အခန်း (၁၂၁-၁၂၂)

အပိုင်း(၁၂၁)

လှပပြီး အရိုင်းဆန်သော ထိုရေခဲပန်းပုရုပ်တုအပေါ် လင်းတုန်း၏ နှစ်သက်သဘောကျမှုတို့သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ရေခဲများကို ဂေါ်ပြားဖြင့် အကုန်အစင် ခြစ်ထုတ်ရှင်းလင်းပြီးနောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။ သူ အလုပ်ပြီးစီးသွားချိန်တွင် ချွေးများလည်းထွက်၊ အအေးဒဏ်ကိုလည်း ခံစားနေရလေသည်။

ထိုအခါ ဂီရှာသည် သူ့ကို အလုပ်ရုံ၏ ထောင့်အသစ်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် လက်ကိုင်များပါသော သတ္တုစည်ပိုင်းတစ်ခုနှင့် တူသည့်အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင် တစ်လက်မချင်းစီတိုင်းတွင် အစီအရင် များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထူးခြားမှုမရှိလှသော အဖုံးပေါ်တွင် တောက်ပနေသော ကျောက်မျက်အချို့ကို စီခြယ်ထားသည်။ အနီးကပ် လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းတို့မှာ ပုံဆောင်ခဲခွက်များဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိသွားသည်။

"ဒါက..."

သူမက စည်ပိုင်းကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သတ္တုတူးဖော်ရေး ကိရိယာပဲ... အပျက်အစီး တွေထဲက သတ္တုတွင်းလုပ်သားတွေ အကြောင်း ငါတို့ ပြောနေတာ မင်း ကြားဖူးတယ် မဟုတ်လား... အင်း၊ တကယ်တော့ သိပ်ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ပါဘူး... သတ္တုတွင်းလုပ်သား တစ်ယောက် လုပ်ရမှာက အော်ရာ သိပ်သည်းတဲ့ နေရာကို သွား၊ လက်ကိုင်တွေထဲကို မာဒြာ တွန်းပို့ပေးလိုက်ရုံပဲ၊ ကျန်တာကို အစီအရင် က သူ့အလိုလို လုပ်သွားလိမ့်မယ်... လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်တောင် လုပ်နိုင်တယ်... သူက အော်ရာ ကို လုံလောက်အောင် သန့်စင်ပြီးသွားရင် ကျန်တဲ့တစ်ဖက်ကနေ ထွက်လာလိမ့်မယ်..."

သူမက အောက်ခြေရှိ ခွက်ထဲသို့ အကြွေပြား တစ်ပြားကို ပစ်ချလိုက်ရာ ခေါင်းလောင်းသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားသည်။

"အကြွေပြား တစ်ပြားအနေနဲ့ ထွက်လာမယ်... မင်း မြင်လား... အကြွေပြားတွေက အောက်ခြေကနေ ထွက်လာတာ..."

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်ကို အကဲခတ်ရင်း သူ ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်သည်။

"ဒါက... ကျင့်ကြံလှည့်ပတ်နေတာနဲ့ တူတယ်နော်..."

"အို... ကြေးအဆင့် မှာတောင် မျက်လုံးရှိသေးတာပဲ... ကြီးမားတဲ့ ကိရိယာကြီးဖြစ်နေပေမယ့် အဲဒါက ဒီလောက်ပါပဲ... ကျင့်ကြံလှည့်ပတ် ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု သက်သက်ပဲ..."

ဤနေရာတွင် အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုကို လွတ်သွားကြောင်း လင်းတုန်း တစ်ယောက် သေချာနေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာ နားမလည်လိုက်လို့... အဲ့တာက ဘာဖြစ်လို့လဲ... လူတိုင်းက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကျင့်ကြံလှည့်ပတ် ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ခွက်ထဲမှ အကြွေပြားသည် သူမ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်လွင့်စင်လာပြီး သူမက ၎င်းကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကြားတွင် ညှပ်ကာ မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ဒါကို ရင်းနှီးနေတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား... ဟမ်..."

သူက မျက်စိမှေးကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က သင်တန်းမဆင်းရသေးဘူးဆိုတာ သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်မျက်စိထဲမှာတော့ ဒါက မာဒြာ လိုပဲ မြင်ရတယ်..."

"နီးစပ်တယ်... ဒါက မင်းရဲ့ မာဒြာ နဲ့ တူတယ်... ဒါက သန့်စင်တယ်၊ ကြည်လင်တယ်... မင်း မြင်လား... ဘယ်သူမဆို သန့်စင်တဲ့ မာဒြာ ကို သုံးလို့ရတယ်..."

သူမက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရာ အကြွေပြားသည် အရည်ပျော်သွားပြီး အလင်းရည်များအလား သူမ၏ အမြုတေ ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားလေသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ဗိုက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။

"လမ်းစဉ် တစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ ဘယ်သူ့အတွက်မဆို၊ သန့်စင်တဲ့ မာဒြာ ကို လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံတာက ဝိုင်ထဲကို ရေရောတာနဲ့ တူတယ်... နည်းနည်းရောရင် ဝိုင်ပိုများလာတယ် မြင်လား... အရသာကို သိပ်မထိခိုက်ဘူး... အရမ်းများများ ရောလိုက်ရင်တော့ ရေကျဲကျဲပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

သူမက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"များသောအားဖြင့် အဲဒါတွေကို စုပ်ယူလေ့မရှိဘူး၊ အလဟဿ ဖြစ်တယ်... လက်နက်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် မှော်ပစ္စည်း တွေမှာ သုံးကြတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကလေးတွေကို လက်တစ်ဆုပ်စာလောက် ပေးကြတယ်... ကြေးအဆင့် ကို မြန်မြန်ရောက်အောင်လို့လေ..."

သူမက သူ့နံရိုးကို ထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"လူတိုင်းက အကြွေပြားတွေကို သုံးနိုင်ကြတယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူမှလည်း တိုက်ရိုက် မလုပ်နိုင်ကြဘူး... ဒါကြောင့် ငါတို့က သူတို့ကို ဒင်္ဂါးပြားတွေအနေနဲ့ သုံးတာ... အဲဒီနည်းလမ်းက လူတိုင်းအတွက် အဆင်ပြေတယ်လေ..."

"ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်ကြဘူး..."

သူက စပြောလိုက်သော်လည်း သူမက ဆက်၍ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် မင်းက လုပ်နိုင်တယ်... မင်း သဘောပေါက်လာပြီ မဟုတ်လား ဟမ်... သတ္တုတူးဖော်တာက အန္တရာယ်များတဲ့ အလုပ်ပဲ... သက်စောင့် အော်ရာ လုံလုံလောက်လောက်ရှိတဲ့ နေရာတွေကလည်း အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... အပျက်အစီး တွေထဲက အော်ရာ တွေက အရမ်းသိပ်သည်းလွန်းလို့ လေထဲကနေတောင် အကြွေပြားတွေကို လက်နဲ့ ဖမ်းဆုပ်လို့ ရနိုင်လောက်တယ်... ဒါကြောင့် အဲဒီအောက်မှာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တွေနဲ့ သားရဲဆိုး တွေက မြက်ပင်တွေလို ထူထပ်နေလိမ့်မယ်... သတ္တုတွင်းလုပ်သား ဆယ်ယောက်မှာ သုံးယောက် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ရင် ငါ့ခေါင်းကို ကတုံးရိတ်ပစ်လိုက်မယ်..."

"ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုလောက် ခွင့်ပြုပါဦး... ဘာလို့ အဲဒါကို လုပ်နေကြတာလဲ..."

"ငါတို့က လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး... လုပ်နေတဲ့သူတွေနဲ့ ကုန်သွယ်နေတာ... အာရီလီယပ်စ် မိသားစုရဲ့ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် လာရောက်လည်ပတ်တဲ့အခါ သူက အပျက်အစီး တွေနဲ့ အတွင်းက အရာအားလုံးကို သိမ်းယူသွားလိမ့်မယ်... သူ အဲဒီလို မလုပ်ခင်စပ်ကြားမှာ ငါတို့အားလုံးက တတ်နိုင်သမျှ ပိုက်ဆံများများရှာဖို့ လုယက်နေကြတာပဲ..."

"အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်... ဟုတ်လား..."

သူက မေးလိုက်သော်လည်း သူမက လျှာသပ်လိုက်သည်။

"မေးခွန်းတွေ... မေးခွန်းတွေ ထပ်မေးဦးမလို့လား... မင်းက သတ္တုတွင်းငယ်လေး တစ်ခုထက် မပိုပါဘူးကွာ..."

သူမက သူမ၏ ချိတ်ဓား၏ တုံးနေသော ကျောဘက်ဖြင့် သူ့ကို ထိုးလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကို ကျော်လွန်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ သူတို့ကို အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် လို့ ငါတို့ ခေါ်တယ်... သို့မဟုတ် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မပေါ့... မင်းရဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ အဲဒီလိုလူမျိုးကို တစ်ယောက်လောက် တွေ့ခွင့်ရခဲ့ရင် မင်းရဲ့ ဘိုးဘွားတွေရဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်တော့... ကဲ၊ မင်း မေးခွန်းတွေ မေးချင်သေးလား... နောက်ထပ် မေးခွန်းတွေ မေးချင်သေးရင် ငါ့ကို အကြွေပြားတွေ ပေးစမ်း..."

သူမက မာဒြာကို မည်သို့ ဖန်တီး ရမည်ကို စဉ်းစားခန်းဖွင့်ရန် သူ့ကို ခုံတန်းလျားတွင် ထိုင်လျက် ချန်ထားခဲ့လေသည်။

လင်းတုန်းသည် သူ ဖန်တီးသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် စွန့်ပစ်ခံရသူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရန် အတွက် မိခင်ထံမှ အကြံဉာဏ်များကို ခိုးယူကာ ယခင်က လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ကြိုးစားဖူးခဲ့သည်။ သူ တစ်ခါမှ အောင်မြင်မှု မရခဲ့ချေ။ ကျရှုံးမှုများသည် အမြဲတမ်း သူ၏ ဝိညာဉ် ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်စေခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ကြေးအဆင့် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ကပ်ပါး လက်စွပ် ကို စွပ်လိုက်ပြီး အတန်ကြာ ကျင့်ကြံလှည့်ပတ် လိုက်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း မရှိဘဲ တတ်နိုင်သမျှ အားကောင်းပြီး သန့်စင်သွားသည်အထိ လက်စွပ်၏ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးမှတစ်ဆင့် သူ၏ မာဒြာ များကို စီးဆင်းစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်ဖဝါးများကို လက်မအနည်းငယ်ခန့် ခွာထားလိုက်ပြီး ကြားရှိ နေရာလွတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သူသည် မာဒြာ အားလုံးကို ထိုနေရာလွတ်ထဲသို့ စုစည်းလိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပိုမို သိပ်သည်းလာစေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ကျင့်ကြံလှည့်ပတ် နေစဉ် မြင်ရသည့် တစ်ဝက်တစ်ပျက် စိတ်ကူးယဉ်ပုံစံမျိုးဖြင့်သာ မာဒြာ၏ စီးဆင်းမှုကို မြင်ယောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တတိယအကြိမ် ကြိုးစားမှုအပြီးတွင် ကြမ်းတမ်းသော သစ်သား စားပွဲခုံပေါ်၌ အပြာရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခုကို သူ သေချာပေါက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် မောဟိုက်စွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ် ကို လှုံ့ဆော်ကာ တတ်နိုင်သမျှ မာဒြာ အစအနတိုင်းကို ထုတ်လုပ်ရင်း ထပ်မံ ကျင့်ကြံလှည့်ပတ် ရပြန်သည်။

ညအချိန်အများစုတွင် သူ မအိပ်ခဲ့ပေ။ မာဒြာ ကို လက်တွေ့အရာဝတ္ထုအဖြစ်သို့ သိပ်သည်းသွားစေရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် က စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားသောအခါ ထပ်မံကြိုးစားရန် ခွန်အားအလုံအလောက်ရသည်အထိ သူ ကျင့်ကြံလှည့်ပတ် ခဲ့သည်။

အရုဏ်မတက်မီလေးတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ဒဏ်ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ လဲကျသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ ကျရှုံးမှုအတွက် ဂီရှာ က စိတ်ပျက်ခဲ့သော်လည်း သာမန်ကာလျှံကာသာ သဘောထားခဲ့သည်။ ကြေးအဆင့် တစ်ယောက်ထံမှ သိပ်များများစားစား မမျှော်လင့်နိုင်ဘူးဟု သူမက ဆိုသည်။ နေ့ဘက်တွင် သူသည် မှော်ပစ္စည်း များကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခဲ့ရသောကြောင့် ညဘက်တွင် ဖန်တီးခြင်း ကို ကြိုးစားရန် အလွန် ပင်ပန်းနေခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စွမ်းအင်ကို လျှော့သုံးခဲ့သည်။

မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုလုံးအတွင်းသို့ သူ၏ မာဒြာ များကို စီးဆင်းစေပြီး ၎င်းအလိုလို ပြင်ဆင်စေမည့်အစား သူ၏ စွမ်းအားကို လိုအပ်သော နေရာများသို့သာ စတင် ဦးတည်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေလျှင် သူသည် မာဒြာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အာရုံစိုက်ကာ အက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အားနည်းလာပြီး ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေလျှင် ထိုအစိတ်အပိုင်း ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားသည်အထိ စွမ်းအားကို တစ်စက်ချင်းစီ တိုက်ရိုက် ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် သူသည် အချက်ကျကျ နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နေ့စဉ်အလုပ်များတွင် စွမ်းအင်အသုံးပြုမှု အလွန်နည်းပါးသွားသောကြောင့် ဖန်တီးခြင်း ကို ထပ်မံ ကြိုးစားနိုင်လာပြီး နေ့စဉ် အကြိမ်ရေများစွာ ပိုမို ကြိုးစားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုညက သူသည် မအိပ်ဘဲ သူ၏ မာဒြာ များကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်၊ ပြန်လည် နာလန်ထူရန် ကျင့်ကြံလှည့်ပတ် လိုက်ဖြင့် နောက်ဆုံး လဲကျသွားသည်အထိ အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် လုံးဝန်းပြီး ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော အပြာရောင် အကြွေပြား တစ်ပြား တောက်ပနေလေသည်။

***

အပိုင်း(၁၂၂)

တောင်းဆိုထားသော အချက်အလက် - ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍ။

အစီရင်ခံစာကို စတင်နေပါသည်...

ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ များသည် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အရာဝတ္ထုများဖြင့် အလုပ်လုပ်သော လက်မှုပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် မှော်ပစ္စည်း များကို ဖန်တီးကြသည်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များထံမှ ချိတ်ဆက်မှု များကို ခိုးယူကာ ကျင့်ကြံသူ များထံသို့ အစားထိုး ထည့်သွင်းပေးကြသည်။ ထို့ပြင် လက်နက်များကိုလည်း သွန်းလုပ်ကြလေသည်။ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး၏ ပညာရပ်သည် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိပြီး ထင်ရှားကျော်ကြားလှသည်။ ထိုပညာရပ်အတွက် ထက်မြက်သော မှတ်ဉာဏ်နှင့် စမ်းသပ်မှုများအပေါ် မြှုပ်နှံထားခြင်းထက် ပို၍ မြင့်မားသော အရည်အချင်းများ မလိုအပ်ပေ။

မာဒြာ ၏ သဘောသဘာဝများနှင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုထံမှ ဖြတ်တောက်ရယူထားသည့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သော အသက်မဲ့ရုပ်ဝတ္ထု အားလုံးကို မတူညီသော နည်းလမ်းများဖြင့် ကိုင်တွယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အချို့ကို ရွှေသံမဏိ ကိရိယာများဖြင့်သာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး အချို့ကိုမူ အအေးခံထားရမည် ဖြစ်သည်။ အချို့ကိုတော့ အဝတ်ဖြင့် ရစ်ပတ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ အချို့သော မာဒြာ အမျိုးအစားများသည် အနည်းငယ်သော ဖိအားအောက်တွင်ပင် ကွဲကြေသွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် အာရုံစိုက် မခံရချိန်တွင် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားတတ်ကြသည်။ အခြားအရာများသည် နေ့အလင်းရောင်တွင် အရည်ပျော်သွားတတ်ကြသည်။ သို့မဟုတ် အပေါက်ဖောက်ခံရချိန်တွင် အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်ကြလေသည်။

မည်သည့်အရာက မည်သို့ဖြစ်သည်ကို သိရှိရန်မှာ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး၏ အလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခု၏ မည်သည့် အစိတ်အပိုင်းကို ဖယ်ရှား အသုံးပြုနိုင်ပြီး မည်သည့် အစိတ်အပိုင်းက အသုံးမဝင်ကြောင်းကို သိရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အတွေ့အကြုံသည် အသုံးအဝင်ဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကူမှော်ပစ္စည်း တစ်ခုကလည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှပေသည်။

အကူမှော်ပစ္စည်းသည် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး၏ တန်ဖိုးအရှိဆုံး မှော်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ လက်ထောက်၊ သူတို့၏ ကိရိယာပုံးနှင့် သူတို့၏ အချက်အလက် စွယ်စုံကျမ်းပင် ဖြစ်သည်။ တူညီသော လမ်းစဉ်မှ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် နှစ်ခုသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ထပ်တူကျနေသော်လည်း အတွင်းဘက်တွင် သိမ်မွေ့စွာ ကွဲပြားနိုင်ပေသည်။ တစ်ခုက အဖိုးတန်ဆုံး ချိတ်ဆက်မှုကို ၎င်း၏ ရင်ဘတ် ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး အခြားတစ်ခုကမူ ညာဘက်ခြမ်းတွင် သယ်ဆောင်ထားနိုင်လေသည်။ ဂရုမစိုက်သော ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦးသည် ကိုယ်ပိုင် ယူဆချက်များဖြင့် အလုပ်ကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ သို့သော် အကူမှော်ပစ္စည်း များကိုမူ သေဆုံးနေသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခု၏ တည်ဆောက်ပုံကို စကန်ဖတ်ရန်နှင့် စွမ်းအားများ စုစည်းနေသော ချိတ်ဆက်မှု များကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကူမှော်ပစ္စည်း များတွင် လုပ်ဆောင်ချက် များစွာ ရှိသည်။ အချို့လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ၎င်းတို့ကို ဖန်တီးခဲ့သော ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ များအတွက်သာ သီးသန့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်အများစုမှာ သဘာဝအားဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလေ့လာခြင်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခု၏ တည်ဆောက်ပုံကို တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်လေလေ၊ ထုတ်ကုန်တစ်ခု ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးလေလေ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင် အကူမှော်ပစ္စည်း ကို မဖန်တီးမီ အနာဂတ် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ များသည် အချို့သော အဓိက ကျွမ်းကျင်မှုများကို လေ့ကျင့်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ ၏ အလုပ်ရုံ နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အသက်မဲ့ရုပ်ဝတ္ထု များ၏ ကွက်လပ်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် အဖိုးတန် ချိတ်ဆက်မှု များ၏ ပတ်လည်တွင် အသုံးဝင်သော အခွံတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးခြင်း စွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ အခြေခံ အစီအရင် များကို အလွတ်ကျက်မှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ကွဲပြားချက်များကို သူတို့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြရန် မတူညီသော မာဒြာ အသွင်သဏ္ဌာန် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စမ်းသပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး၏ လေ့ကျင့်မှုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မြှုပ်နှံထားရန် လိုအပ်သည်။ ရရှိလာသော ကျွမ်းကျင်မှုများသည် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် တိုက်ရိုက် အသုံးမဝင်သောကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အထင်သေးခံရတတ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ ပညာရပ်တွင် စွမ်းရည်အချို့ရှိသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် မည်သည့် ကလန် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းအတွက်မဆို အဖိုးတန်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ များသည် မိသားစုတစ်ခု၏ ဝင်ငွေ အများစုကို မကြာခဏ ရှာဖွေပေးနိုင်ကြလေသည်။

အကြံပြုထားသော ခေါင်းစဉ် - ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ ၏ သက်တမ်း မျှော်မှန်းချက်။ ဆက်လက် ဖတ်ရှုမည်လား။

ငြင်းပယ်သည်။ အစီရင်ခံစာ ပြီးဆုံးပါပြီ။

...

လင်းတုန်း သည် ဖစ်ရှာ ဂီရှာ အတွက် စတင် အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့သည်မှာ သီတင်းနှစ်ပတ်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ငြင်းဆန်သည့်တိုင်အောင် ညတိုင်း ဆက်လက်၍ အလုပ်လုပ်ခဲ့လေသည်။ အလုပ်စောစောပြီးချိန်တွင်ပင် သူ သင်ယူခဲ့ရသမျှကို မှတ်စုများ ရေးမှတ်ရင်း နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ဖြုန်းခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး စာမျက်နှာပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားသည်အထိ အမြွှာကြယ် လမ်းစဉ် အတွက် ဂရုတစိုက် မှတ်တမ်းများ ပြုစုနေခဲ့လေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဂီရှာသည် သူ့ကို နှိုးရန်အတွက် ပို၍ ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုလာခဲ့ရသည်။ တစ်မနက်တွင် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာမကြီးသည် လင်းတုန်း၏ မြက်ခြောက်များ ခင်းထားသော အိပ်ရာထောင့် တစ်ခုလုံးကို ချိတ်ဆက်မှု တစ်ခုထံမှ ထွက်လာသည့် မသက်မသာ ခပ်နွေးနွေး အချွဲများဖြင့် သုတ်လိမ်းထားခဲ့သည်။

ဆူညံသံများက လင်းတုန်းကို နှိုးရာတွင် အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ခေါင်မိုးတန်းများကိုပင် လှုပ်ခါသွားစေပြီး ခေါင်းပေါ်ရှိ ပင့်ကူ မှော်ပစ္စည်းများကိုပင် လေတိုက်ခံရသည့် ခေါင်းလောင်းလေးများကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးသွားစေသော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကိုပင် သူက အိပ်မက်မပျက်ဘဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့်... ခန္ဓာကိုယ်က တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ပခုံးပေါ်၌ မှောက်လျက်သား တန်လန်းကြီး နိုးလာချိန်တွင်ပင် သူ လုံးဝ အံ့သြမသွားခဲ့ချေ။ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်ကာ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲ ရောက်နေဆဲ အခြေအနေတွင်ပင်၊ ၎င်းမှာ သူ့ကို နှိုးရန် ဂီရှာ ၏ ကြိုးစားမှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်မည်ဟု သူ မှတ်ယူလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုလူ၏ လက်မောင်းတွင် တွယ်ကပ်နေသော တောက်ပသည့် အစိမ်းရောင် ပုတ်သင်ညို ဝိညာဉ် က လှည့်ကာ သူ့ကို ရန်လိုသည့်အသံ ပြုလိုက်ချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရလေသည်။

လင်းတုန်း အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူ၏ ဖိနပ်များသည် မြေကြီးပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ မြက်ခင်းပေါ်တွင် နင်းမိသံများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် သူတို့သည် လမ်းကြောင်းပေါ်မှ သွေဖည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

လေထဲတွင် မီးခိုးငွေ့များ ရှိနေသည်။ မီးရှူးတိုင် အလင်းရောင်သည် ထိုလူ ဝတ်ဆင်ထားသော သားမွေးများအပေါ်တွင် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသည်။ ထို့ပြင် စူးရှသော အအေးဒဏ်တစ်ခုက လေထဲတွင် ရစ်ဝဲနေလေသည်။

ဆိုရလျှင် သဲမြွေပွေး တစ်ယောက်က သူ့ကို ညသန်းခေါင်ယံတွင် ဖမ်းခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဖစ်ရှာ နယ်မြေမှ ထွက်ခွာကာ သူ့ကို အခြားတစ်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လင်းတုန်း၏ စိတ်များ လွင့်မျောနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤအခြေအနေကို အကျိုးအမြတ်အတွက် တစ်နည်းနည်းဖြင့် အသုံးချနိုင်မည်လားဟု အစပိုင်းတွင် သူ တွေးမိလိုက်သေးသည်။ သဲမြွေပွေးသည် ရန်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဓားပြတိုက်ရန်အတွက် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ပစ်မှတ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူ့ဆီမှာ ဘာတွေ ပါလာနိုင်မည်နည်း။ လင်းတုန်း အနေဖြင့် ဤအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် စကားဖြင့် ဖျောင်းဖျနိုင်မည့် နည်းလမ်းများ ရှိနိုင်မလော။ ဗလာလက်ဝါး က သူ့ကို အစွမ်းမဲ့သွားစေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီး ဒေါသထွက်သွားစေမလား။

အသိစိတ်များ ရှင်းလင်းလာသောအခါ လင်းတုန်း၏ အတွေးများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သကောင့်သားက သဲမြွေပွေး စခန်းသို့ ပြန်လည် ဦးတည်နေခြင်းများလော။ ဤသည်မှာ ဖစ်ရှာ ဂီရှာ သို့မဟုတ် ယီရင် ကို လက်စားချေသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုများလော။ သူကိုယ်တိုင်က သဲမြွေပွေး များကို မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို နာကျင်စွာဖြင့် အပြည့်အဝ မြည်းစမ်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဆိပ်ပြင်းသော စွမ်းအားများသည် အသားများကို အက်ဆစ်ကဲ့သို့ အရည်ပျော်သွားစေနိုင်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ကမှ သူသည် ဂီရှာ ၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် သဲမြွေပွေး ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏ အသက်မဲ့ရုပ်ဝတ္ထု သည်ပင် သက်ရှိအသားများကို တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းသွားစေရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။ သူမက ကြွက်သေတစ်ကောင်အပေါ်တွင် လက်တွေ့ ပြသခဲ့လေသည်။

ထိုထက်ဆိုးသည်က... သူတို့ စုဆောင်းထားသော အော်ရာ များသည် ချက်ချင်း မသေစေနိုင်ကြောင်း သူမက ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် များသည် တက်ခြင်း၊ သွက်ချာပါဒလိုက်ခြင်းနှင့် အခြားသော ဆိုးရွားသည့် ရောဂါလက္ခဏာများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဓာတ်ငွေ့တစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်လေသည်။ ဂီရှာသည် ထိုအခြေအနေကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရကြောင်း ညွှန်ပြနေသည့် ခပ်မှိုင်းမှိုင်း အသံမျိုးဖြင့် ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

ယခုမူ လင်းတုန်းသည် စတင် ရုန်းကန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ သတိရလာပြီဖြစ်ကြောင်း မသိစေရန်အတွက် မရုန်းကန်ဘဲ နေနိုင်ရန် သူ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း... သဲမြွေပွေး မာဒြာ အစအနလေး တဖြည်းဖြည်း ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အမွေးများ ပူထူလောင်ကျွမ်းသွားသော ကြွက်သေကောင်ကို ဆက်တိုက် ပြန်လည် မြင်ယောင်လာပြီး နောက်တွင်တော့ သူ ဆက်လက် မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

ခြေထောက်ပါသော မြွေတစ်ကောင်ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည့် ထိုရွှေအဆင့် လက္ခဏာသည် သူ့ကို လက်မအနည်းငယ်အကွာမှ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ၎င်းက ရန်လိုသောအသံကို ထပ်မံပြုလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုကျင့်ကြံသူသည် လင်းတုန်း ဘာလုပ်နေသည်ကို ဂရုစိုက်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြခဲ့ပေ။ သူသည် နွားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာတည်ငြိမ်စွာဖြင့် လေးကန်စွာ လျှောက်လှမ်းနေသော်လည်း အတော်အတန် ပိုမြန်သော အရှိန်ဖြင့် သွားနေလေသည်။

အခြား အခြေအနေများအောက်တွင်ဆိုပါက လင်းတုန်း အတွက် ၎င်းမှာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။ သဲမြွေပွေးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သူ့အောက်ရှိ မြေပြင်မှာမူ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားနေလေသည်။

ရယ်မောသံများနှင့် စကားပြောသံများက ညအမှောင်ထုကို ဖြတ်သန်းထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူ စတင် အရှိန်လျှော့လိုက်သည်။ ယင်းမှာ သဲမြွေပွေး စခန်း ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် လင်းတုန်း အနေဖြင့် လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်၍ ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် ယာယီ အဆောက်အအုံ အနည်းငယ်နှင့် မီးရှူးတိုင်မှ မီးခိုးအချို့မှလွဲ၍ များများစားစား မမြင်ရပေ။

ထိုလူသည် ရယ်မောနေသော လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂိုဏ်းငါးခု မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးတွင် ကြမ်းတမ်းပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခုတ်ထစ်ထားသော သစ်သားများဖြင့် ပြုလုပ်မထားသည့် အဆောက်အအုံ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုဆီသို့ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ၎င်းကို သံတိုင်များဖြင့် အလုံးစုံ တည်ဆောက်ထားသည်။ သစ်ပင်စည်များပေါ်ရှိ နွယ်ပင်များကဲ့သို့ သံတိုင်များ၏ အရှည်တစ်လျှောက်တွင် အစီအရင် ကွင်းများက ရစ်ခွေတက်နေလေသည်။

တံခါးပွင့်သွားချိန်တွင် ပတ္တာသံများ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်းတုန်း သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး လိမ့်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပက်လက်အနေအထားဖြင့် ရပ်တန့်သွားလေသည်။ မျက်နှာကျက်ကိုပင် သံတိုင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားရာ မိုးရွာသောအခါ သက်တောင့်သက်သာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ လင်းတုန်း အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် မိုးသက်မုန်တိုင်းများကို ရင်ဆိုင်ရပါက... ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေးနေကာ အအေးဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း အသက်ရှင်သန်ရပေလိမ့်မည်။

သဲမြွေပွေးက တံခါးကို မပိတ်မီ လင်းတုန်းသည် လွတ်မြောက်ရန် အလုအယက် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူသည် မြေကြီးကို ကန်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ရွှေအဆင့်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသေးချေ။ လူးလွန့်နေသော ခွေးပေါက်စလေး တစ်ကောင်ကို ကောက်ယူလိုက်သကဲ့သို့ လင်းတုန်း ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို အတွင်းသို့ ပြန်လည် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တံခါးမှာ ပို၍ လျင်မြန်စွာ ပိတ်သွားလေတော့သည်။