဏာလုပွဲများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို သမိုင်းက ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် အိမ်ရှေ့စံအဖြစ် အရည်အချင်းပြည့်မီသော မင်းသားတစ်ပါးအတွက် မည်မျှ ပြဿနာရှိကြောင်းကို ကူမော့ သဘာဝကျကျ နားလည်ထားပေသည်။

"ဒီလောက် ပြဿနာများတဲ့ကိစ္စကို စီနီယာချီက ဝင်ပါရဲတယ်ပေါ့..." ကူမော့က အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။

ချီမြောင်ရွှမ်က လက်ယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်

"ကျေးဇူးဆပ်ရုံပါပဲ... ဒီဒုတိယမင်းသားကို အမှုထမ်းဖို့ ငါ့မှာ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... ဒီအကြောင်းတွေကို ပြောပြနေတာက မင်းကို သတိပေးချင်လို့ပါ... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာစွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် အဲဒီဒုတိယမင်းသားက မင်းကို စည်းရုံးဖို့ နည်းမျိုးစုံနဲ့ သေချာပေါက် ကြိုးစားလိမ့်မယ်... သူက မင်းကို ရာထူးကြီးကြီးတွေ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေနဲ့ နန်းတွင်းက အမြင့်ဆုံး နေရာတွေကိုတောင် ကတိပေးလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာတွေကို စိတ်မဝင်စားဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်... ကူမော့... မင်းက သိုင်းလောကအတွက် မွေးဖွားလာတာလေ... နန်းတွင်းက သင့်တော်တဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး... သိုင်းလောကမှာ မင်းက ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် သိုင်းသမား ဖြစ်လာနိုင်ပေမဲ့ သွေးမထွက်ဘဲ လူသတ်တဲ့နေရာဖြစ်တဲ့ နန်းတွင်းမှာတော့..." "အရိုးတွေ ဖုန်မှုန့်တွေတောင် မကျန်ဘဲ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... နန်းတွင်းနဲ့ အရာရှိလောကမှာ အောင်မြင်တဲ့သူတွေက အုအသည်းထိ ရက်စက်ကြတယ်... ကူမော့ မင်းက အရမ်းကို အေးစက်စက်နိုင်လွန်းတယ် အာဏာကိုလည်း မကြောက်ဘူး... မင်းက အဲဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်လာလို့ မရဘူး..."

ကူမော့က ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်

"စီနီယာချီ... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော်က နန်းတွင်းနဲ့ အရာရှိလောကကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး... သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာရင်း ဓားသမားပဲ လုပ်ချင်တာပါ... ပင်ပန်းလာရင် ကြိုက်တဲ့အချိန် နားလို့ရတယ်လေ... အရာရှိလောကရဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ကျွန်တော် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး..."

"မင်း အဲဒီလိုတွေးတာ ကောင်းပါတယ်..."

ချီမြောင်ရွှမ်က သူ၏ ခါးရှိ ဝိုင်ဘူးကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"မင်းက အားနည်းတဲ့ အချိန်တစ်ခု ရောက်လာပြီး အရာရှိလောကထဲ ဝင်သွားမှာကို တကယ် ကြောက်နေတာ... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ သိုင်းပညာနှလုံးသားက စင်ကြယ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းလည်း အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်..."

"တစ်နေ့ကျရင် မင်းသွားပြီး အဲဒီကောင်စုတ် စုချန်ချိုးကို အသေရိုက်နှက်ပစ်လိုက်မယ်လို့တောင် တွေးနေတာ... တောက်... ငါ သူ့ကို မကြိုက်တာ ကြာပြီ... ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်တာ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူက ဟန်ဆောင်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ နံပါတ်နှစ်လို့ ခေါ်နေတာလေ... ငရဲကိုပဲ သွားပါစေ... ကူမော့ မင်းသွားပြီး သူ့ကို ရိုက်ပစ်လိုက် သေအောင် ရိုက်ပစ်လိုက်..."

ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်နှစ်ဟု ခေါ်သော စုချန်ချိုး ဟူသည့် အမည်ကို သာမန်လူများ မသိနိုင်သော်လည်း သိုင်းလောကရှိ သူများကမူ သေချာပေါက် သိကြပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်နှစ်ဟု မိမိကိုယ်ကို အခိုင်အမာ ပြောဆိုထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် နံပါတ်တစ်ဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်တစ်ခုကို တစ်ဦးတည်း စောင့်ရှောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ နိုင်ငံဖြစ်သော နန်ကျင့်မှာ နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်၏။ လက်ရှိ စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေသော ကာလတွင် နန်ကျင့်နိုင်ငံ ရှင်သန်နိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ နန်ကျင့်နိုင်ငံတွင် စုချန်ချိုးဟူသော ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

စုချန်ချိုးတွင် ဓားနတ်ဘုရား ဟူသော အမည်ရှိပြီး သူကိုယ်သူ ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်နှစ်ဟု ခေါ်ဆိုရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် ယခင် နံပါတ်တစ် ဓားသူတော်စင် ကျန်ရော့ရွှီနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်ရော့ရွှီမှာ ဓားမိစ္ဆာပူးကပ်ခြင်းခံရပြီး သိုင်းလောက၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရကာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ့ကို အနှစ်သုံးဆယ်တိုင်တိုင် မည်သည့်နေရာတွင်မှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘဲ သိုင်းလောကရှိ လူတိုင်းက သူ သေပြီဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စုချန်ချိုးက ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်က ကျန်ရော့ရွှီ ကို သူ မနိုင်နိုင်သေးကြောင်း သူ အမြဲ ပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယအကောင်းဆုံးဟု ခေါ်ဆိုခံရရန်သာ ထိုက်တန်ပေသည်။

ကူမော့အား ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အသက်အငယ်ဆုံး မဟာသိုင်းဆရာကြီးအဖြစ် သိုင်းလောကရှိ လူအများစုက မှတ်ယူထားကြပြီး အတွင်းအား မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည့်အတွက် စုချန်ချိုး၏ နေရာကို ဆက်ခံနိုင်သူ သို့မဟုတ် စုချန်ချိုး အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းမည့်သူ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

သို့သော် ကူမော့သည် ဤကဲ့သို့သော မှတ်ချက်များကို မည်သည့်အခါမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် စုချန်ချိုးအပေါ် ရန်ငြိုးမရှိသလို ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးဆိုသည့် ဘွဲ့ကို ယှဉ်ပြိုင်လိုသော ဆန္ဒလည်း မရှိပေ။

သို့သော် ချီမြောင်ရွှမ်၏ မကျေမနပ် ပြောဆိုသံများကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသောအခါ ကူမော့မှာ တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာချီ... ခင်ဗျားမှာ စုချန်ချိုးနဲ့ ရန်ငြိုး ရှိလို့လား..."

"မရှိပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ဆိုလိုက်သည်

"ငါတို့ တစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးတယ်..."

"ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို သူ့ကို ရိုက်စေချင်တာလဲ..."

ကူမော့ကကူမော့က မေးလိုက်၏။

"ငါ သူ့ကို လုံးဝ ကြည့်မရလို့ပဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ဆိုလိုက်သည်

"အစကတော့ စုချန်ချိုးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒုတိယအကောင်းဆုံးလို့ ပြောနေတာ သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းလို့လို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ သိပ်မတွေးဖြစ်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က သူနဲ့ တစ်ခါ ဆုံဖူးတယ်... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါ့ဘဝမှာ ဒီလောက် ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့သူမျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး... သူက 'သိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အထီးကျန်မှုက နှင်းကျသလိုပဲ' ပြီးတော့ 'နံပါတ်တစ် သိုင်းသမားက အရမ်း အထီးကျန်တယ်' ဆိုတာမျိုးတွေ အမြဲပြောနေတာလေ... ငါသာ သူ့ကို မနိုင်နိုင်လို့ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ပါးလှည့်ရိုက်ပြီးပြီ..."

ကူမော့ "..."

အကယ်၍ ချီမြောင်ရွှမ်သာ ဇာတ်လမ်းကို ချဲ့ကားမပြောခဲ့လျှင် စုချန်ချိုးသည် အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး ဟန်ဆောင်ကောင်းသူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့အဖွဲ့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊

အပြင်ဘက်မှ လောတကြီး ခြေသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုသူတို့မှာ ဒုတိယမင်းသား၊ ချန်ယန် မင်းသမီး၊ တုရှားနှင့် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်စုတို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမင်းသားသည် အတော်လေး ယဉ်ကျေးပြီး တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ ဦးညွှတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်

"အဘိုးချီ... သူရဲကောင်းကူ... သခင်မလေးကူ... ကျွန်တော် ဝင်လာမိတာ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... အခု အားလုံး အားကြရဲ့လား..."

"ကောင်းပြီလေ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က လက်ယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်

"ဝင်လာခဲ့... မင်းဘာသာ လာတာဆိုတော့ မင်းကို လိုက်ရှာရတဲ့ ဒုက္ခ သက်သာသွားတာပေါ့..."

ချက်ချင်းပင် ဒုတိယမင်းသား၊ ချန်ယန် မင်းသမီးနှင့် တုရှားတို့ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြရာ ကျဉ်းမြောင်းနေသော အခန်းလေးမှာ အနည်းငယ် ကြပ်ကျပ်တည်းတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒုတိယမင်းသားက ချီမြောင်ရွှမ်ကို ဦးညွှတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ကျွန်တော့်အတွက် ခရီးဝေးကြီး လာပေးတဲ့ အဘိုးချီကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ထို့နောက် သူက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ဦးညွှတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"မနေ့ညက ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ သခင်မလေးကူနဲ့ သခင်လေးကူတို့ကို အလွန် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... မနေ့ညက ကိုယ်တိုင်လာပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသင့်ပေမဲ့ အချိန်အရမ်းနောက်ကျသွားပြီမို့ အနားယူတာကို အနှောင့်အယှက် မပေးချင်လို့ပါ... ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ နှစ်ယောက်လုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး..."

ကူမော့က လက်ယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်

"အရှင်မင်းသားက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ... ဒါက သေးငယ်တဲ့ အကူအညီလေးတစ်ခုပါ အားနာစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး..."

ဒုတိယမင်းသားက ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသက်ကယ်ကျေးဇူးကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး..."

"ချီးကျူးစကားတွေကို နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ဒုတိယမင်းသားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"အရင်ဒီကိုလာခဲ့ ငါ မင်းရဲ့ အဆိပ် ဘယ်လောက်ဆိုးနေလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်... အော် ဟုတ်သားပဲ ကြိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်... ငါ့ရဲ့ ကုသမှုအတွက် လိုအပ်ချက်တွေကို မင်းသိတယ်မလား..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက ဆိုလိုက်သည်

"ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တစ်ပင်နဲ့ ငွေတစ်သောင်း အကုန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ..."

စကားပြောနေစဉ်တွင် ချန်ယန် မင်းသမီးက သူမ သယ်ဆောင်လာသော စန္ဒကူးသစ်သား သေတ္တာကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ တဖြည်းဖြည်း ဖွင့်လိုက်ရာ လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ သွေးရောင်ပုလဲတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် သူမက ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ချီမြောင်ရွှမ်က လက်ဆောင်များကို ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"ပြီးတော့ ငါ့ရှေ့မှာ ဆရာဝန်နဲ့ လူနာပဲရှိတယ်... မင်းသားတွေ မင်းသမီးတွေကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... ငါ့ရဲ့ ကုသမှု လုပ်ငန်းစဉ်က တစ်နည်းနည်းနဲ့ စော်ကားသလို ခံစားရရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ သိမ်းထားလိုက်... တကယ်လို့ မကျေနပ်ရင် ငါ ကုမပေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဆေးဖိုးကတော့ ပြန်မရဘူးနော်..."

ဒုတိယမင်းသားက အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကုသပေးပါ ဆရာ... သာမန်လူနာတစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားပေးပါ..."

တုရှားနှင့် ချန်ယန် မင်းသမီးတို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ တုရှားက လေ့လာရန် ဘေးသို့ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ချန်ယန် မင်းသမီးကလည်း ဘေးသို့ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် ကူချူတုန်း၏ ဘေးသို့ ရွှေ့သွားပြီး ကူချူတုန်းကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကူချူတုန်းတွင် ချန်ယန် မင်းသမီးအပေါ် ကောင်းသော အထင်အမြင် မရှိချေ။ မနေ့က ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်တွင် မင်းသမီးသည် အလွန် မောက်မာပြီး အခြားသူများကို အမြဲ နှိမ့်ချကြည့်တတ်သည်ဟု သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။

ချန်ယန် မင်းသမီး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကူချူတုန်းက ခပ်ခွာခွာနေရန် ချက်ချင်း ဘေးသို့ဖယ်လိုက်သော်လည်း ထင်မှတ်မထားဘဲ ချန်ယန် မင်းသမီးက လိုက်လာခဲ့၏။

အခန်းမှာ သေးငယ်ပြီး ကူချူတုန်းမှာ နောက်ဆုတ်ရန် နေရာမရှိတော့ချေ။ ထို့အပြင် ထပ်မံဆုတ်ခွာခြင်းက တမင်တကာ လုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကူချူတုန်းက သတိမထားမိဟန်ဆောင်ကာ ချီမြောင်ရွှမ် ဒုတိယမင်းသား၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်နေသည်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ငါ့နာမည်က လီလီပါ 'ငါးကြင်း' ထဲက 'လီ' လေ... ချန်ယန်လို့လည်း ခေါ်လို့ရပါတယ်..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက ပြုံးလျက် ကူချူတုန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းမှာ ယဉ်ကျေးသောသူ တစ်ဦး ဖြစ်၏။ ချန်ယန် မင်းသမီးသည် မောက်မာသည်ဟု သူမ ထင်မြင်သော်လည်း သူတို့ကြားတွင် မည်သည့် ပဋိပက္ခမျှ မရှိခဲ့သလို မင်းသမီးက အရင် စတင်စကားပြောလာသဖြင့် သူမ လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤဂုဏ်မောက်သော မင်းသမီးက သူမကို အဘယ်ကြောင့် အရင်စတင် စကားပြောလာရသနည်းဟုလည်း သူမ အံ့သြနေမိသည်။ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"ကျွန်မ နာမည်က ကူချူတုန်းပါ..."

"နင့်နာမည် ကူချူတုန်းဆိုတာ ငါသိပါတယ်..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက ဆိုလိုက်သည်

"နင့်အစ်ကိုက ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကန်နိုင်ငံရဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် ဓားသမားဖြစ်တဲ့ ကူမော့လေ... နင်နဲ့ သူက အတူတူ ကြီးပြင်းလာပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အားကိုးခဲ့ကြတာမလား..."

ချန်ယန် မင်းသမီးက ကူမော့၏ ဘွဲ့နာမည်မြောက်များစွာကို အလွယ်တကူ ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားသောအခါ မင်းသမီးသည် သူမ၏ အစ်ကိုကြောင့် သူမကို ချဉ်းကပ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို အလွန် ကြည်ညိုပုံရကြောင်း ကူချူတုန်း ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ချန်ယန် မင်းသမီးသည် ပို၍ သဘောကျစရာကောင်းပြီး အေးစက်စက် မနိုင်တော့ဟု သူမ ထင်မြင်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် ချန်ယန် မင်းသမီးက မေးလိုက်သည်။

"နင် ဒီနှစ် အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ..."

သူမက ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်

"နင့်အစ်ကိုရော အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ... သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသက်အငယ်ဆုံး အတွင်းအား မဟာသိုင်းဆရာကြီးလို့ ကြားတယ်..."

ကူချူတုန်းက ချက်ချင်းပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည် "ဒါပေါ့... ငါ့အစ်ကိုက အသက်နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်..."

ချန်ယန် မင်းသမီးနှင့် ကူချူတုန်းတို့ ထောင့်တစ်နေရာတွင် စကားပြောနေကြ၏။