အခန်း (၂၁၇-၂၁၈)

.အခန်း ၂၁၇: ကူမော့အပေါ် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော်၏ အကြံအစည် ( အပိုင် ၂ )

ချန်းယွမ်မြို့သို့ ပြန်လာရာ လမ်းတွင် လင်မိသားစုတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များမှာ ချန်းကျိုး သိုင်းလောကတွင် တောမီးအလား တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့သွားခဲ့၏။

မိသားစုကြီး ခုနစ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော လင်မိသားစု၏ သားအကြီးဆုံး ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းလောကတွင် သေချာပေါက် ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကန်နိုင်ငံ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင် အလွန် အရေးပါသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အတော်လေး ဆူပူအုံကြွမှု ဖြစ်စေခဲ့ပေသည်။

ယခုအခါ လင်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် နေရာကို မူလ မိသားစုခေါင်းဆောင် လင်ချွမ်း၏ ဒုတိယညီ လင်ကူး က ယာယီ တာဝန်ယူထား၏။ လင်ကူးသည် ချန်းကျိုး သိုင်းလောကတွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးပြီး ယန္တရားဆရာကြီး ဟု လူသိများသော သခင်မကြီးလင် ၏ လက်မှုပညာကို ဆက်ခံနိုင်ခြေ အများဆုံးသူအဖြစ် လူအများက ချီးကျူးခံရသူ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ယန္တရားများကို လေ့လာရာတွင်သာ သူကိုယ်သူ မြှုပ်နှံထားပြီး လင်မိသားစု၏ ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့ မရှိချေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် မိသားစုတွင်း ဂုဏ်သတင်းတို့က သူ့ကို အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်စေသဖြင့် သူသည် ဤအခန်းကဏ္ဍသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် လင်ကူး သည် တာဝန်ယူပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရ၏။

ချန်မိသားစုက တရားမျှတမှု တောင်းဆိုသည့် သတင်းမှာ သိုင်းလောက တစ်ခွင်တွင် ပြန့်နှံ့သွားသော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့် လင်မိသားစု၏ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် သခင်မကြီးလင် ၏ ကိုယ်ပိုင် မိသားစုကို စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံသည့် လုပ်ရပ်အတွက် ချီးကျူးမှုများအစား လူအများအပြားက လင်မိသားစုကို သူတို့၏ အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်မှုအတွက် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့ကြ၏။

သူတို့က လင်ရှန်တုန်းသည် ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ကာ တာ့ထုံ ငွေလဲဆိုင်ကို ဒေဝါလီခံရလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ အချို့ကမူ လင်မိသားစုသည် ဟန်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး လင်ရှန်တုန်းမှာ တကယ်တမ်း ခြေထောက် မဆုံးရှုံးခဲ့သလို လင်ချွမ်း မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ်မှ ထုတ်ပယ်ခံရခြင်းမှာလည်း ယာယီအစီအစဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်ဟုပင် ပြောဆိုကြပေသည်။

လင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ထိုးကျသွားပြီး နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ သူတို့၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရ၏။

အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော လင်ကူးမှာ အလုပ်များဖြင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသော်လည်း ကျဆင်းမှု လှိုင်းတံပိုးကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့သလို သိုင်းလောကတွင် ပြန့်နှံ့နေသော ကောလာဟလများကိုလည်း မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ချေ။ လင်မိသားစု ရွာ သို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရပြီးနောက် သူသည် ဒူးထောက်ကာ ယာယီ မိသားစုခေါင်းဆောင် ရာထူးမှ ရုပ်သိမ်းပေးရန် သခင်မကြီးထံ တောင်းပန်ခဲ့၏။ သူ၏ အရည်အချင်းမရှိမှုနှင့် တာဝန်များကို မထမ်းဆောင်နိုင်မှုကို သူ ဝန်ခံခဲ့သည်။ လင်မိသားစု တစ်ခုလုံးမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားပြီး အကြီးအကဲ အများအပြားက လင်ကူးအား လုံးဝ အသုံးမကျသူအဖြစ် ဆဲဆိုခဲ့ကြပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် လင်မိသားစု ရွာ၏ ဘိုးဘေး ကျောင်းဆောင်တွင် မိသားစုခေါင်းဆောင်ဟောင်း လင်ချွမ်း သည် ဘိုးဘေး ကျောက်ပြားများရှေ့တွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ ဘိုးဘေး စည်းမျဉ်းများကို ကူးယူရေးသားနေခဲ့၏။

အပြင်ဘက်မှ တကျွီကျွီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်ချွမ်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်မှ လင်ရှန်တုန်းသည် ရုန်းကန်ကာ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူက ဆိုလိုက်သည်

"အဖေ... ဒါ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပဲ..."

လင်ချွမ်း မှာ မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့နေပြီး ဘိုးဘေး စည်းမျဉ်းများကိုသာ ဆက်လက်၍ ဂရုတစိုက် ကူးယူရေးသားနေခဲ့သည်။

လင်ရှန်တုန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်

"အဖေ... ဒုတိယဦးလေး က အခု မိသားစု အကြီးအကဲ တစ်စုရဲ့ ဝိုင်းဝန်း ဆဲဆိုတာကို ခံနေရတယ်... သူတို့ အားလုံးက သူက မျှော်လင့်ချက် မဲ့နေပြီလို့ ပြောကြတယ်... ဟားဟား အဖေ မမြင်လိုက်လို့ပါ ဒုတိယဦးလေး က သူတို့ တံတွေးတွေနဲ့ နစ်နေလုမတတ်ပဲ... ပြီးတော့ အဲဒီကောင်စုတ် လင်ရှန်ရှီး က ငါတို့ မရှိတော့ရင် လင်မိသားစုက သူတို့ဟာ ဖြစ်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလေ... မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရတာ လွယ်တယ်လို့ သူ တကယ် ထင်နေတာ... အခုတော့ သူက သူ့အဖေနဲ့ အတူ ဆဲဆိုခံနေရပြီ..."

လင်ချွမ်း က သူ၏ စုတ်တံကို တဖြည်းဖြည်း ချလိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာ... သူက တာဝန်ယူတာ အချိန်တိုလေးပဲ ရှိသေးတာကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အမှားကြီး လုပ်မိပြီလား..."

လင်ရှန်တုန်းက အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

"ဒုတိယဦးလေး‌ .... သူက လုံးဝ အသုံးမကျဘူး ချန်မိသားစု ကိစ္စကြောင့်လေ... တာဝန်ယူပြီးတဲ့နောက် ဒုတိယဦးလေး က အဲဒီ ကောလာဟလတွေနဲ့ အတင်းအဖျင်းတွေကိုတောင် မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ဘူး... အခု နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းက လင်မိသားစုရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ ထိုးကျသွားပြီ... ဒုတိယဦးလေး က ဖိအားတွေကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သူ့နေရာမှာ အစားထိုးပေးဖို့ သခင်မကြီးကို လာတောင်းပန်တာပဲ... အရင်က အရမ်း မောက်မာခဲ့တဲ့ အဲဒီ လင်ရှန်ရှီး က လူငယ် မိသားစုခေါင်းဆောင် နေရာအတွက် ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့တောင် ထင်ခဲ့တာ... အခု ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးက သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတာကို သူ မဆုပ်ကိုင်နိုင်ဘူး... သူ တကယ် အသုံးမကျတာပဲ... သူက သိုင်းလောကက အဲဒီ ကောလာဟလတွေနဲ့ အတင်းအဖျင်းတွေကိုတောင် မနှိမ်နင်းနိုင်ဘူး... အဲဒါ အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်..."

လင်ချွမ်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ဆိုလိုက်သည်

"မင်းသာဆိုရင် ဘာလုပ်မလဲ..."

လင်ရှန်တုန်းက ဆိုလိုက်သည်... သူက ဆိုလိုက်သည်

"လွယ်ပါတယ်... တခြား သိုင်းလောက အဖြစ်အပျက် တချို့ကို ရှာပြီး ဒီမုန်တိုင်းကို ဖုံးကွယ်ဖို့ လူတွေကို ဖြန့်ခိုင်းလိုက်မှာပေါ့... ပြီးရင် သိုင်းဆရာကြီး တချို့ကို ဖိတ်ပြီး မရှင်းမလင်း စကားတချို့ ပြောခိုင်းကာ ချန်မိသားစု ကိစ္စရဲ့ အကြောင်းနဲ့ အကျိုးကို သိမ်မွေ့စွာ ရှုပ်ထွေးသွားအောင် လုပ်ပြီး အပြစ်ကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးတွေအပေါ် လွှဲချလိုက်မှာ... ပြီးတော့ သခင်မကြီးက ဘယ်လောက် ဖြောင့်မတ်ကြောင်း၊ သူမရဲ့ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်ချိန်မှာ ချန်မိသားစုအတွက် တရားမျှတမှုကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့ကြောင်းကို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်အောင် လုပ်မှာပေါ့... ဒါဆို ကိစ္စက ပြီးသွားပြီလေ... အဲဒါ အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်..."

လင်ချွမ်း က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဟုတ်တယ် အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်... မင်းတောင် အဲဒါကို စဉ်းစားနိုင်သေးတာ မင်းရဲ့ ဒုတိယဦးလေး နဲ့ လင်ရှန်ရှီး တို့က မစဉ်းစားနိုင်ဘဲ နေမလား..."

လင်ရှန်တုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူတို့ ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တာလဲ..."

လင်ချွမ်း က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်

"ဒါကို မဟာဗျူဟာမြောက် ဆုတ်ခွာခြင်းလို့ ခေါ်တယ်... မိသားစုခေါင်းဆောင် အပြောင်းအလဲ ဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စလေ ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် နှစ်ခါ ပြောင်းနိုင်မှာလဲ... အင်း..." "မင်းရဲ့ ဒုတိယဦးလေး က တကယ် ယုတ်မာတာပဲ... သခင်မကြီး တောင် သူ့ကို အခု အစားထိုးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"သူက ငါ့လမ်းကို ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မင်း နားမလည်ဘူးလား... သိုင်းလောကက အဲဒီ ကောလာဟလတွေက ဒီလောက် မြန်မြန် ပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ သူ တကယ် ထင်နေတာလား... အားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ မင်းရဲ့ ဒုတိယဦးလေး ရှိနေတာလေ... သူက သခင်မကြီးကို ဖိအားပေးဖို့ လူထု သဘောထားကို အသုံးပြုနေတာ သခင်မကြီးက ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မသုံးတော့ဘူးလို့ ပြောလာအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်နေတာပဲ... အဲဒီအခါကျရင် မိသားစုခေါင်းဆောင် နေရာက သေချာပေါက် သူ့ဟာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့..."

"သခင်မကြီး က သူ့နည်းလမ်းတွေကို မသိဘဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး... ဒီကောလာဟလတွေကို သူ ကြိုးကိုင်နေတာကို သူမ မြင်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူ သိတယ် ဒါပေမဲ့ သူမ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... သူက ရှေ့တိုးဖို့အတွက် ဟန်ဆောင် ဆုတ်ခွာတာကို သုံးနေတာလေ သခင်မကြီး မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး... သူမက မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အဲဒီလောက် မြန်မြန် အစားထိုးလို့ မရဘူး ဒါကြောင့် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက သူ့ရဲ့ ယာယီ မိသားစုခေါင်းဆောင် ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားဖို့ပဲ..." " 'မင်း' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဖယ်လိုက် ငါရောပေါ့... မင်းက မေ့လိုက်တော့ မင်းကတော့ သေချာပေါက် ပြန်လာဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပါဘူး... အခု မင်းရဲ့ ဒုတိယဦးလေး ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ငါ့အခွင့်အရေးတွေကလည်း နည်းပါးသွားပြီ..."

လင်ရှန်တုန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒုတိယဦးလေး... သူက ယန္တရားပညာကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ဘူးလား... သူ ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်နိုင်တယ်လား..."

လင်ချွမ်း က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်

"မင်းရဲ့ ဒုတိယဦးလေး က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ်ဆိုရင် ငါက ဘာလို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့ကို သတိထားနေခဲ့ရတာလဲ... အဲဒီတုန်းက ငါ ဘာလို့ သူ့ကို ရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ... သူသာ ယန္တရားပညာကိုပဲ တကယ် ဂရုစိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့ပြီးရင် ဒုတိယလိုက်တဲ့ သိုင်းလောကက သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ဆွေမျိုးစုအတွင်းက ဩဇာတိက္ကမကို ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာလဲ... ပြီးတော့ လင်ရှန်ရှီး က ဘာလို့ မင်းထက် အမြဲ တစ်လှမ်း သာနေနိုင်ခဲ့တာလဲ... မင်းနာမည်က ရှန်တုန်း (အရှေ့သို့ ဦးတည်သည်) ပြီးတော့ သူ့သားနာမည်က ရှန်ရှီး (အနောက်သို့ ဦးတည်သည်) လေ သူက ငါ့ကို စိန်ခေါ်နေတယ်ဆိုတာ သိသာမနေဘူးလား..."

"ဒါက..."

လင်ရှန်တုန်းမှာ တစ်ခဏမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ထိုအချိန်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ အစေခံတစ်ဦး ဝင်လာပြီး လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"သခင်ကြီး၊ သခင်လေး... သခင်မကြီး က ဒုတိယသခင်ကြီးကို တရားဝင် မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်း ခုလေးတင် ရောက်လာပါတယ်..."

လင်ချွမ်း က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး စာကို ဆက်လက် ကူးယူနေခဲ့သည်။

လင်ရှန်တုန်း ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ဆိုလိုက်သည်

"အဖေ... အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..."

"ဘာလုပ်ကြမလဲ ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

လင်ရှန်တုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ... အဖေက ပြန်လာဖို့ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကလည်း ဒုက္ခိတ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ... ငါတို့ သေတဲ့အထိ အနိုင်ကျင့်ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

လင်ချွမ်း က လင်ရှန်တုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် အနိုင်ကျင့်ခံရတာ မင်း မြင်ဖူးလို့လား..."

လင်ရှန်တုန်း "..."

...

ထန်အန်းခရိုင်၊ လင်မိသားစု စံအိမ်။

သခင်မကြီး၏ ဆူပူမှုကို ခံရပြီးနောက် အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော လင်မိသားစု ခေါင်းဆောင် လင်ကူး နှင့် သူ၏သား လင်ရှန်ရှီး တို့သည် အခြေအနေကို တာဝန်ယူရန် လင်မိသားစု စံအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြ၏။

သူတို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သခင်မကြီး၏ ခန့်အပ်လွှာနှင့်အတူ ဆွေမျိုးစု အကြီးအကဲ အုပ်စုကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး အဆင့်မြင့် အရာရှိများ အားလုံးကို ဆင့်ခေါ်ကာ လင်ကူး သည် ထိုနေ့မှစ၍ တရားဝင် တာဝန်ယူမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်း အခမ်းအနားအပြီးတွင် မျက်နှာပျက်နေသော လင်ကူး နှင့် လင်ရှန်ရှီး တို့သည် မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ ရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သားအဖနှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

လင်ရှန်ရှီး က လက်ယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"အဖေ... ဂုဏ်ယူပါတယ်... နှစ်တွေ ဒီလောက်ကြာပြီးတဲ့နောက် အဖေ့ဆန္ဒ နောက်ဆုံးတော့ ပြည့်ဝသွားပြီပဲ..."

လင်ကူး က ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ကာ လက်တင်တန်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်

"ဒီရာထူးက အစကတည်းက ငါ့ဟာ ဖြစ်သင့်တာ... သခင်မကြီး ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုသာ မရှိရင် လင်ချွမ်း အဲဒါကို ရခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အားလုံး အတိတ်မှာ ကျန်ခဲ့ပါပြီ အဖေ..."

လင်ရှန်ရှီး က ဆိုလိုက်သည်

"နောက်ဆုံးမှ ရယ်ရတဲ့သူက အကောင်းဆုံး ရယ်ရတာပဲ ပြီးတော့ အခု အဖေက အနိုင်ရတဲ့သူလေ..."

"ဟုတ်တယ် အခု ငါက အနိုင်ရတဲ့သူပဲ..."

လင်ကူး က တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

ထိုအချိန်မှာပင် တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်ရှန်ရှီး က မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

အပြင်ဘက်မှ လူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"ကျွန်တော်ပါ သခင်လေး... ကျွန်တော် အာဖူ ပါ... သခင်ကြီးနဲ့ သခင်လေးအတွက် လက်ဖက်ရည် လာပို့တာပါ..."

ချက်ချင်းပင် လင်ရှန်ရှီး က တံခါးသွားဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ အစေခံ အာဖူ ဖြစ်နေပေသည်။

အာဖူ က လက်ဖက်ရည် ဗန်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့၏။

လက်ဖက်ရည်ဗန်းကို စားပွဲပေါ် ချတော့မည့် အချိန်မှာပင် လင်ကူး က ဓားတစ်လက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အာဖူ ၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်

"မင်း အာဖူ မဟုတ်ဘူး... မင်း ဘယ်သူလဲ..."

လင်ရှန်ရှီး ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ချက်ချင်း သတိထားလိုက်၏။

အာဖူ က သူ၏ ခေါင်းကို တဖြည်းဖြည်း မော့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဆိုလိုက်သည်

"ဒုတိယသခင်ကြီး... ခင်ဗျား မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်တာ ခုလေးတင် ရှိသေးတယ် ဒီရာထူးကို ဘယ်လို ရခဲ့လဲဆိုတာ မေ့သွားပြီလား..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်ကူး က ချက်ချင်းပင် ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"မင်းတို့ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က လူတွေ ဒီလောက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေတာကို ရပ်လို့ မရဘူးလား... ငါ သတိမထားမိဘဲ မတော်တဆ လူတစ်ယောက်ကို သတ်မိသွားရင် အရမ်း ဆိုးရွားသွားလိမ့်မယ်..."

"ရပါတယ်..."

"အာဖူ က ဆိုလိုက်သည်

"စိတ်မပူပါနဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် လင်... ခင်ဗျားက ငါတို့ ကျောင်းတော်သခင် ရဲ့ အဓိက ဖောက်သည် တစ်ယောက်ပါ... ခင်ဗျား ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် တခြားတစ်ယောက် ခင်ဗျားဆီ ရောက်လာမှာပါ... ဒါက ငါတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

လင်ကူး က တဖြည်းဖြည်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"ပြော... မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ..."

"အာဖူ" က ရိုသေစွာ ဆိုလိုက်သည်

"ယွင်မိသားစုက သခင်မလေး ယွင်ရှို့ က ခုနစ်ရက်နေရင် ထုံထိုက်မြို့ မှာ အထည်အလိပ် ပြပွဲတစ်ခု ကျင်းပမှာပါ... လင်မိသားစုလည်း ဖိတ်စာ ရထားပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင် လင် က လူအနည်းငယ် ဝင်ဖို့ စီစဉ်ပေးဖို့ လိုပါတယ်..."

လင်ကူး က မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ..."

"လူတချို့ကို သတ်ချင်လို့ပါ..."

"အာဖူ" က ဆိုလိုက်သည်

"စိတ်မပူပါနဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် လင်... ခင်ဗျားနဲ့ မပတ်သက်ပါဘူး... သေလို့ရတဲ့ လူအနည်းငယ်ကို ပွဲတက်ဖို့ စီစဉ်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ... လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ သူတို့ ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး အသတ်ခံရရင် ဘယ်သူက ခင်ဗျားကို အပြစ်တင်နိုင်မှာလဲ..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အာဖူ က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်

"ငါတို့ ကျောင်းတော်သခင် ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အရ မကြာသေးခင်က ကောလာဟလတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ခင်ဗျားကို ကူညီတာနဲ့အတူ ဒီကိစ္စကို ငါတို့ အတူတကွ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါ့မယ်..."

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

လင်ကူး က မေးလိုက်၏။

"အာဖူ" က ဆိုလိုက်သည်

"အခု ခင်ဗျားက မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ် တရားဝင် တာဝန်ယူလိုက်ပြီဆိုတော့ လင်မိသားစုကို ထိခိုက်နစ်နာစေတဲ့ ကောလာဟလတွေကို ဆက်ပြီး ဖြန့်နေဖို့ မလိုတော့ဘူးလေ... ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခုနဲ့ သိုင်းလောကရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို လွှဲပြောင်းဖို့ အချိန်ကောင်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

လင်ကူး ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားခဲ့၏။

"မင်းတို့က ယွင်မိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံး ယွင်ရှို့ ကို သတ်ချင်တာလား..."

"အာဖူ" က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"အထည်အလိပ် ပြပွဲမှာ ဂုဏ်သတင်းကြီးတဲ့ မိသားစုတွေက အဖွဲ့ဝင် အများအပြား အသတ်ခံရပြီး ယွင်မိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံး ယွင်ရှို့ ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရတယ်လေ... အဲဒါက သတင်းကြီးပဲ မဟုတ်လား... ပြီးတော့ ပြန်ပေးဆွဲတဲ့သူက တခြားသူမဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံမှာ နာမည်အဆိုးဆုံး ကာမရာဂရူးသွပ်သူ သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ရှန်ကွမ်းရှန် ပဲ... အဲဒါက သိုင်းလောကရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား... ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင် အသတ်ခံရတာလောက်ကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေတော့မှာလဲ..."

လင်ကူး ၏ သူငယ်အိမ်များ ထပ်မံ ကျုံ့သွားပြန်၏။

"ရှန်ကွမ်းရှန် က တကယ်တော့ မင်းတို့ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်လား..."

"မဟုတ်ပါဘူး လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး..."

"အာဖူ" က ဆိုလိုက်သည်

"ငါတို့ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က အတိအကျကြီး ဖြောင့်မတ်နေတာ မဟုတ်ပေမဲ့ အဲဒီလို ကာမရာဂရူးသွပ်တဲ့ သူတွေကိုတော့ ငါတို့ ရွံရှာပါတယ်... သူ့ကို အကူအညီတစ်ခု တောင်းထားရုံပါပဲ..."

လင်ကူး ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ယွင်ကျိုးရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ အတွက်လား..."

"အာဖူ" က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်

"မိသားစုခေါင်းဆောင် လင်... ခင်ဗျားက ဉာဏ်ပြေးတာပဲ... ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်..."

"မင်းတို့ ရူးနေတာပဲ..."

လင်ကူး က ဆိုလိုက်သည်

"ကူမော့ က မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါးလေ... သူ့အပေါ် အကြံအစည် လုပ်ရဲတာလား... အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား... မင်းတို့ ဘာတွေ စီစဉ်နေလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ ကူမော့ အပေါ် အကြံအစည် လုပ်ရတဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေကို သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်... သူ့နောက်မှာ ယွင်ကျိုး သိုင်းလောက တစ်ခုလုံး ရှိနေတာနော်..."

"အာဖူ" က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်

"အဲဒါ ခင်ဗျား စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... ငါတို့ ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရှေ့မှာ ကူမော့ က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..."

လင်ကူး က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်မံ စကားမဆိုတော့ချေ။ သူက ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"မနက်ဖြန် ထုံထိုက်မြို့ မှာရှိတဲ့ အထည်အလိပ် ပြပွဲကို တက်ရောက်ဖို့ ချွေ့ယွင်ချောက်ကမ်းပါး ကို ဖြတ်သွားမယ့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ငါ စီစဉ်ပေးမယ်... တိကျတဲ့ လူတွေနဲ့ ခရီးစဉ်ကို စီစဉ်ပြီးရင် မင်းကို ပြောပြမယ်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိသားစုခေါင်းဆောင် လင်... ကျွန်တော် သွားပါရစေ..."

"အာဖူ" က လင်ကူး ကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် လင်ရှန်ရှီး ကိုလည်း ဦးညွှတ်ကာ လက်ဖက်ရည်ဗန်းကို ယူပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်ကူး က "အာဖူ" အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ တဖြည်းဖြည်း ဆိုလိုက်သည်

"ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က ဒီကြွက်တွေက တကယ်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ... ဒီဓားက အသုံးဝင်ပေမဲ့ မင်းကို အချိန်မရွေး ဒဏ်ရာရစေနိုင်တယ်..."

လင်ရှန်ရှီး က ရယ်မောလိုက်သည်

"အဖေ စိတ်မပူပါနဲ့... ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ရဲ့ ရုပ်ဖျက်စွမ်းရည်တွေက မဆိုးပေမဲ့ ငါတို့ လင်မိသားစုရဲ့ ခြေရာခံစွမ်းရည်တွေကိုလည်း အထင်သေးလို့ မရဘူးလေ... အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ လင်ရှန်တုန်း တောင် ယဲ့ရှောင်ကို ခြေရာခံနိုင်သေးတာပဲ အာဖူ လည်း ခြေရာခံခံရတာကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အချိန်တန်ရင် ငါတို့..." လင်ရှန်ရှီး က လည်ပင်းလှီးသည့် ဟန်အမူအရာ လုပ်ပြကာ ဆိုလိုက်သည် "ကျားနဲ့ စေ့စပ်ဆွေးနွေးရတာ အန္တရာယ်များတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာ ကျားကို အရေခွံဆုတ်နိုင်ရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ပါဘူး..."

လင်ကူး က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

"ရှန်ရှီး... မင်းက ထက်မြက်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ လူတစ်ယောက်က ပိုထက်မြက်လေ ယုံကြည်မှု လွန်ကဲတာကြောင့် အမှားလုပ်မိဖို့ ပိုလွယ်လေပဲ... မင်း သတိထားရမယ် ပြီးတော့ အရာအားလုံးကို အကြောက်တရား တစ်ခုနဲ့ ချဉ်းကပ်ရမယ်... ဒီချင်းယဲ့ကျောင်းတော် က... ယုံကြည်မှု လွန်ကဲလွန်းပြီး အမှားတွေ စလုပ်နေပြီ..."

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ထုံကျန်းခရိုင်မှ ချန်းယွမ်မြို့သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် မတ်လအစောပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ မောင်နှမနှစ်ဦးသည် ချန်တွားတွား၏ ဈာပနပြီးသည့်တိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်ရန် ဆွေးနွေးဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဈာပနအပြီးတွင် လင်မိသားစု၏ လျော်ကြေးငွေများ အဆင်သင့်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ယဲ့ရှောင်အပေါ် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ထုတ်ထားသော ဆုကြေးငွေများလည်း ရရှိတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိခဲ့ရပေသည်။

ကူမော့သည် ငွေများရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ ချန်မိသားစုက လူတစ်ယောက်ကို အဲဒီအထိ စေလွှတ်ရတာ အန္တရာယ်များပြီး သူတို့ရဲ့ အချိန်ကို ဖြုန်းတီးရာရောက်မှာ စိုးလို့ ဖြစ်တယ်။

မကြာမီမှာပင် မတ်လနှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအတောအတွင်း ချန်းကျိုးရှိ သိုင်းလောကမှာ ဆူပူအုံကြွနေခဲ့ပြီး ကူမော့ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေခဲ့၏။ လင်မိသားစု၏ အင်အားဖြင့် သူတို့သည် လူထုသဘောထားကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ထင်မှတ်မထားဘဲ လင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ထိုးကျသွားခဲ့သည်။ ချန်တွားတွားအပေါ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိရုံသာမက ပိုမို ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး လင်မိသားစုကို မုန်တိုင်း၏ မျက်စိထဲသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့၏။

သို့သော် ၎င်းက ချန်းကျိုးရှိ ကူမော့၏ လူကြိုက်များမှုကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်း၏ နာမည်ကို လူပိုမို သိရှိလာစေခဲ့ပေသည်။

ထိုနေ့တွင်၊

လင်မိသားစုထံမှ ဆုကြေးငွေနှင့် အစိုးရ၏ ဆုကြေးငွေများ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ချန်မိသားစုက ၎င်းတို့ကို အစိုးရပိုင် ဘဏ်တစ်ခုက ထုတ်ပေးပြီး နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် အကျုံးဝင်သော ငွေစက္ကူများအဖြစ် အထူး လဲလှယ်ပေးကာ ကူမော့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ကူမော့သည် နောက်တစ်နေ့တွင် လှေစီးကာ ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ထိုညမှာပင် ချန်မိသားစုမှ အထူးဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး ကူမော့နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းဆိုလာခဲ့ပေသည်။

...

ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ကြယ်များက တောက်ပစွာ လင်းလက်နေကြ၏။

ချန်မိသားစု၏ ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုရှိ အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ချန်ယွဲ့က ကူမော့ကို ရှာတွေ့ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူး... ယွင်မိသားစုက သခင်မလေး ယွင်ရှို့ က ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းဆိုနေပါတယ်..."

"ယွင်ရှို့ လား..."

ကူမော့ သူမကို မှတ်မိလိုက်၏။ သူမသည် မိသားစုကြီး ခုနစ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ယွင်မိသားစု၏ သမီးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ချန်းကျိုးတွင် နာမည်ကြီးကာ ထက်မြက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း မျိုးဆက်သစ်များကို လွှမ်းမိုးထားကာ နောက်ထပ် ယွင်မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမည့် အလားအလာရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် စာပေနှင့် သိုင်းပညာ နှစ်ရပ်လုံးတွင် ထူးချွန်သူ ဖြစ်၏။ သူမသည် ကဗျာနှင့် စကားပြေတို့တွင် အလွန် ထူးချွန်ပြီး ချန်းကျိုးတွင် နာမည်ကြီးသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာတွင် သူမသည် ယွင်မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံထားသော သိုင်းပညာဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ကိုးထပ် ပျံသန်းတိမ်တိုက် ၏ အဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည့် အလားအလာရှိသော ယွင်မိသားစု သမိုင်းတစ်လျှောက် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်၏။ ပို၍ အံ့မခန်းကောင်းသည်မှာ သူမသည် ထက်မြက်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပြီး ယွင်မိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အများအပြားကို လွတ်လပ်စွာ စီမံခန့်ခွဲနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"သူမက ငါ့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ တွေ့ချင်တာလဲ ပြောသွားလား..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

ချန်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ရှန်ကွမ်းရှန် ရဲ့ သတင်းရထားတယ်လို့ ပြောတယ်..."

"သူ့ကို ဝင်လာဖို့ ဖိတ်လိုက်ပါ..."

ကူမော့ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့၏။

ရှန်ကွမ်းရှန် သည် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် နာမည်အဆိုးဆုံး ကာမရာဂရူးသွပ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပေါ့ပါးသော သိုင်းပညာများကို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကူမော့ လက်ရှိ အသတ်ချင်ဆုံး အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ဆုကြေးငွေကို စနစ်စာမျက်နှာတွင် လက်ရှိ ဖော်ပြထား၏:

[အလိုရှိနေသော ပစ်မှတ် — ကာမရာဂရူးသွပ်သူ နတ်ဆိုး]

[မစ်ရှင် အဆင့် — ကြယ်လေးပွင့်]

[မစ်ရှင် ဆုလာဘ် — အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း]

...

ကူမော့သည် အတွင်းအားကို မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေမည့် စနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နေသော်လည်း လက်ရှိတွင် အတွင်းအား ကျင့်စဉ် လေးခု လိုအပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ အလွန် သိမ်မွေ့သော သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူသည် ပြီးပြည့်စုံသော အသွင်ပြောင်းမှုကို ရရှိရန်နှင့် သူတို့၏ စွမ်းအားကို ကြီးမားစွာ မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဦးစွာ သေချာပေါက် သေရမည့် အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်၏။ တတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဦးသည် ပိုးကောင်ကဲ့သို့ ပိုးချည်များကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို ကုသရန်အတွက် ပိုးချည်များကို အသုံးပြုကာ ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာစေရန်နှင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ရန် ပိုးအိမ်အတွင်း အရေပြားမှတစ်ဆင့် အသက်ရှူနိုင်ပေသည်။ သူတို့၏ သိုင်းပညာ အခြေအနေသည်လည်း အလေးချိန်နှင့် ကန့်သတ်ချက်များမှ ကင်းလွတ်ကာ "မသေမျိုးအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း" ကဲ့သို့ တိမ်တိုက်များကြားတွင် လွင့်မျောနေသော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ကူမော့၏ မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေမည့် စနစ်တွင် ၎င်းသည် အမျိုးမျိုးသော အစစ်အမှန်ချီများ၏ ပဋိပက္ခများအတွင်း သွေးကြောများကို ကာကွယ်ပေးရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ပုံသွင်းရန် အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေသည်။ အပြည့်အဝ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း သည် ပြတ်တောက်နေသော သွေးကြောများကို ပြုပြင်ပေးနိုင်ပြီး သေဆုံးနေသော အတွင်းအင်္ဂါများကိုပင် ပြန်လည် ရှင်သန်စေနိုင်ကာ ရိုးတွင်းခြင်ဆီများကို သန့်စင်ပေးပြီး အလားအလာများကို ဖွံ့ဖြိုးလာစေနိုင်ပေသည်။

...

မကြာမီမှာပင် ချန်ယွဲ့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အနီရောင် ဂါဝန်ဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ သစ်ပင်အိုကြီးများက သူမအတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ သူတို့၏ သစ်ရွက်များကို ရုတ်တရက် ခါချလိုက်ကြသည်။

အမျိုးသမီး၏ ခါးရှိ ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးလေးက ညင်သာစွာ တုန်ခါနေပြီး ရိုးရှင်းသော လျှော်ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထားကာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် တချွင်ချွင် မြည်နေပေသည်။ သူမသည် မိတ်ကပ် မလိမ်းထားဘဲ နံနက်ခင်း နှင်းရည်များဖြင့် တောက်ပနေသော အဖြူရောင် ပန်းချီပန်းပွင့်လေး တစ်ပွင့်ကိုသာ နားနောက်တွင် ပန်ထားကာ သူမ၏ ဆံပင်များကို ဝါးဆံထိုးလေးဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုံးဖွဲ့ထားပြီး ရွှေ သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်း အဆင်တန်ဆာများထက်ပင် သူမ၏ နှင်းလိုဖြူသော လည်ပင်းကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေပေသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် ထင်ရှားစွာ လှပနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာ သိမ်မွေ့ရုံသာဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကတွင် ပျမ်းမျှထက် အနည်းငယ် သာလွန်ရုံသာ ဖြစ်၏။ သို့တိုင် သူမ၏ မြှောက်ထားသော မျက်ခုံး၏ ဆွဲဆောင်မှုက ချန်းကျိုး သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို သူမ၏ ပန်းထိုးဖိနပ်များအောက်တွင် နင်းခြေထားသကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။

"ယွင်ရှို့ က သခင်လေးကူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ယွင်ရှို့ က ကူမော့အား ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မဟာသိုင်းဆရာကြီး အသွင်အပြင်ကို အထင်ကြီးစွာဖြင့် အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမက ကူချူတုန်းအား ဦးညွှတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"သခင်မလေးကူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်...

သူမ စကားပြောအပြီးတွင် ကူချူတုန်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သခင်မလေးကူးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ထူးခြားသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းသည် သူရဲကောင်းဆန်သော စိတ်ဓာတ်နှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အလှတရားတို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများရှိ တက်ကြွမှုက လှည့်လည်သွားလာနေသော ဓားသမားမလေး တစ်ဦး၏ ပူပင်ကင်းမဲ့သော စိတ်ဓာတ်ကို ဖော်ပြနေကာ သူမကို မသိမသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်ချင်စိတ်ပေါက်စေသည့် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ကူချူတုန်းက ယွင်ရှို့၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသွားပြီး ရိုးရှင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ဆိုလိုက်သည်

"သခင်မလေးယွင်..."

ကူချူတုန်း၏ ရိုးသားသော အပြုံးကို မြင်သောအခါ ယွင်ရှို့၏ ကူချူတုန်းအပေါ် ကြည်ညိုမှုက ပိုမို အားကောင်းလာပြီး သူမသည် အဖြူစင်ဆုံး ကောင်မလေး ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမက ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူး၊ သခင်မလေးကူး... ရှင်တို့ နှစ်ယောက်လုံးက ထူးခြားတဲ့ လူတွေပါ သန့်စင်ပြီး နတ်ဘုရားနဲ့တူတဲ့ အငွေ့အသက် ရှိကြတယ်... ရှင်တို့ကို တွေ့လိုက်ရတာနဲ့တင် ကြည်ညိုလေးစားမှုတွေ ပြည့်နှက်သွားပြီ... ကျွန်မရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

ယွင်ရှို့ကို ကြည့်ရင်း ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဤသခင်မလေးယွင်တွင် ထူးခြားသော အမြင်ရှိပြီး အလွန် ကောင်းမွန်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းပင် ဖြစ်၏။

"သခင်မလေးယွင်..."

ကူမော့က ယွင်ရှို့ကို ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"ရှန်ကွမ်းရှန် ရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတင်းတစ်ခုခု ရှိလို့လား..."

ယွင်ရှို့က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သခင်လေးကူး... ကျွန်မဆီမှာ သတင်းမရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ ရှန်ကွမ်းရှန် က ကျွန်မကို အန္တရာယ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းရထားပါတယ်..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မမေးလိုက်သည်

"ရှန်ကွမ်းရှန် သာ မရူးဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားကို ပြဿနာရှာဖို့ ယွင်မိသားစုကို သွားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... သူက ကာမရာဂကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်နေပြီး ဝက်ဝံအသည်းနဲ့ ကျားသစ်သည်းခြေ ရှိနေရင်တောင် ယွင်မိသားစုကို သွားပြီး မသင့်တော်တာ တစ်ခုခု လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ ကျွန်တော် သိသလောက် ဒီကာမရာဂရူးသွပ်သူ ရှန်ကွမ်းရှန် က ပေါ့ပါးတဲ့ ခြေလှမ်းသိုင်းမှာပဲ ကျွမ်းကျင်တာ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက သာမန်ပါပဲ... ခင်ဗျားသာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး သတိထားမယ်ဆိုရင် သူက ခင်ဗျားကို ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ပါဘူး..."

ယွင်ရှို့က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"ရက်အနည်းငယ်နေရင် ကျွန်မက ထုံထိုက်မြို့ မှာ အထည်အလိပ် ပြပွဲတစ်ခု ကျင်းပမှာပါ... ဒါက ကျွန်မအတွက် အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျွန်မ သွားကို သွားရမယ်..."

"အသက်ထက်တောင် ပိုအရေးကြီးလို့လား..."

ကူမော့က အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အဲဒီလိုပါပဲ..."

ယွင်ရှို့က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်

"ရှင်က ပွင့်လင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်မ သိလို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါ့မယ်... ဒီအထည်အလိပ် ပြပွဲက ကျွန်မ နှစ်ပေါင်းများစွာ စီစဉ်လာခဲ့တာပါ ပြီးတော့ ချန်းကျိုး၊ ယွင်ကျိုးနဲ့ တခြားနေရာတွေက အထည်ကုန်သည်တွေအပြင် ချန်းကျိုး တစ်ဝှမ်းက နာမည်ကြီး မိသားစုတွေကိုလည်း ဖိတ်ကြားထားပါတယ်..."

"ဒီပြပွဲက ကျွန်မ ယွင်မိသားစုရဲ့ နောက်ထပ် မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်မလား ဆိုတာကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးပါလိမ့်မယ်... ကျွန်မက အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ နေရာအနှံ့က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို လွှဲပြောင်းယူတာကို ဆွေမျိုးစုထဲက လူအများအပြားက အမြဲတမ်း ကန့်ကွက်ခဲ့ကြတယ် ကျွန်မကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူ အများကြီး ရှိတယ်... ကျွန်မက တခြားသူတွေထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့ ရလဒ်တွေ ရအောင် လုပ်ရမယ်... ဒီအထည်အလိပ် ပြပွဲက ကျွန်မရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ..." "ဒါက တကယ်ကို ကျွန်မအသက်ထက် ပိုအရေးကြီးပါတယ်..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ယွင်မိသားစုက သိုင်းလောက မိသားစုကြီး ခုနစ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်နဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ ရေတွက်လို့မရအောင် ရှိတာပဲ... သူတို့က ခင်ဗျားရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမမခံနိုင်ဘူးလား..."

ယွင်ရှို့က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ဆိုလိုက်သည်

"ကျွန်မက အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ ဆွေမျိုးစုက ကျွန်မကို ထောက်ခံမှု သိပ်မပေးဘူးလေ... ကျွန်မသာ အခု ဆွေမျိုးစုကို ပိုကြီးတဲ့ တောင်းဆိုမှု တစ်ခု လုပ်လိုက်ရင် သူတို့က ဒါကို အကြောင်းပြချက် လုပ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို သိမ်းယူသွားနိုင်တယ် ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ လုံခြုံရေးကို အကြောင်းပြပြီး အထည်အလိပ် ပြပွဲကို မတက်အောင်တောင် တားဆီးနိုင်တယ်..."

ဘာကြောင့် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ကို မတိုင်ကြားသနည်းဟု ကူမော့ မမေးခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယွင်ရှို့သည် ဤအထည်အလိပ် ပြပွဲကို သူမ၏ အသက်ထက် ပို၍ တန်ဖိုးထားသဖြင့် ၎င်းကို ပျက်စီးသွားစေရန် သဘာဝကျကျ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာပါက ကိစ္စမှာ သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သတင်းထွက်သွားသည်နှင့် အထည်အလိပ် ပြပွဲကို ဘယ်သူက တက်ရောက်ရဲမည်နည်း။ ယွင်ရှို့၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပမ်းစား ပြင်ဆင်မှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကူမော့ နားလည်လိုက်သည်မှာ၊

ယွင်ရှို့သည် ရှန်ကွမ်းရှန် ကို တကယ် ကြောက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အထည်အလိပ် ပြပွဲ ပျက်စီးသွားမည်ကို ပိုကြောက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ကူမော့က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်စေချင်တာလား... ရှန်ကွမ်းရှန် က ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေး ယူသွားမှာထက် သူက ခင်ဗျားရဲ့ အထည်အလိပ် ပြပွဲကို ဖျက်ဆီးသွားမှာကို ပိုကြောက်နေတာလား... သူတစ်ယောက်တည်း ဆိုရင် လုံခြုံရေး တိုးမြှင့်ထားပြီး နေ့ခင်းကြောင်တောင် လူတိုင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာ ခင်ဗျား ပြန်ပေးဆွဲခံရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ယွင်ရှို့က အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်

"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်မ အစကတော့ သခင်လေးကူးကို အနှောင့်အယှက် မပေးရဲပါဘူး ဒါပေမဲ့ ကာမရာဂရူးသွပ်သူ ရှန်ကွမ်းရှန် က အထည်အလိပ် ပြပွဲမှာ ကျွန်မကို အခွင့်အရေး ယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ သေချာတဲ့ သတင်း ရထားလို့ပါ... ခင်ဗျားက ရှန်ကွမ်းရှန် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတွေကို ရှာနေတယ်လို့ ကြားလို့ လာပြီး ဂါရဝပြုရဲတာပါ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"သတင်းက ယုံကြည်ရရဲ့လား..."

ယွင်ရှို့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"သခင်လေးကူး... ကျွန်မ ဒီအကြောင်းကို လမ်းကြောင်းတချို့ကနေတစ်ဆင့် မှောင်ခိုဈေးကွက်ထဲက မသင်္ကာစရာကောင်းတဲ့ လူတွေကြားကနေ သိခဲ့ရတာပါ ဒါကြောင့် အဲဒါ အမှန်လားဆိုတာ အတည်မပြုနိုင်ပါဘူး... ပြီးတော့ အဲဒါက အမှန်ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ရှန်ကွမ်းရှန် က သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးပြီး သူ့စိတ်က အချိန်မရွေး ပြောင်းလဲသွားနိုင်တာမို့ ဘာမှ အာမခံလို့ မရပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ကို အချည်းနှီး မဖြစ်စေရပါဘူး... ရှန်ကွမ်းရှန် ပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ မပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ အထည်အလိပ် ပြပွဲ ပြီးရင် ခင်ဗျားအတွက် ဆုကြေးငွေ တစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်... အင်း... ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်က အရင်က ခင်ဗျားရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ငွေတစ်သောင်း ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ် ပြီးတော့ ကျွန်မလည်း ခင်ဗျားရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ငွေတစ်သောင်း ကမ်းလှမ်းချင်ပါတယ်... ကျွန်မ ထပ်တောင် တိုးပေးလို့ ရပါသေးတယ်..."

အခန်း ၂၁၈ :ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်းကို ရရှိခြင်း

နောက်ထပ် ငွေတစ်သောင်း။

ကူမော့မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့။။ ငွေတစ်သောင်းဆိုသည်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက် တစ်သက်လုံး ရှာနိုင်သည့်ငွေထက် ပိုများနေပြီး ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဝန်ဆောင်မှု တစ်ခုအတွက် ငှားရမ်းရန် ဤမျှလောက် အကုန်အကျခံရန် လိုလားနေပေသည်။ ဓားဖမ်းသမား လုပ်ငန်းမှာ တကယ်ကို အဆမတန် အမြတ်အစွန်း များလှ၏။

သို့သော် သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ကြေးစား လုပ်ငန်းမှာ အဆမတန် အမြတ်အစွန်းများနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ကူမော့ သိလိုက်ရသည်။ ကြေးစားဓားသမား အလုပ်မှာ အန္တရာယ်များသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး အသက်စွန့်ရကာ အများစုမှာ သူတို့ တစ်သက်လုံးတွင် ငွေတစ်ရာထက် ပိုတန်သော အလိုရှိသည့် ရာဇဝတ်ကောင်ကို တစ်ခါမျှပင် မဖမ်းနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ပြီးတော့ ဓားဖမ်းသမား အများအပြားက နောက်ဆုံးမှာ အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်။

သူ၏ ဝင်ငွေက မြင့်မားနေပုံရပြီး၊

အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် ငွေသောင်းနှင့်ချီ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာ တွေးကြည့်ပါက သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်တစ် ကြေးစားဓားသမား ဖြစ်ပြီး သူသတ်ခဲ့သော အလိုရှိနေသည့် ရာဇဝတ်ကောင်တိုင်း၏ လက်ပေါ်တွင် ကြးစား အများအပြား၏ အသက်များ ရှိနေပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ဝင်ငွေက မြင့်မားနေခြင်းသာဖြစ်ပြီး ဓားဖမ်းသမား လုပ်ငန်းကိုယ်တိုင်က မြင့်မားနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ တွေးကြည့်လိုက်လျှင်၊

ငွေတစ်သောင်းဆိုသည်မှာ သိပ်တော့ ကြီးကျယ်လှသည် မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ကူမော့သည် ယခုရက်ပိုင်း ငွေကြေးကို အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ ငွေတစ်သောင်းဆိုသည်မှာ များပြားသော်လည်း အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင် ရှန်ကွမ်းရှန် ၏ သဲလွန်စများသာ မရှိပါက ငွေတစ်သောင်းတည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန် သူ သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ချေ။

ယွင်ရှို့က သတိဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"သခင်လေးကူး... အခြေအနေတွေက မကျေနပ်စရာ ဖြစ်နေရင် ခင်ဗျား ထပ်တောင်းလို့ ရပါတယ်..."

"ငွေတစ်သောင်းခွဲ..."

ထိုအချိန်မှာပင် ပြုံးဖြီးနေခဲ့သော ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်ပြီး ယွင်ရှို့ကို ကြည့်သည့် သူမ၏ အကြည့်များမှာ အလွန် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့၏။ သူမက ဆိုလိုက်သည်

"ငါ့အစ်ကိုက ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် ဓားဖမ်းသမား ယွင်ကျိုးက မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါးထဲက တစ်ပါးလေ... ငွေတစ်သောင်းခွဲဆိုတာ သူငယ်ချင်း ဈေးပါ... ချန်တွားတွားက ငါ့အစ်ကို့ကို ငွေတစ်သောင်းနဲ့ ငှားနိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါတို့ ပျံလွှားငါးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် သခင်လေးချန် က သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့လို့လေ... သခင်လေးချန်က ချန်တွားတွားရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး ငါ့သူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်တော့ ငါ့အစ်ကိုက သူ့ကို ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတစ်ခု ဆပ်ဖို့ ရှိနေတယ်... အစက ချန်တွားတွားက ငွေနှစ်သောင်း ကမ်းလှမ်းခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ငါ့အစ်ကိုက သခင်လေးချန်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ထောက်ထားပြီး ငွေတစ်သောင်း ပြန်ပေးခဲ့တာ..."

"အင်း သခင်မလေးယွင်... ခုနက ရှင်ပြောသွားတာတွေအရ တကယ် ခက်ခဲနေတာပဲ... ငါလည်း မိန်းကလေး တစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ ရှင့်ကို နားလည်ပါတယ်..." "အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဒီအခြေအနေကို ရောက်လာဖို့ဆိုတာ အလွန် ခက်ခဲပါတယ်... အပြင်လူတွေက နားမလည်ကြသလို မိသားစုထဲက ဘယ်သူကမှလည်း မထောက်ခံကြဘူးလေ... ရှင့်ကို ငါ အရမ်း လေးစားပါတယ် ဒါကြောင့် ငွေငါးထောင် လျှော့ပေးပြီး တစ်သောင်းခွဲပဲ ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်..."

ယွင်ရှို့က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေးကူး..."

ကူချူတုန်းက လှိုက်လှဲစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာထဲမှ စုတ်တံ၊ မင်၊ စက္ကူနှင့် မင်သွေးကျောက်တို့ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်၏။ သူမက စာတစ်စောင်ရေးကာ လက်မထောင်ပြပြီး ဆိုလိုက်သည်

"သခင်မလေးယွင်... စရန်ငွေကို ဒီမှာ ပေးပါ... စိတ်ချပါ ငွေတစ်သောင်းခွဲနဲ့ ခင်ဗျားကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး ဓားသမားကို ရမှာပါ... ခင်ဗျားတော့ ရွှေတွင်း တွေ့သွားပြီပဲ ခင်ဗျားက တကယ်ကို အကဲဖြတ်တော်တာပဲ..."

ယွင်ရှို့ ရုတ်တရက် အခြေအနေကို အကဲဖြတ်မှု မှားယွင်းသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည် — ဤသခင်မလေးကူးမှာ ရိုးရှင်းသူ တစ်ဦး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ကူချူတုန်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုအောက်တွင် ယွင်ရှို့က စာရွက်ပေါ်တွင် အလွယ်တကူ လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ပြီး စရန်ငွေအဖြစ် ငွေငါးထောင်ကို ပေးချေလိုက်၏။

ထို့နောက် ကူချူတုန်းက ထိုနေရာတွင် ထိုင်ကာ ယွင်ရှို့ ပေးသော ငွေစက္ကူများကို ရေတွက်နေပြီး သူမ၏ ပါးစပ်မှာ ပြုံးဖြီးနေတော့သည်:

"မြောက်ဘက် တစ်ယောက် မြောက်ဘက် နှစ်ယောက်..."

ကူမော့ "..."

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တာအို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက လူတစ်ယောက်၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ အနှစ်သာရကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ငွေမက်တဲ့သူက အမြဲတမ်း ငွေမက်တဲ့သူပဲ ဖြစ်နေမှာပဲ။

!

ကူမော့ ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်မည့် အစီအစဉ်များ ထပ်မံ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပြန်၏။

ထိုညမှာပင် သူနှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ယွင်ရှို့နှင့်အတူ ချန်မိသားစုမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ထုံထိုက်မြို့ သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။

ထုံထိုက်မြို့သည် ခရိုင်မြို့တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ချန်းကျိုးရှိ အကြီးမားဆုံး ရေလမ်း ဆုံချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အလွန် အဆင်ပြေပေသည်။ ဤသည်မှာလည်း ယွင်ရှို့က အထည်အလိပ် ပြပွဲအတွက် ထုံထိုက်မြို့ကို ရွေးချယ်ရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်၏။

ပြပွဲမစတင်မီ သုံးရက်အလိုတွင် သူတို့ ထုံထိုက်မြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ယွင်ရှို့က ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းကျင်စေရန် ပြပွဲကျင်းပမည့် နေရာဖြစ်သော ချွေ့ယွင် စံအိမ် အမည်ရှိ စံအိမ်တစ်ခုတွင် တည်းခိုရန် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

ကူမော့သည် လူမသိသူမသိ မဟုတ်ချေ ။ ချန်းကျိုးတွင်ပင် သူသည် အတော်လေး နာမည်ကြီးပေသည်။ မကြာသေးမီက ချန်တွားတွား လုပ်ကြံခံရမှုက မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သော ဤယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းကို ချန်းကျိုးတွင် အနည်းငယ် လူသိများသွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကူမော့ ထုံထိုက်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏ သတင်းမှာ မြို့အနှံ့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့၏။ သို့သော် သတင်းများအားလုံးက ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းနှင့် ယွင်မိသားစု၏ သမီးအကြီးဆုံး ယွင်ရှို့တို့မှာ သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြပြီး သူသည် ယွင်ရှို့ကို ထောက်ခံအားပေးရန် အထူး လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ထားကြပေသည်။

ကူမော့ ငွေလက်ခံရရှိသည်ဟူသော ကောလာဟလများ လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

ဤသည်မှာ သဘာဝကျကျ ယွင်ရှို့၏ တမင်တကာ လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်ပြီး ကူမော့၏ ဂုဏ်သတင်းကို အကြီးမားဆုံးသော အတိုင်းအတာအထိ ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန် သေချာစေခြင်း ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယွင်ကျိုး၏ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့သည် ငွေအတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကူညီပေးနေကြောင်း သတင်းထွက်သွားပါက နားထောင်လို့ ကောင်းမည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ နာမည်ဆိုးနှင့်ကျော်ကြားသော ဓားပြ ယဲ့ရှောင်ကို သတ်ရန်အတွက် ချန်တွားတွားက ကူမော့အား ငွေတစ်သောင်း ပေးခဲ့သည့် အချိန်နှင့် ကွာခြားပေသည် — ကူမော့သည် ဓားဖမ်းသမား တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အလုပ်ကို ရိုးရှင်းစွာ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ငွေလက်ခံခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ယွင်ရှို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ ကွာခြားပေသည်။

သူမသည် ကာမရာဂရူးသွပ်သူ ရှန်ကွမ်းရှန် ၏ သတင်းကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့၏။ အကယ်၍ ၎င်းသာ သတင်းထွက်သွားပါက အထည်အလိပ် ပြပွဲ၏ ပုံမှန် ကျင်းပမှုကို သေချာပေါက် ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကူမော့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အလောတကြီးဖြစ်ကြောင်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာခြင်းက အထည်အလိပ် ပြပွဲ၏ လုံခြုံရေးကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက ယွင်ရှို့အား ကူမော့၏ ဂုဏ်သတင်းအချို့ကို ငှားရမ်းနိုင်စေခဲ့ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါးအနက် တစ်ပါးနှင့် ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းကြီး ဟူသော ဘွဲ့များမှာ ယွင်ကျိုးလောက် ချန်းကျိုးတွင် ဂုဏ်သတင်း မကြီးမားသော်လည်း သာမန် သိုင်းသမားများ လှမ်းမမီနိုင်သော နေရာတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင်၊

ထုံထိုက်မြို့အတွင်းရှိ သိုင်းအင်အားစု အားလုံးနီးပါးက ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ ထုံထိုက်မြို့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသွားကြ၏။

အထည်အလိပ် ပြပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊

ထုံထိုက်မြို့မှာ ပိုမို စည်ကားလာခဲ့သည်။ ယွင်ရှို့မှာ ပြပွဲတက်ရောက်ရန် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှ လာရောက်ကြသော ကုန်သည်များနှင့် နာမည်ကြီး မိသားစုများမှ ကိုယ်စားလှယ်များကို လက်ခံတွေ့ဆုံရန် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ညွှန်ကြားရင်း နေ့တိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့၏။

ပြပွဲ အကြိုနေ့ရောက်သည့်တိုင်အောင်၊

ယွင်ရှို့မှာ ရှန်ကွမ်းရှန် ၏ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်သေးချေ။

...

ချွေ့ယွင် စံအိမ်တွင် ညဉ့်ကျရောက်လာ၏။

ယွင်ရှို့သည် ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဝင်သွားသည်နှင့် ကူချူတုန်းသည် မြင်းစီးဟန်ဖြင့် ထိုင်ကာ ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆွဲပြီး လေထဲတွင် မလှုပ်မယှက် မြှောက်ထားသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရ၏။ ကူမော့ကမူ တံခါးဘေးရှိ ခေါင်မိုးစွန်းအောက်တွင် ထိုင်ကာ လက်ထဲရှိ ဓားငယ်လေးဖြင့် သစ်သားရုပ်တု တစ်ခုကို ထွင်းထုနေခဲ့ပေသည်။

"သခင်မလေးယွင်... ထိုင်ပါ..."

ကူမော့က သူ၏ မိုးမခရွက် ဓားငယ်လေးကို ချလိုက်သည်။

ယွင်ရှို့က ကူမော့ထံ လျှောက်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ထိုင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အကြည့်များမှာ ကူချူတုန်းအပေါ် စူးစိုက်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူမက မေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေးကူး... ရှင်... ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေတာလား... ဓားသိုင်းကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေတာလား..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ဟုတ်တယ် ဓားသိုင်းကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေတာ..."

ယွင်ရှို့က အံ့သြတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်

"အရာအားလုံးက သခင်လေးကူး အရမ်း တောက်ပနေလို့ပဲ... ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သခင်မလေးကူးက သူ့ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကို ဖောက်နိုင်နေပြီ... ဒီလောက် ပါရမီနဲ့သာ သူမက ရှင့်ဘေးမှာ အမြဲ မရှိနေခဲ့ဘူးဆိုရင် သူမက သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ သေချာပေါက် နာမည်ကြီးပြီး လူငယ်မျိုးဆက်တွေကြားမှာ ဦးဆောင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှာပဲ..."

ဤနေရာတွင် ယွင်ရှို့က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ကိုလိုက်ပြီး တစ်ဦးချင်း သင်ကြားပြသမှု ခံယူနိုင်တာက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အထူးခြားဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ခုပါပဲ... တကယ်ကို အားကျစရာပဲ..."

ကူမော့က ဆိုလိုက်သည်

"သခင်မလေးယွင်... ခင်ဗျားရဲ့ အတွင်းအားက ယင် နဲ့ ယန် ဟန်ချက်ညီလုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ... အချိန်ပေးရင် သိုင်းလောကမှာ နောက်ထပ် အတွင်းအား မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာမှာပါ... ဘာလို့ တခြားသူတွေကို အားကျနေမှာလဲ... ခင်ဗျားရဲ့ အနာဂတ် တန်ဖိုးတက်လာမှုက တခြားသူတွေ တောင့်တရတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ..."

ယွင်ရှို့က ဆိုလိုက်သည်

"သခင်လေးကူးမှာ ထက်မြက်တဲ့ အမြင် ရှိပါတယ် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် ကျွန်မရဲ့ အစစ်အမှန် ခွန်အားကို မြင်နိုင်တာပဲ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သခင်လေးကူး... ကျွန်မက ကလေးဘဝတည်းက မိသားစုရဲ့ ကောင်းကင်ကိုးထပ် ပျံသန်းတိမ်တိုက် ကို လေ့ကျင့်လာခဲ့တာ..." "ကောင်းကင်ကျင့်စဉ် က အမြဲတမ်း ချောမွေ့စွာ တိုးတက်ခဲ့ပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ဆဋ္ဌမအဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးကို ရောက်ပြီးကတည်းက သတ္တမမြောက် အဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့နဲ့ ယင်နဲ့ ယန် သဟဇာတဖြစ်မှု အခြေအနေကို ရောက်ဖို့ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်

"ကျင့်စဉ်အပေါ်ကိုပဲ စွဲလမ်းမနေပါနဲ့... လောကမှာရှိတဲ့ ကျင့်စဉ် အများစုက ယင် ဒါမှမဟုတ် ယန် ဒါမှမဟုတ် ဒြပ်စင်ငါးပါး စသဖြင့် တစ်ခုခုရဲ့ သဘောသဘာဝ ရှိကြတာပါ... သဘာဝအရ ယင်နဲ့ ယန်ကို ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားက ညွှန်ကြားချက်တွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လိုက်နာနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ အဲဒီအပေါ်မှာ စွဲလမ်းမနေပါနဲ့... ခင်ဗျားက ကျင့်စဉ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့အခါ ယင်နဲ့ ယန် သဟဇာတဖြစ်မှု အမှတ်ကို ရှာတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ရလာမှာပါ... ယင်နဲ့ ယန် သဟဇာတဖြစ်မှု ဆိုတာ အတွင်းအား မဟုတ်ဘူး အထူး အခြေအနေ တစ်ခုပါ..."

ယွင်ရှို့ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်ယှက်ပြီး ဆိုလိုက်သည် "လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးကူး... ခင်ဗျားရဲ့ စကားတွေက ကျွန်မအတွက် ဆယ်နှစ်တာ ကျင့်ကြံမှုထက် ပိုတန်ဖိုးရှိပါတယ်..."

ကူမော့က ရယ်မောကာ လက်ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"တချို့အရာတွေက အလိုအလျောက်ပဲ နားလည်နိုင်ပြီး စကားလုံးတွေနဲ့ ရှင်းပြလို့ မရပါဘူး... သခင်မလေးယွင်... ခင်ဗျားဘာသာပဲ နားလည်အောင် ကြိုးစားပါ..." "

"ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးကူး..."

ယွင်ရှို့က ကျေးဇူးတင်စကားအဖြစ် ရိုးသားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။ ကူမော့အတွက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားအနည်းငယ်သာ ဖြစ်သော်လည်း ယွင်ရှို့အတွက်မူ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးရှိသော အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ရှန်ကွမ်းရှန် ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ပြီလား..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

ယွင်ရှို့က ခေါင်းခါကာ ဆိုလိုက်သည်

"ဟင့်အင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကျွန်မ သံသယဝင်တယ်... ရှန်ကွမ်းရှန် မလာတာ ဖြစ်နိုင်သလို သူက ကျွန်မ ဖိတ်ထားတဲ့ ဧည့်သည်တွေကြားမှာ ပုန်းနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ရှန်ကွမ်းရှန် က မနက်ဖြန် ကျွန်မကို အန္တရာယ်ပေးဖို့ တကယ် ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် အဖြစ်နိုင်ဆုံး အခြေအနေက သူက ဧည့်သည်တွေကြားမှာ ပုန်းနေပြီး ကျွန်မ သတိမထားမိတဲ့ အချိန်မှာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်တာပဲ အဲဒါက အောင်မြင်ဖို့ အဖြစ်နိုင်ဆုံး နည်းလမ်းပဲ..."

ထိုအချိန်မှာပင်၊

ကူချူတုန်း လျှောက်လာပြီး လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငဲ့ကာ တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်၏။ သူမက ဆိုလိုက်သည်

"ရှင့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းအရဆိုရင် သခင်မလေးယွင်... ရှင့်မှာ အစောင့်အရှောက် ထူထပ်မယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတယ်လေ... ပြီးတော့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ဆိုတာ သိုင်းလောကမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်း သိကြတယ်... ရှင့် တိုက်ခိုက်ရတဲ့ အန္တရာယ်က အရမ်းကြီးတာကို ရှန်ကွမ်းရှန် က ဘာလို့ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံနေဦးမှာလဲ..." "ဟင်..."

ယွင်ရှို့က သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်

"ဒီလောကမှာ အမြဲတမ်း တဏှာရူးနေတဲ့ လူတချို့ ရှိတတ်ပါတယ် ပြီးတော့ ရှန်ကွမ်းရှန် က သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ... 'အလှမယ်တစ်ရာ ပန်းချီ' အကြောင်း ကြားဖူးလား..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းခါကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဘာလဲ..."

ယွင်ရှို့က ဆိုလိုက်သည်

"အဲဒါက တဏှာရူး ရှန်ကွမ်းရှန် ဖန်တီးထားတဲ့ ပန်းချီ မှတ်တမ်းတစ်ခုပဲ... သူက သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်အတန်း မြင့်မားတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ကာမဆန္ဒ နိုးကြွစေတဲ့ ဆေးတွေ ကျွေးတာ... ဆေးအစွမ်းပြလာတဲ့အခါ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားတွေကို ပန်းချီဆွဲပြီး သိုင်းလောက တစ်ခွင် ဖြန့်တာလေ... သူက အဲဒါကို 'အလှမယ်တစ်ရာ ပန်းချီ' လို့ ခေါ်တယ်..."

ကူချူတုန်း၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ဆိုလိုက်သည်

"အဲဒီလူက အရမ်း မုန်းစရာကောင်းတာပဲ..."

ယွင်ရှို့က ဆက်ပြောလိုက်သည်

"သူ့ရဲ့ ပြန်ပေးဆွဲခံရတဲ့ သူတွေက အသက်ဆုံးရှုံးရပြီး သူတို့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှု ဖျက်ဆီးခံရရုံသာမက သေပြီးသွားရင်တောင် သူတို့ရဲ့ ဝတ်လစ်စလစ် ဓာတ်ပုံတွေ ပြန့်နှံ့နေပြီး ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းခွင့် ရမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီလူရဲ့ ပေါ့ပါးတဲ့ သိုင်းပညာက ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး သူ့ရဲ့ လွတ်မြောက်ရေး နည်းစနစ်တွေက လောကမှာ ရှားပါးတယ်... သိုင်းဆရာကြီးတွေ အပါအဝင် သိုင်းလောကက လူအများအပြား သူ့ကို သတ်ချင်ကြပေမဲ့ သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ လွတ်မြောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး နှစ်တိုင်း အမျိုးသမီး အများအပြား သူ့လက်ချက်နဲ့ ဒုက္ခရောက်နေကြရတယ်..." "

"ဒီလူက တကယ် သေသင့်တာပဲ..."

ကူချူတုန်းက ဒေါသတကြီး ဆိုလိုက်သည်

"သူ တကယ်ပဲ ထုံထိုက်မြို့ မှာ ရှိနေမလားလို့ စဉ်းစားမိတယ်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊

ထုံထိုက်မြို့ရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာ အောက်ထပ် ဧည့်ခန်းတွင် သိုင်းသမား အများအပြား သောက်စား စကားပြောနေကြသဖြင့် စည်ကားနေခဲ့၏။

ဤတည်းခိုခန်းသည် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှ ဧည့်သည်များကို နေရာချထားပေးရန် ယွင်မိသားစုက စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသော တည်းခိုခန်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချန်းကျိုးရှိ လင်မိသားစုမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည်လည်း ဤတည်းခိုခန်းတွင် တည်းခိုနေကြပေသည်။

သေချာသည်မှာ လင်မိသားစုသည် စီးပွားရေးအတွက် တာဝန်ရှိသော မျိုးဆက်ခွဲ များမှ သာမန် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အချို့ကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး သူတို့သည် ပြပွဲတက်ရောက်ရန် လင်မိသားစု၏ နာမည်ကို အသုံးမပြုဘဲ သူတို့၏ ကုန်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီ နာမည်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြသဖြင့် ဤလူများသည် လင်မိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ သတိမထားမိကြခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အခြားသူများနှင့်အတူ ကြပ်ညပ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် လင်မိသားစု၏ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ပါက သာမန်လူများပင် ဖြစ်စေကာမူ သီးသန့် တည်းခိုခန်းတစ်ခု သေချာပေါက် ရရှိမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် အပေါ်ထပ် အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း လင်မိသားစု ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင် ရှစ်ဦး စုဝေးနေကြ၏။ ဤလူများ အစားထိုးခံလိုက်ရကြောင်း မည်သူမျှ မသိကြချေ။ အစစ်အမှန် လင်မိသားစု ကိုယ်စားလှယ်များမှာ လမ်းတွင် ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး သူတို့၏ အလောင်းများကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤလူသစ်များသည် လူ့အရေပြား မျက်နှာဖုံးများကို ဝတ်ဆင်ကာ ရုပ်ဖျက်ထားကြပေသည်။

စားပွဲ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ နာမည်ဆိုးနှင့်ကျော်ကြားသော တဏှာရူး နတ်ဆိုး ရှန်ကွမ်းရှန် ပင် ဖြစ်၏။

ရှန်ကွမ်းရှန် က ဆိုလိုက်သည်

"လူကြီးမင်းတို့... ငါတို့ မနက်ဖြန် လှုပ်ရှားကြမယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မလုပ်ခင် ငါ ထပ်ပြောရမယ် — ငါ မနက်ဖြန် တစ်ချက်ပဲ လှုပ်ရှားမယ်... မအောင်မြင်ရင် ငါ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်..."

သူ၏ ဘေးရှိ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးက ရယ်မောလိုက်သည်

"စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်လေး ရှန်ကွမ်း... တစ်ချက်ဆို လုံလောက်ပါတယ်..."

ရှန်ကွမ်းရှန် က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ငါက မောက်မာနေတာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ ကူညီပေးဖို့ သဘောတူထားပြီးပြီဆိုတော့ သဘာဝကျကျ နောက်ထပ် အကြိမ်နည်းနည်းလောက် လှုပ်ရှားဖို့ ငါ့အတွက် ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန် အခြေအနေကို ခင်ဗျားတို့ အားလုံး သိကြပါတယ်... ယွင်ကျိုးက သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ က ချွေ့ယွင် စံအိမ်မှာ ရှိနေတယ်... ငါ လှုပ်ရှားဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခါပဲ ရှိတယ်... ပထမအကြိမ် မအောင်မြင်ရင် ကူမော့ ရဲ့ အင်အားနဲ့ဆို သူ ငါ့ကို ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါသာ အတင်း ဝင်သွားရင် ငါ့အသက် အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်တယ်..."

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ငါတို့ နားလည်ပါတယ်..."

ရှန်ကွမ်းရှန် မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"ခင်ဗျားတို့ တကယ် သေချာရဲ့လား..." "အားလုံး ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား... မမေ့ပါနဲ့ ယွင်ရှို့ ကိုယ်တိုင်ကလည်း သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ပဲ ပြီးတော့ မနက်ဖြန် ချွေ့ယွင် စံအိမ်မှာရှိမယ့် အစောင့်တွေကလည်း အားနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ဆိုလိုက်သည်

"သခင်လေး ရှန်ကွမ်း... စိတ်ချပါ ငါတို့ ကောင်းကင်ကိုးထပ် ပျံသန်းတိမ်တိုက် ကျင့်စဉ်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သိပါတယ် ပြီးတော့ မနက်ဖြန် ငါတို့ အထည်အလိပ် ပြပွဲရဲ့ တိကျတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကိုလည်း သိပါတယ်... ယွင်ရှို့ က နောက်ဆုံးမှ စွမ်းဆောင်ရည် ပြသမယ်လို့ လူတိုင်းက ထင်နေကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး... ယွင်ရှို့ က စွမ်းဆောင်ရည် ပြသဖို့ လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး..."

"ငါတို့ တိုက်ခိုက်မယ့် အခွင့်အရေးက ပြပွဲရဲ့ နောက်ပိုင်း အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီး ခွဲခြားမယ့် အချိန်မှာပဲ... ငါတို့က အရှုပ်အထွေးကို အခွင့်အရေးယူပြီး အမျိုးသမီးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ကာ အမျိုးသမီး ပြပွဲခန်းမထဲကို ဝင်မယ်... ကူမော့ က အမျိုးသမီး ပြပွဲခန်းမထဲမှာ ရှိနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါတို့ ယွင်ရှို့ ကို အမြန်ဆုံး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မယ် ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အရှုပ်အထွေး ဖန်တီးမယ်... အဲဒါက သခင်လေး ရှန်ကွမ်း တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန်ပဲ... ခင်ဗျားရဲ့ ပေါ့ပါးတဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ ကူမော့ မရောက်လာခင် ယွင်ရှို့ ကို ခေါ်သွားနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိလား...”

ရှန်ကွမ်းရှန် က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"ဒါ ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

အလင်းရောင် လင်းလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချွေ့ယွင် စံအိမ်မှာ စည်ကားလာခဲ့၏။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ လူများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြပြီး ချွေ့ယွင် စံအိမ်ရှိ လူတိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြကာ အထူးသဖြင့် ယွင်ရှို့မှာ ဧည့်သည်များကို နှုတ်ဆက်ရာတွင် အဆက်မပြတ် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပေသည်။

ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ယွင်ရှို့၏ လုံခြုံရေးကို စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း သာမန် ဧည့်သည်များအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အကွာအဝေး တစ်ခုတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အထည်အလိပ် ပြပွဲမှာ နေ့လယ်တွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ပိုင်းဖြစ်သော ကြည့်ရှုသည့် အပိုင်းမှာ အဓိက အစီအစဉ်ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် စီးပွားရေး ဆွေးနွေးမှု ဖြစ်သောကြောင့် ကုန်သည်များနှင့် နာမည်ကြီး မိသားစုများမှ လူများက မထွက်ခွာကြချေ။

ကြည့်ရှုသည့် အပိုင်းကို အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး ခန်းမများအဖြစ် ခွဲခြားထား၏။

ယွင်ရှို့သည် ခန်းမနှစ်ခုကြားတွင် သွားလာနေခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ သူမ တစ်ယောက်တည်း မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူမ၏ လက်အောက်တွင် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး မန်နေဂျာ အများအပြား ရှိပြီး ပစ္စည်းများကို မိတ်ဆက်ပေးရန် မဟုတ်ဘဲ ဧည့်သည်များကို အဖော်ပြုပေးရန်အတွက်သာ နှစ်ခုကြားတွင် သွားလာနေရန် လိုအပ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယနေ့ လာရောက်သူတိုင်းမှာ သူမကြောင့် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။

အထည်အလိပ် ပြပွဲမှာ ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊

အဆောက်အအုံမှာ လူများဖြင့် စည်ကားနေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တွင် အမျိုးသမီး အဝတ်အစား ပြပွဲခန်းမ၌ ယွင်ရှို့သည် လှိုက်လှဲစွာ ပြုံးလျက် သူမ၏ ဂါဝန်၏ အထည်နှင့် ပန်းထိုးပုံများကို အမျိုးသမီး ကုန်သည် တစ်ဦးအား မိတ်ဆက်ပေးနေပြီး သူမ၏ စကားများမှာ နူးညံ့ကာ သူမ၏ အမူအရာမှာ ချဉ်းကပ်ရ လွယ်ကူလှပေသည်။

သူမက အဝတ်အစားပေါ်ရှိ ပန်းထိုးပုံစံများကို ခြေရာခံရင်း သူမ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရာ အမျိုးသမီး ဧည့်သည် အနည်းငယ်က တိတ်ဆိတ်စွာ ဝိုင်းရံလာသည်ကို သူမ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ အမျိုးသမီး ကုန်သည်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ကာ သူမ၏ လက်ဝါးမှာ အားကောင်းသော အင်အားတစ်ခုအဖြစ် ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား ယွင်ရှို့ဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသော အမျိုးသမီး ဧည့်သည်များက သူတို့၏ လက်နက်ငယ်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြရာ ဓားများနှင့် ဓားမြှောင်များက ယွင်ရှို့၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို ချိန်ရွယ်ထားသဖြင့် သူတို့၏ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားခဲ့ပေသည်။

ယွင်ရှို့၏ သိမ်မွေ့သော မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခုက သူမကို လွှမ်းမိုးသွားသော်လည်း သူမက တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။သူမက ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ရာ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ မိုးမခ အစေ့လေး တစ်ခုအလား ပေအနည်းငယ် နောက်သို့ လွင့်မျောသွားပြီး ပြင်းထန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက သူမ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အင်္ကျီလက်များက ပျံသန်းနေသော တိမ်တိုက်နှစ်ခုအလား လွင့်မောနေပြီး ၎င်းတို့အတွင်းတွင် အတွင်းအားများ ခပ်ဖျော့ဖျော့ စီးဆင်းနေပေသည်။

ဤ "ပျံသန်းနေသော တိမ်တိုက် အင်္ကျီလက်" သည် ယွင်မိသားစု၏ ကောင်းကင်ကိုးထပ် ပျံသန်းတိမ်တိုက် နည်းစနစ်မှ ထူးခြားသော သိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်၏။တတ်မြောက်သွားသောအခါ အင်္ကျီလက်သည် နူးညံ့မှုနှင့် ခွန်အားကို ပေါင်းစပ်ထားသော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ အတွင်းအားကို လည်ပတ်လိုက်ရာ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက လက်ကောက်ဝတ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ချွင်ချွင် မြည်သံများနှင့် မီးပွားများနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာသော လက်နက်များကို လွှဲဖယ်ပစ်လိုက်၏။ ယွင်ရှို့သည် ကျက်သရေရှိပြီး သိမ်မွေ့သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ကျိုးပဲ့လွယ်ပြီး အရိုးမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုများကြားတွင် ကွက်လပ်များကို ရှာဖွေကာ ကျွမ်းကျင်စွာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်သဖြင့် လုပ်ကြံသူများ အနီးကပ် ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲစေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် လူအုပ်ကြားမှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးသည် သူမ၏ နည်းစနစ်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိထားပြီး သူမ၏ "ပျံသန်းနေသော တိမ်တိုက် အင်္ကျီလက်" ၏ အားနည်းချက်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ သူမ၏ ခွန်အားများ ကုန်ခန်းသွားပြီး စွမ်းအားသစ်များ မထုတ်လွှတ်နိုင်မီ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ယွင်ရှို့ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ဘဲ သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။

ဤအရေးပါသော အခိုက်အတန့်တွင် ထောင့်တစ်နေရာမှ ပုံရိပ်တစ်ခုက တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လူ့အရေပြား မျက်နှာဖုံးမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် ပြုတ်ကျသွားပြီး လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကာ အမျိုးသမီးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော ရှန်ကွမ်းရှန် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြလိုက်ပေသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှ၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ယွင်ရှို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ လက်က ချိတ်တစ်ခုအလား သူမ၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆွဲကာ ခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ယွင်ရှို့၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွား၏။ သူမ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခွန်အား အနည်းငယ်မျှ မထုတ်နိုင်ဘဲ ရှန်ကွမ်းရှန် သူမဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကိုသာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ၊ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လေထုမှာ ထက်ရှသော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကြက်ခြေခတ်ပုံ ဓားစွမ်းအင် ရေတွက်လို့မရအောင် လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာကာ ရှန်ကွမ်းရှန် ကို ပိုက်ကွန်တစ်ခုအလား ကန့်လန့်ဖြတ် တိုက်ခိုက်လာခဲ့၏။ ဓားစွမ်းအင်များ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် လေထုမှာ လေချွန်သံများ မြည်နေပေသည်။

ရှန်ကွမ်းရှန် ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူက တည်ငြိမ်နေခဲ့၏

သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ထူးဆန်းနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ငါးရှဉ့်တစ်ကောင်အလား လိမ်ကောက်နေကာ ထူထပ်သော ဓားစွမ်းအင်များကြားတွင် ဘယ်ညာ ရှောင်တိမ်းနေပြီး ထက်ရှသော တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယွင်ရှို့ကို ဖမ်းဆွဲရန် လက်သည်းပုံစံ ဖန်တီးကာ သူ၏ လက်ကို ထပ်မံ ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

သူ၏ လက်က ယွင်ရှို့၏ လည်ပင်းနှင့် လက်မဝက်ပင် မကွာတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးကို သန်မာသော လက်မောင်းတစ်စုံက ရစ်ပတ်လိုက်သဖြင့် သူမ၏ နောက်ကျောတွင် တင်းကျပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ကူချူတုန်းကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သူမ၏ ပုံမှန် ကောက်ကျစ်မှုနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသော ကျောချမ်းဖွယ် အေးစက်မှု တစ်ခုကို ဖော်ပြနေပေသည်။

ကူချူတုန်းက သူမ၏ ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ထိလိုက်ရာ ယွင်ရှို့ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူချူတုန်းက သူမ၏ ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဓားမှာ တောက်ပသွားပြီး ကြက်ခြေခတ်ပုံ ဓားစွမ်းအင် ဒါဇင်ချီ၍ ဒေါသထွက်နေသော မီးပင်လယ်တစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့၏။ ဓားစွမ်းအင်များ ရောက်ရှိသွားသော နေရာတိုင်းတွင် နေရာလွတ်မှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။ လုပ်ကြံသူ အနည်းငယ်မှာ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ဘဲ ဓားစွမ်းအင်များကြောင့် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရကာ သူတို့၏ သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားခဲ့၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ကွမ်းရှန် သည် ယနေ့ သူ အောင်မြင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူက ကူချူတုန်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ပြီး လှည့်ကာ ထွက်သွားခဲ့၏။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေရာတွင် လည်ပတ်နေသော စုတ်ပြဲနေသည့် အဝတ်စ အနည်းငယ်ကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည် ။

သူ အပြာရောင် အုတ်ခဲများကို နင်းသွားစဉ် ချန်ရစ်ခဲ့သော အရိပ်များ ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်

"သခင်မလေးကူး က ဒီလောက် အံ့မခန်း လှပနေမယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... သူမက ငါ့ရဲ့ အလှမယ်တစ်ရာ ပန်းချီ ထဲမှာ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်ထဲ သေချာပေါက် ပါနိုင်တယ် ဟားဟားဟား..."

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှန်ကွမ်းရှန် သည် ခုနစ်ထပ် သို့မဟုတ် ရှစ်ထပ် အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် သူ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနက်ရောင် အဝတ်စဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက တစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ယွင်ကျိုး သူရဲကောင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထား၏။

"ဝုန်း..."

ထိုအချိန်မှာပင် နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအသံသည် ဒေါသထွက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် တူပြီး မိုးကြိုး၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာကာ ကောင်းကင်ဘုံမှ လူ့ပြည်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ချက်ချင်းပင် ပျံသန်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော ရှန်ကွမ်းရှန် သည် မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တိမ်များထဲမှ ရိုက်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခုနစ်ထပ် သို့မဟုတ် ရှစ်ထပ် အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်မှ သနားစရာကောင်းစွာ ပြုတ်ကျလာသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ အနောက်တွင် ပြင်းထန်သော အနီရောင် မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည့် ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင်က တိမ်များထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အစွယ်များနှင့် လက်သည်းများကို ထုတ်ဖော်ကာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

လှိမ့်ဆင်းလာသော အပူလှိုင်းများနှင့် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသည့် နဂါးကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားရာ ချက်ချင်းပင် မြေကြီးနှင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များက နေရောင်ကို ဖုံးကွယ်သွားကာ စတုရန်းပေ အတော်များများ ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ မြေတွင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပေသည်။

ရှန်ကွမ်းရှန် သည် ခြံဝင်းထဲသို့ လွင့်မျောလာပြီး ဧရာမ မြေတွင်းကြီးကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွား၏။သူသည် ခြေဖျားများဖြင့် ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လိုက်ရာ နဖူးတွင် ချွေးအေးများ ဒလဟော စီးကျနေပြီး သူ၏ ပါးပြင်များပေါ်တွင် ချွေးပေါက်ကြီးများ လိမ့်ဆင်းနေပေသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကူမော့သည် သတ္တမထပ် ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ကူမော့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပေါ့ပါးပြီး ကျက်သရေရှိကာ ကျော်လွန်နေသော မသေမျိုးတစ်ပါးအလား သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ပူပင်ကင်းမဲ့သော အငွေ့အသက်များ ပါရှိနေပေသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အရိပ်အယောင်များ ချန်ရစ်ထားခဲ့၏။

"ဟွန်း..."

ကူမော့က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးအလား ဟိန်းဟောက်သွားပြီး ကြည်လင်သော ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးပစ်သံအလား ။ သူ၏ နာမည်ကျော် ခြင်္သေ့ဟိန်းသံ ဖြစ်ပေသည်။ ဤဟိန်းဟောက်သံတွင် အဆုံးမရှိသော ဒေါသနှင့် အားကောင်းသော အတွင်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ကြည့်ရှုနေသူများမှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူတို့၏ ခြေလှမ်းများ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားကြ၏။

ရှန်ကွမ်းရှန် ပင်လျှင် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာကာ ကူမော့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သော လက်ဝါးဆီသို့ ဆွဲယူနေသည့် စုပ်ယူမှု စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် မုန်တိုင်းထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်အလား ပေါ့ပါးစွာ ပျံသန်းသွားပြီး လင်းလက်သွားခဲ့၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မီးခိုးငွေ့တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံသန်းသွားကာ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် မည်သူကမျှ သူ၏ အရိပ်အယောင်ကို မဖမ်းမိနိုင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင်၊

ကူချူတုန်းသည် ယွင်ရှို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ချထားလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် ဓားကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ပျံသန်းသွားကာ ပြပွဲခန်းမ၏ အပေါ်ထပ်မှ ဝရန်တာသို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်သွားပြီး ဘေးတိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ ရုတ်တရက် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ မီးတောက်များမှာ အနီရောင်ဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထူးဆန်းသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပါရှိကာ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို ပုံပျက်သွားစေသည့် ပြင်းထန်သော အပူကို ဖြာထွက်နေပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ ဓားသွားမှာ အပိုင်းအစ တစ်ရာနှစ်ဆယ့်ရှစ်ခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားခဲ့၏။အပိုင်းအစ တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား ရှည်လျားသော မီးတောက်အမြီးများကို ဆွဲချထားပေသည်။

အပိုင်းအစ တစ်ခုစီသည် ပစ်လွှတ်လိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်ရှသော ကြက်ခြေခတ်ပုံ ဓားစွမ်းအင် အများအပြား၊ ဒါဇင်ချီ၍ပင် ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် လှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် အမြန်နှုန်းများဖြင့် လေထဲတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ယက်လုပ်ကာ လေချွန်သံဖြင့် လေထုကို ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပေသည်။

လေထဲသို့ ခုန်တက်နေသော ရှန်ကွမ်းရှန် မှာ

ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏ သူ၏ ထူးခြားသော ပေါ့ပါးသည့် သိုင်းပညာဖြင့်ပင် ဓားစွမ်းအင် ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ရှောင်လွှဲ၍မရသော ပိုက်ကွန်ကို လုံးဝ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ နောက်သို့သာ ဆုတ်နိုင်တော့သည်။

ရှန်ကွမ်းရှန် ၏ ပုံရိပ် ပြုတ်ကျလာချိန်မှာပင် အောက်မှ နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကို အမှန်တကယ် ပြသနေသော ရှန်ကွမ်းရှန် သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလာသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုအလား ပြုတ်ကျလာစဉ် အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲသွားသော အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ လေကို ရှူသွင်းလိုက်သော ပူဖောင်းငါးတစ်ကောင်အလား ဖောင်းကားလာကာ ရေစီးကြောင်းကို ဆန့်ကျင်၍ သုံးပေခန့် မြင့်တက်လာခဲ့ပေသည်။

ကူမော့၏ လက်ဝါးရိုက်ချက် မရောက်လာခင်မှာပင် သူ၏ ခါးမှာ အရေခွံခွာနေသော မြွေတစ်ကောင်အလား ခန့်မှန်းရခက်စွာ လိမ်ကောက်သွားပြီး ညဇီးကွက်တစ်ကောင်အလား ပေအတော်များများ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့၏။ ရိုက်ခတ်မိသော နေရာတွင် အပြာရောင် အုတ်ခဲများမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားပြီးနောက် လေထဲတွင် ရေခဲစလင်းများအဖြစ် စုစည်းသွားကာ ပန်းပွင့်များ ရွာကျလာသကဲ့သို့ နေရောင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေပေသည်။

ဤထူးခြားသော ပေါ့ပါးသည့် သိုင်းပညာ ပြသမှု တစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို ပေါ့ပါးသည့် သိုင်းပညာ ဆရာတစ်ဆူဟူသော ဘွဲ့ကို ရရှိစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

သို့သော် ရှန်ကွမ်းရှန် သည် လှည့်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ကူမော့သည် လေထဲတွင် ရပ်နေပြီး လွင့်မျောကာ နေပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ နေရောင်အောက်တွင် လေမတိုက်ဘဲ လွင့်မောနေပေသည်။

ရှန်ကွမ်းရှန် သည် သူကိုယ်သူ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ပေါ့ပါးသည့် သိုင်းပညာ၌ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်စာရင်းဝင်ဟု ယူဆထားသော်လည်း ဤအရာကိုမူ မစွမ်းဆောင်နိုင်ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ အမြင်မှားနေသလားဟုပင် သံသယဝင်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ကူမော့သည် အဝေးမှနေ၍ လက်ချောင်း ခြောက်ချောင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူ မျက်တောင်မခတ်နိုင်ခင်မှာပင် မမြင်ရသော ဓားစွမ်းအင် ခြောက်ခုက ပိုးသားကို ဆုတ်ဖြဲသကဲ့သို့ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့၏။

ရှန်ကွမ်းရှန် သည် ရှောင်တိမ်းရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် လိမ်ကောက်လိုက်သော်လည်း အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းက သူ၏ ခြေလက်များကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး သွေးများက အပြာရောင် အုတ်ခဲများပေါ်သို့ ပန်းထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ကူမော့သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ရှန်ကွမ်းရှန် ၏ ဗိုက်ပေါ်သို့ တုံးအသော "ဘန်း" အသံနှင့်အတူ နင်းချလိုက်ရာ သူ၏ အောက်ပိုင်း သွေးကြောဆုံကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက လက်နှစ်ချောင်း ညွှန်ပြကာ ဓားစွမ်းအင် နှစ်ခုကို ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှင့် ရှန်ချွဲ သွေးကြောဆုံ အသီးသီးကို တိုက်ခိုက်ကာ သူ၏ အထက်နှင့် အောက် သွေးကြောဆုံများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး တဏှာရူး နတ်ဆိုး ရှန်ကွမ်းရှန် ကို လုံးဝ ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ရှန်ကွမ်းရှန် ၏ ခြေလက်များ ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် သူသည် ယခုအခါ လုံးဝ ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်၏။

ဤသူသည် ကူမော့ ချက်ချင်း မသတ်ခဲ့သော အလိုရှိသည့် ရာဇဝတ်ကောင် အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဤအတွက် အကြောင်းရင်း နှစ်ချက် ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ရှန်ကွမ်းရှန် သည် ကူမော့က အလွယ်တကူ သေခွင့်မပေးသင့်ဟု ခံစားရသော အလိုရှိသည့် ရာဇဝတ်ကောင် အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဒုတိယအချက်မှာ ရှန်ကွမ်းရှန် နှင့်အတူ ရှိနေသော အဖွဲ့သည် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် ၏ အရိုးကျုံ့ပြီး အသားအရည်ပျော်ဝင်စေသော ရုပ်ဖျက်နည်းစနစ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အသုံးပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်ကွမ်းရှန်ကမူ ၎င်းကို အသုံးမပြုထားသဖြင့် သူသည် ချင်းယဲ့ကျောင်းတော် နှင့် ပူးပေါင်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး သူတို့အကြောင်း သဲလွန်စများကို သူ့ထံမှ ရရှိနိုင်ကောင်း ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

...

ရှုပ်ထွေးပုံရသော ဤအရာအားလုံးသည် တကယ်တော့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထပ်ခိုး ဝရန်တာပေါ်ရှိ ကူချူတုန်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူမက ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားစာခံများ ဖမ်းရန် ပြင်ဆင်နေသော ပြပွဲခန်းမထဲရှိ အခြား လုပ်ကြံသူ နှစ်ဦးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

မူးဝေနေစဉ်အတွင်း အပိုင်းအစ ၁၂၈ ခုသည် ဥက္ကာပျံမိုးတစ်ခုအလား လေထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး လျင်မြန်သော လေချွန်သံနှင့်အတူ ပျံသန်းသွားခဲ့ပေသည်။

လုပ်ကြံသူ နှစ်ဦးမှာ ဓားစွမ်းအင်နှင့် မီးတောက်နေသော အပိုင်းအစများ၏ လွှမ်းမိုးနေသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။ သူတို့ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အပေါက်များ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားပြီး အသားစများ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားကာ အရိုးစု လေးခုသာ မတ်မတ်ရပ်လျက် ကျန်ရစ်တော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အရိုးစု နှစ်ခုမှာ ပြိုကွဲသွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ကူချူတုန်းသည် ခန်းမထဲသို့ လွင့်မျောသွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ယွင်ရှို့ကို ထိန်းကိုင်လိုက်သည်။ သူမ မလဲကျစေရန်အတွက် အတွင်းအား အနည်းငယ်ကို သူမထံ တိတ်တဆိတ် ပို့လွှတ်ပေးလိုက်၏။

ယွင်ရှို့က ကူချူတုန်းကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ် တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ဆေးလုံး အနည်းငယ်ကို လောင်းချပြီး မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော ဧည့်သည်များကို အတင်းအကျပ် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး တည်ငြိမ်ကြပါ... ခင်ဗျားတို့ အားလုံး မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ သူရဲကောင်းကူး နဲ့ သခင်မလေးကူး တို့ ဒီမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စိတ်ချလို့ ရပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အောက်ထပ်က ပြပွဲခန်းမကို ဆင်းသွားကြပါ..."

ဧည့်သည်အားလုံးကို အောက်ထပ်ရှိ ပြပွဲခန်းမသို့ အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ယွင်ရှို့သည် သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်တော့၏။

ကူချူတုန်းက ယွင်ရှို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နောက်ထပ် အစစ်အမှန်ချီ တစ်စီးကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ မင်ယွိ အစစ်အမှန်ချီ သည် ကုသရာတွင် အံ့မခန်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပြီး ယွင်ရှို့မှာ လျင်မြန်စွာ အသက်ရှူမှန်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် ကူချူတုန်းက ယွင်ရှို့ကို ဆိုလိုက်သည်

"သခင်မလေးယွင်... ခင်ဗျားရဲ့ အထည်အလိပ် ပြပွဲက မပြီးသေးဘူးဆိုတော့ ခင်ဗျား တာဝန်ယူဖို့ လိုတယ်... ပြီးတော့ တဏှာရူး နတ်ဆိုး အဖမ်းခံရပြီဆိုတာကို တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ကို အကြောင်းကြားဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်ဖို့လည်း လိုတယ်..."

"အိုကေ..."

ယွင်ရှို့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက အောက်ထပ်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားပြီး ကူမော့ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့၏

သူတို့ နှစ်ဦးအတူ နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေသော်လည်း တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်သော ရှန်ကွမ်းရှန် ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူ၏ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် အော်ဟစ်သံများကို ကြားသောအခါ ကူချူတုန်းက လျှောက်သွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆိုလိုက်သည်

"အစ်ကို... သူ့ရဲ့ သွေးကြောဆုံကို ဘာလို့ ဖျက်ဆီးလိုက်တာလဲ... အဲဒါက သူ့တစ်သက်လုံးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုလေ... သိုင်းသမား တစ်ယောက်အတွက် သွေးကြောဆုံ ဖျက်ဆီးခံရပြီး ကျင့်ကြံမှုတွေ ဆုံးရှုံးသွားတာထက် သေရတာက ပိုကောင်းပါသေးတယ်..."

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"တခြား နည်းလမ်း မရှိဘူးလေ... ဒီကောင်ရဲ့ ပေါ့ပါးတဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်း မြင့်တယ်... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုသာ ဖျက်ဆီးမခံရရင် မမျှော်လင့်ထားတာတွေ ဘာမှ ဖြစ်မလာဘူးလို့ အာမမခံနိုင်ဘူး..."

ကူချူတုန်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် ညည်းတွားနေသော ရှန်ကွမ်းရှန် ကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်

"သူ့ရဲ့ သွေးကြောဆုံကို ငါတို့ မဖျက်ဆီးသင့်ဘူး... သူ့ရဲ့ အတွင်းအားနဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်က ပိုအားကောင်းမှာပဲ... ဖြည်းဖြည်းချင်း လှီးဖြတ်တဲ့ အချိန်မှာ သူက နောက်ထပ် ဓားချက် ထောင်ပေါင်းများစွာကိုတောင် ခံနိုင်ရည် ရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ်..."

ရှန်ကွမ်းရှန်: "???"

မင်းက ငါ့ကို သနားနေတာလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ!

...

မကြာမီမှာပင် ထုံထိုက်ခရိုင် အစိုးရနှင့် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများ ရောက်ရှိလာကြ၏။ တရားဝင် လွှဲပြောင်းပေးအပ်သည့် စာရွက်စာတမ်းကို ကူမော့ထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးခြင်း]

[ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း ကို ရရှိပါသည်]

[ယခု ရယူမည်လား]

...

ကူမော့က ဆုလာဘ်ကို ရယူလိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း ၏ ကျင့်ကြံမှု ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများနှင့် မရှိမဖြစ် နည်းစနစ်များက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးအလား ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။နားလည်ရခက်သော သွေးကြောဆုံတိုင်းနှင့် ရှုပ်ထွေးသော သွေးကြောတိုင်းမှာ ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။

ဤခံစားချက်မှာ သာမန် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း သည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ သိုင်းပညာများမှာ ပူပင်ကင်းမဲ့ခြင်း အခြေအနေ ဟုခေါ်သော အခြား အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သိုင်းပညာတိုင်းတွင် မတူညီသော အခြေအနေတစ်ခု ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မင်ယွိကျင့်စဉ် ကို တတ်မြောက်ပြီးနောက် တစ်ဦးသည် ဝူကျိရှူရာ၊ ယီကျင်း နိဗ္ဗာန် နှင့် တန်မန် ရှောင်ယောင် အခြေအနေများသို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တူကူး ဓားကွက်ကိုးကွက် သည် သိုင်းကွက် မရှိခြင်းက သိုင်းကွက်ရှိခြင်းထက် ပိုကောင်းသည် ဟူသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဤ ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း သည် ပူပင်ကင်းမဲ့ခြင်း အခြေအနေ ဖြစ်ပေသည်။

ပူပင်ကင်းမဲ့ခြင်း အခြေအနေ ဆိုသည်မှာ တကယ်တော့ တာအိုဘာသာတွင် တက်လှမ်းခြင်း အခြေအနေ တစ်မျိုး ဖြစ်ပေ၏။

ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း သည် ကောင်းကင်ပိုးကောင် အသွင်ပြောင်းခြင်း မှ ဆင်းသက်လာပြီး တာအိုဘာသာ၏ ဘိုးဘေး ကျောင်းတော်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဝူတန်ဂိုဏ်း ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သဘာဝကျကျ ၎င်းသည် အလေးချိန်နှင့် ကန့်သတ်ချက်များမှ ကင်းလွတ်ကာ လွင့်မျောပြီး ကျော်လွန်နေသော အခြေအနေများဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာရှိသည့် တာအို အခြေအနေတစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီး ဤကမ္ဘာရှိ ချီကျင့်ကြံသူများ ရှာဖွေသော ကျော်လွန်မှုနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပေသည်။

သေချာသည်မှာ ကျော်လွန်မှုဆိုသည်မှာ သဘောတရားတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျော်လွန်မှု အခြေအနေမှာမူ အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲတွင် နူးညံ့မှုဖြင့် ခွန်အားကို ကျော်လွှားနိုင်စွမ်းနှင့် အနည်းဆုံး အားထုတ်မှုဖြင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို လွှဲဖယ်နိုင်စွမ်းအဖြစ် ဖော်ပြပေသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် နားလည်မှုဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်၏။

ကူမော့သည် သူ၏ အမျိုးမျိုးသော အတွင်းအားများကို မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေမည့်နည်း စနစ် ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ရန် အစီအစဉ်အတွက် ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း ကို အလွန် လိုချင်နေခဲ့သည်။ အသားများ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း၊ နှလုံးနှင့် သွေးကြောများကို ပြန်လည်ပုံသွင်းခြင်းနှင့် အတွင်းအင်္ဂါငါးခုကို ပြန်လည် ရှင်သန်စေခြင်း အပါအဝင် ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း ၏ ကုသနိုင်စွမ်းများက အတွင်းအား အများအပြား တိုက်ခိုက်မိသောအခါ သွေးကြောများနှင့် သွေးကြောဆုံများ ပျက်စီးခြင်းကို ကာကွယ်ပေးရန် မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေမည့် စနစ် အတွင်း အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင်၊

မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးအမြတ် တစ်ခု ရှိသေးသည်: သူသည် ကောင်းကင်ပိုးကောင်နတ်သိုင်း ကို အသုံးပြုသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မည်သည့် အစိတ်အပိုင်းမှမဆို ပိုးချည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပစ်လွှတ်နိုင်ပေသည်။ ဤပိုးချည်၏ ခွန်အားမှာ သူ၏ အတွင်းအားနှင့် ဆက်စပ်နေ၏။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူ၏ အတွင်းအားကို အသုံးပြုသောအခါ မာကျောမှုမှာ သံမဏိထက်ပင် ကျော်လွန်နိုင်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လျှို့ဝှက်လက်နက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်နှင့် ညီမျှပေသည်။ ထို့အပြင် သူသာ သူ၏ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုပါက ပိုးချည်မှာ ပေဒါဇင်ချီ၍ ပျံသန်းသွားနိုင်ပေသည်။