ငါရှုံးလို့မရဘူး

တန်းရှန့်ကျွင်း ဦးဆောင်သော မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် မှ ဂိုဏ်းချုပ်သုံးဦးတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့၏ တည်ကြည်လေးနက်နေသောမျက်နှာများသည် သာမန်ဟန်လုပ်ပြသနေခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ယင်းအစား သူတို့သည် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ ရှေ့တွင် လေးနက်သောအမူအရာများဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ကာ၊ ရေပြင်၏ အဆုံးသတ်ရှိရာ အဝေးဆီသို့ ငေးမောကြည့်နေကြ၏။

ထိုနောက်တွင် ကပ်လျက်ရှိနေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ချီယန်ရှန်း၏ ဖေးမကူညီမှုဖြင့်၊ ယဲ့ကျိုး သည် သူ၏မတ်မတ်ရပ်နေနိုင်သော အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းရန် အသည်းအသန်ကြိုးစားနေရလေသည်။ သို့သော်လည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်ဝတ်ရုံနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဒဏ်ရာများက သူ၏ ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေကိုဖော်ပြနေခဲ့၏။

ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ အထက်ရှဆုံးဓားတစ်လက်အနေဖြင့်၊သူသည် အားနည်းချက်ကို မထုတ်ပြသင့်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ဤအရာက မလိုအပ်သော ထိတ်လန့်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ၊ ဂိုဏ်းချုပ်များထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ဤကိစ္စကို စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံ မရပေ။

ယင်းက အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ဖော်ပြနေသည်၊ တောင်ပိုင်းဟုန်သည် ဤဓားကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်တော့ခြင်းပင်။

ရှေ့တည့်တည့်ရှိ ရန်သူ့ခြိမ်းခြောက်မှုအားလုံးကို ရှင်းလင်းသုတ်သင်ပြီးဖြစ်ရာ၊ သူတို့ကို ဟန့်တားရန် ဓားတစ်လက်မလိုအပ်တော့ပေ။

ဤသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ အကြီးအကဲများ နှင့် တပည့်များအားလုံးသည် တစ်စုံတစ်ရာကို စတင်သံသယဝင်လာကြပြီး၊ သူတို့ မူလကခံစားခဲ့ရသော ရယ်စရာကောင်းသည့် ခန့်မှန်းချက်များကို အတည်ပြုလိုက်နိုင်သဖြင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများမှာ အပြန်အလှန်လှုပ်ရှား မြင့်တက်လာကြလေသည်။

ခဏအကြာတွင်၊ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူသံများမှလွဲ၍ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏တောင်တန်းများ တစ်လျှောက်တွင် မည်သည့်အသံမျှမကြားရတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း၌ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းတွင် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည့် ကျိကျင့်ရှီးသည် အေးစက်ပြီးနတ်မိမယ်နှင့်တူသော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ၊ သူမ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် လူတိုင်း၏အာရုံစိုက်မှုကို ရယူနိုင်လေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ၊ အကြည့်များအားလုံးသည် သူမ၏ ဘေးနားဆီသို့သာ စုရုံးရောက်ရှိနေကြ၏။

ယခင်က ကျင်းပခဲ့သော သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံတွင်၊ နန်ယန်၏ ဝတ်ရုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားသော ထိုကျင့်ကြံသူလူငယ်လေးသည် ကောင်းကင်အဆင့် လှေကားထစ်များကို ကျက်သရေရှိစွာ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ နောက်ကျောတွင် တာအိုပေါင်စည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူခြောက်ဦးတို့က ထောက်ခံပေးထားလျက်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့်တိုင်၊ သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအဖြစ် တရားဝင်ဖြစ်တည်မှုကို သံသယဝင်နေသူ အချို့ရှိနေခဲ့သေးသည်။ လျူရှင်းရှန်း၏ သေဆုံးမှုကသာ လူတိုင်းကို ယုံကြည်သွားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ၊ သွေးများစွန်းထင်းနေသော ဝတ်ရုံနက်နှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသောဆံပင်များရှိသည့် ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် စုတ်ချာနေပုံပေါက်နေလေ၏။

သို့သော် သူသည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် အောက်ဘက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင်၊ လူတိုင်းသည် အလိုအလျောက်ပင်သူတို့၏ ခေါင်းများကို ညွှတ်ချလိုက်ကြပေသည်။

"ဟူး..."

သူ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ချီယန်ရှန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး၊ သူ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သောစိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နောက်ဆုံးတွင် လွှတ်ချလိုက်လေတော့သည်။

သူသည် အလျင်အမြန်ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ပထမဆုံးနှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်၏။

"နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ယဲ့ကျိုး အပါအဝင်၊ ကျန်ရှိနေသောဂိုဏ်းချုပ်များသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းလက်များကို မြှောက်ကာအရိုအသေပေးလိုက်ကြပါသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ တောင်တန်းများနှင့် မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်ယံ တစ်လျှောက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သောပုံရိပ်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်နှာများ နီရဲနေလျက်အော်ဟစ်လိုက်ကြလေ၏။

"နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

သူတို့၏ အသံများသည် ကောင်းကင်ယံကိုပင် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ရှန်းယီ၏ နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေသော ကျိကျင့်ရှီးသာလျှင် သူ့ကိုစပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် ပုံမှန်အတိုင်းသာရှိနေသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်ပြီး၊ သေချာစွာကြည့်ရှုလိုက်မှသာ သူ၏ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်တွေ့နိုင်မပါလိမ့်ည်။

ဤအသေးအဖွဲအချက်လေးကပင် ကျိကျင့်ရှီးကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့၏။

ထိုအချိန်ရောက်မှသာ သူမသည် ရှန်းယီ၏ နုပျိုသောအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများအပြင် သူ၌စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော အခြမ်းတစ်ခုလည်း ရှိနေကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

"နောက်ဆက်လုပ်ရမယ့် ကိစ္စတွေကို တိုင်ပင်ဆွေးနွေးဖို့ သူတို့ကိုစုဝေးခိုင်းဖို့လိုအပ်ဦးမလား"

ကျိကျင့်ရှီး သည် ရှန်းယီ၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်လျက် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းသည့်ကိစ္စရပ်များကို အစပျိုးကာ ရှေ့သို့ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်သွားလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ ပုံမှန် အလေ့အကျင့်များအရ၊သူသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်သွားရန်သာ အလားအလာများသော်လည်း၊ ယခုအခါ ရှန်းယီ၏ အဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ရာ၊ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် ခဏတာမျှပိုမိုနေထိုင်ပေးခြင်းကပင် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များအတွက် ကြီးမားသော ခွန်အားတစ်ခု ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

သူမသည် "စုဝေးသည်" ဟူသော ဝေါဟာရကို အသုံးပြုခဲ့၏။

သို့သော် သူတို့အထဲတွင်ပုံမှန်အားဖြင့် အဝင့်ကြွားဆုံးဖြစ်သည့် ယဲ့ကျိုးပင်လျှင် မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှမပြုလုပ်ဘဲ၊ ဤသည်မှာ မှန်ကန်သည်ဟုသာ ခံစားနေခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင်၊ အသက်အရွယ်သည် ဩဇာအာဏာကို မည်သည့်အခါမျှမသတ်မှတ်နိုင်ပေ။

ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ ကြည့်လျှင်၊ ရှန်းယီ သည် ဤမျိုးဆက်ဟောင်းကျင့်ကြံသူများကို များစွာကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်လည်း သေချာမစဉ်းစားရသေးဘူး၊ အခြေအနေကို ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ရှန်းယီက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး၊ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် နန်ယန်ရတနာမြေထဲသို့ လှမ်းဝင်သွားလေသည်။

ကျိကျင့်ရှီး ကိုမူ ထိုနေရာတွင်မှင်တက်စွာ ချန်ရစ်ထားခဲ့လိုက်သည်။

သေချာမစဉ်းစားရသေးဘူး၊ အခြေအနေကို ကြည့်ရဦးမယ် ဟုတ်လား

အခြားသူများအတွက်၊ ဤသည်မှာ သူတို့ကို မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ရှန်းယီပေးသော ဆင်ခြေတစ်ခုအဖြစ် ထင်ရနိုင်သော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျိကျင့်ရှီးကမူ... သူက အမှန်တရားကို ပြောနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။

လူနီးပါးတိုင်းက ဤသည်မှာ ရှန်းယီအချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရေးဆွဲထားခဲ့သောကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့်မဟာဗျူဟာတစ်ခုဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့မဟုတ်လျှင်၊အပ်ကြောင်းတစ်ချက်မျှ မပေါ်စေဘဲ မည်သို့များ ဤမျှပြီးပြည့်စုံစွာ အပြစ်ကင်းစင်နေနိုင်မည်နည်း။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင်အကူအညီမဲ့မှုကြောင့် ချက်ချင်းလက်ငင်းလုပ်ဆောင်လိုက်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်လော။

ဤအရာအတွက် ကျိကျင့်ရှီးသည် ရှန်းယီကို အထင်မသေးခဲ့ပေ၊ ယင်းအစား သူမသည် လူငယ်လေးကို ပို၍ပင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ယူဆမိသွား၏။ ထို့အပြင် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် သနားကြင်နာမှုများ ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။

အကူအညီမဲ့စွာဟန်ဆောင်ခြင်းသည် ရှန်းယီ ခံစားနေရသောကြီးမားလှသည့် ဖိအား၏ သက်သေပင်။

အမှားအယွင်းလေးတစ်ချက်မျှခွင့်မပြုနိုင်သော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအပေါ်မှ ကြိုးပါးပါးလေးပေါ်တွင်လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏အသက်အိုးအိမ်များကို ထမ်းပိုးထားရသည့် ထိုကဲ့သို့သောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျိုးသည်၊ သာမန်လူများခံနိုင်ရည်ရှိမည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဤအတွေးဖြင့် ကျိကျင့်ရှီး သည် ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ရှန်းယီသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာမူ လူစုမခွဲချင်ကြသေးဘဲ ဧည့်ကြိုစင်မြင့်ဆီသို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ၊ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြဆဲပင်။

...

နန်ယန်ရတနာမြေ ၊ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ပင်မခန်းမကြီး။

အမဲလိုက်ရာမှပြန်လာသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှန်းယီသည် ခန်းမထဲတွင်ထိုင်နေပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကုသနေလေသည်။

အစောပိုင်းက ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊သူသည် ခက်ခက်ခဲခဲရရှိထားသော ဤတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကိုများစွာ ပို၍ နှစ်သက်လေ၏။

အကြည်လင်ဆုံးသော အတွေးများကသာ အမှားအယွင်းများမပြုလုပ်မိစေရန် သူ့ကို တားဆီးပေးနိုင်မည်။

ယခုအခါ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ မိုးမြေဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို နောက်ဆုံးတွင်ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ မသေမျိုးတစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် သူ သွားရမည့် ခရီးမှာများစွာ ဝေးကွာနေသေးသည်။

ထို့အပြင် သူ့တွင် အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်တည်းသာ ရှိလေ၏။

အကယ်၍ သူသာကျရှုံးသွားခဲ့ပါက၊ ဟုန်ကျယ် မသေမျိုးသည် မသေမျိုးစွမ်းအင်ကို ခိုးယူနိုင်သည့် သူ၏ ထူးဆန်းသောစွမ်းရည်အကြောင်းကို မသေမျိုးခုံရုံးသို့ သေချာပေါက် ပြန်လည်သတင်းပို့ပေလိမ့်မည်။

သေမျိုးကမ္ဘာကို အထင်သေးစွာငုံ့ကြည့်တတ်ကြသော ထိုမြင့်မြတ်သည့်ဖြစ်တည်မှုများက သူ့အပေါ်တွင်ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မည်သို့ ရှုမြင်ကြမည်ကို မသေချာသဖြင့်၊ ရှန်းယီတွင် ယခုအချိန်၌ ထို မသေမျိုးခုံရုံးဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် ဗဟုသုတမျှမရှိသေးပေ။

သို့သော် သူသည် အဆိုးရွားဆုံးသောအခြေအနေကို အမြဲတစေထည့်သွင်းစဉ်းစားလေ့ရှိသည့် အကျင့်ရှိလေ၏။

"ငါက နိုင်မှပဲရမယ်၊ ရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး"

ရှန်းယီသည် သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန်မရှိတော့ကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။

ဤအတွေးနှင့်အတူ၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အကြောက်တရားမရှိတော့ရုံသာမက၊ ပို၍ပင်နက်နဲတည်ငြိမ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ သူငယ်အိမ်ထဲမှ နက်ရှိုင်းစွာဖုံးကွယ်ထားသော မတည်ငြိမ်မှုအနည်းငယ်နှင့် ခွဲခြားသိမြင်ရန်ခက်ခဲလှသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒအရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ ရှိနေလေတော့သည်။