အခန်း (၄၉၇-၄၉၈)

အခန်း (၄၉၇) ချုန်ရှန်း၏ စွမ်းအား

ချုန်ရှန်း၏ လက်ချောင်းများက လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားခြင်းကြောင့် ချွမ်လင်းရှူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလာသည်။

သူသည် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေ၏

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို အသည်းအသန် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာစေသည်။

ဘုန်း

ချွမ်လင်းရှူသည် သူ၏လက်ဖဝါးဖြင့် ချုန်ရှန်း၏လက်မောင်းကို အတင်းအကျပ် ရိုက်ထုတ်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ စွမ်းအင်လှိုင်းများ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းမှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ

သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှာ သံမဏိတိုင်ကဲ့သို့ပင် မြဲမြံနေဆဲဖြစ်သည်။

ချွမ်လင်းရှူ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။

(မဖြစ်နိုင်တာ)

သူသည် သွားကို တင်းတင်းစိကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက် လိမ်လှည့်လိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်အတွင်းမှ ဝှက်ထားသော ဓားမြှောင်ဖြင့် ချုန်ရှန်း၏ နံဘေးသို့ အလစ်အငိုက် ထိုးနှက်လိုက်

သည်။

ထိုတိုက်ကွက်မှာ

အလွန်ပင် လျင်မြန်၊ တိကျပြီး သေစေနိုင်လောက်သော အရှိန်အဟုန် ပါဝင်သည်။

သို့သော်လည်း

ဓားမြှောင်မှာ ချုန်ရှန်း၏ကိုယ်ကို မထိမှန်မီမှာပင်

ချုန်ရှန်းက ချွမ်လင်ရှူလက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဂျွတ်

"အားးး”

အရိုးကျိုးသွားသံနှင့်အတူ စူးရှသော အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားမြှောင်သည် ချွမ်လင်းရှူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တောက်ခနဲ ကျသွားတော့သည်။

ချုန်ရှန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပဲလား?"

သူ့လေသံမှာ စိတ်ပျက်သွားသည့်ဟန် ပေါ်လွင်နေသည်။

ချွမ်လင်းရှူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသော်လည်း

အရှုံးမပေးလိုသေးပေ။

(ငါ အသက်ရှင်နေသရွေ့... အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်)

သူသည် ပါးစပ်အတွင်းမှ သွေးတစ်လုတ်ကို ချုန်ရှန်း၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ ထွေးထုတ်လိုက်၏

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်စွာ လှည့်ပတ်ပြီး ချုန်ရှန်း၏ ဒူးကို အားကုန်ကန်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အသည်းအသန် ရုန်းကန်သော နောက်ဆုံးလက်နက် ဖြစ်သော်လည်း

အရာအားလုံးမှာ အချည်းနှီးပင်။

ချုန်ရှန်းသည် ဦးခေါင်းကို အသာအယာ တိမ်းစောင်းကာ သွေးများကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ အမူအရာမှာ ပိုမို အေးစက်သွား၏

"မင်းက ငါ့ကို ပျင်းအောင် လုပ်နေတာပဲ"

ချွမ်လင်းရှူ တုံ့ပြန်ချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ

ချုန်ရှန်းက သူ့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

ဘုန်း

ချွမ်လင်းရှူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆောင့်မိသောကြောင့် ကြမ်းပြင်များပင် အက်ကွဲသွားရသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွား၏

ပြန်လည် မထူနိုင်ခင်မှာပင်

လေးလံလှသော ခြေထောက်တစ်ဖက်က သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

ဗုန်း

ချွမ်လင်းရှူ၏ မျက်နှာသည် အေးစက်သော ကြမ်းပြင်နှင့် အတင်းအကျပ် ပွတ်တိုက်သွားချေ၏

ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဖုန်မှုန့်များ ဝင်သွားတော့သည်။

ချုန်ရှန်းမှာမူ အင်းဆက်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေထားသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေ၏

ထို့နောက် ခြေထောက်ကို တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ဖိချလိုက်သည်။

"ဟဟ... အရှိန်အဝါကြီးမားလှတဲ့ ချွမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ မြေကြီးအရသာက ဘယ်လိုနေလဲ?"

သူ့လေသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

ချွမ်လင်းရှူ အရှက်ရလွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေရသည်။

"မင်း”

သူ၏ အသံမှာ ကြမ်းပြင်နှင့် ဖိကပ်ခံထားရသဖြင့် ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေသည်။

"ဟင်?"

ချုန်ရှန်းက ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်၏

ချွမ်လင်းရှူ၏ သွားများမှာ ကျောက်ကြမ်းပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်ကာ နာကျင်မှု ခံစားနေရသည်။

"အရင်က လူတွေ မင်းရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေတာကို ကြည့်ပြီး မင်း သဘောကျခဲ့တယ် မလား?"

ချုန်ရှန်းက ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို အကြွေးပြန်ဆပ်တာလို့ပဲ မှတ်လိုက်ပါ"

ချွမ်လင်းရှူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။

ဤအရှက်ရမှုသည် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများထက်ပင် ပို၍ နာကျင်စေသည်။

သို့သော်လည်း

သူ အံတုနေဆဲပင်။

အကြောင်းမှာ သူ တစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

(သူ ငါ့ကို ကစားနေတာပဲ)

ချုန်ရှန်းသည် သူ၏ စွမ်းအားကို ထိန်းထားသည်မှာ သိသာလှသည်။

အကယ်၍ သတ်ချင်ပါက

ချွမ်လင်းရှူမှာ အလောင်း ဖြစ်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်

(ငါ့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။ ငါ အသက်ရှင်နေသရွေ့... လွတ်အောင် ပြေးနိုင်သေးတယ်)

ထိုစဉ်မှာပင်

ခြေသံများသည် စာကြည့်ဆောင်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်လာကြသည်။

တံခါးမှာ ဝုန်းခနဲ ပွင့်သွား၏

အကြီးအကဲများနှင့် မျိုးနွယ်စုဝင် အချို့ အထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား”

အကြီးအကဲ၏ အသံမှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြ၏

မြင်နေရသော မြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

၎င်းတို့၏ အစွမ်းထက်လှသော မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးသည်

ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ဆင်းနေရသည်။

လူငယ်တစ်ယောက်ကမူ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းကာ အထက်စီးမှ ရပ်ကြည့်နေသည်။

တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ချွမ်လင်းရှူ မျက်နှာမှာ အရှက်ရမှုနှင့်အတူ အကူအညီရလိုသော မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် နီရဲတက်လာသည်။

"ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”

သူက အက်ကွဲသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို မြန်မြန် လာကူကြစမ်း”

ထိုအခါမှသာ အကြီးအကဲများသည် ထိတ်လန့်နေရာမှ သတိဝင်လာကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဝင်းအတွင်းရှိ ကင်းစောင့်များ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို သတိထားမိသဖြင့် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်၏ နေအိမ်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် အခန်းအတွင်းမှ မည်သည့် ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကိုမျှ အာရုံမခံနိုင်ဘဲ စွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားသော အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ အစွမ်းထက်လှသော မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ ဤမျှလောက်အထိ အရှက်တကွဲ ဖြစ်နေရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးပေ။

အကြီးအကဲ အချို့သည် ချက်ချင်းပင် ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

အခန်းအတွင်း၌ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများ အဟုန်ပြင်းစွာ လှိုင်းထနေတော့သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ”

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ဒီလို ဆက်ဆံရဲတယ်လား”

အခန်းအတွင်းရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများသည် ရုတ်ချည်း မြင့်တက်လာသည်။

သို့သော် ထိုအခြေအနေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော လူငယ်မှာမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ချွမ်လင်းရှူက သွားကို တင်းတင်းစိလိုက်၏

"သူက... ချုန်ရှန်း ပဲ”

ထိုစကားလုံးများမှာ သူ၏ ပါးစပ်အတွင်းမှ အဆိပ်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခန်းလုံး ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

"ချုန်ရှန်း...?"

အကြီးအကဲ အတော်များများမှာ ထိုလူငယ်ကို မယုံကြည်နိုင်သလို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အချို့မှာ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ဖြစ်ရပ်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည်။

ယခု သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ—

ဟုတ်သည်

မျက်နှာမှာ အတူတူပင်။

သို့သော် အရှိန်အဝါမှာမူ...

အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအား များသည် သူ့ကို လှိုင်းမည်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဝန်းရံထားသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ထွက်ပြေးသွားပြီးမှ အခု ပြန်လာရဲသေးတယ်ပေါ့လေ?"

"ချွမ်မျိုးနွယ်စုထဲကို တစ်ယောက်တည်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး အသက်ရှင်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား”

"ငါတို့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို အခုချက်ချင်းလွှတ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းကို အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ဖြတ်ပစ်မယ်”

ချုန်ရှန်းက သူတို့ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝေ့ဝိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်၏

ချွမ်လင်းရှူ ဦးခေါင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် ပို၍ ဖိချလိုက်သည်။

ဂျွတ်

ချွမ်လင်းရှူသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချုန်ရှန်းက အကြီးအကဲများဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကောင်းပြီ”

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပလာသည်။

"အခုတော့ လူစုံသွားပြီပဲ"

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒီည အရာအားလုံးကို အပြတ်ရှင်းကြတာပေါ့”

"သတ်ကြ”

ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဂဏန်းကျော်တို့၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျင့်စဉ်စွမ်းအား မုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဓားသွားများက လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏

လက်ဖဝါးတိုက်ကွက်များက လေထုကို ဖြိုခွဲသွားသည်။

အဆောင်စက္ကူများသည်လည်း ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော အလင်းတန်းများအဖြစ် တောက်လောင်သွားကြသည်။

သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက်မူ ဤသို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ချက်ချင်း သေဆုံးခြင်းကိုသာ ဆိုလိုပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းကမူ အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်

သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှူး

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဝေဝါးသွားသည်။

အကြီးအကဲတစ်ယောက်၏ ဓားမှာ သူ အစောက ရပ်နေခဲ့သော နေရာကို ပိုင်းဖြတ်သွားသော်လည်း ဟာလာဟင်းလင်း လေထုကိုသာ ထိမှန်တော့သည်။

"ဘာလဲဟ”

ထိုအကြီးအကဲ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ခင်မှာပင် ချုန်ရှန်းသည် သူ၏ နောက်ကျောဘက်၌ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။

ကန်ချက်တစ်ချက်က အကြီးအကဲကို အခန်းတစ်ဖက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

ဘုန်း

သူသည် ကျောက်တိုင်တစ်ခုကို ဝင်ဆောင့်သွားတော့သည်။ "မင်းရဲ့ နောက်မှာ”နောက်ထပ် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့၏ ဓားများသည် သေစေနိုင်သော သံမဏိပိုက်ကွန်တစ်ခုကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေသည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်ပြယ်နေသော မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ လိမ်ဖယ်သွားသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ထူးဆန်းလှပြီး အရိပ်ကဲ့သို့ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။ သူသည် မဖြစ်နိုင်လောက်သော တိကျမှုမျိုးဖြင့် ဓားသွားများကြားမှ လွတ်အောင် ရှောင်ထွက်သွားသည်။

သူသည် သာမန် လှုပ်ရှားမှု စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ရှိမနေသကဲ့သို့ပင်။

သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းသည် အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သွားပြီး အခြားတစ်နေရာတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာတတ်သည်။

"နှေးလွန်းတယ်”

သူသည် အကြီးအကဲတစ်ယောက်၏ ရင်ဘတ်ကို အသာအယာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဂျောက်

အရိုးကျိုးသံနှင့်အတူ ထိုအကြီးအကဲသည် သွေးများ အန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် ချွမ်မျိုးနွယ်စုမှာ အားနည်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ချွမ်လင်းရှူ အပါအဝင် ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးက တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမို အန္တရာယ်များလှသည်။

ကြီးမားသော လက်ဖဝါးရိပ်တစ်ခုက ချုန်ရှန်းဆီသို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာသည်။

ဘုန်း

တိုက်ခိုက်မှု ထိမှန်သွားသောအခါ ကြမ်းပြင်များသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းက ထိုနေရာမှ ရွေ့လျားသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဓားသိုင်းကွက်ဖြင့် အပေါ်မှ အားကုန် ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ

ဓားသွားမှာ ချုန်ရှန်း၏ ပခုံးကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။

သွေးများ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုက သူ၏ နံဘေးကို ထိမှန်သွားပြန်သည်။

သို့သော်လည်း

သူသည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

ထိုဒဏ်ရာများမှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

ချုန်ရှန်းသည် မီးလျှံများကြားတွင် ကခုန်နေသော အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ပွဲမြေပြင်

အတွင်း ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အခန်း (၄၉၈) ချွမ်မျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းခြင်း

သို့သော်လည်း...

အရေအတွက်က အရေးပါသည်။

ချုန်ရှန်းကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူပင်လျှင် ထာဝရ ရှောင်တိမ်းနေ၍ မရနိုင်ပေ။

နောက်ထပ် လက်ဖဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုက သူ၏ နံဘေးကို ပွတ်တိုက်သွားပြန်သည်။

ဓားချက်တစ်ခုကလည်း သူ၏ လက်မောင်းကို ရှပ်ထိသွားသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဖိအားများက မြင့်တက်လာတော့သည်။

တိုက်ပွဲမြေပြင်၏ တစ်ဖက်တွင်မူ ချွမ်လင်းရှူက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား”

စောစောက သူခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရမှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တောက်လောင်နေ၏

"တွေ့ပြီလား”

သူက ချုန်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ

"ဒါဟာ မင်းအတွက် နိဂုံးပဲ”

အကြီးအကဲများသည်လည်း တိုက်စစ်ကို အရှိန်မြှင့်ထားဆဲပင်။

ဓားအလင်းတန်းများနှင့် ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများမှာ တစ်ခန်းလုံး ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"မင်း ငါ့ကို အရှက်ခွဲခဲ့တယ်”

ချွမ်လင်းရှူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ခေါင်းကို ခွေးတစ်ကောင်လို နင်းခြေရဲတယ်ပေါ့လေ”

သူ၏ မျက်နှာသည် မုန်းတီးမှုကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသည်။

"ဒီည မင်း အဲဒီအတွက် ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်”

နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ချုန်ရှန်းမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ချွမ်လင်းရှူ၏ ယုံကြည်မှုမှာ ပို၍ မြင့်တက်လာ၏

"အရှုံးပေးလိုက်စမ်း”

သူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်း ဒီနေရာကို ဘယ်လိုပဲ ခိုးဝင်လာခဲ့ပါစေ... ပြန်ထွက်ဖို့ဆိုတာကတော့ တခြားကိစ္စပဲ”

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြီးအကဲများကို အချက်ပြလိုက်၏

"မင်း အဝိုင်းခံထားရပြီ၊ မကြာခင် မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းသွားလိမ့်မယ်။ ငါ့ရဲ့ စစ်ကူတွေလည်း ရောက်လာတော့မယ်။ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိဘူး”

သူပြောသည်မှာလည်း လုံးဝ မမှားပေ။

အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေရသဖြင့်

ချုန်ရှန်း၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ ထက်ဝက်နီးပါးအထိ လျော့နည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လူအင်အား ပိုမိုများပြားလာသည်နှင့်အမျှ ချုန်ရှန်း အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးမှာ သုညနီးပါးပင်။

၎င်းပြင် ချွမ်လင်းရှူကိုယ်တိုင်က အစီအရင်ကို အသက်သွင်းကာ ချုန်ရှန်းကို ပိတ်လှောင်ထားခြင်းကြောင့် လွတ်မြောက်ရန်မှာလည်း မလွယ်ကူလှပေ။

အကယ်၍ ချုန်ရှန်းသာ နယ်မြေကျော်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြုနိုင်လျှင် လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း ချွမ်လင်းရှူက ထိုသို့လုပ်ရန် အခွင့်အရေးပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိတ်လန့်သွားမည့်အစား

ချုန်ရှန်းက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

တည်ငြိမ်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောကျနေသော အပြုံးမျိုးပင်။

"မင်း တစ်ခုခု မှားနေပုံရတယ်"

ချုန်ရှန်းက သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ သွေးစများကို အသာအယာ သုတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ ရှိနေတဲ့လူအားလုံးကို သတ်ဖို့ဆိုရင်..."

သူက အခန်းအတွင်းကို ဝေ့ဝိုက်ကြည့်လိုက်၏

"...ငါ့လက်ချောင်းကိုတောင် မြှောက်စရာ မလိုဘူး"

ချွမ်လင်းရှူမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး အခြားသူများကလည်း လိုက်ပါရယ်မောကြသည်။

"ဟားဟားဟား”

ရယ်သံများသည် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ကြွားလုံးတွေပဲ”

ချွမ်လင်းရှူ မျက်ဝန်းများတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ တောက်ပနေသည်။

"ငါတို့ကို လူအလို့ မှတ်နေလား? မင်း အသက်ရှင်ဖို့တောင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေရတာလေ..အဲဒါကိုမှ”

သူက ဓားကို ချုန်ရှန်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကာ

"လက်တစ်ဖက်တောင် မလှုပ်ဘဲ ငါတို့ကို အကုန်သတ်မယ်လို့ ပြောနေတာလား?"

အကြီးအကဲများကလည်း လိုက်၍ လှောင်ပြောင်ကြသည်။

"သူ့ကိုယ်သူ ဘုရားသခင်လို့ ထင်နေတာလား?"

"ကိုယ့်ကိုကိုယ် အင်မော်တယ်လို့ ထင်နေတဲ့ သာမန် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါပဲ”

သို့သော် ချုန်ရှန်းကမူ သူတို့ကို အေးစက်တည်ငြိမ်စွာသာ ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက်

ရှူး

ချုန်ရှန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"...”

ချွမ်လင်းရှူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး၊

"သူ့ကို အမြန်ရှာကြစမ်း”

သူက ချက်ချင်းပင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သူ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ”

အကြီးအကဲများသည်လည်း ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲကာ ၎င်းတို့၏ စိတ်အာရုံများကို အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ကြက်

လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ရှာမတွေ့ခင်မှာပင်

အသံတစ်ခုမှာ ဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ချွမ်မျိုးနွယ်စုဝင်တို့”

ထိုအသံမှာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားဖြင့် မြှင့်တင်ထားသဖြင့် စာကြည့်ဆောင်ထက် ကျော်လွန်၍ တစ်ဝင်းလုံးသို့ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

အေးချမ်းသော ညမှာ ရုတ်ချည်း ပျက်ပြားသွားရသည်။

နေအိမ်အနှံ့တွင် မီးများ စတင်လင်းလာသည်။

တံခါးများ ပွင့်လာ၏

မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ဝေခွဲမရစွာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာကြသည်။

"ဒီညလယ်ခေါင်မှာ ဘယ်သူက အော်ဟစ်နေတာလဲ?"

"ငါ့အိပ်စက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်ရဲတာ ဘယ်သူလဲ? ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် မရှိရင်တော့ မလွယ်ဘူးနော်”

အချို့က စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေကြ၏

အချို့ကမူ စပ်စုလိုနေကြသည်။

စာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌ ချွမ်လင်းရှူ၏ မျက်နှာမှာ ညိုမှောင်သွားသည်။

"ဒီကောင်စုတ်ကတော့..."

သူက အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားချေ၏

အကြီးအကဲများကလည်း နောက်က လိုက်ပါလာကြသည်။

သူတို့ ရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ

သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချုန်ရှန်းသည် ချွမ်မျိုးနွယ်စု၏ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အဦးပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

သူ၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်သည် ညလေညင်းတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသည်။

သူသည် တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးကို သူပိုင်ဆိုင်သော နယ်မြေကို ကြည့်ရှုနေသည့် ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ချွမ်လင်းရှူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်သွား၏

"အဆောက်အဦးကို ဝိုင်းထားကြစမ်း”

သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သူ့ကို လွတ်မသွားစေနဲ့”

ချက်ချင်းပင် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ထိုနေရာကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းမှာမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူသည် စုဝေးရောက်ရှိလာသော လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ"

သူ့အသံမှာ တစ်ဝင်းလုံးသို့ အလွယ်တကူ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ချုန်ရှန်းပါ"

အချို့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြ၏

အချို့ကမူ ထိုနာမည်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြတော့သည်။

"အရင်က အစေခံတစ်ယောက်လား?"

"ထွက်ပြေးသွားတဲ့လူလား?"

ချုန်ရှန်းက အေးအေးလူလူပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို သိချင်လည်း သိလိမ့်မယ်၊ မသိချင်လည်း မသိဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သိပ်တော့ အရေးမကြီးပါဘူး။"

သူက လက်နှစ်ဖက်ကို အသာအယာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး

"ငါ ဒီည ဒီကိုလာတာ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်းအတွက်ပဲ။"

သူ၏ နီရဲသော မျက်ဝန်းများက မှိန်ပျပျ တောက်ပလာသည်။

"လက်စားချေဖို့ပဲ။"

လူအုပ်ကြီးအတွင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

အချို့က ရယ်မောကြ၏

အချို့ကမူ ခေါင်းခါယမ်းနေကြသည်။

"သူ ရူးနေတာပဲ။"

"သူ စိတ်လွတ်သွားတာလား?"

"သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ချွမ်မျိုးနွယ်စုကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား?"

ချွမ်လင်းရှူပင်လျှင် လှောင်ပြောင်လိုက်၏

"ချုန်ရှန်း”

သူ့အသံက စူးရှစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"အခုချက်ချင်း အရှုံးပေးလိုက်စမ်း။ မင်း ဘယ်ကိုမှ ပြေးလို့မရတော့ဘူး”

ချုန်ရှန်းကမူ သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက်

သူက လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

တောက်

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်

ဧရာမ အစီအရင်တစ်ခုက ချွမ်မျိုးနွယ်စု ဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် လင်းလက်တောက်ပလာသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင်

ဝင်းတစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားလှသော အစီအရင် အမိုးခုံးကြီးအတွင်း ပိတ်မိသွားတော့သည်။

ချွမ်လင်းရှူ မျက်ဆန်များ ကျုံ့သွားရသည်။

"အစီအရင် အဖုအထစ်တွေ အများကြီးပဲ..." အကြီးအကဲ အချို့လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဒီအစီအရင်က... သာမန်မဟုတ်ဘူး”

အစီအရင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ ယခင်က မြင်တွေ့ဖူးသမျှ အဆင့် (၄) အစီအရင်များထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သည်။

ချွမ်လင်းရှူ အသံမှာ အေးစက်သွား၏

"ဒါ ဘာအစီအရင်လဲ?"

ချုန်ရှန်းက ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားပေ

"အဆင့် (၆) အစီအရင်”

လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ”ချွမ်လင်းရှူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို ငါတို့က ယုံမယ် ထင်နေလား?”

ချုန်ရှန်းက ပုခုံးအသာအယာ တွန့်ပြလိုက်၏

" ဒါကို မိုင်တစ်ရာ ပျက်သုဉ်းခြင်းအစီအရင်လို့ ခေါ်တယ်။"

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီအစီအရင် အပြည့်အဝ အလုပ်လုပ်ပြီဆိုတာနဲ့... အထဲမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံး ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်။"

အဆောက်အဦးတွေ။

ကျင့်ကြံသူတွေ။

တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးရဲ့ ဝင်းကြီး။

"အားလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ မင်းတို့က အင်မော်တယ်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့... အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။"

တစ်လောကလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် ချွမ်လင်းရှူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း ညာနေတာပဲ”

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ

သူ့နှလုံးသားသည် လေးလံကျဆင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချုန်ရှန်းသည် ယခင်က အဆင့် (၆) နယ်မြေကျော်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်ကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးသည်။

အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့လုပ်နိုင်လျှင်...

နောက်ထပ် အဆင့် (၆) အစီအရင်တစ်ခု ဖန်တီးရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ရုတ်တရက် ချွမ်လင်းရှူက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြိုခွဲကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားသည်။

သို့သော်

ဘာမှ ဖြစ်မလာပေ။

"...”

သူ၏ အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?"

ချုန်ရှန်းက တဟဟ ရယ်မောလိုက်၏

"စိတ်မကောင်းစရာပဲ၊ မင်း ပြေးလို့ မရဘူး။ အဲဒါကို တားဆီးဖို့ ငါ တခြား အစီအရင်တစ်ခု လုပ်ထားပြီးသား။ ငါက မင်းလို ပေါ့ဆတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။"

ချွမ်လင်းရှူ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်ဖြစ်သွား၏

"သူ့ကို ဖမ်းကြစမ်း”

"သူ့ကို ဖမ်းမိရင် အစီအရင်ကို ရပ်ခိုင်းလို့ရတယ်”

ကျွမ်းကျင်သူ အချို့မှာ ချုန်ရှန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မရောက်ခင်မှာပင်

ဘုန်း

ဝင်း၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းတွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားသည်။

အဆောက်အဦးများသည် ချက်ချင်း ပြိုကျသွား၏

မီးလျှံများမှာ ညကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်လာသည်။

အော်ဟစ်သံများ နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့ကုန်ကြသည်။

ချုန်ရှန်းက လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်ကာ၊ "နောက်ထပ် တစ်ခု။"

ဘုန်း

ချွမ်မျိုးနွယ်စု ဝင်း၏ နောက်ထပ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြန်သည်။

ရောက်ရှိနေသူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤအရာမှာ ကြွားလုံးမဟုတ်ကြောင်း သူတို့ တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာကြသည်။

ဝင်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွား၏

ထို့နောက်

ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်ကုန်ကြတော့သည်။

"ရပ်လိုက်ပါတော့”

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ အရှုံးပေးပါတယ်”

အခြားသူများကလည်း စတင် တောင်းပန်ကြတော့သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ အိမ်ပဲလေ၊ မင်း ဒီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့တာပဲ၊ မင်းရဲ့ အမြစ်တွေကို မမေ့ပါနဲ့ဦး။"

ချွမ်လင်းရှူ၏ မာန်မာနများပင် ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ "ချုန်ရှန်း”

သူ့အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေ၏

"ငါတို့ ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်။ မင်းကို ချွမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်တောင် တင်မြှောက်ပေးလို့ ရတယ်”

"ချွမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရတနာတွေ အကုန်လုံးက မင်းအပိုင် ဖြစ်စေရမယ်”

သို့သော် ချုန်ရှန်း၏ အမူအရာမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

သူသည် အေးစက်ကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေဆဲပင်။

ချွမ်လင်းရှူက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏

"အစီအရင် ပေါက်ကွဲရင် မင်းလည်း သေမှာပဲလေ”

သူက အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဒီမှာရှိတဲ့ လူအားလုံးနဲ့အတူ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေဖို့ ကြံနေတာလား?”

ချုန်ရှန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက်

သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ပါးလွှာသော ပိတ်စတစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် စုတ်ပြဲသွား၏

ဟာလာဟင်းလင်း လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချွမ်လင်းရှူမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေမိသည်။

ချုန်ရှန်းက ထိုလိုဏ်ခေါင်းဆီသို့ လှမ်းသွားနေ၏

ထိုမှ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး

"မင်းတို့ပဲ ပြေးလို့မရတာ၊ ငါကတော့ ရတယ်။" သူက အေးအေးလူလူ လက်ပြလိုက်ကာ

"နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်”

ထို့နောက် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လှမ်းဝင်သွားသည်။

ဝင်ပေါက်သည် ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်သွားတော့သည်။

မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြရသည်။

သူတို့၏ အထက်တွင်မူ

ဧရာမ အဆင့် (၆) အစီအရင်ကြီးမှာ ပိုမို တောက်ပလာ၏

နောက်ဆုံးတော့ ပျက်သုဉ်းခြင်းမှာ စတင်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။