တည်ငြိမ်လှသော နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမသခင်
Vol. 87 Ch. 866
"အို... အခုတော့ သူ့ကို ဒီလောက်တောင်ကာကွယ်နေပြီပေါ့လေ"
ကျစ်ရှန်းက အနည်းငယ် မနာလိုသလိုမျိုး မျက်လုံးလေးစောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့်ဆိုလျှင် ရှန်းယီကို ကလေးဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ သူမ၏ အခွင့်အရေးရှိပေသည်။
တစ်ဖက်လူမှာ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ အစစ်အမှန် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ချင်းကျောင်းယန်မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ပေါက် မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်သာ မဟုတ်ပါလား။ နောက်ပြောင်စကားလေးတစ်ခွန်း ပြောမိတာခြင်းကိုပင် အဘယ်ကြောင့် ခွင့်မပြုရသနည်း။
"အလေးအနက်ထားပါဦး၊ ကျွန်မတို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးနေတာ"
ကျိကျင့်ရှီးက သူမ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ငေါက်လိုက်မိသည်။
ယခုအခါ ရှန်းယီသည် တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် မည်မျှ မြင့်မားသောအဆင့်အတန်းရှိနေသည်ကို ကျစ်ရှန်း အပြည့်အဝ နားမလည်သေးပေ။ အခြားသူများက ထုတ်မပြောသော်လည်း၊ အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ယဲ့သာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှန်းယီကို ထိုကဲ့သို့ အထင်အမြင်သေးစွာပြောဆိုနေသည်ကို ကြားပါက ရယ်ရုံနှင့် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဤကိစ္စကို ဗြောင်ကျကျ ရှင်းပြရန် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။
ကျိကျင့်ရှီးသည် ထိုအကြောင်းအရာကို ကျော်ဖြတ်ကာ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်၏။
"အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်က ရှင့်အပေါ် ဒီလောက်ထိ စောင့်ကြည့်နေပြီဆိုမှတော့... ရှင်ဘာလို့ ပြန်မသွားသေးတာလဲ"
ရှန်းယီက သူမကို သတင်းလာစုံစမ်းရန် ခိုင်းစေခဲ့သော်လည်း၊ ဤသည်မှာ သူမကိုယ်တိုင်နှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
အရှေ့ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ အင်အားမှာ အမှန်တကယ် ကြီးမားလှသော်လည်း၊ အကယ်၍ သူတို့က အနောက်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကို အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိပါက၊ အကူအညီမဲ့နေသောကျစ်ရှန်းအတွက် အသက်အန္တရာယ် မရှိလျှင်တောင်မှ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကျော်ကြာ အကျဉ်းချခံရခြင်းမျိုး ဖြစ်လာနိုင်၏။
"..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျစ်ရှန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။
"တကယ်တော့ ဒါက သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး။ နင်တို့ဆီမှာလည်း ကိုယ်စီပြဿနာတွေ ရှိနေတာပဲ၊ ဒီလိုအရေးမကြီးတဲ့ အရာတွေအတွက် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့"
သို့သော်လည်း ကျိကျင့်ရှီး၏ စိုစွတ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"ငါ့ခမည်းတော်က မသေမျိုးတစ်ပါးကို အရေးယူဖို့ စီစဉ်နေတယ်"
"ရှူးးး"
ကျီကျင်းရှီး၏ လက်ချောင်းထိပ်များ အနည်းငယ် တုန်ရင်သွားပြီး တံခါးအပြင်ဘက်သို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။
ဟုန်ကျယ်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ မသေမျိုးကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ရှိနေပြန်ပြီလား... နေပါဦး၊ သူမ ဘာလို့ နောက်ထပ်လို့ သုံးလိုက်တာလဲ။
ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သက်ပြင်းချလိုသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အမှန်ပင်၊ သူမအနေဖြင့် မသိချင်ယောင်ဆောင်၍ မရတော့ပေ။
အစောပိုင်းက နန်ယန်ရတနာမြေတွင် ရွှမ်ချင်း၏ ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်ကတည်းက သူမ တစ်ခုခုကို ရိပ်မိခဲ့၏။
ရှန်းယီ၏ စရိုက်အရ၊ သူသည် ရွှမ်ချင်းကို တစ်စုံတစ်ခုကတိပေးခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။
ထိုအရာသည် အရှေ့ပိုင်း နဂါးဘုရင်နှင့်အတူ စားသောက်နိုင်ပြီး၊မြောက်ပိုင်းဟုန်ရှိ သူရွယ်တူများကို အထင်မကြီးဘဲလောကအတွေ့အကြုံ များစွာရှိသည့် ရွှမ်ချင်းကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေလောက်သည့် ကြောက်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။
ကျိကျင့်ရှီးသည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုများကို မထိတ်လန့်စေချင်သောကြောင့် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်လေ၏။
အကြောင်းမှာ ယခုဖြစ်ရပ်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မည်သူမျှရှန်းယီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တုန်လှုပ်အောင် မလုပ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။
ဤလူငယ် ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ သူမမြင်ဖူးသမျှလူများထက် ပိုမိုခိုင်မာကာ တည်ငြိမ်လွန်းလှသည်။
သူမ၏ အကြည့်မှာ ကျစ်ရှန်းထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။
"ဒါဆို ရှင်ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"
"ဟင်"
ကျစ်ရှန်းက ထူးဆန်းသလို ပြန်ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ အတွေးထဲတွင် ကျိကျင့်ရှီးသည် ဤမျှ တည်ငြိမ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူမ ထုတ်ပြောပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ဆက်လက် ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်တော့ ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါ့ခမည်းတော်က ငါ့ကို အနောက်ပိုင်းဟုန်ဆီ လက်ထပ်လာစေချင်တယ်။ အရှေ့ပိုင်းနန်းတော်ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းသွင်းပြီး၊ချီကျောက်ယီကို အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖြစ် ထောက်ခံပေးဖို့ပေါ့... နေပါဦး၊ နင့်ရဲ့ အကြည့်က ဘာလို့ ထူးဆန်းနေတာလဲ"
"မဟုတ်ဘူး... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဆက်ပြောပါဦး"
ချီကျောက်ယီဆိုသည့် အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျိကျင့်ရှီး အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားပြီး လက်ကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
သူမ မေ့လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်၊ ထိုနဂါးသားတော်မှာ ဝါစဉ်အရ သူမ သူငယ်ချင်း၏ ခင်ပွန်း မဟုတ်ပါလား။ ပို၍ ဆိုးဆိုးရွားရွား ပြောရလျှင် ကျစ်ရှန်းသည် ရှန်းယီကြောင့် မုဆိုးမဖြစ်သွားရခြင်းပင်။
"ဒါတွေ အောင်မြင်သွားရင်၊ ငါက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အနောက်ပိုင်းနန်းတော် နဂါးတံဆိပ်တုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီနောက် အရှေ့နဲ့ အနောက်ကို နယ်နိမိတ်အဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး၊ မြောက်ပိုင်းဟုန်ကို ဟန့်တားထားမယ်။ နင်တို့ ခုနစ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ပြီး ဟုန်ကျယ်နဂါးတံဆိပ်တုံး သုံးခုစလုံးကို အောင်မြင်အောင်ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမှာပါ"
ကျစ်ရှန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ငါ့ခမည်းတော် ဦးဆောင်ပြီး၊ ဟုန်ကျယ်က သတ္တဝါအားလုံးရဲ့ ကိုယ်စား၊ ဟုန်ကျယ်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့သတ်ဖြတ်မှုတွေအတွက် တရားမျှတမှု ရဖို့ မသေမျိုးခုံရုံးဆီကို အသနားခံစာ တင်မှာပါ"
ဤအရာအားလုံးကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နားထောင်ပြီးနောက် ကျိကျင့်ရှီး ငြိမ်သက်သွားသည်။
နဂါးတံဆိပ်တုံးသည် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုထားသော အရာမဟုတ်သလို၊ မသေမျိုးခုံရုံးကပင် အသိအမှတ်မပြုထားပေ။
မသေမျိုးခုံရုံးအတွက် ဟုန်ကျယ် နဂါးနန်းတော် လေးခုမှာ ဒေသခံသူဌေးကြီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် နဂါးတံဆိပ်တုံးသုံးခုသာ စုစည်းနိုင်ပါက၊ ၎င်းသည် ဟုန်ကျယ်ရှိသတ္တဝါအများစု၏ ဆန္ဒကို အမှန်တကယ် ကိုယ်စားပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ မြောက်ပိုင်းဟုန်ရှိ မသေမျိုးသာ အနည်းငယ်ပုံမှန်ဖြစ်နေခဲ့လျှင်၊ ဟုန်ကျယ်တွင် ဤမျှကြီးမားသောသတ်ဖြတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ယခုအချိန်တွင်လည်း တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နှင့် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းတို့ကဲ့သို့ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရတိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေမည် မဟုတ်ပေ။
ရှန်းယီ၏ အစီအစဉ်နှင့် ပတ်သက်လျှင် ကျိကျင့်ရှီး အတွေးထဲတွင်၊ အရှေ့ပိုင်း နဂါးဘုရင်၏ မဟာဗျူဟာမှာ ပို၍ စိတ်ချရပုံပေါက်နေသည်။
"အခုတော့ ဒါကို ကြည့်ခိုက်စမ်း"
ကျစ်ရှန်းက လက်ဖြင့်ပေါင်ကို ရိုက်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အံကြိတ်လိုက်၏။
"ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ ဆိုတာက ကိစ္စတွေကို အကုန်ရှုပ်ထွေးကုန်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ။ တကယ်ပါပဲ၊ ငါတို့ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကသာ သူတို့ကိုတွေ့ရင်၊ ငါ့ခမည်းတော်ကိုယ်တိုင် အရေးယူဖို့တောင်းဆိုရတော့မှာပဲ"
"ခုထိ ဘာသတင်းမှ မရှိသေးဘူးလား"
ကျိကျင့်ရှီးလည်း အံ့အားသင့်သွား၏။
အနောက်ပိုင်းဟုန် တစ်ခုလုံးကြိုးစားရှာဖွေနေသော်လည်း နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် ရှာမတွေ့ခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။
ကျစ်ရှန်းက သူမ၏ ဘေးတွင် စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီအကြောင်းကို ထားလိုက်ပါတော့။ ကံတရားအတိုင်းပဲပေါ့။ အဲဒီကလေး... နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်က နင်နဲ့အတူ လိုက်မလာဘူးလား"
သူမက စိုးရိမ်တကြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်က နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမကို ရှာမတွေ့ဘူးဆိုတာက အဲဒီအဖွဲ့မှာ အင်အားအချို့ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။ သူက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တယ်။ နင် သူ့ကို သေချာဂရုစိုက်ကြည့်ပေးဦး"
အမှန်စင်စစ်၊ ရှန်းယီက နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမထံမှ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်ကို လုယူခဲ့သည်ကို ထည့်တွက်လျှင်၊ ထိုနတ်ဆိုးကြီးများ၏ ရက်စက်သောနည်းလမ်းများအရ သူတို့ သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။
ယင်းကို ကြားသောအခါ ကျိကျင့်ရှီးက တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်၏။
"ရှင်က ကျွန်မကိုသာ ပြောနေပေမဲ့၊ ရှင်ကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ကို တော်တော်လေးဂရုစိုက်နေတာပဲ"
"ကျွတ်"
ကျစ်ရှန်းက နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်စုပ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"နင့်အတွက်သာ မဟုတ်ရင်၊ ငါလည်း အဲဒီကလေးကို တော်တော်လေးသဘောကျမိမှာပဲ"
အန်းထင်ဖုန်း၏ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ရှန်းယီသည် သူမ၏ မျက်နှာပန်း လှအောင် အမှန်တကယ် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ အရည်အချင်းရှိသော လူငယ်များသည် အမြဲတစေအံ့အားသင့်စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ အနည်းငယ် အေးစက်တတ်သည်မှလွဲ၍ အပြစ်ပြောစရာမရှိသလောက်ရာ၊လူအများ၏ အလေးထားမှုကို ရရှိနိုင်သည်မှာ သဘာဝပင်။