← Chapters

အခန်း (၄၅-၄၆)

Vol. 5 Ch. 45-46

အခန်း (၄၅-၄၆)

Vol. 5 Ch. 45-46

အခန်း (၄၅) စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာန အကြီးအကဲ

​လင်မြို့တော်၏ အဝင်ဝတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်စု ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အေးစက်ပြီး ခန့်ညားလှပေသည်။

​ထိုကျင့်ကြံသူအုပ်စုမှာ သိသိသာသာပင် နှစ်ဖွဲ့ကွဲနေသည်။ တစ်ဖွဲ့ကို အကြီးအကဲ တုဟိုင်ထျန်းက ဦးဆောင်ပြီး ကျန်တစ်ဖွဲ့ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာန အကြီးအကဲ ရဲ့ရန်ချိုးက ဦးဆောင်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အတူတူ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သီးခြားစီပင် ခွဲခြားရပ်တည်နေကြသည်။

​တုဟိုင်ထျန်း၏ အရပ်အမောင်းမှာ ရှည်လျားပြီး ပိန်ပါးသည်။ ဆံပင်ဖြူတိုတိုနှင့် သပ်ရပ်သော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေးကွာနေပုံရသဖြင့် သူ မည်သည်များ တွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရဲ့ရန်ချိုးမှာ အရပ်ပုပြီး ဖိုသီဖတ်သီ ဖြစ်နေသည်။ အခြားအကြောင်းရင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် သူကျင့်ကြံသော ပညာရပ်ကြောင့်လား မသိသော်လည်း သူ၏ အသားအရေမှာ မည်းနက်ပြီး စိမ်းဖျော့ဖျော့ ဖြစ်နေသဖြင့် အလွန်ပင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သူစိမ်းများကို အနားမကပ်ရန် သတိပေးနေသည့်အလား အသက်ရှူကျပ်စေသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

​သူသည် တုဟိုင်ထျန်းနှင့် ပုခုံးချင်းယှဉ်ကာ လင်မြို့တော်ထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်လာပြီး သူတို့နောက်တွင်လည်း နောက်လိုက်များ အသီးသီး ပါလာကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ မြူတိမ်ဆောင်၏ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည်။ ရဲ့ရန်ချိုးက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာနကို တာဝန်ယူရပြီး တုဟိုင်ထျန်းကမူ ပြင်ပတိုက်ခိုက်ရေးများကို တာဝန်ယူကာ သူ၏လူများကို ဦးဆောင်ပြီး ရန်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ခြင်းများအား မကြာခဏ လုပ်ဆောင်ရသူဖြစ်သည်။

​ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုနှစ်ဖက်စလုံးမှာ မည်သည့် ဆက်ဆံရေးမျှ မရှိကြပေ။ သို့သော်လည်း တုဟိုင်ထျန်း၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးဦးက အမှားလုပ်ခဲ့လျှင် ရဲ့ရန်ချိုးမှာ အပြစ်ပေးပိုင်ခွင့် အာဏာရှိပေသည်။

​မြူတိမ်ဆောင်၏ အရေးအကြီးဆုံးသော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲဖြစ်သည့်အလျောက် ရဲ့ရန်ချိုးသည် မျက်နှာမလိုက်ဘဲ တရားမျှတသူအဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။ မည်သူမဆို အမှားကျူးလွန်ပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်သွားလျှင် ထိုသူမှာ မည်သည့်အကြီးအကဲ၏ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်နေပါစေ သူက ထိုက်တန်သော အပြစ်ဒဏ်ကို ပေးမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သူ့မျက်နှာကိုမျှ ထောက်ထားမည်မဟုတ်သလို နန်းဆောင်ဒုတိယသခင် နှစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ထံမှ အခွင့်ထူးတောင်းခံရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

​ထို့ကြောင့် ရဲ့ရန်ချိုး၏ ကြောက်စရာကောင်းသော နာမည်မှာ မြူတိမ်ဆောင်အတွင်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နေသည်။ နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ မရောက်ရန် ထိတ်လန့်နေကြသည်။

​"အကြီးအကဲရဲ့... လင်မိသားစုရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျား ဘာတွေတွေးနေလဲ" တုဟိုင်ထျန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

​လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဖုန်းမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ဖုန်းပင်ကိုယ်တိုင် မြူတိမ်ဆောင်သို့ လာရောက်ပြီး လင်မိသားစုသည် နတ်ဆိုးဝံပုလွေတောင်ရှိ ကျောက်တွင်း၌ ရေခဲပြင်နန်းတော်နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့သဖြင့် ဖုန်းမိသားစုနှင့် ကောင်းမိသားစုဝင်များအားလုံးနီးပါး သေဆုံးခဲ့ရပြီး လျိုရန်၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း မသိရတော့ကြောင်း လာရောက် တိုင်ကြားခဲ့သည်။ ဖုန်းပင်သည် လင်မိသားစုကို ပြင်းထန်စွာ အရေးယူပေးရန်အတွက် လင်ချန်ယဲ့နှင့် ရေခဲပြင်နန်းတော်တို့ အပြန်အလှန် ပေးပို့ထားသည့် စာတစ်စောင်ကိုပါ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုစာမှာ သေဆုံးသွားသော လင်မိသားစုဝင် တစ်ဦး၏ အလောင်းပေါ်မှ တွေ့ရှိရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

​တင်ပြလိုက်သော စာပေါ်တွင် ရေခဲပြင်နန်းတော် အကြီးအကဲ ယန်တယ်ဝူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်မှတ်နှင့်အတူ ရေခဲပြင်နန်းတော်၏ ထူးခြားသော တံဆိပ်တုံးပါ ပါရှိနေသည်။

​ရဲ့ရန်ချိုးက စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ထိုတံဆိပ်မှာ ရေခဲပြင်နန်းတော်၏ တံဆိပ် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ခေါ်ဆောင်ပြီး လင်မြို့တော်သို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​တုဟိုင်ထျန်းမှာ လင်မိသားစုကို အပြတ်ရှင်းရန် မည်သည့်ဆင်ခြေအား အသုံးပြုရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေစဉ် ဤကိစ္စကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ညီမဝမ်းကွဲလည်း လင်မြို့တော်တွင် ရှိနေသည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ရဲ့ရန်ချိုးနှင့်အတူ လင်မိသားစုကို ကိုင်တွယ်ရန် လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"လင်မိသားစုက တကယ်ပဲ သစ္စာဖောက်ခဲ့လား ဆိုတာကိုတော့ အတည်မပြုရသေးဘူး၊ နောက်ထပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လိုအပ်သေးတယ်" ရဲ့ရန်ချိုးက သူ၏ မည်းနက်သော မျက်နှာဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ဒါဟာ အမှန်ဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်သူ အားလုံးကို ကွပ်မျက်ရလိမ့်မယ်"

​သူက ခဏရပ်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "တကယ်လို့ ခင်ဗျားရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲနဲ့ တူတွေသာ ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်နေမယ်ဆိုရင်... ဟွန့်... သူတို့ကိုလည်း အရေးယူရမှာပဲ"

​၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တုဟိုင်ထျန်းမှာ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားတော့သည်။ သူက အနေခက်စွာ ရယ်မောလျက် အမြန်ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲရဲ့က အရမ်းတွေးနေပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲနဲ့ တူတွေက လင်ချန်ယဲ့နဲ့ အဆင်မပြေကြဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် သူတို့က ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို သေချာပေါက် သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ အကြီးအကဲရဲ့အနေနဲ့ ဒါကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး သူတို့ကို အပြစ်မရှိဘဲ မစွပ်စွဲဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

​"ငါ သေချာ စုံစမ်းမှာပါ" ရဲ့ရန်ချိုးက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

​တုဟိုင်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လင်မိသားစု၏ ဘိုးဘေး ခန်းမများဘက်သို့ အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

​လင်မြို့တော်သို့ လာရာလမ်းတစ်ဝက်တွင် တုဖေး ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရခဲ့သည့် သတင်းကို သူ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် ဤခရီးစဉ်တွင် လင်မိသားစုကို ကြီးလေးသော တန်ဖိုးပေးဆပ်စေရန်နှင့် လင်ချန်ယဲ့နှင့် သူ၏မိသားစု အမည်နာမများကို လင်မြို့တော်မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​လင်မိသားစု ခြံဝင်းအတွင်း...

​လင်ချန်ယဲ့နှင့် သူ၏ညီဖြစ်သူမှာ အကြီးအကဲ သုံးဦးကို ဦးဆောင်ကာ မြူတိမ်ဆောင်မှ အကြီးအကဲများကို ကြိုဆိုရန် ခန်းမထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

​စုရုံးနေသော လင်မိသားစုဝင်များ အားလုံးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် လေးလံသော မျက်နှာများကိုယ်စီ ရှိနေကြပြီး သူတို့၏ ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာများမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ ရက်စက်လှသော အပြစ်ပေးမှုများကြောင့် ကျော်ကြားသည့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲ ရဲ့ရန်ချိုး ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းက လင်မြို့တော်သို့ မည်ကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခများ သယ်ဆောင်လာမည်နည်းဆိုသည်ကို သူတို့ မသိရှိသဖြင့် စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသည်။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ တုကျောက်လန်နှင့် အဖွဲ့သားများမှာ သိသိသာသာပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။ "ရဲ့ရန်ချိုး တကယ် ရောက်လာတာပဲ။ လင်မိသားစု... မင်းတို့ ဘယ်လိုမျိုး သေရမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" သူတို့ စိတ်ထဲမှ တွေးကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

​ချင်လဲ့မှာ လင်မိသားစုဝင်များကြားတွင် မထင်မရှားသော နောက်ဖက်တစ်နေရာ၌ ရှိနေသည်။ သူသည် ဖြစ်ပျက်နေသော အဖြစ်အပျက်များကို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း အရာအားလုံးကြောင့် အလွန်ပင် အံ့သြနေမိသည်။

​"စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲကိုယ်တိုင်တောင် ရှိနေတာပဲ။ တကယ်လို့ ဒါဟာ လင်ရွှမ်းရွှမ်းက တခြားလူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စသက်သက်ပဲဆိုရင် သူကိုယ်တိုင် လာဖို့ လိုအပ်လို့လား။ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ တခြား အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရမယ်..."

​သူသည် နတ်ဆိုးဝံပုလွေတောင် ခရီးစဉ်ကို အလိုအလျောက် ပြန်လည်တွေးတောမိပြီး သူတို့ မပြန်လာခင်က လင်ဖုန်းနှင့် လင်ယွီရှီးတို့၏ ဆွေးနွေးချက်များကို သတိရလိုက်သည့်အခါ အမှန်တရား၏ လမ်းစကို တဖြည်းဖြည်း စတင် သိရှိလာခဲ့သည်။

​သူ အလေးအနက် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် လင်မိသားစုဝင်များကြားမှ တောက်ပသော မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်အား ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

​သူ သေချာကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုမျက်လုံးတစ်စုံမှာ လင်ရွှမ်းရွှမ်း၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏...။

​လင်ရွှမ်းရွှမ်းသည် လင်ချန်ယဲ့၏ အနောက်၊ လင်ယွီရှီး၏ ဘယ်ဖက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ့ကို ကြည့်ရန် အနေအထား အတော်ပင် ဖြစ်နေသည်။

​ထိုတောက်ပသော မျက်လုံးတစ်စုံအတွင်းတွင် ထိတ်လန့်မှု၊ အံ့သြမှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု စသည့် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရောပြွမ်းနေပြီး သူမတွင် အမြဲရှိနေကျ အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် နှိမ်ချမှုများ မရှိတော့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ချင်လဲ့မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

​"အဲဒီလူအ,က... တကယ်ပဲ တစ်ခုခုကို တွေးနေတာလား။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ခဏတာ တောက်ပပြီး ကြည်လင်သွားသလိုပဲ။ ငါ့မျက်စိတွေပဲ မှားနေတာလား" လင်ရွှမ်းရွှမ်းက ချင်လဲ့ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရင်း သူမ၏ မိန်းကလေး နှလုံးသားမှာ လုံးဝကို ဗြောင်းဆန်နေတော့သည်။ "ဘာလို့ အစ်မကြီးနဲ့ လင်ရှင်းတို့က သူ့ကို အဲဒီလောက်အထိ ကာကွယ်ပေးနေကြတာလဲ၊ အဲဒီခရီးမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

​သူမ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေရင်း ချင်လဲ့ကို သူမ လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရတော့ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သိမြင်လာသည်။ ချင်လဲ့မှာ သူမ အမြဲသိခဲ့သော လူအ,တစ်ယောက်လား သို့မဟုတ် ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်လုံးများရှိသည့် ချင်လဲ့ကမှ အစစ်အမှန်လား ဆိုသည်ကို သူမ ခွဲခြား၍ မရတော့ပေ...။

​"အကြီးအကဲရဲ့နဲ့ အကြီးအကဲတု လင်မြို့တော်ကို ရောက်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်"

​သူမ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ဖခင် လင်ချန်ယဲ့၏ ကျယ်လောင်သော အသံက သူမကို လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

​တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော တုဟိုင်ထျန်းနှင့်အတူ တည်ကြည်လှသော ရဲ့ရန်ချိုးတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် တုဖေးအပေါ် လက်မနှေးခဲ့မိသဖြင့် မိသားစုကို ဒုက္ခပေးမိပြီဟု ထင်မှတ်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြန်လည် လေးလံသွားပြန်သည်။

​"အစ်ကိုကြီး"

"ဦးလေး"

​တုဟိုင်ထျန်း ရောက်လာသည့်အတွက် တုကျောက်လန်၊ တုဟန်နှင့် တုဖေးတို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ ထမ်းစင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော တုဖေး၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် နီမြန်းလာပြီး သူမှာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

​တုဖေး၏ သနားစဖွယ် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တုဟိုင်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ တွန့်သွားသည်။ သူသည် တုကျောက်လန်နှင့် အဖွဲ့သားများကို ခေါင်းအသာညိတ်ပြကာ ဤကိစ္စအား သူ အပြတ်ရှင်းပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း မျက်ရိပ်ပြလိုက်သဖြင့် သူတို့မှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

​သူ့ဘေးမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမှာ တုကျောက်လန်ထံသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး သူမကို စကားအနည်းငယ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားများက သူမကို အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သွားစေပြီး သူမသည် လင်ချန်ယဲ့ကို ကျေနပ်အားရစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

​"အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်လုံးကို ခန်းမထဲမှာ စကားပြောဖို့ လေးလေးစားစား ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်" လင်ချန်ယဲ့က ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

​တုဟိုင်ထျန်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။ "မလိုပါဘူး၊ ဒီမှာပဲ ပြောလို့ ရပါတယ်။ ဟဲဟဲ... မင်းတို့တွေက တကယ်ပဲ သတ္တိရှိကြတာပဲ။ ဒီလိုအလုပ်မျိုးကို လုပ်ပြီးတော့တောင် လင်မြို့တော်မှာ ဆက်နေရဲသေးတယ်ပေါ့။ ဘာလို့ အခုထိ ရေခဲပြင်နန်းတော်ကို ထွက်မပြေးကြသေးတာလဲ။ ရေခဲပြင်နန်းတော်က မင်းတို့ကို အသုံးချရုံသက်သက်ပဲ၊ လင်မြို့တော်ကို သူတို့လက်အောက် ခေါ်ယူဖို့ စိတ်မပါဘူးလို့တော့ ငါ့ကို မပြောနဲ့ဦးနော်"

​ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်မိသားစုဝင် အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ပျက်သွားပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ခုန်ပေါက်သွားကြတော့သည်။

​ရေခဲပြင်နန်းတော်နှင့် မည်သည့် ဆက်ဆံရေးမျိုးမဆို ရှိခြင်းမှာ တစ်မိသားစုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ကိစ္စကြီး ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ မည်သို့ မထိတ်လန့်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

​"အကြီးအကဲတု ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ... ကျွန်တော် သိပါရစေ" လင်ချန်ယဲ့၏ မျက်နှာမှာ သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီးနောက် ရဲ့ရန်ချိုးကို ကြည့်ကာ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် စကားတစ်လုံးချင်းစီအား အလေးပေး၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လင်မိသားစုဟာ ရေခဲပြင်နန်းတော်နဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ ပတ်သက်မှု မရှိခဲ့ပါဘူး။ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်လုံး ဒါကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးကြပါ"

​"မင်းက ငြင်းရဲသေးတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား" တုဟိုင်ထျန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဖုန်းမင်က မင်းနဲ့ ရေခဲပြင်နန်းတော် အကြီးအကဲ ယန်တယ်ဝူတို့ အပြန်အလှန် ပေးပို့ထားတဲ့ စာကို တင်ပြပြီးသားပဲ။ မင်းမှာ ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ"

​"သူ့ကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်" ရဲ့ရန်ချိုးက အမူအရာကင်းမဲ့သော မျက်နှာဖြင့် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

​သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးက လင်ချန်ယဲ့ထံသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားပြီး စာကို ပေးလိုက်သည်။

​လင်ချန်ယဲ့သည် အလွန်အမင်း တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် စာကို ယူကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ရေးနှင့် အလွန်တူသော လက်ရေးများ၊ ရေခဲပြင်နန်းတော်၏ တံဆိပ်နှင့် ယန်တယ်ဝူ၏ ပြန်စာများကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

​လင်ချန်ယဲ့မှာ ခဲနေသော ရေကန်ထဲသို့ အစွန်းချခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးဖြင့် မြင်နေရသည်ကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေတော့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ရေခဲပြင်နန်းတော်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိဘူး။ ကျွန်တော် မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲခံရတာပါ။ ကျွန်တော် ဘာဆိုဘာမှ မသိပါဘူး"

​"မြူတိမ်ဆောင်ကို သစ္စာဖောက်တာက ဖုန်းမိသားစုပါ၊ ကျွန်မတို့ လင်မိသားစု မဟုတ်ဘူး" လင်ယွီရှီးက သူမ၏ဖခင် ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှုကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆက်ပြောသည်။ "ဖုန်းမိသားစုဟာ ရေခဲအိမ်တော်ထံမှာ အကြာကြီးကတည်းက သစ္စာခံထားတယ်ဆိုတာကို ဖုန်းယီကိုယ်တိုင် ဝန်ခံခဲ့တာပါ။ သူတို့ဟာ ရေခဲပြင်နန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး နတ်ဆိုးဝံပုလွေတောင်က နေမီးကျောက်တွင်းကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ။ ကျွန်မတို့အားလုံး သူတို့လက်ချက်နဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ လျိုရန်က ဒါကို သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။ အကြီးအကဲရဲ့အနေနဲ့ ဒါကို သေချာ စုံစမ်းပေးပါ"

​"လျိုရန်က ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ အခုထိ နန်းဆောင်ကို ပြန်မရောက်သေးဘူး။ ဖုန်းပင်ရဲ့ စကားအရဆိုရင် လျိုရန်ဟာ သေဆုံးသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ရဲ့ရန်ချိုးက ခဏရပ်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို နင် ဘာလို့ ရှင်းမပြတာလဲ"

​လင်ယွီရှီး၏ စကားများမှာ ဖုန်းပင်၏ စကားများနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေသည်။ သို့သော်လည်း ဖုန်းပင်က ယန်တယ်ဝူ၏ လက်မှတ်ပါသော စာကို တင်ပြထားပြီး လင်မိသားစုတွင်မူ သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် မည်သည့်သက်သေမျှ မရှိပေ။ သို့သော်လည်း လင်ယွီရှီးက လျိုရန်၏ အမည်ကို ထည့်သွင်းပြောဆိုလိုက်သည့်အတွက် သူ ပိုမို စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားရသည်။

​"ဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာပါ..."

​လင်မိသားစုဝင်များနှင့် ရဲ့ရန်ချိုး၏ ရှေ့မှောက်တွင် လင်ယွီရှီးသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ်အချက်အလက်များအား အထူးဂရုပြုလျက် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

​"ချင်လဲ့က ဖုန်းမိသားစုရဲ့ အကြံအစည်ကို ကြိုသိခဲ့လို့ ကျွန်မတို့ကို ကြိုတင် သတိပေးခဲ့တယ်..."

"ဖုန်းမိသားစုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ချင်လဲ့က အရင်ဆုံး ဖုန်းလွမ်ကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဖုန်းကျဲကို သတ်ခဲ့တယ်၊ နောက်ဆုံးမှာ ဖုန်းယီကို ဆုတ်ခွာသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"ချင်လဲ့က လျိုရန်ရဲ့ ခြောက်ထောင့်ဒိုင်းလွှားကို ပြင်ပေးခဲ့တယ်..."

"ချင်လဲ့က ကျွန်မတို့ကို မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြပေးခဲ့တယ်..."

"နောက်ဆုံးမှာတော့ ချင်လဲ့က ဝံပုလွေဘုရင်ကို လွှတ်ပေးဖို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ ရုပ်တုကို ပြန်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး အဲဒီဝံပုလွေဘုရင်ကို ရေခဲပြင်နန်းတော်ဘက် ပြန်လှည့်တိုက်ခိုက်အောင် လုပ်ခဲ့လို့ သူတို့မှာ အကျဆုံးများခဲ့ပြီး ယန်တယ်ဝူလည်း အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတာပါ..."

​သူမ၏ ပြောပြချက်တစ်လျှောက်တွင် အများဆုံး ပါဝင်နေသော အမည်မှာ ချင်လဲ့ ဖြစ်သည်။ သူမက ချင်လဲ့၏ အမည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုလိုက်သည့်အခါ လင်မိသားစုဝင် တိုင်းနှင့် မြူတိမ်ဆောင် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာအမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤဖြစ်ရပ်များမှာ မည်မျှအထိ အဓိပ္ပာယ်မရှိ ဖြစ်နေကြောင်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေကြသည်။

​လင်ချန်ယဲ့နှင့် လင်ချန်ကျိ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးမှာ ချင်လဲ့မှာ ထူးခြားသူဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုမယုံကြည်နိုင်သော စကားသံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုညီအစ်ကို နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျှို့ဝှက်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

​သို့သော်လည်း လင်ရွှမ်းရွှမ်းမှာမူ မှင်တက်နေတော့သည်။ သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူ ပြောပြနေသော ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်ကဲ့သို့ စကားများကို နားထောင်ရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာဆိုဘာမှ မရှိတော့ဘဲ ဗလာဖြစ်နေတော့သည်။

​"တကယ်ပဲ သူလား။ ဖုန်းမိသားစုရဲ့ အကြံအစည်ကို ကြိုသိတဲ့သူ၊ လင်မိသားစုကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကနေ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးတဲ့သူ၊ မြူတိမ်ဆောင်က လျိုရန်ရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ပြင်ပေးတဲ့သူ၊ ပြီးတော့ ဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ အကူအညီကို ယူပြီး ရေခဲပြင်နန်းတော်ကို အပြင်းအထန် ထိုးနှက်ခဲ့တဲ့သူ... အဲဒီလူက ငါ အမြဲတမ်း နှိမ်ချခဲ့တဲ့ လူအ တကယ်ပဲလား"

​ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် အရောင်တောက်သွားပြီး ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ချင်လဲ့မှာ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။

အခန်း (၄၆) အဆိုးဝါးဆုံး အခြေအနေများ

​"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ သောက်တလွဲတွေ။ ဒီလိုအမှိုက်စကားတွေကို တကယ်ပဲ ယုံနေကြတာလား"

​တုဟိုင်ထျန်း၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံသည် လူအုပ်ကြီး၏ စဉ်းစားခန်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရုံတင်မကဘဲ သူတို့အား အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

​ထို့နောက် တုဟိုင်ထျန်းက လင်ယွီရှီးကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သရော်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ချင်လဲ့က လူအ ဟုတ် မဟုတ်ဆိုတာကိုတော့ ငါတို့မသိသေးဘူး။ တကယ်လို့ သူက လူအ,မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင်... ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် လောက်ပဲ ရှိတဲ့သူက သေဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်းတို့ယုံလား။ ပြီးတော့ သူက ဝံပုလွေဘုရင်ကို သုံးပြီး ရေခဲပြင်နန်းတော်ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်ဆိုတာက ပိုပြီးတော့ ရယ်စရာကောင်းနေသေးတယ်။ သစ်သားရုပ်တုလေး တစ်ရုပ်က ဝံပုလွေဘုရင်ကို နာခံစေတယ်ဆိုတာ... ငါတို့ကို ဟာသလုပ်နေတာလား"

​သူ၏ စကားများကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။

​လင်ယွီရှီး၏ ပြောပြချက်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် လူများ၏ ရင်ထဲတွင် သံသယများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ချင်လဲ့၏ အစွမ်းအစလောက်ဖြင့် လင်မိသားစုကို ကယ်တင်ပြီး ရေခဲပြင်နန်းတော်က ကျင့်ကြံသူများအား သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု သူတို့ စတင်ယုံကြည်လာကြသည်။

​"အကြီးအကဲရဲ့... သူပြောတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကိုကော ခင်ဗျား ယုံရဲ့လား" တုဟိုင်ထျန်းက ခေါင်းကို စောင်းကာ အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

​ရဲ့ရန်ချိုးသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

​သူ့မျက်လုံးထဲတွင်လည်း လင်ယွီရှီး၏ စကားများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ လက်တွေ့မကျသဖြင့် သူလည်း မယုံကြည်နိုင်ပေ။

​"အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာက လင်မိသားစုဟာ ရေခဲပြင်နန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့လို့ ဖုန်းမိသားစုနဲ့ ကောင်းမိသားစုတွေ အသတ်ခံရပြီး နန်းဆောင်က လျိုရန်ပါ အနစ်နာခံသွားရတာပဲ။ ဖုန်းပင်ရဲ့ စကားတွေက ပိုပြီး ယုတ္တိရှိသလို ပိုပြီးတော့လည်း ယုံကြည်ရပါတယ်။ ပြီးတော့ ဖုန်းပင်မှာ လင်မိသားစုနဲ့ ရေခဲပြင်နန်းတော်ကြားက အဆက်အသွယ် စာတွေလည်း ရှိနေတယ်။ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ အဲဒီစာတွေက ရေခဲပြင်နန်းတော်က ဆိုတာ သေချာပါတယ်" တုဟိုင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

​"ကျွန်မမှာလည်း သက်သေတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

​ထိုအချိန်တွင် တုကျောက်လန်က ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး လင်ချန်ယဲ့ကို ကောက်ကျစ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သူမဘာသာ ရယ်မောနေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရဲ့ရန်ချိုး၏ အောက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီလူအ,က လင်ယွီရှီးနဲ့ စေ့စပ်တုန်းက သူ့ရဲ့ စေ့စပ်လက်ဆောင်ထဲမှာ မထင်မှတ်ဘဲ သွေးကြောတစ်ရာဆေးလုံးနဲ့ ပင်လယ်ဖွင့်ဆေးလုံးတွေ ပါနေတယ်။ ပြီးတော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီးလည်း ပါသေးတယ်။ လင်မိသားစုမှာ ဒီလို တန်ဖိုးကြီး ရတနာတွေ ရှိနေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

​သူမက အေးစက်စွာ ရယ်မောလျက် ဆက်ပြောသည်။ "ဒါတွေဟာ ရေခဲပြင်နန်းတော်ဆီကနေ မတရား ရယူထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

​"လူတွေကို မဟုတ်မတရား မစွပ်စွဲနဲ့။ ဒါတွေက ချင်လဲ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲ၊ ငါ့လင်မိသားစုနဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိဘူး" လင်ချန်ယဲ့မှာ ပျာပျာသလဲနှင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တုကျောက်လန်၏ စကားကြောင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ချွေးအေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။

​"အဲဒီလူအ,မှာ ဘာကျင့်ဝတ်၊ ဘာအရည်အချင်းမှ မရှိတာ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို တန်ဖိုးကြီးဆေးလုံးတွေနဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို ရမှာလဲ။ ဒါတွေဟာ နင်တို့ လျှို့ဝှက် သိမ်းဆည်းထားတာ သိသာနေတာပဲ" တုကျောက်လန်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက ငါ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတာတွေ ဘယ်ကနေ ရုတ်တရက် ရောက်လာတာလဲဆိုပြီးတော့ပေါ့။ ဘယ်လောက် စဉ်းစားစဉ်းစား အဖြေရှာမရခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ နားလည်သွားပြီ။ နင်တို့က ရေခဲပြင်နန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်တဲ့အတွက် ဒါတွေကို ရခဲ့တာပဲ။ ဒီစေ့စပ်ပွဲကို သုံးပြီး ဒီပစ္စည်းတွေ ဘယ်က လာလဲဆိုတာကို ဖုံးကွယ်ဖို့နဲ့ နင့်သမီးက ဒါတွေကို လူပုံအလယ်မှာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် သုံးနိုင်အောင် လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား။ နင့်ရဲ့ အကွက်က တကယ်ကို နက်နဲလှပါပေတယ်"

​သူမက ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်အခါ လင်မိသားစုဝင်များ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားကြသည်။ ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခု ကျရောက်တော့မည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

​စေ့စပ်ပွဲတုန်းက ထူးဆန်းသော ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ လူတိုင်း အမှတ်ရနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ စေ့စပ်လက်ဆောင်ထဲရှိ ဆေးလုံးများနှင့် ကျောက်တုံးများသည် မည်သည်က ရသည်အား သူတို့လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့ကြဖူးသည်။

​၎င်းတို့မှာ ချင်လဲ့၏ ပစ္စည်းများဖြစ်သည်ဟု သူတို့ တကယ်ကို မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။

​ယနေ့တွင် တုဟိုင်ထျန်းနှင့် တုကျောက်လန်တို့၏ စကားများနောက်တွင် လင်မိသားစုဝင် အချို့မှာလည်း လင်ချန်ယဲ့သည် မြူတိမ်ဆောင်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ရေခဲပြင်နန်းတော်နှင့် တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းကာ တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းများကို ရယူခဲ့လေသလားဟု သံသယဝင်လာကြသည်။

​ထိုအတွေးများ ပေါ်လာသည့်အခါ သူတို့က လင်ချန်ယဲ့နှင့် သူ၏မိသားစုကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး... မေးခွန်းများနှင့် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်လာတော့သည်။

​သစ္စာဖောက်ဆိုသည်မှာ မည်သူမျှ လက်မခံနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ ကိုယ့်မိသားစုဝင်ပင် ဖြစ်လင့်ကစား မည်သည့် သစ္စာဖောက်မှုကိုမျှ သည်းခံမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော ပြစ်မှုကြီး ဖြစ်သည်။

​မိသားစုဝင်များ၏ သံသယအကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်ချန်ယဲ့နှင့် သူ၏ သမီးနှစ်ဦးမှာ ကျောရိုးထဲအထိ အေးစက်သွားကြသည်။ လင်ရွှမ်ယရွှမ်းမှာ ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်ရီလျက် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပို၍ အေးစက်လာသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

​လင်ယွီရှီး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ဖြူဖျော့သွားပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ တုကျောက်လန်၏ စကားများမှာ ဤမျှအထိ ထက်မြက်ပြီး ကောက်ကျစ်ယုတ်မာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမသည် တုကျောက်လန် မည်မျှအထိ ယုတ်မာခဲ့သည်ကို အထင်မှားခဲ့မိကြောင်း သိမြင်လိုက်ရသည်။

​မြူတိမ်ဆောင်ကို သစ္စာဖောက်မှုသည် တစ်မိသားစုလုံးကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ရန် လုံလောက်လှသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ သေတွင်းထဲသို့ ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

​"ငါ အဲဒီဆေးလုံးတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေအကြောင်း တကယ်မသိဘူး၊ အဲဒါတွေအားလုံး ချင်လဲ့ဆီက လာတာ။ ငါ့လင်မိသားစုနဲ့ ဘာမှမသက်ဆိုင်ဘူး" လင်ချန်ယဲ့က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်နေသည်။ သူက တုကျောက်လန်ကို တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို စိုက်ကြည့်လျက် ပြောသည်။ "ဒါတွေက မင်းဘာသာမင်း ယူဆနေတာတွေပဲ။ ဒီဆေးလုံးတွေက ရေခဲပြင်နန်းတော်က ဆိုတဲ့ သက်သေ မင်းမှာ ရှိလား"

​တုကျောက်လန်မှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "အမြင်ရှိတဲ့သူတိုင်း ဒါဟာ အမှန်တရားဆိုတာ မြင်နိုင်ပါတယ်"

​တုကျောက်လန်အနေနှင့် ထိုပစ္စည်းများမှာ ရေခဲပြင်နန်းတော်မှ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေမပြနိုင်သေးသည့်အတွက် လင်ချန်ယဲ့၏ ပြတ်သားသော စကားကြောင့် လူများမှာ သံသယဝင်ရုံသာ ရှိနေကြသေးပြီး အတည်မပြုနိုင်ကြသေးပေ။

​"နင်တို့ဆီမှာ အဲဒီဆေးလုံး ရှိသေးလား။ ပင်လယ်ဖွင့်ဆေးလုံးဆိုတာ... ဝိညာဉ်ပေါက်ဖွားခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းမယ့်သူတွေအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ။ နင် ဒါကို အသုံးမပြုရသေးဘူး မဟုတ်လား" ရဲ့ရန်ချိုးက လင်ယွီရှီးကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

​လင်ယွီရှီးမှာ မှင်တက်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မဆီမှာ ရှိပါသေးတယ်"

​"အဲဒီ ပင်လယ်ဖွင့်ဆေးလုံးကို ထုတ်လိုက်၊ ငါကြည့်ချင်တယ်" ရဲ့ရန်ချိုးက လက်ကိုဆန့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​လင်ယွီရှီးမှာ စကား မပြောဘဲ ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

​လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ရဲ့ရန်ချိုးသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ မွှေးကြိုင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံး ထွက်လာသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှေးကြည့်လျက် ထိုဆေးလုံးကို သေချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

​စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရဲ့ရန်ချိုး၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါဟာ တကယ်ပဲ ရေခဲပြင်နန်းတော်က ဆေးလုံးပဲ"

​သူ၏ စကားအဆုံးတွင် လင်ယွီရှီး၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။ လင်ညီအစ်ကိုများနှင့် လင်ရွှမ်းရွှမ်းတို့မှာမူ သူတို့၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ဘုံက လင်မိသားစုကို သေစေချင်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

​တုကျောက်လန်၊ တုဟိုင်ထျန်းနှင့် သူတို့၏ နောက်လိုက်များမှာမူ မျက်နှာများ ဝင်းလက်သွားကြပြီး အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေကြသည်။

​လင်မိသားစုဝင်များအတွက်လည်း ၎င်းမှာ ကြီးမားသော အံ့သြမှု ဖြစ်ခဲ့ရပြီး လူတိုင်းက လင်ချန်ယဲ့၊ လင်ယွီရှီးနှင့် လင်ရွှမရွှမ်းတို့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ သူတို့လုပ်ခဲ့တဲ့ အပြစ်များအတွက် အကြိမ်တစ်ထောင် သေသင့်ကြောင်း၊ ရေခဲပြင်နန်းတော်နှင့် ပူးပေါင်းဝံ့သည်က သေရုံနှင့်တင် မလုံလောက်ကြောင်း ဆဲဆိုကြတော့သည်။

​လင်ရှင်း၊ လင်ဖုန်းနှင့် နတ်ဆိုးဝံပုလွေတောင်တွင် ရေခဲပြင်နန်းတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူများသာ လင်မိသားစုသည် ရေခဲပြင်နန်းတော်နှင့် မပူးပေါင်းခဲ့ကြောင်း သိကြသဖြင့် အခြေအနေမှာ လူတိုင်းထင်သလို မဟုတ်ကြောင်း လင်ချန်ယဲ့အတွက် ဆင်ခြေပေးကြသည်။

​သို့သော်လည်း အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်မူ သူတို့၏ ဆင်ခြေများမှာ... အားနည်းလွန်းနေသည်။ လူအများက သူတို့ကိုပါ သစ္စာဖောက်များအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

​"ငါက ရေခဲပြင်နန်းတော်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေအကြောင်း အသေအချာ သိတယ်။ ဒီပင်လယ်ဖွင့်ဆေးလုံးပေါ်မှာ ရေခဲပြင်နန်းတော်ရဲ့ ဆေးပညာရှင်တွေသာ သုံးလေ့ရှိတဲ့ အလွန်သေးငယ်တဲ့ ရေခဲကွဲ တံဆိပ်လေး ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီဆေးလုံးဟာ ရေခဲပြင်နန်းတော်က ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ငါ အသေအချာ ပြောနိုင်တယ်" ရဲ့ရန်ချိုးက ဆေးလုံးကို မြှောက်ပြကာ ဆေးလုံး၏ အောက်ခြေရှိ နေရာတစ်ခုကို လင်ချန်ယဲ့ မြင်အောင် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

​လင်ချန်ယဲ့မှာ ထိုတံဆိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

​ရဲ့ရန်ချိုးက သူ့ကို အလကား စွပ်စွဲနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပင်လယ်ဖွင့်ဆေးလုံး၏ အောက်ခြေတွင် သေချာကြည့်မှသာ မြင်နိုင်သော အလွန်သေးငယ်သည့် ရေခဲကွဲ တံဆိပ်လေး အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

​သူတို့သည် ထိုဆေးလုံးကို ရပြီးနောက် မကြာမီ အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် ပုလင်းကို လုံးဝ မဖွင့်ခဲ့ကြသလို ထိုတံဆိပ်ရှိနေသည်ကိုလည်း ဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့ကြပေ။

​"ဘာများ ပြောစရာ ကျန်သေးလဲ" ရဲ့ရန်ချိုးက အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​"ဒီဆေးလုံးက ချင်လဲ့ဆီက လာတာပါ၊ ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ မသိခဲ့ပါဘူး။ အကြီးအကဲရဲ့အနေနဲ့ လင်မိသားစုအတွက် တရားမျှတတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်" လင်ချန်ယဲ့မှာ မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​"မင်းက သေခါနီးအထိ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့" တုဟိုင်ထျန်းက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် လင်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ မိသားစုပဲ ရေခဲပြင်နန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့ မဆိုင်လောက်ပါဘူး၊ အကြီးအကဲရဲ့အနေနဲ့ တရားမျှမျှတတ ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်"

​"အရင်ဆုံး၊ ဒီခြံဝင်းကို ပိတ်လိုက်ကြ" ရဲ့ရန်ချိုးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး ထိုနေရာတစ်ခုလုံးအား ဝိုင်းထားလိုက်ကာ မည်သူ့ကိုမျှ အပြင်ထွက်ခွင့် မပြုတော့ပေ။

​ရဲ့ရန်ချိုး၏ အမိန့်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တုဟိုင်ထျန်းက ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သော်လည်း လင်ချန်ယဲ့နှင့် သူ၏မိသားစုဝင်များမှာမူ မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားကြတော့သည်။

​"နတ်ဆိုးဝံပုလွေတောင်က ပြန်လာတဲ့သူတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး သူတို့ကို ရှာဖွေကြစမ်း" ရဲ့ရန်ချိုးက ဆက်လက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​သူ၏ လက်အောက်မှ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ လင်ဖုန်းနှင့် ကျန်ရှိသူများထံသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အေးစက်နေပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများမှာလည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

​ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတင် လျိုရန်ဟာ ငါနဲ့အတူ အရက်သောက်နေခဲ့တာ။ သူဟာ သစ္စာဖောက်တွေလက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ မင်းတို့တွေ ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာပြီဆိုရင်တော့... သေချာတာကတော့ အလွယ်တကူ သေခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

​"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ" လင်ရှင်းက ဒေါသတကြီး မေးမြန်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ရူးသွပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သောက်ကျိုးနည်း ဖုန်းမိသားစုက ငါတို့ကို သိသိသာသာ ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာ။ ငါတို့တွေဟာ ရန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး သေဘေးကနေ အကြိမ်ကြိမ် လွတ်အောင် ပြေးခဲ့ရတာဟာ မင်းတို့တွေရဲ့ အရေးယူမှုကို ခံဖို့အတွက်လား"

​"ချင်လဲ့သာ မရှိရင် ငါဟာ ဖုန်းမိသားစုလက်ထဲမှာ သေတာ ကြာလှပြီ။ ဒီနေ့တော့ ငါ့ကို လာထိတဲ့သူတိုင်း ငါနဲ့ တိုက်ရမှာပဲ" လင်ရှောင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

​"ခုခံတဲ့သူကို နေရာမှာတင် သတ်ပစ်ကြစမ်း" ရဲ့ရန်ချိုးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​"လင်ရှောင်၊ လင်ရှင်း၊ နင်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ။ ဘယ်သူမှ မလှုပ်နဲ့" လင်ယွီရှီးက ငိုမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လက်နက်တွေကို ချလိုက်ကြပါ၊ မြူတိမ်ဆောင်က အမှန်တရားကို သေချာပေါက် ရှာဖွေပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ အစ်ကိုလျိုက အခု နန်းတော်ကို ပြန်လာနေပြီဆိုတာ နင်တို့အားလုံး သိတာပဲ။ သူလာတဲ့ လမ်းကြောင်းက ငါတို့ထက် ပိုရှည်ပေမဲ့ သူ နန်းဆောင်ကို သေချာပေါက် ပြန်ရောက်လာမှာပါ"

​သူမ၏ စကားကို ကြားလိုက်သည့်အခါ လင်ရှောင်နှင့် လင်ရှင်းတို့မှာ ခဏတာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ လင်ချန်ယဲ့က ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည့်နောက်မှသာ သူတို့သည် လက်နက်များကို ချလိုက်ကြတော့သည်။

​မကြာမီမှာပင် ရဲ့ရန်ချိုး၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ လင်ရှောင်နှင့် အဖွဲ့သားများကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး ရှာဖွေကြပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၊ ပစ္စည်းများနှင့် အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသည်။

​ရဲ့ရန်ချိုးသည် ဆေးလုံးအချို့ကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာလည်း ရေခဲပြင်နန်းတော်မှ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို အေးစက်သွားတော့သည်။

​အစောပိုင်းက လင်ယွီရှီး ရှင်းပြစဉ်တွင် သေဆုံးသွားသော ရေခဲပြင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူများထံမှ ကျောက်တုံးများနှင့် ဆေးလုံးများကို ရခဲ့သည်ဟု ထည့်မပြောခဲ့ပေ။ သူမက ထိုပစ္စည်းများကို လျှို့ဝှက်ထားချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းမှာ သူတို့ကို ပြန်လည် ဒုက္ခပေးသည့် အရာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

​"မင်းတို့တွေ ရေခဲပြင်နန်းတော်ဆီကနေ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရထားတာပဲ" တုဟိုင်ထျန်းက အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

​လင်ချန်ယဲ့နှင့် သူ၏မိသားစုမှာ သက်သေများအားလုံးက သူတို့ကို ဆန့်ကျင်နေသဖြင့် လမ်းဆုံးသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ရဲ့ရန်ချိုးသာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်သူဆိုလျှင် ဤသက်သေများဖြင့် သူတို့ကို နေရာတွင်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

​"အကြီးအကဲရဲ့... ဒီကိစ္စကို နန်းဆောင်ပြန်ပြီး စစ်ဆေးနေဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ သူတို့ကို အခုပဲ ကွပ်မျက်လိုက်ကြရအောင်" တုဟိုင်ထျန်းက လင်ချန်ယဲ့တို့ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်လူတွေလည်း ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်၊ လင်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကိုလည်း ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သတ်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

​လင်ချန်ယဲ့မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ "တုဟိုင်ထျန်း၊ မင်း ငါ့လင်မိသားစုကို တမင်တကာ ဆန့်ကျင်နေတာဟာ လင်မိသားစု ခေါင်းဆောင် ရာထူးကို လိုချင်လို့ မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ မယားငယ်နဲ့ မျိုးမစစ် သားနှစ်ယောက်အတွက်လား။ အတိတ်တုန်းက မင်း ငါ့မိန်းမကို သေအောင် နှိပ်စက်ခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒီနေ့ကျတော့ ငါနဲ့ ငါ့သမီးတွေကိုပါ သတ်ချင်နေတာလား။ ငါ ဒီနေ့ သေရမယ်ဆိုရင် မင်းကိုပါ တစ်ပါတည်း ဆွဲခေါ်သွားမယ်"

​ထိုအချိန်တွင် လင်ချန်ယဲ့မှာ စိတ်ဓာတ် လုံးဝ ပြိုလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ "အစ်ကိုဝမ်းကွဲလား၊ ဟုတ်တယ်၊ တုကျောက်လန်က မင်းရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲပဲ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက် လုပ်ခဲ့တဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တွေကို လူတွေ မသိဘူးလို့ ထင်နေလား။ တုကျောက်လန် ငါ့လင်မိသားစုဆီ ရောက်ပြီး ခုနစ်လအကြာမှာ တုဟန်ကို မွေးခဲ့တာ။ သူဟာ ဘယ်သူ့မျိုးစေ့လဲဆိုတာ မင်းရင်ထဲမှာ မင်း အသိဆုံးပဲ"

​"နှစ်နှစ်ကြာတော့ သူ မြူတိမ်ဆောင်ကို သွားပြီး တုဖေးကို မွေးခဲ့ပြန်တယ်။ သူတို့ဟာ ဘယ်သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ မျိုးစေ့တွေလဲဆိုတာ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ကောင်းကောင်း သိကြမှာပါ။ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယညီလေး ဘယ်လိုသေသွားသလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ အသေအချာ သိတယ်"

​"မဟုတ်တာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့" တုကျောက်လန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့ ဒုတိယညီက ကျင့်ကြံရင်း ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေတာလေ၊ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

​"သေခါနီးအထိ တခြားလူတွေကို စွပ်စွဲရဲသေးတယ်ပေါ့" တုဟိုင်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ သိန်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။ "အခြေအမြစ်မရှိတာတွေကို လျှောက်ပြောနေတာဟာ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှက်စရာပဲ။ မင်းဟာ သေရုံနဲ့တောင် အပြစ်မကျေနိုင်ဘူး"

​သူက ရဲ့ရန်ချိုးကို ကြည့်ကာ အနေခက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "လင်ချန်ယဲ့ ပြောတာတွေဟာ ခွေးရူးတစ်ကောင်ရဲ့ ဟောင်သံတွေပါပဲ။ အကြီးအကဲရဲ့အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ စကားမစပ်တာတွေကို ဂရုမစိုက်ဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်"

​ခဏအကြာတွင် သူက ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို အရင်ဆုံး သတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ ကျန်တဲ့သူတွေကိုတော့ စစ်ဆေးဖို့အတွက် နန်းတော်ကို ခေါ်သွားကြတာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ"

​ရဲ့ရန်ချိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။ "စေ့စပ်ပွဲတုန်းက ဆေးလုံးတွေ ပေါ်လာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဆိုးဝံပုလွေတောင် ခရီးစဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ်... အဲဒီနှစ်ခုလုံးကို ဆက်သွယ်ပေးနေတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ အဲဒီလူ ဘယ်မှာလဲ။ ငါ သူ့ကို တွေ့ပြီး သူဘာပြောမလဲဆိုတာ နားထောင်ချင်တယ်။ သူ့နာမည်က ချင်လဲ့ မဟုတ်လား။ ချင်လဲ့ကို ငါ့ဆီ ခေါ်လာခဲ့ကြ"

​"သူ့အတွက် စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ချင်လဲ့က လူအ,တစ်ယောက်ပဲလေ။ လင်ချန်ယဲ့နဲ့ လင်ယွီရှီးတို့ သားအဖဟာ ဒီလူအကို သုံးပြီးတော့ မဟုတ်တာတွေ လျှောက်ပြောပြီး သူတို့ရဲ့ အပြစ်တွေကို လျှော့ချဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ ဘယ်လိုလူအ,က ဆေးလုံးတွေ ပေးနိုင်မှာလဲ၊ ဘယ်လိုလူအ,က အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးပြီး လင်မိသားစုကို ကယ်တင်နိုင်မှာလဲ၊ ဝံပုလွေဘုရင်ကို ရေခဲပြင်နန်ယတော်ကို တိုက်ခိုက်အောင် ဘယ်လူအ,က လုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါတွေဟာ ဆင်ခြေတွေပါပဲ" တုကျောက်လန်က ရဲ့ရန်ချိုးကို ချိုသာစွာ ပြုံးပြလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ချင်လဲ့ကို ရှာရှာ မရှာရှာ အတူတူပါပဲ။ အဲဒီလူအ,က စကားမပြောနိုင်ဘူး၊ သူ့ဦးနှောက်မှာ ပြဿနာရှိနေတာ။ သူ့ကို ခေါ်လာရင်လည်း ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

​"ကိုယ့်အစ်ကိုဝမ်းကွဲနဲ့ အိပ်တဲ့ အောက်တန်းစားမ... နင် ဘယ်သူ့ကို လူအ,လို့ ခေါ်နေတာလဲ"

​ထိုအချိန်တွင် လင်မိသားစုဝင်များ၏ အနောက်ဖက်မှ လူတိုင်း ရင်းနှီးခြင်းမရှိသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

All Chapters