နဂါးသိုက်ကိုပြန်ပြီး မင်းကို သတ်မယ်

"တွေ့လား၊ မင်းတို့က ထူးထူးခြားခြားဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်တဲ့ အရူးတွေချည်းပဲလို့ ငါ အမြဲပြောခဲ့တယ်မလား" ဟု နဂါးဘုရင်က ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

ရှည်လျားသေးငယ်သော ဓားသည် ချီယန်ရှန်း၏ ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ အဝါရောင်မြူခိုးပုံရိပ်၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ဝါးမြိုသွားခဲ့လေ၏။

သို့တိုင်အောင် ယဲ့ကျိုး၏ နားထဲတွင် လှောင်ပြောင်နေသောအသံတစ်သံကိုသာ ကြားလိုက်ရ၏။

"ငါ့ညီအစ်ကိုတွေကိုတော့ ငါ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့သားအရင်းငါ့မျက်စိရှေ့မှာ သေသွားတာကိုတောင် ငါ သည်းခံနိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းတို့ဆီမှာ ငါ အနိုင်မယူနိုင်စရာဘာရှိလို့လဲ"

ကြမ်းတမ်းသောလှောင်ပြုံးသံနှင့်အတူ၊ လုံလောက်သောအင်အားများကို စုဆောင်းပြီးနောက်၊ မြစ်တစ်စင်းထက်ပင် ကျယ်ဝန်းသော နဂါးနတ်ဆိုး၏ အမြီးကြီးသည် ရိုက်ခတ်လာပြီး ယဲ့ကျိုးကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ စီးဆင်းနေသောအလင်းတန်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကင်းမဲ့နေသည့် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူကို အခြားသော ပြောင်းပြန်တောင်တန်းတစ်ခုဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်ခြင်းပင်။

ဝုန်း

ပြိုကျနေသော ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် ယဲ့ကျိုး၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဝတ်ရုံမှာ အမှတ်အသားမထင်နိုင်လောက်အောင် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အရိုးကျိုးခြင်းနှင့် ကြွက်သားများစုတ်ပြဲခြင်းသည် အသေးအဖွဲကိစ္စသာဖြစ်သည်။ သေစေနိုင်သော အန္တရာယ်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများက သူ၏ တာအိုဝိညာဉ်၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခုကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်စားနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အသားအရေကို ပင့်ကူမျှင်များကဲ့သို့ နီရဲသောအမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိထားသော်လည်း၊ ယဲ့ကျိုး သည် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ခဲ့ဘဲရှေ့သို့သာ ငေးမောကြည့်နေခဲ့၏။

နှစ်သိန်းချီသောဆုတ်ယုတ်မှုများအပြီးတွင် သူ၏ ဓားသည် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်စွာသံချေးတက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အတိတ်က ချင်းကျောင်းယန်ထံမှ အမိန့်တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် လုံလောက်ခဲ့သည်။ ချီယန်ရှန်းသာမက ချင်းကျောင်းယန် ကိုယ်တိုင်အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရလျှင်ပင်၊ သူ ယဲ့ကျိုးသည် တစ်ချက်မျှလှည့်ကြည့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ကိုယ်ပိုင် တွေးခေါ်မှုများ စတင်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဓားတစ်လက်အတွက်မူ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အပြစ်တစ်ခုပင်။

ယဲ့ကျိုး သည် ရှန်းယီဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ တိုးလျကာ မပီမသဖြစ်နေခဲ့၏။

"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်..."

အခြားတစ်ဖက်မှ ပြင်ဆင်ထားမှုမှာ၊ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဖန်တီးထားသော ပြီးပြည့်စုံသည့်အခွင့်အရေးသည် ချီးကျူးထိုက်လှပြီး နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းထက်ပင် အဆတစ်ရာ ပို၍ကောင်းမွန်လှပေသည်။

တစ်ခုတည်းသော အမှားမှာ သံချေးတက်နေသော၊ အသုံးမကျသည့် ဓားတစ်လက်ကို ယုံကြည်မိခြင်းပင်။

ချီယန်ရှန်းသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်ဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် အမြစ်တွယ်နေသကဲ့သို့ ရပ်တန့်နေခဲ့၏။

"..."

ရှန်းယီ သည် သူ၏ လက်ဖဝါးအောက်ရှိ နဂါးခေါင်းသည် ရူးသွပ်စွာတုန်ခါနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ အထွတ်အထိပ် မရဏကမ္ဘာ သည် နဂါးအိုကြီး၏ သတိတရားအများစုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ မျှော်မှန်းထားမှုထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

၎င်းကို ဤမျှကြာရှည်စွာဖိနှိပ်ထားရခြင်းကပင် သူ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း၊ ဤစီနီယာ နှစ်ဦးသည် တကယ်တမ်းတွင် အတော်လေးကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ အကူအညီသာ မပါခဲ့လျှင်၊ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်သည် နဂါးသိုက် မှ ထွက်ခွာလာခဲ့လျှင်ပင် အတားအဆီးမရှိ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ဦးမည်။

"ဟူး"

ရှန်းယီသည် ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ထိုလူနှစ်ဦးဘက်သို့ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ချီယန်ရှန်း နှင့် ယဲ့ကျိုးတို့၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အကြည့်များအောက်တွင်၊ လူငယ်လေးသည် ဖြည်းညှင်းစွာသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲါသည်။ ထို့နောက် သူသည် ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ရွှေရောင်သင်္ကေတဆန်းကြယ်ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

"ဂါး..."

ရူးသွပ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် သည် နောက်ဆုံးတွင်ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ် မရဏကမ္ဘာမှ အကြမ်းပတမ်း ပြေးထွက်ချေ၏။

ယခုအချိန်တွင် သုံးဦးစလုံးကို ဤနေရာ၌ သတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေသော်လည်း၊ ၎င်းက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုကိုမျှမပြသခဲ့ပေ။

ပြင်းထန်သော အသက်ရှင်သန်လိုစိတ်ကြောင့် တွန်းအားပေးခံရကာ၊ ၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ နဂါးသိုက်သို့ ပြန်သွားရန်သာဖြစ်ပေသည်။

"ရှန်းယီ..."

ယဲ့ကျိုး၏ စကားလုံးများမှာ ဗလုံးဗထွေးဖြစ်နေပြီး မပီမသဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများက သူ၏ နောင်တနှင့် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမှုတို့ကို ဖော်ပြနေလေ၏။

ရှန်းယီ မည်သည့်အရညများတွေးနေသည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိပုံရသော်လည်း၊ သူ့ကို တားဆီးရန်မူ လုံးဝ အင်အားမဲ့နေခဲ့သည်။

ဤနန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်သည် တကယ်ပင် နဂါးဘုရင်ကို ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်ရန်ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။

မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ၏ ထိန်းချုပ်ထားမှုသာ မရှိလျှင်၊ ဤငါးရှဉ့်အိုကြီးသည် ဒဏ်ရာများရထားလျှင်ပင် နဂါးသိုက်သို့ သေချာပေါက်ပြန်ရောက်သွားနိုင်ပါလိမ့်မည်။

ထို့နောက်တွင် နဂါးသိုက်၏ အထောက်အ‌ပံ့ရှိနေသော ငါးရှဉ့်အိုကြီးကို ရှန်းယီက မည်သို့ရင်ဆိုင်မည်နည်း။

"မြန်မြန်... သူ့ကို တားလိုက်..."

"..."

ပုံမှန်အားဖြင့် ဒေါသထွက်လွယ်သော ယဲ့ကျိုးထံမှ ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသဖြင့် ချီယန်ရှန်းမှာ ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့၏။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်များကြောင့်၊ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤပြဿနာကို ဆက်လက်ကြီးထွားလာစေရန် သူ ခွင့်မပြုနိုင်တော့ပေ။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ယဲ့ကျိုးကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့၏။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ချီယန်ရှန်း၏ ပုံရိပ်မှာ အတင်းအကျပ်ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပါသည်။

ရှန်းယီ သည် တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်၏ အောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ တောင်တစ်လုံးကို ရင်ဆိုင်နေရသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြင့် နဂါးနတ်ဆိုး၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာကန်ကျောက်လိုက်လေသည်။

မိုးနှင့်မြေတို့သည် ပြောင်းပြန်လန်သွားသည့်အလားဖြစ်သွားပြီး၊ ပင်လယ်ပြင်သည် လှိုင်းလုံးများထကြွလာခဲ့၏။

ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဧရာမပုံရိပ်ကြီးသည်၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အင်အားကြီးမားမှုအောက်တွင် ရေထဲမှဝုန်းကနဲ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပေ၏။

ရှန်းယီ သည် ဓားရိုးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ နက်မှောင်သောရွှေရောင်ဓားသွားသည် ကုန်းမြေနှင့် ရေပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့၏။

သူ၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး၊ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကာလက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်သင်္ကေတပါအနက်ရောင်ဓားသွားသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ တဖြန်းဖြန်းမြည်သံနှင့်အတူ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲချလိုက်လေသည်။

သွေးများနှင့် ကလီစာများပန်းထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်အမိုးခုံးတစ်ခုလုံးကို တောက်လောင်နေသောအနီရောင်အဖြစ် ဆေးဆိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

တစ်ခဏမျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ၊ ရှည်လျားသော ဓားကိုကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရှန်းယီသည် ရေပြင်ပေါ်သို့ခုန်ထွက်လာပြီး၊ ထွက်ပြေးနေသော နဂါးအိုကြီးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

"ငါ ဘာကိုသုံးပြီး သူ့ကို တားရမလဲ"

ပုံရိပ်နှစ်ခုစလုံး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင်၊ ချီယန်ရှန်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ယဲ့ကျိုး သည် ပြန်လည်မဖြေကြားခဲ့ဘဲ၊ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို နာကျင်စွာ မှိတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်။ ငါတို့က ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မလုပ်နိုင်ဘဲ နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်တိုင်းကို အဆုံးမရှိ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေရုံသက်သက်ပါပဲ"

"ဒါက... ဒုတိယမြောက် တစ်ယောက်ရှိနေပြီ"