အခန်း (၁၁၂၇-၁၁၂၈)
Vol. 65 Ch. 1127-1128
အခန်း (၁၁၂၇) နမိတ်ဖတ်ခြင်း
အမည်းရောင်သန်းနေသောအပြာရောင်အမြီးမီးတောက်များက နက်ရှိုင်းသောအာကာသဟင်းလင်းပြင်မှ ဆန့်ထွက်လာပြီး မှောင်မိုက်နေသောစကြဝဠာကို အလင်းရောင်ယူဆောင်လာပေးသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းက ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ကို ပတ်လမ်းလှည့်နေသော မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏ ဆိပ်ကမ်းတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူတို့တွင် ပျင်းရိသောခေါင်းဆောင်တစ်ဦးရှိသော်လည်း မျောလွင့်နဂါးကျွန်းက ကျွန်းငါးကျွန်းနှင့် နေထိုင်သူသန်းတစ်ရာနီးပါးအထိ တိုးချဲ့နိုင်ခဲ့ဆဲဖြစ်သည်။ အများစုမှာ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်မှ လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ခြင်းက ရေပင်လယ်ဖက်ဒရေးရှင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ခံရမည်ဟုဆိုလိုသော်လည်း မျောလွင့်နဂါးကျွန်းက အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်မရှိသော ကြားနေကျွန်းဖြစ်သောကြောင့် ပို၍လွတ်လပ်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့က အိမ်နှင့်နီးနေသေးချိန်တွင် ဂလက်ဆီလူမှုအဖွဲ့အစည်းကို တွေ့ကြုံခံစားနိုင်သောကြောင့် ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သော အားလပ်ရက် ခရီးစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယင်းက မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏ ခရီးသွားလုပ်ငန်းကို အလွန်တိုးတက်လာစေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။
ဘလက်စတားစစ်တပ်ယာဉ်တန်းက ပင်မဆိပ်ကမ်းတွင် ရပ်နားလိုက်ပြီး ရေတွက်၍မရသော လူများ၏အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းရရှိသွားသည်။ ဟန်ရှောင်းက ဘလက်စတား စစ်တပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လက်အောက်ငယ်သားတစ်စုနှင့်အတူ အခန်းထဲမှထွက်လာသောအခါ လူများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချက်ချင်းပြုံအုံသွားကြသည်။
“တကယ်ပဲ ဘလက်စတားပဲ”
“လူကြီးမင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ဂုဏ်ယူစေတယ်”
“ကျွန်တော့်ကို လက်မှတ်လေးထိုးပေးလို့ရမလား။ ကျွန်တော့်အဘိုးက လူကြီးမင်းကို အရမ်းချစ်တာ”
ဟန်ရှောင်းသည် လူအုပ်ကြီး၏ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲသွားသည်။
ဆူညံသောအော်ဟစ်သံများကို ကြားရပြီး လူတိုင်းထံမှ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ခံစားရသောအခါ ဟန်ရှောင်းက သူ၏ဂန္ထဝင်အပြုံးကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ၎င်းက အတော်လေးထိရောက်ပြီး လူအုပ်ကြီးကို ပို၍ပင်စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။
ထိုနေရာရှိ လူအများစုမှာ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်တွင် မွေးဖွားခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။ သူတို့က ငယ်စဉ်ကတည်းက ဘလက်စတားအကြောင်းကို သင်ကြားခဲ့ရပြီး အားလုံးနီးပါးက ဘလက်စတားကို လေးစားအားကျသူများဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက စကြဝဠာလူမှုအဖွဲ့အစည်းများ၏ မြှင့်တင်ပေးမှုကြောင့် သူ၏ဂုဏ်သတင်းက အလွန်အပြုသဘောဆောင်လာသည်။ သူ့ကို ရေပင်လယ်ဂြိုလ်၏ လူများက အရာအားလုံးကို စွမ်းဆောင်နိုင်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ကြလုနီးပါးပင်။ ဤအချိန်တွင် အချိန်အတော်ကြာစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော မျောလွင့်နဂါးကျွန်းစစ်သည်များက လျှောက်လာကြပြီး လူအုပ်ကိုခွဲကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
ဂျန်နီက ခံစားချက်မဲ့သောမျက်နှာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမက မည်သည့်ခံစားချက် သို့မဟုတ် ရိုးသားမှုမျှ လုံးဝမပါဝင်သောလေသံဖြင့် “မျောလွင့်နဂါးကျွန်းမှ ကြိုဆိုပါတယ်၊ လူကြီးမင်းဘလက်စတား”
“ငါ့ကို အဲဒီလောက်ကြိုဆိုနေပုံမရဘူးနော်” ဟန်ရှောင်းက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ အရမ်းဝမ်းသာနေတာပါ” မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားလျက် သူမက ဘေးသို့ဖယ်ကာ ကျေးဇူးပြု၍ ဟူသောအမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ “ကျွန်မနောက်က လိုက်ခဲ့ပါ”
သူတို့နှစ်ဦးက သူတို့၏လက်အောက်ငယ်သားများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ဆိပ်ကမ်းပေါ်ရှိလူအုပ်ကြီးမှာ သူတို့အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်ကျန်ရစ်နေကြသည်။ လူအတော်များများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားလည်သောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဘလက်စတားနှင့် အေးမီစ်တို့၏ အတင်းအဖျင်းများက ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်းတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ ပြန့်နှံ့နေခဲ့ပြီး ရေပင်လယ်ဂြိုလ်တွင်မူ ပို၍ပင်ဆိုးရွားသည်။ အားလုံးနီးပါးက ထိုအကြောင်းကို သိကြသည်။
အစကတည်းက ၎င်းစတင်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုရှိသည်။ ဘလက်စတားက မျောလွင့်နဂါးကျွန်းသို့ မကြာခဏလာလည်လေ့ရှိပြီး နဂါးဧကရီက သူမ၏အခြေစိုက်စခန်းကို ဘလက်စတား၏ မိခင်ဂြိုဟ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဘာမှမရှိဘူးဟု ပြောမည်ဆိုပါက ရေပင်လယ်ဂြိုလ်မှ လူတစ်ယောက်ကမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။
ဟန်ရှောင်းနှင့် ဂျန်နီတို့က ရှေ့မှလျှောက်ကာ အခြားသူများကို လမ်းတစ်လမ်းပြီးတစ်လမ်း ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့ပြီး ရေတွက်၍မရသော လမ်းသွားလမ်းလာများထံမှ စိတ်လှုပ်ရှားသောအကြည့်များကို လက်ခံရရှိကာ ဟိုဟိုဒီဒီ စကားစမြည်ပြောနေခဲ့ကြသည်။ ဟန်ရှောင်းက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီနေ့ မင်း စိတ်အခြေအနေကောင်းနေပုံရတယ်”
“ဘာလို့ အဲဒီလိုပြောရတာလဲ” ဂျန်နီက တွေးတောလိုက်သည်။
“ငါ့အပေါ် မင်းရဲ့ဆက်ဆံရေးက အရင်ကလောက် မဆိုးတော့ဘူးလေ”
“... ဟွန့်” ဂျန်နီက တိုးညှင်းစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “အကယ်၍ ရှင် သဘောကျတယ်ဆိုရင် ကျွန်မ အဲဒီအတိုင်း ပြန်လုပ်ပေးလို့ရတယ်”
သူမက ဘလက်စတားကို ဘယ်တုန်းကမှ သဘောမကျခဲ့ပေ။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ သူက သူမကို အလုပ်တွေအများကြီးပေးသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ အေးမီစ်ကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မကြာသေးမီကသတင်းများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဂျန်နီက ၎င်းကို ဘယ်တော့မှထုတ်မပြောသော်လည်း သူမက ဘလက်စတားကို အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ်လေးစားသွားသည်။ အကယ်၍ သူမက ဘလက်စတားအပေါ် ဆက်လက်အေးစက်နေမည်ဆိုပါက သူမကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းမွန်စွာခံစားရမည်မဟုတ်ပေ။
“ကျစ်” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မင်း ခေါင်းမာနေတဲ့အချိန်တုန်းက မင်းကို ငါပိုသဘောကျတယ်”
ဂျန်နီက တိတ်တဆိတ်မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို ပြန်ပြောရန် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ဤအချိန်တွင် သူတို့က လမ်းဆုံတစ်ခုသို့ရောက်ရှိသွားပြီး သိပ်သည်းသောခြေသံများအပြင် သတ္တုအချင်းချင်းပွတ်တိုက်သည့် ရှင်းလင်းကျယ်လောင်သောအသံများကိုပါ ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့က လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အမည်းရောင်သန်းနေသောရွှေရောင် သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းစစ်သည်တစ်စုက သူတို့၏ခေါင်းများကို အမည်းရောင်အဝတ်ဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသော မတူညီသည့်လူမျိုးစုများမှ သက်ရှိအချို့ကို တွန်းထုတ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့က သူတို့နှင့်မဝေးသောလမ်းမပေါ်တွင် ကမန်းကတန်းဖြတ်သွားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများက ထိတ်လန့်သွားသကဲ့သို့ သူတို့၏လမ်းမှ ချက်ချင်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။
ဤစစ်သည်များက သူတို့၏မျက်နှာများအပါအဝင် ခေါင်းအစခြေအဆုံး သံချပ်ကာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကြသည်။ သူတို့က လမ်းလျှောက်နေစဉ် သွေးအေးပြီး ရက်စက်သောခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ သူတို့၏ ရင်ဘတ်သံချပ်ကာပေါ်တွင် သင်္ကေတနှစ်ခုရှိသည်။ တစ်ခုမှာ မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ဟန်ရှောင်းတစ်ခါမှမမြင်ဖူးသော သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်သည်။
“အဲဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ငါဒီကိုရောက်တုန်းက သူတို့ကို မြင်ခဲ့ရတာ မမှတ်မိပါဘူး” ဟန်ရှောင်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်သွားသည်။
“သူတို့က မုဆိုးတွေပါ။ သူတို့က မကြာသေးခင်ကမှ ဝီဆန်ဒါ၏ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ကနေ ခွဲထွက်လာပြီး လွတ်လပ်တဲ့ဌာနတစ်ခု ဖြစ်လာတာပါ” ဂျန်နီက အတိုချုပ်ရှင်းပြလိုက်သည်။
အစောင့်အရှောက်ဖြင့်ခေါ်ဆောင်သွားခံရသော သက်ရှိများ၏အဝတ်အစားများပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့နေသောသွေးကွက်များကို မြင်သောအခါ ဟယ်ရီဆင်က “သူတို့က အဲဒီလူတွေကို ဘာလုပ်မလို့လဲ”
သူ အဲဒီလိုမေးလိုက်သည်နှင့် ဟန်ရှောင်းနှင့် ဂျန်နီတို့နှစ်ဦးစလုံးက လှည့်ကာ သူ့ကို ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ဘာ... ဘာလဲ” သူတို့နှစ်ဦး၏ ကြည့်ရှုခြင်းကိုခံရသဖြင့် ဟယ်ရီဆင်က အနည်းငယ်ထိတ်လန့်ပြီး စိုးရိမ်သွားသည်။
ဂျန်နီက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟန်ရှောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘလက်စတား၊ ဒီလူသစ်ကို ရှင် ဘယ်ကနေ ထပ်ခေါ်လာတာလဲ။ သူက ဘယ်အချိန် စကားပြောရမလဲဆိုတာ သိပုံမရဘူး”
“အဲဒီလိုမပြောပါနဲ့။ ဟယ်ရီဆင်က ကလေးကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ သူ ငါ့ကို အများကြီးကူညီပေးခဲ့တယ်” ဟန်ရှောင်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်း အကျင့်ယုတ်နေတဲ့အချိန်ကို ငါသဘောကျတယ်။ အဲဒါက ပိုမှန်တယ်လို့ ခံစားရတယ်”
“ဟွန့်” ဂျန်နီက ဟယ်ရီဆင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ “မင်းက အရမ်းသိချင်နေမှတော့ ငါတို့ သွားကြည့်မယ်လေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သိပ်မဝေးပါဘူး”
“အာ... ရလို့လား” ဟယ်ရီဆင်က ဟန်ရှောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သွားကြည့်ကြတာပေါ့” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခု သူက ဟယ်ရီဆင်၏ သူဌေးဖြစ်နေသော်လည်း အဆင့်မြင့် ကံကောင်းခြင်း အလင်းရောင်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး၏ တောင်းဆိုချက်လေးများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်။
သူတို့တစ်စုက မုဆိုးများ၏နောက်သို့လိုက်သွားပြီး မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ အလင်းဖောက်ထွင်းနိုင်သော ရွှေရောင်အကာအကွယ်ဒိုင်းလွှားက အပြင်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်အာကာသမှ သူတို့ကို ခွဲခြားထားသည်။ ကြီးမားသောလူအုပ်ကြီးက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုဝေးနေပြီဖြစ်သော်လည်း မုဆိုးများက ၎င်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။ သူတို့က ဘေးမှကြည့်နေသူများကို မောင်းထုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့၏အလုပ်များကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။ သူတို့က အမည်းရောင်အဝတ်ဖြင့် မျက်လုံးများ ဖုံးကွယ်ခံထားရသောလူများကို တစ်တန်းတည်းစီတန်းကာ ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့က ရွှေရောင်အကာအကွယ်ဒိုင်းလွှား၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားပေါ်တွင် အပေါက်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သံချပ်ကာမပါသောလူစုက ချက်ချင်းစုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ သူတို့က အာကာသဟင်းလင်းပြင်နှင့် ထိတွေ့သွားပြီး စဉ်းတီတုံးပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်နေသောငါးများကဲ့သို့ နာကျင်စွာ ရုန်းကန်လာကြသည်။
မကြာမီ ဤလူများ၏ ရုန်းကန်မှုက တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။ သူတို့အားလုံးအပေါ်တွင် အဖြူရောင်နှင်းလွှာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်လုပ်ဆောင်ချက်များက လေဟာနယ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများကို အမည်းရောင်အဝတ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသည်မဟုတ်ပါက သူတို့၏ တွန့်လိမ်နေသောမျက်နှာအမူအရာများကိုလည်း မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် မုဆိုးများက သူတို့၏လက်ထဲရှိ သေနတ်များကိုမြှောက်ကာ တစ်ပြိုင်နက် ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏သေနတ်များမှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ပစ်ခတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေခဲပန်းပုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသော ထိုလူများကို အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်သွားစေကာ အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လွင့်မျောသွားစေသည်။
“ဒါက သေဒဏ်ပေးတာလား” ဟယ်ရီဆင်က သူ၏မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လိုက်သည်။ “သူတို့က ဘာရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့လို့လဲ။ ဒါက အရမ်းရက်စက်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”
သူက ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်းသို့ တစ်ခါမှမလာဖူးသော်လည်း သူတို့၏အချိန်ဇယား ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ကြားသောအခါ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းအကြောင်း အနည်းငယ်လေ့လာခဲ့သည်။
ဘလက်စတားစစ်တပ်၏ ဂလက်ဆီပင်လယ်ဓားပြပျော်ရွှင်ရာအိမ်လေးက အရမ်းနာမည်ကြီးလွန်းသောကြောင့် ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်းရှိ ဂလက်ဆီပင်လယ်ဓားပြများအားလုံးက သူတို့၏လုပ်ငန်းများကို အခြားနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်။ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းကလည်း ဂလက်ဆီပင်လယ်ဓားပြများကို ဝင်ခွင့်မပြုတော့ပေ။ ဤနေရာက စနစ်ကျပြီး လုံခြုံကာ လွတ်လပ်သောမြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မျောလွင့်နဂါးကျွန်းရှိ လေထုက အလွန်အပြုသဘောဆောင်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း သူ့ကိုအံ့အားသင့်စေသည်မှာ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းက ရေတွက်၍မရသောပရိသတ်များရှေ့တွင် သေဒဏ်ချမှတ်မှုများကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းက စနစ်ကျသောမြို့တစ်မြို့တွင် လုံးဝဖြစ်ပေါ်လာမည့်အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် လူသိရှင်ကြားကွပ်မျက်ခြင်းက အကြောက်တရားဖြင့် အုပ်ချုပ်သောနေရာများ၏ အထူးလက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤမျှအကြမ်းဖက်သောအရာကို ဤနေရာတွင် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“ရက်စက်တယ်ဟုတ်လား။ မင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ” ဂျန်နီက မကျေနပ်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့ထဲက ဘယ်သူက ဒါကို ရက်စက်တယ်လို့ ထင်နေလဲ”
ဟယ်ရီဆင်က လှည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကို လုံးဝအံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးက ပျော်ရွှင်နေပုံရပြီး အချို့က လက်ခုပ်ပင်တီးနေကြသည်။
ဂျန်နီက ဟန်ရှောင်းကိုကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “လူတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သတင်းကြီးလာတာနဲ့အမျှ ရန်သူတွေလည်း များလာတာပဲ။ မကြာသေးခင်နှစ်တွေအတွင်းမှာ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပေါ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုတွေ အများကြီးရှိခဲ့တယ်။ ဒီတရားခံတွေက မတူညီတဲ့အဖွဲ့အစည်းတွေက သူလျှိုတွေနဲ့ ပုန်ကန်သူတွေပဲ။ သူတို့မှာ အဆင့်မြင့်နည်းပညာတွေရှိပြီး သူတို့၏ရည်မှန်းချက်က နင့်မိခင်ဂြိုဟ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး နင့်ကို ထိခိုက်စေဖို့ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ပဲ... တချို့က မျောလွင့်နဂါးကျွန်းကို မျက်စိကျပြီး ဒီမှာ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းတွေ တည်ဆောက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ကို ဖျက်ဆီးရေးလက်နက်တွေ ပစ်လွှတ်ဖို့ မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏ ပထဝီဝင်တည်နေရာကို အသုံးချဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့က ဒီသူလျှိုတွေကို သီးသန့်ရှင်းလင်းဖို့ မုဆိုးတွေကို ဖွဲ့စည်းခဲ့တာပဲ... ဘလက်စတား၊ ဖိအားအတော်များများကို တားဆီးဖို့ ငါတို့ နင့်ကို ကူညီပေးခဲ့တယ်”
ယင်းကိုကြားသောအခါ ဟယ်ရီဆင်က နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများစုမှာ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်မှဖြစ်သည်။ သူတို့ အလွန်ဝမ်းသာနေသည်မှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။ ဤလူများက သူတို့၏မိခင်ဂြိုဟ်ကို တိုက်ခိုက်ရန်စီစဉ်နေသော ရာဇဝတ်ကောင်များဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို လူသိရှင်ကြားကွပ်မျက်ခြင်းက ရက်စက်သည်ဟုမဆိုနိုင်ရုံသာမက လူများကို စိတ်ချယုံကြည်မှုရရှိစေရန်ပင် အကျိုးပြုသည်။
“ကျေးဇူးပဲ” ဟန်ရှောင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ အေးမီစ်က ဤလူဆိုးများကို တားဆီးရာတွင် သူ့ကိုကူညီပေးချင်သောကြောင့် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းကို ထိုနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ရုံလေးပဲလား”
ဟန်ရှောင်းက ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် “ဒါဆို နောက်တစ်ခါကျရင် နင့်အတွက် ဆံပင်ပေါက်တာကို လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ အထူးမှော်ဆေးရည်တချို့ကို လက်ဆောင်အနေနဲ့ ငါယူလာပေးမယ်”
“... အေးမီစ်ကို နင့်ဟာနင် သွားရှာတော့” ဂျန်နီ၏မျက်နှာက စိမ်းဖန့်သွားသည်။ သူမက ထိုနေရာမှာတင် ဟန်ရှောင်းကို အော်ဟစ်ချင်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားကာ ချက်ချင်းထွက်သွား၏။
ယင်းကိုမြင်သောအခါ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော ဟယ်ရီဆင်က ဘေးမှနေ၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “လူကြီးမင်းဘလက်စတား၊ ခင်ဗျားက စကြဝဠာရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နေတာလေ။ ဘာလို့ ဒီအမျိုးသမီးက ခင်ဗျားအပေါ် အရမ်းရိုင်းစိုင်းနေရတာလဲ”
“ငါ သူမကို သိလာတာ ဆယ်စုနှစ်တွေချီနေပြီ၊ ပြီးတော့ ငါတို့က အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ။ သူငယ်ချင်းတွေကြားမှာ ရာထူးကွာခြားချက်ကို သိပ်ပြီးရှင်းလင်းအောင် လုပ်နေဖို့ မလိုပါဘူး” ဟန်ရှောင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“သဘောပေါက်ပါပြီ၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို သဘောထားကြီးတာပဲ...” ဟယ်ရီဆင်က ဟန်ရှောင်းကို သွယ်ဝိုက်၍ ချီးကျူးလိုက်ပြီး “ဒါဆို သူမနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ”
“မင်း မသိဘူးလား။ ဂျန်နီက မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချုပ်လေ။ သူမက နဂါးဧကရီ၏ ညီမနဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းပဲ။ အင်တာနက်ရှာဖွေမှုကနေ အဲဒါကို မင်းသိထားသင့်တယ်”
“ကျွန်တော် အဲဒီလောက် အသေးစိတ် မရှာခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ သဘောပေါက်ပြီ၊ သူမနာမည်က ဂျန်နီကိုး။ သူမက တော်တော်လှတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်...”
“... မင်း ဘယ်တုန်းက မျက်ကန်းသွားတာလဲ” ဟန်ရှောင်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ကို အကဲခတ်ကာ အံ့သြသောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “မင်း သူမကို ချစ်မိသွားတာလား”
ဟယ်ရီဆင်က အနည်းငယ်မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် “အဲဒါကို အချစ်လို့တော့ မခေါ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သူမကို တစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးသေးတာ...”
“အို၊ သဘောပေါက်ပြီ၊ မင်း သူမခန္ဓာကိုယ်ကို တပ်မက်နေတာပဲ”
ဟယ်ရီဆင်က စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။
ဟန်ရှောင်းက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ယခင်ဘဝက ဂျန်နီ၏ကိုယ်ပိုင်ဘဝအကြောင်းကို သူမသိခဲ့သော်လည်း ဟယ်ရီဆင်သည် ကမ္ဘာသစ်ပင်လူမှုအဖွဲ့အစည်းစစ်ပွဲအတွင်း သူကိုယ်တိုင် အနစ်နာခံခဲ့သည့်အချိန်အထိ တစ်ကိုယ်တည်းသမားအဖြစ်သာ ရှိနေခဲ့သည်ကို သူသိထားသည်။
ဂျန်နီက ဟယ်ရီဆင်ထက် အသက်တစ်ရာကျော် ကြီးနိုင်သော်လည်း သူမက သူမကိုယ်သူမ အလွန်ကောင်းမွန်စွာထိန်းသိမ်းထားပြီး အသက်သုံးဆယ်အရွယ်သာ ရှိသေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ထို့ပြင် အသက်အရွယ်ဆိုသည်မှာ ဂဏန်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အချစ်ကသာ အရေးကြီးသည်။ ၎င်းက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်အကျိုးရှိစေသည်။ ၎င်းက အလုပ်ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။
ယင်းကိုတွေးမိပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းက ဟယ်ရီဆင်၏ပခုံးကိုပုတ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်း သူမကို သဘောကျရင် ကြိုးစားကြည့်လိုက်။ ငါ မင်း၏အကာအကွယ် လုပ်ပေးမယ်။ သူမကို မြန်မြန်သိမ်းပိုက်ပြီး သူမ၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ပြုပြင်ပေးလိုက်။ ငါတို့က သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေဖြစ်လို့ သူမ၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ငါဂရုမစိုက်ပေမဲ့ သူမဒီအတိုင်းသာဆိုရင် သူမ အပြင်ထွက်တဲ့အခါတိုင်း သေချာပေါက် မကြာခဏ အရိုက်ခံရလိမ့်မယ်”
ဟယ်ရီဆင်၏မျက်နှာ ပို၍နီမြန်းသွားသည်။ “ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ။ ကျွန်တော့်မှာ အတွေ့အကြုံ မရှိဘူး...”
“ဟင်။ မင်းက ကြီးမားတဲ့ဘဏ္ဍာရေးအုပ်စုကြီးတစ်ခု၏ ဒုတိယမျိုးဆက်ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီးတော့ ရည်းစားတစ်ခါမှ မထားဖူးဘူးလား”
“အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် စာအုပ်ဖတ်ရတာကို ပိုသဘောကျလို့...”
“ရှက်စရာပဲ” ဟန်ရှောင်းက နာကျင်သွားသည်။ “ငွေဇွန်းကိုက်ပြီး မွေးလာတာကို မင်း အလဟဿလုပ်ပစ်လိုက်တာပဲ”
သူတို့နှစ်ဦးက အဓိပ္ပါယ်မရှိသည်များကို စကားပြောနေစဉ် အေးမီစ်၏နန်းတော်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဟန်ရှောင်းက ဟယ်ရီဆင်နှင့် ကျန်သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို အခြေစိုက်စခန်းတွင် စောင့်နေရန်ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင်လုပ်ကာ အေးမီစ်၏နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
သူက ရှားပါးသောအစိမ်းရောင်အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဥယျာဉ်ဆီသို့ တစ်လျှောက်လုံး လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အေးမီစ်က ဥယျာဉ်အလယ်ရှိ ကုတင်ရှည်ပေါ်တွင် ဘေးတစောင်းလှဲလျောင်းနေသည်။ သူမ၏အမည်းရောင်ဂါဝန်က ပွင့်လန်းနေသောအမည်းရောင်ပန်းတစ်ပွင့်နှင့် တူသည်။ သူမက ဟီလာပေးထားသော ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းအကြွေစေ့ကို ဥယျာဉ်တစ်ဝိုက်တွင် ပျံသန်းစေခြင်းဖြင့် ကစားရန် သူမ၏စွမ်းအားစက်ကွင်းကို အသုံးပြုနေသည်။ သူမဘေးရှိ စားပွဲပေါ်တွင် အစားအသောက်များနှင့် သောက်စရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ခြေသံများကိုကြားသောအခါ အေးမီစ်က အကြွေစေ့ကို ပြန်ယူလိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး မွေ့ရာပေါ်ကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။
“နင် ရောက်လာပြီပဲ။ မြန်မြန် လာထိုင်။ နင့်ကို ငါစောင့်နေတာ ကြာပြီ” ဟန်ရှောင်းက ရှေ့သို့လျှောက်သွားကာ လမ်းခုလတ်တွင် ဝိုင်များဖြည့်ထားသည့် ကြည်လင်သောအပြာရောင်ဝိုင်ခွက်တစ်ခုကို ယူလိုက်ပြီး မွေ့ရာအစွန်းတွင်ထိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ “အဘိုးကြီးအီဆော့ ဒါကို ထပ်လုပ်ထားပြန်တာလား”
သူ အဲဒီလိုပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် အဖြူရောင်လက်မောင်းတစ်စုံကို သူခံစားလိုက်ရသည်။
အေးမီစ်က သူမ၏မေးစေ့ကို အနောက်မှနေ၍ သူ၏ပခုံးပေါ်တွင်တင်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် “ရှေးဟောင်းကြယ်သဲကန္တာရမှာ နင် ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ။ သတင်းတွေမှာ အသေးစိတ်က နည်းနည်းလေးပဲပါတယ်။ ငါ နင့်ဆီကနေ ကြားချင်တယ်”
ဟန်ရှောင်းက သူမ၏ရင်းနှီးသောအပြုအမူများကြောင့် အံ့သြမသွားပေ။ ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းများသို့ ခရီးစဉ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးက လအတော်ကြာ တစ်ယောက်တည်း အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးက များစွာပိုမိုရင်းနှီးလာခဲ့သည်။ အေးမီစ်က အခြားသူများနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရထိတွေ့ရသည်ကို မုန်းတီးသော်လည်း သူကတော့ ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။
“အခုလောလောဆယ် အဲဒါကို မေ့ထားလိုက်ပါ။ နင့်အတွက် ငါလက်ဆောင်တစ်ခု ယူလာတယ်”
ဟန်ရှောင်းက လက်ဖျစ်တီးလိုက်သည်။ ပုံရိပ်ယောင်မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အက်စ်ပါ အန္တိမအသိပညာစာရင်းတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။
“စကြဝဠာလူမှုအဖွဲ့အစည်းများက အန္တိမအသိပညာတွေကို ရယူပြီး တခြားသူတွေကို သင်ပေးဖို့ ငါ့ကို ခွင့်ပြုထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကန့်သတ်ချက်တော့ရှိတယ်။ နင်လိုချင်တာတစ်ခုကို ရွေးလိုက်။ နင့်အတွက် ငါယူပေးမယ်”
“အဲဒီလောက်တောင် ကောင်းတာလား” အေးမီစ်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ “ငါ ခန့်မှန်းကြည့်မယ်၊ နင်က ဒါကို ငါ့အတွက် သီးသန့်ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား။ ဟီလာလိုမျိုး တခြားအက်စ်ပါတွေကိုလည်း ဒီအသိပညာကို နင်သင်ပေးမှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား”
“သေချာတာပေါ့” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အခုမှပဲ နင်နဲ့ ပိုတူသွားတော့တယ်” အေးမီစ်က အနည်းငယ် နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ သူမက မျက်နှာပြင်ကိုကြည့်ကာ သူမ၏ရှည်လျားသောလက်ချောင်းဖြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ဟန်ရှောင်းက ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါက နင့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဟုတ်ပုံမရဘူး”
“နင် လဲလှယ်လို့ရတဲ့ အသိပညာအရေအတွက်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်လို့ နင်ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့၊ ဟီလာနဲ့ အော်ရိုရာတို့အတွက် သင့်တော်နေသရွေ့ပေါ့” အေးမီစ်က ပြုံးလိုက်သည်။
“နင်က သူတို့ကို အရမ်းဂရုစိုက်လွန်းနေတယ်” ဟန်ရှောင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“သူတို့က ငါ့၏ တစ်ဦးတည်းသောတပည့်တွေလေ။ သူတို့က ငါ့ကလေးတွေလိုပဲ။ သူတို့ကိုမှ ဂရုမစိုက်ရင် ငါက တခြားဘယ်သူ့ကို ဂရုစိုက်ရမှာလဲ” အေးမီစ်က ဟန်ရှောင်း၏ရင်ဘတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုလိုက်ရာ ဗုံတီးသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သောအသံ ဒုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “မြန်မြန်၊ ငါ့ကို ပုံပြင်တွေပြောပြ။ ငါနားထောင်ချင်တယ်”
ဟန်ရှောင်းက ဝိုင်ကို အကုန်သောက်လိုက်သည်။ သူက စားပွဲပေါ်ရှိ ကြည်လင်သောအပြာရောင်သစ်သီးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကောက်ယူကာ သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရှေးဟောင်းကြယ်သဲကန္တာရရှိ သူ၏အတွေ့အကြုံ အသေးစိတ်တိုင်းကို စတင်ပြောပြလိုက်သည်။
နေ့ဝက်ကျော်ကြာ ပုံပြင်များပြောပြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အေးမီစ်က ကျေနပ်စွာဖြင့် ဟန်ရှောင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး မနက်ဖြန် ဆက်ပြောပြရန် သူ့ကို ကတိတောင်းလိုက်သည်။
ဟန်ရှောင်းက နန်းတော်မှထွက်လာပြီး အီဆော့ကို သွားရှာတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အီဆော့က စစ်တပ်အခြေစိုက်စခန်းတွင် သူ့ကို လာရှာနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
ဟန်ရှောင်းက အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဟယ်ရီဆင်နှင့် အခြားသူများခြံရံလျက် ဧည့်ခန်းမတွင်ထိုင်နေသော အီဆော့ကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ရသည်။
“အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် သွားရှာတော့မလို့ပဲ။ ခင်ဗျား တစ်ခုခုကို ကြိုမြင်လိုက်ရလို့ ကျွန်တော့်ကို လာရှာတာလား”
ဟန်ရှောင်းက အီဆော့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ထိုင်ကာ သူ့ကို နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
“နောက်မနေနဲ့တော့။ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ လေးနက်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုပြောဖို့ ငါဒီကိုရောက်လာတာ” အီဆော့က သူ၏လက်ထဲရှိဖန်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။ သူ၏လေသံက အတော်လေးလေးနက်နေသည်။
“ရှားရှားပါးပါးပဲ” ဟန်ရှောင်းက အနည်းငယ်စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်သွားသည်။ “ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ ဘာအကြောင်းပြောချင်တာလဲ”
“မကြာသေးခင်က ငါ့၏ အလိုအလျောက်ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းက အရမ်းမကြာခဏ အသက်ဝင်နေတယ်။ အဲဒီအထဲက အရာတချို့ကို မင်းကို ပြောပြတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ငါထင်တယ်”
အီဆော့က လက်တစ်ချောင်းကိုထောင်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် “ပထမဆုံးအနေနဲ့ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပေါ်ကို အထူးတည်ရှိမှုတစ်ခု ဆင်းသက်လာတာကို ငါမြင်ခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့အသွင်အပြင်ကိုလည်း သေသေချာချာ မြင်ခဲ့ရတယ်”
“သူ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာကို ခင်ဗျားသိနေမှတော့ ဘန်းနက်ဆီ သွားပြောပြီး ဒီလူကိုရှာဖို့ ဂြိုဟ်စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်နဲ့ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်ပါလား”
“အဲဒါက ပြဿနာပဲ...” အီဆော့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ငါ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်တစ်ခုလုံးကို ရှာကြည့်ပြီးပြီ။ ဒီလူနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်း ဘယ်နေရာမှာမှ မရှိဘူး။ ဒီလူနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မျက်မြင်သက်သေ အစီရင်ခံစာတွေလည်း မရှိဘူး... ဒီလူက မတည်ရှိသလိုမျိုးပဲ”
“ခင်ဗျား၏ နမိတ်ဖတ်ခြင်းက မှားနေတာလား”
“မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလောက်ထိ ပြင်းထန်တဲ့ နမိတ်ဖတ်ခြင်းမျိုးကို ငါတစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို ငါအတိအကျမရှင်းပြနိုင်ပေမဲ့ ဒီနမိတ်ဖတ်ခြင်းက ယုံကြည်ရတယ်လို့ အပြည့်အဝယုံကြည်ချက်နဲ့ ငါပြောနိုင်တယ်”
“ဒါဆို ခင်ဗျားမြင်ခဲ့ရတဲ့ ဒီလူနဲ့ပတ်သက်ပြီး တခြားဘာတွေထူးခြားသေးလဲ”
ယင်းကိုကြားသောအခါ အီဆော့က ဟန်ရှောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ့နမိတ်ဖတ်ခြင်းအရ... မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သူနဲ့ ဆုံခဲ့ဖူးပုံရတယ်”
စာစဉ် (၆၅)၊ အခန်း (၁၁၂၇) ပြီးပါပြီ။
လင်းဆက်
+++++
အခန်း (၁၁၂၈) ထိုသို့သောလူကို ရှာမတွေ့ပါ
“ဆုံခဲ့ဖူးတယ်ဟုတ်လား။ သူဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ငါ့ကိုပြပါဦး”
ဟန်ရှောင်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်သွားသည်။
အီဆော့က ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကိုထုတ်ကာ သုံးဖက်မြင် ပုံတူတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။
ဤသူမှာ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်မှလာသူဟုထင်ရသော အသားဖြူဖြူအမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဟန်ရှောင်းက သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ အကဲခတ်ကြည့်သော်လည်း သူ၏မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ဤလူကို ရှာမတွေ့ပေ။
“ထူးဆန်းတယ်၊ ဒီလူကို ငါ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပေါ်မှာ ဒီလူကိုရှာဖို့ လူတွေကို ငါခိုင်းလိုက်မယ်”
သူက အီဆော့၏ နမိတ်ဖတ်ခြင်းထဲတွင် ပါဝင်နေသဖြင့် ဤလူက အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုခုတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။ ဤလူ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းက ကောင်းသောအရာဟုတ်၊ မဟုတ်ကို သူ မသိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်က သူ၏မိခင်ဂြိုဟ်ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏လုံခြုံရေးအတွက် သူစိုးရိမ်ရမည်ဖြစ်သည်။
“ခင်ဗျား ခုနကပြောသွားတာ ပထမတစ်ခုလေ။ ဒုတိယတစ်ခုက ဘာလဲ”
“သမိုင်းကြောင်းတစ်ဖန် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာတာကို ငါကြိုမြင်ခဲ့တယ်” အီဆော့က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်။
ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ “ခင်ဗျားဆိုလိုတာက...”
“ငါ့အမြင်အာရုံတွေထဲမှာ လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်အတော်ကြာက သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ လူအများအပြားက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြန်ပေါ်လာတယ်။ ရှေးဦးပုဂ္ဂိုလ်များထဲက တချို့ကိုတောင် ငါမြင်ခဲ့ရတယ်”
မြင့်မြတ်စာချုပ်က အဆင့် အေ အထက်ဆင့်များကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေမည့်ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်နိုင်သလား။ အကယ်၍ အီဆော့က ဤအနာဂတ်ကို ခံစားမိသည်ဆိုပါက ၎င်း၏အစပျိုးမှုမှာ ကျိန်ဆိုချက် ထိန်းသိမ်းသူနှင့် သူ၏အပေးအယူဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံးဖြစ်သည်။
“ဟင်။ ဒီနမိတ်ဖတ်ခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းက အံ့သြနေပုံမရဘူးနော်” အီဆော့က တွေးတောလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော့်မှာ ဗဟုသုတအချို့ရှိပါတယ်” ဟန်ရှောင်းက မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဒါနဲ့ ခင်ဗျား... အကြောင်းကို သိလား”
သူက အီဆော့ကို မြင့်မြတ်စာချုပ်၊ ကျိန်ဆိုချက် ထိန်းသိမ်းသူ၊ မြင့်မြတ်သောနေရာများနှင့် ဆက်စပ်ကိစ္စရပ်များအားလုံးကို အတိုချုပ်မေးမြန်းလိုက်ပြီး နေရာအနှံ့သွားလာနေသော အီဆော့ကဲ့သို့ ထာဝရရှင်သန်သူတစ်ဦးက အခြားသူများမသိသောအရာတစ်ခုခုကို သိနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ အီဆော့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုအရာများအကြောင်းကို မကြားဖူးကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
သို့သော် ကျိန်ဆိုချက် ထိန်းသိမ်းသူအကြောင်း ပြောသောအခါ သူက တစ်စုံတစ်ခုကိုသတိရသွားပုံရသည်။ “မင်းပြောခဲ့တဲ့ အကွာအဝေးကို လုံးဝလျစ်လျူရှုနိုင်တဲ့ ဒီပိုမြင့်တဲ့ ဒိုင်မန်းရှင်း ဝိညာဉ်ရေးရာပုံရိပ်ယောင်စွမ်းရည်က အတွေ့ရမများဘူး။ အဲဒါက လွယ်ကူတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ လုပ်ရတာ အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ဝိညာဉ်နဲ့ဆက်စပ်တဲ့ အက်စ်ပါနဲ့ စိတ်စွမ်းအားရှင်စွမ်းရည်အများစုက ဒါကို မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူး။ အကယ်၍ ဒါက သူ့ကိုယ်ပိုင်အက်စ်ပါစွမ်းရည်မဟုတ်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ မူလအက်စ်ပါစွမ်းရည် တည်ရှိမှု ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်မီးတောက်နဲ့ တော်တော်လေးဆင်တူတယ်”
မူလအက်စ်ပါစွမ်းရည် တည်ရှိမှု ဟူသောဝေါဟာရကို ကြားပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းက ဤအရာက ဖြစ်နိုင်ချေရှိကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် “ခင်ဗျား တခြားဘာတွေသိသေးလဲ”
“ဝိညာဉ်မီးတောက်က စူပါအန္တရာယ်မြင့် အက်စ်ပါစွမ်းရည်များထဲက တစ်ခုပဲ။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာတဲ့အထိ အဲဒါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မျက်မြင်သက်သေ အစီရင်ခံစာတွေ မရှိခဲ့ဘူး... အို၊ ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒါကို သိထားပြီးသားဖြစ်သင့်တယ်ဆိုတော့ အဲဒီအကြောင်းကို ငါဆက်မပြောတော့ဘူး။ မင်းမသိတဲ့ အရာတစ်ခုကို ပြောပြရရင် စကြဝဠာထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ငါ့၏အစောပိုင်းနှစ်တွေတုန်းက ငါ့မှာ နမိတ်ဖတ်ခြင်းတစ်ခုရှိခဲ့ဖူးတယ်လို့ ငါမှတ်မိနေတယ်။ အဲဒီနမိတ်ဖတ်ခြင်းက အကယ်၍ ငါဒီအရာတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို အသုံးပြုတဲ့လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်၊ သူ့အတွက် တစ်ခုခုကိုရှာဖို့ ငါ့ကို ကူညီခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ သတိပေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီနမိတ်ဖတ်ခြင်းကျေးဇူးကြောင့် ငါက အဲဒီအရာကို ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး အဲဒါမဖြစ်အောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီလူက မင်းပြောတဲ့ ကျိန်ဆိုချက် ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက သူနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ့မှာရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော သတင်းအချက်အလက်ပဲ”
အချိန်အနည်းငယ်ကြာ စကားပြောပြီးနောက် ဤသည်မှာ ကျိန်ဆိုချက် ထိန်းသိမ်းသူနှင့် ပတ်သက်၍ အီဆော့သိသမျှဖြစ်ကြောင်း ဟန်ရှောင်းသိလိုက်သဖြင့် သူ့ကို ဆက်မမေးတော့ဘဲ 'ဝိညာဉ်မီးတောက်' ဟူသောအမည်ကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။ ရှေးဦး ဖရိုဖရဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအင်နှင့် မြင့်မြတ်အလင်းအမှုန်တို့ကို ပြန်သွားမေးရန် သူစီစဉ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက မူလအက်စ်ပါစွမ်းရည် မိသားစုဝင်များဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့ ပိုသိကောင်းသိနိုင်သည်။
ထို့ပြင် မူလအက်စ်ပါစွမ်းရည် တည်ရှိမှုများက အလွန်ရှည်လျားသောအချိန်ကာလတစ်ခုအထိ တည်ရှိနေခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦးက ဝိညာဉ်မီးတောက်သည် နောက်ဆုံးတွင် မည်သူ့လက်ထဲသို့ရောက်သွားခဲ့ကြောင်းကို သိပါက သူက မြင့်မြတ်စာချုပ်အဖွဲ့အစည်းအကြောင်းကို ပိုသိလာနိုင်သည်။
“ဒီအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းမှာ ဗဟုသုတအချို့ရှိနေမှတော့ ငါ သိပ်မပြောတော့ဘူး” အီဆော့က တတိယမြောက်လက်ချောင်းကို ညွှန်ပြကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် “နောက်ဆုံးနမိတ်ဖတ်ခြင်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ စကြဝဠာအဆင့် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုက ငါတို့မမြင်နိုင်တဲ့တစ်နေရာမှာ အခု အားယူနေတာကို ငါမြင်ခဲ့တယ်”
“ခင်ဗျားက AI ကပ်ရောဂါအကြောင်း ပြောနေတာလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားရဲ့ နမိတ်ဖတ်ခြင်းက သက်တမ်းကုန်သွားလောက်ပြီ”
“ငါက နောက်နေတယ်လို့ ထင်နေလား” အီဆော့က မေးလိုက်သည်။ “အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ကြီးမားတဲ့ အာကာသတံခါးပေါက်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာတာ၊ အတွင်းကနေ ရေတွက်လို့မရတဲ့ ယာဉ်တန်းတွေ ထွက်လာတာနဲ့ စူးစမ်းလေ့လာရေးခေတ်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ဂလက်ဆီစစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာတာကို ငါမြင်ခဲ့ရတယ်။ ဘယ်သူမှ ရှောင်လွှဲနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”
ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများက လေးနက်သွားသည်။ ၎င်းက ကမ္ဘာသစ်ပင်လူမှုအဖွဲ့အစည်း၏ ကျူးကျော်မှုနှင့် တူနေသည်။
နမိတ်ဖတ်ခြင်းများက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အီဆော့ကို ဤနမိတ်ဖတ်ခြင်းဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းများ သို့မဟုတ် အပြောင်းအလဲအချို့ သေချာပေါက်ရှိနေသည်။ ၎င်းက ကမ္ဘာသစ်ပင်ဇာတ်လမ်းကြောင်း တိုးတက်လာပြီဟု ဆိုလိုသည်။
အတိတ်က အလွန်ရှာဖွေရခက်ခဲပြီး လုံးဝတိကျမှုလိုအပ်သည့် အာကာသတံခါးပေါက် သြဒိနိတ်များကို ဟန်ရှောင်းက ချက်ချင်းတွေးမိလိုက်သည်။
သူက ကန့်သတ်ချက်ရှိသောတိုးတက်မှုကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ရာ အင်ပါယာက တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့သလား။
အဲဒီအကြောင်းကို စုံစမ်းဖို့ ငါအချိန်ရှာရလိမ့်မယ်ထင်တယ်။ အက်စ်ဂေါ့ဒ်က အာကာသတံခါးပေါက် သြဒိနိတ်တွေကို မတော်တဆရရှိသွားခဲ့တုန်းက ကမ္ဘာသစ်ပင်ဇာတ်လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲသွားမယ်ဆိုတာကို ငါသိထားပြီးသားပဲ... ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
အီဆော့က မတ်တတ်ရပ်ကာ ခါးကိုဆန့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ “နမိတ်ဖတ်တာတွေကို မင်းကို ငါပြောပြီးပြီဆိုတော့ ကျန်တာကို မင်းကိုပဲ လွှဲထားလိုက်တော့မယ်။ နမိတ်ဖတ်ခြင်းအသစ်တွေရှိရင်လည်း မင်းကို ငါအကြောင်းကြားပါ့မယ်”
သူက ဤနမိတ်ဖတ်ခြင်းများကို အေးမီစ်ကိုမပြောဘဲ ဟန်ရှောင်းကိုသာ တမင်တကာပြောပြခဲ့ခြင်းမှာ အေးမီစ်သိလျှင်တောင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမက ၎င်းကို ပုံပြင်တစ်ပုဒ်အဖြစ်သာ မြင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ဘလက်စတားကသာ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုလုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။
ဟန်ရှောင်းက အီဆော့ကို တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လိုက်ပို့တော့မည်ဖြစ်သော်လည်း အီဆော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ လိုက်ပို့ရန်မလိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူက တစ်စုံတစ်ခုကိုတွေးမိသွားသကဲ့သို့ တံခါးပေါက်တွင် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး လှည့်ကာ “ဒါနဲ့ ငါမင်းကို တစ်ခုခုပြောရဦးမယ်။ မင်းကိုစောင့်နေတုန်း အချိန်ဖြုန်းတဲ့အနေနဲ့ မင်း၏လက်အောက်ငယ်သားတွေအပေါ် နမိတ်ဖတ်ခြင်းတချို့ကို ငါလုပ်ကြည့်ခဲ့တယ်။ ဟယ်ရီဆင်လို့ခေါ်တဲ့ ဒီကလေးက တော်တော်လေးတောက်ပတဲ့အနာဂတ်ရှိတယ်။ သူ့၏ကံကြမ္မာကြိုးက အရမ်းထူထဲပြီး အဲဒါက သူ့မူလလမ်းကြောင်းကနေ သွေဖည်သွားခဲ့ပြီ”
ထို့နောက် အီဆော့က တံခါးကိုဖွင့်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဟန်ရှောင်းက လုံးဝကြောင်အမ်းနေသော ဟယ်ရီဆင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟန်ရှောင်း အံ့သြမသွားပေ။
သူက ဟယ်ရီဆင်ကို သူ့နောက်သို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သဖြင့် သေချာပေါက် သူ၏ကံကြမ္မာကြိုးက သွေဖည်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာသစ်ပင်စစ်ပွဲက စောစောစီးစီး ဖြစ်ပွားလာနိုင်ခြေ အလွန်များပြီး ဟယ်ရီဆင်သည် ဟန်ရှောင်း၏ ယခင်ဘဝကကဲ့သို့ သူကိုယ်တိုင်အနစ်နာခံမည်၊ မခံမည်ကို မသေချာပေ။
ဟန်ရှောင်းက နမိတ်ဖတ်ခြင်းသုံးခုကို မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးက အတော်လေးမှုန်ဝါးနေသော်လည်း အီဆော့က အဓိကသတင်းအချက်အလက်အချို့ကို သွယ်ဝိုက်၍ပေးစွမ်းခဲ့သဖြင့် သူ့တွင် သဲလွန်စများ ပိုရလာသည်။
လောလောဆယ် အကောင်းဆုံးလုပ်ရမည့်အရာမှာ အီဆော့ပြောခဲ့သောလူကို အရင်ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။ ဟန်ရှောင်းက ပစ်မှတ်၏ပုံတူကို ဖီးလစ်ထံပေးကာ ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်ရန် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် တပ်စွဲထားသော ဘလက်စတားစစ်တပ်အဖွဲ့ဝင်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဂြိုဟ်အနှံ့ရှာဖွေရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။
ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပေါ်ရှိ သူ၏အာဏာဖြင့် လူတစ်ယောက်ကိုမဆိုထားနှင့် အကယ်၍ သူလိုချင်ပါက ကြွက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကိုပင် သူရှာတွေ့နိုင်သည်။
ကျွန်တော့်နာမည် ရိုဒီ အန်ကာဖြစ်ပြီး အသက် ၄၈ နှစ်၊ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်၊ မေပယ်ကောင်တီ၊ ရေခဲတောအုပ်မြို့၏ နိုင်ငံသားတစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အိမ်က နံပါတ် ၁၀၇၊ နံနက်ခင်းအလင်းရောင်လမ်းမ၊ တိုက်ဘီ၊ ၁၅၁၁ မှာရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့် မှတ်ပုံတင်နံပါတ်က 77054591A62H ပါ။ လောလောဆယ် လမ်းသုံးလမ်းအကွာမှာရှိတဲ့ ဖီရိုအဖွဲ့အစည်းဌာနခွဲမှာ အလုပ်လုပ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်က လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဌာနရဲ့ ဒုတိယမန်နေဂျာပါ။
ကျွန်တော့်မိဘတွေက ခေတ်ဟောင်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေပါ။ သူတို့က ဗီဇပြောင်းလဲခြင်း ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အဓိကရုဏ်းတစ်ခုအတွင်းမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်က ဘာမှနားမလည်သေးတဲ့ ကလေးငယ်တစ်ယောက်ပါ။ ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် မြို့ခံအများစုက ထွက်ပြေးခဲ့ကြတယ်။ ဆိုင်တွေက ပြောင်သလင်းခါအောင် အလုယက်ခံရပြီး လမ်းတွေပေါ်မှာ မီးလောင်နေတဲ့ကားတွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။ ဒီလိုအပျက်အစီးမြို့လေးတစ်ခုမှာ သီတင်းပတ်အနည်းငယ်ကြာ ကျွန်တော်နေထိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ဘလက်စတားစစ်တပ်၏ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့က ကျွန်တော့်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီကျေးဇူးကြောင့် ခိုလှုံရေးစခန်းထဲမှာ ကျွန်တော် အသက်ရှင်ခွင့်ရခဲ့တယ်။
အဲဒီနောက်မှာ လူကြီးမင်းဘလက်စတားက ဗီဇပြောင်းလဲခြင်း ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ကို အမှတ် ၈၇ ပြည်သူ့မိဘမဲ့ဂေဟာကို ပို့ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ မစ္စမာသာထံမှ ခြောက်နှစ်ကြာ ကုသမှုခံယူပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော့်၏ ကလေးဘဝစိတ်ဒဏ်ရာကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်၏ လူမှုရေးစိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စိတ်ကျရောဂါနဲ့ တခြားရောဂါတွေ ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်တော့်ဘဝက ရှေ့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျော်သွားသလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ ကျောင်းတက်၊ ဘွဲ့ရ၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲဝင်၊ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးမှာ ပါဝင်၊ အလုပ်တွေဆက်တိုက်ပြောင်း၊ အိမ်တွေဆက်တိုက်ပြောင်း၊ ရည်းစားတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ထား၊ မအောင်မြင်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်း... အလျင်အမြန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေတဲ့ခေတ်ရဲ့ ရေစီးကြောင်းတွေက အရမ်းမြန်ဆန်တဲ့အရှိန်အဟုန်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ခေတ်ပြိုင်လူတိုင်းလိုပဲ လူမှုအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ခေတ်သစ်ကို အကျိုးပြုဖို့ ကျွန်တော် ကြိုးကြိုးစားစားအလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဂလက်ဆီလူမှုအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် ရေပင်လယ်ဂြိုလ်၏ မယုံနိုင်လောက်အောင်မြန်ဆန်တဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဖြစ်စဉ်ကို ကျွန်တော့်ကိုယ်ပိုင်မျက်စိနဲ့ ကျွန်တော် မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်တော့်ရည်မှန်းချက်တွေက စတင်ကျုံ့ဝင်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအစား ကျွန်တော့်မိဘတွေကို ပိုပိုပြီးလွမ်းဆွတ်လာတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်က ဘလက်စတားမြို့ရှိ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုက အလုပ်ကနေထွက်ဖို့ ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး မိဘတွေ၏အိမ်ရှိရာ ရေခဲတောအုပ်မြို့ကို ပြန်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်မွေးရပ်မြေမြို့က ပြန်လည်တည်ဆောက်လို့ ပြီးသွားခဲ့ပြီ။ ဒီမြို့မှာ အိမ်တစ်လုံးဝယ်၊ အလုပ်သစ်ရှာပြီး ဒီမှာ စတင်နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။
အလုပ်သစ်က အရမ်းအပန်းပြေပါတယ်။ မြို့တော်မှာ ကျွန်တော်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ပြိုင်ဆိုင်မှုရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဒီမှာ မရှိပါဘူး။ ဘဝက တိတ်ဆိတ်တဲ့ရေကန်တစ်ခုလိုပါပဲ။ နေ့တိုင်း လူဟောင်းတွေကိုပဲ တွေ့ရတယ်။ ကျွန်တော် အခု အသက်ကြီးပြီဖြစ်ပြီး နှေးကွေးတဲ့ဘဝကို သဘောကျလာတာကို သတိပြုမိတယ်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဒီအေးချမ်းတဲ့ဘဝလေးကို ကျွန်တော် သဘောကျသွားခဲ့တယ်။
ဂလက်ဆီပြက္ခဒိန်နှစ် ၇၃၁၊ ဇူလိုင်လ ၁၆ ရက်၊ အဲဒီသာယာတဲ့မနက်ခင်းကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းမှတ်မိနေပါသေးတယ်။ ကျွန်တော် စောစောထပြီး ပုံမှန်အတိုင်း မျက်နှာသစ်၊ ယမန်နေ့က ကျန်ခဲ့တဲ့ညစာကိုထုတ်ပြီး မနက်စာအဖြစ် အပူပေးဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ သွားတိုက်နေတုန်း မှန်ထဲမှာ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မမြင်ရဘူးဆိုတာကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်တယ်။
ထိတ်လန့်မှုက ကျွန်တော့်နှလုံးသားကို ဖမ်းဆုပ်သွားခဲ့တယ်။ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော် လုံးဝမသိခဲ့ဘူး။ ဘီလူးတစ်ကောင်က အချိန်မရွေး ခုန်ထွက်လာတော့မယ့်အလား ရေချိုးခန်းထောင့်မှာ ခွေခွေလေးနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိုးရိမ်တကြီး လိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ ထောင့်မှာတုန်ရီပြီး အဲဒီအခြေအနေနဲ့ တစ်မိနစ်ကျော်ကြာ အချိန်ဖြုန်းခဲ့တယ်။ ထို့နောက် နောက်ဆုံးတော့ ရေချိုးခန်းထဲကနေ ပြေးထွက်ဖို့ သတ္တိတွေရလာခဲ့တယ်။ ဖိနပ်စီးဖို့တောင် သတ္တိမရှိဘဲ ကျွန်တော့်သော့တွေကို ကမန်းကတန်းကောက်ကိုင်ကာ အိမ်ထဲကနေ ပြေးထွက်သွားပြီး ဓာတ်လှေကားခလုတ်ကို ရူးသွပ်နေသူတစ်ယောက်လို အမြန်နှိပ်နေခဲ့တယ်။
ကျွန်တော်က သုံးဆယ့်သုံးထပ်မြင့်တဲ့ ကွန်ဒိုတစ်ခုမှာ နေပါတယ်။ အဲဒီမှာ ဓာတ်လှေကားလေးစင်းရှိတယ်။ မနက်ပိုင်း လူစည်ကားတဲ့အချိန်တွေမှာ ဓာတ်လှေကားတွေက အမြဲတမ်း အပေါ်ဆုံးထပ်ကို အလိုအလျောက်တက်သွားပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်းဆင်းလာကာ အထပ်တိုင်းနီးပါးမှာ ရပ်လေ့ရှိတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဓာတ်လှေကားစောင့်နေတုန်း မနက်ခင်းသတင်းတွေကို ကြည့်လေ့ရှိပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က စက္ကန့်တွေက နှစ်တွေလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ ဓာတ်လှေကားတံခါးကို ဆွဲဖွင့်ပြီး ဓာတ်လှေကားကို အောက်ဆွဲချချင်စိတ်တောင် ပေါက်သွားတယ်။
နောက်ဆုံးတော့ ဓာတ်လှေကားက ကျွန်တော်နေတဲ့ ဆယ့်ငါးလွှာကို ရောက်လာတယ်။ တံခါးပွင့်လာပြီး အထဲမှာ လူတွေနဲ့ လုံးဝပြည့်ကျပ်နေတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလိုမျိုးကြုံလာရင် အထဲက အိမ်နီးချင်းတွေကို အပြုံးနဲ့ အမြဲတမ်းနှုတ်ဆက်ပြီး နောက်ဓာတ်လှေကားကို စောင့်လေ့ရှိတယ်။ သို့ပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက အဲဒါတွေအားလုံးကို ကျွန်တော် လုံးဝဘေးဖယ်ထားခဲ့တယ်။ တံခါးကို ဆွဲကိုင်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီမှာ အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာကို ရှင်းပြရင်း သူတို့ကို အော်ဟစ်နေခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို မကြည့်နေဘူးဆိုတာကို အလျင်အမြန်သတိပြုမိလိုက်တယ်။ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို နားမထောင်နေဘူး။ ကျွန်တော် မတည်ရှိသလိုမျိုးပဲ။
ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုတွေထဲ နစ်မြုပ်နေစဉ်မှာ အထဲကလူတွေက ဓာတ်လှေကားတံခါး မပိတ်ဘူးဆိုတာကို သတိထားမိသွားလို့ ခလုတ်တွေနားမှာ ရပ်နေတဲ့လူက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ပိတ်တဲ့ခလုတ်ကို အမြန်နှိပ်လိုက်တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး တံခါးကို ရိုက်ဖို့တောင် ကြိုးစားလိုက်တော့ အဲဒီလူရဲ့လက်က ကျွန်တော့်လက်မောင်းပေါ် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျသွားခဲ့တယ်။
ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီးထိတ်လန့်သွားစေတဲ့ တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့တယ် — ကျွန်တော်က ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ဖြစ်နေသလိုမျိုး ဒီလူ၏လက်က ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တယ်။
ကျွန်တော့်ဦးနှောက်က အဲဒါကို မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော့်အမြင်အာရုံက စတင်လှိုင်းထသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ဓာတ်လှေကားထဲက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သူမလက်ထဲက ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို သေချာမကိုင်ထားနိုင်လို့ ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားခဲ့တယ်။
အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ ကြီးမားတဲ့ နာကျင်မှုတစ်ခုက ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမဲ့သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ပြုတ်ကျကာ တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ်တုန်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်အမြင်အာရုံက လျင်မြန်စွာ မှုန်ဝါးသွားပြီး ပြင်းထန်တဲ့ အိပ်ချင်စိတ်တစ်ခုက ကျွန်တော့်ဦးနှောက်ဆီ ပြေးတက်လာခဲ့တယ်။
သတိမလစ်ခင် အခိုက်အတန့်လေးမှာ အစောပိုင်းက ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတာနဲ့ အတိအကျတူညီတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတစ်ခုကို မှုန်ဝါးဝါးမြင်လိုက်ရပြီး ဓာတ်လှေကားထဲက ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ကျွန်တော် သတိလစ်သွားခဲ့တယ်။
ကျွန်တော် ပြန်နိုးလာတဲ့အခါ ညရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဓာတ်လှေကားအပြင်ဘက် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လှဲနေတုန်းပဲ။ နှစ်ရက်လုံးလုံး ဘာမှမစားရ၊ မအိပ်ရသလိုမျိုး လွှမ်းမိုးနေတဲ့ အားနည်းမှုခံစားချက်က ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန့်နှံ့နေတယ်။
အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ဆာလောင်မှုခံစားချက်က ကျွန်တော့်၏ကြောက်ရွံ့မှုကို မောင်းထုတ်သွားပုံရတယ်။ အိမ်ကို တရွတ်တိုက်ပြန်သွားပြီး ရေခဲသေတ္တာထဲက ရှိသမျှအရာအားလုံးနီးပါးကို စားပစ်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတော့ ခွန်အားတချို့ ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်အတွင်း သတ္တုမီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းတွေနဲ့ ကင်မရာကိုအသုံးပြုပြီး ကျွန်တော့်ပုံရိပ်ကိုကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ခြွင်းချက်မရှိ အရာအားလုံးက အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။
အဲဒီနောက် အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီး အနိုင်နိုင် တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ခဲ့တယ်။ စမ်းသပ်မှုပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လူတိုင်းအတွက် ကျွန်တော်က မတည်ရှိသလိုဖြစ်နေပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း ထိလို့မရဘူးဆိုတာကို သတိပြုမိသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သက်ရှိပုံစံနဲ့မှ မထိတွေ့ထားတဲ့ အရာဝတ္ထုတချို့အပေါ်မှာတော့ ကျွန်တော် လွှမ်းမိုးမှုပြုလုပ်နိုင်တယ်။
ဒါကြောင့် ကားမောင်းတာ၊ ခိုးတာ၊ မတော်တဆမှုတွေ ဖန်တီးတာနဲ့ တခြားအရာတွေကို ကြိုးစားကြည့်ခဲ့တယ်။ အခြားသူတွေအပေါ် တိုက်ရိုက်လွှမ်းမိုးမှုရှိမယ့် ကျွန်တော့်၏လုပ်ရပ်အများစုက ကျွန်တော် ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားတာကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားလေ့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခိုးယူဖို့ကြိုးစားမှုအတော်များများကတော့ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘယ်သူမှ သတိမထားမိကြဘူး။ အဲဒီကျေးဇူးကြောင့်သာ ကျွန်တော် အခုချိန်ထိ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့တာပါ၊ မဟုတ်ရင် လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကျွန်တော် ငတ်သေနေလောက်ပြီ။
ကျွန်တော့်ကို သတိလစ်စေတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်က မကြာခဏဖြစ်ပေါ်တတ်တယ်။ အနာဂတ်က အချိန်ကာလတစ်ခုကို ကျွန်တော်မြင်နိုင်ပုံရပေမဲ့ အဲဒီစွမ်းအားကို ကျွန်တော် ဖွင့်တာ၊ ပိတ်တာ လုပ်လို့မရဘူးဆိုတာကို သတိပြုမိသွားတယ်။ ဒီစွမ်းအား အသက်ဝင်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော် သတိလစ်သွားပြီး အဲဒီနောက်မှာ အားနည်းသွားတယ်။ ဒီစွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်း၏ တန်ဖိုးက ကျွန်တော့်၏ သက်လုံပဲလို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိတယ်။
ဗီဇပြောင်းလဲခြင်း ဘေးအန္တရာယ်ကို ကျွန်တော် တွေးမိတယ်။ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဗီဇပြောင်းလဲမှုတစ်မျိုးမျိုးကို သေချာပေါက် ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပဲ။ ဒီအခြေအနေနဲ့ သုံးလလောက် ကျွန်တော် နေထိုင်ခဲ့တယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ ထိတ်လန့်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီနောက် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပျော်ရွှင်ခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်မှာတော့ လမ်းပျောက်ပြီး အထီးကျန်သလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ အစစ်အမှန်ဘဝမှာ လူတွေနဲ့ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်လို့မရလို့ အွန်လိုင်းကလူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခုချန်ထားဖို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းကိုပဲသုံးသုံး အားလုံးက တခြားသူတွေ၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံရဆဲဖြစ်ပုံရတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေဆီ မက်ဆေ့ခ်ျပို့ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ အကြောင်းပြန်စာ မရဘူး။ အလုပ်မလာတာ ဘာလို့လဲဆိုတာကို ကုမ္ပဏီက ဘယ်သူကမှ ဖုန်းဆက်ပြီးတောင် မမေးကြဘူး။ ကျွန်တော် အလွယ်တကူ အငွေ့ပျံသွားတယ်ဆိုတဲ့အချက်နဲ့ လူတိုင်းက အသားကျနေသလိုမျိုးပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး။ ဒါကြောင့်မလို့ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီဒိုင်ယာရီကိုတွေ့ပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီဖို့ လာရောက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း ဒီဒိုင်ယာရီကို ရေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လိပ်စာက မေပယ်ကောင်တီ၊ ရေခဲတောအုပ်မြို့၊ နံပါတ် ၁၀၇၊ နံနက်ခင်းအလင်းရောင်လမ်းမ၊ တိုက်ဘီ၊ ၁၅၁၁ ပါ။ ကျွန်တော် အိမ်မှာ စောင့်နေပါ့မယ်။
ရေပင်လယ်ဂြိုလ် အများပြည်သူဆိုင်ရာ ကြေညာချက်ချန်နယ်၊ ပို့စ် 'ကယ်ကြပါဦး။ ကျွန်တော် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ'
ကြည့်ရှုသူ - ၀
တစ်ရက်အကြာ၊ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းပေါ်တွင်...
“အဲဒီလိုလူကို ရှာမတွေ့ဘူးလား”
ဟန်ရှောင်းက ဖီးလစ်နှင့် စစ်တပ်အဖွဲ့ဝင်အသီးသီးထံမှ ရှာဖွေမှုအစီရင်ခံစာကို လက်ခံရရှိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဆရာသခင်၊ ဟမ်း... စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှတ်တမ်းတွေမှာ ဒီလူ၏အရိပ်အယောင်တွေ မရှိရုံသာမက ဓာတ်ပုံကို ရေပင်လယ်ဖက်ဒရေးရှင်းမှာ မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ နေထိုင်သူတွေ၏ မှတ်ပုံတင်ဓာတ်ပုံအားလုံးနဲ့ပါ ကျွန်တော် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါတောင်မှ ကိုက်ညီမှုမရှိသေးဘူး”
“နေရာတိုင်းအပါအဝင် သက်ရှိလက္ခဏာရှာဖွေရေးကိရိယာအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုပြီး ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို ကျွန်တော်တို့ စကင်ဖတ်ခဲ့ပေမဲ့ ပစ်မှတ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး” မြေပြင်ရှာဖွေရေးကို တာဝန်ယူထားသည့် စစ်တပ်စစ်သည်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလူက တကယ်ပဲ ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပေါ်မှာ ရှိနေတာလား”
“မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ” ဟန်ရှောင်းက စားပွဲကို ခေါက်လိုက်ပြီး ဟယ်ရီဆင်ဘက်သို့လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်လား” ဟယ်ရီဆင်က သူ့ကိုယ်သူ အံ့သြစွာလက်ညှိုးထိုးပြကာ အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် “ရှာဖွေရေးသတိပေးချက်တစ်ခု ထုတ်လိုက်ရင်ရော”
“ကောင်းပြီလေ” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် အီဆော့၏နမိတ်ဖတ်ခြင်းထဲက ဤလူနှင့်ပတ်သက်ပြီး သူ ဘာမှမသိခဲ့သောကြောင့် သူ့ကို မလန့်စေချင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခု သူ့ကိုရှာမတွေ့နိုင်သဖြင့် လူသိရှင်ကြားလုပ်ခြင်းက ထိခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ထိုနေရာမှာပင်ရှိနေသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာဖန်တီးမည်ကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။
ဒီသူစိမ်းနှင့် သူ မည်သို့ပတ်သက်မှုရှိသည်ကို သူ ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။
စာစဉ် (၆၅)၊ အခန်း (၁၁၂၈) ပြီးပါပြီ။
လင်းဆက်
+++++