အခန်း (၉-၁၀)

အခန်း။ ၉

"တကယ်ပဲ... သက်တမ်းတစ်ခုရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုဟောင်းတွေမှာ တာအိုအမှတ်တွေ ရှိနေတတ်တာပဲ"

ကုယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

"ဥပမာအားဖြင့် ဒီစာအုပ်ထဲမှာ ဒဿနဆိုင်ရာ ဗဟုသုတတွေ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက စာမျက်နှာတွေကို မကြာခဏ လှန်လှောပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားဆင်ခြင်ခဲ့ပုံပဲ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒီစာအုပ်ထဲမှာ ပိုင်ရှင်ရဲ့ စကြဝဠာနဲ့ သဘာဝတရားအပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေ စိမ့်ဝင်သွားတာ။ ဒါဟာ တာအိုအမှတ်ပဲ။ တာအိုအမှတ်တွေက တစ်ခုချင်းစီမှာ နည်းနေနိုင်ပေမဲ့ အများကြီး စုစည်းလိုက်ရင်တော့ မနည်းမနော ဖြစ်လာမှာပဲ"

သူသည် စိတ်ဝင်စားဟန်ဆောင်ကာ စာအုပ်ကို ခဏမျှ လှန်လှောကြည့်ပြီးနောက် ပြန်ချထားလိုက်ကာ အခြားစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြန်သည်။

[တာအိုအမှတ် ၃ မှတ် ရရှိသည်]

နောက်ထပ် အမှတ် ၃ မှတ် ထပ်တိုးလာပြန်ပြီ။

ကုယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်စွာပင် ထိုစာအုပ်ကို ချလိုက်ကာ နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထပ်မံစစ်ဆေးသည်။ စာဆိုဖြစ်သူမှာမူ ကုယွမ်က ဆိုင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းတိုင်းကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုက်လံကြည့်ရှုနေသဖြင့် စိုးရိမ်စိတ်နှင့်အတူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရှာသည်။

[တာအိုအမှတ် ၁ မှတ် ရရှိသည်]

[တာအိုအမှတ် ၃ မှတ် ရရှိသည်]

[တာအိုအမှတ် ၂၇ မှတ် ရရှိသည်]

...

တကယ့်ကို ရိတ်သိမ်းမှု အကြီးစားပဲ။

ဤခရီးစဉ်မှာ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ကုယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်သွားပြီးနောက် ကြေးမီးအိမ်လေးကို ပြန်ချလိုက်သည်။

ဤမီးအိမ်၏ မျက်နှာပြင်မှာ ကြေးညှိစိမ်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပုံစံများမှာလည်း ဝေဝါးနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သမိုင်းကြောင်း အတော်အတန်ရှိသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း တာအိုအမှတ် ၂၇ မှတ်အထိ အများဆုံး ပါဝင်နေခြင်းပင်။

ဤပစ္စည်းတစ်ခုတည်းမှ ရရှိသော အမှတ်များမှာပင် သူ၏ တောင်ကြွက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် လုံလောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီပစ္စည်းတွေမှာ တစ်ခုခု အဆင်မပြေတာများ ရှိလို့လားခင်ဗျာ"

လင်းကျိုးဟု အမည်ရသော ထိုစာဆိုမှာ ရင်ထဲတွင် တထိတ်ထိတ်ဖြစ်နေသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် ကုယွမ်က ဝယ်လည်းမဝယ်ဘဲ ဟိုကိုင်ဒီကိုင် လုပ်နေသည်ကို မြင်ပါက မောင်းထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သော်လည်း ဤစာဆိုမှာမူ သဘာဝအရ ကြောက်တတ်ရွံ့တတ်သူဖြစ်သဖြင့် ဘာမှမပြောရဲရှာပေ။

"တစ်ခုမှ အဆင်မပြေတာ မရှိပါဘူး"

ကုယွမ်က ပြုံးလျက် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး ဟောင်းနေပြီပဲ။ ဒါတွေက ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် သုံးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေလား"

"ကျွန်တော့်မျိုးရိုးနာမည်က လင်းပါ။ နာမည်ကတော့ ကျိုးပါ။ လင်းကျိုးလို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

စာဆိုက သူ့ကိုယ်သူ အရင်မိတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှင်းပြရှာသည်။

"ညီလေး... အထင်မလွဲပါနဲ့။ ဒီပစ္စည်းတွေက ဟောင်းနေတယ်ဆိုပေမဲ့ အချို့က ကျွန်တော့်အဘိုးလက်ထက်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာတာပါ။ ကျွန်တော် ဒါတွေကို သေချာထိန်းသိမ်းထားတာမို့ ဒီစာအုပ်တွေအပါအဝင် အားလုံးက အကောင်းတိုင်း သုံးလို့ရပါသေးတယ်"

စကားပြောရင်း သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် တွန့်ဆုတ်စွာ ဆက်ပြောသည်။

"တကယ်လို့ ညီလေး စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော် ဈေးလျှော့ပေးလို့ရပါတယ်"

"စိတ်မရှိပါနဲ့... ကျွန်တော် ဘာမှဝယ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး"

ကုယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ဘာမှ... မဝယ်ဘူးလား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်းကျိုးမှာ ဆွံ့အသွားပြီးမှ အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်

ရင်း "ဟဟ... ရပါတယ် ညီလေးရာ မဝယ်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု ရှိဖို့က အဓိကပဲလေ..."

သူက ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားမှုမှာ မည်သူမဆို မြင်နိုင်လောက်အောင် သိသာလှသည်။

သူသည် ဤဆိုင်လေးတွင် တစ်နေကုန်နီးပါး ထိုင်နေခဲ့သော်လည်း ပစ္စည်းတစ်ခုမျှ မရောင်းရသေးပေ။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက သူကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်ရုံတင်မကဘဲ သူ့ကို မှီခိုနေရသော ပန်းထိုးသည်မလေးကိုပါ အခက်တွေ့စေမည်ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို သူ လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေရှာသည်။

သို့သော် ကုယွမ်မှာမူ ဤပစ္စည်းများမှ တာအိုအမှတ်များကို ရရှိပြီးဖြစ်ရာ ဝယ်ယူရန် မလိုအပ်တော့သော်လည်း ဤစာဆို၏ အခြေအနေကိုကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ပေးရန် စဉ်းစားနေမိသည်။

လင်းကျိုးတစ်ယောက် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ငြိမ်သက်နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့လက်ထဲသို့ အေးစက်မာကျောသော အရာတစ်ခုကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ညီလေး... ဒါက ဘာလဲ..."

သူ့လက်ထဲရှိ ငွေစင်အပိုင်းအစလေးကို ကြည့်ရင်း လင်းကျိုးမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီး ကုယွမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘာမှမဝယ်ဘူးဆိုပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးလင်းဆီကနေ အကူအညီတောင်းချင်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်"

ကုယွမ်က ပြုံးပြလိုက်သည်။ လင်းကျိုးသည် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပြီး လောကီရေးရာ အတွေ့အကြုံနည်းပါးသည့် ဆင်းရဲသားစာဆိုတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သူရိပ်မိသည်။ အကယ်၍ ကုယွမ်သာ အောက်တန်းကျကျ လုပ်ချင်ပါက ဤပစ္စည်းများကို အလွယ်တကူ လိမ်ညာယူနိုင်သော်လည်း သူသည် ရိုးသားသူကို နှိပ်ကွပ်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

"ဘာကိစ္စများလဲ"

လင်းကျိုးသည် လက်ထဲမှ ငွေစင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အလွန်ပင် လိုချင်တပ်မက်နေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း သတိဝီရိယရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်တော့... ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ မညီတဲ့ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် သဘောတူနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍..."

သူသည် လောကီအတွေ့အကြုံ နည်းပါးသော်လည်း ကောင်းကင်မှ မန်ထိုမုန့်များ အလကားကျမလာတတ်ကြောင်း ကျလာလျှင်ပင် ကိုယ့်အတွက် မဟုတ်နိုင်ကြောင်း နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။

"စိတ်ချပါ အစ်ကိုကြီးလင်း... ဒါက ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ လုံးဝမဆန့်ကျင်ပါဘူး"

မက်မောစရာ ရတနာနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် သူ၏ သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော လင်းကျိုးကို ကုယွမ်က ပို၍ပင် လေးစားမိသွားပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က လာမယ့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အစ်ကိုကြီးဆီကနေ စာဖတ်တာနဲ့ စာရေးတာကို သင်ယူချင်လို့ပါ"

စာပေဆိုသည်မှာ အသိပညာနှင့် အစဉ်အလာများကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးသည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်သဖွယ် ဖြစ်သည်။ စာမတတ်သူတစ်ဦးသည် မည်မျှပင် ပါရမီထူးချင်စေကာမူ ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုများကို ဘယ်သောအခါမှ ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကုယွမ်သည် ကြီးမြတ်သော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသူဖြစ်ရာ စာသင်ယူခြင်းမှာ သူ၏ ပထမဦးဆုံး ခြေလှမ်းဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ မဟုတ်လျှင် သူသည် ကျင့်စဉ်ကျမ်းများကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင် နားလည်နိုင်စွမ်းရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုဘဝတွင် သူသည် စားဝတ်နေရေးအတွက် ရုန်းကန်နေရသော သာမန်တောင်ပေါ်သားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ကျောင်းတက်ရန်မှာ အိပ်မက်ပင် မက်နိုင်ခဲ့ချေ။ စာပေနှင့် ပတ်သက်လျှင် ငယ်စဉ်က ရွာထိပ်ရှိ ဆရာကြီးတစ်ဦးထံမှ သင်ယူခဲ့ဖူးသဖြင့် စာလုံးအချို့ကို သိထားသော်လည်း များများစားစားတော့ မဟုတ်ချေ။

"စာဖတ်တာနဲ့ စာရေးတာ သင်ပေးရမှာလား"

လင်းကျိုးမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ရပါတယ်... ကျိန်းသေပေါက် သင်ပေးနိုင်တာပေါ့"

စာပေဆိုသည်မှာ သူ၏ ဝါသနာဖြစ်သလို အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဘာသာရပ်လည်း ဖြစ်သည်။ သူဝါသနာပါရာ အလုပ်ဖြင့် ငွေရှာရခြင်းမှာ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သည့် အရာပင်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော့်နာမည်က ကုယွမ်ပါ။ မနက်ဖြန်ကစပြီး ထူးခြားတဲ့ အခက်အခဲမရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် မြို့ထဲကိုလာပြီး အစ်ကိုကြီးကို ရှာပါ့မယ်"

ကုယွမ်က မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စာသင်ဖို့ဆိုတာ တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာမျိုး လိုအပ်တယ်မဟုတ်လား။ ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို ဘယ်မှာလာရှာရမလဲ"

လင်းကျိုးသည် ရိုးသားပုံရပြီး သူ့ကို လိမ်ညာမည့်သူမျိုး မဟုတ်သော်လည်း "လူဟူသည် အပြောင်းအလဲရှိတတ်သည်" ဟု ကုယွမ် တွေးမိသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ နေရပ်လိပ်စာကို တိတိကျကျ သိထားခြင်းက ဘေးကင်းရာရောက်သလို လိမ်လည်ခံရမှုမှလည်း ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လင်းကျိုးသည်လည်း မိုက်မဲသူမဟုတ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် သူ၏ပစ္စည်းများကို စတင်

သိမ်းဆည်းတော့သည်။

"ကျွန်တော့်အိမ်ဝန်းလေးက သေးပေမဲ့ တိတ်ဆိတ်ပါတယ်။ ခဏလေးစောင့်ပါ ညီလေးကု... ကျွန်တော့်အိမ်က ရှေ့နားက ထျန်းရွှေလမ်းကြိုလမ်းကြားထဲမှာ ရှိပါတယ်။ အခုပဲ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"

ကုယွမ်ကလည်း ငြင်းဆိုရန် အကြောင်းမရှိပေ။ လင်းကျိုး၏ နေအိမ်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကုယွမ်သည် စိတ်အေးသွားကာ နှုတ်ဆက်၍ အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် အခြားလမ်းတစ်ခုသို့ အကွေ့တွင် သူ၏ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး နှာခေါင်းက တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိလိုက်သလို လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"ငါ့ဘေးနားမှာ ထပ်တလဲလဲ ပေါ်လာနေတာ... သိသာလှပါလား။ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာပဲ။ ငါမသိဘူးလို့ သူတို့ တကယ်ထင်နေကြတာလား"

ကုယွမ်သည် လမ်းဘေးတွင် ဈေးဝယ်သလိုလိုနှင့် ဟန်ဆောင်နေသော လူတစ်ယောက်ကို အကြည့်လွှဲကာ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ တောင်ကြွက်၏ ပါရမီဖြစ်သော ကြွက်အနံ့ခံအာရုံကြောင့် သူ၏ အနံ့ခံနိုင်စွမ်းမှာ ထူးကဲစွာ ထက်မြက်နေပြီဖြစ်သည်။

လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသော အနံ့ရှိကြပြီး ကုယွမ်က တစ်ကြိမ်အနံ့ရဖူးလျှင် မှတ်မိနေတတ်သည်။ ထိုလူသည် ကုယွမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပေါ်လာခဲ့သဖြင့် ကုယွမ်က ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားခြင်းပင်။

သူသည် တစ်ဖက်လူကို ရိပ်မိကြောင်း မသိစေရန် အကြည့်လွှဲ၍ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။

"ဒါက ငါမြို့ပေါ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာ။ ငါ့မှာက ပိုင်ဆိုင်မှု သိပ်ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ ငါနဲ့ ပတ်သက်ခဲ့တာဆိုလို့ ကျီအန်းခန်းမ၊ ကျောက်စိမ်းအိုးကြီး မျှော်စင်၊ ချန်ကန်းနဲ့ လင်းကျိုးတို့ပဲ ရှိတယ်"

"ချန်ကန်းနဲ့ လင်းကျိုးကိုတော့ ဖယ်ထုတ်ထားလို့ရတယ်။ ကျောက်စိမ်းအိုးကြီး မျှော်စင်ရဲ့ သြဇာက ကြီးမားလွန်းတော့ ငါ့လိုအဆင့်မျိုးကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ရာခိုင်နှုန်း နည်းတယ်။ ဒါဆိုရင် ကျီအန်းခန်းမက မန်နေဂျာဝူပဲ ရှိတော့တယ်။ ငါက သူ့ကို ငြင်းခဲ့တဲ့အပြင် ငါ့မှာ တခြားအဝါရောင်နွယ်တွေ ရှိဦးမလားလို့ သူက သံသယဝင်နေတာဆိုတော့….."

ဤသို့တွေးတောရင်း ကုယွမ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သွားတော့သည်။

"မန်နေဂျာဝူ... မင်းပဲကိုး..."

အခန်း။ ၁၀

ကုယွမ်သည် သူ့အား တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ယောင်ခံလိုက်နေသည်ကို သိသော်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာပင် လမ်းမများပေါ်တွင် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသူထံမှ ရရှိသော ခံစားချက်မှာ စောစောက တွေ့ခဲ့ရသော ချန်ကန်းကဲ့သို့ပင် ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါ တစ်မျိုး ပါဝင်နေသည်။

"ဒီလူက သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား..."

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ကုယွမ်၏ မျက်နှာရိပ်မှာ အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားတော့သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ အစွမ်းနှင့် နည်းဗျူဟာများအကြောင်းကို သေသေချာချာ မသိသေးသော်လည်း သူတို့မှာ ကိုင်တွယ်ရခက်မည့်သူများ ဖြစ်ကြောင်းတော့ နားလည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရှေ့ဆက်မည့် ခြေလှမ်းများကို အထူးသတိထားရန် လိုအပ်လာပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကုယွမ်သည် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားရင်းမှ လမ်းကြားလေးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟင်... ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ ဒီကောင်လေးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်သွားရတာလဲ"

နှာခေါင်းပွပွနှင့် ခက်ထန်သော မျက်နှာထားရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြာသလဲလဲ လိုက်လံကြည့်ရှုသော်လည်း ကုယွမ်၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရတော့ချေ။ သူသည် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လမ်းကြားလေး၏ အမှောင်ရိပ်တစ်ခုအတွင်း၌ ကုယွမ်သည် သူ၏ အခြေအနေပြဘောင်ကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

[သားရဲထိန်းကျောင်းရှင် အခြေအနေပြဘောင်]

[အမည်: ကုယွမ်]

[အခြေအနေ: သာမန်]

[မွေးမြူထားသော သားရဲ: တောင်ကြွက် (သံသွားကြွက် အဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ကာ တာအိုအမှတ် ၃၀ လိုအပ်သည်)]

[ကျင့်စဉ်: မရှိသေး]

[တာအိုအမှတ်: ၄၉ မှတ်]

ကုယွမ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားတော့သည်။ သူ၏လက်ဝယ်တွင် တာအိုအမှတ် ၄၉ မှတ်အထိ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အားဟွမ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပြီဖြစ်သည်။

"အားဟွမ်သာ အဆင့်တက်သွားရင် ငါ့အတွက် အင်အားတစ်ခု တိုးလာမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျမှ နောက်ကလိုက်နေတဲ့ကောင်ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမယ်"

သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းကို စတင်လိုက်စမ်း"

အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားသည့်အခါ ကုယွမ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရှိနေသည်မှာ ယခင်က သာမန်တောင်ကြွက်လေး မဟုတ်တော့ပေ။

အားဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိသိသာသာ ထွားကျိုင်းလာပြီး အလျားတစ်ပေခွဲခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အမွှေးအမျှင်များမှာ မွဲပြာရောင်သန်းသော အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကြည့်ရုံနှင့်ပင် အလွန်မာကျောလှသော သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်ခုကဲ့သို့ တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသည်။

အထူးခြားဆုံးမှာ ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းအပြင်ဘက်သို့ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသော ရှေ့သွားနှစ်ချောင်းပင်။ ထိုသွားများသည် သာမန်အရိုးနှင့်မတူဘဲ အေးစက်သော သတ္တုရောင်များ လွှမ်းခြုံနေကာ မည်သည့်အရာကိုမဆို အလွယ်တကူ ကိုက်ဖြတ်ပစ်နိုင်မည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။

ကုယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အားဟွမ်၏ အခြေအနေသစ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

[ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ရလဒ်]

[အမည်: အားဟွမ်]

[မျိုးစိတ်: သံသွားကြွက် (အဆင့် ၁ သားရဲ)]

[ထူးခြားချက်: သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသောသွားများနှင့် ခိုင်ခံ့သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိကာ ကျောက်သားနှင့် သတ္တုများကိုပင် ကိုက်ဝါးနိုင်သည်။

[ပထမစွမ်းရည်- သံမဏိကိုက်ချက်သည် မာကျောသော အရာဝတ္ထုများကို ကြေမွအောင် ကိုက်နိုင်သည်]

[ဒုတိယစွမ်းရည်- မြေအောက်လှောင်ချိုင့်ကဲ့သို့ မြေပြင်အောက်တွင် အလွန်လျှင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားလာနိုင်သည်]

[တတိယစွမ်းရည်- အနံ့ခံအာရုံမှာ မီတာရာချီအတွင်းရှိ ရန်သူနှင့် ရတနာများကို တိကျစွာ အာရုံခံနိုင်သည်]

"တကယ့်ကို ပြောင်းလဲသွားတာပဲ"

ကုယွမ်က အားဟွမ်၏ ကျောပြင်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ လက်ထဲတွင် အမွှေးနုလေးများအစား မာကျောထူထဲသော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အားဟွမ်ကလည်း သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ ရှေ့တွင်ရှိသော လမ်းကြားနံရံကို ကြည့်ပြီး သူ၏သွားများကို တစ်ချက်ထိလိုက်ရာ ကျောက်သားနံရံမှာ ထောပတ်ကို လှီးလိုက်သကဲ့သို့ပင် အစင်းကြောင်း ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"အခုတော့ ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတဲ့ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ"

ကုယွမ်သည် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ရင်း လမ်းကြားထဲမှ အသာအယာ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အနံ့ခံအာရုံက နောက်ယောင်ခံလိုက်နေသူမှာ လမ်းထိပ်တွင် အကာအကွယ်ယူကာ စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း အချက်ပြနေသည်။

"အားဟွမ်... မြေအောက်ကနေ သွားပြီး သူ့ကို စောင့်ကြည့်ထားလိုက်။ ငါ အချက်ပေးရင် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရမယ်"

ကုယွမ်၏ စိတ်အမိန့်ကြောင့် အားဟွမ်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး မြေသားထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယခုအခါ မုဆိုးနှင့် သားကောင်၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကုယွမ်သည် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ပင် လမ်းမပေါ်သို့ ထွက်လှမ်းလာခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေတော့သည်။

ထို့နောက် သူ၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် အချက်အလက်များစွာ တန်းစီပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

[ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်သည်။ သင်သည် သံသွားကြွက်အား အိမ်မွေးသားရဲအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ရရှိပြီဖြစ်သည်]

[သံသွားကြွက် (အစိမ်းရောင်အဆင့်)]

[ဖော်ပြချက် - သတ္တုနှင့် သံထည်များကို ဝါးစားရသည်ကို အလွန်သဘောကျသဖြင့် ထူးခြားဆန်းပြားသော ကြွက်မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။ သံကို အမြဲတမ်း ကိုက်ခဲတတ်သည့် အလေ့အကျင့်ကြောင့် သံအရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သာမန်ကြွက်များထက် ပိုမိုထွားကျိုင်းသန်မာကာ ဖျက်ဆီးလိုစိတ်နှင့် ရန်လိုမှု ပြင်းထန်သည်။ သာမန်သတ္တဝါအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း အတော်အတန် မြင့်မားသော အသိဉာဏ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ရတနာရှာကြွက်အဖြစ် ထပ်မံဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ရန်အတွက် သံသွားကြွက်အဖြစ် အဆင့်ပြည့်မီအောင် ကြီးထွားရမည့်အပြင် တာအိုအမှတ် ၈၀၀ အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်]

[အခြေအနေ - သာမန်]

[အဆင့် - ကြီးထွားမှုအဆင့် (၂၆%)]

...

[သင်သည် သံသွားကြွက်၏ ပါရမီဖြစ်သော သံသွားစွမ်းရည်ကို ရရှိပြီဖြစ်သည်]

ဤခဏ၌ အားဟွမ်၏ ရုပ်အသွင်မှာ သိသိသာသာကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး သိသာထင်ရှားသည်မှာ အရွယ်အစားပင်။ အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးထွားလာပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသော ကြောင်တစ်ကောင်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်သည်။

၎င်း၏ အမွှေးအမျှင်များမှာ မွဲပြာရောင်သန်းသည့် အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း လက်နှင့်ထိတွေ့လိုက်ပါက အစိုဓာတ်ရှိကာ မာကျောကျစ်လျစ်နေဆဲပင်။ အထူးသဖြင့် ခြေလက်အင်္ဂါများတွင် ချိတ်ကွေးသဏ္ဌာန် လက်သည်းခြေသည်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

ရှေ့သွားနှစ်ချောင်းမှာ တစ်လက်မကျော်ခန့်အထိ ရှည်ထွက်လာပြီး သတ္တုရောင် တလက်လက်တောက်ကာ သရဲတစ္ဆေဆန်သော အပြာရောင်မှိုင်းပြပြ အရှိန်အဝါတစ်ခု ယှက်သန်းနေသည်။

သံသွားကြွက်ဟူသော အမည်မှာ ဤထူးခြားချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

"ကျိ... ကျိ... ကျိ..."

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက် အားဟွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကုယွမ်ကို ပတ်ချာလည်လှည့်ကာ ပြေးလွှားနေတော့သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ အရင်ကထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။

၎င်းက ကုယွမ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ပြန်လည် ခုန်တက်လိုက်သည့်အခါ ကုယွမ်မှာ ကိုယ်ထည်ပြည့် သံတုံးကြီးတစ်တုံးကို ထမ်းထားရသလိုမျိုး လေးလံမှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

"မဆိုးဘူး... တကယ်မဆိုးဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ အားနည်းတဲ့ပုံစံ ပျောက်သွားပြီပဲ။ ဒီပုံစံအတိုင်းဆိုရင် ကြောင်တွေကိုတောင် ပြန်စားမယ့် ကြွက်လို့ လူတွေ ယုံသွားကြဦးမယ်"

အားဟွမ်၏ ကြမ်းတမ်းလှသော ရုပ်သွင်ကိုကြည့်ကာ ကုယွမ်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရလျက် ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်နေမိသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ် တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီ သံသွားပါရမီက အတိအကျ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ သွားတွေကရော အားဟွမ်လိုပဲ သံတွေကို ဝါးစားနိုင်တဲ့အထိ မာကျောသွားတာလား။ တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီပါရမီက သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်သလိုပဲ"

သွားတွေ မာကျောလာတာက မကောင်းဘူးလို့ မဆိုလိုသော်လည်း သံသွားကြွက်ဆိုသည်မှာ တောင်ကြွက်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ ပါရမီမှာလည်း တောင်ကြွက်ထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သင့်သည်ဟု ကုယွမ် တွေးမိသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ကုယွမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲလာမှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်စီးသွားသကဲ့သို့ တစိမ့်စိမ့်နှင့် ယားကျိကျိဖြစ်သော ဝေဒနာမှာ သူ၏ အရိုးများဆီမှ စတင်ပျံ့နှံ့လာသည်။

ထိုခံစားချက်မှာ စူးရှယားယံလှပြီး သည်းခံနိုင်စွမ်းကို စိန်ခေါ်နေသည့် ထုံကျင်နေသည့် နာကျင်မှုမျိုးပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ အရိုးများကို တစ်စစီဖြစ်အောင် ထုထောင်းနေသလိုမျိုး ဖြစ်နေသလို ပိုးကောင်လေးများက အရိုးခြင်ဆီထဲတွင် တိုးဝင်ကိုက်ခဲနေသကဲ့သို့ပင်။

နာကျင်မှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ကုယွမ်၏ အသားစိုင်များဆီသို့ပင် ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။ အရေပြားနှင့် ကြွက်သားများ ဆွဲဆုတ်ခံရသလိုမျိုးဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဘုန်းဘုန်းဟူသော အသံသဲ့သဲ့ပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် ကုယွမ်၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ပြန်လာကာ ခြေလက်များ တုန်ရီလာတော့သည်။ သွားများပင် ယားကျိကျိဖြစ်ကာ နာကျင်ကျင်နှင့် ထုံထိုင်းနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်တို့က ဦးနှောက်ဆီသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။

သို့သော် သူသည် တစ်ပါးသူ သတိမပြုမိစေရန် အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အံတုနေခဲ့သည်။

အတော်ကြာသောအခါ ထိုခံစားချက်တို့မှာ ဒီရေကျသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟူး..."

ကုယွမ်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ကြီးမားလှသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုမှ လက်သီလုံးလေးမျှဖြင့် လွတ်မြောက်လာခဲ့သလိုမျိုး သူခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်မှသာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားမှုများကို သတိပြုမိတော့သည်။

သူသည် အနည်းငယ် အရပ်ရှည်လာပုံရကာ သိသိသာသာကြီး မဟုတ်သော်လည်း ခံစားလို့တော့ ရသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုသန်မာလာပြီး ကိုယ်အလေးချိန်ပင် တိုးလာသလို ခံစားရသည်။

ဝလာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကျစ်လျစ်ခိုင်မာလှသော လေးလံမှုမျိုး ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူ၏ အရိုးနှင့် ကြွက်သားသိပ်သည်းဆမှာ မြင့်မားလာပြီး လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်းတွင် တည်ငြိမ်လှသော အင်အားတစ်ခုကို ရရှိနေခြင်းပင်။

ကုယွမ်သည် သူ၏ လက်ရုံးရိုးများကို ညှစ်ကြည့်ကာ ခြေသလုံးရိုးများကို ခေါက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းတို့မှာ အလွန်မာကျောထူထဲနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ စဉ်းစားမိသွားသည်။

"ဒါက သံအရိုးပဲ..."

သံများကို အမြဲမပြတ် ဝါးစားနေရသဖြင့် သံသွားကြွက်များတွင် ထူးခြားလှသော သံအရိုးများ ဖွံ့ဖြိုးလာရခြင်းပင်။ ၎င်းက သူတို့ကို သာမန်ကြွက်များထက် ပိုမိုထွားကျိုင်းစေပြီး ခွန်အားနှင့် ရန်လိုမှုတို့ကိုလည်း တိုးမြင့်စေသည်။

ရှေးလူတို့ အဆိုအရ ကျောက်ကပ်သည် အရိုးကို အုပ်စိုးပြီး သွားဆိုသည်မှာ အရိုး၏ နောက်ဆုံးအဆင့် ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြသည်။ အရိုးများ သန်မာလေလေ သွားများကလည်း သဘာဝအတိုင်း ကောင်းမွန်လေလေပင်။

သံသွားကြွက်၏ သံသွားများမှာ ဤ သံအရိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းပင်။

အနှစ်သာရအားဖြင့် သံသွားဟူသော ပါရမီမှာ အတိအကျ ပြောရလျှင် သံအရိုးပင်။

ယခင်က ကုယွမ်မှာ လျော့ရဲရဲနိုင်လှသော သာမန်လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုလျော့ရဲမှုနှင့် မတည်ငြိမ်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခိုင်ခံ့တည်ကြည်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သံရိုင်းဘဝမှနေ၍ သန့်စင်ပြီးသား သံမဏိတုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် သွန်းလောင်းခြင်း ခံလိုက်ရသလိုမျိုး အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

သန်မာလှသော အရိုးများကြောင့် အရိုးခြင်ဆီမှာလည်း ကောင်းမွန်လာပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးထုတ်လုပ်မှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။

သွေးစွမ်းအင် ကောင်းမွန်လေလေ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမိုသန်စွမ်းလေလေပင်။