အခန်း (၅၀၉-၅၁၁)

အခန်း ၅၀၉ - ကိုးပါးသော ငရဲနေမင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စု

ချုန်ရှန်း၏ အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားသည်။

အစီရင်စုအတွင်း ရပ်နေသော ပိုင်ကျီဟန်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က-

ထိုစဉ်က သူသည် ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် သို့ မတက်လှမ်းနိုင်သေးပေ။

ထိုအချိန်က သူ့ကို လာရောက်စိန်ခေါ်ရဲသော မောက်မာလှသည့် လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ဆုံခဲ့ဖူးသည်။

ထိုကောင်လေးမှာ ပါရမီရှိသော်လည်း မောက်မာမှုမှာမူ ထိုထက်ပင် ပိုကြီးမားနေသည်။

သဘာဝအတိုင်းပင်

ချုန်ရှန်းသည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ထိုကောင်လေးကို သေလုမျောပါး ဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထိုကောင်လေး၏ ဖခင်က မကြာမီမှာပင် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်။

ထိုကောင်လေး၏ နောက်ခံမှာ မရိုးရှင်းလှပုံပေါ်သည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ထိုဖခင်ဖြစ်သူမှာလည်း အားနည်းသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်က ချုန်ရှန်း၏ အင်အားမှာ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။

သူ၏ ယခင်ဘဝမှ အတွေ့အကြုံများ ရှိနေသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ထိုလူ ရောက်ရှိလာသည့် ခဏမှာပင်

မိမိ မနိုင်နိုင်ကြောင်း ချုန်ရှန်း သိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

သို့သော် မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ လက်မှ လွတ်အောင်ပြေးရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

ထိုလူသည် သူ့နောက်သို့ တောင်စဉ်ရေမခြား လိုက်လံအမဲလိုက်ခဲ့သည်။

ချုန်ရှန်း ရောက်လေရာရာတိုင်းတွင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးက အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ ပါလာခဲ့သည်။

တစ်ကြိမ်ထက်မက

သူ အဖမ်းခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းသည် သာမန်လူမဟုတ်ပေ။

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ သန်မာလှသည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်နည်းစနစ်များသည်လည်း အလွန်မြင့်မားသည့် အဆင့်တွင်ရှိပြီး ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ၌ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသော အရာများဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ

သူ၏ ပရိယာယ်ကြွယ်ဝမှုမှာ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်နေခြင်းဖြစ်သည်။

လှည့်ကွက်များ၊ ထောင်ချောက်များနှင့် သည်းခံနိုင်ရည်တို့ကြောင့် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ကပ်သီးကပ်သတ် လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းသည် အငြိုးအတေးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့တတ်သူမျိုး ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို စော်ကားမိလျှင်

သူသည် ထိုအရာကို တစ်သက်လုံး မှတ်ထားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကလဲ့စားချေရန်အတွက် တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင်

ထိုမဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူထံမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ချုန်ရှန်းသည် တစ်ခုခုကို စတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စုတစ်ခု။

အဆင့် (၆) အစီရင်စု

ကိုးပါးသော ငရဲနေမင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စု

အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ထိုမဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူကို သတ်ရန်အတွက်

နောက်ပိုင်းတွင်

ချုန်ရှန်းသည် သူရှိနေကြောင်း အရိပ်အယောင်ကို တမင်တကာ ပြန်လည်ပြသခဲ့သည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း

ထိုလူသည် သူ့နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်လာခဲ့သည်။

ထိုမဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်ပင် မောက်မာလွန်းလှသည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ချုန်ရှန်းကို သတ်ရခြင်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သတိမရှိပေ

သံသယမရှိပေ

ချုန်ရှန်း တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်း အတိအကျပင်။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်း

သူသည် ဤနေရာသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ထိုလူ အစီရင်စုဧရိယာအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင်

ချုန်ရှန်းက ထောင်ချောက်ကို စတင်လိုက်သည်။

ဝုန်း

မြေပြင်မှာ ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားသည်။

သင်္ကေတများစွာသည် ထိုလူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ချက်ချင်း တောက်လောင်လာသည်။

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ ချက်ချင်းပင် သိလိုက်ရသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် အခြားအစီရင်စုတစ်ခု၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူသည် လွတ်မြောက်ရန် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း အကြီးအကျယ် ကျရှုံးခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်မှာ လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်အချို့ ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးက အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားသည်။

တောင်တန်းများ တုန်ခါကုန်၏

မြေပြင်များ အက်ကွဲကုန်သည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းကမူ အစီရင်စု၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရုံသာ။

ထို့နောက်

အစီရင်စု၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအား စတင်တော့သည်။

ပထမဆုံး

နှိပ်ကွပ်ခြင်း အစီရင်အတားသည် စတင် လှုပ်ရှားလာလေပြီ။

ကောင်းကင်ထက်မှ မမြင်နိုင်သော တောင်တန်ကြီးများ သဖွယ် ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ရုတ်ခြည်း ကျဆင်းလာသည်။

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တဖန် ပျက်ယွင်းသွားရပြန်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်မှာ ရုတ်တရက် အနှိမ်ခံလိုက်ရ၏

ကိုယ်တွင်းရှိ ချီစီးဆင်းမှုသည်လည်း အဆမတန် နှေးကွေးသွားချေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲလာ၏

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ လေလံလာ၏

အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ သူ့ကို ဖိသိပ်ထားသည့် တောင်တန်းကြီးများသဖွယ်ပင်

သို့သော် ယင်းမှာ အစပြုခြင်းသာ ရှိသေး၏။

နောက်ဆုံးအလွှာ စတင်ချေပြီ

သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်

စီရင်ထုံးအတွင်းမှ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အပူရှိန်များ ရုတ်ခြည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ရှေးဟောင်း စာသားများသည် သွေးရောင်ကဲ့သို့ ရဲရဲနီလာ၏

အတွင်းပိုင်း အပူချိန်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထိုးတက်သွားချေသည်။

လေထုပင်လျှင် ပုံပျက်ပန်းပျက် တုန်ခါလာရသည်။

ထိုအပူရှိန်အောက်တွင် သံမဏိပင် ဖြစ်လင့်ကစား ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားပေလိမ့်မည်။

“အား”

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေချ၏

ခုခံရန်အတွက် သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံဆင့် အနှိမ်ခံထားရသဖြင့် အစွမ်းကုန် မထုတ်နိုင်တော့ပေ။

သူ၏ ခုခံကာကွယ်ရေး အလွှာမှာ စတင် အရည်ပျော်ကျလာ၏

အရေပြားများ လောင်ကျွမ်းလာသည်

အသားစများ အက်ကွဲလာတော့သည်။

အပူရှိန်က ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲ...။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာ၏

နောက်ဆုံးတွင်

လက်ဖျားပင် မလှုပ်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအခါမှသာ... မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ကြောက်လန့်တကြား သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

မိမိထက် အဆင့်အတန်း များစွာ နိမ့်ပါးသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤနေရာ၌ အဆုံးသတ်ရတော့မည်ကိုပင်

"မင်း... မင်း”

သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏

ချုံရှန်းကမူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အပူရှိန်အောက်တွင် အသားစများ လောင်ကျွမ်းကုန်၏

အရိုးများပါ အရည်ပျော်သွားချေသည်။

သူ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံသည် လူသူမဲ့ တောင်တန်းကြီးများကြား ဟိန်းထွက်သွား၏။

အဆုံးသတ်တွင် အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ပြာပင်မကျန်တော့ပေ

ယနေ့တိုင်အောင်ပင်

ထိုကျင့်ကြံသူကြီးအား ပျောက်ဆုံးနေသည်ဟုသာ သတ်မှတ်ထားကြ၏

အမှန်တရားကို မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။

မူလက ချုန်ရှန်းသည် ချွမ်မျိုးနွယ်စုကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ထိုကောင်လေးနှင့် သူ၏ မိသားစုနောက်သို့ လိုက်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ

သူ၏ အကြည့်များက ပိုင်ကျီဟန်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

အစီရင်အတားအတွင်း၌ ရပ်နေသောသူ

ထိုအချိန်တွင်

ချုန်ရှန်း၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

အကြောင်းမှာ ဤအစီရင်အတားသည် မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပင် မရှင်သန်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

ပိုင်ကျီဟန် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့...

ဤနေရာမှာပင် နိဂုံးချုပ်ရမည်သာ။

ချုံရှန်း၏ အပြုံးသည် ပို၍ အေးစက်လာ၏

စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ

အစီရင်အတားကို စတင် လှုပ်ရှားစေလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း

ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကြီးမားလှသော အစီရင်စုမှ အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အစီရင်စုအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နီရဲသော သင်္ကေတ အမြောက်အမြားသည် တောက်လောင်လာတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်၏ ဖိအားသည်လည်း ချက်ချင်း တိုးမြင့်လာသည်။

ပိုင်ကျီဟန် ၎င်းကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ လေးလံသော အင်အားစုတစ်ခု သက်ဆင်းလာသည်။

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ သိသိသာသာ လေးလံလာ၏

သူ၏ သွေးကြောမျှင်များအတွင်းရှိ ချီလှည့်ပတ်မှုမှာပင် နှေးကွေးသွားရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါများသည် လေထုကိုယ်တိုင်က မမြင်နိုင်သော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ထူထပ်ကာ တန့်နေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို အသာအယာ လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်သည်။

သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

သို့သော် သူ၏ အမူအရာမှာမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ချုန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပဲလား..." သူ၏ လေသံမှာ ပျင်းရိငြီးငွေ့နေသည့်အလား။

"မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်တွေက ဒီလောက်ပဲလား"ချုန်ရှန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း အခုလို ယုံကြည်မှုရှိသလိုမျိုး ဆက်ဟန်ဆောင်နေလို့ ရပါတယ်"

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ပဲ"

သူ၏ စကားအဆုံးတွင်

အစီရင်စု၏ နောက်ဆုံးအလွှာကို သူ စတင်လိုက်တော့သည်။

"ကိုးပါးသော ငရဲနေမင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စု”

ဘုန်း

အစီရင်စုမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အစီရင်စုအတွင်းသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သင်္ကေတများမှာ အနီရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက်

အပူချိန်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး အပူလှိုင်းများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝေဝါးနေသည်။

အပူချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်မှာ နီရဲတောက်လာ၏

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများပင် စတင်အက်ကွဲကုန်သည်။

ခဏအကြာတွင်

ကျောက်တုံးများ၏ အနားသတ်များတွင် အရည်ပျော်ကျနေသော အစက်အပြောက်များ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အစီရင်စုအတွင်းရှိ အပူချိန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဤအရာမှာ အစီရင်စု၏ စစ်မှန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအားပင်။ အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသူ မည်သူမဆို အစီရင်စု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရမည့်အပြင် လွှမ်းမိုးထားသော အပူရှိန်ကြောင့် အရှင်လတ်လတ် မီးလောင်တိုက်သွင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သံမဏိပင် ဖြစ်ပါစေ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း

ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ လုံးဝ တည်ငြိမ်လျက်။

သူသည် အစီရင်စုအတွင်းကို အသာအယာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချုန်ရှန်းကို ပြန်ကြည့်သည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ လုံးဝကို စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေဆဲပင်။

တကယ်တော့ သူသည် အရင်ကထက်ပင် ပို၍ တည်ငြိမ်နေပုံရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာသည် မည်သို့သော အစီရင်စုမျိုးဖြစ်သည်ကို သူ သဘောပေါက် သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အပူရှိန်ကို အခြေခံထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စု။

အကယ်၍ အခြားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးသာဆိုလျှင်

ဤအစီရင်စုသည် အမှန်တကယ်ပင် အသက်အန္တရာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းအတွက် ကံဆိုးသည်မှာ

ပိုင်ကျီဟန်ကို နှိမ်နှင်းရန်အတွက် သူသည် အဆိုးဝါးဆုံးသော နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်မိခဲ့ခြင်းပင်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် သန်မာပြီးသားဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်များဖြင့် အမြဲတစေ ပွတ်တိုက် သန့်စင်ခြင်း ခံထားရခြင်းပင်။

သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျစ်လျစ်စေရန်အတွက် နေမင်းတာအို၏ စွမ်းအားကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

ထိုမီးတောက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက

ဤအစီရင်စုအတွင်းရှိ အပူရှိန်သည် ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ပိုင်ကျီဟန်အတွက်မူ

၎င်းကို သတိပင် မထားမိလောက်ပေ။

အပူချိန် မြင့်တက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုမျှသာပင်။

၎င်းသည် အနည်းငယ် ပူနွေးသော နေရောင်

အောက်တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ပင်။

ထိုထက် မပိုပေ။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ဖုန်စအချို့ကို အသာအယာ ခါထုတ်လိုက်သည်။

ချုန်ရှန်း၏ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းသွားသည်။

ပထမတော့

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော

သို့သော် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာလာသောအခါ

သူ၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

အစီရင်စုအတွင်းရှိ အပူချိန်မှာ ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်သည်။

လေထုသည် ပြင်းထန်စွာ ဝေဝါးနေ၏

ကြောက်မက်ဖွယ် အပူရှိန်ကြောင့် မြေပြင်မှာပင် နီရဲတောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤအပူချိန်အဆင့်သည် ကမ္ဘာမြေအဆင့် လက်နက်ပစ္စည်းများကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်သည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း

ပိုင်ကျီဟန်မှာ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲပင်။

သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစတစ်စက်ပင် မရှိပေ။

သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင်လည်း ပျက်စီးသည့် လက္ခဏာ တစ်ခုမျှ မရှိပေ

တကယ်တော့ သူသည် နေသာသော မွန်းလွဲပိုင်း နေရောင်အောက်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေပုံရသည်။

ချုန်ရှန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။

(မဖြစ်နိုင်ဘူး)

ဤအရာသည် ကိုးပါးသော ငရဲနေမင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စုဖြစ်သည်။

အခုအချိန်ဆိုလျှင် ပြာပင် ကျန်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်ကမူ...

လုံးဝ နေကောင်းထိုင်ကောင်း ရှိနေသည်။

ပို၍ တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည်မှာ ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် မည်သည့် ကာကွယ်ရေး နည်းစနစ်အား အသုံးပြုနေသည်ကို ချုန်ရှန်း မခံစားရခြင်းပင်။

ချီအတားအဆီးလည်း မရှိချေ။

ကာကွယ်ရေး လက်နက်ပစ္စည်းလည်း မရှိပေ

ဘာမှ မရှိပေ

သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံသာ။

အပူရှိန်ကို တုံ့ပြန်မှု မရှိသလောက်ပင်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး”

သူ၏ လေသံသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မတည်ငြိမ်တော့ပေ။

"မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ"

သူ၏ အသံထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ ပခုံးများကို အသာအယာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသော ပူပြင်းလှသည့် အပူလှိုင်းများကို ခံစားနေ၏

ထိုစဉ် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် ချုန်ရှန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်..."

သူ ခဏမျှ ရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

"နေပူစာလှုံဖို့အတွက် တော်တော်ကောင်းတဲ့ အပူချိန်ပဲ"

ချုန်ရှန်းမှာ မိမိ နားကြားမှားလေသလားဟုပင် ထင်မှတ်သွားရသည်။

နေပူစာလှုံတာ ဟုတ်လား?

လက်နက်ပစ္စည်းများကိုတောင် အရည်ပျော်စေနိုင်သည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စုထဲမှာလား?

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ ကြွက်သားများကို လျှော့ချသည့်အလား လည်ပင်းကို အသာအယာ လှည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ချုန်ရှန်းကို တောင်းပန်သည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ ရှိတာ ဒါအကုန်ပဲဆိုရင်တော့..."

သူသည် မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် အသာအယာ တစ်ချက် နင်းလိုက်သည်။

"ငါ အကြံပေးချင်တာကတော့... မင်း အရှုံးပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်”

အခန်း ၅၁၀ - သေမင်းနှင့် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းခြင်း

(ဒါ ဘယ်လို ကိုယ်ခန္ဓာမျိုးလဲ?)

ချုန်ရှန်း၏ အမူအရာတွင် စစ်မှန်သော ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အစီရင်စု အလုပ်လုပ်လား မလုပ်လား သံသယဝင်နေစရာ မလိုပေ

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာပင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲနေသည်။

လေထုသည် ပြင်းထန်စွာ လိမ်ရှုံ့နေ၏

မြေပြင်သည်လည်း နီရဲတောက်နေသည်။

အပူရှိန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သို့ မြင့်တက်နေ၏

အစီရင်စုအတွင်းရှိ အရာအားလုံးသည် အရည်ပျော်ခြင်း၊ ပုံပျက်ခြင်းနှင့် ဖိနှိပ်ခြင်းတို့ကို ခံနေရသည်။

အရာအားလုံးပင်

ပိုင်ကျီဟန်မှလွဲ၍။

သူသည် အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်။

မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှမရှိပေ

မသက်မသာဖြစ်သည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ပထမတော့ ပိုင်ကျီဟန်သည် ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာဖြစ်မည်ဟု သူထင်ခဲ့၏

သို့သော်လည်း

ယခုဆိုလျှင် တစ်မိနစ်မက ကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်မှာ ခုခံသည့် အရိပ်အယောင်ပင် မပြသေးပေ။

၎င်းမှာ အစီရင်စုကြီးတစ်ခုလုံး

တည်ရှိမနေသကဲ့သို့ပင်။

ချုန်ရှန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤအရာမှာ မှားနေပြီ။

လုံးဝကို မှားယွင်းနေပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်ပြီး ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူတစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့မိပေ။

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကိုပင် သတ်နိုင်သော

ကိုးပါးသော ငရဲနေမင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စုသည်ပင်လျှင်

သူ့ရှေ့တွင် အသုံးမဝင် ဖြစ်နေသည်။

ချုန်ရှန်း၏ လက်ချောင်းများ အသာအယာ တုန်ခါသွားသည်။

သူ၏ အတွေးများ မြန်ဆန်လာသည်။

ထပ်ပြီး ထွက်ပြေးရမလား?

အသုံးမဝင်ပေ။

သူသည် တယ်လီပို့အစီရင်စုကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ကို အလွယ်တကူ ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ချီသည်လည်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေအရ နောက်ထပ် မိနစ် ၃၀ ခန့်သာ ဆက်ပြေးနိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင် ပိုင်ကျီဟန်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်ရပေတော့မည်။

သတ်ပစ်ရမည်လား?

၎င်းမှာလည်း ခက်ခဲလှသည်။

အဆင့် (၆) အစီရင်စုကို သုံးခဲ့သော်လည်း ဘာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်

ချုန်ရှန်းသည် နက်ရှိုင်းသော ကူရာကယ်ရာမဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် ယခုဘဝတစ်လျှောက် အခြေအနေပေါင်းစုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးထားသော

ကူကယ်ရာမဲ့မှုကို ခံစားရသည်မှာ ပထမဆုံးပင်။

ယခင်ဘဝက သေအံ့ဆဲဆဲ အခြေအနေတွင်ပင် သစ္စာဖောက်များနှင့် အောက်လမ်းနည်းများကိုသာ မသုံးခဲ့လျှင် သူ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

သို့သော် ယခုမူ?

မိမိရှိသမျှ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်ကို ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

သူ၏ မေးရိုးများ တင်းမာသွားသည်။

အမူအရာမှာလည်း အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်

သူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

အရှက်ရစရာကောင်းသော်လည်း

လိုအပ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပင်။

ချုန်ရှန်းသည် အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးပိုင်..."

သူ၏ လေသံသည် အရင်ကကဲ့သို့ အေးစက်မနေတော့ပေ။

ထိုအစား အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားသော တည်ငြိမ်မှုနှင့် လေးစားမှုတို့ ပါဝင်နေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အခုလို အစွန်းရောက်ရလောက်အောင် အငြိုးအတေးတွေ ရှိနေမယ်လို့ ကျွန်တော် မယုံကြည်ပါဘူး"

သူ ခဏမျှ ရပ်လိုက်ပြီး ပိုင်ကျီဟန်ကို သေချာ စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ?"

သူ၏ လေသံသည် ပို၍ ပျော့ပြောင်းလာသည်။

"အကယ်၍ ခင်ဗျား ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင်... ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး မှတ်ထားမှာပါ”

“ပြီးတော့ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

တောက်လောင်နေသော အစီရင်စုမှာ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဟိန်းဟောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်

ထိုအစီရင်စုသည် ထူးဆန်းစွာပင် အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ အကြည့်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက ချုန်ရှန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ခဏမျှ

သူ ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်သော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အို..."

ပိုင်ကျီဟန်က အံ့သြသွားသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အငြိုးအတေး မရှိဘူး ဟုတ်လား?"

ပိုင်ကျီဟန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို အလွတ်မပေးဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မင်းပဲ မလား? ပြီးတော့ ငါ့ကိုလည်း ချွမ်မျိုးနွယ်စုလို ကံကြမ္မာမျိုး ကြုံရစေမယ်လို့ ပြောခဲ့တာလည်း မင်းပဲလေ"

ချုန်ရှန်းသည် ထိုစကားများအား ပြောခဲ့မိသည်ကို အလွန်ပင် နောင်တရနေမိသည်။

သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး အနေခက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးပိုင်... အဲဒါတွေက ဒီအသုံးမကျတဲ့ ပါးစပ်ကနေ မရည်ရွယ်ဘဲ ထွက်သွားတဲ့ စကားတွေပါ"

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေသည့် အပြုံးမျိုးကို အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီချုန်ရှန်းက ခင်ဗျားကို ရန်သူလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး"

သူ၏ လေသံသည် ပို၍ပင် သတိကြီးလာသည်။

"အဲဒါက တစ်ခဏတာ ဒေါသကြောင့် ဖြစ်သွားတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

သူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်ပြီး ပိုင်ကျီဟန်၏ အမူအရာကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ သခင်လေးပိုင်သာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ဒါကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်"

တောက်လောင်နေသော အစီရင်စုကြီးမှာ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဟိန်းဟောက်နေဆဲပင်

သို့ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ထားသူမှာမူ

မိမိကိုယ်တိုင် မွှေးခဲ့သော မီးကို ပြန်ငြှိမ်းရန် ကြိုးစားနေသူကဲ့သို့ စကားပြောနေရသည်။

ချုန်ရှန်း စကားမဆက်နိုင်မီ

ပိုင်ကျီဟန်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကတော့ မေ့သွားနိုင်တာပေါ့"

သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

အေးစက်လုနီးပါးပင်။

"ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မမေ့ဘူး”

ထိုရိုးရှင်းသော စကားလုံးများက ချုန်ရှန်း၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ်မရှိကြောင်း သူ သိလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ချုန်ရှန်း၏ လက်ချောင်းများသည် အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည်။

သူ၏ အတွေးများ ထပ်မံ မြန်ဆန်လာပြန်သည်။

သို့သော် သူ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင်

ပိုင်ကျီဟန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့..."

သူ ခဏမျှ ရပ်လိုက်သည်။

"...မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးဖို့ ဆိုတာကလည်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း လင်းလက်သွားသည်။

လွတ်လမ်းတစ်ခု

သူသည် ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို ချက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်စေချင်လဲဆိုတာ ပြောပါ”

သူ၏ အသံတွင် အရေးတကြီး ဖြစ်နေမှုများ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ယုံကြည်မှုလည်း ရှိနေသည်။

စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် နေရာရှိသရွေ့

သူ့မှာ နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။

အများကြီးပင်

ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ကို အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ စဉ်းစားပေးရအောင် ငါ့ကို ဘာပေးနိုင်မှာလဲ?"

ပိုင်ကျီဟန်က နောက်ပြောင်သလိုမျိုး မေးလိုက်သည်။

ချုန်ရှန်းက တွေဝေမနေပေ။

သူ၏ အမူအရာသည် တည်ကြည်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

"သခင်လေးပိုင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို ခင်ဗျား တောင်းဆိုနိုင်ပါတယ်"

သူသည် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

သူ၏ လေသံမှာလည်း ပို၍ ပြတ်သားလာသည်။

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ အဆင့် (၅) နဲ့ အထက် အစီရင်စုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်"

"ဒါတင်မကသေးဘူး—"

သူ ခဏမျှ ရပ်လိုက်၏

ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တွေတောင် ရှိသေးတယ်"

သူ၏ အကြည့်သည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အကယ်၍ သခင်လေးပိုင်သာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာနဲ့ ဒါတွေကို ကမ်းလှမ်းပေးပါ့မယ်"

ချုန်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

သူ ကမ်းလှမ်းလိုက်သော အရာများ၏ တန်ဖိုးကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ဤမျှ မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် အစီရင်စုမျိုးသည်

ကောင်းကင်အင်ပါယ၌ ပိုင်ကျီဟန်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးအတွက်ပင် အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ဆိုသည်မှာလည်း

ပိုင်မျိုးနွယ်စုအပါအဝင် မည်သည့်ဂိုဏ်း၊ မည်သည့်မျိုးနွယ်စုမဆို လိုချင်တပ်မက်ကြသည့် အရာဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ရတနာများကို ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်းဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ကို သေချာပေါက် လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူသည် ချုန်ရှန်း၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို အမှန်တကယ် စဉ်းစားနေသည့်အလား မျက်လုံးကို အသာအယာ နှိမ့်ချလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စဉ်းစားဆင်ခြင်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ခဏမျှအတွင်း

သူသည် စိတ်ဝင်စားသွားပုံပင် ရသည်။ ချုန်ရှန်းက သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အချို့ မြင့်တက်လာသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ

ပိုင်ကျီဟန်သည် ၎င်းကို လုံးဝ စဉ်းစားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

အစကတည်းကပင် ချုန်ရှန်း ပြောသမျှ စကားတစ်ခွန်းကိုမှ သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုး

ပရိယာယ်ကြွယ်ဝပြီး ရက်စက်ကာ၊ အငြိုးအတေး အလွန်ကြီးသူမျိုးသည်

အခွင့်အရေးသာ ရခဲ့လျှင် သူ အင်အားပြန်ပြည့်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေလိမ့်မည်။

သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းသည်

မိမိကိုယ်ကိုယ် ဓားဖြင့် ပြန်ထိုးရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ထို့အပြင်

ချုန်ရှန်း ကမ်းလှမ်းနေသော ရတနာဆိုသည်များမှာလည်း...

ပိုင်ကျီဟန်အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

စနစ်အရောင်းဆိုင်ရှိနေသရွေ့ ကောင်းကင်အဆင့်ကျင့်စဉ်နှင့် အဆင့်မြင့် အစီရင်စုများသည် သူ အလိုရှိတိုင်း ရနိုင်သော အရာများသာ ဖြစ်သည်။

အစားထိုး၍ ရနိုင်သလို

လုံးဝလည်း အရေးမပါလှပေ။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်

ပိုင်ကျီဟန်သည် ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်က ချုန်ရှန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူပြောလေ၏

"အဲဒီအရာတွေက မင်းရဲ့ အသက်လောက် တန်ဖိုးရှိလို့လား?"

ချုန်ရှန်းသည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။

သေချာတာပေါ့... မတန်ပေ

သူ၏ အသက်သည် ထိုအရာများထက် အဆပေါင်း ထောင်သောင်းမက ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။

သို့သော် သဘာဝအတိုင်းပင်

ပိုင်ကျီဟန်က ထိုအရာကို မသိနိုင်ဟု

ချုန်ရှန်းက ယူဆထားသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ (သူ တော်တော် လောဘကြီးတာပဲ)

ပိုင်ကျီဟန်သည် စိတ်မဝင်စားသည် မဟုတ်ဘဲ ပို၍ လိုချင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။

ချုန်ရှန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်သော အကြည့်ကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

(ကောင်းပြီလေ၊ အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ဆိုရင်...)

သူသည် ဤပေးဆပ်မှုကို လုပ်နိုင်ပါသည်။

သို့သော်

လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးလိုက်၍တော့ မဖြစ်ပေ။

သူ၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွား၏

မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောတသဖြစ်ဟန် ပြလိုက်သည်။

မိမိပေးလိုက်မည့်အရာမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်ဟူသော အသွင်ကို ဆောင်လိုက်ခြင်းပင်။

စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ

သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစီရင်စုသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။

ပူပြင်းလှသော အပူရှိန်များ ကွယ်ပျောက်

သွားချေ၏

နီရဲသော သင်္ကေတများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင်

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုးပါးသော ငရဲနေမင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီရင်စုသည် ပျက်ပြယ်သွားချေပြီ

ဖိအားကြီးသော အပူရှိန်များလည်း မရှိတော့ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ချုန်ရှန်းသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

ထို့နောက်

သူသည် အရာနှစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

အဆင့် (၆) အစီရင်စု စာလိပ်တစ်ခုနှင့်

ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ရုန်းကန်နေရသည့်အလား ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေ၏

ပြီးမှ ၎င်းတို့ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက သခင်လေးပိုင် ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးဖို့အတွက် လုံလောက်ပြီလား?"

ပိုင်ကျီဟန်က ၎င်းတို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်

ယူလိုက်သည်။

သူသည် အစီရင်စုလိပ်စာကို အရင်ဖွင့်ကြည့်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ပါဝင်သည့် အချက်အလက်များကို ဖြတ်ခနဲ ကြည့်လိုက်

သည်။

ထို့နောက် ကျင့်စဉ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

အားလုံးက အစစ်အမှန်များပင်။

ဘာလှည့်ကွက်မှ မပါပေ

လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်း မရှိပေ။

ချုန်ရှန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စစ်မှန်သော ရတနာများကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်

ပိုင်ကျီဟန်၏ အမူအရာသည် များစွာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုလည်း မရှိ၊ ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်လည်း မတွေ့ရပေ

အေးစက်တည်ငြိမ်နေရုံသာ။

သူသည် စာလိပ်များကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး ချုန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟိုကျင့်စဉ်ကော?"

ချုန်ရှန်း၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

"ဘယ်တစ်ခုလဲ?"

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"စောစောက ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ရှောင်ဖို့ မင်းသုံးခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်လေ"

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထိုကျင့်စဉ်သည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်လက်နက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

အလွန်ရှားပါးပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သည့် သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု

သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များထဲတွင်ပင် ထိပ်ဆုံး၌ ရှိနေသည့် အရာပင်။

၎င်းကို ပိုင်ကျီဟန်အား ပေးလိုက်ခြင်းမှာ မီးလောင်ရာ လေပင့်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သန်မာလှသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် ပိုင်ကျီဟန်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူ ၎င်းကို ပေးရန် အစီအစဉ် လုံးဝမရှိပေ။

ချုန်ရှန်းသည် ခါးသက်သက် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည်။

"သခင်လေးပိုင်... အဲဒီကျင့်စဉ်က နည်းနည်း ထူးခြားတယ်ဗျ"

သူသည် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။

"အဲဒါကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာအမျိုးအစားရှိတဲ့ သူတွေပဲ သုံးလို့ရတာပါ။ တခြားသူတွေအတွက်တော့ သင်ယူရင်တောင် အသုံးမဝင်ပါဘူး"

သူ၏ လေသံမှာ ပိုင်ကျီဟန်ကို အမှန်တကယ် စေတနာဖြင့် အကြံပေးနေသည့်အလား စစ်မှန်နေပုံရသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်ကမူ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေရုံသာ။

သူ၏ အကြည့်သည် တည်ငြိမ်ပြီး မလှုပ်မယှက် ရှိနေ၏

"အဲဒါကို ငါ့ကို ပေးလိုက်"

ရိုးရှင်းသော စကားလေးလုံး။

စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် နေရာမရှိပေ

ချုန်ရှန်း၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ခဏမျှ

တိတ်ဆိတ်မှုက လေထုထဲတွင် ထပ်မံ စိုးမိုးသွားပြန်သည်။

သူ ယခု ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် တောင်းဆိုနေခြင်း မဟုတ်ပေ

အမိန့်ပေးနေခြင်းဖြစ်၏

အခန်း ၅၁၁ - ကောင်းကင်ဘုံ ကတိသစ္စာ?

ချုန်ရှန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်

သူ့၌ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

သူ၏ အသက် သို့မဟုတ် သူ၏ ကျင့်စဉ်။

သူ၏ အကြည့်များ တုန်လှုပ်သွားသည်။

အကယ်၍ ကျင့်စဉ်ကို ရရှိပြီးနောက် ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ကို အမှန်တကယ် လွှတ်ပေးမည်ဆိုလျှင်

၎င်းမှာ တန်ဖိုးရှိလှသည်။

မျှတသော လဲလှယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ အင်အားပြန်ပြည့်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကလဲ့စားချေရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အသက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုမှာ ပေးဆပ်ရကျိုး နပ်ပေသည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ မှောင်

မိုက်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ ကတိကို တည်ပါမည်လားဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

စကားလုံးသက်သက်ကို သူ မည်သို့ အလွယ်တကူ ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။

ယခင်ဘဝက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အရှင်သခင်အဖြစ် အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသော သူ့ကဲ့သို့ လူမျိုးက

တစ်စုံတစ်ဦး၏ စကားကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်ပါမည်လော။

ဤလောကတွင် ယုံကြည်မှုဆိုသည်မှာ အသုံးမဝင်ဆုံးအရာပင်။

သူသည် သူအယုံကြည်ရဆုံးသူ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရဖူးရာ ပိုင်ကျီဟန်ကဲ့သို့ လူမျိုးကို သူ မည်သို့ ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူ မြင်တွေ့ခဲ့သမျှအရ ပိုင်ကျီဟန်သည် စကားအနည်းငယ်ကြောင့် သူ့ကို လွှတ်ပေးမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

ကရုဏာသက်မည့်သူမျိုးလည်း မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ့၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

သူသည် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန်သာ ကြိုးစားနိုင်တော့သည်။

ချုန်ရှန်းသည် အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သတိကြီးစွာဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးပိုင်..."

သူ၏ လေသံမှာ သတိကြီးလှသည်။

"အကယ်၍ ကျွန်တော် ဒီကျင့်စဉ်ကို ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်..."

သူ ခဏမျှ ရပ်လိုက်သည်။

"...ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်ဆိုတာ ဘယ်လို အာမခံနိုင်မလဲ?"

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လက်သွားသည်။

"သခင်လေးပိုင်အနေနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ကတိသစ္စာတစ်ခု ပြုလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ?"

ကောင်းကင်ဘုံ ကတိသစ္စာ

တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ချိုးဖောက်မိသည်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

ချုန်ရှန်းသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို စိုက်ကြည့်

နေသည်။

ဤအရာမှာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အာမခံချက်ပင်။

အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်က ငြင်းဆိုခဲ့လျှင် သူသည် ရှိသမျှအစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးကာ သေကြေပျက်စီးသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် လောင်းကြေးထပ်ပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

(ကောင်းကင်ဘုံ ကတိသစ္စာ ဟုတ်လား?)

အခြားသူများသည် ၎င်းကို ချိုးဖောက်ရန် ကြောက်ရွံ့ကြပေလိမ့်မည်။သို့သော် သူကမူ?

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရန်သူဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို သူ မည်သို့ ကြောက်ရွံ့ပါမည်နည်း။

သူ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ”

တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ အဖြေထွက်လာသည်။

ချုန်ရှန်းသည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။

(ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေးလား?)

သူ ထပ်မံ မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် ပိုင်ကျီဟန်က သူ၏ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်

သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

ထို့နောက်

သူ စကားပြောလိုက်သည်။

"ငါ ပိုင်ကျီဟန်သည်..."

သူ၏ အသံမှာ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ အသာအယာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"...ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုပါ၏—"

"ကျင့်စဉ်ကို ရရှိပြီးနောက် အကယ်၍ ငါသည် ချုန်ရှန်းကို အန္တရာယ်ပြုခဲ့ပါမူ”

ခဏမျှ ရပ်လိုက်သည်။

"ငါ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ ပျက်စီးပါစေ၊ ငါ၏ လမ်းစဉ်နှလုံးသားပြိုလဲပါစေ၊ ငါ၏ ဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံရပါစေသတည်း။"

ကတိသစ္စာ ပြုပြီးသည့် ခဏမှာပင် ချုန်ရှန်း၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသည်။

(သူ တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိတာလား?)

ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် ကတိသစ္စာကို အလွန်လွယ်ကူစွာ ပြုလုပ်သွားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ အသက်ကို မလိုချင်ဘဲ ကျင့်စဉ်ကိုသာ လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ချုန်ရှန်း ထင်လိုက်သည်။

၎င်းမှာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။ သူတို့အကြားတွင် အငြိုးအတေး မရှိဟု ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော

ထို့အပြင် ပိုင်ကျီဟန်သည် ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ၏ နိုင်ငံသားလည်း မဟုတ်ရာ ချွမ်မျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းခြင်းမှာ သူနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။

သူသည် ပိုင်ကျီဟန်က သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူရန် ကြိုးစားနေသည်ဟုသာ အမြဲခံစားခဲ့ရသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်၏ ကတိသစ္စာကြောင့် ထိုခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏ နှလုံးသားပေါ်တွင် ဖိထားသော ကြီးမားသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။

ချုန်ရှန်းသည် အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် နှမြောတသဖြစ်နေသည့် အမူအရာဖြင့် နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများသည် ၎င်းအပေါ်တွင် ခဏမျှ တန့်နေသည်။

လက်လွှတ်ရန် ဝန်လေးနေသည့်အလား။

ထို့နောက် သူသည် ၎င်းကို ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ လွှဲပစ်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျင့်စဉ်ပဲ"

သူ၏ အသံမှာ နိမ့်ဆင်းနေ၏

အတွင်းမှ မကျေနပ်မှုများကို ဖုံးကွယ်

ထားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ၎င်းကို အလွယ်တကူ ဖမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ခဏမျှ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချုန်ရှန်းက သူ့ကို သေချာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ အသိစိတ်သည် ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်

နက်နဲကာ ခက်ခဲလှသော စာသားအမြောက်အမြားသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်စဉ်

"ဒါပဲပေါ့”

ဟင်းလင်းပြင် အရိပ်ယောင် ခန္ဓာ

အသုံးပြုသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အရိပ်ကဲ့သို့ ဝေဝါးသွားစေနိုင်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ကိုယ်ပျောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး တိုက်ခိုက်မှုများသည် အရိပ်ယောင်ကို ထိမှန်သကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားပေလိမ့်မည်။

သတ်မှတ်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာအမျိုးအစား လိုအပ်သည်ဆိုသော အချက်မှာ ချုန်ရှန်း လိမ်ညာထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ အမှန်တရား အနည်းငယ် ပါဝင်သည်။

အရိပ်၊ ဟင်းလင်းပြင် သို့မဟုတ် ထိုသို့သော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည့် သူများသာလျှင် ဤကျင့်စဉ်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

သင့်တော်သော ကိုယ်ခန္ဓာ မရှိလျှင်ပင် ဤအရာမှာ ထူးခြားလှသည်။

အကယ်၍ သင့်တော်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်သာဆိုလျှင်

ထိုအရိပ်အယောင် အခြေအနေတွင် အချိန်အကြာကြီး နေနိုင်မည် ဖြစ်ရာ မည်သူမျှ မထိနိုင်သလောက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စစ်မှန်သော အသက်ကယ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် တစ်ခုပင်။

ပိုင်ကျီဟန်အတွက်မူ

ကိုက်ညီမှုမရှိခြင်းဆိုသည်မှာ မရှိပေ။

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည်

သာမန် အမျိုးအစားခွဲခြားမှုများ၏ အကန့်အသတ်ထက် ကျော်လွန်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲခန္ဓာနှင့်ဆိုလျှင် မည်သို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးမဆို အလွယ်တကူ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ဤကျင့်စဉ်သည်လည်း အပြည့်အဝ အလုပ်လုပ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအရာနှင့်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင်...

သူ့ကို သတ်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းတယ်”

သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ ချုန်ရှန်း၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်နေသည်။

သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ မတင်မကျဖြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရင်း

အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးပိုင်..."

သူ၏ လေသံတွင် အရေးတကြီးဖြစ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"အခု ကျင့်စဉ်ကိုလည်း အတည်ပြုပြီးပြီဆိုတော့..."

"ကျွန်တော် ထွက်သွားလို့ ရပြီလား?"

သူသည် ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်သွားချင်နေသည်။

ဤနေရာတွင် ကြာကြာနေလေ၊ ပို၍ စိတ်မအေးရလေ ဖြစ်နေသည်။

ဤလူ...

ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ပတ်သက်သည့် အရာအားလုံးက သူ၏ ဗီဇစိတ်ကို အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သတိပေးနေသည်။

သူ အဝေးဆုံးသို့ ထွက်ပြေးရန် လိုအပ်သည်။

တတ်နိုင်သမျှ အဝေးဆုံးသို့။

ချုန်ရှန်းသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ချက်ချင်း ပြန်မဖြေပေ

လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ကိုင်လျက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။

သူ၏အကြည့်တို့က ပေလွှာပေါ်တွင် ခဏမျှ ပို၍ကြာအောင် နားခိုသွား၏

ထို့နောက်

သူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လာသည်။

သူ့မျက်လုံးတို့က ချုန်ရှန်း ထံ၌ ကျရောက်လာချေသည်။

ထို့နောက် ပြုံးလိုက်၏။

သို့သော် ထိုအပြုံးသည် ယခင်နှင့်မတူဘဲ ထူးခြားသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ချုန်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွား၏

မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု စီးဝင်လာတော့သည်။

“... သခင်လေးပိုင်?”

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ကာ မေးလိုက်၏

သို့သော်လည်း စိုးရိမ်စိတ်တို့က ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို အသာအယာ ပြန်သိမ်းလိုက်၏

ထို့နောက် တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်လာသည်။

ထိုခြေလှမ်းတို့က ချုန်ရှန်းကို မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်သွားစေသည်။

“မင်းက... ထွက်သွားချင်တာလား?”

ပိုင်ကျီဟန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ မေးလိုက်၏

သို့သော်လည်း ချုန်ရှန်းအတွက်မူ သေမိန့်သံကဲ့သို့ပင်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်တို့ ကျုံ့သွား၏

တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

“မင်း... မင်း ကောင်းကင်ကတိသစ္စာ ပြုထားပြီးသားလေ”

ချုန်ရှန်း၏ အသံသည် မသိမသာ မြင့်

တက်လာချေသည်

ထိတ်လန့်မှုတို့ ပေါ်လွင်လာ၏။

“မင်း ကောင်းကင်တာအိုကို သက်သေထားပြီး ကျိန်ဆိုခဲ့တာ၊ ငါ့ကို နာကျင်စေရင် မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ပျက်စီးပြီး တာအိုနှလုံးသား ပြိုကွဲလိမ့်မယ်”

သူ့အသက်ရှူသံတို့က မမှန်တော့ဘဲ တုန်ရီလာသည်။

“မင်း တကယ်ပဲ အဲဒီကျိန်ဆိုချက်ကို ဖောက်ဖျက်ရဲတာလား?”

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန် ခြေလှမ်းရပ်သွားပြီးနောက်

သူက သဘောတကျ ရယ်မောလိုက်၏။

နိမ့်ရှိုင်းပြီး လှောင်ပြောင်သံ ရောယှက်နေသော ရယ်သံပင်။

“ဖောက်ဖျက်မယ်?”

သူက ခပ်တိုးတိုး ပြန်ရေရွတ်လိုက်၏

ချုန်ရှန်းကို ရယ်စရာတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည့်အလား ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ ဖောက်ဖျက်မှာပဲ..ဆိုတော့ ဘာဖြစ်လဲ? ကောင်းကင်က ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ?”

ချုန်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းတို့ တုန်ရင်သွားသည်။

သူသည် ယခင်ဘဝက အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်မော်တယ်ဖြစ်ခဲ့သည့်တိုင် ကောင်းကင်

ကျိန်ဆိုချက်ကို ဖောက်ဖျက်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ကျိန်ဆိုချက်ဆိုသည်မှာ တင်းကျပ်၏

ကလေးကစားစရာ ကတိစကားမျိုး မဟုတ်ပေ

၎င်းသည် ကောင်းကင်တာအိုကိုယ်တိုင် သက်သေပြုသည့် ခိုင်မာသော ပဋိညာဉ်ဖြစ်သည်။

တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ဖောက်ဖျက်မိသည်နှင့်

အကျိုးဆက်သည် လက်တွေ့ကျကျပင်

ပြတ်ပြတ်သားသားနှင့် ခွင့်လွှတ်မှုကင်းမဲ့စွာ ရောက်ရှိလာတတ်သည်။

အင်မော်တယ်နယ်ပယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များပင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

မဟုတ်သေး

ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားလေလေ

အပြစ်ဒဏ်က ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလေလေဖြစ်သည်။

အဆိုးဆုံးမှာ အသက်ဆုံးရှုံးခြင်းဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံးသည် အကြောသေ ဒုက္ခိတဖြစ်သွားခြင်းပင်။

ချုန်ရှန်းသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏

မည်မျှ မာနကြီးနေပါစေ

ပိုင်ကျီဟန်နားမလည်သည်ကို သူမယုံနိုင်ပေ။

“မင်း”

သူက လေးလံသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်

“မင်း ဘာကို ကျိန်ဆိုခဲ့သလဲဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်”

သူ့အသံက လေးလံနေဆဲပင်

“ကောင်းကင်ကျိန်ဆိုချက်ကို ဖောက်ဖျက်ရတဲ့ တန်ဖိုးက မင်းပေးနိုင်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး”

“ဒါက မင်းရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ရိုက်ခွဲလိမ့်မယ်... အဆုံးမရှိတဲ့ ဘေးဒုက္ခတွေကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး... မင်းရဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကိုတောင် ဖြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်။”

သူ့အသံတွင် တုန်ယင်မှုတို့ စိမ့်ဝင်နေသည်။

“မင်း လိုချင်တာလည်း ရသွားပြီပဲ”

သူ့မျက်လုံးများက စူးရှနေ၏

“ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး သူတော်စင်အဆင့်ကျင့်စဉ် ကို မင်းကို ပေးခဲ့ပြီးပြီ”

သူ့အသံက တင်းမလာချေသည်။

“ဘာလို့ ငါ့အတွက်နဲ့ မင်းရဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုလုံးကို စတေးပြီး အရာအားလုံးကို စွန့်စားမှာလဲ?”

သူက ပိုင်ကျီဟန်ကိုကြည့်လိုက်၏

ကြိုးစားနေမိသည်

နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ်

တားဆီးရန်

သို့သော်

ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲသာ

တိတ်ဆိတ်နေဆဲသာ

သူ၏ မျက်နှာတွင် တုန်လှုပ်ခြင်း၊ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ

ဝေခွဲမရခြင်း လုံးဝမရှိပေ

တည်ငြိမ်နေဆဲသာ

အရာအားလုံးက သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်အလား အေးစက်လွန်းလှသည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းအစုံက အထက်သို့ တွန့်ကွေးသွားပြီး လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် ချုန်ရှန်းကို လူအတစ်ယောက်သဖွယ် ကြည့်နေ၏

ချုန်ရှန်း အမူအရာမှာ တင်းကြပ်နေ၏

ပိုင်ကျီဟန်သည် ခေါင်းကို အသာစောင်းလိုက်ပေသည်။

အမှန်တကယ်ပဲ သူလိုလူမျိုးက ချုန်ရှန်းလိုလူကို လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်နေသလား?

ဝင်စားလာသည့် ပါရမီရှင်

ယခင်ဘဝက အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်မော်တယ်

လူ့အရေခွံခြုံထားသည့် ကပ်ဘေးတစ်ခု...။

အန္တရာယ်များလွန်း၏

ထိုသို့သောသူကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးခြင်းသည်

မိမိကျောပြင်ကို ဓားဖြင့် ပြန်ထိုးရန် အခွင့်အရေးပေးခြင်းနှင့် မခြားပေ။

အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမည်ဆိုလျှင်ပင်

သူ့ကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် အရင်လုပ်ရမည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်အောင်လုပ်ရမည်။

သို့မဟုတ်

သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရမည်

မဟုတ်ပါက

နောင်တွင် ထိုသူမျိုးက ဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူသိမည်နည်း

ပိုင်ကျီဟန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်၏

“ကောင်းကင်ကျိန်ဆိုချက်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့...”

သူက ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုကျိန်ဆိုချက်ကို သူပြုခဲ့သည်မှာ အသုံးဝင်၍သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ချုန်ရှန်းဆီက သူတော်စင်အဆင့်ကျင့်စဉ်ကို မည်သို့ ရနိုင်ပါမည်နည်း။

သူ၏ လက်ချောင်းများက ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေသည်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်တို့ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

“မင်း-“

သူ နားလည်သွားချိန်တွင်

အရာအားလုံး နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ကတိတည်ရန် အစကတည်းက စိတ်မကူးခဲ့ပေ။

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်တို့က ပို၍ အေးစက်လာသည်။

ကောင်းကင် မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသူအား ရန်မူခြင်းကပင် တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဆိုတော့...

နောက်ထပ် တစ်ခုတိုးလည်း ဘာဖြစ်ဦးမည်နည်း

သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပိုင်ကျီဟန်ထံမှ ဟုန်းဟုန်းတောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် အမှန်တကယ် လက်စသတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

“ကဲ... အခု မင်းကို ရှင်းရမဲ့အချိန် ရောက်ပြီ။”