အခန်း (၅၀၃-၅၀၄)

အခန်း (၅၀၃) - ဖော်ထုတ်ခံရသည့် အခိုက်အတန့်

"အဲဒီ ချုန်ရှန်းဆိုတဲ့ကောင်က သူ့ကိုယ်သူ ကျင့်ကြံသူလို့ ခေါ်နေပြီးတော့ အားနည်းတဲ့သူတွေကိုပဲ သတ်ရဲတာ။ သူ့မှာသာ ယောကျ်ားကောင်းစိတ်ဓာတ် အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရှိမယ်ဆိုရင်၊ ကြွက်တစ်ကောင်လို အစီအရင်တွေနောက်မှာ ပုန်းမနေဘဲ တကယ့် ပညာရှင်တွေကို ထွက်ရင်ဆိုင်မှာပေါ့..."

"မိန်းမတွေနဲ့ ကလေးတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူဆိုတာ မှောင်ရိပ်ထဲမှာ ဟောင်နေတဲ့ လူအကောင်နဲ့ ဘာမှမခြားဘူး။ တကယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရတဲ့အခါကျရင် အဲဒီလို အကောင်မျိုးတွေက လမ်းဘေးခွေးတွေထက်တောင် ပိုမြန်အောင် ပြေးကြတာ"

"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေတောင်မှ ပုံဖျက်ထားတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတော့ ရှိတတ်ကြသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီချုန်ရှန်းကတော့ ဂုဏ်သရေလည်းမရှိ၊ သိက္ခာလည်းမရှိ၊ သတ္တိလည်းမရှိဘူး။ အရိပ်ထဲမှာ တွားသွားနေတဲ့ ရွံရှာဖွယ် သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ"

ပိုင်ကျီဟန်က သိသိသာသာ ဒေါသထွက်နေသည့် ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်ပါယာ အစောင့်တပ်သားများနှင့် အရာရှိများအတွက်မူ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျနေသည်။

အဆုံးမှာတော့ သူတို့သည် ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ပတ်သက်သည့် ပုံပြင်များစွာကို ကြားဖူးထားကြသည် မဟုတ်ပါလော

သူသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို မည်သို့လိုက်လံ အမဲလိုက်ခဲ့ကြောင်း။

သူတို့ကို မည်မျှ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း စသည့် ပုံပြင်များပင်။

ယခု သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင်

အများစုက ပိုင်ကျီဟန်သည် အလွန်ပင် ဖြောင့်မတ်လွန်းသည်ဟု ထင်မြင်မိကြသည်။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ရက်စက်မှုကို အလွန်အမင်း ရွံရှာနေသည်ဟု ယူဆကြ၏။

၎င်းမှာ သူ၏အင်ပါယာ မဟုတ်သော်လည်း အပြစ်မဲ့သူများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှုအပေါ် ဤမျှ ဒေါသထွက်နေခြင်းမှာ သူတို့အတွက် လေးစားစရာပင်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းအတွက်မူ?

စကားလုံးတိုင်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နေသလို ခံစားနေရသည်။

တစ်ကြိမ်

သူ လျစ်လျူရှုနိုင်ခဲ့သည်။

နှစ်ကြိမ်

သူ သည်းခံနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်က ဆက်ပြောနေတုန်းပင်။

ဆက်ပြောနေဆဲ...။

ဆက်ပြောနေဆဲပင်...။

ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများမှာ ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ သူသည် ချုန်ရှန်း၏ စရိုက်လက္ခဏာမှစ၍ ရုပ်ရည်အထိ အရာအားလုံးကို ဝေဖန်တိုက်ခိုက်နေသည်။

ချုန်ရှန်း၏ အတိတ်ဘဝနှင့် အနာဂတ်ဘဝများအကြောင်းကိုပါ အရာအားလုံး သိနေသည့်အလား ထည့်သွင်းပြောဆိုရန်လည်း ချန်လှပ်မထားခဲ့ပေ။

ဝါကျတိုင်းသည် အရင်ဝါကျထက် ပို၍ စော်ကားသယောင် ရှိနေသည်။

ချုန်ရှန်း၏ လက်သီးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တင်းကျပ်လာ၏။

နားထင်ရှိ သွေးကြောများသည် အနည်းငယ် ဖောင်းကြွလာသည်။

သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်

"တော်တော့”

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အော်ဟစ်သံက ရှိနေသူအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်များသည် ထိုအသံထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အော်ဟစ်လိုက်သည့် အင်ပါယာ အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးထံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ခေတ္တမျှ

တစ်ဝိုက်လုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

အစောင့်များမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဤအစောင့်သည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ထိုကဲ့သို့ ပြောဆိုနေသည်ကို သူတို့ နားမလည်ကြပေ။

ဒုတိယအချက်အရ

သူက သခင်လေးပိုင်၏ စကားကို ကြားဖြတ်ပြောရဲသည်လား?

အရိုက်ခံရပြီး သေသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား?

ချုန်ရှန်းကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏ စကားကျွံသွားသည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွား၏။

(တောက်... ဒုက္ခပဲ။)

ဒေါသထွက်နေသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခင်က အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်မော်တယ် တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည့် သူက စကားလုံး အနည်းငယ်ကြောင့်နှင့် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ လုံးဝ အပြစ်မတင်ပေ။

(ဒီ ပိုင်ကျီဟန်ကတော့ လွန်လွန်းတယ်)

အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားခဲ့သည်။

မင်ကျူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်သွား၏။

"မင်းနာမည်နဲ့ တပ်ရင်းကို ပြောစမ်း”

သူမ၏ အသံမှာ ပြတ်သားပြီး အမိန့်ပေးသံ လွှမ်းမိုးနေသည်။

ချုန်ရှန်း ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားသည်။

သူသည် အမှန်တကယ် စစ်သားတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူ တစ်ခုခု ပြောလိုက်ပါက၊ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းမှာ အလွယ်တကူ ပေါ်သွားနိုင်သည်။

ခေတ္တမျှ

သူ ဘာပြောရမည်မှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူ အံ့သြသွားရသည်မှာ

ပိုင်ကျီဟန်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာခြင်းပင်။

"ဒေါသထွက်မနေပါနဲ့ တပ်မှူး မင်ကျူ”

သူ၏ တည်ငြိမ်သော အသံက တင်းမာမှုကို ချက်ချင်း လျော့ကျသွားစေသည်။

မင်ကျူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ရိုသေစွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်ကိုယ်တိုင်က ပြောလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို ဆက်လက် လိုက်နေရန် မလိုတော့ပေ။

သို့သော်လည်း သူမသည် ထိုအစောင့်၏ မျက်နှာကို မှတ်ထားလိုက်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

(ဟွန်း ငါတို့ စစ်သားတွေက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ စည်းကမ်းမဲ့သွားတာလဲ?)

သူမ ဒေါသတကြီး တွေးလိုက်မိသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ဂရုမစိုက်သည်မှာ ကံကောင်းခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူသာ စိတ်ဆိုးသွားပြီး သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားသွားခဲ့လျှင်၊ ဤအစောင့်မှာ သေခြင်းထက် ဆိုးဝါးသော အပြစ်ဒဏ်နှင့် ထိုက်တန်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်မှာ ထိုအစောင့်ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားသွားသည်။

ချုန်ရှန်းထံသို့ပင်

"ဘာလို့လဲ?"

ပိုင်ကျီဟန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ငါပြောတာကို သဘောမတူဘူးလား?"

ထိုအကြည့်အောက်တွင် ချုန်ရှန်းမှာ ထူးဆန်းသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သဘာဝကျကျပင် သူ သဘောမတူပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကာကွယ်ပြောဆို၍လည်း မရပေ။

၎င်းမှာ မိမိကိုယ်မိမိ သေကြောင်းကြံခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

"ရပါတယ်၊ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့"

ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူ၏ လေသံမှာ နားလည်ပေးသယောင် ရှိနေသည်။

ချုန်ရှန်း ဘာပြောရမှန်း မသိသော်လည်း သူပြောချင်သည့် အရာကိုသာ ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"သူ... သူ အခုလို လုပ်ခဲ့တာက အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ"

သူ၏ စကားလုံးများက လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

အချို့ အစောင့်များမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကုန်ကြသည်။ အချို့ကမူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြ၏။

အချို့ကလည်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသည်။

အဆုံးမှာတော့

မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအား အကြောင်းပြချက် ပေးရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ လူအများ လက်ခံနိုင်သည့် အမြင်မျိုး မဟုတ်ပေ။

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ထို့နောက် သူက တည်ငြိမ်စွာပင် မေးလိုက်သည်။

"ကဲ... အဲဒီအကြောင်းပြချက်က ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး၊ ချုန်ရှန်း"

ချုန်ရှန်းသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

(သူ သိနေတာပဲ)

သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်စရာ မလိုတော့ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက

ပိုင်ကျီဟန်သည် အဘယ်ကြောင့် သူ့ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်တန့်ကာ ချုန်ရှန်းကို ဤမျှအထိ မရပ်မနား ဆဲရေးတိုင်းထွာနေပါမည်နည်း။

၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် အစကတည်းက သူ့ကို ရန်စနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်အချို့လည်း ထိုအမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။

အချို့က သူတို့ နားကြားမှားသည်ဟု ထင်မှတ်ကြ၏။

အချို့ကမူ သူတို့ကြားထဲတွင် ရပ်နေသည့် အစောင့်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လေထုမှာ ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။

ဧကရီ စွန်းယောင်ချင်းက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။

"သခင်လေးပိုင်... ရှင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ?"

"သူက ချုန်ရှန်း ဟုတ်လား?"

သူမ၏ အကြည့်က သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် အစောင့်ထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုလူမှာ လုံးဝကို သာမန်အတိုင်းပင်။

လူလတ်ပိုင်း မျက်နှာပေါက်။

သာမန် အရွယ်အစား။

သူ့ထံတွင် ထူးခြားချက် တစ်ခုမျှ မရှိပေ။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ

သူ့ထံမှ မိစ္ဆာချီ အရိပ်အယောင်မျှ ထွက်ပေါ်မနေခြင်းပင်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်သည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို နောက်ပြောင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ပေ။

ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ဤမျှ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်အပေါ် နောက်ပြောင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ရုပ်ဖျက်ထားသော အစောင့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ရင်း

"ကဲ... ဘယ်လိုလဲ?"

"မင်း ချွမ်မျိုးနွယ်စုကို ဘာကြောင့် အမြစ်ပြတ် သတ်ခဲ့ရသလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို ငါတို့ကို ပြောပြပါဦး... ချုန်ရှန်း"

သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်လှ၏။

သို့သော်လည်း ထိုစကားလုံးများသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ချုန်ရှန်း၏ ဦးနှောက်မှာ လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။

ခေတ္တမျှ သူ လိမ်ညာရန် စဉ်းစားလိုက်၏။ အရာအားလုံးကို ငြင်းဆိုရန်။ ပိုင်ကျီဟန် အမှားလုပ်မိနေသယောင် ဟန်ဆောင်ရန်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်၏ တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်

သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်မှာ ခန့်မှန်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူ အသေအချာ သိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်က တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူ့ကို ရှာတွေ့ထားပြီးဖြစ်ပါက လိမ်ညာနေခြင်းမှာ သူ့ကိုယ်သူ လူပြိန်းတစ်ဦးအဖြစ် ထင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ အလိမ်အညာများမှာ အလွယ်တကူ အမိခံရနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နေရန် မလိုတော့ပေ။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်

ချုန်ရှန်းက အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပိုင်ကျီဟန်ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီးလဲ?"

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို သိသွားတာလဲ?"

သူ၏ အသံသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း ထိုမေးခွန်းတွင် စစ်မှန်သော ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်မိရုံနှင့် အမိခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ပေ။

အစောပိုင်းကတည်းက ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်ကာ စတင်ဆဲရေးနေခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအချိန်ကတည်းက သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ပိုင်ကျီဟန် သိရှိနေခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ သူ၏ လက်ရှိ ရုပ်ဖျက်ထားမှုမှာ အင်မော်တယ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင် ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ချုန်ရှန်း ယုံကြည်ထားသည်။

သို့ဆိုလျှင် ပိုင်ကျီဟန်ကဲ့သို့သော လူငယ်လေးတစ်ဦးက သူ့ကို မည်သို့ ရှာတွေ့သွားသနည်း?

ထိုစကားများ သူ၏ နှုတ်မှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်

တစ်ဝိုက်လုံး အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်များ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။

အချို့ဆိုလျှင် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ပင် ဆုတ်လိုက်ကြ၏။

သူ ဝန်ခံလိုက်ချေပြီ။

သံသယဖြစ်စရာ မလိုတော့ပေ။

သူတို့ကြားထဲတွင် ရပ်နေသော လူ

အင်ပါယာ အစောင့်တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်

ပုန်းကွယ်နေသော လူသည်

နာမည်ကျော် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသာ

ချုန်ရှန်း ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းက ချုန်ရှန်းပဲ”

မင်ကျူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း စူးရှသွားသည်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် သူမသည် ဧကရီ စွန်းယောင်ချင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားကာ ကာကွယ်သည့် အနေအထား ပြင်လိုက်၏။

သူမ၏ လက်မှာ လက်နက်၏ ဓားအိမ်ပေါ်တွင် အဆင်သင့် ရှိနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်ပါယာ အစောင့်များလည်း ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ကြပြီး၊ ရုပ်ဖျက်ထားသော လူကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

သို့သော် အလယ်ရှိ လူမှာမူ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း အလျှင်းမရှိပေ။

ထို့အစား

သူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး..."

ထို့နောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက ပြုံးစိစိ ဖြစ်သွား၏။

"ဟုတ်တယ်။ ငါက တစ်ဦးတည်းသော... ချုန်ရှန်းပဲ”

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရုပ်ဖျက်မှုမှာ စတင် ပုံပျက်သွားသည်။

သာမန် လူလတ်ပိုင်း ရုပ်ရည်မှာ အမြင်အာရုံ လှည့်စားမှုတစ်ခု ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မှောင်မိုက်သော မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ လွှမ်းခြုံလာခဲ့သည်။

ဘုန်း

ဖိအားများမှာ ပျက်စီးနေသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

အင်ပါယာ အစောင့်အများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူ အချို့သည် နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွားကြသည်။ အချို့ကမူ ထိုဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအင်ကြောင့် အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာကြသည်။

ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနယ်ပယ်နှင့် အထက်ရှိသူများသာ ထိုဖိအားအောက်တွင် မတုန်မလှုပ် ရှိနေကြသည်။ ဧကရီ စွန်းယောင်ချင်းမှာ ထိုဖိအားအောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သော်လည်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ မင်ကျူမှာ ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်များထံမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ရဲတယ်ပေါ့? မိစ္ဆာအညစ်အကြေး”

"မင်း သွေးကြွေး ပြန်ဆပ်ရမယ်”

"အင်ပါယာ အစောင့်တပ်ထဲကို ဘယ်လိုတောင် ခိုးဝင်ရဲရတာလဲ”

ကျိန်ဆဲသံများနှင့် ခြိမ်းခြောက်သံများ အရပ်ရပ်မှ ပျံလွင့်လာသည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းက ထိုအရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့၏။

သူတို့၏ ဒေါသသည် သူ့အတွက် ဘာမျှ မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာမူ သာ၍ပင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သူ၏ အကြည့်မှာ လူတစ်ဦးတည်းအပေါ်၌သာ စွဲမြဲနေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်

ထိုလူငယ်လေးမှာ အသက်ရှူကျပ်မတတ် ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအားများ မရှိသယောင် လူအုပ်ကြားထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲပင်။

ထိုတည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားက ချုန်ရှန်းကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

"ကဲ... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ရှာတွေ့ခဲ့လဲဆိုတာ အခု ပြောပြနိုင်မလား?"

သူ၏ လေသံမှာ အေးစက်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

"မင်းသာ ပြောပြမယ်ဆိုရင်၊ ငါ မင်းကို အနာအကျင် မရှိဘဲ သတ်ပေးမယ်လို့ အာမခံတယ်"

ဤမျှအထိ ဆဲရေးတိုင်းထွာ ခံခဲ့ရပြီးနောက်၊ ချုန်ရှန်းအနေဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်ကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်ပေးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းမှာ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားခြင်းပင်။

ယခင်က အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့်ပင်

ပိုင်ကျီဟန်၏ အစွမ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများကို ကြားဖူးသော်လည်း ချုန်ရှန်းမှာ ၎င်းတို့ကို အလေးအနက် မထားပေ။

သူ၏ အမြင်အရ

ပိုင်ကျီဟန်သည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ပါရမီထူးချွန်ချင် ထူးချွန်လိမ့်မည်။

သာမန် စံနှုန်းများဖြင့် ကြည့်လျှင် ထူးခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်ချင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ကမ္ဘာ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသော သူ့ကဲ့သို့ လူမျိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ?

နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မရှိပေ။

သူသာ အမှန်တကယ် လိုလားမည်ဆိုပါက

ပိုင်ကျီဟန်ကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

အခန်း (၅၀၄) - ပိုင်ကျီဟန် နှင့် ချုန်ရှန်း

ချုန်ရှန်းသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အလျဉ်းမရှိပေ။

ယခုပင် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများက စတင် မြင့်တက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်လိမ့်မည်ဟု ယူဆကာ သူ၏ ဗလာ သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံအဆင့်ကို တမင်တကာ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။

ပိုင်ကျီဟန်သည်လည်း ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းကို ချုန်ရှန်း မကြားသိရသေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အမြင်အရ

ပိုင်ကျီဟန် ထိတ်လန့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသည်။

အဆုံးမှာတော့ တစ်ချိန်က အခြေခံ အင့်ဖြစ်သော ချီသန့်စင်ခြင်းသာ ရှိခဲ့သည့် သူတစ်ဦးက ယခုအခါတွင် မိမိကို ကျင့်ကြံအဆင့် ကျော်တက်သွားသည် မဟုတ်ပါလော

ပိုင်ကျီဟန်၏ ကျင့်ကြံသူ စိတ်ဓာတ်သည် ဤကဲ့သို့သော ထိုးနှက်ချက်ကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်နေသည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်း သူ မြင်ချင်နေ၏။

မင်ကျူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်များမှာလည်း မှင်

သက်သွားကြ၏။

ချုန်ရှန်းက ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

ဗလာ သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်

၎င်းမှာ ကြယ်ကြွေ အင်ပါယာတွင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်ကမူ ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ ပြသခြင်း မရှိပေ။

ထို့အစား

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးနုနုလေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်း ရုပ်ဖျက်ထားတာကို ငါ ဘယ်လို ရှာတွေ့ခဲ့လဲ သိချင်တာလား?"

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ဟု မထင်ရဘဲ၊ သူ၏ လက်များကို နောက်ကျောတွင် အသာအယာ ပိုက်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ ပုံစံမှာ အခြေအနေကို သဘောကျနေပုံပင်။

"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ရုပ်ဖျက်ထားပါစေ၊ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဆီက ထွက်နေတဲ့ ပုပ်စော်နံလှတဲ့ အနံ့အသက်ဆိုးတွေကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး"

သူသည် နံစော်သောအနံ့ကို ဖယ်ရှားလိုသည့်အလား သူ၏ နှာခေါင်းရှေ့တွင် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်စရာပဲ။ မင်း ဘယ်နေရာကိုပဲ သွားသွား၊ အဲဒီ ရွံရှာဖို့ကောင်းတဲ့ အနံ့က နောက်က လိုက်နေတာ။ လုံးဝကို မသိဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် အနံ့က ပြင်းလွန်းတယ်"

ပိုင်ကျီဟန်၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချုန်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မှောင်မှိုင်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် သူ့ကို အနံ့ရရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤကောင်လေးမှာ သူ့ကို ထပ်မံ၍ ပြက်ရယ်ပြုနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိတိုင်အောင်ပင်

ချုန်ရှန်းက အေးစက်စွာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟွန်း၊ ဒါဆိုရင် မင်းက ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောဖို့ ငြင်းဆန်လိုက်တာပေါ့"

သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ အေးစက်လာ၏။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်လည်း..."

မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပို၍ လေးလံလာ၏။

"မင်း တစ်ဝက်လောက် သေအောင် အရိုက်ခံရတဲ့အခါကျရင်တော့၊ အစစ်အမှန် အဖြေကို ရုတ်တရက် သတိရလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

အင်ပါယာ အစောင့်အများအပြားသည် သူတို့၏ လက်နက်များကို ချက်ချင်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။

လေထုမှာ အသက်ရှူကျပ်မတတ် ဖြစ်လာ၏။

ချုန်ရှန်းက သူ၏ လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်သည်။

မှောင်မိုက်သော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ လက်ဖဝါးတွင် စုစည်းလာခဲ့သည်။

သူ၏ အကြည့်သည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့သာ စွဲမြဲနေဆဲပင်။

"ဟောဒီ ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာရဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတဲ့ကောင် ဘယ်လောက်စွမ်းလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်

ဝုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခု ချုန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲသွားခဲ့၏။

ထို့နောက်

သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝူး

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် ရှိနေသော အချို့ ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မမီကြပေ။

သူ ရပ်နေခဲ့သော နေရာမှ ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်

သူသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"သခင်လေးပိုင်”

မင်ကျူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမသည် ချုန်ရှန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြားဖြတ်တားဆီးရန် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်၏။

အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်သာ ဤနေရာ၌ ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ဆုံးရှုံးခြင်း ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ အင်ပါယာအတွက် မတွေးဝံ့စရာ နောက်ဆက်တွဲများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူမ ထပ်မံ မလှုပ်ရှားမီမှာပင်

ပိုင်ကျီဟန်က သူမကို ရှိနေသည့် နေရာ၌သာ နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

မင်ကျူ တောင့်ခဲသွား၏။

ပိုင်ကျီဟန်က ချုန်ရှန်းကို ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ စကားပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး။ သူ့လိုလူစားမျိုးက... ငါ ဒီအတိုင်း ရပ်နေမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုတောင် ထိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုစကားလုံးများက ချုန်ရှန်း၏ ဒေါသကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။

"မောက်မာတဲ့ကောင်”

ချုန်ရှန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ မောက်မာမှုက မင်းကို ပျက်စီးစေလိမ့်မယ်”

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ ရောက်ခါနီး အချိန်တွင်

ပိုင်ကျီဟန်က သူ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ တိမ်းစောင်းလိုက်၏

ဝူး

တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ၏ ဆံပင်နားကနေ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လွဲချော်သွားခဲ့ပြီ။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားနေ၏။

တစ်ချက်။

နှစ်ချက်

သုံးချက်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပို၍ မြန်ဆန်လာပြီး အရိပ်တစ္ဆေများစွာကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြည့်ရှုနေသူများအတွက်မူ ချုန်ရှန်းပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပိုင်ကျီဟန်ကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဘေးသို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်ခြင်း။

သို့မဟုတ် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ခြင်း။

သို့မဟုတ် ခြေတစ်လှမ်း ရွှေ့လိုက်ခြင်းဖြင့်သာ အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနေသည်။

လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် လုံးဝကို အားစိုက်ထုတ်ရန် မလိုသည့် ပုံစံမျိုးပင်။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက လွဲချော်နေသဖြင့်

ချုန်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

(မဖြစ်နိုင်ဘူး)

အရှိန်အဟုန်ဆိုသည်မှာ သူ အမြဲတမ်း အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိခဲ့သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခင်ဘဝ အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်မော်တယ်ဖြစ်ခဲ့စဉ်ကပင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်များမှာ ထူးခြားပြောင်မြောက်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။

သူသည် ယခုခန္ဓာကိုယ်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုပြင်ခဲ့ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုအနုပညာကိုလည်း အစွမ်းကုန် ကျင့်ကြံထားခဲ့သည်။

မဟာ ကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင် သူ၏အရှိန်ကို လိုက်မီရန် ရုန်းကန်ရလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်မှာမူ

အရာအားလုံးကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရှောင်တိမ်းနေသည်။

ထိုမျှသာမက

ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး အကြိမ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် သူ မလုပ်ခဲ့ပေ။

သူသည် ချုန်ရှန်းကို အထင်သေးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရုံသာ ရှောင်နေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ကစားနေသကဲ့သို့ပင်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်၏။

သူ အထင်သေးခံနေရချေပြီ။

ခေတ္တမျှ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ယခင်ဘဝက အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်မော်တယ် ဖြစ်ခဲ့သည့် သူ့ကို

အထင်သေးကြည့် ကြည့်ရဲသည်ပင်

သို့သော် ချုန်ရှန်းသည် အကြောင်းမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ဒေါသကို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

အသက်ရှူသံများ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွား၏။ ထို့နောက် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပိုင်ကျီဟန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို... အရှိန်က မင်းရဲ့ အထူးပြုချက်ပေါ့"

သူ၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ?"

သူ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

ဘုန်း

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ တုန်ခါသွား၏။

မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်များသည် ပျက်စီးနေသော နယ်မြေ၏ အထက်တွင် မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များကဲ့သို့ စုရုံးလာသည်။

"မင်းက အရာအားလုံးကို ရှောင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေရင်... ဒါကို ရှောင်ကြည့်စမ်း"

ချုန်ရှန်းက သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

မှောင်မိုက်သော အရိပ်များသည် ပျက်စီးနေသော နယ်မြေတစ်လျှောက် သက်ရှိသတ္တဝါများကဲ့သို့ စတင် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ စုစည်းလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံသည် မှောင်မိုက်သွားသယောင် ရှိနေသည်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့၏။

"မင်းရဲ့ အရှိန်က မင်းကို ကယ်တင်နိုင်မယ် ထင်နေလား?"

သူသည် သူ၏ လက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုပ်လိုက်သည်။ "စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခု ငါပြမယ်"

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝေ့ဝဲနေသော မိစ္ဆာအရိပ်များသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

၎င်းတို့သည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ဧရာမ မှောင်မိုက်သော နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ချုန်ရှန်း၏ အသံမှာ ထိုနေရာတစ်ဝိုက်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"အရိပ်ဝါးမြိုခြင်း နယ်ပယ်”

ထိုအတတ်ပညာကို စတင်လိုက်သည်နှင့်

ရေတွက်၍မရသော အရိပ်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာစွမ်းအားလှိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး လွှမ်းမိုးမှု ကြီးမားလှ၏။

ရှောင်တိမ်းရန်မှာလည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အလင်း၏ အလျင်ရှိသူပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်များ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဆုတ်ကြ”

"အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ”

ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ပါသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လူအများအပြားသည် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

သို့သော် စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ

ပိုင်ကျီဟန်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲပင်။

သူ ထွက်ပြေးမည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မပြပေ။

ထို့အစား

သူသည် တိုးဝင်လာသော မိစ္ဆာစွမ်းအား မုန်တိုင်းကို ကြည့်နေရုံသာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေ၏။

(ဒီအတတ်ပညာက ငါ့ကို နာကျင်စေနိုင်မှာလား?)

သူ တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးလိုက်သည်။

အဆုံးမှာတော့

သူ့တွင် ယခုအခါ ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲ ခန္ဓာကိုယ်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပထမအဆင့်ကိုသာ ရောက်ရှိသေးသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်သင့်သည်။

ထို့အပြင်

သူ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သည့် နောက်ထပ် အတွေးတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။

(ကြည့်ရအောင်... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က မိစ္ဆာစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သလား?)

(စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုရင်ရော... ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲ?)

ပိုင်ကျီဟန်မှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားပေ။

ခြေတစ်လှမ်းပင် မရွေ့ခဲ့ချေ။

ဧရာမ မိစ္ဆာစွမ်းအား လှိုင်းကြီးသည် သူ့အပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်လာသည်။

ဘုန်း

ပေါက်ကွဲမှုသည် ပျက်စီးနေသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ဖုန်မှုန့်များ၊ အပျက်အစီးများနှင့် မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွား၏။

မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားသည်။

ပျက်စီးပြီးသား အဆောက်အအုံများသည် ထိုတုန်ခါမှုကြောင့် လုံးဝ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ကြည့်ရှုနေသူ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။

"တည့်တည့် ထိသွားပြီ”

"သခင်လေးပိုင် ဘာလို့ မရှောင်တာလဲ? သူသာ အရှိန်ကို သုံးရင် ရှောင်လို့ရတာကို"

အစောင့်အချို့မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

မင်ကျူ မျက်နှာထားပင် တင်းမာသွား၏။

တိုက်ခိုက်မှုသည် တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်ရန် မည်သည့်လမ်းမှ မရှိတော့ပေ။

ချုန်ရှန်းက ခေါင်းကိုမော့ကာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟားဟား! မင်း ထွက်မပြေးတာကိုတော့ ငါ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်”

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ

ပိုင်ကျီဟန် မသေလျှင်တောင်မှ ယခုအချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုပါသေးသည်။

အဆုံးမှာတော့ ဤအတတ်ပညာသည် ၎င်း၏ အစွမ်းကို ဧရိယာအကျယ်အဝန်းသို့ ဖြန့်ကြက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာမှာ အလွန်ကြီးမားလှ၏။ သဘာဝကျကျပင် စုစည်းထားသော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားသည် သူ၏ အခြားအတတ်ပညာအချို့ထက် အနည်းငယ် အားနည်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အရှိန်အပေါ် အခြေခံသည့် ပိုင်ကျီဟန်ကဲ့သို့ လူမျိုးအတွက်မူ

၎င်းသည် အကောင်းဆုံး တိုက်ကွက်ပင်။

ပိုင်ကျီဟန် ဘယ်လောက်ပဲ မြန်ပါစေ

ရှောင်စရာ နေရာမရှိတော့ပေ။

မကြာမီ

ဖုန်မှုန့်များ တဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်လာခဲ့သည်။

ချုန်ရှန်းသည် ရှိနေသည့် နေရာတွင်ပင် ရပ်နေပြီး တိုက်ခိုက်မှု ပြုလုပ်ခဲ့သည့် လက်များကို ပြန်ချလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု စွဲထင်နေဆဲပင်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ရလဒ်မှာ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်တွင် မည်မျှပင် ထူးခြားသော အရှိန်ရှိပါစေ

ဗလာ သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ မည်သူမျှ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်ခံယူပြီးနောက် ဒဏ်ရာမရဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း

သူ၏ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွား၏။

လွင့်ပြယ်သွားသော ဖုန်မှုန့်များကြားမှ

ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာသည်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

ပိုင်ကျီဟန်

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်။

လုံးဝကို ဒဏ်ရာအနာအဆာ မရှိဘဲနှင့်ပင်

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခြစ်ရာတစ်ခုပင် မတွေ့ရပေ။

သူ၏ ဝတ်ရုံမှာပင် ဆုတ်ပြဲသွားခြင်း မရှိချေ။

၎င်းသည် လွန်ခဲ့သော ခဏက ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ့ကို လုံးဝ မထိတွေ့ခဲ့သယောင်ပင်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

မင်ကျူနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်ပါယာ အစောင့်များပင် မှင်သက်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?