အခန်း (၂၂၁-၂၂၂)

အပိုင်း ၂၂၁- မြွေကို တွင်းထဲမှ မျှားခေါ်ခြင်း( အပိုင်း ၃ )

ခရိုင်ဝန်၏ အမိန့်အရ စစ်သားများ လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ရှေ့တန်းရှိ လှံကိုင်စစ်သားများက သူတို့၏ လှံများကို စောင်းလျက် မြှောက်လိုက်ကြရာ လှံဖျားများမှာ အေးစက်စွာ တောက်ပနေပြီး လှံတောကြီးတစ်ခုအလား မီးခိုးများအတွင်းသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချီတက်လာကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာဖုံးတပ် လူများမှာ သူတို့၏ ကံဆိုးမှုကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေကြသည်။ သူတို့၏ စစ်ဆင်ရေး မစတင်မီ ယမန်နေ့ညက မြို့တွင်း၌ ဂိုဏ်းအချင်းချင်း တိုက်ပွဲများ အပြင်းအထန် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ခရိုင်ဝန်က မြို့စောင့်စစ်သား ရာပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ အဓိကရုဏ်းကို နှိမ်နင်းခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိရှိထားကြ၏။ ယနေ့ သူတို့ လှုပ်ရှားရန် အချိန် အလွန်နည်းပါးကြောင်းကိုလည်း သူတို့ သိထားကြသည်။ သူတို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ခရိုင်ဝန်က သူ၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ချက်ချင်းပင် မျက်နှာဖုံးတပ် ခေါင်းဆောင်က အခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ အကယ်၍ သူတို့ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေပါက မီးခိုးများ ကင်းစင်သွားပြီး ပြည်သူများ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သူတို့သည် အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ခရိုင်စစ်သား ရာပေါင်းများစွာက အပြင်ဘက်မှနေ၍ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့သည် ရှန်းကွမ်ရှန်းကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ရုံသာမက လူအုပ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိတော့ဘဲ ထိုနေရာမှာတင် အားလုံး သေဆုံးသွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မျက်နှာဖုံးတပ် ခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည် "ဆုတ်..."

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် လူများမှာ မီးခိုးဗုံးများ ပစ်ပေါက်လျက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ မီးခိုးတိမ်တိုက်သစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့သည် ထူးဆန်းသော အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ ထူးခြားသော အရိုးကျုံ့ အသွင်ပြောင်းပညာကို အသုံးပြု၍ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြားသို့ ချက်ချင်း ရောနှောသွားကာ အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့များနှင့် ကျောက်ချုံးယွဲ့တို့၏ ပိတ်မိနေသော မျက်နှာဖုံးတပ် သုံးလေးယောက်မှာ ထွက်ပြေးရန် လမ်းမရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ လည်ပင်းကို ကိုယ်တိုင် လှီးဖြတ်ကာ အဆုံးစီရင်သွားကြရာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားပြီး လျင်မြန် ပြတ်သားစွာ သေဆုံးသွားကြ၏။

...

လမ်းမရှည်ကြီးပေါ်တွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို မီးခိုးများကြားမှ အလျင်အမြန် ဖောက်ထွက်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး၊ လျှူချန် ခရိုင်ရဲမှူးနှင့်အတူ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော စစ်သား အမြောက်အမြားက သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။

ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် အကျဉ်းလှည်းအတွင်းရှိ ရှန်းကွမ်ရှန်းကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်ပြီး အဆင်ပြေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည် "သူ့ကို ခရိုင်အစိုးရရုံးကို အရင် ခေါ်သွားကြ..."

ခရိုင်ရဲမှူးကလည်း သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဆုတ်ခွာရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်များကို ရှင်းလင်းရန် လူတစ်စုကို ချန်ထားခဲ့၏။

ခရိုင်စစ်သားများနှင့် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့များ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး လမ်းမရှည်ကြီးပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာလည်း ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရုပ်ဖျက်ထားသော တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ပညာရှင် အချို့မှာ လူအုပ်ကြားမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိလိုက်ကြချေ။

ယနေ့ အကျဉ်းထောင် ဖောက်မည့် ကိစ္စတွင် တာဝန်များကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲဝေထား၏။ ကူမော့သည် အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ဖောက်ဝင်ရန် ကြိုးစားသော မျက်နှာဖုံးတပ် လူများအပေါ် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ ခြေရာခံ အမှုန့်များကို တိတ်တဆိတ် ကပ်ထားခဲ့သည်။

ဤအလုပ်ကို လုပ်နိုင်သူ အများအပြား ရှိသော်လည်း ကျောက်ချုံးယွဲ့က ကူမော့ကို အထူးတလည် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းသည် အလုံခြုံဆုံးနှင့် အသိခံရရန် အခွင့်အလမ်း အနည်းဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

၎င်းမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့၏။

မျက်နှာဖုံးတပ် လူများမှာ သတိမထားမိခဲ့ကြဘဲ လေးယောက် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် အပြင်ပန်းတွင် အာရုံစိုက်မှုကို ရယူထားပြီး၊ တိတ်တဆိတ်တော့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ ခြေရာခံ ပညာရှင်များကို စောင့်ဆိုင်းနေရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ ထိုပညာရှင်များမှာ ချက်ချင်းပင် အဖွဲ့များ ခွဲကာ အထူး အမှုန့်များကို စတင် ခြေရာခံကြလေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ...

သူတို့၏ ကနဦး ခြေရာခံ လမ်းကြောင်း လေးခုမှာ တစ်ခုတည်းသို့ ဆုံစည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေးငယ်ပြီး လူမသိသူမသိဖြစ်သော တည်းခိုခန်းလေး တစ်ခုကို အတိအကျ ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင်...

ထောက်လှမ်းရေးမှူးများက တစ်ခုခုကို သံသယဝင်လာကြ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ချင်းယဲ့ခန်းမကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများအရ သူတို့၏ အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်အသင့် နားလည်မှု ရရှိထားသည်။ ချင်းယဲ့ခန်းမကို လူနှစ်မျိုး ခွဲခြားထား၏ ။

တစ်မျိုးမှာ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနှင့် နောက်ခံများမှာ လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် အစစ်အမှန် လူသတ်သမားများ ဖြစ်သည်။ ထိုလူသတ်သမားများသည် အခြားသူများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဘဝများအဖြစ် နေထိုင်ကြပြီး သူတို့၏ အစစ်အမှန် သရုပ်ကိုတော့ မသိရချေ။

အခြားတစ်မျိုးမှာ ထုံဖေး ကဲ့သို့သော သိုင်းလောကတွင် ရှင်းလင်းသော အဆင့်အတန်းများ ရှိသော်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ချင်းယဲ့ခန်းမသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ကာ သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေသူများ ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်အတန်း ခိုင်မာသော ချင်းယဲ့ခန်းမ အဖွဲ့ဝင်များသည် အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားလေ့ရှိကြပြီး သူတို့၏ အထက်လူကြီးများ အပါအဝင် အချင်းချင်း၏ သရုပ်မှန်များကို မသိရှိကြချေ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အဆင့်အတန်းများဖြင့် ကိုယ်ပိုင် ဘဝများကို နေထိုင်ကြပြီး ချင်းယဲ့ခန်းမက တာဝန်ပေးသည့် အခါမှသာ ခေါ်ယူခြင်း ခံရသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် လူသတ်သမားများကို ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ တရားဝင် အဖွဲ့ဝင်များဟု သတ်မှတ်ကြပြီး ထုံဖေးကဲ့သို့သော သူများကိုမူ တရားမဝင် အဖွဲ့ဝင်များဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

ယခုအခါ...

"မျက်နှာဖုံးတပ်" လေးယောက်စလုံး တည်းခိုခန်း တစ်ခုတည်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ပထမတန်းစား တည်းခိုခန်း ဟုခေါ်သော တည်းခိုခန်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခင်က အကျဉ်းလှည်းကို လုယူစဉ်က ဤမျက်နှာဖုံးတပ် လူစုမှာ အချိတ်အဆက် မိမိဖြင့် ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်ကို ပေါင်းစပ်စဉ်းစားကြည့်ပါက၊

ခြေရာခံနေသော အရာရှိများမှာ ဤအဖွဲ့သည် ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ လူသတ်သမားများ၊ တရားဝင် အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ပြီး ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ အထက်လူကြီးများနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိနိုင်ခြေ အများဆုံး ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွားကြသည်။ သူတို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တကယ့် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အရာရှိအဖွဲ့သည် လူလေးယောက်ကို သတိမထားမိစေချင်ကြချေ။ သူတို့သည် သာမန် လမ်းသွားလမ်းလာများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အနီးနားရှိ တည်းခိုခန်းများတွင် တည်းခိုရန် သို့မဟုတ် ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ရှာဖွေလျက် ထိုလူလေးယောက် ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ သူတို့၏ မျက်နှာများကို မှတ်သားရန် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဤလူသတ်သမားများမှာ အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်းများ မရှိသော်လည်း ရုပ်ဖျက်ထားသော သာမန်လူများအဖြစ် နေထိုင်ကြ၏။ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားသည်နှင့် သူတို့ကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး သူတို့၏ အဆက်အသွယ်များကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်မည် ဖြစ်ကာ အထက်လူကြီးများဆီသို့ လမ်းစပေါ်လာနိုင်ပြီး ကွန်ရက်တစ်ခုလုံးကို တဖြည်းဖြည်း ခြေရာခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

ထောက်လှမ်းရေးမှူးအဖွဲ့က ပုန်းအောင်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် တည်းခိုခန်းငယ်လေး အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိုင်းဆရာကြီး အများအပြား အပြင်ဘက်၌ ပေါ်လာပြီး တည်းခိုခန်းကို လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

ထောက်လှမ်းရေးမှူးများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

လျူချန်မြို့၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ တည်းခိုနေကြ၏။

ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ အာရုံစိုက်ခံရမှုကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် အကျဉ်းလှည်း လုယူခြင်း ပြဇာတ် ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း သူတို့ မောင်နှမသည် ကျောက်ချုံးယွဲ့နှင့် ချက်ချင်း သွားမတွေ့ခဲ့ကြချေ။

သို့သော် သူတို့က သတိထားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်ချုံးယွဲ့ကိုယ်တိုင်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် လာရှာခဲ့ပြီး မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ချင်းကျိုးပြည်နယ်၏ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ဦးအနက် တစ်ဦး၊ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏

တပ်မှူးချုပ် ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးသူ အဖြစ် နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်ရာ လူအများစုက သူ့ကို သိကြသည်။ သူ ဤကဲ့သို့ ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ကူမော့မှာ သေချာပေါက် ပေါ်လွင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ချင်းယဲ့ခန်းမကိုလည်း သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် အကျိုးအကြောင်းမရှိဘဲ လုပ်ရပ်များကို မလုပ်တတ်ကြောင်း ကူမော့ သိထားသဖြင့် သူ စကားမစမီ ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးသွားတာလား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က အကူအညီမဲ့ဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ဖြေကြားသည်။

"ကျရှုံးသွားတယ်..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ကျရှုံးသွားတာလဲ... ကျွန်တော် ချန်ထားခဲ့တဲ့ သဲလွန်စတွေကို ချင်းယဲ့ခန်းမက လူတွေ သတိထားမိဖို့ မလွယ်ပါဘူး... ခြေရာခံဆေးမှုန့်ကိုများ တွေ့သွားလို့လား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ရှင်းပြလေသည်။

"ဒါက ဆရာကြီးကူရဲ့ အမှား မဟုတ်သလို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခြေရာခံဆေးမှုန့်ကို တွေ့သွားလို့လည်း မဟုတ်ပါဘူး... ကံမကောင်းတာ သက်သက်ပါ၊ အစီအစဉ်က ကြားဖြတ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ဆက်လက်ပြောပြသည်။

"ကျွန်တော်က သူတို့ကို ခြေရာခံဖို့ လူတွေကို တိတ်တဆိတ် လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့က ချင်းယဲ့ခန်းမက လူလေးယောက် တွေ့ဆုံမယ့် တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရောက်သွားကြတယ်... အရာအားလုံးက ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်နေပေမဲ့ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ဘုရားကျောင်းသခင် စုန့်တန်းယန် ကလည်း အဲဒီ တည်းခိုခန်းမှာ သူ့ရဲ့ ရန်သူကို လိုက်ရှာနေတာနဲ့ တိုးသွားတယ်လေ...

ချင်းယဲ့ခန်းမက လူသတ်သမားတွေက အရမ်း ကြောက်တတ်ကြတယ်... တည်းခိုခန်းထဲ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သူတို့ ခံစားမိသွားပြီး သူတို့ ပေါ်သွားပြီလို့ ထင်လိုက်ကြတယ်... ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းက တပည့်တွေက ရုပ်ဖျက်ပြီး ထွက်ပေါက် အားလုံးကို ပိတ်ထားတာကို မြင်တော့ သူတို့က တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က လူတွေလို့ ထင်ပြီး ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကြတော့တာပဲ...

ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းက လူတွေကလည်း ရုတ်တရက် အတိုက်ခံရတော့ အဲဒီလူတွေက စုန့်တန်းယန်ရဲ့ ရန်သူတွေလို့ ထင်ပြီး ပြန်တိုက်ကြတာပေါ့... လူသတ်သမားတွေက စုန့်တန်းယန် ပေါ်လာတာကို မြင်တော့ ချင်းယဲ့ခန်းမရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အခြေအနေ မကောင်းဘူးဆိုတာ သိတာနဲ့ ချက်ချင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားကြတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ကူမော့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းသည်။

"ဒါက အရမ်း တိုက်ဆိုင်လွန်းမနေဘူးလား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က သဘောတူလျက် ဖြေကြားသည်။

"ကျွန်တော်လည်း အရမ်း တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ အဲဒီလို တိုက်ဆိုင်သွားတာပါ... စုန့်တန်းယန် လိုက်ရှာနေတဲ့သူက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းကနေ သစ္စာဖောက် ထွက်ပြေးသွားတဲ့ တပည့်ကြီး တာအိုဆရာရွှမ်ချန် လေ... သူက ဘုရားကျောင်းသခင် နေရာကို ယှဉ်ပြိုင်ရာမှာ စုန့်တန်းယန်ကို ရှုံးသွားလို့ နာကြည်းပြီး စုန့်တန်းယန်ကို သတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ...

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို တခြား တပည့်တစ်ယောက်က သိသွားတော့ အဲဒီတပည့်ကို သတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တာလေ... နှစ်ပေါင်းများစွာ စုန့်တန်းယန်က သူ့တပည့်အတွက် လက်စားချေဖို့ တာအိုဆရာရွှမ်ချန်ကို လိုက်ရှာနေခဲ့တာ၊ မကြာသေးခင်ကမှ သတင်းရခဲ့လို့ လျှူချန်မြို့ကို ရောက်နေတာ ရက်အတော်ကြာပြီ... ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှင်က ရှန်းကွမ်ရှန်းကို မဖမ်းမိခင်ကတည်းက သူက လျှူချန်မြို့ကို ရောက်နေတာပါ...

တိုက်ဆိုင်စွာပဲ တာအိုဆရာရွှမ်ချန် ပုန်းနေတဲ့ တည်းခိုခန်းက ချင်းယဲ့ခန်းမက လူသတ်သမားတွေ ဝင်သွားတဲ့ တည်းခိုခန်း ဖြစ်နေတာကိုး... စုန့်တန်းယန်က အဲဒီမှာ တမင် စောင့်ပြီး အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ရှင်က ရှန်းကွမ်ရှန်းကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းမိမယ်ဆိုတာကို သူ ကြိုမသိနိုင်သလို၊ ကျွန်တော်တို့က ဒီကိစ္စကို အကြောင်းပြပြီး ချင်းယဲ့ခန်းမရဲ့ သဲလွန်စတွေကို ရှာဖွေမယ်ဆိုတာကိုလည်း သူ မသိနိုင်ဘူးလေ..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းကို တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ရှင်းပြလေသည်။

"တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်တာပါ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းတော့ သံသယ ဝင်မိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စုန့်တန်းယန် က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလေ... သူ့မှာ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိသလို အရာအားလုံးကလည်း ယုတ္တိရှိနေတယ်... ဒီတိုက်ဆိုင်မှုလေး တစ်ခုကြောင့် သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ထောင်ချလို့မှ မရတာ...

အဲဒီလိုသာ လုပ်လိုက်ရင် ချင်းကျိုး သိုင်းလောက တစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားမှာပေါ့... ဒီနေ့ စုန့်တန်းယန် ပေါ်လာတာက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ အတည်ပြုနိုင်တယ် ဆိုရင်တောင်၊ သံသယဖြစ်စရာ အခြေအနေတွေ တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင် ခိုင်မာတဲ့ သက်သေ မရှိဘဲ သူ့ကို ကျွန်တော် မထိရဲပါဘူး...

သူက ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဖြစ်ရုံတင်မကဘူး၊ ချင်းကျိုးမှာ ဂုဏ်သတင်းလည်း အရမ်း ကောင်းတာလေ၊ သိုင်းလောကမှာတင် မကဘူး ပြည်သူတွေကြားမှာပါ နာမည်ကောင်း ရှိတယ်... ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းက မကောင်းမှုကို နှိမ်နင်းပြီး ကောင်းမှုကို အားပေးတယ်၊

သိုင်းလောကရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းပေးပြီး ပြည်သူတွေအတွက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီလေ... စုန့်တန်းယန် က ဘာနဲ့မှ မဆိုင်တဲ့ သာမန်လူ တစ်ယောက်အတွက်တောင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို အလွယ်တကူ ပေးလိုက်တဲ့သူမျိုးပါ... သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက သူတော်စင် တစ်ပါးနီးပါးပါပဲ..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ဆက်လက်ပြောသည်။

"သူက ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ဘုရားကျောင်းသခင် ဖြစ်နေလို့ပါ... တကယ်လို့ စုန့်တန်းယန် သာ ဆရာကြီးကူလိုမျိုး လွတ်လပ်တဲ့ သိုင်းသမား တစ်ယောက်သာ ဆိုရင်တော့ ချင်းကျိုး သိုင်းလောကက သူ့ကို ချင်းကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း အဖြစ် သေချာပေါက် သတ်မှတ်ကြမှာပဲ...

ခိုင်မာတဲ့ သက်သေ မရှိဘဲ သူ့ကို ဖမ်းဖို့နေနေသာသာ စွပ်စွဲရင်တောင်မှ အကြီးအကျယ် ဝေဖန်ရှုတ်ချခံရမှာပါ... အဲဒါအပြင် ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း ကိုယ်တိုင်က ဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၊ အဖွဲ့ကြီးလေးခု ထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး သြဇာအာဏာကလည်း ကြီးမားလွန်းတယ်လေ... အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းက တော်ဝင်နန်းတော်နဲ့လည်း တိုက်ရိုက် အဆက်အသွယ် ရှိနေတာပဲ...

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က အရာရှိ တစ်ယောက်အနေနဲ့ အမှုတွေကို စုံစမ်းတဲ့အခါ သံသယစိတ်နဲ့ စုံစမ်းသင့်တာ မှန်ပေမဲ့၊ စုန့်တန်းယန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် နားလည်ထားသလောက်တော့ သူက ချင်းယဲ့ခန်းမနဲ့ ပူးပေါင်းမယ်လို့ မယုံကြည်ပါဘူး... အဲဒီလို လုပ်စရာ အကြောင်းပြချက်လည်း လုံးဝ မရှိဘူးလေ... သူ့အတွက် ဘာအကျိုးအမြတ် ရမှာမို့လို့လဲ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"တပ်မှူးချုပ် ကျောက် ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီသဲလွန်စလေး ပျောက်သွားတာကတော့ နှမြောစရာပါပဲ..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ပြန်လည်ပြောကြားသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ရှန်းကွမ်ရှန်း ရှိနေသရွေ့ အဆင်ပြေပါတယ်... သူ့ဆီမှာ ချင်းယဲ့ခန်းမနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့ သဲလွန်စတွေ ရှိနေတယ်လေ... ဒီနေ့ အခြေအနေအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် သူသိထားတဲ့ သဲလွန်စတွေက တကယ်ကို အရေးကြီးမှာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ချင်းယဲ့ခန်းမက နေ့ခင်းကြောင်တောင် လမ်းမပေါ်မှာ အကျဉ်းလှည်းကို လုဖို့ ဒီလောက်အထိ ကြိုးစားမှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ ရှန်းကွမ်ရှန်းဆီကနေ သတင်းတစ်ခုခု ရနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ အချိုးအကွေ့ တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်။

"အဲဒါက ရှန်းကွမ်ရှန်းဆီမှာ ဘယ်လို သဲလွန်စတွေ ရှိနေလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပေါ့..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီနေ့ ပြန်ပြီး အကွက်ဆင်မယ့် အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားတော့ ချင်းယဲ့ခန်းမက သေချာပေါက် သတိထားနေတော့မှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင် ရှန်းကွမ်ရှန်းရဲ့ သဲလွန်စတွေက ချင်းယဲ့ခန်းမအတွက် တကယ်ပဲ အရေးကြီးနေတယ်ဆိုရင် ချင်းယဲ့ခန်းမက အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သေချာပေါက် ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားဦးမှာပဲ...

ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရင်နည်းလမ်းကိုတော့ ထပ်သုံးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် အရန်အစီအစဉ် အနေနဲ့ ရှန်းကွမ်ရှန်းကို ချန်ယွမ်မြို့ဆီ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပို့နိုင်ဖို့အတွက် လျှူချန်ခရိုင် ရဲမှူးကို တပ်ဖွဲ့တွေ ဦးဆောင်ပြီး လိုက်ပို့ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားပါတယ်... သူရဲကောင်းကူလည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူ လိုက်ခဲ့ပါလား... ခင်ဗျားသာ ရှိနေရင်တော့ ကျွန်တော်တို့က စစ်တပ်ကြီး တစ်တပ်လောက်ကို အားကောင်းသွားမှာပါ..."

ထိုစဉ် တံခါးဝမှနေ၍ ပုံရိပ်တစ်ခု အလျင်အမြန် ဝင်လာ၏။ ၎င်းမှာ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။

"တပ်မှူးချုပ် ကျောက်... ပြဿနာကြီး တက်နေပြီ... တစ်ယောက်ယောက်က ခရိုင်အစိုးရရုံးကို ဖောက်ဝင်လာပြီး ရှန်းကွမ်ရှန်းကို လုဖို့ ကြိုးစားနေတယ်..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လူဘယ်နှစ်ယောက်လဲ..."

အရာရှိက ဖြေသည်။

"တစ်ယောက်တည်းပါ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကူမော့နှင့် ကျောက်ချုံးယွဲ့တို့မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြ၏။ လူတစ်ယောက်တည်းက တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဂဏန်းကျော်နှင့် လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော ခရိုင်စစ်သား ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည့် ခရိုင်အစိုးရရုံးကို ဖောက်ဝင်ကာ အကျဉ်းသားကို လုယူရန် ကြိုးစားနေသည် ဟူ၍။

အရာရှိက ဆက်လက်ပြောပြသည်။

"သူက ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို ဝတ်ထားတယ်..."

ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့လည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားပြီး ခရိုင်အစိုးရရုံးဆီသို့ ဦးတည်သွားကြ၏။

ပျံသန်းနေစဉ် ကူချူတုန်းက ကူမော့ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ကောချန်မိစ္ဆာဓားက ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို ဖောက်နိုင်မလားဟင်..."

ကူမော့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း အဖြေမပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

ဂုဏ်သတင်း အရပြောရလျှင် ကောချန်မိစ္ဆာဓားမှာ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို နှစ်ရာပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ နာမည်မှာ ကန်တိုင်းပြည်တွင်သာမက တစ်နိုင်ငံလုံးတွင်ပါ ကျော်ကြားလှကာ

လောက၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကာကွယ်ရေး သံချပ်ကာများအနက် တစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသည်။ နှစ်ရာပေါင်းများစွာအတွင်း မင်းဆက်များ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သူ မရှိခဲ့ကြောင်း လူသိများသည်။

ကောချန်မိစ္ဆာဓားမှာမူ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် နာမည်ကြီးရန် မဆိုထားနှင့်၊ ချင်းကျိုးပြည်နယ်၌ပင် သိသူ အလွန် နည်းပါးလှသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ကမှ ကူမော့ကြောင့် ချင်းကျိုးပြည်နယ်တွင် အနည်းငယ် နာမည်ကြီးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်း နည်းပါးရခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက ဖန်တီးမှု မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်းနှင့် မကြာသေးမီကမှ သိုင်းလောကသို့ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထက်မြက်မှုနှင့် စွမ်းအား အရပြောရလျှင် ၎င်းမှာ ကူမော့ မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်နက် ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်အထိ ကောချန်မိစ္ဆာဓား မဖြတ်တောက်နိုင်သည့် အရာကို ကူမော့ မတွေ့ဖူးသေးချေ။ နာမည်ကျော် ဓားများပင်လျှင် ၎င်း၏ ရှေ့တွင် တို့ဟူးများအလား ဖြစ်သွားရသည်။

ထို့ကြောင့် ကောချန်မိစ္ဆာဓားနှင့် ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာတို့အနက် မည်သည်က ပိုမို အစွမ်းထက်သနည်း ဆိုသည်ကို ကူမော့ အတိအကျ မဖြေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် ကောချန်မိစ္ဆာဓားအပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာမှာလည်း ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်း ရှိနေသည်။ ကောချန်မိစ္ဆာဓားမှာ ထူးဆန်းသော်လည်း၊ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာမှာလည်း သာမန်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ချေ။

ကူမော့က ဆိုသည်။

"စမ်းကြည့်မှပဲ သိမှာပေါ့..."

...

ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး သူ၏ ခြေထောက်အရိပ်များမှာ ဝေဝါးနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် ပုံပျက်သွားစေပြီး တောင်တန်းများကြားရှိ ကျားတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံအလား စူးရှသော လေခွဲသံများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

သူသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို အများကြီး ကျော်တက်သွားကာ လမ်းများစွာကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းလျက် ခရိုင်အစိုးရရုံးသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ခရိုင်အစိုးရရုံးမှာ လုံးဝ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီး တိုက်ခိုက်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဆယ်ပေကျော် မြင့်မားသော အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူတစ်ယောက်သည် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် မမြင်ရသော စွမ်းအင်ဒိုင်းတစ်ခုအလား ခြောက်ခြားဖွယ် အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ၏ ကြီးမားလှသော လက်များဖြင့် ပန်းကန်လုံးအရွယ်ခန့် ထူထဲသော လှံကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရက်စက်သော အားအင်များဖြင့် ဝှေ့ယမ်းနေ၏။ လှံချက် ထိမှန်ရာ နေရာတိုင်းတွင် ခရိုင်စစ်သားများနှင့် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများ လဲကျသွားကြပြီး သေကြေဒဏ်ရာရမှုများ အလွန် များပြားလှသည်။

သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ မည်သူမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီး အကျဉ်းလှည်းဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ မိုးကြိုးအလား ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ သူက လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်၏။

လက်သီး၏ စွမ်းအားကြောင့် အကျဉ်းလှည်းမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားပြီး ရှန်းကွမ်ရှန်းမှာလည်း ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား လွင့်ထွက်သွားကာ အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ သနားညှာတာမှု လုံးဝ မရှိဘဲ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံ ထိုးချလိုက်ရာ ထိုစွမ်းအားကြောင့် မြေကြီးပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။

ထိုအရေးကြီးသော အချိန်မှာပင် ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် မီးခိုးငွေ့တစ်စအလား ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှန်းကွမ်ရှန်းကို တည်ငြိမ်စွာ ဖမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် အရှိန်ဖြင့် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားကာ သေစေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် သံချပ်ကာဝတ် လူက ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ သူ၏ ရုပ်ထုကြီးမှာ လေးလံပုံရသော်လည်း အလွန်ပင် သွက်လက်လှသည်။ သူက ဇလုံတစ်လုံးအရွယ်ခန့်ရှိသော လက်သီးကြီးကို လွှဲလိုက်ရာ ဝှီး... ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကျောက်ချုံးယွဲ့ဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးချလိုက်သည်။

သူ့ခေတ်သူ့အခါက မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျောက်ချုံးယွဲ့မှာ အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။

သူက လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ခြေထောက်မှာ ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးတစ်ကောင်အလား ကြီးမားလှသော အတွင်းအားများဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အုတ်ချပ်များနှင့် အမိုးပြားများမှာ မမြင်ရသော စွမ်းအားများကြောင့် မုန်တိုင်းငယ်တစ်ခုအလား လွင့်စင်သွားကြသည်။

လက်သီးနှင့် ခြေထောက်တို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားရာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ နားစည်ကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ နားများကို နာကျင်သွားစေသည်။

ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ကျောက်ချုံးယွဲ့မှာ လျှပ်စီးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိကာ တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"တပ်မှူးချုပ် ကျောက်... ဆရာ..."

အပိုင်း (၂၂၂) - ကောင်းကင်ပျံ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ

လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကူညီရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း အချိန်မမီတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သံချပ်ကာဝတ် လူက အလျှော့မပေးဘဲ ရှန်းကွမ်ရှန်းဆီသို့ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လက်သီး ထိမှန်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လှည့်ကာ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွား၏။

သူ ဆုတ်ခွာသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဓားတစ်လက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အနီရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းထိန်သွားပြီး လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာကာ အဆုံးမဲ့သော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လျက် ကျဆင်းလာသော နေမင်းကြီးတစ်ခုအလား သံချပ်ကာဝတ် လူအပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာ၏။

ဓားပေါ်ရှိ မီးတောက်များမှာ ငရဲမီးအလား လှိမ့်တက်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် ပုံပျက်သွားစေသည်။ မိစ္ဆာဓား နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အုတ်ချပ်များနှင့် ကျောက်တုံးများမှာ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်ကို မခံနိုင်ဘဲ ချီချီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ လျင်မြန်စွာ ပျော့ပြောင်း အရည်ပျော်သွားပြီး ချော်ရည်အိုင်များအလား စီးဆင်းသွားကြသည်။

သံချပ်ကာဝတ် လူသည် မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ကန်လိုက်ရာ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားပြီး လေးကြိုးမှ လွတ်ထွက်သွားသော မြားတစ်စင်းအလား လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွား၏။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သွက်လက်မြန်ဆန်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီတာအတော်များများ နောက်ဆုတ်သွားကာ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

သူ ခြေအစုံ ကျသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ သံချပ်ကာများပေါ်တွင် ခြောက်ခြားဖွယ် အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်များက ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုအလား သံချပ်ကာ တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွား၏။ ထိုစွမ်းအင်များမှာ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကို ပုံပျက်သွားစေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ မြေပြင်မှ ခွာကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။ သူ လေထဲ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝှီး ဟူသော အသံနှင့်အတူ အနီရောင် ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား လေထဲတွင် ဝေဝါးသော အရိပ်တစ်ခုသာ ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ သူသည် မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း သူ၏ နက်နဲလှသော အတွင်းအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အာရုံခံမိနေ၏။ ထွက်ပြေးသွားသော သံချပ်ကာဝတ် လူကို သတိပြုမိသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခုတ်ချလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားစွမ်းအင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကို ပုံပျက်သွားစေသည်။ တစ်ခဏမျှ ကောင်းကင်တွင် မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သံချပ်ကာဝတ် လူကို ဝါးမြိုသွားလေသည်။

ဤအစွမ်းထက်လှသော ဓားစွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး အိမ်တစ်လုံးအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွား၏။

ကူမော့သည် သူ၏ တိမ်တိုက်ခုန်ပျံခြင်း ကိုယ်ဖျော့ပညာကို အသုံးပြုကာ လေထဲတွင် ငှက်တစ်ကောင်အလား ဝဲပျံလျက် အလျင်အမြန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သံချပ်ကာဝတ် လူသည် မြေပြင်နှင့် ကပ်လျက် ပျံသန်းနေပြီး မြွေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်စွာဖြင့် လမ်းကြားများအတွင်း မယုံနိုင်လောက်အောင် သွက်လက်စွာ ကွေ့ဝိုက် သွားလာနေ၏။

ကူမော့သည် ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားလျက် အမိုးများပေါ်တွင် ခြေဖျားဖြင့် ဖွဖွလေး ထောက်ကာ ပျံသန်းနေရင်း နောက်မှ လိုက်နေသည်။ သံချပ်ကာဝတ် လူမှာလည်း အင်မတန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့သည် လူနေအိမ်များ ပြည့်နှက်နေသော နေရာမှ လွတ်မြောက်သွားပြီး မြစ်ကမ်းပါးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုနေရာတွင် မြစ်ရေများမှာ ဟိန်းဟောက် ဆူပွက်နေပြီး ရေနောက်လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ကောင်းကင်အထိ မြင့်တက်နေကာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

ကူမော့သည် လေးကြိုးမှ လွတ်ထွက်သွားသော မြားတစ်စင်းအလား မြစ်ကမ်းပါးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူ၏ ကောချန်မိစ္ဆာဓားကို အမြင့်သို့ မြှောက်ကာ ဓားသွားပေါ်ရှိ မီးတောက်များ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေစဉ် သံချပ်ကာဝတ် လူကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ကိုးရိုးကားယား နိုင်ပုံရသော်လည်း အင်မတန် လျင်မြန်လှပေသည်။ ကူမော့ ဓားဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံမိသွားပြီး လေထဲတွင် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ခြေဖျားဖြင့် ဖွဖွလေး ထောက်လျက် မိုးမခ ပန်းပွင့်လေးအလား နောက်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ပျံသန်းသွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ သံချပ်ကာမှနေ၍ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး နက်ရှိုင်းကာ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သတ္တုချင်း ထိခတ်သံအလား နားစည်ကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော ချွမ် ဟူသော အသံကြီး လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

ကောချန်မိစ္ဆာဓားက သံချပ်ကာဝတ် လူကို ထိမှန်သွားရာ မီးပွားများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသွားသည်။

သို့သော်လည်း သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ချေ။ ဓားထိမှန်သွားသော နေရာတွင် မမြင်ရလောက်အောင် သေးငယ်သော အရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ယင်းအစား ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ရှေ့သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ပျံသန်းမှု အရှိန်ကို ပိုမို မြန်ဆန်သွားစေကာ မြစ်ထဲသို့ ထိုးကျသွားလေတော့သည်။ တုံးတိတိ ဗွမ်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ ရေများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားပြီး သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ချက်ချင်းပင် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကူမော့သည် မြစ်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ရပ်လျက် နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သော်လည်း အကူအညီမဲ့စွာ ခံစားလိုက်ရ၏။

သံချပ်ကာဝတ် လူသည် ကုန်းပေါ်တွင် ပျံသန်းခဲ့သည့် အရှိန်အတိုင်း ရေထဲတွင်လည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ရေစီးကြောင်းနှင့်အတူ အဝေးကြီးသို့ ထွက်ပြေးသွားနိုင်ကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိနေသည်။

သူ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ဤထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာမှာ တကယ့်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလွန်းသည်၊ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနိုင်သည်၊ ကုန်းပေါ်တွင် ပြေးနိုင်သလို ရေထဲတွင်လည်း ကူးနိုင်သဖြင့် ကုန်း၊ ရေ၊ လေ သုံးမျိုးစလုံး အသုံးပြုနိုင်သည့် စွမ်းရည် ရှိနေပေသည်။

...

ကူမော့သည် သူ၏ သိုင်းပညာကို ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း သံချပ်ကာဝတ် လူနောက်ကို လိုက်ရန် ရေထဲသို့ ဆင်းရလောက်အောင်တော့ မမောက်မာခဲ့ချေ။ တစ်ဖက်လူက ရေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း သူကတော့ ရေကူးတတ်ရုံမျှသာ ရှိပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ရေရှောင်မန္တန်များကိုလည်း မတတ်ကျွမ်းပေ။

ထို့ကြောင့် သံချပ်ကာဝတ် လူ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို သူ အကူအညီမဲ့စွာဖြင့်သာ ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့၏။

ကူမော့ လှည့်အပြန်တွင်...

လူနေရပ်ကွက်ဘက်မှ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူ အချို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ တပ်မှူးက အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဆရာကြီးကူ... အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီသံတုံးကြီးက ထွက်ပြေးဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေပြီး ကျွန်တော်နဲ့ မတိုက်ဘူးလေ... ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို မတားနိုင်လိုက်ဘူး၊ သူက မြစ်ထဲ ခုန်ချသွားတယ်..."

တပ်မှူးက ရှင်းပြလေသည်

"တစ်ဖက်လူက လမ်းကြောင်းကို ကြိုပြီး သေချာ စီစဉ်ထားတာပါ... ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာက ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းနိုင်၊ ရေကူးနိုင်ပြီး မြေလျှိုးနိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ သံချပ်ကာဝတ်စုံ တစ်ခုပါ... သူက အဝေးကြီးအထိ ကူးနိုင်သလို သူ့အထဲမှာ လျှို့ဝှက်နည်းပညာတွေနဲ့ ရှားပါး ရတနာတွေ အများကြီး ပါဝင်တယ်လေ... အဲဒါအပြင် သံချပ်ကာ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ရှားပါး ရတနာတွေနဲ့ ဖန်တီးထားတာဆိုတော့ သူကသာ တကယ် ထွက်ပြေးချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို ဖမ်းဖို့ အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်..."

ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"မင်းက ဒီ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ အကြောင်း တော်တော် သိနေပုံရတယ်နော်..."

တပ်မှူးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"မသိလို့မှ မရတာ... ဘုန်းတော်ကြီးစုန့်က ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို ချင်းယဲ့ခန်းမဆီ ပေးလိုက်ကတည်းက ချင်းယဲ့ခန်းမက အဲဒါကို သုံးပြီး ကိစ္စတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့လို့ ကျွန်တော်တို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့အတွက် ပြဿနာတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့ရတာလေ...

လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က အကျဉ်းထောင် ဖောက်ခံရတဲ့ ကိစ္စကလည်း ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို ဘယ်လိုမှ ဖျက်ဆီးလို့ မရခဲ့လို့ နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်တော်တို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ဟာသတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရတာပဲ... အဲဒီလို ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပါတယ်၊ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့တာပါ...

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ဘုန်းတော်ကြီးစုန့် ကိုတောင် အထူး ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာခိုင်းခဲ့ရတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာက ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ရတနာတစ်ခုလေ... ပြီးတော့ ဘုန်းတော်ကြီးစုန့်က ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ဘုရားကျောင်းသခင် အနေနဲ့ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ အကြောင်းကို အသိဆုံးပဲ မဟုတ်လား..."

ကူမော့က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသည်

"ဘုန်းတော်ကြီးစုန့်မှာ ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်း ရှိလို့လား..."

တပ်မှူးက ရှင်းပြလေသည်

"အချိန်ဆွဲပြီး အင်အားကုန်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ... ဘုန်းတော်ကြီးစုန့်ရဲ့ အဆိုအရ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်တဲ့... သူကိုယ်တိုင်လည်း လုံးဝ နားမလည်သလို လေ့လာဖို့အတွက်လည်း မဖြုတ်ရဲဘူးတဲ့... ဒါကြောင့် သူကလည်း ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ အကြောင်း ဘာမှ မသိဘဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ဘယ်လို သုံးရမလဲ ဆိုတာကိုပဲ သိတာပါ...

ဘုန်းတော်ကြီးစုန့် ပြောတာကို အခြေခံပြီး ကျွန်တော်တို့ စဉ်းစားလို့ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ပေါ်လာတော့မယ်ဆိုတာ ကြိုသိထားပြီး အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ သံကြိုးတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားကာ ငါးနဂါး တိုက်ပွဲဝင်ဝင်္ကပါ ကို သုံးပြီး သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင် ဖမ်းဖို့ပဲ...

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာမှာ စွမ်းအင် အကန့်အသတ် ရှိလို့ပဲ... သူက အသုံးပြုသူ ဆက်တိုက် ထည့်သွင်းပေးနေတဲ့ စစ်မှန်သောချီ အပေါ်မှာ မှီခိုနေရတာလေ... သိုလှောင်ထားတဲ့ စစ်မှန်သောချီ ကုန်သွားတာနဲ့ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာက ဓားနဲ့ လှံတွေကိုပဲ ကာကွယ်နိုင်တဲ့ သံခွံကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းသွားမှာပါ..."

ကူမော့က နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်

"အော်... ဒီလိုကိုး..."

ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာက သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားရခြင်းမှာ ၎င်းကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ကူမော့ ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။ အတွင်းအား ဆရာကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို သံချပ်ကာက သိရှိထားပုံရပြီး အချိန်ဆွဲ တိုက်ခိုက်ရမည့် တိုက်ပွဲမျိုးကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ပြဿနာကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ကူမော့သည် လမ်းလျှောက်နေရင်း တပ်မှူးထံမှ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ အကြောင်းကို ထပ်မံ စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။ မကြာမီ သူတို့သည် ခရိုင်အစိုးရရုံးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြ၏။

ရုံးတော်မှာ သွေးနံ့များ ဟောင်နေပြီး ရှုပ်ပွနေသည်။

ကူမော့က ဓားကို ကူချူတုန်းထံ ကမ်းပေးရင်း မေးမြန်းလိုက်သည် "ရှန်းကွမ်ရှန်း ဘယ်လိုနေလဲ..."

ကူချူတုန်းက ကောချန်မိစ္ဆာဓားကို သေချာစွာ ဓားအိမ်သွင်းလိုက်ပြီး ဖြေကြားသည်

"သူ မသေသေးဘူး... ကံကောင်းသွားတယ်... သူ့ကို ထည့်ထားတဲ့ အကျဉ်းလှည်းက အေးစက်တဲ့ သံမဏိနဲ့ လုပ်ထားတာဆိုတော့ အဲဒီသံချပ်ကာဝတ် လူရဲ့ လက်သီးချက် အရှိန်အများစုကို အကျဉ်းလှည်းက စုပ်ယူသွားတာလေ... ပြီးတော့ အစီအစဉ် စလုပ်တုန်းက တပ်မှူးချုပ် ကျောက်က ရှန်းကွမ်ရှန်း လုပ်ကြံခံရမှာ စိုးလို့ သူ့ကို သံချပ်ကာ အင်္ကျီ အထူး ဝတ်ခိုင်းထားတာကလည်း တကယ်ပဲ သူ့အသက်ကို ကယ်လိုက်တာပဲ..."

ကူမော့က ထပ်မံမေးမြန်းသည်

"တပ်မှူးချုပ် ကျောက် ကော ဘယ်လိုနေလဲ..."

ကူချူတုန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"တပ်မှူးချုပ် ကျောက်ကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်... အဲဒီ သံချပ်ကာဝတ် လူရဲ့ လက်သီးချက်ကို အလျင်စလို ကာကွယ်လိုက်ရလို့ နည်းနည်းလေးပဲ ဒဏ်ရာရသွားတာပါ... သတင်းကောင်း တစ်ခုလည်း ရှိတယ်... ချင်းယဲ့ခန်းမက သူ့ကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားတာ ကျရှုံးသွားတော့ ရှန်းကွမ်ရှန်းက ဒေါသထွက်သွားတယ်... အခုတော့ သူက နှိပ်စက်ခံရမယ့်အစား မြန်မြန်သေချင်တယ်ဆိုပြီး ချင်းယဲ့ခန်းမရဲ့ သဲလွန်စတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီလေ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုသည်

"ဘာ ဒေါသထွက်တာလဲ... သူ ကယ်တင်ခံရဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိသွားလို့ နှိပ်စက်မခံချင်တော့တာပါ... တပ်မှူးချုပ် ကျောက်က စစ်ဆေးမေးမြန်းတုန်းကတည်းက မြင်ပြီးသားပါ... ရှန်းကွမ်ရှန်းက အမာခံလူစားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး... ချင်းကျိုး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ တပ်မှူးချုပ်နဲ့ စကားပြောချင်တယ်ဆိုတာက အချိန်ဆွဲပြီး ချင်းယဲ့ခန်းမက သူ့ကို လာကယ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့ လုပ်တဲ့ ယာယီအစီအစဉ်တစ်ခု သက်သက်ပါ... အခု ချင်းယဲ့ခန်းမက သူ့ကိုတောင် နှုတ်ပိတ်ဖို့ ပြင်နေပြီလေ... အဲဒါက ကျရှုံးသွားပေမဲ့ ရှန်းကွမ်ရှန်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်တာပဲ... ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် သူက နှိပ်စက်မှု မျိုးစုံကို ခံရတော့မယ်ဆိုတာ သူတို့ သိကြတာကိုး..."

မကြာမီ...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ခရိုင်အစိုးရရုံးရှိ ဝင်းငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ရှန်းကွမ်ရှန်းသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ပါးစပ်ကို ဟလျက် ရုံးစေတစ်ဦးက သူ့ကို ဝိုင်တိုက်ပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသည်။ အခြား ရုံးစေတစ်ဦးကလည်း တူကိုကိုင်ကာ ရှန်းကွမ်ရှန်းက အမူအရာပြသည့် အခါမှသာ အစားအစာများကို ခွံ့ကျွေးနေ၏။

ရှန်းကွမ်ရှန်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် ကူမော့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ လျှောက်လာပြီး ဦးညွှတ်လျက် ဆိုသည်

"သူရဲကောင်းကူ... အချိန်မီ ရောက်လာလို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ရှန်းကွမ်ရှန်း နှုတ်ပိတ်ခံလိုက်ရနိုင်တယ်..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ နဲ့ ထွက်ပြေးသွားတာတော့ နှမြောစရာပဲ..."

သူ ပြန်လာစဉ် လမ်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျောက်ချုံးယွဲ့အား ကူမော့က ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို မဖမ်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း သတင်းပို့ပြီး ဖြစ်သည်။ ကျောက်ချုံးယွဲ့က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ဒါက ဆရာကြီးကူ ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ... အဲဒီ ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်က ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို ထိန်းချုပ်ပြီး ချင်းကျိုးမှာ မောက်မောက်မာမာ လုပ်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီလေ... သူ့ကို မြင်တာနဲ့တင် ထွက်ပြေးသွားတာ ဒီတစ်ခါပဲ မြင်ဖူးတော့တယ်... ယွင်ကျိုးပြည်နယ် သူရဲကောင်းရဲ့ အရှိန်အဝါက သိုင်းလောကက မိစ္ဆာတွေကို ဟန့်တားရာမှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းပါတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"အဲဒီ ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်က အရမ်း မောက်မာတာလား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"အရမ်းကို မောက်မာတာပေါ့... ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာရဲ့ စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်က ပြဿနာရှာချင်တဲ့ အချိန်တိုင်း လာပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားတတ်တာပဲ...

ခုနက ခင်ဗျား မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က အရာရှိ ဆယ်ဂဏန်းလောက်နဲ့ ခရိုင်စစ်သား လေးငါးရာလောက် ရှိနေတာတောင် သူက ပင်မတံခါးကနေ တစ်ယောက်တည်း ဝင်လာပြီး လူတွေကို သတ်ကာ နှုတ်ပိတ်ဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြိုးစားခဲ့တာလေ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါက ရှန်းကွမ်ရှန်းဆီမှာ ချင်းယဲ့ခန်းမနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အလွန် အရေးကြီးတဲ့ သဲလွန်စတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြသနေတာပါပဲ... မဟုတ်ရင် ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်က ကိုယ်တိုင် လာပြီး နှုတ်ပိတ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူချူတုန်းက ဝိုင်နှင့် အစားအစာများကို ခွံ့ကျွေးခံရင်း ဇိမ်ကျနေသော ရှန်းကွမ်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းလိုက်သည်

"တပ်မှူးချုပ် ကျောက်... ဒီကောင်က ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ရှင်းပြလေသည်

"သူသိထားတဲ့ သဲလွန်စတွေကို မပြောပြခင် နောက်ဆုံး အနေနဲ့ စားသောက်ချင်တယ်လို့ တောင်းဆိုထားလို့ပါ..."

ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ဆိုသည်

"သူက ခွံ့ကျွေးတာတောင် ခံနေသေးတယ်..."

ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရှန်းကွမ်ရှန်းက ခေါင်းကို စောင်းလျက် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီး ပြန်ပြောသည်

"မိန်းကလေးကူ... ကျွန်တော်လည်း ဒီညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခမပေးချင်ပါဘူး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ယောကျ်ားကြီး နှစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို အစာခွံ့ကျွေးနေတာကို ဘယ်သူက ကြိုက်မှာလဲ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခြေတွေ လက်တွေ အားလုံးကို ခင်ဗျားအစ်ကိုက ချိုးထားတာလေ... ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ..."

ကူချူတုန်းမှာ ထိုအခါမှ သတိရသွားပြီး အားနာစွာဖြင့် ဆိုသည် "တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ မေ့သွားလို့ပါ..."

ရှန်းကွမ်ရှန်းက မျက်လုံးကို ကလယ်ကလယ် လုပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားလေသည်။

ဝင်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် အစာစားပြီးသွားသော ရှန်းကွမ်ရှန်းက ဖြည်းညင်းစွာ စကားစတင်လိုက်သည်

"တပ်မှူးချုပ် ကျောက်... ခင်ဗျား ချင်းယဲ့ခန်းမနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတွေကို ဘာလို့ ရှာမတွေ့ခဲ့လဲ ဆိုတာ သိလား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပါတော့..."

ရှန်းကွမ်ရှန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ဆိုသည်

"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချင်းယဲ့ခန်းမမှာ အမိန့်ပေးတဲ့သူတွေနဲ့ အကောင်အထည်ဖော်တဲ့သူတွေက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မသိကြလို့ပဲ... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အမိန့်တွေကို ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ သူတွေကလည်း ဒေသတွင်းမှာ သြဇာအာဏာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေချည်းပဲ ဖြစ်နေလို့ပါ...

ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် လျှူချန်မြို့ တောင်ဘက်လမ်းမှာ သာမန် ဖိနပ်ချုပ်သမား ဘဝနဲ့ နေထိုင်နေတဲ့ ချင်းယဲ့ခန်းမ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ရှိနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူက အမိန့်ရတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ အရိုးကျုံ့ အသွင်ပြောင်းပညာ ကို သုံးပြီး တခြားလူတစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်သွားတာလေ... အလားတူပဲ၊

အမိန့်ပေးတဲ့သူကလည်း ရုပ်ဖျက်ထားတာပါပဲ... တစ်နည်းပြောရရင် အမိန့်ပေးတဲ့သူရော၊ အမိန့်ကို လက်ခံတဲ့သူရော နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မသိကြဘူးလေ... ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် အစကတည်းက ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ အမိန့်ပေးတဲ့သူတိုင်းက ဒေသတွင်းမှာ အဆင့်အတန်းရှိပြီး အရိုးကျုံ့ အသွင်ပြောင်းပညာ ကို သုံးနိုင်တဲ့သူတွေချည်းပါပဲ...

ချင်းယဲ့ခန်းမက ဘယ်လောက်အထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေလဲ ဆိုတာကို ခင်ဗျား ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးကြည့်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီလူတွေက ယုံကြည်ရလောက်တဲ့ အဆင့်အတန်းတွေနဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို ပေါ်လာနိုင်တယ်... ဥပမာ ဒီနေ့ အကျဉ်းထောင် ဖောက်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ပေါ့... သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်က လူကလည်း လမ်းမပေါ်မှာ ယုံကြည်ရလောက်တဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခုနဲ့ ပေါ်လာခဲ့မှာ သေချာတယ်...

သူတို့က လူဘယ်နှစ်ယောက် သေသွားလဲ၊ ဘယ်နှစ်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လဲ ဆိုတာကို အတိအကျ သိနေတာလေ... အဲဒီ အဆက်အသွယ်က ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားသင့်တာ... ချင်းယဲ့ခန်းမက လူတွေအားလုံးက ရူးသွပ်နေကြတာကို ထည့်မပြောတော့ပါဘူး... သူတို့က လူနည်းနည်းလေးပဲ ရှိပေမဲ့ ချက်ချင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်တတ်ကြတယ်...

သူတို့ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းမိမှာ မဟုတ်သလို၊ ဖမ်းမိရင်တောင် သူတို့ဆီကနေ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဘာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ကျွန်တော် ချင်းကျိုး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ တပ်မှူးချုပ် လျိုရွှော့ဟုန် ရဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ချင်းယဲ့ခန်းမက ကယ်တင်ခဲ့တာပါ...

ကျွန်တော့်ကို ကယ်ခဲ့တဲ့လူက ရုပ်ဖျက်ထားပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုကို မေ့နေခဲ့တယ်... အဲဒါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို သူမရဲ့ အနံ့ကနေတစ်ဆင့် မှတ်မိနိုင်စွမ်းပဲ... တိုက်ဆိုင်စွာပဲ ကျွန်တော်က သူမရဲ့ ရနံ့ကနေတစ်ဆင့် သူမ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်လေ..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"ဘယ်သူလဲ..."

ရှန်းကွမ်ရှန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"လေပြင်းဓား ရှောင်လျဲ့ ရဲ့ ဇနီး ချန်ယွီ ပဲ..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

လေပြင်းဓား ရှောင်လျဲ့ ဆိုသည်မှာ ချင်းကျိုးပြည်နယ်တွင် နာမည်ကျော် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ သူရဲကောင်းဆန်မှု၊ မြင့်မားသော သိုင်းပညာနှင့် ဂုဏ်သတင်းတို့ကြောင့် လူသိများသည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ပြီး နာမည်ကောင်း ရရှိထားသူ ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်ကျော်က သူသည် ကွေ့ယွမ်ခရိုင် တွင် လေပြင်းသိုင်းကျောင်း ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အလွန် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူသည် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ကာ သားသုံးယောက် ထွန်းကားခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်သော မိသားစုဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ရာ၊ သိုင်းလောကတွင် ရှာရခက်သော သူတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

ရှန်းကွမ်ရှန်းက ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"အခု နားလည်သွားပြီ မဟုတ်လား... ချင်းယဲ့ခန်းမအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတဲ့ သူတွေက သေမင်းတမန်အဖွဲ့ဝင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ယဲ့ရှောင်းလိုမျိုး ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ရှိနေတဲ့ သူတွေချည်းပဲ... သူတို့က အမိန့်ကိုပဲ နာခံကြတာဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေ အားလုံးက သူတို့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သေချာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သြဇာအာဏာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေချည်းပဲလေ...

ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် စုံစမ်းလို့ ရမှာလဲ... လက်အောက်ငယ်သားတွေ ကိုယ်တိုင်တောင် သူတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိကြဘူးလေ... ကျွန်တော် ယွမ်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီးကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ဆန္ဒမရှိခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ချင်းယဲ့ခန်းမ အပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ကျေးဇူးတွေကို ကျွန်တော် မငြင်းနိုင်ခဲ့ဘူးလေ... ဒါပေမဲ့ ဒီစစ်ဆင်ရေးက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိထားလို့၊ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ချင်းယဲ့ခန်းမက ကျွန်တော့်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး စွန့်ပစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့တာပါ...

ဒါကြောင့် စစ်ဆင်ရေး မစခင်မှာ ချန်ယွီ ဟာ ချင်းယဲ့ခန်းမက အဖွဲ့ဝင်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်လို့ တမင် ပြောပြခဲ့တာပါ... အင်း... နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော် ချင်းယဲ့ခန်းမကို အထင်ကြီးလွန်းသွားခဲ့တာပါပဲ... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှတဲ့ ချင်းယဲ့ခန်းမက ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ဖို့ သေချာပေါက် နည်းလမ်းရှိမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က ဒါပဲလား... ချန်ယွီရဲ့ သရုပ်မှန်ကို သိပြီးနောက်မှာ ရှောင်မိသားစုဆီ ကျွန်တော် တိတ်တဆိတ် သွားခဲ့သေးတယ်...

ချင်းယဲ့ခန်းမမှာ ချန်ယွီရဲ့ အဆင့်အတန်းက အတော်လေး မြင့်ရမယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမဆီမှာ တပ်မှူးအဆင့်ရှိတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ကိုးယောက် ရှိနေပြီး၊ ပေ့တိုခရိုင် ရဲ့ ခရိုင် ကိုးခုမှာ ပြန့်ကျဲနေလို့ပဲ... သူမက ပေ့တိုခရိုင် တစ်ခုလုံးက ချင်းယဲ့ခန်းမကို တာဝန်ယူထားတာ ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပြောရဲပါတယ်... သူမက အလွယ်တကူ စွန့်ပစ်လို့ ရတဲ့ သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး... သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ပေ့တိုခရိုင် တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ချင်းယဲ့ခန်းမရဲ့ ဖြန့်ကြက်မှုတွေကို သက်ရောက်မှု ရှိနေတာလေ...

အဲဒါကြောင့်ပဲ ချင်းယဲ့ခန်းမက ကျွန်တော့်ကို ကယ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် သတ်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတာပါ... သူတို့က လျှို့ဝှက် သဲလွန်စတွေကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်နိုင်ပေမဲ့ ဒါက အဓိက သဲလွန်စ တစ်ခုဖြစ်နေတော့ အလုံးစုံ ဖြတ်တောက်ဖို့ အချိန်ယူရတာလေ... သူမဆီမှာ တပ်မှူးအဆင့်ရှိတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ကိုးယောက် ရှိနေတယ်..."

ထို့နောက် ရှန်းကွမ်ရှန်းသည် ချန်ယွီ၏ လက်အောက်ငယ်သား ကိုးဦး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြလေသည်။ ဤလူကိုးဦးမှာ မတူညီသော အဆင့်အတန်းများ ရှိကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ သက်ဆိုင်ရာ ခရိုင်များတွင် သြဇာအာဏာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးမှာ ဒေသခံ ခရိုင်ဝန်ပင် ဖြစ်လေသည်။