နှစ်တစ်သောင်းဝိညာဥ်ရည် လုယူခြင်း

ခန်းမကြီးအတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ကျောက်ခွက်များထံ၌သာ စူးစိုက်လျက် ရှိသည်။ ထိုသို့စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် လူတိုင်းသည် ကိုယ်စီဝိညာဉ်အာရုံကို အစွမ်းကုန် ဖြန့်ကြက်ထားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခုခု ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များကိုပါ အသင့်ထုတ်ထားကြရာ ခန်းမတစ်ခုလုံး၌ ဝိညာဉ်လက်နက်များ၏ ဖိအားနှင့် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

များမကြာမီ ကျောက်ခွက်ကလေးတိုင်းမှ နို့နှစ်ရောင် အလင်းတန်းများ စတင်ဖြာထွက်လာသည်။ ထိုအလင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုတောက်ပလာပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်လာကာ အလွန်အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းလုံးကြီးများ ခန်းမအတွင်း ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်းမှာ ကျောက်ခွက်များကို လွှမ်းခြုံထားသည်မှာ အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်မှိန်ဖျော့သွားသည်။

ကျောက်ဖျာပေါ်တွင် နေရာယူထားသော ကျင့်ကြံသူ ၁၂ ဦးလုံးမှာ သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်း လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် အဖိုးတန်ဝိညာဉ်ရည်ကို စုဆောင်းရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် ဝိညာဉ်ရည်ကို ထည့်ရန် ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်များကို မိမိတို့ရှေ့တွင် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ မီးလျှံတောင်ပံများ ပါရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခု ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား အံ့ဩဖွယ်အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဖုန်ချီပင် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း စိုးရိမ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဖုန်ချီက အခြားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဂိုဏ်းတူဖြစ်သော ရုန်ကျင့်ယွမ် ထံသို့သာ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ရုန်ကျင့်ယွမ်၏ ဘေးတွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူဟန်ချန်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသဖြင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူများထဲတွင် သူမသည် အားအနည်းဆုံးနှင့် လုယက်ရန် အလွယ်ကူဆုံး ပစ်မှတ်ဖြစ်နေသည်။ ဖုန်ချီက ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း ရုန်ကျင့်ယွမ်မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

"ဖုန်ချီ... အရင်ကလည်း အကြီးအကဲဝူ ရဲ့ ကျောက်ဖျာကို မင်းလုခဲ့ပြီးပြီ၊ အခု ငါ့ကိုပါ ထပ်တိုက်ချင်တာလား။ ဥပဒေခန်းမ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ ကိုယ့်ဂိုဏ်းတူ အချင်းချင်းကိုပဲ အနိုင်ကျင့်တတ်တာလား"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ရုန်ကျင့်ယွမ်သည် ပါးစပ်မှ ကြေးအိုးငယ်တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအိုးမှာ လေထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် တမဟုတ်ချင်း ကြီးထွားလာပြီး ဆယ်ပေခန့်အထိ ရှိသွားသည်။ အိုးပေါ်မှ ရဲရဲတောက်နေသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး မူလက မည်းနက်နေသော အိုးမှာ မီးဖြင့် အပူပေးခံထားရသလို တောက်ပသော ကြက်သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖုန်ချီလည်း ထိုအိုးကို မြင်သည်နှင့် အံ့ဩသွားသည်။ "ရန်ကွမ်းတင့်အိုးပါလား" ဖုန်ချီ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ကြီးမားသော မီးလျှံဓားကြီးတစ်လက် ပေါ်လာကာ ကြေးအိုးကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ချွမ်း"

မီးဓားနှင့် ကြေးအိုးတို့ ထိမှန်သံမှာ ဟိန်းထွက်သွားပြီး နှစ်ဦးစလုံး အနောက်သို့ ပေအနည်းငယ်စီ လွင့်စဉ်သွားကြသည်။ ဖုန်ချီ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။ ဆေးလုံးတောင်၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သော ရန်ကွမ်းတင့်အိုး ရုန်ကျင့်ယွင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤအိုးမှာ ဆေးဖော်စပ်ရာတွင်သာမက တိုက်ခိုက်ရေးတွင်လည်း အစွမ်းထက်လှသည်။ အတွင်း၌ မြေကမ္ဘာမီးလျှံ၏ အကြွင်းအကျန်များ ပါရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်ပါက ရန်သူများကို လောင်ကျွမ်းစေမည့် ဝိညာဉ်မီးလျှံများကို အဆုံးမဲ့ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

ဖုန်ချီ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်သွားသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုကို မရပ်တန့်ပေ။ ဝိညာဉ်ရည်ကို လိုချင်ပါက ရုန်ကျင့်ယွမ်ကို အနိုင်တိုက်ရန်သာ ရှိသည်။ မန္တန်လက်ကွက်များဖော်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မြေကမ္ဘာမီးလျှံသံကြိုး"

ရုတ်တရက် မီးလျှံအလင်းအိုး၏ ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်မှ နီရဲသော အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးသံကြိုး ၉ ချောင်း ထိုးထွက်လာကာ အိုးကြီးကို အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။ အိုးကြီးမှာ ရှောင်တိမ်း၍ မရတော့ဘဲ အချည်နှောင် ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် အိုးနှုတ်ခမ်းဝမှ ပြာလဲ့လဲ့ မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံကြိုးများကို ပြန်လည် လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ထိုအပြာရောင်မီးနှင့် ထိသမျှ မီးသံကြိုးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

ဖုန်ချီသည် သူ၏ အတတ်ပညာက အိုးကြီးကို ခဏမျှသာ ထိန်းထားနိုင်မည်ကို သိသဖြင့် မီးနဂါးနှစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ရုန်ကျင့်ယွမ်ထံသို့ လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ ရုန်ကျင့်ယွမ်ကလည်း အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် အဝါရောင် အလံငယ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ပေ ၂၀ ခန့်အထိ ကြီးထွားလာပြီး တောက်ပသော အဝါရောင်အလင်းဖြင့် သူမနှင့် သူမခင်ပွန်းကို ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။ မီးနဂါးများ မည်မျှပင် မီးမှုတ်စေကာမူ ထိုအဝါရောင်အလင်းကို မဖောက်နိုင်ကြပေ။

ဖုန်ချီလည်း မီးနဂါးနှစ်ကောင် ထပ်မံဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း မီးနဂါး ၄ ကောင်က အဝါရောင်အလံကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ရုန်ကျင့်ယွမ်မှာ ချွေးများ ပျံလာပြီး ကျောက်ဖျာပေါ်တွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေရန် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားနေရသည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ ကျောက်ခွက်ဆီ၌သာ ရှိနေပြီး အဖြူရောင်အလင်းမှာ ကွယ်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ကျောက်ခွက်အတွင်း၌ နို့နှစ်ရောင်ရှိသော ဝိညာဉ်ရည်များ ပြည့်နေသည်ကို အထင်အရှား မြင်နေရပြီဖြစ်သည်။ ဟန်ချန်းမှာလည်း ဇနီးသည် တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ကို ကြည့်ပြီး ဒေါသထွက်နေကာ ဓားပျံဖြင့် ဖုန်ချီကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်။ သို့သော် ဖုန်ချီ၏ရှေ့တွင် မီးဒိုင်းလွှားတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို အလွယ်တကူ ကာကွယ်ထားနိုင်သည်။

ရုန်ကျင့်ယွမ်နှင့် ဖုန်ချီတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ဟွန်းယွမ်ကျောင်းတော်မှ ဘုန်းကြီး ၃ ပါး၊ မဟာကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ ကျိရုရွယ်နှင့် ရွှယ်ကူး၊ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းမှ မုယွမ်ရှင်းနှင့် ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူ ၆ ဦးတို့သည် လေ့ယွီဟွာ နှင့် လေ့မိသားစုဝင် ၄ ဦး ကို စုပေါင်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ကျဲ့ဟွေနှင့် သူ၏အပေါင်းအပါ နှစ်ဦးမှာ လေ့မိသားစုဝင် ၄ ဦးကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်ရာ ထို ၄ ဦးမှာ ဘုန်းကြီး ၃ ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ချက်မျှပင် မခံနိုင်ဘဲ နေရာမှာတင် ခေါင်းပြတ်ကာ သေဆုံးသွားကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လေ့ယွီဟွာသည် ကျင့်ကြံသူ ၉ ဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကြားမှ မိုးကြိုးလှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ လေ့ယွီဟွာ၏ အရှိန်မှာ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ရရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံးအရှိန်ပင် ဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဖိအားကြောင့် ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ပေသုံးရာအတွင်းသာ တိုက်ခိုက်နိုင်သဖြင့် အဝေးသို့ အမြန်ရှောင်ထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လေ့ယွီဟွာ ရှောင်ထွက်သွားချိန်မှာပင် ကျောက်ခွက်များပေါ်မှ အဖြူရောင်အလင်းတန်း လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်မဝင်စားကြတော့ဘဲ မိမိတို့ရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်ရည်များကို သိမ်းဆည်းရန်သာ အာရုံစိုက်နေကြတော့သည်။

လေ့ယွီဟွာသည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူမူလထိုင်ခဲ့သော ကျောက်ဖျာထံသို့ ပြန်ပြေးဝင်လာကာ ဝိညာဉ်ရည်များကို စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်။ အခြားသူများလည်း ဝိညာဥ်ရည်များ စုဆောင်းခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် မည်သူမျှ တားဆီးခြင်း မရှိပေ။ ကျင့်ကြံဆင့် နိမ့်သူများမှာလည်း ဝင်မတားဝံ့ကြ။

ထိုစဉ်မှာပင် ခန်းမထောင့်၌ ခိုကပ်နေသည့် အားလုံး မေ့လျော့ထားခြင်းခံရသော စုန့်ဝမ်လည်း မိုးကြိုးလှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား ကျောက်ဖျာတစ်ခုထံသို့ ဒုန်းစိုင်း ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ စုန့်ဝမ်၏ အရှိန်မှာ လေ့ယွီဟွာထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။ သူ ရွေးချယ်လိုက်သော ကျောက်ဖျာမှာ အနီးဆုံးတွင် ရှိပြီး မဟာကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့သာ စောင့်ကြပ်နေသည့် အားနည်းသော နေရာဖြစ်သည်။

စုန့်ဝမ် မရောက်မီမှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ အဝါရောင်အလင်းများ ဖြာထွက်နေသော ၁၀ ပေခန့်မြင့်သည့် စေတီငယ်တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ထိုကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို ဖိချလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မဟာအကြီးအကဲထံမှ ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိထားသော အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက် မြေကမ္ဘာစေတီပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ ရုတ်တရကမ လန့်သွားသော်လည်း အခြေအနေကို ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ကြသည်။ အမျိုးသားက ဓားပျံဖြင့် စေတီကို ခုခံနေစဉ် အမျိုးသမီးက ဝိညာဉ်ရည်ကို အမြန်သိမ်းဆည်းရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် အေးခဲလဓားက အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ရင်း သူမထံ တိုးဝင်လာသည်။

စုန့်ဝမ်တွင် ပိုမိုအားကောင်းသော ဝိညာဉ်ခွဲဓား ရှိသော်လည်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုကို တပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုရန်မှာ သူ၏ အခြေတည် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ခွန်အားအတွက် ကြီးမားသော ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့်နိမ့်ဝိညာဥ်လက်နက် အေးခဲလဓားကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ရသည်။ အမျိုးသမီးက အနီရောင်ဖဲကြိုးဖြင့် ဓားကို ခုခံလိုက်သော်လည်း ထိတွေ့မှုအရှိန်ကြောင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။ ထိုခဏမှာပင် စုန့်ဝမ်က ကျောက်ခွက်အနားသို့ ရောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ရည်များကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲသို့ စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်။

အမျိုးသား၏ ဓားပျံမှာ စေတီငယ်ကို ထိမှန်သော်လည်း လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ စေတီငယ်မှာ အနည်းငယ် နှေးသွားသော်လည်း ၎င်းတို့ နှစ်ဦးထံသို့ ဆက်လက် ဖိချနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် အမျိုးသားမှာ နောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ရည်ကို အတင်းလုနေသော အမျိုးသမီးမှာမူ စေတီငယ်၏ အောက်တွင် ပိတ်မိသွားခဲ့သည်။ စုန့်ဝမ်သည် သူမကို သတ်ရန် အချိန်မဖြုန်းဘဲ ဝိညာဉ်ရည် သိမ်းဆည်းရန်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ရည်တွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာ အလွန်စင်ကြယ်ပြီး အားကောင်းသဖြင့် သိမ်းဆည်းရန် ထင်ထားသည်ထက် ပိုကြာပြီး အသက်ရှူအကြိမ် ၂၀ ခန့် ကြာမှသာ အကုန် သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လေ့ယွီဟွာနှင့် ကျန်လူအားလုံးမှာလည်း ဝိညာဉ်ရည်များကို အသီးသီး သိမ်းဆည်းပြီးကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဥ်ရည် စုဆောင်းမှု ပြီးစီးပြီဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်လုယက်ရန် အချိန်ကျလာပြီ ဖြစ်သည်။ စုန့်ဝမ်က ကြားဖြတ်ဝင်ကာ ဝိညာဉ်ရည် တစ်ပုံကို လုယူသွားသည်ကို မြင်နေရသဖြင့် အားလုံး အံ့ဩသွားနေကြပြီး ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းနှင့် မဟာကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ လူများက ဒေါသတကြီးဖြင့် စုန့်ဝမ်ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

စုန့်ဝမ်လည်း မြေကမ္ဘာစေတီအောက်တွင် ပိတ်မိနေသော အမျိုးသမီးကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ စေတီငယ်ကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်ကာ သူ့ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လွှင့်ပျံစေပြီး ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။ စေတီမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဝါရောင်အလင်းက သူ့ကို လုံခြုံစွာ ကာကွယ်ပေးထားစဉ် မိုးကြိုးလှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ဖြင့် ခန်းမဝင်ပေါက်ထံသို့ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဖိအားကြောင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ တိတိကျကျ မထိမှန်ကြပေ။ စုန့်ဝမ်သည် တိုက်ခိုက်မှု အများစုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ထိမှန်လာသော တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုကိုလည်း မြေကမ္ဘာစေတီ၏ အစွမ်းဖြင့် ခုခံကာ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

စုန့်ဝမ် ထွက်သွားသည်နှင့် လေ့ယွီဟွာလည်း ခန်းမအပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ ဖုန်ချီသည်လည်း မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့သည်ကို သိသဖြင့် ထွက်ပြေးသွားသည်။ ရုန်ကျင့်ယွမ်က ဖုန်ချီ၏ ကျောပြင်ကို နာကျည်းစွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ခေါ်ကာ အမြန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ခန်းမအတွင်း၌ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သော မဟာကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၊ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းနှင့် ဟွန်းယွမ်ကျောင်းတော်တို့သာ ကျန်ရစ်သဖြင့် ဆက်နေပါက သူမတို့အတွက် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ဟွန်းယွမ်ကျောင်းတော်မှ ဘုန်းကြီး ၃ ပါးက ရုန်ကျင့်ယွမ် နောက်သို့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ကျဲ့ဟွေ့က "ဒကာမတို့... ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဒီဝိညာဉ်ရည်တွေကို ငါတို့ဆီ အလှူဒါန လုပ်ခဲ့ပါဦး" ဟု ဆိုကာ ကရုဏာရှင် အသွင်ဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ကျဲ့ဝူက ရွှေရောင်ဘီလူးကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ရှေ့မှ ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရုန်ကျင့်ယွမ်က မီးလျှံအလင်းအိုးမှ ပြာလဲ့လဲ့ မြေကမ္ဘာမီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်ကာ တိုက်ခိုက်ပြီး ထိုးဖောက်ထွက်ပြေးသွားသည်။

ကျဲ့ဟွေက ထိုမီးလျှံများကို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပါးစပ်မှ အမည်းရောင် အဆိပ်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအငွေ့များမှာ အလွန်နံစော်လှပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။ ထိုအဆိပ်ငွေ့များက မြေကမ္ဘာမီးလျှံများကို ငြှိမ်းသတ်ပေးလိုက်ရာ ဘုန်းကြီး ၃ ပါးမှာ ရုန်ကျင့်ယွမ်တို့၏ နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်ပါသွားကြသည်။

ဟန်ချန်းက အနောက်မှ လိုက်လာသော ဘုန်းကြီး ၃ ပါးကို ကြည့်ပြီး အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်ကာ အားကောင်းသော သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းရင်း ခုခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။