သူတို့ ပြန်လာပြီ

အနောက်ပိုင်းဟုန်၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း

ပင်မခန်းမကြီးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အဘိုးကြီးဟွမ်၏ တိုးညှင်းသောရေရွတ်သံများနှင့် ရှန်းယီ စာရွက်များလှန်လှောနေသည့် တရှပ်ရှပ်အသံ အနည်းငယ်သာရှိသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်း၊ တောင်ပိုင်းဟုန်က ဖြစ်ရပ်တွေ ဒီကို မရောက်လာသေးဘူးဆိုတာ ကျုပ်သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေက..."

ဟွမ်ဝမ်ဖာက စားပွဲပေါ်ရှိ ထူထဲသောတော်ဝင်အမိန့်စာအထပ်လိုက်ကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။ သူ အံ့အားသင့်နေသော်လည်း၊ ရယ်ရခက်ငိုရခက် အခြေအနေကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ ခံစားနေရသည်။

အနောက်ပိုင်းနန်းတော်၏ ဒုတိယမင်းသား၏ တော်ဝင်အမိန့်စာများကို ကိုင်ဆောင်နိုင်သူများမှာ နဂါးမျိုးဆက်များ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ရသော အစေခံများသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူအားလုံးကို ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းက ယခုအခါ ပြောင်စင်အောင် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်က မည်သို့မျှ မသိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သူ အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီးခါစ ဖြစ်သဖြင့်၊ တောင်ပိုင်းဟုန် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် လတ်တလောတွင် ခြေသံလုံလုံနေသင့်ပါသည်။

သို့မဟုတ်ပါက၊ သတင်းများကို ပိတ်ဆို့ရန် သူတို့၏ အားထုတ်မှုများက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မည်နည်း။

နဂါးမျိုးဆက်များနှင့် အစေခံများစွာသေဆုံးသွားသဖြင့်၊ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သည် သူ၏ အစွမ်းကုန် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများပြုလုပ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့် ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းတို့ တစ်ခုတည်းဖြင့် ၎င်း၏ မျက်စိနှင့် နားများကို ဖုံးကွယ်ထားရန်နည်းလမ်းမရှိပေ။

"ဒီဘက်ကို မပြန့်လာသေးတာ ကောင်းပါတယ်"

ရှန်းယီက ခေါင်းကိုဖွဖွလေးငြိမ့်ပြကာ၊ လက်ထဲရှိ စာရွက်စာတမ်းကို ဖြည်းညှင်းစွာပိတ်လိုက်ပြီး၊ ရှင်းပြချက်များစွာ ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

သူသည် တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ကျဆုံးသွားသည့် သတင်းအခြားနေရာများသို့ ပြန့်နှံ့သွားခြင်းမှ တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့၏။ အနောက်ပိုင်းဟုန်ရှိ ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ထိုအရာက ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် ဘာများ သက်ဆိုင်နေမည်နည်း။

အခြားအင်အားစုများက ထိုနဂါးမျိုးဆက်များ၏ သေဆုံးမှုအတွက် တာဝန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ဤခရီးစဉ်အတွက် တောင်ပိုင်းဟုန်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် ခံစစ်အနေအထားဖြင့် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဤနေရာသို့လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်သလို၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားရန်လည်း မရည်ရွယ်ပေ။

ထိုစာရွက်စာတမ်းတွင် အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးအများအပြားက နယ်မြေကို မည်သို့ အသေးစိတ်ထိန်းချုပ်ထားကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

အချက်အလက်များကို အကြိမ်ကြိမ် သေချာစွာ မှတ်သားပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် ထိုင်ခုံကို နောက်သို့မှီချလိုက်ပြီး၊ မျှော်လင့်မထားဘဲ သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေ၏။

"ဒါက..."

ဟွမ်ဝမ်ဖာသည် လူငယ်လေး၏ တိတ်ဆိတ်ပြီး ချောမောသောမျက်နှာကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးနှင့် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအခြေအနေရှေ့မှောက်တွင် သူသည် အသက်ရခက်စွာဖြင့် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို မည်သည့် ညွှန်ကြားချက်မှ မပေးခဲ့ပေ။ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်က သူတို့ကို လာရောက်ရှာဖွေမည့်အချိန်ကို သက်သက်မဲ့ စောင့်နေရုံလော။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် မသိလိုက်သောအရာမှာ၊ ရှန်းယီ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ နေရာအနှံ့အပြားမှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဆိုးယုတ်သော အရိပ်ကြီးများရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာကာ စာရွက်စာတမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသောနေရာများဆီသို့ တိတ်တဆိတ်လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

...

အနောက်ပိုင်းဟုန်၊ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်း

အေးချမ်းတည်ငြိမ်နေဟန်ရှိသော ရတနာနယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင်ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော ကျင့်ကြံသူအနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ ကိစ္စများဖြင့် အပြင်ထွက်လာသော တချို့တလေမှာလည်း ခေါင်းငိုက်စိုက်နှင့် ညှိုးနွမ်းသော မျက်နှာများဖြင့် သူတို့၏ ရတနာလက်နက်များကို စီးနင်းကာဖြတ်သွားကြသည်။

ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးကြီးများကို အပြီးတိုင် မောင်းထုတ်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ အမှန်တကယ်တွင် အောင်ပွဲခံသင့်သောဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်။

သို့သော်လည်း၊ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်က နတ်ဆိုးအုပ်စုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့်၊အနောက်ပိုင်းဟုန်မှ ကျင့်ကြံသူများစွာ ပြုံးပျော်ခွင့် မရလိုက်မီမှာပင်၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အကျဉ်းသားများကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးသို့ ရုတ်တရက်ရောက်ရှိသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုလူများ ဂိုဏ်းမှခြေလှမ်းတစ်ရာခန့် အထွက်တွင်ပင်၊ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ လူပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူတို့သည် နဂါးနန်းတော် အကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး တစ်ဦး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် လှိုင်းလုံးများကို စီးနင်းလာကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရခြင်းကို အသားကျနေပြီဖြစ်ဟန်ဖြင့်၊ သူတို့၏ လက်အင်္ကျီများထဲမှ ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းတစ်ခုကို သတိတကြီး ထုတ်ယူကာ ကမ်းပေးလိုက်ကြသည်။

၎င်းတွင် သူတို့ ဤခရီးစဉ်၌ မည်သည့်နေရာသို့ သွားမည်၊မည်သည့် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်မည်၊မည်သူနှင့် တွေ့ဆုံမည်၊ နှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လာမည်တို့ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

အနောက်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ဤနယ်မြေရှိသတ္တဝါအားလုံးကို မည်သူက အမှန်တကယ် အမြင့်မြတ်ဆုံးစိုးစံနေပြီး မည်သူက ကျွန်ဖြစ်သည်ကို သတိပေးလိုက်ခြင်းပင်။

မသေမျိုးဂိုဏ်း ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာနည်း။ နဂါးနန်းတော်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ၎င်းသည် ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိပေ။

ထိုနာမည်ကျော်ကြားပြီး အလွန်လေးစားခံရသော စီနီယာများအားလုံးသည် ဒေါသထွက်နေသော ကျောက်စိမ်းဦးချိုငွေရောင်နဂါးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရယူလိုဘဲ အခြားသူများအတွက် ကြေကွဲဖွယ် စံနမူနာတစ်ခုမဖြစ်စေရန်အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းအမည်ခံကာ သီးသန့် အနားယူသွားကြလေပြီ။

ခွပ်။

နဂါးနန်းတော်မှ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးက ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းကို အေးစက်စွာဖတ်ရှုပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ ချွန်ထက်သော လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ ချေမွပစ်လိုက်၏။ ၎င်း၏ အသံမှာ ညှိနှိုင်းမှုအတွက် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မပေးချေ။

"ပြန်လှည့်သွား"

ယင်းကို ကြားသောအခါ၊ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်က ထိတ်လန့်တကြားလှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် အရပ်မြင့်သော တစ်ဦးမှာ ချွေးများ အလွန်အမင်းထွက်လာပြီး၊ သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"စစ်သူကြီး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုက အဆင့်တက်ဖို့ကျရှုံးသွားလို့ သူ့ရဲ့ နယ်ပယ်ကို တည်ငြိမ်စေဖို့အတွက် ဆေးလုံးတစ်လုံး အရေးပေါ် လိုအပ်နေပါတယ်။ မဟုတ်ရင် သူ့အသက် အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်။ ကျွန်တော် ဒီအဖိုးတန်ဆေးတစ်လက်ကိုပဲ လိုအပ်တာပါ၊ ဆေးရတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သက်ညှာပေးပါ..."

သူ စကားပြော မပြီးမီမှာပင်၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ သိုလှောင်အိတ်သည် နဂါးနန်းတော် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၏လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ၊ ၎င်းက အိတ်ကို သူ့နောက်ကွယ်ရှိ နတ်ဆိုးစစ်သည်များထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက်၊ အခြား စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောတော့ဘဲလှည့်ကာ သူ၏ နတ်ဆိုးစစ်သည်များနှင့်အတူ ရေပြင်ဆီသို့ ပြန်သွားလေသည်။

"ကျေးဇူးတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စစ်သူကြီး..."

အရပ်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ ဒေါသကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မဝံ့ရဲဘဲ၊ မျက်နှာပေါ်တွင် အတင်းအကျပ်အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အထပ်ထပ်အခါခါ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။

ယခုရက်ပိုင်းများတွင် အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သည် ကုန်းမြေနှင့် ရေပြင်ကို တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းက ယခင်က တောင်ပိုင်းဟုန်ခုနစ်ဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်တစ်ဦးကို လက်ခံဧည့်ခံဖူးကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ဖော်ထုတ်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

စည်းစိမ်ဥစ္စာစွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သောရလဒ်တစ်ခုပင် ဖြစ်နေပြီ။

ထို့နောက် သူနှင့် သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများသည် ထွက်ခွာရန်အတွက် သူတို့၏ အဖိုးတန်လက်နက်များကို အသက်သွင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။

သို့သော်၊အရပ်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့်၊ တောက်ပသော ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းလက်သွားသည်။

လတ်ဆတ်သော သွေးများပန်းထွက်လာမှုကြားတွင်၊ တောက်ပသော ငွေရောင်လှံတံတစ်ခုက သူ၏ နှလုံးကို အကြင်နာမဲ့စွာထိုးဖောက်သွားပြီး၊ ကွဲကြေသွားသော တာအိုဝိညာဉ်၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခုအငွေ့အသက်များသည်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဒဏ်ရာမှတစ်ဆင့် ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။

အရပ်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများပြည့်နှက်နေလျက် ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ငါ ပြန်သွားလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ"

နဂါးနန်းတော်၏ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးက လှံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ အသံမှာ အေးစက်နေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များက ၎င်းဘေးရှိ အခြားသူများအပေါ် ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"မင်းတို့ နားမလည်ဘူးလား"

ကျန်ရစ်သော တပည့်များသည် အရိုးထဲထိအောင် အေးခဲသွားပြီး သူတို့၏ ဂိုဏ်းတူအဖော်ကို ကုသပေးရန်ပင် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။ သူတို့သည် သူ၏ အသက်စွမ်းအင် လျော့နည်းလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်းရုပ်တုများကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့ဂိုဏ်း၏ ရတနာနယ်မြေ တံခါးပေါက်ရှေ့မှာပင်။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး တစ်ဦးသည် ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို ကြက်ငှက်များသတ်ဖြတ်သကဲ့သို့ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မိန်းမောစွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ဂိုဏ်း၏ အစီအရင်အတွင်းမှ တပည့်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့အားလုံးအံ့အားသင့်ကာ ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြပြီးနောက်၊မသေချာမရေရာသော အကြည့်များ ဖြင့်ဖလှယ်နေကြသော်လည်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် ကလဲ့စားချေရန် ဂိုဏ်းထံမှ မည်သည့်အမိန့်မျှ မရရှိခဲ့ကြပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကို သူတို့ အသစ်တဖန် ခံစားလိုက်ရ၏။

"..."

"ကျွတ်"