အခန်း (၈၅-၈၆)

အခန်း ၈၅ ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်ပြား - ကိုယ်ပိုင် လက်နက်တပ်ဆင်မှု

အလားအလာ ကုန်ခမ်းသွားလေပြီ။

ရဲချီယန်သည် စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ၏ နေရာအများစုကို ယူထားသော ဧရာမ ပျားအုံကြီးကို ကြည့်ကာ တွေးတောခန်း ဝင်နေလေ၏။

စောစောက ခံစားချက်မှာ မှားယွင်းမနေခဲ့ပေ။

သက်တောင့်သက်သာရှိလှသော ထိုရုတ်တရက် အသိအမြင်ပွင့်လင်းလာမှုမှာ ဂါချာဂိမ်းတစ်ခုတွင် အကြိမ်ရေပြည့်သည်အထိ အချိန်ဆွဲစောင့်ဆိုင်းစရာမလိုဘဲ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် လိုချင်သော ဇာတ်ကောင်ကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဒါက ဘာကြောင့် ဖြစ်ရတာလဲ။

ပါရမီစွမ်းရည်တွေမှာလည်း အထူးအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ထွက်ပေါ်လာဖို့ ကိုယ်ပိုင် ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိနေတာများလား။

"လောလောဆယ်တော့ ဒါကို ခေါင်းထဲ မထည့်ထားသေးတာ ပိုကောင်းမယ်"

ပြဿနာကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကာ ရဲချီယန် ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြားကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသေးပေသည်။

ဤပျားအုံမှာ ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။ အကယ်၍ လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က ရထားတွဲ၏ အတွင်းပိုင်းနေရာကိုသာ ချဲ့ထွင်မထားခဲ့ပါက ၎င်းသည် လျှောက်လမ်းတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပြည့်နှက်သွားစေမည် ဖြစ်လေ၏။

ယခုတိုင်အောင် ၎င်းက စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ၏ နေရာအတော်များများကို ယူထားဆဲပင်။

ထို့ကြောင့် သူက ပျားအုံအတွက် သီးသန့် ရထားတွဲအသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုလိုက်လေတော့သည်။

ရထားတွဲကို တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို ရွှေ့ပြောင်းရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရဦးမည် ဖြစ်ချေသည်။

ပျားအုံထဲရှိ အပ်ကြီးပျားများမှာ အန်နီမေးရှင်း ဇာတ်ကားထဲမှ ပျားများထက် ပို၍ သေးငယ်လေ၏။ ရဲချီယန်က အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ပျားအုံကို ဖြုတ်ချကာ ပျားလောက်လန်းများနှင့် ပျားဘုရင်မကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး ပဉ္စမမြောက် ရထားတွဲ၌ အခြေချလိုက်ကြလေတော့သည်။

နေရာလွတ် ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤရထားတွဲမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းလွန်းနေပေသည်။ ဆိုးရွားသော ရာသီဥတုတွင် အပ်ကြီးပျားများမှာ အလွယ်တကူ ထိခိုက်နာကျင်နိုင်ချေရှိသည်။

၎င်းကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသေး၏။ သူတို့ အသက်ရှင်သန်ရန် သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင်လည်း နောက်မှ သီးသန့် လေအေးပေးစက် တစ်လုံး ဝယ်ယူလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

ကိုယ်ခံစွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအားများ စတင် လျော့ကျသွားလေ၏။

ထိုရုတ်တရက် အသိအမြင်ပွင့်လင်းလာမှုမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

[သက်တောင့်သက်သာရှိသော ရထားတွဲသစ် → အပ်ကြီးပျားအုံ ရထားတွဲ (အဆင့် ၅)]

စွမ်းအားတစ်ခု၏ အောက်တွင် ပဉ္စမမြောက် ရထားတွဲ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ စတင် ပြောင်းလဲလာလေတော့သည်။

ရထားတွဲပေါ်တွင် အပေါက်ငယ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရထားတွဲတစ်ခုလုံးမှာ ပျားအုံနှင့် ပေါင်းစည်းသွားချေပြီ။ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ပျားအုံထဲရှိ အပ်ကြီးပျားများမှာ သူ၏ အသုံးပြုမှုအတွက် စုပေါင်း ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်လေ၏။

ထို့အပြင် ပျားအုံတွင် အပူချိန် အလိုအလျောက် ထိန်းညှိပေးမှုနှင့် ဂျိုင်ရိုစကုပ် စွမ်းရည်များ ပါဝင်လာသဖြင့် အပ်ကြီးပျားများ မျိုးပွားရန်အတွက် အကောင်းမွန်ဆုံးသော နေထိုင်မှု ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထောက်ပံ့ပေးထားလေသည်။

နေ့စဉ် အသား ၁၀ ကီလိုဂရမ် စားသုံးခြင်းမှလွဲ၍ ၎င်းမှာ ပြည့်စုံလုံလောက်သော တိုက်ခိုက်ရေး ရထားတွဲတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။

"ငါတော့ အမြတ်ထွက်သွားပြီ။ ပျားအုံတစ်ခုက ဒီလိုဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင် မူလက ငါ ပျားရည် နည်းနည်း ရဖို့လောက်ပဲ ကြိုးစားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရဲချီယန်က ပြုံးလိုက်ကာ ပျားရည် အနည်းငယ်ကို ယူ၍ အသားများကို နယ်လိုက်လေ၏။

ကင်စင်ပေါ်တွင် ကင်ကာ ဆားဖြူးပြီး လှန်လိုက်သည်။ ချိုအီသော အနံ့အသက်က သူ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ပြန့်လွင့်လာလေတော့သည်။

ရထား ရပ်နားချိန် ရေတွက်မှု - [၀၀:၃၁:၂၈]

နောက်ဆုံး နာရီဝက်တွင် အပြင်ဘက်၌ ရေခဲနှင့် နှင်းများကို အလုပ်ကြိုးစားစွာ စုဆောင်းနေသော ဝေါလီကို သူ ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်ကာ ထွက်ခွာရန် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်လေ၏။

[ဦးစားပေး အခွင့်အရေး စတင်ပါပြီ၊ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သည်။]

[လျှို့ဝှက် မစ်ရှင် ပြီးဆုံးပါသည် - လေးဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက် သံသရာလည်နေသော နာကြည်းချက်များကို လွတ်မြောက်စေခြင်း]

ယခင် ကမ္ဘာပျက်မြို့တော်မှ မစ်ရှင်ကဲ့သို့ လျှို့ဝှက် မစ်ရှင်တစ်ခုပင်။

ထိုဦးခေါင်းခွံကို ရှင်းလင်းလိုက်စဉ်ကတည်းက ၎င်းမှာ လျှို့ဝှက် မစ်ရှင်တစ်ခု ဖြစ်မည်ဟု ရဲချီယန် ခံစားခဲ့ရသော်လည်း မစ်ရှင် ပြီးဆုံးကြောင်း အသိပေးချက်မှာ လုံးဝ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

[မစ်ရှင် ဆုလာဘ်ကို ရရှိပါသည် - ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်ပြား · ကိုယ်ပိုင် လက်နက်တပ်ဆင်မှု]

[ကိုယ်ပိုင် လက်နက်တပ်ဆင်မှု - ဤမော်ဂျူးကို အသက်သွင်းပြီးပါက လက်နက်အမျိုးအစား ပစ္စည်းသုံးခုကို ကိုယ်ပိုင် သယ်ဆောင်ရန်အတွက် သီးသန့် လက်နက်နေရာတွင် ထည့်သွင်းထားနိုင်သည်။]

ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုပင်၊ ထို့အပြင် ၎င်းမှာ ထပ်မံ၍ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်သော ရုပ်လုံးပေါ် ကတ်ပြားတစ်ခု ဖြစ်နေလေ၏။

ရထားသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးဖွယ် နှင်းတောင်ကြီး မှ ထွက်ခွာလာသောအခါ သူက ဆုလာဘ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လက်နက်နေရာများကို ကိုယ်စားပြုသော အကွက်သုံးကွက် ရေးထွင်းထားသည့် ကတ်ပြားတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

သူက အနည်းငယ် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသော စိတ်စွမ်းအားကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုလား သို့မဟုတ် ထိုရုတ်တရက် အသိအမြင်ပွင့်လင်းလာမှုပြီးနောက် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှု အရှိန်မှာ ပို၍ မြန်ဆန်လာသလို ခံစားရသလား။

သူက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်လေ၏။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

[စိတ်စွမ်းအား - ၉၅ → ၆၁]

အမှတ်များ လျော့ကျသွားကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကတ်ပြားမှာ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မူလ အကွက် သုံးကွက်မှ ဆယ့်နှစ်ကွက်အထိ တိုးလာလေတော့သည်။

[အဆင့်မြင့် ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်ပြား · ကိုယ်ပိုင် လက်နက်တပ်ဆင်မှု]

[လက်နက် ဆယ့်နှစ်ခုအထိ သီးသန့် လက်နက်နေရာတွင် ထည့်သွင်းထားနိုင်သည်။]

သုံးကွက်မှ ဆယ့်နှစ်ကွက် ဖြစ်သွားချေပြီ။

ဤအရာဖြင့် သူသည် လက်နက်များ များပြားလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် လေးလံလွန်းခြင်းတို့ကြောင့် အနည်းငယ်မျှသာ ရွေးချယ်သယ်ဆောင်ရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထို့အပြင် အချို့သော အထူးသိုလှောင်ခန်း နေရာများကိုလည်း လွတ်လပ်သွားစေနိုင်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် စဉ်းစားကြည့်ပါက ၎င်းသည် သူ့အတွက် အထူးသိုလှောင်ခန်း ဆယ့်နှစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထပ်တိုးပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

သေချာသည်မှာ သိုလှောင်ခန်းများသည် ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းကို အကန့်အသတ်မရှိ ထပ်ထားနိုင်သော်လည်း လက်နက်နေရာများမှာမူ တစ်ခုတည်းကိုသာ သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပေသည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ခုကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာခြားချက် ရှိနေဆဲပင်။

သူက ထုတ်ယူမှု အမြန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ လက်နက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူနိုင်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည်ထက် မနှေးကွေးကြောင်း တွေ့ရလေ၏။

ဒါက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

"စဉ်းစားကြည့်ရအောင်၊ ငါ ဘာတွေ ထည့်ရမလဲ"

ပထမဆုံးအနေဖြင့် အီဘိုနီ နှင့် စကိုင်းဟော့ခ် သေနတ်များ ရှိသည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် ဘုရားစူး ကတ်ပြား နှင့် နတ်ဆိုး ကတ်ပြား နှစ်ကတ်တို့ကိုလည်း လက်နက်များအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သောကြောင့် နေရာ ငါးနေရာ ယူသွားချေပြီ။

ထို့နောက် သောင်းကျန်းသူ လျှပ်စီးလှံ ရှိသေးသည်။

ဤပစ္စည်းကို သတိကြီးသော ကင်းစောင့် ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း တပ်ဆင်ထားလေ့ရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မဟာကရုဏာ စက်သေနတ်ကြီး ရှိနေသည့်အတွက် လှံ၏ အသုံးဝင်မှုမှာ အတော်လေး လျော့နည်းသွားလေ၏။

ထို့နောက် သူ မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော ခြောက်ပြောင်းလှည့် ဗုံးပစ်လောင်ချာ ရှိသေးသည်။ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖျက်ဆီးနိုင်သော လက်နက်တစ်ခုအနေဖြင့် မူလက ၎င်းကို အပြင်သို့ ယူဆောင်သွားရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် အမြောက်စင် ရထားတွဲ တွင် ထားရှိရန် သူ စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ ကိုယ်ပိုင် လက်နက်တပ်ဆင်မှု မော်ဂျူး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ အများကြီး စဉ်းစားနေရန် မလိုတော့ချေ။

ကင်းစောင့်ပေါ်ရှိ မဟာကရုဏာ စက်သေနတ်ကြီး ကိုတော့ လောလောဆယ် ဒီအတိုင်း ထားလိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ကင်းစောင့်အတွက် အလွန် သင့်လျော်နေသဖြင့် ဖြုတ်ချရန် မလိုအပ်ပေ။

ရဲချီယန်က သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံး ကိုလည်း အမှန်တကယ် ထည့်သွင်းချင်ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းကို လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထည့်သွင်း၍ရနိုင်ကြောင်း မျှော်လင့်မထားဘဲ သူ တွေ့ရှိခဲ့သည့် အခြားပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေသေးလေ၏။

စီဗီအို လမ်းသရဲဆိုင်ကယ် ပင်။

အဲဒီဆိုင်ကယ်ကိုလည်း လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ ရတာလား။

အင်း... သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင် ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ အကယ်၍ ထိုအရာက အရှိန်အပြည့်တင်ပြီး လူတစ်ယောက်ကို ဝင်တိုက်လိုက်လျှင် သူတို့ကို အသားကြိတ်စက်ထဲ ထည့်လိုက်သလို ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

လက်နက်နေရာ ဆယ့်နှစ်ခုအနက် ရှစ်ခု ပြည့်သွားပြီဖြစ်ကာ လေးခု ကျန်နေသေးသည်။ ရဲချီယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားကာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် အများပြည်သူ ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းတွင် လမ်းညွှန် ပေးခဲ့သော ကွေ့ရှီးဓား ကို သူ၏ သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မိမိ၏ စိတ်စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်ကို အသုံးပြုရမည့် ဤလက်နက်မှာလည်း ဝယ်လက်ကောင်းတစ်ခု လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆင့် ၆ ပစ္စည်းတစ်ခုကို အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှု၊ အထူးသဖြင့် ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှ လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရယူဘဲ သူ မည်သို့ ရောင်းချနိုင်မည်နည်း။

ထိုကောင်များက အဆင့် ၄ အထက် ပစ္စည်းများကို မရောင်းချရန် စည်းကမ်းချက်များ ချမှတ်ထားသော်လည်း မည်သို့သော စည်းမျဉ်းမျိုးဖြစ်စေ ချိုးဖောက်ရန်အတွက် ဟာကွက်များ အမြဲတမ်း ရှိနေမည်ဟု ရဲချီယန် ခံစားရလေ၏။

စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားရုံဖြင့် မည်သူကမျှ အဆင့် ၄ အထက် ပစ္စည်းများကို အမှန်တကယ် မရောင်းချဘဲ နေမည်ကို သူ မယုံကြည်ပေ။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို မသိသေးရုံသာ ဖြစ်ချေသည်။

အစ်မ ရှာယာ ကို မေးကြည့်သင့်သလား။

"အခု သူ ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး"

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ရဲချီယန်က သူမထံသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လိုက်လေ၏။

"ရှိလား... အစ်မ ရှာယာ"

ခဏအကြာတွင် သူမက စာပြန်လာခဲ့သည်။

"တာဝါကာကွယ်ရေး ဂိမ်းကစားနေတာ။ ဘာကိစ္စလဲ... မင်းရဲ့ အစ်မကို သတိရလို့လား"

"ဟုတ်တယ်၊ ခင်ဗျားကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်လို့"

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ၏ ပုန်းကွယ်နေသော အောက်ပိုင်းရပ်ကွက်။

ရှာယာ၏ ရထားမှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နားထားလေ၏။

သူမ၏ ရထားအပြင်ဘက်တွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသော ကောင်းကင်တမန် ကိုးပါးသည် ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်၏ တရားသူကြီးများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြချေပြီ။

ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာကို ကြည့်ရင်း ရှာယာ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားလေတော့သည်။

"မေးလေ... ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အချိန် သိပ်မရှိဘူး။ မေးခွန်း တစ်ခုပဲ ဖြေပေးမယ်၊ အဲဒါကြောင့် မမေးခင် သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ"

အခန်း ၈၆ မှောင်ခိုဈေးကွက် အရောင်းအဝယ်များ

ရဲချီယန်က မည်သို့မေးမြန်းရမည်ကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်လေ၏။

"ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် နဲ့ တခြားမြို့တွေမှာ အဆင့် ၄ အထက် ပစ္စည်းတွေကို မရောင်းရဘူးဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိပေမဲ့ ဒီလိုအရောင်းအဝယ်မျိုး လုပ်လို့ရတဲ့ နေရာတွေ သေချာပေါက် ရှိရမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား။ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ ရမလား"

"သေချာတာပေါ့... ဒီလိုနေရာမျိုးတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မြို့တော်မဟာမိတ်အဖွဲ့တွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက အဆုံးမှာတော့ မင်းလို လူသစ်တွေကို ကန့်သတ်ထားဖို့ သက်သက်ပါပဲ။ အဆင့်မြင့် ရထားမောင်းနှင်သူ တွေကိုတော့ ဘယ်သူကမှ ဒီလိုမျိုး ကန့်သတ်ချက်တွေ မချမှတ်ရဲပါဘူး"

ရှာယာက မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်ကာ သူမ၏ သပ်ရပ်လှပသော လက်ချောင်းများက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ဆက်လက် ပုတ်နေလေ၏။

"လျှို့ဝှက် မှောင်ခိုဈေးကွက်လေ။ အဲဒီ ဂျူးရှင်းထူ ဆိုတဲ့ မိန်းမကို ငါ ခုလေးတင် မေးကြည့်ပြီးပြီ။ သူမက ငါ့လို ချိတ်ပိတ်ခံထားရတာ မဟုတ်တော့ ငါ့ထက်ပိုပြီး သိနေတာပေါ့။ လောလောဆယ်တော့ အဆင့်နိမ့် ရထားမောင်းနှင်သူ တွေက အဆင့် ၄ အထက် ပစ္စည်းတွေကို အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ အဲဒီနေရာကိုပဲ သွားလို့ရတယ်။ ခဏစောင့်... မင်းအတွက် ဖိတ်စာကတ်တစ်ခု သွားယူပေးမယ်"

သူမ၏ဘေးတွင် တားရော့ကတ်ပြားအချို့ကို ကစားနေသော ဂျူးရှင်းထူထံသို့ လက်လှမ်းလိုက်လေ၏။

"ငါ့ကို ပေး"

"ဘာကိုလဲ"

"မှောင်ခိုဈေးကွက် ဖိတ်စာကတ်လေ။ အဲဒီနေရာကို ဖိတ်စာကတ်ရှိမှ ဝင်လို့ရမယ်လို့ နင်ပဲ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မြန်မြန်ပေးစမ်းပါ၊ နင့်ဆီမှာ ရှိနေတာ ငါသိတယ်"

ဂျူးရှင်းထူက ပါးစပ်ဟသွားကာ ရှာယာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးကို လှမ်းစမ်းလိုက်လေ၏။

"ကိုယ်လည်း မပူပါဘူး"

"သွားစမ်းပါ၊ ငါ နေမကောင်းဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး"

"နေကောင်းရဲ့သားနဲ့ ဒါကို ဘာလို့ လိုချင်ရတာလဲ။ အို... ဟိုကောင်လေးအတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... ဟီးဟီး... ရော့ ဒီမှာ"

ဂျူးရှင်းထူ၏ ထူးဆန်းသော အပြုံးကို ကြည့်ရင်း ရှာယာမှာ ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင်ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားချေသည်။ ကမ်းပေးလာသော ဖိတ်စာကတ်ကို ဆွဲယူလိုက်ကာ အီးမေးလ်မှတစ်ဆင့် ချက်ချင်း ပို့ပေးလိုက်လေ၏။

"ဘာရယ်နေတာလဲ။ ဒါက သေချာပေါက် အကျိုးအမြတ်ရမယ့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပဲ။ သူက ဘုရားစူး ကတ်ပြား အပိုင်းအစတစ်ခုရဲ့ ပိုင်ရှင်လေ။ ဘုရားစူး ကတ်ပြား တစ်ခုလုံးကို သူရဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အရမ်းများတယ်။ အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာ နင် နားလည်ပါတယ်"

ဂျူးရှင်းထူက စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အဆုံးအစမဲ့သော ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူမ၏ လေသံမှာလည်း ဗေဒင်ဆရာမ တစ်ဦးပမာ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

"ကံကြမ္မာက ငါ့ကို ပြောပြနေတယ်... အင်း... ကံကြမ္မာက ဘာမှ မပြောဘူး"

"ဒါပေမဲ့ တော်တော်တော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

————

အီးမေးလ်ဝင်စာကို ဖွင့်ကာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် အမည်းရောင် သက်သက်ဖြစ်နေသော ကတ်ပြားကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားလေ၏။

"မှောင်ခိုဈေးကွက်လို့ ခေါ်ပေမဲ့ ကတ်တစ်ခုလုံး အမည်းရောင်ဖြစ်နေဖို့တော့ မလိုပါဘူး။ ဒီအရာကို ဘယ်လို သုံးရမှာလဲ"

[မှောင်ခိုဈေးကွက် ဖိတ်စာကတ် - မှောင်ခို အရောင်းအဝယ် ပလက်ဖောင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အသုံးပြုသည်။]

[မှတ်ချက် - မင်္ဂလာပါ ချစ်မိတ်ဆွေ။ အရူးအမူး အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် ရထားမောင်းနှင်သူ များကို ဝန်ဆောင်မှုပေးမယ့် ဒီအထူး ပလက်ဖောင်းကို ငါ တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ ဒီမှာ မင်းဆီမှာ ရထားဒင်္ဂါး တွေရှိနေသရွေ့ ဘယ်လို အရောင်းအဝယ်မျိုးကိုမဆို ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး။ - ခရစ္စတင်းမှ]

စနစ် ၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို သူ ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ သူ၏ရှေ့ရှိ အလင်းမျက်နှာပြင်မှာ ကတ်ပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အမည်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် "မှောင်ခိုဈေးကွက်" ဟူသော စာလုံးများ ၎င်းအပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ကြိုဆိုပါတယ်။ လက်ရှိ အဖွဲ့ဝင်အဆင့် - ၁။ အဆင့် ၄ နှင့် အောက် ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။ အဖွဲ့ဝင်အဆင့် တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ပစ္စည်းများကို အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားပါ။ သေချာပေါက် ရထားဒင်္ဂါး များ အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက် ငွေဖြည့်သွင်းခြင်းလည်း ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကို အထူး အကြံပြုလိုပါသည်။]

"အဖွဲ့ဝင်အဆင့်တွေလည်း ရှိတာလား။ ဟူး... ဘာလို့များ ဒီလူကို ဓာတ်တိုင်မှာ ဆွဲကြိုးချပစ်ချင်စိတ် ပေါက်လာရတာလဲ"

စကားစရာမရှိအောင် ညည်းညူလိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်က သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူက ပစ္စည်းလာဝယ်တာ မဟုတ်ဘဲ လာရောင်းခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လောလောဆယ် သူ့ထံတွင် ရထားဒင်္ဂါး များများစားစား ရှိမနေခဲ့ပေ။

"ဘယ်လို အရောင်းအဝယ် လုပ်ရမလဲ။ အင်း... ဒီမှာလား။ ပစ္စည်းတွေကို အလိုအလျောက် စစ်ဆေးပြီး တန်ဖိုးဖြတ်ပေးတာလား။ တော်တော်လေး သုံးရလွယ်တာပဲ"

ထိုရွေးချယ်မှုကို သူ နှိပ်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် အချက်အလက်များက အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ။ တန်ဖိုးဖြတ် ဝန်ဆောင်မှု ၉၅၂၇ မှ ဝန်ဆောင်မှုပေးနေပါတယ်။ အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်လိုသော ပစ္စည်းကို ရထား စနစ်၏ ထိန်းချုပ်ရေး အလင်းမျက်နှာပြင်ရှေ့တွင် ထားရှိပေးပါ"

ကွေ့ရှီးဓား ကို မြှောက်ကာ အလင်းမျက်နှာပြင်ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေ၏။

"ဒီလိုလား"

မကြာမီမှာပင် အချက်အလက်သစ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တန်ဖိုးဖြတ်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ။ ပစ္စည်းအမည် - ကွေ့ရှီးဓား။ အဆင့် - ၆။ အကြံပြု ဈေးနှုန်း - ရထားဒင်္ဂါး ၃၀ ပြား"

"မှောင်ခို အရောင်းအဝယ် ပလက်ဖောင်းတွင် တင်ထားလိုပါသလား"

"တင်လိုက်ပါ"

"တင်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အရောင်းအဝယ် အောင်မြင်ပါပြီ။ ယခုအကြိမ်မှာ အဖွဲ့ဝင်၏ ပထမဆုံး အရောင်းအဝယ် ဖြစ်သောကြောင့် ဝန်ဆောင်ခ ငါးရာခိုင်နှုန်းကို ဖြတ်တောက်မည် မဟုတ်ပါ"

"ဒီလောက်တောင် မြန်တာလား"

သူ ရရှိလိုက်သော ရထားဒင်္ဂါး သုံးဆယ်ကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်မှာ စိတ်အခြေအနေ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေလေ၏။ အနုတ်လက္ခဏာ ဆောင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုဓားက ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ ရောင်းထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ မူလက အချိန်အတော်ကြာအောင် တင်ထားရမည်ဟု သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝန်ဆောင်ခ ငါးရာခိုင်နှုန်းဆိုတော့ သိပ်မဆိုးပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါ ပေးစရာလည်း မလိုဘူးလေ။ ဟေး... ဒီမှောင်ခိုဈေးကွက်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူက တော်တော် သဘောကောင်းတာပဲ"

ရဲချီယန်က ပိုက်ဆံများကို ပျော်ရွှင်စွာ ရေတွက်နေလေ၏။ ယခင် ကျန်ရှိနေသည်များနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ယခု သူ၏ထံတွင် ရထားဒင်္ဂါး လေးဆယ့်ခြောက်ပြား ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ရထားကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်အဆင့်မှာ အဆင့် ၂ သို့ တိုးလာခဲ့ကာ အဆင့် ၅ နှင့် အထက် ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရှုနိုင်ခွင့် ရရှိသွားလေတော့သည်။

သို့သော် ထိုပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများမှာ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အလွန် စျေးကြီးလှပေသည်။ ထိုငွေများဖြင့်ဆိုလျှင် အဆင့်နိမ့်ပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူကာ သူကိုယ်တိုင် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်လိုက်သည်ကမှ ပို၍ ကောင်းမွန်ဦးမည် ဖြစ်လေ၏။

ထို့အပြင် မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင်ပင် မီးစွဲကျောက်တုံး သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အတိုင်းအတာ ယူနစ်များ မရှိဘူးလား။

"ဝန်ဆောင်မှုအဖွဲ့၊ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ မီးစွဲကျောက်တုံး သို့မဟုတ် အတိုင်းအတာ ယူနစ်လိုမျိုး အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်းတွေ မရှိဘူးလား"

"ရှိပါတယ် အဖွဲ့ဝင်။ ရထား အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်း ဝယ်ယူခွင့်ကို ဖွင့်ရန်အတွက် အဖွဲ့ဝင်အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပါတယ်"

ကောင်းပြီလေ၊ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်အဆင့်က လုံလောက်အောင် မမြင့်မားသေးဘူးပေါ့။

ရဲချီယန်က ရုတ်တရက် အခြားတစ်ခုကို တွေးမိသွားချေသည်။

သူက ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ဒါဆိုရင် စိတ်စွမ်းအားတုံး တွေကို ကြည့်ဖို့အတွက်ရော ဘယ်အဆင့် လိုအပ်လဲ"

"အဆင့် ၅ ပါ"

အဲဒီလောက်တောင် မြင့်တာလား။

လက်ရှိ ပုံစံအရ အဖွဲ့ဝင်အဆင့် တစ်ဆင့်တိုးတိုင်း အဆင့် ၄ ထက် တစ်ဆင့်မြင့်သော ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရှုနိုင်ခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် စိတ်စွမ်းအား တုံး ဆိုသည်မှာ... အဆင့် ၈ ပစ္စည်းများနှင့် တူညီနေသည်ပေါ့။

ဤအချက်ကို သိရှိလိုက်ရပြီးနောက် အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ပုံစံကြမ်းကိုသာ ဖန်တီးနိုင်မည်ဆိုလျှင် မည်သို့သော ပုံစံမျိုး ထွက်ပေါ်လာမည်ကို ရဲချီယန် ပို၍ သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာလေတော့သည်။

သူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားချေပြီ။

မှောင်ခိုဈေးကွက် အရောင်းအဝယ်ကို ပြီးစီးပြီးနောက် ဖိတ်စာကတ်မှာ ရောမဂဏန်း "Ⅱ" ဟူ၍ ရွှေရောင် အပူခတ်နှိပ်ထားသော စာလုံးတစ်ခု ထပ်တိုးလာကာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

[မှတ်ချက် - မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်နိုင်မည့်အချိန်မှာ တစ်ရက် အကြာတွင် ဖြစ်ပါသည်။]

ဖိတ်စာကတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ရဲချီယန်က သမ်းဝေလိုက်လေ၏။

အိတ်ကပ်နာရီကို ဆွဲထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ ည ၁၀ နာရီ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တိကျစွာ ပြသနေပေသည်။

နေ့လယ်ခင်း တစ်ခုလုံး နှင်းတောင်ပေါ်တွင် ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားပြီးနောက် ထိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ခံစားချက်က နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ဖမ်းစားသွားလေတော့သည်။

"အရမ်း ငိုက်လာပြီ..."

အဆုံးအစမရှိသော လွင်တီးခေါင်ပြင် ကြီးရှိ ကြီးမားလှသော လမင်းကြီး၏ အကြည့်အောက်တွင် ရဲချီယန်မှာ သူ၏ ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လှဲလိုက်ကာ သူ၏ မျက်ခွံများ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာချေပြီ။

ယနေ့ညတွင် မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။

သို့သော် လူအတော်များများမှာမူ သူ့ကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ အိပ်ပျော်နိုင်ရန် ကံကောင်းမနေခဲ့ကြချေ။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် မှာ သွားရည်ကျမတတ် လဲလှယ်ရယူထားရသော ရထားဒင်္ဂါး နှစ်ဆယ်ပြားကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလေ၏။

သူမ၏ နောက်ဆုံး ဘူတာရုံတွင် ရတနာသေတ္တာ တစ်ခုမျှ မတွေ့ခဲ့ရသလို ရောင်းချနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ထုတ်ယူရောင်းချပြီးနောက်တွင်ပင် ရထားဒင်္ဂါး ၃၀ ပြား ပြည့်ရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"ဆယ်ပြားပဲ လိုတော့တာကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ..."

သူမတွင် ရောင်းစရာ ဘာဆိုဘာမျှ အမှန်တကယ် ကျန်မနေတော့ချေ။ ကျန်ရှိနေသည်များမှာ သူမ မဖြစ်မနေ သိမ်းထားရမည့် မရှိမဖြစ် ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ရောင်းချ၍ မရနိုင်ပေ။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင်...

သူငယ်ချင်းစာရင်းထဲမှ အမည်တစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် မှာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သီးသန့် ချက်ဘောက်စ် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်လေ၏။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် - "ရှိလား"

မကြာမီမှာပင် တစ်ဖက်မှ အကြောင်းပြန်လာခဲ့သည်။

ကျောက်လင် - "ဘာကူညီပေးရမလဲ။ လောလောဆယ် ကျွန်မဆီမှာ ရောင်းစရာ သရေစာတွေ၊ တစ်ကိုယ်ရေသုံး ပစ္စည်းတွေ မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒါတွေ ဝယ်ချင်လို့ဆိုရင်တော့ မေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး"