အခန်း (၇၅-၇၆)

အခန်း ၇၅ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်မှ စောစီးစွာ ထွက်ခွာခြင်း

"အိုးမဲ့အိမ်မဲ့တွေ"

ရဲချီယန်က ချက်ဘောက်စ် ထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်နေရင်း အကြည့်များကို ဘေးဘီဝဲယာသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်လေ၏။

သူ အရင်က သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ဤမြို့တွင် တောက်ပနေသော လမ်းမကြီးများနှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားစွာ မှောင်မိုက်နေသော ထောင့်ချိုးအသီးသီး၌ အချိန်ဖြုန်းနေကြသူအချို့ ရှိနေပုံပေါ်ပေသည်။

တစ်ချိန်က သူတို့သည်လည်း ရထားမောင်းနှင်သူ များ၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ရထားမောင်းနှင်သူ အဖြစ် ခံယူထားမှုနှင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ရထားများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပြီး ဤမြို့တွင် ဖြစ်သလို ရှင်သန်ရန်သာ ဆန္ဒရှိခဲ့ကြသော်လည်း လုံလောက်သော အရည်အချင်းနှင့် အရင်းအနှီး မရှိသောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အထင်အမြင်သေးခံရသော အိုးမဲ့အိမ်မဲ့များ ဖြစ်လာခဲ့ကြလေ၏။

ဒင် ဒင်—

ကိုယ်ပိုင် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်း ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှာ ရှိနေသေးလား"

ရှာယာ ပင် ဖြစ်သည်။ သူမလည်း ဤမြို့သို့ လာမည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို ရဲချီယန် မှတ်မိလိုက်လေ၏။ ဒီနေ့များလား။

"ဟုတ်ကဲ့... ရှိသေးတယ်"

"ငါက မင်းနဲ့ တွေ့ချင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးထင်တယ်"

ဘုရားကျောင်း အတွင်း၌။

ရုပ်သေးရုပ် တစ်စု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ရှာယာ ၏ အကြည့်များက သူမ၏ အထက်ရှိ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှ တရားသူကြီး များအပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်တာ တစ်ခုခုများ ရှိလား"

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သဲ့သဲ့လေး အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းအစ်မက လူသစ် ကာလကနေ အခုလေးတင် ထွက်လာတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ဆီကနေ အကူအညီလိုတဲ့ အခြေအနေအထိတော့ မရောက်သေးပါဘူးကွယ်။ ငါတို့ တွေ့လို့မရတာပဲ ရှိတာပါ၊ ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက မင်းကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမလို့ပဲ၊ အဲဒါ ယူထားလိုက်။ ငါ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးတယ်"

စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားချေပြီ။

အလင်းမျက်နှာပြင်၏ ညာဘက်အပေါ်ထောင့်ရှိ စာအိတ်ပုံစံ အိုင်ကွန်လေးက အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားလေ၏။

"အစ်ကိုချီယန်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သူက အလင်းမျက်နှာပြင်မှ အာရုံကို ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ့ကို နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည့် ကျောက်လင် ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ငါတို့ ရောက်တော့မယ် မဟုတ်လား"

"အင်း... ဂိတ်ပေါက်ဝကို ရောက်တော့မယ် ထင်တယ်"

ဟုတ်ပေသည်၊ ရဲချီယန် သည် ဤမြို့မှ စောစီးစွာ ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာက ကောင်းမွန်သော်လည်း အဲဒီလောက်ကြီးတော့ မကောင်းပေ။

တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်ခန့် အနားယူခြင်းက အဆင်ပြေသော်လည်း အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ခြင်းက အချိန်မရွေး အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့နိုင်သည့် ရထား ရှင်သန်ရေး ကမ္ဘာကြီးတွင် ရှိနေကြောင်းကို ရွေးချယ်မှုအရ မေ့ပျောက်သွားစေနိုင်ပေသည်။

သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိပြီးနောက် ကျောက်လင်သည်လည်း တွေဝေနေခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူမသည် ဤမှတ်တိုင်တွင် ကံဆိုးနေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲပင်။ မနေ့က ထိုဂီယာများကြား ကြိတ်ချေမခံရခြင်းကပင် သူမအတွက် ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။ သူမ ဆက်နေမည်ဆိုလျှင် နောက်ထပ် ဘာတွေ ကြုံတွေ့ရမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ရဲချီယန် မရှိပါက ဤနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သူမ လုံးဝ စိမ်းသက်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူမ ဘာလုပ်ရမည်၊ ဘာလုပ်သင့်သည် ဆိုသည်ကို သူမ လုံးဝ မသိနိုင်ပေ။

သူမက မူလကတည်းက ရေစုန်မျောတတ်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။

ခမ်းနားထည်ဝါသော ဂိတ်ပေါက်ကြီးအောက်တွင် ဧည့်လမ်းညွှန်ကို ရဲချီယန် ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ဧည့်လမ်းညွှန်သည် သူ စောစောရောက်လာသည့်အတွက် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပုံပေါ်ပြီး ရဲချီယန် ၏ အနောက်သို့ ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခုကို ပြသလိုက်လေသည်။

"မင်းက စောစော ထွက်ခွာဖို့ စီစဉ်ထားတာလား၊ ပြီးတော့ မင်းက လက်ထောက် တစ်ယောက်မှ မငှားထားဘူးလား"

"အဲဒါက ခွင့်မပြုထားလို့လား"

ရထား လက်ထောက်များမှာ ဝန်ထမ်းများနှင့် တူပေသည်။ ရထားဒင်္ဂါး အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် နောက်ထပ် မှတ်တိုင် သုံးခုအထိ ရထား ပေါ်ရှိ ရထားမောင်းနှင်သူ အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် သူတို့ကို ငှားရမ်းနိုင်လေ၏။

အခြားသူများဆိုလျှင်တော့ တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်ခန့်ကို ငှားရမ်းရန် ရွေးချယ်ကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော် သူကတော့ ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပေ။

ပထမအချက်မှာ သူ၏ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပါရမီ ရှိနေသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ မပေါက်ကြားစေချင်ပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပေါက်ကြားသွားနိုင်သောအခါတွင် သူစိမ်းများစွာ ရထား တစ်စင်းတည်းပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းကို သူ မနှစ်သက်ပေ။

"သေချာပေါက် ခွင့်ပြုတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာလေး ဖြစ်နေလို့ပါ။ မင်းရဲ့ အဖွဲ့အစည်းက ဒီအချက်ကို မပြောပြထားဘူးလား မသိဘူး၊ လူသစ် ရထားမောင်းနှင်သူ တွေက ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှာ သုံးရက်ကြာ အခမဲ့ ရပ်နားလို့ရတယ်။ မင်း တကယ်ပဲ စောစော ထွက်ခွာချင်တာ သေချာရဲ့လား"

ရဲချီယန် က ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောဘဲ သော့တပ်ဆင်ရမည့် နေရာသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်လေ၏။

ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းဖန်ပြွန်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာကာ ၎င်း၏ အပြင်ဘက်အခွံကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ရထား ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေတော့သည်။

"မြို့ထဲမှာ ဝယ်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တပ်ဆင်လို့ရလား"

"သေချာတာပေါ့"

မီးဖိုနှင့် ရေသန့်စင်စက်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး လူကိုယ်တိုင် သယ်ဆောင်စရာ မလိုဘဲ ရထား စနစ်မှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက် တပ်ဆင်နိုင်ပေသည်။

အပင်အားဆေးရည် ၅၀၀ လီတာဘူးအတွက်မူ ၎င်းကို သံဗူးကြီးတစ်ခုထဲတွင် ထည့်ထားလေ၏။ သူက ရထားဒင်္ဂါး အချို့ကို အသုံးပြုကာ ချိတ်ဆက်ရန်အတွက် စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ ၏ အပေါ်တွင် တင်ထားရန် အလုပ်သမားများကို ငှားရမ်းလိုက်သည်။

ရထား ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထပ်မံ ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် တွင် ခံစားခဲ့ရသော ထိုထူးဆန်းသည့် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုမှာ ချက်ချင်းပင် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"ထင်တဲ့အတိုင်း ပြဿနာတစ်ခုခုတော့ ရှိနေတယ်။ လူတွေကို နေချင်စိတ်ပေါက်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုခုများ အဲဒီမြို့မှာ ရှိနေတာလား"

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် တွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသည်ကို ယခုအချိန်တွင် သူ အဖြေရှာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကြီးမားလှသော ဂိတ်ပေါက်ကြီးကို နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ရဲချီယန် က စတင်ရန် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဥသြသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရထား က တဖြည်းဖြည်း စတင်ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ရှေ့တွင် ရင်းနှီးနေသော လေဟာနယ်ပုံပျက်မှုကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပုံပျက်မှုကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်။

ရထား ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ရင်းနှီးနေသော အဆုံးအစမရှိသော လွင်တီးခေါင်ပြင် ကြီးက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

"ငါများ ရူးနေပြီလား... ဘာလို့ အဲဒီမြို့မှာထက် လွင်တီးခေါင်ပြင် ထဲမှာ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေသလို ခံစားရတာလဲ"

ရဲချီယန် က ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ကာ အနည်းငယ် စကားပြောရခက်စွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ချက်ဘောက်စ်ကို ဖွင့်ကာ ကျောက်လင်ထံသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လိုက်သည်။

"မင်း ထွက်လာပြီလား"

"အင်း"

စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်လင် ဘာဆက်ပြောမည်ကို ရဲချီယန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

သူတို့၏ အလဲအလှယ်မှာ ထိုအချိန်တွင် ယာယီ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝေါလီ... ရေခဲခြစ်သွားလုပ်ချေ"

ရက်အနည်းငယ်ခန့် ရထား ပေါ်တွင် ချန်ထားခံရသော ဝေါလီ သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ရဲချီယန် ၏ ခြေထောက်ကို နှစ်ပတ်ခန့် လှည့်ပတ်သွားလေ၏။ အမိန့်ရရှိပြီးနောက် ၎င်းက ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် အလုပ်စလုပ်လေတော့သည်။

ဗိုက်စင်သီး အရသာ ရေခဲခြစ်ကို စားရင်း ရဲချီယန် သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ကျေနပ်စွာ မှီထိုင်လိုက်လေ၏။ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူ၏ ရရှိမှုများနှင့် သယံဇာတများကို တွက်ချက်ရမည့် အချိန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ရထားဒင်္ဂါး များနှင့် ပတ်သက်၍ အရေးပေါ် အသုံးပြုရန်အတွက် နောက်ဆုံး ၅ ပြားသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုး ကတ်ပြား တစ်ခု။

ပမာဏကြီးမားသော ရေခဲသေတ္တာတစ်လုံး၊ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ပစ္စတိုတစ်လက်၊ အဆင့် ၃ ရေသန့်စင်စက်ကြီးတစ်လုံးနှင့် အပင် အားဆေးရည် ၅၀၀ လီတာ။

ထပ်ပြီး ရေတွက်ရမည်ဆိုလျှင် ရထား ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုတစ်ခုနှင့် ရထားတွဲ ဆေးသုတ်ခြင်းတို့လည်း ပါဝင်ပေသည်။

ဤသည်တို့မှာ သူ၏ ရရှိမှုများပင် ဖြစ်သည်။

ဘူတာရုံ တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အများကြီး မဟုတ်သလို နည်းလွန်းသည်ဟုလည်း မဆိုနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ကိုယ်တိုင်က လူများအတွက် အကျိုးအမြတ်ရရှိနိုင်သော နေရာတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ငွေကုန်ကြေးကျများသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤမြို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့သော လူများမှာ ဤနေရာတွင် ပရဟိတလုပ်ငန်း လာလုပ်နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။

အခြားသူများ၏ စကားပြောဆိုမှုများမှတစ်ဆင့် ၎င်းကို သိမြင်နိုင်ရန် မခက်ခဲလှပေ။

ပိုက်ဆံမရှိသော ရထားမောင်းနှင်သူ များမှာ ထိုမြို့တွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်လာခဲ့ကြသော မူလနေထိုင်သူများထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားစွာ ဆက်ဆံခံရလေ၏။

ဤသည်တို့မှာ သာမန် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်၏ ရရှိမှုများပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပါရမီ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရဲချီယန် အတွက် သူ၏ ရရှိမှုများမှာ ထိုမျှမက များပြားနေပေလိမ့်မည်။

"ငါ ဘယ်တစ်ခုကနေ စရမလဲ"

သူက နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်လေ၏။ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ကို တစ်ရက်လောက် အသုံးမပြုရခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် အနေရခက်စေခဲ့သည်။

"ပထမဆုံး ဒီတစ်ခု"

ငွေရောင် ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ပစ္စတို (အဆင့် ၂)

၎င်းမှာ ယခင်က သူ ရရှိခဲ့သော ကော့တ် M1911 နှင့် ဆင်တူပေသည်။

ရဲချီယန် ကို အမှန်တကယ် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သောအရာမှာ ၎င်း၏ အလားအလာပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို တစ်ကြိမ်ထက်မက အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်ပုံရပေသည်။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

ကိုယ်ခံစွမ်းအား၊ ၁၂၀ → ၁၁၀

မှော်ဝင်ငွေ ကျည်ဆန် မှော်ဝင်စွမ်းရည် · ကောင်းကင်သိမ်းငှက် (အဆင့် ၃)

ထင်တဲ့အတိုင်း ၎င်း၏ အလားအလာမှာ ကုန်ခမ်းသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ ဒါကြောင့် ဆက်လုပ်ရမည်။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

ကိုယ်ခံစွမ်းအား၊ ၁၁၀ → ၉၀

တရားမျှတမှု မှော်ဝင်စွမ်းရည် · ကောင်းကင်သိမ်းငှက် (အဆင့် ၄)

ထို့နောက်။

တတိယအကြိမ်။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

ကိုယ်ခံစွမ်းအား၊ ၉၀ → ၆၀

သာလွန်လွှမ်းမိုးသော မှော်ဝင်စွမ်းရည် · အကန့်အသတ်မဲ့ · ကောင်းကင်သိမ်းငှက် (အဆင့် ၅)

အကန့်အသတ်မဲ့၊ ကျည်ဆန် အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် မရှိပါ

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်၊ လေယဉ်များအပေါ် ပိုမိုမြင့်မားသော ထိခိုက်မှုကို ဖြစ်စေသည်

အလားအလာ ကုန်ခမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ပစ္စတိုမှာ ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်အထိ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၆ ဆက်တိုက် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း၊ ဝယ်သူရှာဖွေခြင်း

သဲကန္တာရသိမ်းငှက်... မဟုတ်ဘူး... အခုတော့ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် လို့ ခေါ်ရမှာပေါ့။

၎င်း၏ အသွင်အပြင်မှာ မူလအခြေအနေမှ သိပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

အနည်းငယ် ရှည်လျားသွားသော ပြောင်းဝမှလွဲ၍ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ သိမ်းငှက်ပုံစံလေးတစ်ခုသာ အပိုပါလာခဲ့လေ၏။

သူက ရထား ပြတင်းပေါက်ကို ချလိုက်ကာ ရထား သံကို ကြားပြီး လွင်တီးခေါင်ပြင် ထဲတွင် နိုးထလာသော မံမီ တစ်ကောင်ကို တစ်ချက် ပစ်လိုက်လေသည်။

ခေါင်းကို တည့်တည့်ထိသွားလေ၏။

၎င်း၏ စွမ်းအားက သိပ်မကြီးမားဘဲ အီဘိုနီ ထက် အတော်လေး လျော့နည်းပေသည်။

သို့သော်လည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အကန့်အသတ်မဲ့ ကျည်ဆန်ဆိုသော အချက်ကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဆုံးရှုံးစရာ မလိုတော့ပေ။

တစ်နေ့နေ့တွင် သူ၏ သယံဇာတများ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့လျှင်တောင် ဤသေနတ်က တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မဆိုးဘူး"

၎င်းကို အီဘိုနီ နှင့်အတူ ယှဉ်လျက် ထားလိုက်လေ၏။

ရဲချီယန် သည် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် ဒုတိယမြောက် ပစ္စည်းကို စတင် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

"ရေခဲသေတ္တာ... အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ပြီးရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ"

သိချင်စိတ်ကြောင့် ပမာဏကြီးမားသော တံခါးနှစ်ပေါက်ပါ ရေခဲသေတ္တာမှာ သူ၏ ဒုတိယမြောက် ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

【စိတ်စွမ်းအား ၊ ၁၂၀ → ၁၀၀】

【ပမာဏကြီးမားသော ရေခဲသေတ္တာ → နေရာလွတ် ချုံ့နိုင်သော ရေခဲသေတ္တာ】

ရေခဲသေတ္တာ ကိုယ်တိုင်တွင် အဆင့်မရှိသလို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်လည်း အဆင့် ရှိမလာခဲ့ပေ။

သို့သော် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် ၎င်း၏ အသွင်အပြင်မှာ သိသာထင်ရှားစွာ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

မူလက တစ်မီတာခန့် နေရာယူသော အရွယ်အစားမှာ ထက်ဝက်ခန့် သေးငယ်သွားပေသည်။

သူက ရေခဲသေတ္တာ တံခါးကို ဖွင့်ကာ ဗိုက်စင်သီး တစ်လုံးကို အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်လေ၏။

အံ့သြစရာကောင်းစွာဖြင့် မူလက အတော်လေး ကြီးမားသော ဗိုက်စင်သီး မှာ ရေခဲသေတ္တာထဲ ရောက်သွားသည်နှင့် မူလအရွယ်အစား၏ ထက်ဝက်ခန့် သေးငယ်သွားလေတော့သည်။

ပြန်ထုတ်လိုက်သောအခါတွင်မူ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပေမည်။

ရေခဲသေတ္တာပြီးနောက် ရေသန့်စင်စက် အလှည့်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် ထံမှ သူ ဝယ်ယူခဲ့သော အရာနှင့် မတူဘဲ ဤအဆင့် ၃ စက်မှာ ရေကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အရည်အသွေးရှိသည့် ရေကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်လေ၏။

စက်အဟောင်းကိုတော့ တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားလိုက်လေပြီ၊ ၎င်းကို လွှင့်ပစ်ရန် သူ မရည်ရွယ်ထားဘဲ ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း ပေါ်တွင် ရထားဒင်္ဂါး သုံးပြားဖြင့် တင်ရောင်းလိုက်ရာ လျင်မြန်စွာပင် ဝယ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း ကို ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့် အဆင့် ၄ အောက် ပစ္စည်းများကို ရောင်းချရန် မည်သည့်အခါမျှ မခက်ခဲတော့ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ဝမ်းနည်းစရာမှာ စက်အစိတ်အပိုင်းများ၊ သစ်သားနှင့် သတ္တုစသည့် အခြေခံပစ္စည်း သုံးမျိုးကိုတော့ ရောင်းရခက်ခဲနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ဒီနေ့ ဘယ်နှစ်ကြိမ်ရှိပြီလဲ။ ထားလိုက်ပါတော့... ဆက်လုပ်ရအောင်"

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

【စိတ်စွမ်းအား ၊ ၁၀၀ → ၈၀】

【သန့်စင်သော ရေသန့်စင်စက် (အဆင့် ၄)】

【ကျိန်စာသင့် / ညစ်ညမ်း / ညစ်ပတ်နေသော ရေအရင်းအမြစ်များကို သန့်စင်ပေးနိုင်သည်】

၎င်း၏ အလားအလာမှာ ကုန်ခမ်းသွားချေပြီ။

အာနိသင်မှာ မဆိုးသလို မြန်နှုန်းကလည်း မနှေးကွေးလှပေ။

အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမို ဘေးကင်းသွားလေပြီ။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံး တစ်ခုသာ ကျန်တော့လေ၏။

စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ ပင် ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက ဤနေရာတွင် စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် သစ်သီးများမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ရိတ်သိမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရဲချီယန် က အမိုးပေါ်သို့ တက်သွားကာ အပေါ်တွင် တင်ထားသော သံစည်ပိုင်းကြီးကို လက်လှမ်း၍ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်လေ၏။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

【စိတ်စွမ်းအား ၊ ၈၀ → ၆၀】

【ကုသရေး အပင် အားဆေးရည်】

【အပင်ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်းဖြင့် စိုက်ပျိုးထားသော အပင်များအားလုံးကို စားသုံးပြီးနောက် ဒဏ်ရာများနှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ကို အနည်းငယ် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေနိုင်သည်】

"ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ကို ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေတာလား... ငါ လိုချင်နေတာက အဲဒါပဲလေ"

ရဲချီယန် ၏ မျက်နှာမှာ အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။

သူက ရေပိုက်နှင့် ရေဖျန်းခေါင်းတစ်ခုကို ချိတ်ဆက်လိုက်ကာ စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ ရှိ အပင်များအားလုံးအပေါ်သို့ အနည်းငယ် ဖျန်းပေးလိုက်လေ၏။

ဗိုက်စင်သီးပင် လည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ဖျန်းပြီးနောက် အပင်များအားလုံးမှာ နို့နှစ်ရောင် အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့လေးကို ထုတ်လွှတ်လာကြလေသည်။

စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ တစ်ခုလုံးမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ကူးယဉ် အတုအယောင်တစ်ခုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ဤအလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့၏။

ရဲချီယန် က ခရမ်းချဉ်သီး တစ်လုံးကို ခူးကာ တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်လေသည်။

သူက သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ဘားကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ခရမ်းချဉ်သီးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ခံစွမ်းအား မှာ ၆၀ မှ ၆၁ သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်သွားလေ၏။

တကယ်ပဲ ပိုမြန်လာတာပဲ...

များများစားစား မဟုတ်သော်လည်း သူ့ဆီမှာ ဇိမ်ခံ အိပ်မက် ကုတင် လည်း ရှိနေသေးသည်လေ၊ ဤနှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ပိုပြီးတော့တောင် အကျိုးရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဟူး... အားလုံးပြီးသွားပြီ၊ ငါ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ"

ဤသည်မှာ သူ၏ အကြိမ်အများဆုံး အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ဆောင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိုယ်ခံစွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအား သုံးစွဲမှုမှာ ဤကမ္ဘာသို့ သူ ပထမဆုံးရောက်လာစဉ်က တစ်ခုခုကို ဖြစ်သလို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့စဉ်ကလောက် များများစားစား မရှိတော့ပေ။

ဒါက... တိုးတက်လာတာလား။

"အော်... ဟုတ်သားပဲ... အစ်မရှာယာ ရဲ့ လက်ဆောင်ကိုတောင် မေ့တော့မလို့ပဲ"

နဖူးကို တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ကာ ရဲချီယန် က သူ၏ စာတိုက်ပုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ တစ်ခုတည်းသော အီးမေးလ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားလေ၏။

【တွက်ချက်မှု ယူနစ် × ၁】

【မှတ်ချက်၊ မင်းက အဆင့် ၄ ရထား မှာပဲ ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား။ ဒါက မင်းအတွက်ပါ၊ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုကို မဝင်ဘူးဆိုရင် အဆင့် ၅ ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့က တော်တော်လေး ဒုက္ခများတယ်လေ】

ဂရုစိုက်ခံရတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်က ဒါမျိုးလား။

သူသာ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင် အဆင့် ၄ ရထား မှ အဆင့် ၅ သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဤတွက်ချက်မှု ယူနစ် ကို ဘယ်ကရနိုင်မည်ကို သူ တကယ်ပဲ သိမည်မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ပြန်တွေးကြည့်တော့။

သူသာ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ရှာယာ ကို ဘယ်လိုလုပ် တွေ့ဆုံနိုင်မည်နည်း။

တွက်ချက်မှု ယူနစ် ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း ရဲချီယန် သည် ၎င်းကို အစောပိုင်းက ရှာယာ လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော မီးစွဲကျောက်တုံး နှင့်အတူ ထားလိုက်လေ၏။

ဤပစ္စည်း နှစ်ခုအတွက် ဝယ်သူကောင်းများကို ရှာဖွေရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လူအများအပြား အဆင့် ၄ သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိလေ၏။

ဘယ်သူ့ကို ရောင်းရမလဲ။

ရဲချီယန် က လူနှစ်ယောက်ကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

ကျောက်လင် နှင့် ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင် ကိုတော့ လောလောဆယ် ထည့်မစဉ်းစားသေးပေ၊ သူမတွင် ငွေမရှိသလို သူမ၏ နောက်ထပ် ကံကောင်းခြင်း ဘူတာ မှ သူမ မည်မျှရရှိမည်ကို သူ ကြည့်ရန် လိုအပ်သေးသည်လေ။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် အတွက်ကတော့... ဒင် ဒင်—

ရဲချီယန် က မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လိုက်လေ၏။

【မင်းတို့မြို့က ဘယ်လိုလဲ】

အကြောင်းပြန်စာ ရရှိရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာမည်ဟု သူ အစက ထင်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အခြားတစ်ဖက်မှ မက်ဆေ့ချ်မှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

【သိပ်မကောင်းပါဘူး၊ အရမ်းကို ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ မြို့ပါပဲ၊ ရထား ပေါ်မှာလောက် သက်တောင့်သက်သာ မရှိဘူး။ ငါတော့ ထွက်လာခဲ့ပြီ၊ မင်းကော... ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် က အရမ်းကြီးပုံရတယ်နော်】

သူ့ခံစားချက်ကလည်း အဲဒီလိုပါပဲ။

【ထွက်လာပြီလား... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ငါလည်း ဘူတာ ကနေ အခုလေးတင် ထွက်လာတာ၊ အဲဒီမှာ တစ်ရက်လောက် ကစားခဲ့တာ တော်တော်ပျော်စရာကောင်းတယ်】

【ငါ့ကို တစ်ခုခု ပြောစရာရှိလို့လား】

【မင်း အဆင့် ၄ ကို အဆင့်မြှင့်ပြီးပြီလား】

【ဟင့်အင်း... ငါ မီးစွဲကျောက်တုံး လည်း မရနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုကိုလည်း မဝင်ချင်ဘူးလေ။ မင်းကော... အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခု ဝင်ခဲ့လား】

【အင်း... တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပေါ့။ ငါဝင်ခဲ့တဲ့ နေရာမှာ လူကောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ သူ့ဆီကနေ ငါ မီးစွဲကျောက်တုံး ရခဲ့တယ်】

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကာ သူမ၏ ခေါက်ဖုန်းပေါ်ရှိ မက်ဆေ့ချ်ကို ကြည့်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် အကြောင်းပြန်လိုက်လေ၏။

【ဈေးပြော】

သူမ၏ ပွင့်လင်းမှုကို သူ သဘောကျပေသည်။

ရဲချီယန် က ရယ်မောလိုက်ကာ ဈေးတစ်ခုကို ရိုက်ထည့်လိုက်လေ၏။

【ရထားဒင်္ဂါး ၃၀... ဒါမှမဟုတ် ညီမျှတဲ့ ပစ္စည်းတွေ】

【...】

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် က အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ အကြောင်းမပြန်ခဲ့ပေ။

ဤဈေးနှုန်းမှာ မများကြောင်းကို သူမ ကောင်းကောင်း သိနေလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မီးစွဲကျောက်တုံး ရရှိရန် မည်မျှ ဒုက္ခများကြောင်းကို အခြားသူများထံမှတစ်ဆင့် ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် သိထားသောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ ပါရမီ ဖြစ်သော 【ရေပြင်ပေါ်ကလမင်း】 သည် ရထား ၏ အဆင့်အောက်ရှိ ပစ္စည်းများကိုသာ ပြောင်းလဲပေးနိုင်လေ၏။ သူမက အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုသို့ မဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ဘူတာ တွင် သူမ၏ ကံကိုသာ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခဲ့သည်။ ဘူတာ ၃ ခု ပြီးနောက်တွင်မှ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးဆိုလျှင် သူမက အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခု၏ ခေါင်းပုံဖြတ်ခံရမည်ကို သိလျက်နှင့်ပင် ကံတရားကို လက်ခံကာ ဝင်ရောက်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် မီးစွဲကျောက်တုံး တစ်ခုအတွက် ရထားဒင်္ဂါး ၃၀ ဆိုသည်မှာ။

ဤဈေးနှုန်းမှာ တကယ်ကို မများလှပေ။

ဒါပေမဲ့... 【ငါ့ဆီမှာ အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံမရှိဘူး... အကြွေးထားလို့ရမလား】

【မရဘူး】

တွေဝေခြင်းမရှိသော ငြင်းဆန်မှုတစ်ခုပြီးနောက် ရဲချီယန် က ဆက်ပြောလိုက်လေ၏။

【နောက် ဘူတာ ကျရင်... မင်း ရထားဒင်္ဂါး ဒါမှမဟုတ် ပစ္စည်းတွေ မစုဆောင်းနိုင်ဘူးဆိုရင် ဒီ မီးစွဲကျောက်တုံး ကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်ဆီ ရောင်းလိုက်တော့မယ်】

ကျောက်လင် ၏ နောက်ထပ် ဘူတာ မှာ ကံကောင်းခြင်း ဘူတာ ပင် ဖြစ်သည်။

မီးစွဲကျောက်တုံး တစ်ခုကို ကံကောင်းခြင်း ဘူတာ မှ ကျောက်လင်၏ ရရှိမှုများ အားလုံးနှင့် အလဲအလှယ် လုပ်ခြင်းကလည်း သေချာပေါက် အမြတ်အစွန်း ရရှိမည့် အလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်ကို ဘူတာ တစ်ခုစာ အခွင့်အရေး ပေးရန်သာ သူ ရည်ရွယ်ထားလေတော့သည်။