အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

အခန်း ၂၁၁: ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်အား လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း

အတိအကျပြောရလျှင် ဤချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကြောင့် ထိုနေရာရှိ သိုင်းလောကသည် ယွင်ကျိုးထက် အဆတစ်ရာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးပြီး အမျိုးမျိုးသော အင်အားစုများက နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေကြ၏။ သိုင်းလောကတွင် အင်အားအကြီးဆုံး အင်အားစုများအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသော ဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၊ အဖွဲ့လေးခုနှင့် မိသားစုကြီးခုနစ်ခုအနက် ချန်းကျိုးတွင် ရိုးရာဆေးပညာမှ ဆုမိသားစု၊ လက်နက်ထုတ်လုပ်ရေးမှ လင်မိသားစု၊ ပန်းထိုးလုပ်ငန်းမှ ယွင်မိသားစု နှင့် အဖွဲ့လေးခု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ချွန်းယန်ကျောင်းတော် ဟူ၍ လေးခုအထိ ရှိနေပေသည်။

ချွန်းယန်ကျောင်းတော်သည် ၎င်း၏ ထင်ရှားသော ရာထူးနေရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ချန်းကျိုးရှိ လောကီရေးရာများမှ ကင်းကွာပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်ခြင်းကြောင့် နာမည်ကြီး၏။ သို့သော် မိသားစုကြီး သုံးခုမှာမူ ကွာခြားပေသည်။ နာမည်အားဖြင့် မိသားစုတစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ ရှိကြသည် ။ တစ်ခုက ဆေးပညာနှင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်း၊ နောက်တစ်ခုက လက်နက်များနှင့် တတိယတစ်ခုက အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းတို့တွင် အထူးပြုကြသည်။ သို့သော် ၎င်းက သူတို့သည် ထိုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကိုသာ လုပ်ကိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ချေ။

၎င်းက သူတို့သည် ထိုနယ်ပယ်များတွင် ထူးချွန်သည်ဟုသာ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ချန်းကျိုးရှိ အကြီးမားဆုံးသော ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး လမ်းကြောင်းများ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အစိုးရ အဆက်အသွယ်များကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် သဘာဝကျကျ ကဏ္ဍတစ်ခုတည်းတွင်သာ ကန့်သတ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အကျိုးအမြတ်ရနိုင်သော မည်သည့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင်မဆို မလုပ်ကိုင်ပဲနေမည်နည်း။ ပြီးတော့ ငွေလဲဆိုင်တွေဆိုတာ အဲဒါက အမြတ်အစွန်းအများဆုံး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေထဲက တစ်ခုဆိုတာ ဘယ်သူမသိဘဲ နေမလဲ...

ကူမော့ ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး...

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက ချန်တွားတွားရဲ့ တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ကို ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်က တိုက်ခိုက်တာက မိသားစုကြီး သုံးခုက ကြိုးကိုင်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ပေါ့..."

သခင်လေးချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်...

"ဖြစ်နိုင်ချေ အများဆုံးပဲ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ် ဒါပေမဲ့ သူက တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကနေ တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်လောက် လွတ်မြောက်သွားတယ်ဆိုရင် ငါ ယုံနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ သူ့ကို ကူညီတဲ့သူ မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ချန်းကျိုးမှာ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ကို ဩဇာလွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ အင်အားရှိတာ မိသားစုကြီး သုံးခုပဲ ရှိတယ်..."

"အဲဒါအပြင် ချန်မိသားစုရဲ့ တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်မှာ ဖြစ်သွားတဲ့ အဖြစ်အပျက်က တကယ်တော့ ကြိုတင် နိမိတ်ပြနေခဲ့တာ... လက္ခဏာတွေကို သတိထားမိတဲ့ ချန်တွားတွား ကိုယ်တိုင်တောင် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ တကယ် သိနေခဲ့တယ်... သူ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှာနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူက အဲဒါကို ခုခံမယှဉ်နိုင်လို့ပဲလေ..."

ကူမော့က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။...

"ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ..."

သခင်လေးချန်က ဆိုလိုက်သည်...

"တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်က အရင်က ချန်းယွမ်မြို့မှာ တတိယတန်းစား ငွေလဲဆိုင် တစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ချန်တွားတွား လွှဲပြောင်းယူပြီးကတည်းက သူက ထူးခြားတဲ့ စီးပွားရေး အမြင်ကို ပြသခဲ့တယ်... နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ သူက တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ကို ချန်းကျိုးမှာ အကြီးဆုံး ငွေလဲဆိုင်တွေထဲက တစ်ခုအဖြစ် တိုးတက်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး မြို့အနှံ့ ဘဏ်ခွဲ ဆယ်ခုနီးပါး ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်က အလွန် ပြင်းထန်တယ်..."

"ဒါက အင်အားစု အသီးသီးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်..."

မိသားစုကြီး သုံးခုစလုံးက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေလိုကြောင်း ဖော်ပြကာ ချန်တွားတွားကို ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြကြောင်း ပြောပြထားဖူးသည်။ သဘာဝကျကျ အခြားသူများကို အလကား အကျိုးအမြတ် မပေးချင်သော ချန်တွားတွားက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဟန် ဆောင်နေခဲ့၏။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက လင်မိသားစုသည် ချန်တွားတွားကို ဖိနှိပ်ရန်နှင့် ခြိမ်းခြောက်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ စံပြမဟုတ်သော်လည်း ချန်တွားတွား၏ စီးပွားရေးအမြင်မှာ ငြင်းမရနိုင်ဘဲ လင်မိသားစုမှာ ကြီးမားသော အသာစီး မရခဲ့သဖြင့် နှစ်ဖက်ကြားတွင် အချိန်အတော်ကြာ တင်းမာမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် မကြာမီတွင် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင် ပေါ်လာပြီး တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ပိုင် ငွေလှည်းကို ဓားပြတိုက်ခဲ့ကာ ငွေလဲဆိုင်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး ချန်တွားတွားအား ဆုံးရှုံးမှုများကို ကာမိစေရန် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့သည်။

"ဒါကြောင့် ဒီနောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူဆိုတာ လူတိုင်းသိနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လို ဖြစ်နေပြီ..."

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။...

"ဒီယဲ့ရှောင်က နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ လူဆိုးတစ်ယောက် ရက်စက်တဲ့ လူသတ်သမားလေ... လင်မိသားစုက ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ ပူးပေါင်းရဲမှာလား... အဲဒါက သူတို့ကိုယ်သူတို့ သိုင်းလောကကနေ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

သခင်လေးချန်က ရယ်မောလိုက်သည်...

"သခင်မလေးကူး... ယဲ့ရှောင်ကို လင်မိသားစုက ညွှန်ကြားထားတယ်ဆိုတာ သက်သေပြဖို့ ဘယ်သူ့ဆီမှာ အထောက်အထား ရှိလို့လဲ... သိုင်းလောကမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ ဓားပြတွေက ရာဇဝတ်မှုတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ကျူးလွန်ပြီး ဘာလို့လွတ်မြောက်နိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ... တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့ထဲက အများစုက အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ အနက်ရောင် လက်အိတ်တွေပဲ အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေနဲ့ မှူးမတ်မိသားစုတွေအတွက် မှောင်ခိုကိစ္စတွေ လုပ်ပေးနေကြတာ... သူတို့က ဘယ်အထောက်အထားမှ ချန်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

"ဒါဆို တစ်နည်းပြောရရင် ဒီယဲ့ရှောင်က လင်မိသားစုအတွက် အထူးသဖြင့် ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်ပေးနေတဲ့သူပေါ့... ဒါက တော်တော် ဆိုးတာပဲ... ယဲ့ရှောင်က ရက်စက်တဲ့ လူသတ်သမား တစ်ယောက်လေ..."

ကူချူတုန်းက မကျေမနပ်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

သခင်လေးချန်က အကြိမ်ကြိမ် ဆိုလိုက်သည်...

"သခင်မလေးကူး... ယဲ့ရှောင်က လင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဘူးနော်... မင်း အဲဒီလို စကားမျိုးတွေ ပြောလို့မရဘူး..."

ကူချူတုန်းက ဆိုလိုက်သည်...

"သခင်လေးချန်... အဲဒီလောက် မဆိုးပါဘူး... ရှင်က ယွင်ကျိုးမှာ ရှိတာ လင်မိသားစုက ချန်းကျိုးမှာ ရှိတာလေ... ဘာလို့ သူ့ကို ကြောက်နေရတာလဲ..."

သခင်လေးချန်က ရယ်မောလိုက်သည်...

"ကြောက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး သူ့ကို စော်ကားဖို့ မလိုလို့ပါ... ဒီအခြေအမြစ်မရှိတဲ့ ကောလာဟလတွေ ထွက်သွားရင် လင်မိသားစုက ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို အသုံးချပြီး ကိစ္စတွေကို ပုံကြီးချဲ့လိုက်ရင် လင်မိသားစုက သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအတွက် ငါ့ကို သေချာပေါက် သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်... သူတို့နဲ့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုဘူး မဟုတ်လား..."

ကူချူတုန်းက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်...

"အဲဒါ အမှန်ပဲ..."

သခင်လေးချန်က ဆိုလိုက်သည်...

"သူရဲကောင်းကူး၊ သခင်မလေးကူး... ကျွန်တော့်စကားတွေကြောင့် လင်မိသားစုအပေါ် အဂတိမလိုက်ပါနဲ့... အင်အားကြီး မိသားစုတွေက အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်... ပြီးတော့ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ယဲ့ရှောင်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လင်မိသားစု ရှိနေတာ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူးလေ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တခြား မိသားစုနှစ်ခုက တမင်တကာ သွေးခွဲပြီး ချန်တွားတွားနဲ့ လင်မိသားစုကို ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာက တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်မှာ သူတို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို တိုးလာစေတာပေါ့..."

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး...

"အဲဒါ အမှန်ပဲ... လင်မိသားစု သေချာပေါက် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပေါ့..."

သခင်လေးချန်က ရယ်မောလိုက်သည်...

"ကျွန်တော် ပြောစရာရှိတာ ဒါပါပဲ... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်အတွက် အဆင်ပြေရင် ကောင်းတာပေါ့ မပြေရင်လည်း အတင်းမလုပ်ပါနဲ့... ချန်းကျိုးက ယွင်ကျိုးထက် အများကြီး ပိုရှုပ်ထွေးတယ်... မိသားစုကြီး သုံးခုက..."

သူတို့၏ တရားဝင် နောက်ခံက အလွန် နက်ရှိုင်းပြီး အတော်လေး ပြဿနာ ရှိပေသည်။

"ချန်တွားတွားနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် သူ့ကို သနားနေစရာ မလိုပါဘူး... သူ့မှာ သနားစရာ ဘာမှမရှိဘူး... မိသားစုကြီး သုံးခုက ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား သူ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့က သူ့ကို အလျှော့ပေးအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ချင်ရုံသက်သက်ပဲ... တကယ်လို့ သူ တကယ် မနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် နောက်ဆုတ်လို့ ရပါတယ် ပြီးတော့ တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်အဖြစ် ဆက်ရှိနေဦးမှာပဲ

နေ့တိုင်း ပိုက်ဆံတွေ အမြောက်အမြား ရှာနေတဲ့ ပိုင်ရှင်အဖြစ် ဆက်ရှိနေဦးမှာပဲ... ဒါ့အပြင် တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့က အဲဒီ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် စိတ်မပူပါနဲ့... ဘယ်အင်အားစုကမှ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်က သူတို့လူတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ဝန်ခံရဲမှာ မဟုတ်သလို ဘယ်သူကမှလည်း လက်စားချေဖို့ တွေးမှာ မဟုတ်ဘူး... အပြင်ပန်းအားဖြင့်တော့ ချန်းကျိုးက ဘေးဆိုးကြီးကို ဖယ်ရှားပေးတဲ့အတွက် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကို ကျေးဇူးတင်ကြလိမ့်မယ်..."

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင်၊

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ပျံလွှားငါးဂိုဏ်း၏ လှေပေါ်သို့ တက်ကာ ချန်းယွမ်မြို့သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် သုံးရက်တိုင်တိုင် မျောပါသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ချန်းယွမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြ၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် လူလုံးမထွက်ဘဲ အများအားဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ လှေပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝါးခမောက်များ ဆောင်းကာ ရထားလုံးပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်ခဲ့ကြသည်။

ချန်းယွမ်မြို့သည် ကန်နိုင်ငံတွင် မြို့တော်ပြီးလျှင် ဒုတိယ အစည်ကားဆုံး မြို့ဖြစ်ပြီး ယွင်မြို့နှင့် ချင်းကျိုးမြို့တို့ထက် အများကြီး သာလွန်ပေသည်။ မြို့နှစ်မြို့၏ ပေါင်းစပ်ထားသော စည်ကားမှုပင်လျှင် ချန်းယွမ်မြို့၏ စည်ကားမှုကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

ကူမော့ မမြင်နိုင်ခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။

သို့သော် လမ်းများပေါ်ရှိ လေးငါးထပ် အဆောက်အအုံများအကြောင်း ကူချူတုန်း၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖော်ပြချက်ကို နားထောင်ရင်းနှင့် သမိုင်းကြောင်း နောက်ခံကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ကူမော့သည် ချန်းယွမ်မြို့၏ စည်ကားမှုကို အကြမ်းဖျင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

ချန်တွားတွား၏ အစောင့်များ လိုက်ပါလာသော ရထားလုံးသည် မြို့တွင်းရှိ စံအိမ်တစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့၏။ ဤသည်မှာ ခြံဝင်းကျယ်ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ ချန်းယွမ် ကဲ့သို့သော စည်ကားသည့် မြို့တစ်မြို့တွင် ဤမျှ ကြီးမားသော ခြံဝင်းကျယ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ချန်မိသားစု၏ နာမည်မှာ တကယ်ကို သင့်တော်ကြောင်း သက်သေပြနေသည် ။ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ချမ်းသာကြပေသည်။

ရထားလုံး နှစ်စီး ရပ်တန့်သွား၏။

သွက်လက်သော လူဝကြီး ချန်တွားတွားသည် သူ၏ ရထားလုံးပေါ်မှ အလျင်အမြန် ဆင်းလာပြီး ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့၏ ရထားလုံးဆီသို့ ပြေးသွားကာ ဆင်းပြီး စံအိမ်ထဲသို့ အမြန်ဝင်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

စံအိမ်ထဲတွင်ပင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုသို့ မရောက်မချင်း ကောက်ရိုးခမောက်များကို ဆောင်းထားခဲ့ကြ၏။

ဤအစီအစဉ်၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ဖြစ်ပေသည်။ ကူမော့၏ လက်ရှိ ဂုဏ်သတင်းအရ သိုင်းလောကတွင် သတင်းထွက်သွားသည်နှင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်သည် သူတို့ကို မြင်ရုံမျှဖြင့် ထွက်ပြေးသွားနိုင်ချေ အလွန် များပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကူမော့သည် အချည်းနှီး ခရီးစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ချန်တွားတွား၏ ပြဿနာကိုလည်း မဖြေရှင်းနိုင်သလို အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်ကိုလည်း သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ယွင်မြို့မှ စတင်ထွက်ခွာကတည်းက လျှို့ဝှက်စွာ ခရီးသွားရန် ချန်တွားတွား၏ အစီအစဉ်ကို ကူမော့က လိုလိုလားလား သဘောတူပြီး ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်မိသားစု အိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊

ကူမော့နှင့် သူ၏ညီမ ကူချူတုန်းတို့သည် ချန်မိသားစု စံအိမ်တွင် လေးရက်ဆက်တိုက် အပြင်မထွက်ဘဲ နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။

ပဉ္စမမြောက်နေ့ နံနက်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ နံနက်စာ စားပြီးနောက် ချန်တွားတွားသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"သခင်လေးကူး... သခင်မလေးကူး... အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ... ရုန်မြို့က တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင် ဘဏ်ခွဲကို ပို့ဖို့ ငွေငါးသောင်း ရှာဖို့ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ပရိဘောဂတွေနဲ့ ဆိုင်တော်တော်များများကို ကျွန်တော် ရောင်းခဲ့ရတယ်... သတင်းကတော့ ပျံ့နှံ့သွားပါပြီ..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။...

"သူဌေးချန်... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်သာ မလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ချန်တွားတွားက ဆိုလိုက်သည်...

"သူ သေချာပေါက် လာမှာပါ... ဒါက တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ရဲ့ နောက်ဆုံး အသက်ဆက်ကြိုးပဲ... ဒီကုန်တင်လှည်း ဓားပြတိုက်ခံရရင် ကျွန်တော့် ချန်မိသားစုမှာ တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ကာမိဖို့ ငွေမကျန်တော့ဘူး ပြီးတော့ ငွေလဲဆိုင်ကို ရောင်းပစ်ရလိမ့်မယ်... ငါတို့ ဒီအထိ ရောက်နေပြီလေ သူတို့က ငါတို့ကို အသက်ရှူပေါက် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...

ဒါကြောင့် သူတို့နေရာကနေ ဝင်စဉ်းစားကြည့်ပါ... ငါသာ သူတို့ဆိုရင် ဒီငွေတင်လှည်းကို သေချာပေါက် ဓားပြတိုက်မှာပဲ... သခင်မလေးကူး စိတ်မပူပါနဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင် မပေါ်လာဘူးဆိုရင်တောင် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် အချည်းနှီး ခရီးစဉ် ဖြစ်သွားအောင် ကျွန်တော် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အနှောင့်အယှက်အတွက် ဆုကြေးငွေ သေချာပေါက် ပေးပါ့မယ်..."

ချန်တွားတွား၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကူချူတုန်းမှာ သံသယ မရှိတော့ချေ။ ငွေရနိုင်သရွေ့ အချည်းနှီး ခရီးစဉ် ဖြစ်သွားမည်ကို သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။

ကူမော့သည် အချည်းနှီး မသွားချင်သော်လည်း အချို့သောအရာများသည် ကံကြမ္မာအပေါ် မူတည်ကြောင်း သူသိထားပေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ချန်တွားတွားနှင့်အတူ တိကျသော ခရီးစဉ်ကို ဆွေးနွေးခဲ့၏။

ချန်မိသားစု စံအိမ်၏ အဝင်ဝတွင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရထားလုံး ငါးစီးက တစ်တန်းတည်း စီတန်းနေပြီး ပထမ လေးစီးမှာ ကုန်တင်ရထားလုံးများ ဖြစ်ကာ ကြီးမားသော သေတ္တာကြီး အချို့ကို လုံခြုံစွာ ထည့်သွင်းထား၏။ သေတ္တာများပေါ်ရှိ ကြေးခလောက်များက နေရောင်အောက်တွင် အေးစက်စက် တောက်ပနေပြီး အထဲတွင် ငွေငါးသောင်း ရှိနေပေသည်။

ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့တွင် လူနှစ်ဆယ်ကျော် ပါဝင်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက ခံ့ညားသော အသွင်အပြင်များ ရှိကြကာ ခါးတွင် လက်နက်များ တပ်ဆင်ထားပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ထက်မြက်သော အငွေ့အသက်များ ပါရှိနေ၏။ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ကိုယ်ရံတော်များအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ကာ သူတို့ကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို အနက်ရောင် အဝတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကြောင်း ဖုံးကွယ်ရန် ကူမော့သည် ဝါးခမောက် တစ်လုံးကိုပင် ဆောင်းထားခဲ့ပေသည်။

ဤလူနှစ်ဆယ်ကျော်သည် ချန်မိသားစုနှင့် သူ၏အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိသော ယုံကြည်ရသည့် ကိုယ်ရံတော်များအားလုံးထဲမှ ချန်တွားတွားက သေချာစွာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သူမှာ ချန်မိသားစု၏ မဏ္ဍိုင်ဖြစ်သော ချန်ယွဲ့ အမည်ရှိ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကတွင် အလွန် လေးစားခံရကာ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရ၏။ ချန်မိသားစု၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုမှာ ချန်တွားတွား၏ စီးပွားရေးအမြင်အပြင် ချန်ယွဲ့၏ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် အများစု ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ယွဲ့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသဖြင့် မောင်နှမနှစ်ဦး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသော အဖွဲ့ထဲရှိ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်၏။

ချန်တွားတွားက ချန်ယွဲ့နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အဖွဲ့ စတင်ထွက်ခွာချိန်မှာပင်၊

လူတစ်စု ပေါ်လာပြီး လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ လူငယ်သခင်လေး တစ်ဦးက ဝေါယာဉ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ကျက်သရေရှိသော တိမ်တိုက်ပုံစံများ ထိုးချယ်ထားသည့် လရောင် ဖြူဖျော့ဖျော့ ပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်ကာ မတ်မတ်ရပ်နေ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသော ကြယ်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ နှုတ်ခမ်းတွင် ညင်သာသော အပြုံးတစ်ခုက ကစားနေပေသည်။

ဤသူကို မြင်သောအခါ ချန်ယွဲ့နှင့် ချန်တွားတွားတို့သည် ချက်ချင်း သတိထားလိုက်ကြပြီး အချို့က သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ တင်းမာသော အငွေ့အသက်ကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

"လင်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးကြီး လင်ရှန်တုန်းပဲ..."

ချန်ယွဲ့က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

ချန်ယွဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်မိသားစု ဘာကြောင့် ဤသို့ တုံ့ပြန်ရသည်ကို ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။ ချန်မိသားစု၏ အကျပ်အတည်းမှာ လင်မိသားစုကြောင့် ဖြစ်ကြောင်းကို ယခုအခါ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်၏ ချန်မိသားစု ငွေလှည်းများကို အကြိမ်ကြိမ် ဓားပြတိုက်မှုများမှာလည်း လင်မိသားစုက ကြိုးကိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပြီးတော့ မကြာသေးခင်က ချန်မိသားစုနဲ့ စေ့စပ်ဆွေးနွေးမှုတွေမှာ ပေါ်လာပြီး အရင်က သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တဲ့သူက တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဒီသခင်လေးကြီး လင်ရှန်တုန်းပဲ ဖြစ်တယ်။

လင်ရှန်တုန်းက ချန်မိသားစုထံမှ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေမှုများကို သတိမထားမိဟန်ဖြင့် အပြုံးနှင့် ချဉ်းကပ်လာကာ ချန်တွားတွားအား ဦးညွှတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်...

"သူဌေးချန်... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီ လာလည်မလို့ပဲ..."

ချန်တွားတွားက အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်...

"ကျွန်တော့်ရဲ့ နှိမ့်ချတဲ့ စံအိမ်က သခင်လေးလင် လာလည်ဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး..."

လင်ရှန်တုန်းက ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"သူဌေးချန်... ခင်ဗျားက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ... ကျွန်တော်က အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် သူဌေးချန်ကို အားကိုးနေရတာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးပါ..."

ချန်တွားတွားက လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်...

"သခင်လေးလင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မမြှောက်ပင့်ပါနဲ့... ဒီလောက် ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို လက်ခံဖို့ ချန်မိသားစုက သေးငယ်လွန်းပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပြီး ကျွန်တော့်ကို ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေးပါ..."

"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ သူဌေးချန်ရယ်... တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်က မကြာသေးခင်က ပြဿနာတချို့နဲ့ ကြုံနေရတယ်လို့ ကြားတယ်... သူဌေးချန်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်မှုကို ထည့်တွေးပြီး လာလည်တာပါ... ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ကျေးဇူးပြုပြီး အားမနာဘဲ ပြောပါ..." လင်ရှန်တုန်းက အပြုံးနှင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးလင်ရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ... ကျွန်တော်ဘာသာ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ် ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့တော့..." ချန်တွားတွားက ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုလား..."

လင်ရှန်တုန်းက အဖွဲ့ထဲရှိ သေတ္တာကြီးများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရယ်မောပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"သူဌေးချန်... ဒါတွေကို ရုန်မြို့ကို ပို့မလို့လား... ဟူး ရုန်မြို့ကိုသွားတဲ့ လမ်းတွေက သိပ်ပြီး မလုံခြုံဘူးလို့ ကြားတယ်... သူဌေးချန် သေချာပေါက် ပိုသတိထားရမယ်နော်..."

ချန်တွားတွား၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားခဲ့၏။ သူက ရှေ့သို့တိုးလာပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်...

"သခင်လေးလင်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပဲ ချောက်ကမ်းပါးစွန်းအထိ တွန်းပို့တော့မှာလား..."

လင်ရှန်တုန်းက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်...

"သူဌေးချန်... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... ကျွန်တော်က သိုင်းလောကက ကောလာဟလတချို့ကို ကြားပြီး ကြိုတင်သတိပေးဖို့ လာခဲ့တာပါ... ခင်ဗျား ကောလာဟလတချို့ ကြားပြီး ကျွန်တော့်ကို နားလည်မှုလွဲနေတာ သေချာတယ်... သူဌေးချန် ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒီ သွေးခွဲတဲ့ စကားတွေကို မယုံပါနဲ့... ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ တကယ် ပူးပေါင်းချင်တာပါ..."

ချန်တွားတွားမှာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

လင်ရှန်တုန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်...

"သူဌေးချန်... ကျွန်တော် အရင်စျေးနှုန်းအတိုင်းပဲ ဆက်ထားပါ့မယ် အစုရှယ်ယာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ငွေနှစ်သိန်း... ဈေးဆစ်တာ မရှိဘူး... တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ရဲ့ လက်ရှိ ဆူပူအုံကြွမှုတွေကြားမှာတောင် ကျွန်တော့်စျေးနှုန်းက မပြောင်းလဲပါဘူး... တကယ်လို့ ပိုမြင့်တဲ့ စျေးပေးမယ့်သူ ရှာတွေ့ရင် နောက်ထပ် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ထပ်ပေးမယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်ရှန်တုန်းက ချန်တွားတွား၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ လက်ပြပြီး သူ၏လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ချန်တွားတွားကလည်း ချန်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများကို ထွက်ခွာရန် အချက်ပြလိုက်၏။

လင်မိသားစု အဖွဲ့က ရှည်လျားသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လင်ရှန်တုန်း၏ ဘေးရှိ ယုံကြည်ရသော လူယုံတစ်ဦးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။...

"သခင်လေး... ဘာလို့ ဒီလောက် မြင့်တဲ့ စျေးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေသေးတာလဲ... တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်က အခု ဒေဝါလီခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ အဲဒီလောက်တောင် မတန်တော့ပါဘူး... ငွေဆယ်ပြားဆိုရင်တောင် ပိုနေပါသေးတယ်..."

ထို့အပြင် ချန်မိသားစုတွင် ယခုအခါ ကြီးမားသော အကြွေးများ ရှိနေပေသည်။ လင်ရှန်တုန်းက လက်ယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်...

"မင်း နားမလည်ပါဘူး... တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ကို မျက်စိကျနေတာ ငါတစ်ယောက်တည်းလို့ မင်းထင်နေတာလား... ယွင် နဲ့ ဆု မိသားစုတွေကလည်း ဝေစုတစ်ခု လိုချင်နေကြတာ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါလှုပ်ရှားပြီးမှ အလကား လိုက်ပါချင်နေကြတာလေ...

စဉ်းစားကြည့်စမ်း ဒီနောက်ကွယ်က ငါဆိုတာကို ချန်တွားတွား သိလား... သူ သေချာပေါက် သိတာပေါ့ ငါ့ကို မမုန်းဘူးလား... သူ ဆက်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့လို့ စျေးလျှော့ဖို့ သဘောတူလိုက်ရင် ပြီးတော့ ယွင် ဒါမှမဟုတ် ဆု မိသားစုတွေရဲ့ စျေးနှုန်းတွေက အတူတူလောက် ဖြစ်နေရင် သူက ငါ့ကို အမြင်ကပ်လို့ ရောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ငါ့စျေးနှုန်းက လုံးဝ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး ပြီးတော့ ငါ ထပ်တောင် တိုးပေးလို့ ရသေးတယ်..."

လူယုံက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။...

"ချန်တွားတွားက ဒေါသထွက်ပြီး ခင်ဗျားကို မရောင်းဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... အဲဒါက တခြားတစ်ယောက်အတွက် အလုပ်အကုန် လုပ်ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

လင်ရှန်တုန်းက ဆိုလိုက်သည်...

"စီးပွားရေးမှာ အစစ်အမှန် အငြိုးအာဃာတဆိုတာ မရှိဘူး... အားလုံးက အကျိုးအမြတ်အတွက်ပဲ... ချန်တွားတွားက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရင်တောင် ချန်မိသားစုက ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ့စျေးနှုန်းက ယွင်နဲ့ ဆု မိသားစုတွေထက် မြင့်နေသရွေ့ သူတို့ ငါ့ကို မရောင်းဘဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ့ကို အမြင်ကပ်ရုံနဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို လွှင့်ပစ်တော့မှာလား..."

"ဒါပေမဲ့ ယွင်နဲ့ ဆု မိသားစုတွေကလည်း ငွေနှစ်သိန်း ပေးရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ဟု လူယုံက ဆိုလိုက်၏။

လင်ရှန်တုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်...

"ယွင်နဲ့ ဆု မိသားစုတွေက စျေးမတင်ပါဘူး သူတို့က စျေးချဖို့ပဲ ကြိုးစားမှာ... ပြီးတော့ သူတို့ တကယ်ပဲ စျေးတင်လာရင် ငါ ထပ်တင်မယ်... ငါ့ရဲ့ အနိမ့်ဆုံး စျေးက ငွေသုံးသိန်းပဲ... ယွင်နဲ့ ဆု မိသားစုတွေက လိုက်လုပ်မယ်လို့ မင်း ထင်လား..."

"အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အဲဒါက တာ့ထုံ ဘဏ်ရဲ့ တန်ဖိုးထက်တောင် ကျော်လွန်နေပြီ... သခင်လေး... ခင်ဗျား ဒီလိုလုပ်တာ ရှုံးနေတာပဲ..."

ဟု လူယုံက ဆိုလိုက်သည်။

"လုံးဝ မဟုတ်ဘူး... ငါ မျက်စိကျနေတာ တာ့ထုံ ဘဏ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး ချန်တွားတွား ကိုယ်တိုင်ကိုလည်း မျက်စိကျနေတာ... သူ့ရဲ့ စီးပွားရေးအမြင်က ထူးခြားတယ်... ချန်တွားတွားရဲ့ ပုံစံနဲ့ နည်းလမ်းတွေအရ တာ့ထုံ ဘဏ်က တောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိတယ်... ချန်းကျိုးက ဘဏ်လုပ်ငန်း တစ်ခုလုံးကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်... ဟွန်း အဲဒီအခါကျရင် ဒုတိယအစ်ကိုက ငါနဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်ပြိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

လင်ရှန်တုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

လူယုံက ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး...

"ဒါဆို သခင်လေး... ခင်ဗျားက တာ့ထုံ ဘဏ်ရဲ့ အနာဂတ်ကို ကြည့်နေတာပေါ့... ခင်ဗျားက တကယ်ကို အမြော်အမြင် ကြီးမားတာပဲ... ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်... သခင်လေး ကြည့်ပါအုံး ချန်တွားတွားက သိသာထင်ရှားစွာပဲ အသည်းအသန် ဖြစ်နေပြီ...

သူတို့က ချန်မိသားစုရဲ့ မဏ္ဍိုင်ဖြစ်တဲ့ ချန်ယွဲ့ကိုတောင် စေလွှတ်လိုက်တာပဲ... အဲဒါအပြင် မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ချန်မန်နဲ့ ချန်ရွှီးတို့လည်း ပါသေးတယ်... ဒီကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့က အတော်လေး အားကောင်းတယ်... ပညာရှင်က ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား..."

လူယုံက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

လင်ရှန်တုန်းက ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်...

"စိတ်မပူပါနဲ့ ပညာရှင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး... ချန်တွားတွားက နောက်ဆုံး တောင့်ခံဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ..."

အခန်း ၂၁၂: ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်အား လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ( အပိုင်းး ၂ )

ချန်းကျိုးတွင် ခရိုင်ရှစ်ခု ရှိပြီး တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်တို့အနက် သုံးခု၌ ဘဏ်ခွဲ ရှစ်ခု ရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုငွေလဲဆိုင်များအကြား ငွေကြေးများ လည်ပတ်နေ၏။ သို့သော် ယခင်က ဓားပြတိုက်မှုများကြောင့် ငွေသားစီးဆင်းမှု ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး ချန်မိသားစုသည် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို အကုန်ခံခဲ့ရသည်။

ဒီတစ်ခါ သူတို့သွားမယ့် နေရာဖြစ်တဲ့ ရုန်မြို့က ချန်းကျိုးမှာ အဝေးဆုံးဖြစ်တဲ့ ရုန်ခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်မြို့တော်ဖြစ်ပြီး မိုင်ရာချီ ကွာဝေးတယ်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချန်ယွဲ့က အကာအကွယ်ပေးထားသဖြင့် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် အဖွဲ့အတွင်းရှိ အခြားသူများထံမှ မည်သည့် အာရုံစိုက်မှုကိုမျှ မရရှိခဲ့ကြချေ။

သေချာသည်မှာ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ကူမော့သည် ဤ‌ေနရာ၌လုံလောက်အောင် နာမည်မကြီးသေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါးအနက် တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် မကြာသေးမီကမှ တိုးမြှင့်ခံရခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ထိုမျှ မကြီးမားသေးချေ။ ထို့အပြင် သူသည် ကောင်းကင်စာရင်းတွင် ဒသမနေရာ၌သာ ရှိပြီး ပထမနေရာ မဟုတ်ပေ။ လူများက နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူကို မှတ်မိကြသကဲ့သို့ ဒုတိယမြောက် ထိပ်တန်းကို မှတ်မိသူ သိပ်မရှိဘဲ ဒသမမြောက် ထိပ်တန်းဆိုလျှင် ပို၍ပင် နည်းပါးပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကူမော့၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်သော ယွင်ကျိုးနှင့်မတူဘဲ သူကျော်ကြားမှု အတော်လေး ဖြစ်စေခဲ့သော ချင်းကျိုးနှင့်လည်း မတူဘဲ ချန်းကျိုးမှာ မတူညီသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်၏။ သူသည် ချန်းကျိုးသို့ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသလို ထိုနေရာတွင် မည်သည့် ပြဿနာမျှလည်း မဖြစ်ဖူးချေ။

ထို့ကြောင့် ချန်းကျိုး သိုင်းလောကမှ လူအနည်းငယ်သာ သူ့ကို အာရုံစိုက်ကြပေသည်။ လူအများအပြားက သူ၏အကြောင်းကို သေချာပေါက် ကြားဖူးကြသော်လည်း သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း မှတ်မိနိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အထူးသဖြင့် သူသည် တမင်တကာ ရုပ်ဖျက်ထားပြီး ချန်ယွဲ့က အကာအကွယ် ပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လူအချို့က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သိမ်မွေ့စွာ စုံစမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ချန်ယွဲ့က သူတို့၏ မေးခွန်းများကို လွှဲရှောင်နိုင်ခဲ့၏။

ရက်အတော်ကြာ ခရီးစဉ်မှာ ချောမွေ့စွာနှင့် အဖြစ်အပျက် ကင်းမဲ့စွာ ရှေ့ဆက်သွားခဲ့သည်။

ညနေခင်းတစ်ခု အမှောင်ကျလာချိန်တွင်၊

ချန်မိသားစု၏ အဖွဲ့သည် ခရိုင်မြို့တစ်ခု အပြင်ဘက်ရှိ စခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ဆည်းဆာအချိန်သည် မီးခိုးရောင် အဝတ်ဟောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဤကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လေးလံစွာ ကျရောက်နေပေသည်။ အစိုးရ လမ်းမကြီးဘေးတွင် အနည်းငယ် ရိုးရှင်းသော စခန်းတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေ၏။

တည်းခိုခန်းအတွင်းတွင် ဆီမီးခွက်များ ထွန်းညှိထားပြီးဖြစ်ကာ သူတို့၏ မှိန်ပျပျ အဝါရောင် အလင်းတန်းများက လေအေးတွင် တုန်ခါနေပြီး၊

အတွင်းရှိ လူများ၏ ရှည်လျားပြီး တိုတောင်းသော အရိပ်များကို ဖန်တီးပေးနေပေသည်။ လှည့်လည်သွားလာနေသော ဓားသမား ဒါဇင်ခန့်က နေရာအနှံ့ ထိုင်နေကြပြီး အချို့က အုပ်စုငယ်လေးများဖြင့် ထိုင်ကာ အချို့က စားပွဲများတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေကြ၏။

သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများမှာ ကွဲပြားပြီး ကြမ်းတမ်းသော ပိတ်ကြမ်းများနှင့် ပိုးထည်ဝတ်ရုံကောင်းများ ရောနှောနေကာ သူတို့၏ ခါးရှိ ဓားများက မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်တွင် အေးစက်စက် တောက်ပနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြည်လင်သော အသံဖြင့် ထိခိုက်မိတတ်ကြသည်။

စားပွဲထိုးတစ်ဦးက ချန်ယွဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။ ကောင်တာနောက်တွင် မန်နေဂျာက ပေသီးခုံတစ်ခုဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး တဖြောက်ဖြောက် အသံမည်နေပေသည်။ သူသည် အနည်းငယ် ဝဖြိုးပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် စီးပွားရေးသမား တစ်ဦး၏ ထက်မြက်မှုနှင့် ကြင်နာမှုများ ပေါ်လွင်နေကာ တည်းခိုခန်းကို အကဲခတ်ရန်နှင့် ဖောက်သည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ လိုအပ်ချက်များကို လေ့လာရန် တစ်ခါတစ်ရံ မော့ကြည့်တတ်၏။

လေအေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး အဝင်ဝရှိ သစ်ခွပန်းများကို ယိမ်းနွဲ့သွားစေခဲ့သည်။

ချန်ယွဲ့၏ တောင်းဆိုမှုအရ ရထားလုံး အားလုံးကို တည်းခိုခန်း၏ ခြံဝင်းအတွင်းတွင် ရပ်နားထားပြီး ဝန်ထမ်း ထက်ဝက်က သူတို့ကို စောင့်ကြပ်ကာ ကျန်ထက်ဝက်က အထဲသို့ ဝင်စားကြသော်လည်း စားပွဲအားလုံးကို အပြင်ဘက်ကို မြင်နိုင်သော ပြတင်းပေါက်များအနီးတွင် ထားရှိရမည် ဖြစ်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနားယူခန်း အားလုံးကိုလည်း ခြံဝင်းအနီးတွင် ထားရှိရန် လိုအပ်ပြီး အချိန်မရွေး စစ်ဆေးနိုင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

မီးဖိုချောင်သည် အလွန် မြန်ဆန်ပြီး အစားအစာများ အချိန်တိုအတွင်း အဆင်သင့် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ စားပွဲထိုးများက အစားအစာများနှင့် သောက်စရာများကို စားပွဲပေါ်သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ယူဆောင်လာကြ၏။

ချန်ယွဲ့က ဟင်းပွဲတစ်ခုချင်းစီကို စစ်ဆေးရန် ငွေအပ်များကို သတိဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် အားလုံးတွင် ဖြေဆေးများ ပါရှိမပါ စစ်ဆေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူက လူတိုင်းကို စားရန် ဖိတ်ခေါ်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ကူမော့က "အစားအစာတွေမှာ အဆိပ်ပါတယ်" ဟု အသံလွှင့်ပြောသည်ကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

ချန်ယွဲ့သည် ကူမော့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိထားသဖြင့် ကူမော့၏ စကားကို သဘာဝကျကျ သံသယ မဝင်ခဲ့ချေ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် စားပွဲကို လက်ဖြင့်ရိုက်ကာ ဝဖြိုးသော မန်နေဂျာကို ခေါ်လိုက်၏။

လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က အပြုံးဖြင့် အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး မေးလိုက်သည်။...

"သခင်... ကျွန်တော် ဘာကူညီပေးရမလဲ..."

ချန်ယွဲ့က တူတစ်စုံကို ယူကာ စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်... ခင်ဗျား နည်းနည်း မတရားဘူး ထင်တယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ဟင်းပွဲတချို့ကို ကိုယ်တိုင် မြည်းကြည့်ပါအုံး... ခင်ဗျားကို ငါ ပိုက်ဆံ လျှော့ပေးခဲ့လို့လား..."

"တကယ်လား... ဒီဟင်းပွဲတွေက အားလုံး လတ်ဆတ်ပါတယ်..."

လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က အံ့သြတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

စကားပြောရင်းဖြင့် လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က တူကို ယူကာ ဟင်းပွဲများကို စတင် မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူသည် ဟင်းပွဲအားလုံးကို အလျင်အမြန် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ချန်ယွဲ့ကို နားမလည်စွာ ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"မဖြစ်နိုင်တာ သခင်..."

တစ်ခဏမျှ လူတိုင်းက ချန်ယွဲ့ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချန်ယွဲ့ကိုယ်တိုင်လည်း သံသယဝင်သွားပုံရ၏။

ထို့နောက် ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသော အမျိုးသားက တူကို ဝိုင်ထဲ နှစ်ကာ ပန်းကန်လုံးပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ အကြိမ်အနည်းငယ် ခေါက်လိုက်ပြီး အစားအစာ အနည်းငယ် ထည့်ကာ ပန်းကန်လုံးနှင့် တူကို တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ရှေ့တွင် ချထားပြီး "ကျေးဇူးပြုပြီး..." ဟု အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်ကို အားလုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လူတိုင်း အံ့သြသွားစေရန်၊

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသော အမျိုးသားကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ဒီမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တည်းခိုခန်းရှိ အခြား ဧည့်သည်များအားလုံး တင်းမာသွားပြီး သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြ၏။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ ချန်မိသားစုဝင်များကလည်း ဓားပြများနှင့် ကြုံတွေ့နေရကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြကာ တည်းခိုခန်းမှာ တင်းမာသွားတော့သည်။

လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"ဘာလို့ မျက်နှာကို ဖုံးထားရတာလဲ... ငါ့ရဲ့ ရေတွေ့မြစိမ်းအဆိပ် ကို မှတ်မိတဲ့သူတိုင်းက သိုင်းလောကမှာ သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူး..."

ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသော အမျိုးသားက သူ၏ ခမောက်ကို တဖြည်းဖြည်း ချွတ်လိုက်၏။

လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်နှင့် တည်းခိုခန်းရှိ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။

"မျက်မမြင် တစ်ယောက်ပဲ..."

"မျက်မမြင်လား..."

"သူက တကယ် မျက်မမြင်တာလား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလား..."

တစ်ခဏမျှ တည်းခိုခန်းရှိ "ဧည့်သည်များ" မှာ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြ၏။

လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကသာ ကူမော့ဘေးရှိ ကူချူတုန်းကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်ပေသည်။ ကူချူတုန်းက သူမ၏ ဝါးခမောက်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဖြူဖွေးလှပသော မျက်နှာကို ဖော်ပြလိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်...

"ခင်ဗျားက ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ပဲ..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၏ အော်ဟစ်သံအပြီးတွင် တည်းခိုခန်းရှိ လူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ကွဲပြားသွားခဲ့၏။ အချို့က ထိတ်လန့်သွားကြပြီး၊

အချို့က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့၏ နာမည်ကို သိသူများ ရှိသကဲ့သို့ မသိသူများလည်း ရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။

လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ ကူမော့က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ချန်းကျိုးမှာ ငါက လုံးဝ လူမသိသူမသိတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ..."

လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၏ မျက်နှာမှာ သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားပြီး နဖူးတွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာခဲ့၏။ သူ၏ လေသံမှာ လေးနက်နေပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"လက်ရှိ သိုင်းလောက ကောလာဟလတွေအရ ချောမောတဲ့ မျက်မမြင် လူငယ်တစ်ယောက်က လှပပြီး အေးစက်စက်နိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးငယ် တစ်ယောက်နဲ့ ပေါ်လာရင် အဲဒါက ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ ပေါ်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့... တကယ်လို့ အမျိုးသမီးက စာအုပ်သေတ္တာကြီး တစ်ခု သယ်လာရင်တော့ အဲဒါ ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ပေါ်လာတာ သေချာတယ်တဲ့လေ..."

ကူမော့က တဖြည်းဖြည်း ဆိုလိုက်သည်...

"မင်းက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင် ယဲ့ရှောင် လား..."

သူ၏ ထင်ရှားသော ကြင်နာတတ်သည့် အပြုံးနှင့် လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က သူ၏ လည်ပင်းကို ညင်သာစွာ လိမ်လိုက်ရာ ကျွတ် ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည် ။သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပါရှိသည့် ခြေလှမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျောချမ်းဖွယ် တဖြောက်ဖြောက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရိုးမြောက်မြားစွာ လိမ်ကောက်ကာ ပြန်လည်နေရာချထားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ လေးနက်နေကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများက တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်အပေါ် စူးစိုက်နေကြသည်။

အသက်ရှူကြပ်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ ယခင်က ဝဖြိုးပြီး ဖောင်းပွနေသော ပုံရိပ်မှာ ၎င်း၏ အခွံမှ စုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အရပ်ရှည်လာပြီး ပိန်လှီလာခဲ့၏။ စုပုံနေသော အဆီများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မတ်မတ်ရပ်နေသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လျော့ရဲနေသော အဆီများ တင်းမာသွားပြီး သူ၏ အသွင်အပြင်များ ပြန်လည်နေရာချထားခံရကာ အဆီပြန်နေသော ခံစားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ကို သန့်စင်ပြီး ယဉ်ကျေးသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

သူသည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံရှည်က လွင့်မောနေကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းမှုနှင့် ဉာဏ်ပညာများ ပေါ်လွင်နေပြီး ယခင် လူဝကြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေပေသည်။ သူက ကူမော့အား ဦးညွှတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင် ယဲ့ရှောင် က သူရဲကောင်းကူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ကူမော့က အံ့သြတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်...

"အံ့မခန်း ရုပ်ဖျက်ပညာပဲ... ဒီနည်းစနစ်က အရမ်းကို အစစ်နဲ့တူတော့ မျက်လုံးကိုတောင် လှည့်စားနိုင်ပြီး အရိုးနဲ့ အသားတွေကိုတောင် ပြောင်းလဲနိုင်တာပဲ..."

ယဲ့ရှောင်က ပြန်လည် ဦးညွှတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"သူရဲကောင်းကူးဆီကနေ ဒီလို ချီးကျူးစကား ကြားရတာ တကယ်ကို ဝမ်းသာပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ရတာတွေ အချည်းနှီး မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့... "

"မင်းရဲ့ အဆိပ်ပညာကလည်း တော်တော်လေး အဆင့်မြင့်တာပဲ..."

ကူမော့၏ ချီးကျူးစကားမှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်၏။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော စွမ်းရည်သာ မရှိပါက အဆိပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြု၍ ယဲ့ရှောင်၏ ရေတွေ့မြစိမ်းအဆိပ် ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ထောက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ရေတွေ့မြစိမ်းအဆိပ် သည် အရောင်အဆင်းမရှိ၊ အနံ့မရှိသလို အဆိပ်လည်း မရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် ရေနှင့် ထိတွေ့ပြီး အဆိပ်နှစ်မျိုး ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန် အဆိပ်ပြင်းသွားပေသည်။

တူပေါ်တွင် သုတ်လိမ်းထားရုံဖြင့် အန္တရာယ်မရှိသလို ပန်းကန်လုံးပေါ်တွင် သုတ်လိမ်းထားခြင်း သို့မဟုတ် အစားအစာထဲတွင် ထည့်ထားခြင်းကလည်း အန္တရာယ်မရှိပေ။ သို့သော် အဆိပ်သုံးမျိုးစလုံး ရေနှင့် ထိတွေ့ပြီး ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ အလွန် အဆိပ်ပြင်းသွားပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကူမော့က သူ၏တူကို ဝိုင်ထဲ နှစ်ကာ ပန်းကန်လုံးထဲသို့ အစားအစာ အနည်းငယ် ထည့်ပြီး ယဲ့ရှောင်အား စားရန် ပြောသောအခါ ယဲ့ရှောင်က စားရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး သူ ပေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

အဆိပ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်မြင့်လှသည်။ ဝိုင်သောက်သည်ဖြစ်စေ မသောက်သည်ဖြစ်စေ အစားအစာ စားသရွေ့ အဆိပ်မိမည်ဖြစ်ပြီး တံတွေးနှင့်ပင် အဆိပ်မိနိုင်ပေသည်။

ကူမော့က သူ၏ အဆိပ်ကို ချီးကျူးသည်ကို ကြားသောအခါ ယဲ့ရှောင်မှာ အလွန် ဂုဏ်ယူသွားပြီး တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်၏။ ယဲ့ရှောင်က ဆိုလိုက်သည်...

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား သိသွားတာပဲလေ..."

ကူမော့က ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။...

"ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်က ရုပ်ဖျက်ပညာ အဆိပ်ပညာနဲ့ ဓားသိုင်းတွေမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... မင်းရဲ့ ရုပ်ဖျက်ပညာနဲ့ အဆိပ်ပညာတွေကို ငါ တွေ့ပြီးပြီ အခု မင်းရဲ့ ဓားကို ကြည့်ရမယ့် အချိန်ပဲ... ယုတ္တိတန်တန် ပြောရရင် မင်းရဲ့ ဓားက မင်းရဲ့ အားအကောင်းဆုံး လက်နက် ဖြစ်သင့်တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ နာမည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင် က မင်းရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်း ကနေ လာတာကိုး..."

ယဲ့ရှောင်က တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်...

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်းကို မြင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရမယ်မထင်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆိပ်ကိုတောင် မချိုးဖျက်နိုင်သေးဘူးလေ..."

ယဲ့ရှောင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊

ချန်မိသားစု အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင် အများအပြား ရုတ်တရက် ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြ၏။ ချန်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အားနည်းမှုလှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒူးထောက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ စွမ်းရည်မှာ နက်ရှိုင်းသဖြင့် အဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏ အတွင်းအားကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ အခြား ချန်မိသားစု ကျွမ်းကျင်သူများကလည်း သူတို့၏ အတွင်းအားကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

ကူမော့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေကို ရှူရှိုက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။...

"အဝင်ဝနားမှာ ပန်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အပင်တွေ ရှိလား..."

ကူချူတုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်...

"သစ်ခွပန်းအိုး အနည်းငယ် ရှိတယ်..."

"ဒါဆိုရင်လည်း မဆန်းပါဘူး..."

ကူမော့မှာ အတော်လေး ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် သူ၏ အရေးပါသော အချက်ကို အမှန်တကယ် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သာမန်မျက်စိဖြင့်သာ ထောက်လှမ်းနိုင်သော နည်းစနစ်မျိုးကို သူ မမြင်နိုင်သဖြင့် အမှန်တကယ် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ယဲ့ရှောင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်...

"သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ ခင်ဗျား အဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ထားရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ မသိဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်းကို ကြည့်ဖို့ ထိုက်တန်ရဲ့လား..."

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယဲ့ရှောင်က လက်ပြကာ ဆိုလိုက်သည်...

"တိုက်ခိုက်..."

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်မှုမှာ လုံးဝ ကျိုးပျက်သွားခဲ့၏။ တည်းခိုခန်းအတွင်း ဧည့်သည်များနှင့် စားပွဲထိုးများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ ထက်မြက်သော ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ ကူမော့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများအလား ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားပြီး အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များ မှောက်ကျသွားကာ ဝိုင်များ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိတ်စင်သွားပြီး တည်းခိုခန်း တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပရမ်းပတာ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေ၏။

သို့သော် သေခြင်းရှင်ခြင်း တင်းမာနေသော အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယခုလေးတင် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေခဲ့သော ယဲ့ရှောင်သည် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့၏။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်များကို ဆီသုတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်သော လေပြင်းတစ်ချက်ကို ဖန်တီးကာ အရိပ်တစ်ခုသာ ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး တည်းခိုခန်း အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

ချန်မိသားစုကို မဆိုထားနှင့် ယဲ့ရှောင်နှင့် အတူရှိနေသူများပင် အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ရှောင် တံခါးပြင်သို့ ပြေးထွက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ကူမော့က လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ညိုးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ သူ၏ အစစ်အမှန်ချီများက ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် စုဝေးလာခဲ့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊

သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်း မှ ရှန်ယန် ဓားစွမ်းအင်သည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော လေပြင်းတစ်ခု၏ အင်အားဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထက်ရှသော လေချွန်သံတစ်ခုက လေထုထဲတွင် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။ မြင်ရလောက်အောင် မထင်ရှားသော ဓားစွမ်းအင်သည် ထက်မြက်သော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား ယဲ့ရှောင်၏ ကျောဘက်သို့ တည့်တည့် သွားနေပေသည်။

ယဲ့ရှောင်သည် ၎င်းကို ခံစားမိပုံရပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွေးများ ထောင်လာခဲ့၏။ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူသည် အလျင်အမြန် လှည့်ကာ ကာကွယ်ရန် သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုခဲ့သည်။ သို့သော် အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းလှ၏။

ရှန်ယန် ဓားက သူ့ဆီသို့ လေချွန်သံနှင့်အတူ ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဝက်သာ လှည့်ရသေးသည်။ တုံးအသော ဘန်း အသံနှင့်အတူ မြင်ရလောက်အောင် မထင်ရှားသော ဓားစွမ်းအင်သည် ယဲ့ရှောင်၏ ကျောကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ကြီးမားသော အင်အားက ဆူပွက်နေသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား သူ၏ နှလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားကာ သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် သွေးစွန်းနေသော အပေါက်တစ်ခုကို ဖောက်ထုတ်လိုက်ပေသည်။

ကာကွယ်ရန် လှည့်လိုက်သော အဟုန်ကြောင့် ယဲ့ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လိမ်ကောက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ကူမော့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

မသဲကွဲသော ညည်းတွားသံ အနည်းငယ်က သူ၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခြေထောက်များ ခွေကျသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်မဲ့သွားကာ အေးစက်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့နေသော စူးရှသည့် သွေးအိုင်တစ်ခုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညနေလေက ခန်းမကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားချိန်တွင် ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူမ၏ အသံမှာ ရေကန်နက်ကြီးထဲသို့ ကျသွားသော ရေခဲစများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည် ပါရှိနေပေသည်။

အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင် ဆည်းဆာနေမင်း၏ အနီရောင် အလင်းတန်းမှာ အပိုင်းအစများအဖြစ် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။ ဓားသွားမှာ ငရဲပြည်မှ ဝိညာဉ်မီးတောက်များကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ရန်သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကဲ့သို့ နီရဲသော မီးတောက်ဖြင့် တောက်ပနေ၏။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လုံးဝ ရက်စက်လှပေသည်။

ဓားမှာ သူမ၏ လက်ထဲတွင် စီးဆင်းနေသော အလင်းအကတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓားစွမ်းအင် ဆယ်ခုက လျှပ်စီးတန်း ဆယ်ခုအလား လေထုထဲတွင် လိမ်ကောက်နေသော အက်ကွဲကြောင်းများကို ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့သည်။ ဓားပြများမှာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သေချာစွာ မြင်တွေ့ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ နီရဲသော ကြက်ခြေခတ်များ တောက်ပသွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

လေထုထဲတွင် ပွင့်အန်လာသော သွေးများ၏ အသံမှာ ဆောင်းနှောင်းပိုင်းတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော သစ်ရွက်ခြောက်များ၏ ကြည်လင်သော အသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

အချို့မှာ လည်ချောင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်နေသော်လည်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်နေသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ရင်ဘတ်ကို ဖက်ထားကာ သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များတွင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်နေသော ပုံရိပ်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး အခြားသူများမှာမူ လည်ပင်းတွင် အရိုးပေါ်အောင် နက်ရှိုင်းသော ကြက်ခြေခတ်ပုံ ဒဏ်ရာများဖြင့် သူတို့၏ ဓားများကို အချည်းနှီး ဝှေ့ယမ်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

ကူချူတုန်းသည် သွေးအိုင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းထားလိုက်သည်။ သူမသည် အေးချမ်းပြီး လောကီ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မထိတွေ့ဘဲ သူမ၏ ဆံပင်မှ ငွေရောင် ခေါင်းလောင်းလေးများသာ လေထဲတွင် ညင်သာစွာ တုန်ခါနေကာ ဤခဏတာ သတ်ဖြတ်မှုအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ဆည်းဆာနေမင်းသည် ခဲနေသော သွေးအိုင်တစ်ခုအလား ပြတင်းပေါက် အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်နေ၏။

ကူချူတုန်း၏ ဓားမှာ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး ကြက်ခြေခတ်ပုံ ဓားစွမ်းအင်မှာ လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေဆဲဖြစ်ပြီး မညှိုးနွမ်းချင်သော သစ်ရွက်ကြွေတစ်ရွက်အလား နောက်ဆုံးလူကို သတ်ဖြတ်တော့မည် ဖြစ်၏။

"တစ်ယောက်ကို အသက်ရှင်လျက် ချန်ထားခဲ့..."

စောင်းကြိုးများကို တိုက်ခတ်သွားသော ညနေလေပြင်းအလား ကူမော့၏ အသံက ဘေးမှ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။

ကူချူတုန်း၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ ထက်ရှသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဒေါသထွက်နေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား အသက်တစ်ချောင်းကို နုတ်ယူတော့မည့် ဓားစွမ်းအင်ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားခဲ့သည်။

ဤဓားစွမ်းအင်၏ အမြန်နှုန်းမှာ စိတ်ကူးထက်ပင် ကျော်လွန်နေ၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် တစ်ပေအကွာရှိ ဓားစွမ်းအင်ကို မီသွားခဲ့သည်။

ဓားစွမ်းအင် နှစ်ခုမှာ လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားကြပြီး ကြယ်နှစ်ပွင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ နားကန်းလောက်သော အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ မြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သွေးရောင် ဒေါင်းယဉ်ပျံပန်း နှစ်ပွင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ဓားပြမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်များတွင် လည်ချောင်းကို ဆုတ်ဖြဲတော့မည့် အလင်းဓားကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေ၏။ သူ၏ လည်ဇွန်းမှာ ခုန်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ပြီး ကူချူတုန်းမှာမူ လုံးဝ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ရှိနေပေသည်။

"ဒီလောက် မြန်တဲ့ဓားပဲ..."

ချန်ယွဲ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကူချူတုန်းသည် လှည့်ကာ သူမ၏ ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းပြီး သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမသည် ခွေးခြေခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သန့်ရှင်းပြီး ထိရောက်ကာ၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်ပြီး တိုတောင်းလှ၏။

"အသက်ရှင်တယ်..."

ဟု သူမက ဆိုလိုက်သည်။

ကူမော့က သူ၏ လက်ချောင်းများကို စားပွဲပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ခေါက်ရင်း ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ညီမလေး... တစ်ယောက်ယောက်က နင့်မှာ အေးစက်စက်နိုင်တဲ့ အငွေ့အသက် ရှိတယ်လို့ ပြောရုံနဲ့ နင့်ကိုယ်နင် ဇာတ်ကောင်တစ်ခု ဖန်တီးလို့ မရဘူးလေ... အဲဒါက တမင်တကာ လုပ်လွန်းအားကြီးတယ်... ဟန်မဆောင်ပါနဲ့..."

အေးစက်စက် ဟန်ဆောင်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော ကူချူတုန်းမှာ ကူမော့၏ ဖွင့်ချမှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ကာကွယ်မှုများ ပြိုလဲသွားခဲ့၏။ သူမ မျက်နှာ အလွန် နီရဲသွားပြီး ဒေါသတကြီး ဆိုလိုက်သည်...

"အစ်ကို... အစ်ကိုက အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းတာပဲ..."

"ငါ တမင်တကာ လုပ်တာ ဟားဟား..."

ကူမော့သည် အမှန်တကယ်ပင် တမင်တကာ လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူလည်း အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဤဘဝတွင် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်ကို ရင့်ကျက်သည်ဟု သတ်မှတ်သော်လည်း သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူသည် အထက်တန်းကျောင်းသား အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး ဇာတ်ကောင်တစ်ခု ဖန်တီးရန် စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးခံရနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ကြာရှည်မည် မဟုတ်ချေ။

ကူချူတုန်း၏ တုံ့ပြန်မှုက သူ့ကို ထိုအချိန်ကို သတိရစေခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ ထိုသို့ ဖွင့်ချခံရခြင်းက လူမှုရေးအရ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကူချူတုန်းတွင် အေးစက်စက်နိုင်သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိသည်ဟု သိုင်းလောကတွင် ကောလာဟလများ ဘာကြောင့် ထွက်ပေါ်နေရသည်ကို ကူမော့ သိထား၏။ ၎င်းမှာ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ပြန့်နှံ့သွားသော အထင်အမြင်လွဲမှားမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ကူချူတုန်းသည် အလွန် ဖျတ်လတ်သော်လည်း လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်တတ်ပေသည်။

အထူးသဖြင့် လူအုပ်ကြီးတွင် အကျွမ်းတဝင်မရှိသော သူများနှင့် ဆက်ဆံရသောအခါ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားတတ်၏။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် သူမသည် အေးစက်စက် ဟန်ဆောင်ကာ လူတိုင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တုံ့ပြန်မှုမရှိသလို ပြုမူတတ်ပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းမှာ လူမှုဆက်ဆံရေး စိုးရိမ်ပူပန်မှုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းလောကရှိ သူများက ဤအရာကို မသိကြချေ။ သတင်းများ ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ဇာတ်လမ်းမှာ ပုံပျက်သွားခဲ့၏။

ကူမော့ ကိုယ်တိုင်လိုပင် သူသည် အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ဇာတ်လမ်းမှာ ယိမ်းယိုင်မှုမရှိသော တရားမျှတမှုနှင့် မကောင်းမှုများကို မုန်းတီးခြင်း အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။

ကူမော့သည် ကူချူတုန်းအား ဆက်လက် လှောင်ပြောင်မနေတော့ချေ။ ထို့အစား သူသည် လက်လှမ်းကာ ထိတ်လန့်နေသော ဓားပြကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ထိုလူကို သူ၏ဘေးသို့ ချက်ချင်း ဆွဲခေါ်ရန် နဂါးဖမ်းစွမ်းအင် ကို အသုံးပြုလိုက်၏။

"ယဲ့ရှောင် ဘယ်မှာလဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။။

ဓားပြများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ အဆိပ်ကို ရှင်းလင်းရန် အတွင်းအားကို အသုံးပြုနေသော ချန်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများကလည်း တံခါးဝရှိ အသက်မဲ့နေသော ယဲ့ရှောင်ကို အလွန် ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကူမော့၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းကြောင်း အားလုံး သိလိုက်ကြသည် ။ ထိုသူသည် အစစ်အမှန် ယဲ့ရှောင် မဟုတ်ချေ။

ထိုသူသည် ယဲ့ရှောင် မဟုတ်ကြောင်း ကူမော့ သေချာနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ကို သတ်ပြီးနောက် စနစ်က မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့သဖြင့် ထိုသူသည် အတုဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဓားပြက စကားထစ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"သူ... သူရဲကောင်းကြီး... ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက—အဲဒီ ယဲ့ရှောင် က အတုလား..."

"အစစ်လား အတုလားဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော် မသိပါဘူး..."

ဓားပြက ဆိုလိုက်သည်...

"ကျွန်တော်တို့က တာ့ဝူတောင် က ဓားပြတွေပါ... ယဲ့ရှောင်က ကျွန်တော်တို့ဆီကို သူ့သဘောဆန္ဒနဲ့သူ ရောက်လာတာ... သူက ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့တယ်... ကျွန်တော်တို့က သူ့အမိန့်ကိုပဲ နာခံရတာ... သူ အစစ်လား အတုလားဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ..."