အခန်း (၂၁၅-၂၁၆)

အခန်း ၂၁၅ :ဖြေရှင်းချက်တောင်းခြင်း

ချန်မိသားစုကချန်မိသားစုက ဦးဆောင်သော သိုင်းသမား ရာနှင့်ချီ၍ ချန်တွားတွား၏ အလောင်းကို သယ်ဆောင်ကာ လင်မိသားစု စံအိမ်ရှေ့သို့ ခမ်းနားသော ခြံရံမှုဖြင့် ရောက်ရှိလာသောအခါ လင်မိသားစု တပည့် ဒါဇင်ခန့် ထွက်လာကြ၏။ သူတို့သည် လရောင် ဖြူဖျော့ဖျော့ သိုင်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူတို့၏ ဝတ်ရုံများကို မင်ရောင် ဝါးရွက်ပုံစံများဖြင့် ထိုးချယ်ထားကာ သူတို့၏ ဓားများက ခါးတွင် အေးစက်စက် တောက်ပနေပေသည်။ သူတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော ညီညွတ်မှုဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ထူးခြားသော အဟုန်ဖြင့် အပြေးအလွှား ထွက်လာကြသည်။

ရိပ်သာလမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးများက မြင့်မားစိမ်းလန်းစွာ ရပ်တည်နေပြီး သူတို့၏ အရိပ်များက လေပြင်းတွင် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေကြ၏။ လင်မိသားစု တပည့်များမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မုခ်ဦးအောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အတန်းလိုက် လျင်မြန်စွာ နေရာယူကာ သူတို့၏ လမ်းကို ခိုင်မာစွာ ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ၊

ချန်ယွဲ့နှင့် ချန်မိသားစုမှ အခြား အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ လေးနက်သွားကြ၏။

မူလက လင်မိသားစုထံသို့ တရားမျှတမှု တောင်းဆိုရန် လာရောက်ရာတွင် သူတို့ကို အဝင်မခံဘဲ ပြန်လွှတ်လိုက်မည့် ဖြစ်နိုင်ချေကို သူတို့ စဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း ကူမော့နှင့် စုန်တန်ယန်တို့ ပါဝင်လာသောအခါ သူတို့ စိုးရိမ်မနေတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လင်မိသားစု မည်မျှပင် အင်အားကြီးမားစေကာမူ ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းကြီးနှင့် ချွန်းယန်ကျောင်းတော် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်တို့ကို ဝင်ခွင့်မပြုဘဲ ငြင်းဆိုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို အပြင်မှာပဲ ထားရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ထားပုံရပေသည်။

တစ်ခဏမျှ သူတို့အားလုံး လင်မိသားစု၏ သခင်မကြီး လင်ချီနန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုမှ ပြန်ထွက်လာပြီဟူသော မကြာသေးမီက ကောလာဟလများကို တွေးမိသွားကြ၏။ ဤသခင်မကြီးသည် ချန်းကျိုး သိုင်းလောကတွင် သူမ၏ ရက်စက်ပြီး ကြီးစိုးသော သဘာဝကြောင့် နာမည်ကြီးပေသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သူမ၏ လူငယ်ဘဝတွင် ချန်းကျိုး ကောင်းကင်စာရင်း၌ ဒုတိယနေရာတွင် ရှိခဲ့ပြီး ချန်းကျိုးရှိ သူရဲကောင်းအားလုံးကို ခေါင်းမမော့နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် စီနီယာဖြစ်မှုမှာ အလွန် မြင့်မားလှ၏။

ချွန်းယန်ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းထိုင် စုန်တန်ယန် ပင်လျှင် သူမရှေ့တွင် ဂျူနီယာ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ယွင်ကျိုး၏ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ချန်းကျိုးမှ မဟုတ်သဖြင့် သူ၏ စီနီယာဖြစ်မှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော် အဲဒါက ပြဿနာပဲ။ ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းကြီးက ချန်းကျိုးက မဟုတ်ဘူးလေ။ လင်မိသားစု သခင်မကြီးကသာ ဒေါသထွက်ပြီး ပြဿနာရှာမယ်ဆိုရင် ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းကြီးတောင် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

ချန်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများကလည်း ကူမော့၏ ရှိနေမှုသည် ချန်မိသားစုအတွက် ကြီးမားသော ကျေးဇူးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားကြ၏။ သူတို့အတွက် ကူမော့က လင်မိသားစုကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်၍ မရနိုင်ချေ။

အစကတည်းကလိုပင် ချန်ယွဲ့သည် ကူမော့အား သူ့ကို ထောက်ခံရန် တိုက်ရိုက် မတောင်းဆိုခဲ့ဘဲ ကူမော့က သူလာမည်ဟု ကြေညာသောအခါ သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြရန်သာ ဒူးထောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများနှင့်မတူဘဲအခြားသူများနှင့်မတူဘဲ ယခု တက်ရောက်လာသော သိုင်းလောကမှ နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ် အများစုမှာ ချန်မိသားစု၏ ကျေးဇူးကို ခံထားရသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကူမော့ကမူ သူတို့၏ ကျေးဇူးကို မခံထားရချေ။

ထို့ကြောင့်၊

လင်မိသားစု၏ ခံ့ညားသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ချန်မိသားစုဝင်များမှာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သခင်မကြီးလင်ကသာ လင်ရှန်တုန်းကို ကာကွယ်ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေပါက ကိစ္စများက ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည်။

ချက်ချင်းပင် ချန်ယွဲ့က သူတို့ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော လင်မိသားစု တပည့်များက လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ပြီး တုတ်ကောက်ကို အားပြုထားသော အဘွားအိုတစ်ဦး အနောက်မှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ချန်းကျိုး ကောင်းကင်စာရင်း၏ တတိယအဆင့်ဖြစ်ပြီး လင်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် သခင်မကြီးလင် ဖြစ်ပေသည်။

အနက်ရောင် ပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သခင်မကြီးလင်သည် အစေခံမလေး နှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် တဖြည်းဖြည်း လမ်းလျှောက်လာပြီး ထူးခြားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ သူမ၏ ပြည့်နှက်နေသော ငွေရောင် ဆံပင်များကို အထက်သို့ မြင့်မားစွာ သေသပ်စွာ ထုံးဖွဲ့ထားသည်။

တုတ်ကောက် အားပြုထားသော သူမ၏ လက်တွင် သွေးကြောများ ထင်ရှားနေသော်လည်း လက်ဆစ်များမှာပို၍ ထင်ရှားနေ၏။ သူမ၏ လက်ချောင်းများက တုတ်ကောက်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တုတ်ကောက်မှာ ရစ်ခွေနေသော မြွေများဖြင့် ထွင်းထုထားကာ နဂါး၏ မျက်လုံးများက ပတ္တမြားများဖြင့် တောက်ပနေပေသည်။

သူမ၏ ခြေလှမ်းများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းက တက်ရောက်လာသူတိုင်း၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ နင်းချနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ နက်ရှိုင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး ကျောက်ခင်းလမ်းပေါ်တွင် သူမ၏ ကြံခေါက်သံကသာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲကာ စံအိမ်ရှေ့တွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပဲ့တင်ထပ်နေပေသည်။

ဤအရာက ချန်မိသားစု အပါအဝင် တက်ရောက်လာသော သိုင်းလောကမှ လူအများအပြားကို သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားစေပြီး အချို့မှာ အလိုအလျောက်ပင် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်သွားခဲ့ကြသည်။

"လင်မိသားစု ကိုယ်စား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သိုင်းသမား အားလုံးကို ရိုသေစွာ ကြိုဆိုပါတယ်..." သခင်မကြီးလင်က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"သခင်မကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ကျန်းမာပါစေ သခင်မကြီး..."

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နာမည်ကျော် သိုင်းသမား အများအပြားက သခင်မကြီးလင်ကို ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။

သခင်မကြီးလင်က လှေကားထစ်များကို တဖြည်းဖြည်း ဆင်းလာပြီး ချန်ယွဲ့ထံ ချဉ်းကပ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ဒုတိယသခင်လေးချန်... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် အသတ်ခံရတာက ကျွန်မတို့ လင်မိသားစုရဲ့ အမှားပါ... ကျွန်မတို့ လင်မိသားစုက ဒါကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ် ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ အကြွေးကို ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

သိုင်းသမား အများအပြားရှေ့တွင် သခင်မကြီးလင်က ဤအရာကို သဘောတူသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ယွဲ့မှာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့၏။ သခင်မကြီးလင်သည် အကြောင်းပြချက်ရှိသူ ဖြစ်ပုံရသည်။ ဤကိစ္စသည် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကြီးထွားသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် သခင်မကြီးလင်က ကူမော့နှင့် စုန်တန်ယန်တို့ကို ဦးညွှတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"သူရဲကောင်းကူး ကျောင်းထိုင် စုန် နဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သိုင်းသမားများ... ကျွန်မက လူလုံးမထွက်တာ နှစ်အတော်ကြာပါပြီ ဒါပေမဲ့ ဂျူနီယာတွေရဲ့ အမှားကို ကြားလိုက်ရလို့ ကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ချက်ချင်း ဒီကို အပြေးအလွှား လာခဲ့ရတာပါ... အဝေးကြီးကနေ လာခဲ့ကြတာဆိုတော့ ကျွန်မရဲ့ နှိမ့်ချတဲ့ စံအိမ်ထဲကို ဝင်ပြီး ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြပါ... ချန်မိသားစုနဲ့ ချန်းကျိုး သိုင်းလောကကို သေချာပေါက် ရှင်းပြပါ့မယ်..."

ချက်ချင်းပင် အားလုံးက သခင်မကြီးလင် နောက်သို့ လိုက်ကာ လင်မိသားစု စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကြ၏။

အမျိုးမျိုးသော သိုင်းသမားများကို ဧည့်ခံရန်အတွက် ခြံဝင်းအတွင်း စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များ အများအပြား စီစဉ်ထားသဖြင့် လင်မိသားစုသည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သေချာသည်မှာ ခြံဝင်းကို သာမန် သိုင်းသမားများအတွက် သီးသန့်ထားရှိပြီး ကူမော့၊ စုန်တန်ယန်နှင့် နာမည်ကျော် သိုင်းဆရာကြီး အများအပြားမှာ အထူးဧည့်သည်များအဖြစ် ရှေ့တန်းတွင် နေရာယူထားကြသည်။

အားလုံး နေရာယူပြီးနောက် လင်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် လင်ချွမ်း နှင့် လင်မိသားစုမှ အခြား အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင် အများအပြားက ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး သူတို့၏ နေရာများကို မယူမီ နှုတ်ဆက်စကား ပြောကြားခဲ့ကြ၏။

ချန်တွားတွား၏ ခေါင်းတလားကို ရှေ့ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်တွင် ထားရှိထားသည်။

အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားပြီးနောက် သခင်မကြီးလင်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်...

"သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့..."

ခဏအကြာတွင် လူတိုင်း၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် လင်မိသားစု၏ သားအကြီးဆုံး လင်ရှန်တုန်းကို လက်ခြေတုပ်နှောင်လျက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြ၏။

"ဒူးထောက်လိုက်စမ်း..."

သခင်မကြီးလင်က အမိန့်ပေးလိုက်ရာ လင်ရှန်တုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။

သခင်မကြီးလင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်...

"ဒီနေ့ ကျောင်းထိုင် စုန်၊ သူရဲကောင်းကူး၊ သခင်လေးချန် နဲ့ ဒီမှာရှိတဲ့ သိုင်းသမား အားလုံးရှေ့မှာ မင်းလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဘာတစ်ခုမှ မဖုံးကွယ်ဘဲ သူတို့ကို ပြောပြရမယ်..."

လင်ရှန်တုန်းက သူ၏ ခေါင်းကို တဖြည်းဖြည်း မော့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်...

"ကျွန်တော် လောဘကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်သွားခဲ့တာပါ... ချန်မိသားစုရဲ့ တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်က ကြီးပွားတိုးတက်နေပြီး နေ့တိုင်း ငွေတွေ အများကြီး ရှာနေတာကို မြင်တော့ ကျွန်တော် လောဘတက်လာခဲ့တယ်... တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်က အစုရှယ်ယာတွေကို အတင်းအကျပ် ရယူဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အားကိုးပြီး သူတို့ကို အနိုင်ကျင့်ချင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ချန်တွားတွားက ငြင်းဆိုခဲ့တယ်..."

"သူ့ကို လက်ခံလာအောင် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးဖို့... ကျွန်တော် ဆိုးယုတ်တဲ့ အတွေးတွေ ဝင်လာခဲ့တယ်... သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမှုကနေတစ်ဆင့် နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ သူခိုး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင် ယဲ့ရှောင် နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ချန်မိသားစု ရန်ပုံငွေ ပြတ်လပ်သွားအောင် တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ရဲ့ ငွေလှည်းတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဓားပြတိုက်ဖို့ သူ့ကို ခိုင်းခဲ့တယ် အဲဒီလိုလုပ်ရင် တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ကို ကျွန်တော် ဝယ်လို့ရမှာလေ..."

ချန်ယွဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်...

"သခင်လေးလင်... မင်းပြောခဲ့တဲ့ ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးကို ငါတို့ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ လင်မိသားစုက အင်အားကြီးတယ် ပြီးတော့ ငါတို့ ချန်မိသားစုက ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး... မင်းတို့ကြောင့် ငါတို့ တကယ်ကို လမ်းဆုံးရောက်သွားခဲ့ပြီ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါတို့ကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ဖို့အထိ ဒီလောက်တောင် လုပ်ရတာလဲ..."

"ချန်တွားတွားကို ငါ မသတ်ခဲ့ဘူး... ချန်တွားတွားကို သတ်ဖို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ဘူး... ဒုတိယသခင်လေးချန် သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ... ငါသာ သူ့ကို တကယ် သတ်ချင်ခဲ့ရင် လူပုံအလယ်မှာ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး လုပ်မှာလဲ..."

လင်ရှန်တုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီနေ့က တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ကိစ္စ ဆွေးနွေးဖို့ ချန်တွားတွားနဲ့ ငါ တွေ့ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ဆွေးနွေးမှုက အဆင်မပြေဖြစ်သွားပြီး ချန်တွားတွားက ငါ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့တယ်... ငါတို့ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ သူ့ကို သတ်ဖို့ ငါ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး..."

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားတာက ယဲ့ရှောင် ပဲ... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော် အစားထိုးခံလိုက်ရမှန်း ငါ လုံးဝ မသိခဲ့ဘူး... ယဲ့ရှောင်က ဘာလို့ ချန်တွားတွားကို သတ်ချင်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး... ဘုရားစူးရပါစေ ချန်တွားတွားကို သတ်ဖို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး... တကယ်လုပ်ခဲ့တာ ယဲ့ရှောင်ပါ... ချန်တွားတွားကို သတ်ဖို့ သူ့ကို ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မခိုင်းခဲ့ဘူး..."

ချန်ယွဲ့က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်...

"ဒါက မင်းရဲ့ အချေအတင် စကားသက်သက်ပါ... အဲဒီအချိန်က လူတိုင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ရံတော်က ငါတို့ ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို သတ်တာကို မျက်လုံးပေါင်း ဒါဇင်ချီပြီး ကြည့်နေခဲ့ကြတာလေ... ဘာမှ သက်သေပြဖို့တောင် ခေါ်ထုတ်လို့ မရတဲ့ ယဲ့ရှောင်အပေါ်ကို မင်းက အပြစ်ပုံချနေတာလား..."

လင်ရှန်တုန်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ဤအချိန်တွင် သခင်မကြီးလင်က မတ်တတ်ရပ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ဒုတိယသခင်လေးချန်၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သိုင်းသမားများ... ကျွန်မ တောင်ပေါ်က ထွက်လာပြီးနောက် ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့တယ်... လင်ရှန်တုန်း ပြောသလို အမှန်ပါပဲ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားတဲ့ ယဲ့ရှောင်က ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ခဲ့တာပါ..."

ချန်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ အလွန် အရုပ်ဆိုးသွား၏။ သူက ဆိုလိုက်သည်...

"သခင်မကြီး... ခင်ဗျားက လင်ရှန်တုန်းကို အပြစ်ကင်းအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

သခင်မကြီးလင်က ခေါင်းခါကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ကျွန်မ သူ့ကို အပြစ်ကင်းအောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး... သူက ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို မသတ်ခဲ့ပေမဲ့ သူက ဆိုးယုတ်တဲ့ အင်အားစုတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ချန်မိသားစုရဲ့ ငွေလှည်းကို ဓားပြတိုက်ခဲ့တယ်ဆိုတာက အတည်ပြုပြီးသား အချက်ပါပဲ... သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက စည်းကမ်းမဲ့ပြီး သိုင်းလောကရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို မလေးမစား လုပ်တာပါပဲ... ဒီနေ့ ဒီကောင်လေးကို လူတိုင်းရှေ့မှာ ကျွန်မ သတ်ပစ်မယ်... အဲဒီနောက် ဆုံးရှုံးမှုတွေ အားလုံးအတွက် ချန်မိသားစုကို လျော်ကြေးပေးပြီး နစ်နာကြေး ပေးပါ့မယ်..."

"အဲဒါအပြင် လင်မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် လင်ချွမ်း က သူ့သားကို ပညာပေးဖို့ တာဝန်ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်... အခုကစပြီး သူ့ကို မိသားစု ခေါင်းဆောင် ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အမှားတွေကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ဖို့ လင်မိသားစု ဘိုးဘေး ကျောင်းဆောင်ဆီ ပြန်ပို့လိုက်မယ်... ကျွန်မရဲ့ အမိန့်မပါဘဲ သူ အပြင်မထွက်ရဘူး..."

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သခင်မကြီးလင်က သူမ၏ မြွေခေါင်းပုံ ကြံကို မြှောက်ကာ လင်ရှန်တုန်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်၏။

ထိုအချိန်မှာပင် လင်ရှန်တုန်းက အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်...

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြစ်မှုတွေအတွက် ကောင်းမှုလုပ်ပြီး ကျေအေးပေးလို့ ရပါတယ်..."

မြွေခေါင်းပုံ ကြံမှာ လင်ရှန်တုန်း၏ ခေါင်းနှင့် တစ်လက်မအကွာတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ သခင်မကြီးလင်က ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်...

"ကောင်းမှုလုပ်ပြီး မင်းရဲ့ ပြစ်မှုတွေကို ဘယ်လို ကျေအေးပေးနိုင်မှာလဲ..."

လင်ရှန်တုန်းက အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်...

"ကျွန်တော် ယဲ့ရှောင် ကို ရှာနိုင်တယ် ချန်တွားတွားကို သတ်ခဲ့တဲ့ အစစ်အမှန် တရားခံကို ရှာနိုင်တယ်... ဒုတိယသခင်လေးချန်... ကျွန်တော် အမှားလုပ်မိတယ် ပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ယဲ့ရှောင်က အစစ်အမှန် တရားခံပဲ မဟုတ်လား... ချန်တွားတွားအတွက် လက်စားချေဖို့ ယဲ့ရှောင်ကို ခင်ဗျား သေချာပေါက် သတ်ချင်နေမှာပဲ မဟုတ်လား..."

လင်ရှန်တုန်းက တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး ချန်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စီးကျလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်... ယဲ့ရှောင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတွေ ပေးနိုင်တယ် ခင်ဗျား သူ့ကို သေချာပေါက် ဖမ်းမိနိုင်မယ်လို့ အာမခံတယ် တကယ်ပါ... ယဲ့ရှောင်ကို တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ကတောင် ရှာမတွေ့ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်... ကျွန်တော့် သဲလွန်စတွေ မရှိရင် ခင်ဗျား သူ့ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်သလို လက်စားချေနိုင်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျား လက်စားချေဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးမယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြစ်မှုတွေအတွက် ကောင်းမှုလုပ်ပြီး ကျေအေးခွင့်ပြုဖို့ပဲ တောင်းဆိုပါတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ ဘယ်လိုလဲ..."

ချန်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကူမော့နှင့် စုန်တန်ယန်တို့ကို ကြည့်လိုက်၏။

ကူမော့က ဆိုလိုက်သည်...

"သူရဲကောင်းချန်... ဒါက ခင်ဗျားတို့ ချန်မိသားစုရဲ့ ကိစ္စပါ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက် မချပေးနိုင်ပါဘူး..."

စုန်တန်ယန်ကလည်း ဆိုလိုက်သည်...

"သူရဲကောင်းကြီးကူး ပြောတာ လုံးဝ မှန်ပါတယ်... ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားတို့ ချန်မိသားစုကပဲ ဆုံးဖြတ်ရမှာပါ..."

ထို့နောက် ချန်ယွဲ့နှင့် ချန်မိသားစု အကြီးအကဲ အချို့က ထိုကိစ္စကို စတင် ဆွေးနွေးကြတော့၏။

ခဏအကြာတွင် ချန်ယွဲ့က ချဉ်းကပ်လာပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"မင်းပေးတဲ့ သတင်းက မှန်ကန်ပြီး ယဲ့ရှောင်ကို ရှာတွေ့ဖို့ တကယ် ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ငါတို့ သဘောတူနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ သတင်းက မှန်ကန်ရမယ်နော်..."

"မှန်ကန်ရမှာပေါ့..."

လင်ရှန်တုန်းက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းကို သေဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးနိုင်ပေမဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကနေတော့ မင်း လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးနိုင်ပေမဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ သိုင်းလောကကိုလည်း မင်း ရှင်းပြရမယ်..."

ဤအချိန်တွင်ဤအချိန်တွင် သခင်မကြီးလင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သခင်မကြီးလင်က သူမ၏ မြွေခေါင်းပုံ ကြံကို လွှဲယမ်းကာ လင်ရှန်တုန်း၏ ဒူးများပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူမက နှစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရာ ကျွတ် ဟူသော အသံနှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လင်ရှန်တုန်း၏ ခြေထောက်များ ကျိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လင်ရှန်တုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ နာကျင်စွာဖြင့် ငိုယို အော်ဟစ်နေတော့သည်။

သခင်မကြီးလင်အပေါ် သိုင်းသမား အများအပြား၏ အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ လူအများအပြားမှာ သူမ၏ လုံးဝ မျက်နှာသာမပေးမှုကြောင့် အတွင်းစိတ်တွင် အထင်ကြီးသွားကြသည်။

ကူမော့သည်လည်း လေးစားမှု တစ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော သခင်မကြီးလင်က လင်မိသားစုကို လက်ရှိအဆင့်အထိ ဘာကြောင့် ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာတိုင်အောင် မယိမ်းမယိုင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့သော ပြတ်သားမှုသည် တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေသည်။

ဤကိစ္စသည် ယခုအခါ လင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းကို ပြင်းထန်သော စစ်ဆေးမှုအောက်တွင် ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။ သခင်မကြီးလင်ထံမှ မည်သည့် မျက်နှာသာပေးမှု သို့မဟုတ် ကာကွယ်မှု အရိပ်အယောင်မဆို လင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းကို ညတွင်းချင်း ပြိုလဲသွားစေမည် ဖြစ်၏။ ဤအဖြစ်အပျက်သည် သူတို့၏ ကျဆင်းမှုအစ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

သိုင်းလောကရှိ သာမန်လူများသည် သိုင်းပညာစွမ်းရည်များကို အားကိုးကြသော်လည်း အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာမူ ကွာခြားပေသည်။ အင်အားသက်သက်ဖြင့် မလုံလောက်ချေ။ ဂုဏ်သတင်းမှာ အရေးကြီးပေသည်။ ဤမြင်သာထင်ရှားမှုမရှိသော အရည်အသွေးမှာ အဓိကကျပြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ တိုးတက်မှုနှင့် ကျဆင်းမှုကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

သခင်မကြီးလင် သေဆုံးမှုသည် လင်မိသားစုအပေါ် သိသိသာသာ သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်သော်လည်း ပျက်စီးသွားသော ဂုဏ်သတင်းသည် လျင်မြန်ပြီး ဖျက်ဆီးဖွယ်ကောင်းသော ကျဆင်းမှုဆီသို့ မလွဲမသွေ ဦးတည်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ရက်စက်သည်ဟု ထင်ရသော သခင်မကြီးလင်သည် တကယ်တော့ ပြတ်သားသူ ဖြစ်၏။ သူမသည် လင်ရှန်တုန်းကို ဒုက္ခိတဖြစ်စေခဲ့ပြီး လင်ချွမ်းကို ထုတ်ပယ်ကာ ဆုံးရှုံးမှုအားလုံးအတွက် ချန်မိသားစုကို လျော်ကြေးပေးခဲ့သည်။

နိုင်ငံ၏ သိုင်းလောက မိသားစုကြီး ခုနစ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော လင်မိသားစု၏ အရွယ်အစားအရ သာမန် ချန်မိသားစုအပေါ် ဤမျှ ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် လင်ရှန်တုန်း၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပျက်သဘောဆောင်သည့် သက်ရောက်မှုများကို အခြေခံအားဖြင့် ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ကောင်းမွန်သော လူသိရှင်ကြား ဖြစ်မှုနှင့်အတူ လင်မိသားစုသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး သူတို့၏ အာဏာကို အလွဲသုံးစား မလုပ်သော ဂုဏ်သတင်းကိုပင် ရရှိနိုင်ပြီး သူတို့အတွက် ကောင်းသော ဆန္ဒအချို့ကို ရရှိစေနိုင်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် လင်ရှန်တုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ညည်းတွားနေပြီး နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ သခင်မကြီးလင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်...

"မင်း သေတော့မယ်ဆိုရင် အခု မသေသေးနဲ့... ယဲ့ရှောင် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ အရင်ပြော..."

ထို့နောက် သခင်မကြီးလင်က လင်ရှန်တုန်း၏ စကားထစ်ပြီး ကြိတ်ခဲပြောနေသော စကားလုံးများကို နားထောင်ရန် ကိုင်းညွတ်လိုက်၏။ လင်ရှန်တုန်း ပြောနေသည်ကို မည်သူကမျှ မကြားနိုင်ချေ။ သူ ပြောပြီးသွားသောအခါ လင်ရှန်တုန်းသည် ချက်ချင်းပင် သတိလစ်သွားတော့သည်။

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်၏။

လူအများစုက ဆူညံလွန်းပြီး လင်ရှန်တုန်း၏ အသံမှာ တိုးလွန်းသဖြင့် မကြားရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သော်လည်း လင်ရှန်တုန်းက ဘာမှ မပြောခဲ့ကြောင်းကို ကူမော့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရပေသည်။

သို့သော် သခင်မကြီးလင်ကမူ အားလုံးကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေခဲ့၏။

ဤအရာက မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော ပြဇာတ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ လင်ရှန်တုန်းသည် သူ၏ အသက်ကို လဲလှယ်ရန်အတွက် ယဲ့ရှောင်၏ တည်နေရာကို သခင်မကြီးလင်အား သေချာပေါက် ပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သခင်မကြီးလင်က ယခုအခါ ပြဇာတ်တွင် ပူးပေါင်းပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကူမော့က ၎င်းကို သိမြင်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့၏။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် တက်ရောက်လာသူ အများအပြားက လင်ရှန်တုန်း၏ အသက်ကို လဲလှယ်ရန်အတွက် ယဲ့ရှောင်၏ တည်နေရာကို အသုံးပြုရန် လင်မိသားစုက ကြာမြင့်စွာကတည်းက စီစဉ်ထားဖွယ်ရှိကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ကြပေသည်။ အချို့သောအရာများကို လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် နားလည်ထားသော်လည်း ပြဇာတ်ကိုမူ ကပြရမည်သာ ဖြစ်၏။

ချန်မိသားစုမှ အဘိုးကြီးများနှင့် ချန်ယွဲ့တို့က ၎င်းကို မမြင်နိုင်ဘူးဟု ကူမော့ မယုံကြည်သော်လည်း သူတို့သည် ရိုးရှင်းစွာပင် ဟန်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချန်မိသားစုအတွက် လင်မိသားစုက ပေးသော ရှင်းလင်းချက်မှာ လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပြီ ဖြစ်၏။ လင်မိသားစုသည် လျော်ကြေး အပြည့်အဝ ပေးရန်၊ မိသားစုခေါင်းဆောင် တစ်ဦးကို ဖယ်ရှားရန်၊ လင်ရှန်တုန်းကို ဒုက္ခိတဖြစ်စေရန်နှင့် အစစ်အမှန် တရားခံကို ဖမ်းဆီးရန်ပင် ကူညီပေးရန် လိုလားနေကြပြီး အားလုံးမှာ လင်ရှန်တုန်း၏ အသက်နှင့် လဲလှယ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

ချန်မိသားစု၏ အဆင့်အတန်းအရ လင်မိသားစုက ဤမျှအထိ လုပ်ဆောင်ပေးရန် လိုလားနေခြင်းက ချန်မိသားစုကို ပြောစရာ စကားမရှိအောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

...

သခင်မကြီးလင်သည် ယဲ့ရှောင်၏ တည်နေရာကို လူပုံအလယ်တွင် မထုတ်ဖော်ခဲ့ဘဲ ကူမော့၊ ကူချူတုန်း၊ စုန်တန်ယန်နှင့် ချန်မိသားစုတို့ကို ဘေးဘက် ခန်းမတစ်ခုသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့၏။

သခင်မကြီးလင်က ဆိုလိုက်သည်...

"အဲဒီ လူဆိုးလေး လင်ရှန်တုန်းက လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မဲ့နေတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ယဲ့ရှောင်နဲ့ ပူးပေါင်းတုန်းက သူက ယဲ့ရှောင်ကို သတိထားနေခဲ့တာ... သူတို့ ဆက်သွယ်နေတုန်း လင်ရှန်တုန်းက ကျွန်မတို့ လင်မိသားစုရဲ့ သီးသန့်ဖြစ်တဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် နည်းစနစ်တစ်ခုကို ယဲ့ရှောင်ပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်စွာ တပ်ဆင်ထားခဲ့တာ...

သူက ယဲ့ရှောင်ရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ ခြေရာခံနိုင်ခဲ့တယ်... ယဲ့ရှောင်က ထုံကျန်းခရိုင်၊ ရှောင်ကျားမြို့ မှာ ဆေးခန်းငယ်လေး တစ်ခု ဖွင့်ထားတယ်... ယဲ့ရှောင်ရဲ့ ရုပ်ဖျက်စွမ်းရည်တွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ ဒါကြောင့် သူ့ကို မဖမ်းမိခဲ့တာပေါ့..."

ချန်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။...

"လင်မိသားစုက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေတုန်းပဲလား..."

သခင်မကြီးလင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"လင်ရှန်တုန်းက သူ့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတွေ အမြဲတမ်း ထားထားတယ်... အခုတော့ ယဲ့ရှောင် သတိမထားမိဘဲ အဲဒီမြို့လေးမှာ ပုန်းနေတုန်းပဲဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်ပြီ... ဒုတိယသခင်လေးချန်... စိတ်ချပါ ဒီကိစ္စက ကျွန်မတို့ လင်မိသားစုက ခင်ဗျားတို့ ချန်မိသားစုကို အမှားလုပ်မိတာပါ...

ဒီယဲ့ရှောင်ကို သတ်ဖို့ ကျွန်မတို့ လင်မိသားစုက အစွမ်းကုန် သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်... ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် သွားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးပါ့မယ်... လင်မိသားစုကို ဦးဆောင်ခွင့်ပြုပါ ပြီးတော့ ချန်မိသားစုကို ထပ်ပြီး အသေအပျောက် မရှိစေရပါဘူး..."

ဤအချိန်တွင် သခင်မကြီးလင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ချန်ယွဲ့မှာ လုံးဝ ယုံကြည်သွားပြီး လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"အဘွားလင် က တကယ်ကို ပညာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်ပါတယ်... ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်..."

ထို့နောက် အဘွားလင်က ကူမော့နှင့် စုန်တန်ယန်တို့ကို လေးစားစွာ လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"သူရဲကောင်းကူး၊ ကျောင်းထိုင် စုန်... လမ်းညွှန်စရာများ ရှိသေးလား..."

စုန်တန်ယန်က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်...

"အဘွားလင် က တကယ်ကို ပညာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်ပါတယ်... သိုင်းလောကမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်းက ဒါကို သိကြပါတယ်... ဆက်ဆံရေးတွေမှာ တရားမျှတတယ် ကျွန်တော် တကယ်ကို လေးစားပါတယ်..."

ကူမော့က လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ ချန်းကျိုးကို လာတာ ယဲ့ရှောင်ကို ဖမ်းဖို့ပါ... ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့နဲ့ လိုက်ချင်တယ်..."

အဘွားလင်က ဆိုလိုက်သည်...

"ဒါဆို အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... သူရဲကောင်းကူး ပါဝင်လာရင် ယဲ့ရှောင်ကို ဖမ်းတာ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ... သိုင်းလောကအတွက် ဘေးဆိုးတစ်ခုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မှာပေါ့..."

စုန်တန်ယန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"ကျွန်တော် သွားမယ် ကျွန်တော် သွားမယ်... သူရဲကောင်းကူး ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မြင်ရဖို့က ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ... ကျွန်တော် သွားရမယ်..."

ကူမော့က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ကျောင်းထိုင် စုန်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ယဲ့ရှောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ဦးဆောင်ခိုင်းပြီး ခင်ဗျားက ဘေးကနေ ကြည့်နေမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား..."

" ထိန်းထားဖို့ပါ ထိန်းထားဖို့ပါ..." စု

န်တန်ယန်က ရယ်မောလိုက်၏။

ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံ မပြောဆိုတော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မည်သူ လှုပ်ရှားသည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။ သူက သွားပြီး သတ်ဖြတ်မှုကို ရယူမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထုံကျန်းခရိုင်သည် ထန်အန်းခရိုင်နှင့် သိပ်မဝေးဘဲ ခရိုင်တစ်ခုသာ ခြားပြီး အစိုးရ လမ်းမကြီးမှ ခရီးသွားလျှင် နှစ်ရက်သာ ကြာပေသည်။ ထို့ကြောင့် မမျှော်လင့်ထားသော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန် အဖွဲ့သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ထိုနေ့မှာပင် ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏။

အသက်ခုနစ်ဆယ်အရွယ် အဘွားလင်သည် လူငယ်တစ်ဦးထက် မလျော့သော အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် အရပ်ရှည်သော မြင်းတစ်ကောင်ကို စီးနင်းလာခဲ့သည်။ ချန်မိသားစု အဖွဲ့၊ လင်မိသားစု အဖွဲ့အပြင် ချွန်းယန်ကျောင်းတော်မှ တပည့်အချို့ စုစုပေါင်း လူတစ်ရာကျော်သည် နေ့ရောညပါ ခရီးသွားခဲ့ကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင် တတိယနေ့ နေ့လယ်တွင် သူတို့သည် ရှောင်ကျားမြို့ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

...

အခန်း ၂၁၆ :အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်းကို ရရှိခြင်း

ရှောင်ကျားမြို့၊ လျှို ဆေးခန်း။

မြို့ထဲတွင် ဆေးခန်း နှစ်ခု သုံးခုသာ ရှိသော်လည်း လျှို ဆေးခန်းမှာ သိပ်ပြီး အဆင်မပြေချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာရှိ ဆရာဝန်ဖြစ်သူ သမားတော်လျှို သည် သိပ်မကျွမ်းကျင်ဘဲ အနည်းငယ် ပြင်းထန်သော ရောဂါများကိုပင် မကုသနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် တောင်ပေါ်တွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေလေ့ရှိသဖြင့် သူ၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ နည်းပါးပြီး ဆေးစျေးနှုန်းများမှာလည်း ပိုမို သက်သာသောကြောင့် ဆင်းရဲသားအချို့က သူ၏ ဆေးများကို လာရောက် ဝယ်ယူကြသဖြင့် သက်သာရုံမျှသာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနေ့ နေ့လယ်တွင် သမားတော်လျှို၏ ဆေးခန်းမှာ ထုံးစံအတိုင်း လူသူကင်းမဲ့နေပြီး သူသည် ကောင်တာပေါ်တွင် မှီကာ ငိုက်မျဉ်းနေခဲ့၏။

ရုတ်တရက် တံခါးဝတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သမားတော်လျှိုသည် ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားပြီး ကြည့်ရန် သူ၏ ကျောကို မတ်လိုက်၏။ လူငယ်တစ်ဦးသည် အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကောင်မလေး တစ်ယောက်နှင့်အတူ ရှိနေပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဖြူဖွေးသော အသားအရေနှင့် သိမ်မွေ့သော အသွင်အပြင်များ ရှိကြကာ ဤမြို့ငယ်လေးမှ မည်သူနှင့်မျှ မတူဘဲ ထူးခြားသော အငွေ့အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေသည်။

သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေ၏။ လူငယ်မှာ အနက်ရောင် မျက်လုံးဖုံး တစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်မမြင် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကဲ့သို့ ဟု ပြောရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း မျက်မမြင်ပုံ မပေါ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်မလေးသည် သူမ၏ ကျောပေါ်တွင် သူမအရပ်လောက်နီးပါး မြင့်သော စာအုပ်သေတ္တာကြီး တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သူမမှာ ပိန်လှီနေကာ သနားစရာကောင်းပုံ ရနေ၏။

"ဆေးလာကုတာလား ဘယ်သူလဲ..."

သမားတော်လျှိုက မေးလိုက်သည်။။

လူငယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်...

"မဟုတ်ဘူး လူတစ်ယောက်ကို လာရှာတာ..."

သမားတော်လျှိုက မေးလိုက်သည်။...

"ဘယ်သူ့ကိုလဲ..."

လူငယ်က ဆိုလိုက်သည်...

"နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ ဓားပြ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင် ယဲ့ရှောင် ကိုလေ..."

သမားတော်လျှို၏ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ ချန်းကျိုးကို ရောက်နေတယ်လို့ ကြားတယ်..."

"အဲဒါ ငါပဲ..."

ကူမော့က ဆိုလိုက်၏။

သမားတော်လျှိုက ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး... ကျွန်တော်က ယွင်ကျိုးကို တစ်ခါမှတောင် မရောက်ဖူးဘူး ပြီးတော့ ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ စော်ကားမိမှာ မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ ဘာလို့ ဒီလောက် အဝေးကြီး လာရတာလဲ..."

"ငါက အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို လိုက်ဖမ်းတဲ့သူလေ... အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် လိုသေးလို့လား..."

ကူမော့က ဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့ရှောင်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"အဲဒါကို ကျွန်တော် မေ့နေတာ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။...

"ချန်တွားတွားကို ဘာလို့ သတ်တာလဲ..."

"လင်ရှန်တုန်းက အမိန့်ပေးလို့လေ..."

ယဲ့ရှောင်က ဆိုလိုက်၏။

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါကာ ဆိုလိုက်သည်...

"အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ လူတိုင်း သိပါတယ်... လင်ရှန်တုန်းက အဲဒီလောက် မမိုက်မဲပါဘူး..."

ယဲ့ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ကျွန်တော်က ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ကပါ အမိန့်ကို နာခံရုံပါပဲ..."

"အဲဒီလိုလား... ဒါဆို ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောပြနိုင်မလား..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

ယဲ့ရှောင်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါကာ ဆိုလိုက်သည်...

"သူရဲကောင်းကူး... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က လူတစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို သစ္စာဖောက်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား ကြားဖူးလား..."

"ခြွင်းချက်တွေဆိုတာ အမြဲ ရှိပါတယ် မဟုတ်လား..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ သေချာပေါက် ခြွင်းချက် မဟုတ်ပါဘူး..."

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယဲ့ရှောင်က ကောင်တာအောက်မှ ဓားပျော့ တစ်လက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ဓားသွား သူ့ထံ မရောက်ခင်မှာပင် အေးစက်သော ဓားစွမ်းအင်က လျှာထုတ်နေသော မြွေစိမ်းတစ်ကောင်အလား အရိပ်ခုနစ်ခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာ ခုနစ်ခုမှနေ၍ သူ၏ လည်ချောင်းဆီသို့ ထိုးစိုက်လာခဲ့သည်။

မူလက သုံးပေရှည်သော နှင်းလိုဖြူသည့် ပိုးသားတစ်စကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဓားပျော့သည် ဆွဲထုတ်လိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင် သန့်စင်ထားသော သံမဏိကဲ့သို့ ရုတ်တရက် မတ်သွားခဲ့၏။ဓားအလင်းရောင်က ရွှေများကို ချေမှုန်းပြီး ပိုးသားများကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ခြေလှမ်းနှစ်ဆယ် အတွင်းတွင် ငရဲပြည်၏ အအေးဓာတ်ကြောင့် သူတို့၏ အသက်သွေးကြောကို ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ကူမော့နှင့် တစ်ပေအကွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် ဓားအရိပ်က ကူမော့၏ အဝတ်အစားများကို ထိတော့မည့် အချိန်မှာပင် မမြင်ရသော နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အသံအနည်းငယ် မြည်ကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့ဆက် မတိုးနိုင်တော့ချေ။ ကူမော့၏ အတွင်းအားက အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေပြီး ဤပြင်းထန်သော ဓားတိုက်ခိုက်မှုကို တည်ငြိမ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့က သူ၏ လက်ခလယ်ကို အနည်းငယ် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်ပြီး ထိုးဖောက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက ၎င်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လကိုလိုက်နေသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား ယဲ့ရှောင်၏ မျက်ခုံးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့၏။ ဤဓားစွမ်းအင်သည် အားကောင်းသော အတွင်းအားကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေထုမှာ ထက်ရှသော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရွှီး ဟူသော အသံကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

သို့သော် ကူမော့ အံ့သြသွားစေရန် ယဲ့ရှောင်သည် သူ၏ လက်ချောင်းတိုက်ခိုက်မှု၏ အချိန်နှင့် ဦးတည်ချက်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပုံရ၏။ ဓားစွမ်းအင် ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာပင် ယဲ့ရှောင်သည် ကာကွယ်ရန် သူ၏ ဓားကို မြှောက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကူမော့၏ ဓားစွမ်းအင် ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏ ဓားမှာ သူ့ရှေ့တွင် ပြီးပြည့်စုံစွာ နေရာယူထားပြီး သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို တိကျစွာ ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ပေသည်။

ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်း... ရန်သူရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်တာပဲ...

ကူမော့က သူ့စိတ်ထဲ တွေးလိုက်၏။ သိုင်းလောကတွင် သူ့ကို နာမည်ကြီးစေခဲ့သော ယဲ့ရှောင်၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်း သည် အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး အဆင့်မြင့်လှပေသည်။ ၎င်းသည် တူကူး ဓားကွက်ကိုးကွက်မှ ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက် လှုပ်ရှားပြီးနောက်မှ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် အနည်းငယ် တူညီပြီး နှစ်ခုစလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်၏ အားနည်းချက်များကို သိမြင်နိုင်ကာ ကျွမ်းကျင်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့က သူ၏ အတွင်းအားကို လည်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏ အငွေ့အသက်များက ဆူပွက်နေပြီး မြင့်တက်လာခဲ့၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ညိုး၊ လက်ခလယ်၊ လက်သူကြွယ်နှင့် လက်သန်းတို့က ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင် ခြောက်ခုက ကန့်လန့်ဖြတ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး လေထဲတွင် ဓားဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုအဖြစ် ယက်လုပ်ကာ ယဲ့ရှောင်၏ ထွက်ပြေးရာလမ်းကြောင်း အားလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

ဤဓားဖွဲ့စည်းပုံအတွင်းတွင် ဓားစွမ်းအင်များက လေချွန်သံများ မြည်ကာ ယက်လုပ်နေပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေကာ တစ်ခုတည်းကို ထိမိလျှင်ပင် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထင်မှတ်မထားဘဲ ယဲ့ရှောင်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သူ၏ နေရာကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ခန့်မှန်းရခက်ကာ တည်ငြိမ်မှုမရှိဘဲ ထိုးဖောက်၍မရသော ဓားဖွဲ့စည်းပုံထဲတွင် ကွက်လပ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ကာ ဓားစွမ်းအင် အားလုံးကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ပေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကူမော့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ယဲ့ရှောင်၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်း မှာ သူ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ထူးဆန်းနေပုံရကြောင်း လျှို့ဝှက်စွာ တွေးတောလိုက်၏။

တူကူး ဓားကွက်ကိုးကွက် သည် ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကွက်လပ်တစ်ခု မရှာဖွေမီ ပြိုင်ဘက်က အရင်တိုက်ခိုက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ သို့သော် ဤ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်း ကမူ သူ မလှုပ်ရှားမီကပင် အရာအားလုံးကို တွက်ချက်ထားပုံရပြီး တကယ်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပေသည်။

သူ ဤအရာကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင် နားကန်းလောက်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ယဲ့ရှောင်က သူ၏ ဓားရှည်ကို အပြင်းအထန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၎င်းသည် လေထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး အဆိပ်မြူများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အဆိပ်မြူမှာ အပြာရောင်သန်းသော အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး စူးရှသော အနံ့ဆိုးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာကာ ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အနက်ရောင် အမှတ်အသားများအဖြစ် စားပွဲသွားစေခဲ့သည်။

ကူမော့က သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်၏။ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်သည် ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ယဲ့ရှောင် ယခုလေးတင် ရပ်နေခဲ့သော နေရာဆီသို့ ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ ဘာကိုမျှ မထိမိဘဲ နံရံကိုသာ ပြိုကျသွားစေခဲ့သည်။

ယဲ့ရှောင်၏ ခြေအောက်တွင် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းလှ၏။ ကူမော့ ရိုက်ချလိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ရှောင်သည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ကျသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အစ်ကို... အောက်မှာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်..."

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်၏

ကူမော့သည် ပြိုကျသွားသော နံရံပေါက်မှတစ်ဆင့် ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် အိမ်များရှိသော ကျဉ်းမြောင်းသည့် လမ်းကြားတစ်ခု ရှိနေ၏။ သူသည် ဘယ်ကွေ့ ညာကွေ့ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း လမ်းလျှောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်ဟောင်း တစ်လုံးထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ယဲ့ရှောင်သည် ရေခန်းနေသော ရေတွင်းတစ်ခုထဲမှ တက်လာခဲ့၏။ သူ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကူမော့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးပြီး ဆိုလိုက်သည်...

"ဒီမနက် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ဗေဒင်တွက်ကြည့်တာ သေမယ့် ဗေဒင်ပဲ... ကြည့်ရတာ ကျွန်တော် မလွတ်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်..."

"မင်း ဗေဒင်တွက်တတ်တယ်လား..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒါမှမဟုတ်ရင် သူရဲကောင်းကြီးကူး ရဲ့ အဲဒီ မမြင်ရတဲ့ ဓားစွမ်းအင်တွေကို ကျွန်တော် ဘယ်လို ရှောင်တိမ်းခဲ့တယ်လို့ ထင်လဲ..."

ယဲ့ရှောင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုလား..."

ယဲ့ရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်...

"ဓားပျံ..."

အအေးဓာတ်တစ်ခုက သတိပေးချက်မရှိဘဲ ရောက်ရှိလာပြီး ဆယ့်နှစ်လပိုင်းတွင် သူ၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ပထမဆုံး နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ချစ်သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများက သူ၏ သွေးကြောများကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

သူ လှည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုခုကြောင့် သူ၏ ခြေလက်များမှာ ထိုနေရာတွင် ပိတ်မိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ နေရောင်အောက်တွင် သူ၏ အရိပ်က ဓားတစ်လက်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ရုတ်တရက် နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပေသည်။

ရှောင်လွှဲမရဘူး...

ထိုစကားလုံးသုံးလုံး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသော အခိုက်အတန့်တွင် ဓားမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ယဲ့ရှောင်သည် ဓား၏ အမြန်နှုန်းကို မဖော်ပြနိုင်ချေ။၎င်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နှလုံးသား အက်ကွဲကြောင်းများထဲမှ ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။ သူသည် ဓား၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရချေ။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ပြန့်နှံ့လာသော နွေးထွေးသည့် ခံစားချက်ကိုသာ သူ ခံစားလိုက်ရသည် ဓားပျံမှာ ယခု သူ၏ တတိယမြောက် နံရိုးတွင် စိုက်ဝင်နေပြီ ဖြစ်၏။

"မင်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ မင်း ရှောင်လို့ မရဘူး..."

သူ၏ အသံမှာ လေထဲတွင် တုန်ခါနေသော ဖယောင်းတိုင်မီးလေးအလား တိုးညင်းနေခဲ့သည်။

သူ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ရာ ထိုရယ်မောသံက ခေါင်မိုးစွန်းများပေါ်တွင် နားနေသော ကျီးကန်းများကို လန့်ဖျပ်သွားစေခဲ့၏။

ကူမော့ အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ရှောင် ပြောလိုက်သော အခိုက်အတန့်လေးမှာမှ ဓားပျံကို အသုံးပြုရန် စိတ်ကူးပေါ်လာခဲ့ကြောင်း သူ သေချာနေခဲ့သည်။

ဒီယဲ့ရှောင်က ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို တကယ်ပဲ ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်တာပဲ။

"မင်း တကယ် ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်တာလား..."

"ကျွန်တော် တကယ် လုပ်နိုင်တယ်..."

ယဲ့ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့၏။ သူ လဲကျသွားစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သဘာဝကျကျ အေးချမ်းစွာ မှိတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏:

【ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း】

【ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ် — အမြင့်ဆုံးအဆင့် အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း ကို ရရှိပါသည်】

【ယခု ရယူမည်လား】

...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊

ကူမော့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကြီးမားသော အတွင်းအားတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည် ။အထူး အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း ၏ အတွင်းအား ဖြစ်၏။ သို့သော် အံ့ဩဆုံးအရာမှာ အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း က ယူဆောင်လာသော သိုင်းပညာ အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အစစ်အမှန်ချီကို အလွန် သိမ်မွေ့သော အတိုင်းအတာအထိ အသုံးပြုသည့် အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ နက်ရှိုင်းပြီးသားဖြစ်သော အတွင်းအား နားလည်မှုကို ပို၍ မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့ပေသည်။

အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း ၏ အတွင်းအားသည် မင်ယွိကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် နေမင်းအစစ်အမှန်ချီ ထက် ပိုမို အားကောင်းနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ ပေါက်ကွဲအားအရ ၎င်းသည် နေမင်းအစစ်အမှန်ချီ ထက် အများကြီး နိမ့်ကျပြီး နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုအရ ၎င်းသည် မင်ယွိကျင့်စဉ် ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

သို့သော် အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း တွင် မင်ယွိကျင့်စဉ် နှင့် နေမင်းအစစ်အမှန်ချီ တို့ မယှဉ်နိုင်သော အရာတစ်ခု ရှိနေသည် ။ သိမ်မွေ့မှု ဖြစ်၏။ အစစ်အမှန်ချီ အနည်းငယ်တိုင်းကို အသုံးပြုခြင်း ၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် စင်ကြယ်မှု၊ အဆုံးစွန်ထိ စင်ကြယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊

အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း သည် တစ်ဦးကို လေထဲတွင် ဘာကြောင့် ပျံသန်းနိုင်စေရသနည်းဆိုတာကို ကူမော့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့၏။ ၎င်းသည် အစစ်အမှန်ချီ အသုံးချမှုဖြစ်ပြီး အဆုံးစွန်ထိ သန့်စင်ထားကာ နက်ရှိုင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်စက်မျှပင် အလဟဿ မဖြစ်စေဘဲ အလွန် တိကျလှပေသည်။

အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကာကွယ်မှုများကို မချိုးဖျက်နိုင်ခြင်းကို ကူမော့ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ဤကန့်သတ်ချက်မှာ သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း က ခန္ဓာကိုယ်၏ ကာကွယ်မှုများကို မချိုးဖျက်နိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်း၏ အဆင့်ဆယ့်နှစ်ဆင့် ကျင့်ကြံမှုနည်း စနစ်က သွေးကြောများနှင့် သွေးကြောဆုံများကို လုံးဝ ပြန်လည် ပုံသွင်းပေးမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သို့သော် သူသည် ဤအရာကို မကျင့်ကြံခဲ့ချေ။၎င်းကို စနစ်က တိုက်ရိုက် ပေးသနားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ သွေးကြောများနှင့် သွေးကြောဆုံများမှာ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် မင်ယွိကျင့်စဉ် နှင့် ကျိုးယန်နတ်သိုင်း တို့မှာစွမ်းအား ကုန်ခန်းသွားခြင်း မရှိချေ။ သူသည် အလင်းလေးဖြာ နတ်သိုင်း က ယူဆောင်လာသော အခြေအနေနှင့် သိုင်းပညာ အနှစ်သာရကို ပို၍ တန်ဖိုးထားပြီး လိုအပ်သော အတွင်းအားမှာ ထိုမျှ အရေးမကြီးပေ။

...

ဤအချိန်တွင် စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်ဟောင်းနှင့် မနီးမဝေးတွင်၊

လင်မိသားစု၊ ချန်မိသားစုနှင့် ချွန်းယန်ကျောင်းတော် တို့မှ တပည့်များစွာက ဝိုင်းရံထားကြပြီး စုန်တန်ယန်နှင့် အဘွားလင် တို့က ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ကာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

အဘွားလင်က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်...

"ကျောင်းထိုင် စုန်... ရှင် နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားပြီလား... လေးစားရတဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပညာရှင်က သူရဲကောင်းကူး ရဲ့ အလေးအနက်ထားမှုကို ခံရဖို့တောင် မထိုက်တန်ပါဘူး... သူရဲကောင်းကူး ရဲ့ အတွင်းအားရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေကို ရှင် တစ်ချက်ကြည့်ချင်နေတာက တွက်ချက်မှု မှားသွားတာပဲ..."

စုန်တန်ယန်က ရယ်မောလိုက်သည်...

"ဆေးခန်းထဲက မမြင်ရတဲ့ ဓားစွမ်းအင်ရယ် ခုနက ဓားပျံရယ် မြေအောက် လမ်းကြောင်းထဲမှာ ယဲ့ရှောင်ကို ခြေရာခံဖို့ သူပြသခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေရယ် အားလုံးက ကျွန်တော် လေ့လာဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်... အဘွားလင် မမေ့ပါနဲ့ ယဲ့ရှောင်ရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်း က ကောင်းကင်မသေမျိုး ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း မဟာနည်းစနစ် ကနေ ဆင်းသက်လာတာလေ..."

အဘွားလင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်...

"အဲဒီ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် အဘိုးကြီးက သေသင့်တာ... ဒီလို ဘေးဆိုးကြီးကို သင်ပေးပြီးတော့ ထွက်သွားတာပဲ... ငါတို့ ချန်းကျိုးက ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဒီယဲ့ရှောင် လက်ချက်နဲ့ အများကြီး ခံစားခဲ့ရတယ်... ဖြောင့်မတ်တဲ့ လူပေါင်းများစွာ သူ့ဓားအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ရတာ..."

စုန်တန်ယန်က ရယ်မောလိုက်သည်...

"ကျေးဇူးတင်ရမှာက ကောင်းကင်မသေမျိုး က ယဲ့ရှောင်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း မဟာနည်းစနစ် ကို မသင်ပေးခဲ့လို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ဒါက တကယ်ကို အဆုံးမရှိတဲ့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ... ကောင်းကင်ဘုံဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း မဟာနည်းစနစ် က အရာအားလုံးကို ဘာမှမကျန် တွက်ချက်နိုင်တယ် ဘယ်သူကမှ သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အစ်ကို... ခေါင်းဖြတ်ရမလား..."

လူသူကင်းမဲ့နေသော အိမ်ဟောင်းထဲတွင် ငွေချည်လက်အိတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကူချူတုန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်၏။

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"မလိုပါဘူး... ချန်မိသားစုကိုပဲ အကူအညီတောင်းပြီး လွှဲပေးလိုက်လို့ ရပါတယ်... ငါတို့က ဒီက အရာရှိတွေနဲ့ မရင်းနှီးဘူးလေ..."

"အော်... အိုကေ..."

ကူချူတုန်းက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကူချူတုန်း၏ လေသံကြောင့် ကူမော့မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။ ဤညီမဖြစ်သူမှာ ခေါင်းဖြတ်ရသည်ကို စွဲလမ်းနေပုံရ၏။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤမျှ သွေးထွက်သံယိုများကို သဘောကျနေခြင်းက သင့်တော်ပါမည်လား။

မကြာမီမှာပင် စုန်တန်ယန်၊ သခင်မကြီးလင်နှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"သခင်လေးကူး... ခင်ဗျားက တကယ်ကို နက်ရှိုင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေရှိတဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီးလို့ ခေါ်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ အတွင်းအားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုက အသက်ရှူမှားလောက်တယ်..."

ချန်းကျိုးတွင် ယာယီအားဖြင့် နံပါတ်တစ် ကူမော့ ပရိသတ် ဖြစ်နေသော စုန်တန်ယန်သည် ကူမော့အား မခံရပ်နိုင်တော့သည်အထိ မရပ်မနား ချီးကျူးနေတော့၏။ သူ၏ အတွင်းအား အသုံးချမှုမှာ အမှန်တကယ် နက်ရှိုင်းကြောင်း သူ မငြင်းသော်လည်း စုန်တန်ယန် ပြောသကဲ့သို့ အရင်က တစ်ခါမှ မရှိဖူးလောက်အောင် သို့မဟုတ် ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင်တော့ မဟုတ်ချေ။

"ကျောင်းထိုင် စုန်... ကျောင်းထိုင် စုန်..."

ကူမော့က စုန်တန်ယန်ကို အလျင်အမြန် ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"ဒီယဲ့ရှောင်က ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ကလို့ ပြောတယ်... ခင်ဗျားတို့ သဲလွန်စနောက်ကို လိုက်ပြီး ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်ရဲ့ အရိပ်အယောင်များ ရှာတွေ့မလားဆိုတာ ကြည့်သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

စုန်တန်ယန်က သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်

"ခက်ခဲပါတယ်... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်က အရမ်း ထူးဆန်းတဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုပဲ... မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်းမှာ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရော ငါတို့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ သိုင်းလောကပါ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်က အဖွဲ့ဝင်တွေကို မဖမ်းမိတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက နှုတ်လုံကြပေမဲ့ အများစုက ဖမ်းမိတာနဲ့ ချက်ချင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားကြတယ် ဒါပေမဲ့ တချို့ကတော့ မအောင်မြင်ကြဘူး... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က အတွင်းအား နည်းစနစ် ကျွမ်းကျင်သူတွေကိုတောင် ငှားရမ်းပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ဘာမှ မရှာတွေ့ခဲ့ဘူး..."

"ဒါက ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်ရဲ့ အဖွဲ့အစည်း ဖွဲ့စည်းပုံက သာမန် သိုင်းဂိုဏ်းတွေနဲ့ ကွာခြားနေလို့ပဲ... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မသိကြတဲ့ အဖွဲ့ဝင် အရေအတွက် နည်းနည်းပဲရှိပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်း ကနေပဲ ဆက်သွယ်ကြတာ... သူတို့ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရင်တောင် သူတို့ရဲ့ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိဘဲ ကုဒ်နာမည်တွေကိုပဲ သိကြတာလေ..."

အခန်း ၂၁၆: ကူမော့အပေါ် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်၏ အကြံအစည်

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် လူတစ်ယောက် အဖမ်းခံရရင် သူတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးက ဆက်သွယ်မှုကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်မှာပဲ... အဲဒါအပြင် သူတို့က ဘယ်တော့မှ လက်စားမချေဘူး... လူတစ်ယောက် သေသွားရင် အဲဒီလောက်ပဲလေ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်က အဲဒီလူ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသလို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားမှာပဲ..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီလို ဖွဲ့စည်းပုံမျိုးက သစ္စာရှိမှုကို ဘာလို အာမခံနိုင်မှာလဲ..."

"အာခံလို့ မရဘူး..."

စုန်တန်ယန်ကစုန်တန်ယန်က ခေါင်းခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်က လူ အရမ်းနည်းတယ်... အခုအချိန်အထိ သတ်ဖြတ်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ဖမ်းဆီးခံရတာ လူဆယ်ယောက်ထက် မပိုသေးဘူး... ဒီဆယ်ယောက်ထဲမှာ ခြောက်ယောက်က ဘာခြေရာလက်ရာမှ မရှိဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ ဖြစ်နေတာ... ကျန်တဲ့ လေးယောက်ကတော့ တူညီတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိကြတယ် အဲဒါက သူတို့က ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်ဆီကနေ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတွေ ရထားကြပြီး သူတို့အတွက် အသက်စွန့်ဖို့ လိုလားနေကြတာပဲ..."

"ဥပမာအနေနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အနည်းငယ်က ငွေလှည်းကို စောင့်ရှောက်ရင်း တည်းခိုခန်းမှာ ခင်ဗျား သတ်လိုက်တဲ့ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် အဖွဲ့ဝင် ယဲ့ရှောင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားတဲ့သူလေ... သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ သူ့နာမည်က ထုန်ဖေး တဲ့... သူက မူလက လှပတဲ့ ဇနီးလေးရယ် ချစ်စရာ သားလေးရယ်နဲ့ အိမ်တွင်း ကျူရှင်ဆရာ တစ်ယောက်ပါ... သူ့မိသားစုက အရမ်းကို ပျော်ရွှင်ခဲ့တာ...

ဒါပေမဲ့ သူ့မိသားစုက အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျတဲ့သူ တစ်ယောက်ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်... သူ့ဇနီးက အဓမ္မကျင့်ခံရပြီး ရေတွင်းထဲ ခုန်ချ သတ်သေသွားခဲ့တယ်... သူ တရားရုံးကို သွားတော့ လာဘ်စားတဲ့ အရာရှိဆိုးနဲ့ တွေ့ပြီး သူ့ကိုပဲ ဖမ်းလိုက်တယ်... သူ့ရဲ့ သုံးနှစ်အရွယ် သားလေးက သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် အဲဒီဗိုလ်ကျတဲ့သူရဲ့ လွှင့်ပစ်သတ်ဖြတ်တာကို ခံလိုက်ရတယ်..."

"နောက်ပိုင်းမှာ ထုန်ဖေး ကို ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်က ကယ်တင်ခဲ့တယ်... သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးရုံသာမက သိုင်းပညာတွေကိုပါ သင်ပေးခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ လက်စားချေနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့လို့ အဲဒီဗိုလ်ကျတဲ့သူရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးနဲ့ အရာရှိဆိုးကိုပါ သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်... စဉ်းစားကြည့်လေ အဲဒီလို လူမျိုးက ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်အပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် သစ္စာရှိမနေဘူးလား..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ဟုတ်တယ်... သူက ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်အပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် သစ္စာရှိသင့်တာပေါ့..."

စုန်တန်ယန်က ဆိုလိုက်သည်

"ထုန်ဖေး လိုပဲ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်က လူတွေအားလုံးမှာ ကွဲပြားတဲ့ ကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာတွေ ရှိကြပြီး နောက်ပိုင်းကျမှ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်ဆီက အကူအညီ ရခဲ့ကြတာ..."

"ယဲ့ရှောင် ကရော သူတို့ထဲက တစ်ယောက်လား..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

"အဲဒီလို ဖြစ်ရမယ်..."

စုန်တန်ယန်ကစုန်တန်ယန်က ဆိုလိုက်သည်

"ယဲ့ရှောင် မှာလည်း ကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာ ရှိခဲ့ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ထုန်ဖေး ကို မသတ်ခင်တုန်းက သူက ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ကမှန်း ငါတို့ မသိခဲ့ဘူးလေ..."

"ယဲ့ရှောင် က မူလက မိသားစု တစ်ခုလုံးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ထမ်းပိုးပြီး နန်းတွင်း စာမေးပွဲတွေကို အောင်မြင်ဖို့ ကြိုးစားပမ်းစား လေ့လာခဲ့တဲ့ ပညာရှင် တစ်ယောက်ပါ... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပြီး ကျွီရန် ဖြစ်လာတဲ့အခါ သူက လုပ်ကြံခံရပြီး စာမေးပွဲ ခိုးချမှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်တယ်လို့ စွပ်စွဲခံခဲ့ရတယ်... တစ်ဖက်လူက စာမေးပွဲမှာ သူ့နေရာကို လုယူချင်ခဲ့တာလေ..."

"တရားရုံးမှာ သူ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူက အမှန်တကယ် မတ်တတ်ရပ်ပြီး သူ စာခိုးချပါတယ်လို့ စွပ်စွဲခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးတော့ သူ ထောင်ကျသွားပြီး သူ့ရဲ့ အမေအိုကြီးကလည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနဲ့ သေဆုံးသွားကာ သူ့ရဲ့ အနာဂတ်လည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်... သူ လွတ်လာပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူ မိသားစုက အဲဒီအကြံအစည်ကို အသုံးချပြီး ချမ်းသာတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်ခဲ့ကာ သူ့ရဲ့ မြေတွေကို သိမ်းယူပြီး သူ့အမေရဲ့ ရုပ်အလောင်းကိုတောင် မိလ္လာကျင်းထဲ လွှင့်ပစ်ပြီး သူ့ကို အစွန်းကုန် အရှက်ခွဲခဲ့မှန်း သူ သိလိုက်ရတယ်..."

"နောက်ပိုင်းမှာ သူက ငါတို့ ချန်းကျိုးက မဟာသိုင်းဆရာကြီး ကောင်းကင်မသေမျိုး ရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာခဲ့တယ်... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် အမှတ်အသား တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့သာ သူက ကောင်းကင်မသေမျိုးရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တာပါ... သိုင်းလောကမှာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် အမှတ်အသား သုံးခု ရှိပြီး ကောင်းကင်မသေမျိုးက သူ့ရဲ့ လူငယ်ဘဝတုန်းက မတူညီတဲ့ တိုက်ဆိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကနေတစ်ဆင့် အဲဒါတွေကို ထုတ်ပေးခဲ့တာ... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် အမှတ်အသားနဲ့ သူ့ဆီ လာတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို အခြေအနေတစ်ခု တောင်းဆိုနိုင်တယ်လို့ သူ ကတိပေးခဲ့တယ်လေ..."

"ယဲ့ရှောင် ရဲ့ တောင်းဆိုမှုက ကောင်းကင်မသေမျိုးရဲ့ တပည့် ဖြစ်ဖို့ပဲ... ယဲ့ရှောင် က ပညာရပ်ကို တတ်မြောက်စေဖို့ သေချာအောင် ကောင်းကင်မသေမျိုး က သူ့ရဲ့ နာမည်ကျော် နည်းစနစ်ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း မဟာနည်းစနစ် ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး အားနည်းသွားအောင် လုပ်ကာ ယဲ့ရှောင်အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားတဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်း ကို ဖန်တီးပေးခဲ့တယ်... နောက်ပိုင်းမှာ ယဲ့ရှောင်က ပညာရပ်ကို တတ်မြောက်သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လက်စားချေဖို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာကာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲကို ကျဆင်းသွားပြီး လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်..."

"အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့ ယဲ့ရှောင်ရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် အမှတ်အသား ကို ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က သူ့ကို ပေးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ချေ များတယ်..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်မသေမျိုး ကိုယ်တိုင်က ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိဘူးလား..."

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

စုန်တန်ယန်က ဆိုလိုက်သည်

"ကောင်းကင်မသေမျိုး က ချန်းကျိုးမှာ အလွန် လေးစားခံရတဲ့သူပါ... သေချာတာပေါ့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တော့ ကျွန်တော် မပြောပါဘူး ဒါပေမဲ့ သူသာ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ကဆိုရင် ဒီသဲလွန်စနောက်ကို ငါတို့ လိုက်လို့မရဘူး..."

"ဘာလို့လဲ..."

ကူမော့က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

စုန်တန်ယန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးပြီး ဆိုလိုက်သည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်းကင်ဘုံဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း မဟာနည်းစနစ် က ကောင်းကင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံးကို တွက်ချက်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြလို့ပဲ သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူကိုယ်တိုင် ထွက်မလာသရွေ့ သူ့ကို လာရှာမယ့်သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို သူက ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး ကြိုတင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်တယ်... ကောင်းကင်မသေမျိုး ကို ကောင်းကင်မသေမျိုး လို့ ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူက အနာဂတ်ကို ဘာတစ်ခုမှ မလွတ်တမ်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်လို့ပဲလေ..."

"ဗေဒင်တွက်တာလား..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက လိမ်လည်လှည့်စားသူတွေရဲ့ လှည့်ကွက် မဟုတ်ဘူးလား..."

စုန်တန်ယန်က ဆိုလိုက်သည်

"သိုင်းလောကက သာမန် ဗေဒင်ဆရာတွေက ငွေလိမ်ဖို့ လှည့်ကွက်တွေကို သုံးကြပေမဲ့ ကောင်းကင်မသေမျိုး ကတော့ ကွာခြားပါတယ်... သူက သာမန် သိုင်းသမားတွေနဲ့ မတူဘဲ ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လေ... သူက ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက ဆက်သွယ်မှုနဲ့ ကျော်လွန်မှုကို ရှာဖွေရင်း ကံကြမ္မာကို ကျင့်ကြံတာပါ..."

"ဒါဆို သူက ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပေါ့..."

ကောင်းကင်မသေမျိုး သည် ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ကူမော့ နားလည်သွားပြီး ကောင်းကင်မသေမျိုး သည် အမှန်တကယ် ဗေဒင်တွက်နိုင်ကြောင်းကို ယုံကြည်သွားခဲ့၏။

လောကတွင် သိုင်းပညာ သုံးမျိုး ရှိသည်။ ပထမန အတွေ့ရအများဆုံးမှာ အတွင်းအား နည်းစနစ်များကို အလေးပေးသော ချွန်းယန်ကျောင်းတော် ကဲ့သို့သော အတွင်းနှင့် အပြင် သိုင်းပညာများ ဖြစ်၏။ ဒုတိယမှာ သူတို့၏ သိုင်းပညာဆန္ဒမှ ပေါက်ကွဲအားကို အားကိုးကြသော ချီထျန်ရှူး နှင့် ရဲ့ကျင့်လန် တို့ကဲ့သို့ သိုင်းပညာဆန္ဒ ဖြစ်သည်။ တတိယနှင့် အလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဆုံး အမျိုးအစားမှာ သိုင်းလောကတွင် ရှားရှားပါးပါး တွေ့ရလေ့ရှိသော ချီကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပေသည်။ ချီကျင့်ကြံသူများမှာ အရူးတစ်စုနှင့် တူပြီး သူတို့၏ အသက်နှင့် ကံကြမ္မာကို ကျင့်ကြံကာ ကျော်လွန်မှုကို ရှာဖွေကြ၏။

ကူမော့သည် ချီကျင့်ကြံသူများ အကြောင်းကို အမြဲတမ်း ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း သူ ပွဲဦးထွက်ကတည်းက တစ်ယောက်နှင့်မျှ မဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော် ချီကျင့်ကြံသူများမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကြပြီး ရှက်ဖွယ်ကောင်းသူများ မဟုတ်ပေ။ ကန်နိုင်ငံ သိုင်းလောက၏ ဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၊ အဖွဲ့လေးခုနှင့် မိသားစုကြီးခုနစ်ခု အနက် အထက်ဂိုဏ်းသုံးခုတွင် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သော အရှေ့ပင်လယ်ရှိ ဖုန်လိုင်ကျွန်း သည် ချီကျင့်ကြံသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိ လူများသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အရှေ့ပင်လယ်တွင် တံခါးပိတ် နေထိုင်ကြပြီး လောကီရေးရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျော်လွန်မှုအပေါ်သာ အာရုံစိုက်ကာ သိုင်းလောကထဲသို့ ခဲယဉ်းစွာသာ ဝင်ရောက်လေ့ရှိကြပေသည်။

...

စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်တစ်လုံးတွင်။

စုန်တန်ယန်က ဆိုလိုက်သည်

"ကောင်းကင်မသေမျိုး ကို ငါတို့ သံသယမဝင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း သုံးချက် ရှိတယ်... ပထမအချက်က ကောင်းကင်မသေမျိုး ဟာ ချန်းကျိုး သိုင်းလောကမှာ အရမ်းကောင်းတဲ့ ဂုဏ်သတင်း ရှိပြီး အမြဲတမ်း အထီးကျန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ... ဒုတိယအချက်က သူက ကောင်းကင်ရဲ့ အလိုဆန္ဒအတိုင်း အမြဲ လိုက်နာဖို့ ရှာဖွေနေတဲ့ ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်လို့ သူက ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... တတိယအချက်က သူက တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေရာအနှံ့ ခရီးသွားနေတာ နာမည်အရ ချန်းကျိုးက ဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒီမှာ ရှိခဲတယ်လေ..."

"ဒါကြောင့် ဒီအကြောင်းရင်း သုံးချက်ကို ထည့်စဉ်းစားရင် သူက ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး အနည်းဆုံးတော့ ကျောင်းတော်သခင် မဖြစ်နိုင်ဘူးပေါ့... သေချာတာပေါ့ အခု သူ့ရဲ့တပည့် ယဲ့ရှောင် က ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူလည်း ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတာပဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့မှာ အခုလောလောဆယ် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လုံးဝ သဲလွန်စ မရှိဘူးပေါ့..."

စုန်တန်ယန်က ခေါင်းခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့တောင် ခြေရာမခံနိုင်ဘူးဆိုတော့ ငါတို့ သိုင်းသမားတွေဆိုရင် ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်... အင်း... သူရဲကောင်းကြီးကူး က ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ကို စုံစမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားလို့လား..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"အရင်က သူရဲကောင်းချန် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် အကြောင်း ပြောတာ ကြားဖူးရုံပါ... အဲဒါက အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး စျေးပေးနိုင်သရွေ့ ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်လို့ ကြွေးကြော်ထားတယ်လေ... ကျွန်တော်က သိချင်ရုံသက်သက်ပါ..."

စုန်တန်ယန်က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်

"သိုင်းလောကက ကောလာဟလတွေ သက်သက်ပါ... ဒါက ရည်ရွယ်ချက် မသိရတဲ့ အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ သိုင်းအင်အားစု တစ်ခုပါပဲ... တကယ်လို့ သူတို့က အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ပုန်းနေဖို့ လိုဦးမှာလဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရဲ့ ရုပ်ဖျက်စွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က လူတိုင်းနီးပါးမှာ အရိုးတွေကို ကျုံ့စေပြီး အသားတွေကို တင်းမာစေတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိကြလို့ အထူး ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် ရုပ်ဖျက်ထားတာကို သိဖို့ ခက်တယ်... ဒါကလည်း ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ဒီလောက် ပုန်းကွယ်နေနိုင်ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းပဲ... ငါတို့ ချန်းကျိုး သိုင်းလောကနဲ့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေပါတယ်... သူရဲကောင်းကြီးကူး စိတ်ဝင်စားရင် သတင်းရတာနဲ့ သေချာပေါက် အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ကောင်းပြီလေ... ကျောင်းထိုင် စုန် ဆီက သတင်းကို စောင့်နေပါ့မယ်..."

ဤအချိန်တွင် သခင်မကြီးလင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူး ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းတာပဲ... ဒီကိစ္စ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ဒီကို လာခဲ့တာ နည်းနည်း အပိုဖြစ်သွားတယ်..." "ဒါပေမဲ့ သူရဲကောင်းကူး ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မျက်မြင်တွေ့ခွင့်ရတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပါပဲ... အခု ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ထွက်သွားသင့်ပြီ... သူရဲကောင်းကူး နဲ့ ကျောင်းထိုင် စုန်... ကျွန်မတို့ လင်မိသားစုကို လာလည်ပါလား... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်မ အရမ်း အလောတကြီး ဖြစ်နေလို့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို သေချာ မဧည့်ခံနိုင်ခဲ့ဘူး တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အမှားကို ပြင်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးပါ..."

စုန်တန်ယန်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"အဘွားလင်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်နေပါပြီ... ကျွန်တော် တောင်ပေါ်ကနေ ထွက်လာတာ အတော်ကြာနေပြီလေ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အတော်ကြာက ကျွန်တော့် ချွန်းယန်ကျောင်းတော် က သစ္စာဖောက် တစ်ယောက် ပြန်ပေါ်လာတယ်လို့ ဂိုဏ်းကနေ စာတစ်စောင် ရောက်လာလို့ သူ့ကို ဖမ်းဖို့ သွားရဦးမယ်... အချိန်တိုတောင်းလို့ ထပ်ပြီး မနေနိုင်တော့ဘူး... နောက်တစ်ခါ ထန်အန်းခရိုင် ကို လာရင် သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်..."

ကူမော့က လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"အဘွားလင်... ယွင်ကျိုးကို ပြန်ရောက်ရင် ကျွန်တော့်မှာလည်း လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့ ခင်ဗျားကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး..."

စုန်တန်ယန်က အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကြီးကူး... ခင်ဗျား ဒီဆယ်ရက် လဝက်လောက်တော့ မအားမလပ် ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား... ရှီနန်တောင် ကို လာလည်ဖို့ ရိုးသားစွာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ခင်ဗျားရဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေကနေ အများကြီး အကျိုးကျေးဇူး ရခဲ့ပါတယ်... ကျွန်တော် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ပြဖို့ ချွန်းယန်ကျောင်းတော် ကို လိုက်ခဲ့ချင်လား..."

"နောက်တစ်ခါပေါ့..."

ကူမော့က ဆိုလိုက်သည်

"ခင်ဗျား ဂိုဏ်းက သစ္စာဖောက်ကို လိုက်ဖမ်းရဦးမယ် မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်တော် သိုင်းလောကမှာ ခဏခဏ ခရီးသွားတတ်ပြီး အနာဂတ်မှာ ချန်းကျိုးကို ပိုပြီး မကြာခဏ လာဖြစ်မှာပါ... နောက်တစ်ခါ ချန်းကျိုးကို လာရင် ချွန်းယန်ကျောင်းတော် ကို သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်... ဒီတစ်ခါတော့ မသွားတော့ဘူး ယွင်ကျိုးမှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်စရာ ရှိသေးလို့ပါ..."

စုန်တန်ယန်က ဆိုလိုက်သည်

"အဲဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျားကို ထပ်မဆွဲထားတော့ပါဘူး..."

ထို့နောက် အဖွဲ့သည် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

စုန်တန်ယန်က ချွန်းယန်ကျောင်းတော် တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ ရှီနန်တောင်ရှိ ချွန်းယန်ကျောင်းတော် သို့ ပြန်သွားပြီး အဘွားလင် ကမူ လင်မိသားစု တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ ထန်အန်းခရိုင် သို့ ပြန်သွားခဲ့၏။ လင်မိသားစုတွင် သူမကို စောင့်ကြိုနေသော အလုပ်များ အများအပြား ရှိနေသေးသည် ။ ချန်မိသားစုအတွက် လျော်ကြေးပေးခြင်း၊ လင်မိသားစု ခေါင်းဆောင် နုတ်ထွက်ခြင်းနှင့် လင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးမှုများ ။ဤအရာများ အားလုံးကို သူမ ပြန်ရောက်ပါက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကူမော့သည် ချန်မိသားစုနှင့်အတူ ချန်းယွမ်မြို့ သို့ ဦးတည်သွားနေခဲ့၏။

သူ ပြန်သွားပြီး သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန် လိုအပ်သည်။ အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင် ငါးဦးအနက် တစ်ဦးကိုသာ သတ်ရသေးပြီး နောက်ထပ် လေးဦး လိုအပ်နေသေးပေသည်။

ယဲ့ရှောင်၏ အလောင်းနှင့် ဆုကြေးငွေများအတွက် ကူမော့သည် ၎င်းတို့ကို ချန်းကျိုးရှိ ဒေသခံ အင်အားစုဖြစ်သော ချန်မိသားစုထံ လွှဲအပ်ထားခဲ့၏။ ချန်မိသားစုသည် ကူမော့အပေါ် ကြီးမားသော ကျေးဇူးတင်မှုများ ရှိနေသဖြင့် ဤကိစ္စငယ်များကို သဘာဝကျကျ သေချာစွာ ကိုင်တွယ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ချန်းကျိုးသို့ မလာမီက ချန်တွားတွား ပေးခဲ့သော ကတိစကားဖြစ်သည့် ယဲ့ရှောင်ကို သတ်လျှင် ငွေတစ်သောင်း သို့မဟုတ် ငွေလဲဆိုင်တစ်ခု ဆုကြေးပေးမည်ဟူသော ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကူချူတုန်းနှင့် ချန်တွားတွားတို့သည် အစက ငွေတစ်သောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မောင်နှမနှစ်ဦးသည် ချန်းကျိုးတွင် ရေရှည်နေထိုင်ရန် အစီအစဉ်မရှိသလို စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခု လုပ်ကိုင်ရန်လည်း စိတ်မဝင်စားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ ချန်တွားတွား သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့က ၎င်းကို ထပ်မံ ထုတ်မပြောတော့ချေ။

သို့သော် ချန်ယွဲ့က ကိုယ်တိုင် စတင်ကာ လင်မိသားစုထံမှ လျော်ကြေးငွေ ရောက်ရှိလာပါက ယဲ့ရှောင်၏ ဆုကြေးငွေနှင့်အတူ ပေးအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်ရောက်နေခဲ့ပါက ချန်မိသားစုက ၎င်းတို့ကို ထိုနေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန်လည်း စီစဉ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ချန်မိသားစုသည် ထုံကျန်းခရိုင် ဒေသခံ အစိုးရနှင့် ဆွေးနွေးမှုများကို ပြီးစီးကာ ယဲ့ရှောင် သေဆုံးမှု ကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူစုသည် ချန်းယွမ်မြို့ သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏။

ရထားလုံးအတွင်းတွင် ကူချူတုန်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ရပေသည်။

ကူမော့မှာ အံ့အားသင့်သွား၏။ ဤခရီးစဉ်သည် သူတို့အတွက် ငွေတစ်သောင်းကျော် ရရှိစေခဲ့သော်လည်း ငွေမက်သော သဘာဝရှိသည့် ကူချူတုန်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကျနေပေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံရတာတောင် နင် မပျော်ဘူးလား..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"ငါ တစ်ခုခုကို နားမလည်လို့ပါ..."

"ဘာကို နားမလည်တာလဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

"ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က အဲဒီလူတွေက သနားဖို့ ကောင်းလား..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။။

ကူမော့က တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်ကာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"နင့်မေးခွန်းအတွက် ငါ့ဆီမှာလည်း တိကျတဲ့ အဖြေ မရှိပါဘူး... သူတို့ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် ထုန်ဖေး ကို ဥပမာအနေနဲ့ ယူကြည့်ပါ... သူက မူလက ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး အံ့မခန်း ဘဝတစ်ခု ရရှိသင့်တာပါ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဗိုလ်ကျတဲ့သူတွေနဲ့ အရာရှိဆိုးတွေကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်... ဒီအချိန်မှာ သူက သနားဖို့ကောင်းပြီး လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားတာက မှန်ပါတယ်... သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဒေါသက သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ငါ့ကိုယ်ပိုင် အမြင်အရတော့ ငါ အဲဒါကို လုံးဝ သဘောတူပါတယ်..."

"ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်က သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး လက်စားချေနိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ပေးခဲ့တယ်... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် အပေါ် သူ့ရဲ့ သစ္စာရှိမှု၊ သူတို့ရဲ့ အမိန့်တွေကို လက်ခံပြီး သူတို့အတွက် အသက်စွန့်တာတွေက နားလည်နိုင်ပါတယ် သူ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူသတ်ခဲ့တဲ့ အပြစ်ကင်းတဲ့ လူတွေကလည်း အပြစ်ကင်းပါတယ် ဥပမာ ချန်မိသားစုရဲ့ ငွေလှည်းတွေကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေပေါ့...

သူတို့က ဝမ်းစာရေးအတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေရုံပါ သူတို့ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့သလို ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း မစော်ကားခဲ့ပါဘူး... ထုန်ဖေး ဒါမှမဟုတ် ယဲ့ရှောင် က ကျေးဇူးဆပ်ချင်လို့ တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်နေတာကြောင့် သူတို့ အသတ်ခံလိုက်ရတာပါ... သူတို့က အပြစ်ကင်းပါတယ်..."

"အမှား အမှန်ကို ငါ မဆုံးဖြတ်နိုင်ပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါသာ ထုန်ဖေး ဒါမှမဟုတ် ယဲ့ရှောင် ဖြစ်ခဲ့ရင် ပြီးတော့ အလားတူ ကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာကို ခံစားရပြီးတဲ့နောက် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ကယ်တင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါလည်း သူတို့အပေါ် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သစ္စာရှိမှာပဲလေ... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ဖြောင့်မတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆိုးယုတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်သလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတွေ လုပ်ခိုင်းရင်တောင် ငါ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ အနက်ရှိုင်းဆုံး မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ချောက်ကမ်းပါးထဲ ကျသွားချိန်မှာ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ငါ့ကို ပြန်ဆွဲတင်ပေးခဲ့တယ် အဲဒီအချိန်မှာတင် ငါ့ဘဝက ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ဆီ ရောင်းချပြီးသား ဖြစ်သွားပြီဆိုတာပဲ ငါ သိမှာ..."

"ဒါပေမဲ့ မလွှဲမရှောင်သာတဲ့ အရာတစ်ခုအတွက်လည်း ငါ ပြင်ဆင်ထားမှာပဲ သတ်တဲ့သူဟာ အသတ်ခံရမှာပဲလေ... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ငါ့ကို ဘဝအသစ်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် အတွက် ငါ အသက်စွန့်ပြီး အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် ငါ အခြားသူတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရတာက ယုတ္တိတန်ပါတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက မကောင်းမှုတွေကို လုပ်ခဲ့ပြီး လူဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပဲလေ..."

ကူချူတုန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

"ဒါဆို ဘယ်သူ မှားတာလဲ... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က မှားတာလား..."

ကူမော့က ခေါင်းခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"အစကတည်းက အဲဒီ လူဆိုးတွေဆီမှာ အမှား ရှိနေတာပါ... အဲဒီ ဗိုလ်ကျတဲ့သူနဲ့ အရာရှိဆိုးသာ မရှိရင် ထုန်ဖေး မှာ ပျော်ရွှင်စရာ မိသားစုတစ်ခု ရှိနေဦးမှာပဲ... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ကလည်း သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က သူ့ကို ကူညီခဲ့တာက ရည်ရွယ်ချက် ရှိပါတယ်... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ဆိုးယုတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုပါ သူ့ရဲ့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုတွေက သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးမယ့် သူတွေကို ရှာဖွေဖို့ သက်သက်ပါပဲ..."

ကူချူတုန်းက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်

"ငါ နားလည်သွားပြီ ထင်တယ်... ထုန်ဖေး နဲ့ ယဲ့ရှောင် တို့ရဲ့ အမြင်အရ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား သူတို့ရဲ့ အလင်းရောင်ပဲ... ဒါပေမဲ့ အနှစ်သာရအားဖြင့် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ကလည်း ဆိုးယုတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုပဲ... သူတို့က ယဲ့ရှောင် နဲ့ ထုန်ဖေး လို လူတွေအပေါ် ကြင်နာခဲ့တာကြောင့် မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျိုးဖြုတ်တာတွေ သာမန် ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်တာတွေလိုမျိုး ဆိုးရွားတဲ့ အရာတွေကို အများကြီး ပိုလုပ်ခဲ့ကြတယ်..."

"တစ်နည်းပြောရရင် သနားစရာ ကောင်းမကောင်း ဆိုတဲ့ မေးခွန်း မရှိသလို အကောင်းလား အဆိုးလား ဆိုတဲ့ မေးခွန်းလည်း မရှိပါဘူး... ငါ ဘယ်ရှုထောင့်ကနေ ရပ်တည်နေလဲဆိုတာကိုပဲ နားလည်ဖို့ လိုတာပါ... ငါသာ ထုန်ဖေး ဒါမှမဟုတ် ယဲ့ရှောင် ဖြစ်ခဲ့ရင် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ယုံကြည်မှုနဲ့ အလင်းရောင် ဖြစ်မှာပဲ... ငါသာ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ကြောင့် ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရင် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ကမ္ဘာပေါ်မှာ အဆိုးရွားဆုံးနဲ့ အယုတ်မာဆုံး အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်မှာပဲ... ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ ငါက သာမန် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပဲလေ ဒါကြောင့် ငါ့အမြင်အရ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ဆိုးယုတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုပါပဲ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"အရာတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်တဲ့အခါ အရင်ဆုံး နင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းလင်းအောင် လုပ်ပါ... ဥပမာအနေနဲ့ နင့်သူငယ်ချင်း ပြဿနာတက်နေတာကို မြင်ရင် မသွားခင် နင့်ရပ်တည်ချက်ကို အရင် ရှာဖွေပါ နင်က နင့်သူငယ်ချင်းရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ သွားမှာလား ဒါမှမဟုတ် ပွဲကြည့်နေတဲ့ သာမန် ဘေးလူ တစ်ယောက် အနေနဲ့လား ဒါမှမဟုတ် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ သိုင်းသူရဲကောင်း တစ်ယောက် အနေနဲ့လား ဆိုတာကိုပေါ့..."

"နင်က သူငယ်ချင်းဆိုရင် ဘယ်သူမှားလဲ မှန်လဲ မမေးဘဲ ကူညီလိုက်ပါ... နင်က ဘေးလူဆိုရင် ပွဲကိုပဲ ကြည့်နေပြီး ဝင်မပါနဲ့... နင်က တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ သိုင်းသူရဲကောင်းဆိုရင်တော့ နင့်သူငယ်ချင်းကို စော်ကားမိဖို့နဲ့ ခင်မင်မှုကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်တော့..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ငါ နားလည်ပြီ အစ်ကို... ဒါပေမဲ့ ငါ နားမလည်သေးတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်..."

"ပြောလေ..."

ကူမော့က ဆိုလိုက်၏။

ကူချူတုန်းက တဖြည်းဖြည်း ဆိုလိုက်သည်

"လင်ရှန်တုန်းရဲ့ ပြစ်ဒဏ်က ပေါ့လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... လူတိုင်းက ကိစ္စတစ်ခုကိုပဲ ဂရုစိုက်ကြတယ် ချန်တွားတွား သေသွားတယ် ပြီးတော့ လင်ရှန်တုန်းက ယဲ့ရှောင် သတ်တာလို့ ပြောတယ်... သူက ချန်တွားတွားကို မသတ်ချင်ခဲ့ဘူး ပြီးတော့ အကွက်ဆင်ခံရတာတဲ့... ဒီနည်းနဲ့ကြည့်ရင် သူက သူ့အသက်နဲ့ ပေးဆပ်ဖို့ သေချာပေါက် မလိုအပ်သလို ဖြစ်နေတယ်... နောက်ဆုံးတော့ သူက ယဲ့ရှောင်ရဲ့ တည်နေရာကို ညွှန်ပြပြီး သူ့အသက်နဲ့ လဲလှယ်လိုက်တာပဲ..."

"အဲဒါက ယုတ္တိတန်သလိုပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ချန်မိသားစုရဲ့ ငွေလှည်းတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဓားပြတိုက်ဖို့ ယဲ့ရှောင်နဲ့ သူ ပူးပေါင်းခဲ့ပြီး ကိုယ်ရံတော်တွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့ရတာကို ဘယ်သူမှ ထည့်မတွေးကြဘူး ထင်တယ်... လင်ရှန်တုန်းက အဲဒီသေဆုံးမှုတွေအတွက် တာဝန်ယူသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ သူက ချန်တွားတွားရဲ့ သေဆုံးမှု အတွက်ပဲ တာဝန်ယူနေရတာလဲ... ဒါက မတရားဘူးလေ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"တကယ်တော့ မတရားပါဘူး... သိုင်းလောကမှာပဲဖြစ်ဖြစ် နန်းတွင်းမှာပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်လူတွေကြားမှာပဲဖြစ်ဖြစ် နေရာတိုင်းမှာ မတရားမှုတွေက ပြည့်နှက်နေတာပဲ... တချို့လူတွေက မွေးကတည်းက နိမ့်ကျတဲ့ ဘဝတွေနဲ့ မွေးဖွားလာသလို ထင်ရပြီး တချို့ကကျတော့ မွန်မြတ်စွာ မွေးဖွားလာသလို ထင်ရတယ်... ချန်တွားတွားရဲ့ အသက်က တန်ဖိုးရှိလား... တန်ဖိုးရှိတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်သူမှ နာမည်တောင် မမှတ်မိကြတဲ့ သာမန် ကိုယ်ရံတော်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်သာ တန်ဖိုးရှိနေတာလေ..."

"ငါနဲ့ စုန်တန်ယန်သာ ပေါ်မလာခဲ့ရင် ချန်တွားတွား သေသွားပြီး ချန်မိသားစုက တရားမျှတမှု သွားတောင်းရင်တောင် အဘွားလင် ကိုယ်တိုင် တောင်းပန်ဖို့ နေနေသာသာ ချန်မိသားစုက လင်မိသားစုကိုတောင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အထဲကိုတောင် ဝင်လို့မရနိုင်ဘူး..."

"လင်ရှန်တုန်းက ယဲ့ရှောင်နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တယ်ဆိုတာကို လင်မိသားစုက ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး ချန်မိသားစုက ယဲ့ရှောင်ကို စော်ကားမိလို့ ယဲ့ရှောင်က လုပ်ကြံဖို့ အခွင့်အရေးယူခဲ့တာ ပြီးတော့ လင်ရှန်တုန်းက တိုက်ဆိုင်စွာပဲ အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာလို့ သူတို့က ပြောမှာပဲ... ပိုပြော့ပြောင်းတဲ့ ချဉ်းကပ်မှုကတော့ လင်ရှန်တုန်းကို တောင်းပန်ခိုင်းပြီး ပိုက်ဆံတချို့ ပေးခိုင်းမှာပေါ့...

လင်မိသားစုကသာ ပိုပြီး ဗိုလ်ကျမယ်ဆိုရင် သူတို့က တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ပြီး ချန်မိသားစုက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရန်လာစနေတယ်လို့ သိုင်းဆရာကြီးတွေ လိုက်ပြောဖို့ လူတွေ စီစဉ်လိုက်လို့ ရတယ်လေ... ချန်မိသားစု ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... သူတို့က လင်မိသားစုကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလား... လူထု သဘောထားမှာ လင်မိသားစုကို အနိုင်ယူနိုင်မှာလား..."

ကူချူတုန်း တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ကူမော့က ဆက်ပြောလိုက်သည်

"အဲဒါက သိုင်းလောကရဲ့ သဘောသဘာဝပဲလေ... ဒဏ္ဍာရီတွေနဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ အများကြီးက အလှဆင်ခံထားရတာပါ... လင်မိသားစု ကိစ္စကိုပဲ ဥပမာ ယူကြည့်ပါ... သတင်းသာ ထွက်သွားရင် လူတော်တော်များများက ငါက ချန်မိသားစုအတွက် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းပြီး တရားမျှတမှု ရှာဖွေပေးနေတယ်လို့ ပြောကြမှာပဲ...

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကူညီခဲ့သလို ငါက အဲဒီလောက် ဖြောင့်မတ်နေတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး... ငါသာ တကယ် ဖြောင့်မတ်ခဲ့ရင် လင်ရှန်တုန်းကို သတ်ပစ်သင့်သလို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေတောင် ဆက်လုပ်သင့်တာပေါ့... ငွေလှည်း ဓားပြတိုက်ခံရတာက တကယ်ပဲ လင်ရှန်တုန်း တစ်ယောက်တည်း လုပ်တာလား... လင်မိသားစုမှာ တာဝန်မရှိဘူးလား..."

"ဒါဆို ငါက လင်မိသားစုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး သူတို့ကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့မှာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာဖြစ်မလဲ... ချန်မိသားစု ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ ကိုယ်ရံတော်တွေအတွက် တရားမျှတမှု ရှာဖွေဖို့လား... ဒါပေမဲ့ သူတို့က လုံးဝ ဖြောင့်မတ်နေကြလို့လား... ချန်တွားတွားရဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အားလုံးက သန့်ရှင်းနေလို့လား...

အရေးမပါတဲ့ မိသားစုကနေ လာတဲ့ ချန်မိသားစုရဲ့ လက်ပေါ်မှာ အပြစ်ကင်းတဲ့သူတွေရဲ့ သွေးတွေ မရှိဘူးလို့ရော ပြောနိုင်လား... အဲဒီ ကိုယ်ရံတော်တွေ နာမည်ရလာဖို့ လမ်းကြောင်းမှာ အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတွေကို မသတ်ခဲ့ဘူးလို့ရော ပြောနိုင်လား..." "အဲဒီလို လူမျိုးတွေလား..."

"ဟူး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် သိုင်းလောကမှာ လုံးဝ တရားမျှတမှု ဆိုတာ မရှိပါဘူး... တရားမျှတမှုဆိုတာက လူတိုင်း သဘောတူထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေထဲမှာပဲ ရှိတာပါ... လင်ရှန်တုန်း အပြစ်ပေးခံရတာက တရားမျှတလို့ ဒါမှမဟုတ် မတရားလို့ မဟုတ်ဘဲ သူက စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလို့ပါပဲ... ဘာလို့ သူက စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရတာလဲ...

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီစည်းမျဉ်းတွေထဲမှာ ချန်တွားတွားက အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိနေလို့လေ ငါရော စုန်တန်ယန်ရော အတူတူပဲ ဒါကြောင့် လင်ရှန်တုန်း အပြစ်ပေးခံရတာပေါ့... နာမည်တောင် အဖော်မခံရတဲ့ အဲဒီ ကိုယ်ရံတော်တွေက လင်ရှန်တုန်းကို အပြစ်ပေးခံရလောက်အောင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု မရှိခဲ့လို့လေ... ချန်တွားတွားနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူက လင်မိသားစုကို အပြစ်ပေးခံရလောက်အောင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု မရှိခဲ့လို့ လင်ရှန်တုန်း ပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံခဲ့တာ အဲဒါပါပဲ..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီစည်းမျဉ်းတွေကို ဘယ်သူက သတ်မှတ်ထားတာလဲ..."

"သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ..."

ကူမော့က ဆိုလိုက်သည်

"ဒါက ဘယ်သူမှ သတ်မှတ်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး... ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်တောင် ဒီစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရတယ် အဲဒါကို ပင်မ သဘောတရား က ဆုံးဖြတ်တာလေ... အဲဒါက အကောင်းနဲ့ အဆိုး သဘောတရား လိုပဲ... ပင်မ သဘောတရားက စည်းကမ်းမဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ဆိုးယုတ်တယ်လို့ သတ်မှတ်တဲ့အခါ စည်းကမ်းမဲ့ သတ်ဖြတ်တာက ဆိုးယုတ်သွားတာပဲ...

ပင်မ သဘောတရားက စိတ်ထင်သလို သတ်ဖြတ်တာကို လက်ခံနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်တဲ့အခါ စိတ်ထင်သလို သတ်ဖြတ်တာက ဖြောင့်မတ်သွားတာပဲ... ပင်မ သဘောတရား ဆိုတာက လူပိုများများက လက်ခံတဲ့ သဘောတရားပဲလေ..."

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီစနစ်ထဲမှာ သာမန်လူတွေက ဖိနှိပ်ခံနေရတာလေ... သူတို့လည်း အဲဒါကို လက်ခံကြတာလား..."

"လက်ခံကြပါတယ်..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်

"လူတိုင်းနီးပါးက ဒီစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာကြတယ်ဆိုတာ နင် သတိမထားမိဘူးလား... သာမန်လူတွေက သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ဖို့၊ သူတို့ရဲ့ အရေးပါမှုကို တိုးလာစေဖို့၊ ဒီစည်းမျဉ်းနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင်နေပြီး ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ဖို့ စာသင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သိုင်းကျင့်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပိုက်ဆံရှာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နာမည်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားတာပဲဖြစ်ဖြစ် အရိုးကျေမတတ် အလုပ်လုပ်နေကြတာလေ... ငါတို့လည်း အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို တချို့လူတွေက သဘောမတူဘဲ ပုန်ကန်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒါပေါ့ ရှိတာပေါ့..."

ကူမော့က ဆိုလိုက်သည်

"သမိုင်းတစ်လျှောက်က တောင်သူလယ်သမား ပုန်ကန်မှုတွေက လူတွေ ပုန်ကန်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာချည်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား... တချို့က နှိမ်နင်းခံရပြီး ကျရှုံးသွားတယ် တချို့က အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းခံရပြီး ကျရှုံးသွားတယ်..."

"'အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းခံရပြီး ကျရှုံးသွားတယ်' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

"သူ အောင်မြင်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ သူက စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်သွားပြီး နဂါးသတ်သမားက နဂါးအသစ် ဖြစ်သွားတာပဲလေ..."

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး

"ငါ နားလည်ပြီ... ပြဿနာဖြစ်စေတာက စည်းမျဉ်းတွေ မဟုတ်ဘဲ လူ့သဘာဝပဲ... လူတွေမှာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ဆန္ဒတွေ ရှိနေသရွေ့ ဒီလို စည်းမျဉ်းမျိုးတွေ ပေါ်ပေါက်လာမှာပဲ... ဒါကြောင့် ငါတို့ လုပ်နိုင်တာက ဒီစည်းမျဉ်းတွေထဲမှာ ပိုပြီး ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရအောင် ကြိုးစားပြီး ကိုယ်ပိုင် ရပ်တည်ချက်ကို မြှင့်တင်ဖို့ပဲ... သာမန်လူတွေက စာသင်ရင် သင် မသင်ရင် သိုင်းကျင့်ကြတာပေါ့..."

"အဲဒီတုန်းက ငါတို့လိုပဲ တောင်းစားတဲ့သူတွေတောင် အနိုင်ကျင့်ခံရပြီး အခွင့်အရေး အနည်းဆုံးပဲလေ... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက အဲဒီ တောင်းစားတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု နည်းနည်း စရလာတယ်... နောက်ပိုင်း အစ်ကို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေ တိုးတက်လာတဲ့အခါ..." "အစ်ကို... ငါတို့ရဲ့ အရေးပါမှုက ကြီးထွားလာတယ်... အခုဆိုရင် အစ်ကိုက အရေးအပါဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီ ဒါကြောင့် အစ်ကိုက လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ခွင့် ရနေတာပေါ့..."

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ခိုင်မာသွားခဲ့သည်

"အစ်ကို... ငါ နားလည်ပြီ... ယေဘုယျအားဖြင့် ဒီကမ္ဘာကြီးက အင်အားအကြောင်းပါပဲ... အရာရှိတွေမှာ အာဏာရှိတယ် အဲဒါက အင်အားတစ်မျိုးပဲ ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တွေမှာ စည်းစိမ်ရှိတယ် အဲဒါကလည်း အင်အားတစ်မျိုးပဲ ပြီးတော့ ငါတို့ မြေအောက်လောကက လူတွေကျတော့..."

ကူချူတုန်းက သူမ၏ လက်သီးငယ်လေးကို ဆုပ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဆိုလိုက်သည်

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ အင်အားပဲ... ငါ တခြားသူတွေကို အနိုင်မကျင့်ချင် မကျင့်မယ် ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကို အနိုင်ကျင့်နိုင်စွမ်း မရှိလို့တော့ မဖြစ်ဘူး... စည်းမျဉ်းတွေကို ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး ဒါပေမဲ့ ငါတို့က စည်းမျဉ်းတွေကို ငါတို့လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ ရတယ်..."

"အင်း..."

ကူမော့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ သူ ဆိုလိုချင်သည်မှာ စည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲ၍ မရသော်လည်း သူတို့သည် စည်းမျဉ်းများ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နိုင်ကြောင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကူချူတုန်း၏ နားလည်မှုက ပို၍ ယုတ္တိတန်ပုံ ရပေသည်။

"အစ်ကို... ငါ မှားနေလို့လား..." ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး နင် မှန်တယ်..."

ကူမော့က ဆိုလိုက်သည်

"ညီမလေး... ငါ နင့်ကို ထောက်ခံပါတယ်... သိုင်းပညာကို ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ပါ နင်လုပ်ချင်တာ အကုန်လုပ် ငါ နင့်နောက်ကနေ အမြဲ ရှိနေပေးမယ်..."

"အိုကေ အစ်ကို..."

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ခိုင်မာနေပြီး သူမ၏ အမူအရာ တစ်ခုလုံးက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သူမ၏ အကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း ထက်မြက်လာကာ သူမရှေ့ရှိ မြူခိုးများ အားလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အေးစက်သော ညယံတွင် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည့် ကြယ်တစ်ပွင့်အလား မယိမ်းမယိုင် ဖြစ်နေပေသည်။ အရင်က ပြသခဲ့သော ရိုးအမှုနှင့် မရင့်ကျက်မှု အရိပ်အယောင်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

ကူမော့က ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကူချူတုန်း တာအို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။

ကူချူတုန်း၏ လက်ရှိ သိုင်းပညာအဆင့်မှာ တကယ်တော့ အလွန် နက်ရှိုင်းလှသော်လည်း သူမသည် သူ၏ဘေးတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှိနေခဲ့သဖြင့် အလွန် သာမန်ဟု ထင်ရကာ လူများ လျစ်လျူရှုရန် လွယ်ကူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သိုင်းလောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော သိုင်းပညာဆန္ဒကို အချိန်မရွေး နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကူချူတုန်း၏ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုအရ သိုင်းလောကရှိ ဤအမှတ်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ အတော်လေး ရှားပါးလှပေသည်။

သို့သော် သူမ၏ အသက်အရွယ်ကို ထည့်စဉ်းစားလျှင် အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်တွင် တာအို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာလည်း အလွန် ရှားပါးလှ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကူချူတုန်း ဘာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသနည်းဆိုတာကို သူ မသိချေ။

သူ ဆက်မမေးတော့ပေ။

သိုင်းသမားများ၏ အတွေးများမှာ သာမန်လူများနှင့် ကွာခြားပြီး အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာ ပိုမို နက်ရှိုင်းသူများ၏ ဆန္ဒမှာ သာမန်လူများနှင့် ပို၍ပင် ကွာခြားကာ အလိုအလျောက် နားလည်နိုင်ရုံသာ ရှိပြီး စကားလုံးများဖြင့် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။