အနောက်ပိုင်းဟုန်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ၂

သာမန်အချိန်များတွင် ရွှမ်ချင်းတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေလေ့ရှိသော ဘိုးဘေးသခင်ခန်းမအတွင်း ယခုအခါတွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ခြောက်ဦးမှာ ကြီးမားသော ကျောက်ရုပ်တုကြီးကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြကာ၊ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်ကမူ ရွှမ်ချင်းနှင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ်စကားပြောဆိုနေခဲ့လေ၏။

ရှန်းယီ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ချင်းသည် အမြန်မတ်တတ်ထကာ ရိုသေစွာနှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း၊ စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်တွင် သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်လေသည်။

ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူမ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာထောက်ခံပေးထားရင်း ရှန်းယီထံသို့ ကျေးဇူးတင်သည့် အကြည့်တစ်ချက် ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဟူး"

ရွှမ်ချင်းသည် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး လည်ချောင်းထဲတွင် ဆို့နင့်နေမှုကို အတင်းအကျပ်မျိုချလိုက်လေသည်။

သူ၏ ဆရာမှလွဲ၍ သူ့တွင် ရင်ဖွင့်တိုင်ပင်ရမည့်သူ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ထိုစကားများကို အမှန်တကယ် နှလုံးသွင်းကာအရေးကြီးသော ခြေလှမ်းတစ်ရပ်ကို လှမ်းခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ရွှမ်ချင်း၏ တုန်လှုပ်မှုမှာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင်ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ပြီး၊ သူသည် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်မရရှိနိုင်ခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူက သူသည် မသေမျိုးကို မြင်တွေ့ချင်ပြီး ဖြစ်နိုင်လျှင် သူ့ကိုပါ ခေါ်သွားမည်ဟု တစ်ချိန်က ပြောခဲ့ဖူးလေသည်။

အဖြူရောင်အင်္ကျီနှင့် တိမ်လွှာဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုလူ၏ရှေ့တွင် ရပ်ရန်သတ္တိမွေးနိုင်မည်လားဆိုသည်ကို ရွှမ်ချင်း သေချာမသိခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများနှင့် မျက်ရည်များ စီးကျနေသောသူ၏ဆရာဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို အမြဲတမ်း ပြန်လည်အမှတ်ရစေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

တစ်သက်လုံး ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ မိမိအတွက် လိပ်ပြာမလုံစေမည့် အလုပ်မျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ မလုပ်ခဲ့ဘဲ၊ ကျောင်းယန် ဟူသော နာမည်နှင့်အညီ ရှင်သန်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ အတန်ဖိုးထားရဆုံး တပည့်များအားလုံးကို စတေးခဲ့ရသော အဖိုးအိုတစ်ဦးပင်။

မသေမျိုးသည် သူ၏ဆရာမှာ သေရမည်ကို မကြောက်ကြောင်း သိထားပြီး၊ သူ၏ တပည့်များကို အမှန်တကယ် ကယ်တင်နိုင်မည်ဟုပင် ထင်မှတ်ထားခဲ့ပုံ မရချေ။ ထိုနေ့က သူ ပေါ်လာရခြင်းမှာ သူ၏ တပည့်နှင့်အတူ အတူတူ သေဆုံးသွားရန် တစ်စုံတစ်ရာလုပ်ဆောင်ချင်သောကြောင့်၊ မခံစားနိုင်တော့သည့် အဆုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် မသေမျိုးသည် သူ၏ တာအိုနှလုံးသားကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ပြစ်ဒဏ်ကိုရှာတွေ့သွားခဲ့၏။

"ကျွန်တော်..."

ရွှမ်ချင်းသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်လေသည်။

ရှန်းယီသည် ဘေးမှ ဖြတ်သွားရင်း သူ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာပုတ်လိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်းကို အမြန်လွှဲလိုက်လေသည်။

"စီနီယာတို့ ဘာကိစ္စများရှိလို့လဲ"

"ကျုပ်တို့က စီနီယာ ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်နဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူးဗျာ"

တန်းရှန့်ကျွင်းသည် ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ၊ သူနှင့် သူ၏ တပည့်များအားလုံး မတ်တတ်ထ၍အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေသည်။

"ကျုပ်တို့က ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိဘဲ စိတ်မအေးဖြစ်နေလို့၊ နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အမိန့်ပေးစရာများရှိမလားဆိုပြီး လာမေးကြတာပါ"

စကားပြောရာတွင် စိတ်မရှည်တတ်သူဖြစ်သော ယဲ့ကျိုးသည် ညီငယ်တန်း၏ ယဉ်ကျေးသောစကားကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းနဲ့ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းတို့ ကူညီပေးတယ်ဆိုရင်တောင်၊ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် သေသွားတဲ့သတင်းက အကြာကြီးဖုံးကွယ်ထားလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး ချီကျောက်ယီ ပြန်မလာတာလည်း ကြာပြီဆိုတော့၊ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်ဆိုတာကို နောက်ဆုံးမှာတော့ သတိထားမိသွားလိမ့်မယ် ကျွန်တော်တို့..."

သူက လည်ပင်းလှီးသည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တိုက်ပွဲက ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ၊ ဦးစွာအရင်စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်မှာ ပိုမကောင်းဘူးလော။

အကယ်၍ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က သတင်းကို အရင်သိသွားပြီး ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ထားကာ၊ စစ်ကူများ ခေါ်မည်၊ အင်အားများ စုဆောင်းမည်ဆြိလျှင်၊ ယခင်အချိန်ကဲ့သို့ ခံစစ်အနေအထားကိုသာ ပြန်ရောက်သွားမည်မဟုတ်လော။

ယခုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသည့်အခြေအနေအားလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း တစ်ယောက်တည်းကိုသာ အမြဲတစေအားကိုးနေ၍ မဖြစ်ပေ။

"ခင်ဗျား မြောက်ပိုင်းဟုန်ကို တိုက်ရိုက်ချီတက်သွားလိုက်ပါလား"

ချီယန်ရှန်းက မျက်လုံးကို အပေါ်လှန်ကြည့်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ ပုံမှန်အမူအရာနှင့် မကိုက်ညီသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းခုနစ်ခုကို ရှန်းယီက ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုပေးပြီးနောက်တွင်၊ သူသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း တွေးမိလိုက်လေသည်။

ယခင်က သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို စည်းကမ်းတကျရှိစေရန် သူ တည်ငြိမ်စွာနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူတို့ကို ထိန်းမထားနိုင်တော့သဖြင့် သူ လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ယဲ့ကျိုး ပြောသကဲ့သို့ပင် နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဦးဆောင်မှုနောက်သို့သာ လိုက်ကြမည်မဟုတ်လော။

သို့သော် ဤသည်က ယဲ့ကျိုး ဤနေရာတွင် တာဝန်မဲ့သောလုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို သူ လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ချေ။

အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်သည် တောင်ပိုင်းရှိ အဝါရောင်အဆိပ်နဂါးများနှင့် မတူချေ။ သူတို့သည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် အထီးကျန်စွာ နေထိုင်ကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အရှေ့ပိုင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းနှစ်ခုစလုံးနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားကြလေ၏။

သူတို့ကို ဆန့်ကျင်လှုပ်ရှားရန်မှာ ထိုမျှ လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။

"အနောက်ပိုင်းဟုန်ကနေ စလုပ်ကြတာပေါ့"

ရှန်းယီသည် ခေတ္တမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူ ယခင်က ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်မှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းအရဆိုလျှင်၊ သူတို့၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် မြောက်ပိုင်းဟုန်သို့ သွားရောက်ခြင်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သေးချေ။

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

ချီယန်ရှန်း၏ ပါးစပ်က တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။ သူ နောက်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သော အကြံပြုချက်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက အလေးအနက်ထားစဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ခေတ္တမျှအံ့သြသွားပြီးနောက်၊ ဂိုဏ်းချုပ်များသည် ကြီးမားသော ကျောက်ရုပ်တုကြီးဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာခဲ့လေသည်။

ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက မည်သူက လူသူကင်းမဲ့သော ဤကဲ့သို့ ခြောက်ကပ်နေသည့် နယ်မြေတွင် အထီးကျန်စွာ နေထိုင်ရန်ရွေးချယ်မည်နည်း။

ယဲ့ကျိုးကဲ့သို့ပင် တောင်ပိုင်းဟုန်မှ မထွက်ခွာလျှင် တူညီသောနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဖလှယ်ရန်၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေရန် အခွင့်အရေး မရှိနိုင်ချေ။

ဤနှစ်ကာလများတစ်လျှောက် အချည်းနှီး အချိန်ကုန်ခဲ့ပြီး အဆင့်များကို မထိုးဖောက်နိုင်သေးသဖြင့် တာအိုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် မဆိုထားနှင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန်ပင် ပို၍ မဖြစ်နိုင်သလို ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို တစ်ကြိမ်ခေါ်ထုတ်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအကြိမ်တွင်အပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေးများရှိလာနိုင်ပါမည်လော။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်များ မသိလိုက်သည်မှာ၊ သူတို့၏အနောက်တွင် ရွှမ်ချင်း၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီလာခဲ့ခြင်းပင်။

ဤဦးလေးများ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်မှုလွဲနေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ရင်ဆိုင်ရမည့် ရန်သူမှာ ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးကို အင်အား၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားရန် မဟုတ်ချေ။ သူ မှန်းဆထားသောရန်သူမှာ မပြောင်းလဲဘဲ မသေမျိုးသာ ဖြစ်လေသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမြင်မှာ ဟုန်ကျယ်တွင်သာ ကန့်သတ်မထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ကျွန်မတို့ သုံးယောက် ရှင်နဲ့အတူ လိုက်ပါရစေ"

ကျိကျင့်ရှီးသည် မျက်ထောင့်မှနေ၍ ရွှမ်ချင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်းယီဘက်သို့ လှည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင့်ဘေးမှာ လူအနည်းငယ်ရှိနေတာက အမြဲတမ်းပိုပြီး အဆင်ပြေစေပါတယ်"

"ဂိုဏ်းအတွက်ကတော့ အစ်ကိုတန်းနဲ့ တခြားလူတွေ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ပါတယ်"

ညီမလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျိကျင့်ရှီးသည် သူမ၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဖော်ပြလေ့မရှိသော်လည်း၊ သူမ စကားပြောလာသည့် အခါတိုင်း ကန့်ကွက်မည့်သူ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။

အခြားသော ဂိုဏ်းချုပ်များမှာ သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ရန် ခေတ္တမျှရပ်တန့်သွားခဲ့ကြ၏။

ယခုအခါ အနှောက်အယှက်အင်အားစုများ ကင်းစင်သွားပြီဖြစ်သော ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့်အတူဆိုပါက၊ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ အဆင့်အတန်းအတွက် ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ချေ။

"ရှင် ဖြေရှင်းချင်တဲ့ ကိစ္စက... အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို ကျော်ဖြတ်သွားလို့မရဘူးလေ"

ရှန်းယီ၏ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ကျိကျင့်ရှီးက မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မတို့ ကျစ်ရှန်းနဲ့ ဆက်သွယ်သင့်လား"

"ဒါကို နောက်မှပဲ ပြောကြတာပေါ့"

ရှန်းယီသည် တိုက်ရိုက်သဘေဖြစ်လေသည်ာတူညီခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဟုန်နယ်မြေလေးခုအနက်၊ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်သည် အမှန်တကယ်တွင် သူ့အတွက် အဒုက္ခပေးဆုံး ဖြစ်လေ၏။ ၎င်းမှာ သူတို့သည် မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သောကြောင့် မဟုတ်ချေ။

၎င်းမှာ မုတ်ဆိတ်ခရမ်းရောင်နဂါးဖြူများနှင့် ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးကြားရှိ သိမ်မွေ့သော ဆက်ဆံရေးကြောင့်ပင်။

တိတိကျကျပြောရလျှင် စီနီယာရွှမ်ချင်းနှင့် ဆက်ဆံရေးကြောင့် ဖြစ်လေ၏။