အခန်း (၈၉-၉၀)

အခန်း ၈၉ ထူးခြားနေတာလား

ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ် ကင်းမဲ့နေသော လက်နက်တစ်ခု။

အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး တည်ရှိနေခြင်းက ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ဆက်လက်ရှင်သန်ရန် သူ့အတွက် သတ္တိအနည်းငယ် ပိုမိုရရှိစေခဲ့လေ၏။

အနည်းဆုံးတော့ ဤကမ္ဘာသို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေခဲ့သော စီနီယာ ရထားမောင်းနှင်သူ များနှင့် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ဆုံတွေ့ခဲ့လျှင်တောင် သူက လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမဲ့နေမည် မဟုတ်တော့ချေ။

အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး မှာ ဘုရားစူး ကတ်ပြား မှလွဲ၍ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ဝှက်ဖဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အခြားသော အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ဆုလာဘ်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ လောလောဆယ်တွင် ရပ်နားချိန် ၅ နာရီ တိုးမြှင့်ခြင်းကိုသာ သူ ဝယ်ယူလိုက်လေ၏။

ဒရမ်ပုံစံ အဝတ်လျှော်စက်နှင့် ရထား လက်နက်ကိရိယာ အသစ်တို့ကိုမူ ယာယီ ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။

သူ့ထံတွင် ရထားဒင်္ဂါး များများစားစား ရရှိလာပြီးနောက်မှ ဝယ်ယူမည်ဆိုလျှင်လည်း နောက်ကျမည် မဟုတ်သေးပေ။

သူ့ထံတွင် ရထားဒင်္ဂါး ၂၆ ပြား ကျန်ရှိနေသေး၏။

"ဒါက လုံးဝကို မလုံလောက်သေးတာပဲ..."

သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပါက ယခုအချိန်တွင် ရထားဒင်္ဂါး များကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်နေသော နေရာများ များပြားလွန်းနေချေပြီ။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမည်ဆိုပါက အနှေးနှင့်အမြန်ပင် သူ လူမွဲစာရင်း ခံရတော့မည် ဖြစ်လေ၏။

"သူဖုန်းစား တစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာပါပဲလေ... ဟူး... ဘာလို့များ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ရွေးချယ်စရာတွေ အကုန်လုံးက ဒီလောက်တောင် စျေးကြီးနေရတာလဲ"

သို့သော်လည်း စျေးပေါသော အမှိုက်များကိုသာ သူ့အား ပေးမည်ဆိုလျှင်လည်း သူ သေချာပေါက် ကျေနပ်နေမည်တော့ မဟုတ်ချေ။

သူက စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်စွာဖြင့် အပူချိန်ထိန်း ရထားတွဲ သို့ ပြန်လာခဲ့လေ၏။

ယနေ့မှာ တတိယမြောက်နေ့ ဖြစ်ပြီး တစ်ဇုန်တည်းရှိ ရထားမောင်းနှင်သူ အများစု ဘူတာရုံ မှ ထွက်ခွာရမည့် အချိန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဘူတာရုံသို့ မရောက်မီ ရဲချီယန်က အများသုံး ချက်ဘောက်စ် ကို ခေါ်ယူလိုက်ကာ ဆက်လက် ချောင်းကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ အနည်းငယ် အံ့ဩစရာကောင်းသော မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

[ညီအစ်ကိုတို့... ညီအစ်ကိုတို့ သိကြလား]

[ငါတို့ မသိဘူး]

[သွားစမ်းပါ အပေါ်ကကောင်၊ လာရှုပ်မနေနဲ့။ ငါက ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှာ ရောက်နေတာ။ မနေ့ညက အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်း တစ်စုက မြို့တော်ရဲ့ အထက်ပိုင်း ငွေတိုက်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ပစ္စည်းတချို့ကို ခိုးသွားကြတယ်။ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ခိုးဖို့လို့ ကြားတာပဲ]

[ကြားရုံတင်မကဘူး ငါ ကိုယ်တိုင်တောင် မြင်ခဲ့တာ။ တောက်... မနေ့ညက ငါ တော်တော်လေး လန့်သွားတာပဲ။ မင်းတို့ သိလား... အဲဒီ ကောင်းကင်တမန် တွေကို မြင်လိုက်ရတော့ ငါ တကယ်ကြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်သွားပြီလို့တောင် ထင်လိုက်မိတာ]

[ကောင်းကင်တမန် တွေ... ဒဏ္ဍာရီထဲက ကောင်တွေလိုမျိုးလား]

[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အရမ်းကို လှပတာပဲ။ အဲဒီ ကောင်းကင်တမန် တွေက ရထားတစ်စင်းကို ဝိုင်းရံထားပြီး အစိုးရရှေ့နေကြီး တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ။ ကျွတ်... ကျွတ်... ကျွတ်... တော်တော်လေး အခြေအနေ ဆိုးရွားခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ လူတွေလည်း အများကြီး သေသွားတယ်တဲ့]

[ဒီအကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းက လူတွေက ဘာကို လိုချင်နေကြမှန်းကို ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ကို ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့ နေထိုင်စရာ နေရာတွေ ပံ့ပိုးပေးထားတာ အထက်က လူကြီးတွေဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲလေ။ သူတို့က တကယ်ကို လူဆိုးတွေပဲ]

[ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့ နေထိုင်စရာ ပံ့ပိုးပေးတယ်ပေါ့။ ဟားဟား... မင်းတို့ သိလား။ မနေ့က တိုက်ပွဲကြောင့် နေရာတစ်ခုလုံး တိုက်ရိုက် ပျက်စီးသွားတာလေ။ အဲဒီနေရာက ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ရဲ့ အောက်ခြေရပ်ကွက် ဖြစ်ပြီး အဲဒီမှာ ကျရှုံးသွားတဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တွေနဲ့ ပြည့်နေတာ]

[ရှူး... အပေါ်ကကောင် ရူးနေတာလား။ မင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထဲ မဝင်ရသေးဘူးလား။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက လူကြီးတွေက အောက်ခြေရပ်ကွက် အကြောင်း ဘာတစ်ခုမှ မဟဖို့ ပြောထားတယ်လေ။ မင်းသေချင်ရင်လည်း ဇုန်ထဲက လူအားလုံးကို ဆွဲမသွင်းနဲ့]

ကောင်းကင်တမန် တွေတဲ့လား။ အကြမ်းဖက် အဖွဲ့အစည်းလား။ လုယက်မှုတဲ့လား။

ရဲချီယန် ချက်ချင်းပင် လူတစ်ယောက်ကို တွေးမိသွားချေပြီ။

"ရှာယာ လား။ ဒါကြောင့်မို့ သူမက မြို့ထဲကို ဝင်ပြီး လာမတွေ့နိုင်ခဲ့တာပေါ့။ သူမက ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ရဲ့ အစိုးရရှေ့နေ နဲ့ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရတာကိုး။ ကောင်းကင်တမန် တွေဆိုတာ... ကတ်ပြား အစီအစဉ်တွေများလား"

သူ၏ နတ်ဆိုး ကတ်ပြား ကလည်း နတ်ဆိုးများကို အမှန်တကယ် ဆင့်ခေါ်နိုင်ကြောင်းကို သူ တွေးမိသွားလေ၏။

သို့ဆိုလျှင် ကောင်းကင်တမန် ကတ်ပြား တွေသာ ရှိနေခဲ့ပါက ၎င်းတို့က ကောင်းကင်တမန်များကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခြင်းမှာလည်း အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

ဒီရွှီ အဖွဲ့အစည်း ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဂျူးရှင်းထူ ထံမှ ရှာယာ ၏ ကတ်ပြား အစီအစဉ်မှာ ကောင်းကင်တမန် ကတ်ပြား ဖြစ်ကြောင်း သူ ကြားခဲ့ရသည်ကို မှတ်မိနေလေ၏။

ရဲချီယန်၏ သိချင်စိတ်များ တောက်လောင်လာချေပြီ။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သူ အနည်းငယ် သိချင်နေကာ ကျောက်လင် ထံမှ ရရှိထားသော အာလူးကြော်ထုတ် တစ်ထုတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ချက်ဘောက်စ် တွင် အရသာခံကာ ဆက်လက် ချောင်းကြည့်နေလိုက်လေတော့သည်။

သို့သော် ထိုသူ၏ သတိပေးချက်အပြီးတွင် မည်သူကမျှ အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ထပ်မံ မျှဝေခြင်း မရှိတော့သဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။

ချက်ဘောက်စ် ကို သူ ပိတ်တော့မည့် အချိန်တွင်ပင် သူ၏ သူငယ်ချင်းစာရင်းထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ထံသို့ မက်ဆေ့ချ် တစ်စောင် ပို့လာခဲ့လေ၏။

ကျောက်လင် - [... ဒီနေ့ လူတစ်ယောက်က ညီမဆီကနေ ရထားဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား လာချေးပြီး ဒါကို အပေါင်ပေးသွားတယ်။ ညီမ ရှုံးမသွားလောက်ဘူး မဟုတ်လား]

သူမ ပို့လိုက်သော မျက်နှာပြင်မှတ်တမ်း ဓာတ်ပုံကို ကြည့်ပြီးနောက် ရဲချီယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသွားလေတော့သည်။

ဒီဖုန်းလေးက ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတာလဲ။

ရဲချီယန် - [မင်း မရှုံးပါဘူး။ ရထားအပြင်ဘက်မှာ စနစ် ကို သုံးလို့ရတယ်ဆိုတာ ချက်ဘောက်စ် နဲ့ ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း လောက်ပဲ သုံးလို့ရရင်တောင်မှ အတော်လေး အသုံးဝင်ပါတယ်။ ဒါနဲ့... မင်းဆီကနေ ဘယ်သူက လာချေးသွားတာလဲ]

[အစ်ကိုတို့ ညီမတို့နဲ့ တစ်ဇုန်တည်းက မိန်းကလေး တစ်ယောက်လေ၊ သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ရှန်ကွမ်း တဲ့၊ နာမည်က ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် တဲ့။ သူ့နာမည်က ညီမနာမည်ထက် အများကြီး နားထောင်လို့ ကောင်းတာပဲ။ သူက ကောက်ကျစ်တဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်က သူ့ကို မီးစွဲကျောက်တုံး ရောင်းပေးမလို့တဲ့။ ဟူး... အားကျလိုက်တာ။ ကောက်ကျစ်တဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ယောက်ကများ ညီမကို မီးစွဲကျောက်တုံး လာရောင်းရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ]

အမှုမှန် ပေါ်ပေါက်သွားချေပြီ။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် က ထိုကျောက်တုံးကို ဝယ်ရန်အတွက် ကျောက်လင် ထံမှ ငွေချေးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

ဒီကမ္ဘာကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကျဉ်းမြောင်းနေသလို ခံစားရတာလဲ။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်ပုံရပေသည်။

မူလ ဇုန် E-3 တွင် ဒသမမြောက် ဘူတာရုံ အပြီး၌ လူတစ်ထောင်ကျော်ခန့်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လေ၏။ ဤလူများထဲတွင် မည်သူက စွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီး မည်သူက အသုံးမကျဘူးဆိုသည်ကို လူတိုင်းက ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေကြပေသည်။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် နှင့် ကျောက်လင်တို့ အဆက်အသွယ် ရှိနေခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စသာ ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ကျောက်လင် မသိနိုင်သောအရာမှာ အကယ်၍ သူမသာ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်ကို ထို ရထားဒင်္ဂါး ဆယ်ပြားအား မချေးခဲ့ပါက မီးစွဲကျောက်တုံး ဝယ်ယူခွင့်ကို ရရှိမည့်သူမှာ သူမပင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဆိုသည့် အချက်ပင်။

ပြီးတော့... ကောက်ကျစ်တဲ့ ကုန်သည်ဆိုတာက ဘာကြီးလဲ။

သူက စိတ်ကောင်းရှိတဲ့ ရောင်းချသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

"ငါ သူ့ကို ပြောပြလိုက်သင့်သလား"

ရဲချီယန်က အနည်းငယ် နောက်ပြောင်လိုသော စိတ်ကူးဖြင့် တွေးတောလိုက်လေ၏။

"ထားလိုက်ပါတော့"

သူက တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ဆက်လက် ပုတ်နေလိုက်သည်။

[ပြီးခဲ့တဲ့ ဘူတာရုံ မှာ မင်းရဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုကရော ဘယ်လိုနေလဲ။ ကံကောင်းတဲ့ ပလက်ဖောင်း လား]

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်မို့ နောက် ဘူတာရုံ တွင် ကံကြမ္မာမှာ အရင်ကထက် ပို၍ ကောင်းမွန်သင့်ပေသည်။

ကံဆိုးမှုနှင့် ကံကောင်းမှုကြားတွင် ရှိနေသော ဤအမျိုးသမီးမှာ ပြီးခဲ့သော ဘူတာရုံ တွင် အများအပြား ရရှိခဲ့သင့်ပေသည်။

[အဆင်ပြေပါတယ်... အဆင့် ၃ ပစ္စည်း ခြောက်ခုနဲ့ ရထားဒင်္ဂါး နည်းနည်းရယ်၊ ပြီးတော့ သယံဇာတ နည်းနည်းပါးပါးရယ်ပါ။ သိပ်ပြီးတော့လည်း မများပါဘူး]

သူမ ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်ငြားလည်း သူမ၏ စကားလုံးများထဲမှ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကြွားဝါချင်စိတ်တို့ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

[မင်း ရောင်းချင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခုများ ရှိလား]

[ရှိတယ်]

မျက်နှာပြင်မှတ်တမ်း ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ရောက်ရှိလာလေ၏။

[အဆင့်မြင့် ကော်ဖီစေ့များ (အဆင့် ၃)]

[ဖျော်သောက်ပြီးနောက် စိတ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။]

[ဒါက ကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ စိတ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုက အရမ်းနှေးတာပဲလေ။ အရင်က ကံဆိုးတဲ့ ပလက်ဖောင်း တစ်ခုမှာ ညီမ မိန်းမသရဲ တစ်ကောင်ရဲ့ ခြောက်လှန့်တာကို ခံလိုက်ရလို့ စိတ်စွမ်းအားတွေ အများကြီး ကျသွားခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒါ ပြန်ပြည့်ဖို့ နှစ်ရက် သုံးရက်လောက်တောင် အချိန်ယူလိုက်ရတာ။ ဒီကော်ဖီစေ့တွေနဲ့ဆိုရင်တော့ ပြန်ပြည့်ဖို့ နှစ်ရက်လောက်ပဲ အချိန်ယူရတော့မှာ]

ဟင်...

စိတ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုက အရမ်း နှေးတယ်ပေါ့။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အချက်အလက်ကို သူ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ရထားကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ပြီးနောက် ၅၀ မှတ်မှ တစ်နာရီခန့်အတွင်း ၇၀ မှတ်အထိ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာခဲ့ချေပြီ။

ဗိုက်စင်သီး ကို စားသုံးခြင်းက ဤအရာအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သော်ငြားလည်း ၎င်းကို မစားလျှင်တောင်မှ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးရန် နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့် အချိန်ယူရမည် မဟုတ်ပေ။ ဟုတ်တယ်မလား။

[မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှု အရှိန်က ဘယ်လောက်မြန်လဲ]

[လူတိုင်းက အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်နေ့ကို အများဆုံး ၃၀ မှတ်ပဲ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးနိုင်တာလေ။ အဲဒါကလည်း စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေမှပဲ ရတာ။ အကယ်၍ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဘူးဆိုရင် စိတ်စွမ်းအား ပြန်ပြည့်တာကိုလည်း ထိခိုက်စေတယ်။ အစ်ကိုချီယန်... အစ်ကိုကရော ဘယ်လိုလဲ။ အစ်ကို့ဟာက တခြားလူတွေနဲ့ မတူဘူးလား]

၃၀ မှတ်တဲ့လား။ အဲဒီလောက်လေးပဲလား။

[ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး၊ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ငါတို့နဲ့များ ကွာခြားမလားဆိုပြီး သိချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ ဒီကော်ဖီစေ့တွေကို ကိုယ့်ဘာသာ သုံးဖို့ မချန်ထားဘူးလား]

[ညီမဆီမှာ နောက်ထပ် တစ်ထုတ် ရှိသေးတယ်]

[ဒါဆို ရထားဒင်္ဂါး ၆ ပြားနဲ့ ဘယ်လိုလဲ]

[သဘောတူတယ်]

ကော်ဖီစေ့များကို ရရှိပြီးနောက် ရဲချီယန်၏ အတွေးများမှာ လုံးဝ အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေမိလေ၏။

အကယ်၍ ၎င်းက ပါရမီကြောင့်ဆိုလျှင်။

ကျောက်လင် ထံမှာလည်း ပါရမီစွမ်းရည် ရှိနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား။

အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ကများ ထူးခြားနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သူကိုယ်တိုင်ကပဲ ထူးခြားနေလို့လား။

အခန်း ၉၀ ဆယ့်နှစ်ခုမြောက် ဘူတာ။ နဂါး၏ ရတနာဂူ

သူက ရေနွေးကြိုကာ ကော်ဖီဖျော်လိုက်လေ၏။

ဝေါလီ က ကော်ဖီဖျော်နည်းကို သင်ယူလိုက်ပြီး ရဲချီယန်ထံသို့ ယူဆောင်လာပေးလေသည်။

"ကျေးဇူးပဲ ဝေါလီ၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်း ခါးလွန်းနေတယ်။ ငါက အချိုကဲတဲ့ ကော်ဖီကိုပဲ ပိုကြိုက်တာ..."

လူတွေက အခက်အခဲ မရှိတဲ့အခါ အခက်အခဲတွေကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေတတ်ကြလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ရဲချီယန် ကတော့ ထိုလူများထဲမှ တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သူက သကြားဖြူများ ထည့်ကာ ပျော်ဝင်သွားသည်အထိ မွှေလိုက်ရာ မူလ ခါးသက်မှုများမှာ အချိုဓာတ်ဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား အစားထိုးခံလိုက်ရလေတော့သည်။

"ဒီလိုမှ ပိုကောင်းတာ"

အချိန် - ၁၂:၃၀:၀၀

ယနေ့ ရာသီဥတု - သာယာသည်။

ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ မှာ ဤအချိန်တွင် စတင် အသက်ဝင်လာခဲ့ချေပြီ။

ဘူတာရုံ ရွေးချယ်စရာများက ရဲချီယန် ၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

[အောက်ပါ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုမှ ရပ်နားမည့် ဘူတာရုံ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပါ။]

[ဘူတာရုံ ၁ - ဂေါ်ဘလင် ဘုရင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မြို့တော် (အဆင့် ၆ သတ်ဖြတ်ခြင်း ပလက်ဖောင်း )]

[ဘူတာရုံ ၂ - နဂါး၏ ရတနာဂူ (အဆင့် ၆ တာဝန် ပလက်ဖောင်း )]

"ဘာလို့ ဂေါ်ဘလင် တွေ ထပ်ပါလာပြန်တာလဲ"

ရွေးချယ်ရန်အတွက် ဘူတာရုံ နှစ်ခု၏ အမည်များကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန် မှာ စကားစရာမရှိအောင်ပင် နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်မိလေတော့သည်။

"ဘူတာရုံ ၂ ကို ရွေးမယ်၊ နဂါး၏ ရတနာဂူ ပေါ့"

ရတနာဂူ - ဒီနာမည်ကို ဘယ်လိုပဲ ကြားကြား ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရနိုင်မယ့် ဘူတာရုံ မျိုးနဲ့ မတူဘူးလေ။ ဂေါ်ဘလင် တွေနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ ဘယ်အရာထက်မဆို အများကြီး ပိုကောင်းမယ့်ပုံပဲ။

နဂါးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့...

အကယ်၍ နဂါးတစ်ကောင်သာ တကယ်ရှိနေခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုဒဏ္ဍာရီလာ မကောင်းဆိုးဝါး နှင့် သူ၏ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး တို့ကြားတွင် မည်သူက ပို၍ အစွမ်းထက်မည်ကို ရဲချီယန် အမှန်တကယ် သိချင်နေမိလေ၏။

မည်သူက အနိုင်ရရှိသွားမည် ဆိုသည်ကိုတော့ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မလိုတော့ချေ။

[ဘူတာရုံ ရွေးချယ်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ။]

[ကျေးဇူးပြု၍ နေရာတွင် ထိုင်ကာ မြဲမြဲကိုင်ထားပါ။ အရှေ့ရှိ ဆယ့်နှစ်ခုမြောက် ဘူတာမှာ...]

[နဂါး၏ ရတနာဂူ ဖြစ်ပါသည်။]

နောက်ဆုံး မိနစ် ၃၀ မှာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားလေ၏။

အရှေ့ဘက်တွင် ပုံပျက်နေသော အာကာသ လှိုင်းဂယက်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

အမည်မသိ နေရာလွတ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

မှောင်မိုက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ၎င်းမှာ မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း မသဲမကွဲ မြင်တွေ့နိုင်လေ၏။

အထက်မှ အရည်စက်များ ကျဆင်းလာကာ ရထား၏ အမိုးပေါ်သို့ တောက်... တောက် ဟူသော အသံများဖြင့် ကျရောက်နေလေတော့သည်။

[လက်ရှိ ဘူတာ - နဂါး၏ ရတနာဂူ]

[ရပ်နားချိန် ရေတွက်မှု - ၁၄:၅၉:၅၉]

[ကံကောင်းပါစေ။]

[ဤဘူတာ၏ အခြေအနေ - အန္တရာယ်ရှိသည်။]

သူက ရထားပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်လေ၏။ မလှမ်းမကမ်းတွင် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် မြစ်တစ်စင်း ရှိနေပေသည်။

မြစ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင်မူ လူသားတို့၏ အရိုးစုများနှင့် ခွဲခြား၍မရသော အရိုးအချို့မှာ အဆောက်အအုံ ဆောက်သည့် တုံးလေးများကဲ့သို့ ပုံပုံကျနေချေသည်။

ရတနာလား။ နဂါးလား။

သူ တစ်ခုမှ မတွေ့ရသေးပေ။

"တာဝန် ရဲ့ ပစ်မှတ်က..."

သူ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်နေစဉ်မှာပင် မြစ်ညာဘက်မှ လှေငယ်လေး တစ်စင်း မျောပါလာလေ၏။

ထိုလှေပေါ်တွင် ခေတ်ဟောင်း မျက်နှာဖုံးအပြည့်ပါ သံခမောက်များကို ဆောင်းထားသော စစ်သည်တော် အချို့ ရပ်နေကြပေသည်။

ထိုစစ်သည်တော်များက အလယ်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ကာကွယ်ပေးထားကြလေ၏။

ရထားကို မြင်သောအခါ သူတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က သူ၏ သံခမောက်ကို ချွတ်လိုက်ကာ အလယ်ရှိ အမျိုးသမီးကို တစ်ခုခု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေ၏။

လှေငယ်လေးမှာ ကမ်းစပ်တွင် ဆိုက်ကပ်သွားချေပြီ။

သံခမောက် ချွတ်ထားသော စစ်သည်တော်က ရထားရှိရာသို့ ပြေးလာလေတော့သည်။

ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...

ရထားတံခါးကို သူ ခေါက်လိုက်လေ၏။

"တစ်ဆိတ်လောက်... ခင်ဗျားက ဘုရားကျောင်း က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ တမန်တော်များလား"

တမန်တော်တဲ့လား။

ဒါက ဒီဘူတာမှာ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနှင့် သရုပ်များလား။

ရဲချီယန် က ရထားပြတင်းပေါက်ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ကာ တံခါးဝရှိ စစ်သည်တော်အား လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေ၏။

"ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

စစ်သည်တော်မှာ ခဏမျှ အေးခဲသွားပြီးနောက် ရဲချီယန် ၏ အရှေ့သို့ ရောက်လာကာ သူ့ကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်လေတော့သည်။

"ခင်ဗျားက... တမန်တော်လား"

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

ရဲချီယန် က ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေ၏။

"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဒင်္ဂါးပြားတွေကို အသုံးပြုပြီး ရထား လို့ ခေါ်တဲ့ ဧရာမ ယာဉ်ကြီးကို ဆင့်ခေါ်ပြီး စီးနင်းနိုင်တာ... ဟုတ်တယ်... ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ရထားကြီးပဲ။ ခင်ဗျားက သေချာပေါက် နတ်ဘုရားတွေရဲ့ တမန်တော်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဒင်္ဂါးပြားတွေတဲ့လား။

ရဲချီယန် က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်လေ၏။

"ဒင်္ဂါးပြားတွေက ဘယ်မှာလဲ"

"ဒီမှာပါ"

သူ ပြောတာ မှန်နေသည်။

စစ်သည်တော်က ရထားဒင်္ဂါး တစ်ဆယ့်ငါးပြား အပြည့်ပါဝင်သော ငွေအိတ်လေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။ ထိုအရာများကို သူတို့က နတ်ဘုရားများ၏ ဒင်္ဂါးပြားများဟု ခေါ်ဆိုကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

များပြားလှသော ဘူတာရုံ ကမ္ဘာများတွင် ရထားနှင့် ရထားဒင်္ဂါး များမှာ ဤဒေသခံများအတွက် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော အရာများ မဟုတ်ပုံရပေ။

သူတို့သည် ရထားဒင်္ဂါး များကို အသုံးပြု၍ သူ့ကဲ့သို့သော ရထားမောင်းနှင်သူ များကို ဤကမ္ဘာများဆီသို့ပင် ဆင့်ခေါ်နိုင်ကြလေ၏။

"မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

စစ်သည်တော်က ငွေအိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။ ရဲချီယန် မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ ငွေအိတ်ကို ယူ၍ စနစ် ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ၊ တစ်ဆယ့်ငါးပြားစလုံးမှာ ရထားဒင်္ဂါး အစစ်များသာ ဖြစ်နေချေသည်။

ဤအရာမှာ တကယ်ကို ရှားပါးလှပေသည်။

သူက ဘူတာရုံ သို့ ရောက်ခါစသာ ရှိသေးပြီး ဘာမှ မလုပ်ရသေးသော်လည်း ဤမျှလောက် များပြားစွာ ရရှိနေပြီ ဖြစ်လေ၏။

"ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ ဒါနဲ့... ငါ့ကို ဘာလုပ်ပေးစေချင်လို့လဲ"

ငွေကို လက်ခံပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ ဒီအတိုင်းတော့ နေနေ၍ မဖြစ်ပေ။

ရဲချီယန် ၏ အကြည့်က စစ်သည်တော်များ အကြားရှိ အမျိုးသမီးထံသို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

"သူမကြောင့်လား"

စစ်သည်တော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ထိုဘက်သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် စတင် ရှင်းပြလေတော့သည်။

"နတ်ဆိုး နဂါးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မင်းသမီးကို ဖမ်းသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့က မင်းသမီးကို ကယ်တင်ဖို့ ရန်ဒဲလ် မြို့စားနယ် က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ပါ။ နဂါး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မင်းသမီးကို သူ့ရဲ့ ဂူထဲကနေ အောင်မြင်စွာ ခေါ်ထုတ်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်းရှာဖို့ပဲ လိုတော့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းပေါ်မှာ အန္တရာယ်တွေ အရမ်းများတယ်။ နဂါး မရှိရင်တောင်မှ တခြား မကောင်းဆိုးဝါး တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အဖွဲ့က မူလက လူသုံးရာ ရှိခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲဒါကြောင့် မင်းသမီးက သူမကိုယ်တိုင် ယူလာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဒင်္ဂါးပြားတွေကို ထုတ်ပြီး အကူအညီတောင်းဖို့ ခင်ဗျားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရတာပါ။ တမန်တော် သခင်ကြီးအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဒီနဂါးဂူထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

နဂါးနဲ့ မင်းသမီးတဲ့လား။

တကယ်ကို ဂန္ထဝင်မြောက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းသွားပါလား။

ဒါက တာဝန် လား။

မဟုတ်သေးဘူး၊ အရင်က အတွေ့အကြုံတွေအရဆို ချက်ချင်း ပေါ်လာတဲ့ တာဝန် တွေ အားလုံးက အပေါ်ယံ သက်သက်ပဲ။ အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက် တာဝန် ကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုရင် သူ့ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရမှာပဲ။

ထိုမင်းသမီးမှာ အခြားသူများ၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာလေ၏။

သူမက ထူးထူးခြားခြား လှပမနေသလို ရုပ်ဆိုးလွန်းခြင်းလည်း မရှိပေ။ သာမန်ရုပ်ရည်သာ ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုလားတော့ မသိ၊ မင်းသမီးက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ခဏမျှ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်တွေတဲ့လား။

လူသားတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်တွေ ဖြစ်နိုင်လို့လား။

ရဲချီယန် က သူ၏ အကဲခတ်နိုင်စွမ်းကို ယုံကြည်လေ၏။ ဤမင်းသမီးတွင် တစ်ခုခုတော့ ပြဿနာ ရှိနေပုံရပေသည်။

"တမန်တော် သခင်ကြီး... မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်မက ရန်ဒဲလ် မြို့စားနယ် ရဲ့ တတိယမြောက် မင်းသမီး ဖာရာနီအာပါ။ လာရောက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေက တကယ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါက တမန်တော်ကြီးရဲ့ ရထားလား။ တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်တာပဲ"

ရဲချီယန် က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေ၏။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းတို့ကို ဒီနေရာကနေ ငါ ပို့ပေးပါ့မယ်။ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ"

သူက ရထားပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

ရဲချီယန် က ခါးကိုင်းကာ ဝေါလီ ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်လေ၏။

သူက ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။

ရတနာရှာဖွေရေး မုဒ် အသက်ဝင်သွားချေပြီ။ ဝေါလီ က ၎င်း၏ စက်လက်တံကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ ရတနာများကို သေချာပေါက် ရှာဖွေတွေ့ရှိမည် ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်လေ၏။

"သတိထားနော်။ ဒီထဲမှာ နဂါးတစ်ကောင် ရှိတယ်"

သူ ရထားပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါ စစ်သည်တော်များနှင့် ဖာရာနီအာ တို့က အသံကြားသဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ထားသော ရဲချီယန် ရထားပေါ်မှ ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချေပြီ။

သူက ရထားတံခါးကို ပိတ်ရန် နောက်သို့ လှည့်လိုက်ကာ ကင်းစောင့် နှင့် စောင့်ကြည့်ရေးစက် မုဒ် နှစ်ခုစလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်လေတော့သည်။

"ဟင်..."

သူက ကင်းစောင့် ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ရပ်တန့်စေလိုက်လေ၏။

စစ်သည်တော်များ အကြားရှိ မင်းသမီးကို သူက ရယ်ချင်နေသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရန်သူတဲ့လား... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

မင်းသမီးထံတွင် ရန်လိုမှုများ ရှိနေပေသည်။

ရဲချီယန် က ၎င်းကို အသံထွက်၍ မပြောခဲ့ပေ။ ဤဘူတာရှိ အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက် တာဝန် ကို ဤမင်းသမီး ဖာရာနီအာ ထံမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိသင့်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

"တမန်တော်ကြီး... ဘာလုပ်နေတာလဲ"

သံခမောက် ချွတ်ထားသော စစ်သည်တော်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေတော့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ကို ခင်ဗျားနဲ့အတူ ရထားပေါ် တက်ခိုင်းပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့..."

ရဲချီယန် က သူ၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်လေ၏။

"ရထားက ဒီမှာပဲ ကျန်နေခဲ့လိမ့်မယ်။ အခုကစပြီး ငါ မင်းတို့နဲ့အတူ လမ်းလျှောက်လိုက်ခဲ့မယ်"