အခန်း (၂၁-၂၂)

အခန်း။ ၂၁

ပထမဦးစွာ ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်သည် ရှားပါးလှသော အရင်းအမြစ်များ ရရှိနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သင့်တင့်သော အဖိုးအခ ပေးရုံဖြင့် သိုင်းပညာလျှို့ဝှက်ကျမ်းများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ၊ သတင်းအချက်အလက်များနှင့် အခြားသော အထောက်အပံ့များကို ရရှိနိုင်သည်။

ကုယွမ်ကိုယ်တိုင်မှာမူ နိမ့်ကျသော အဆင့်အတန်းတွင်သာ ရှိနေပြီး သိုင်းပညာကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခါမျှ အတွေ့အကြုံ မရှိခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံနုနယ်သူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာ အမျိုးအစားဖြစ်သော ရွှေမြွေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝါးမြိုခြင်းကျင့်စဉ်ကို ရရှိထားသည်ဆိုစေဦးတော့ တစ်ဦးတည်း ကျင့်ကြံရုံဖြင့် အောင်မြင်မှုရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ကျင့်စဉ်အတွင်းရှိ အမျိုးမျိုးသော သိုင်းပညာဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် သူ၏မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးသွားရရာ လက်တွေ့ကျင့်ကြံရန်မှာမူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် အဆင့်ဆင့်သော သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းများသို့ တက်လှမ်းရန်နှင့် သိုင်းပညာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်ကို အမှီပြုရန် လိုအပ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်သည် ကိုယ်ပိုင်သြဇာအာဏာ ကြီးမားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကုယွမ်သည် ထိုနေရာ၌ အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရရှိခဲ့ပါက အကာအကွယ်နှင့် အထောက်အပံ့ကောင်းများ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုကာလအတွင်း ကုယွမ် စုံစမ်းသိရှိရသလောက် ချန်စံအိမ်တော်၏ သြဇာအာဏာမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။ အပြင်ပန်းတွင်ပင် သိုင်းဆရာတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ခန့်အပ်ထားပြီး ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာလည်း ရှိနေကာ ဝှက်ဖဲအင်အားမှာ မည်မျှရှိမည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။

တစ်နေ့မဟုတ် တစ်နေ့တွင် သူသည် ထိုသူများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ သာမန်သိုင်းဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ရုံမျှဖြင့် ၎င်းတို့ကို တောင့်ခံနိုင်ရန် မလုံလောက်ပေ။ ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးချနိုင်မှသာ တစ်ဖက်လူကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

...

အဝါရောင်နွယ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို တူးထုတ်ပြီးနောက် ကုယွမ်သည် ပိုင်လျန်ခရိုင်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သံကျောကုန်းနဂါးပတ် အားဝူကိုမူ သူ ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အားဝူကို ဒဏ်ရာများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသစေရန်နှင့် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီကျော် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ကုယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လူငယ်အစေခံတစ်ဦးက သူ၏ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ဧည့်သည်... ဘာများ လိုချင်လို့ပါလဲ"

သူသည် ကုယွမ်၏အနီးသို့ ရောက်လာသည့်အခါ ခေတ္တမျှ တုံ့ကနဲ ဖြစ်သွားပြီးမှ "ဪ... မင်းကိုး" ဟု မှတ်မိသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကုယွမ်သည် ထိုလူငယ်အစေခံကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူလည်း မှတ်မိသွားသည်။ ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က သိုင်းပညာမည်သို့သင်ယူရမည်ကို စုံစမ်းရန် သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသူကို ငွေစတစ်စ ပေးခဲ့ဖူးသည်။

"ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်ရဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် လျှောက်ထားချင်လို့ပါလို့ အကြောင်းကြားပေးပါ"

ကုယွမ်သည် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိပြီး ဝါဝင်းသော ကျောက်စိမ်းရောင်တောက်နေသည့် အဝါရောင်နွယ်ဆေးပင်ကို ကောင်တာပေါ်သို့ တင်လိုက်ရင်း "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ သက်သေပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ဆေးပင်ပါလား"

ဝါဝင်းသော ကျောက်စိမ်းနှင့်တူပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မြူခိုးစများ ဝေ့ဝဲနေသည့် ဤအဝါရောင်နွယ်ပင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူငယ်အစေခံမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် ကုယွမ်ကို ကြည့်သည့်အကြည့်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေသံမှာလည်း ပိုမိုရိုသေလေးစားလာကာ "ကျွန်တော့်နာမည်က ကျန်းဆန်းပါ။ အားနာမနေပါနဲ့ခင်ဗျာ။ ဒီမှာ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး။ အခုပဲ လူကြီးတစ်ယောက်ယောက်ကို သွားခေါ်ပေးပါ့မယ်"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကျန်းဆန်း၏ အာမေဍိတ်သံ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဟူသော စကားလုံးကြောင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူအများ၏ အာရုံမှာ သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အံ့သြခြင်း၊ မနာလိုခြင်း၊ မနာလိုဝန်တိုခြင်းနှင့် စူးစမ်းလိုခြင်း အစရှိသည့် အကြည့်ပေါင်းစုံတို့မှာ ကုယွမ်ထံသို့ စုပြုံကာ ကျရောက်လာတော့သည်။

သို့သော် ကုယွမ်ကမူ ထိုသူများကို လုံးဝအရေးမစိုက်ဘဲ အဖက်ပင် မလုပ်ခဲ့ပေ။

မကြာမီမှာပင် ခန်းမအတွင်းပိုင်းမှ အနည်းငယ် ဝဖြိုးပြီး ခေါင်းဆောင်းဝိုင်း ဆောင်းထားကာ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သတ်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရုပ်ရည်မှာ သာမန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏လက်နှစ်ဖက်မှာမူ ဖြူဖွေးသွယ်လျကာ နူးညံ့လှသဖြင့် အမျိုးသမီးအများစု၏ လက်များထက်ပင် ပိုမိုလှပနေသည်။ သူ၏ ခေါင်းဆောင်းတွင် တပ်ဆင်ထားသော စိမ်းဖန့်ဖန့် ကြောင်မျက်လုံးမှာလည်း ဝိညာဉ်

အလင်းတန်းများ လက်နေသည်။

သူ၏နောက်တွင် ကျန်းဆန်းက ကပ်၍ ပါလာသည်။

ထိုအမျိုးသား၏ အကြည့်များက ခန်းမအတွင်းသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကုယွမ်၏ထံတွင် တိုက်ရိုက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကုယွမ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပ်ဖြင့် အသာအယာ ထိုးဆွခံလိုက်ရသကဲ့သို့ စူးစူးရှရှ ဝေဒနာတစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ဤအချက်က ကုယွမ်ကို ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယ မြှင့်တင်လိုက်စေသည်။ ဤဝဖြိုးဖြိုး သတ်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ရိုးရိုးလေး ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူ့အပေါ် ဤမျှအထိ ကြီးမားသော ဖိအားကို ပေးနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုခံစားချက်မှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပြီး မကြာမီမှာပင် ထိုအမျိုးသားမှာ ပြုံးလျက် ချဉ်းကပ်လာကာ အနီးရှိ အခန်းငယ်တစ်ခုသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ကြွပါခင်ဗျာ"

"ကောင်းပါပြီ"

ကုယွမ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ထိုင်ပါဦး သခင်လေး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

အခန်းငယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ကုယွမ်နှင့် ထိုအမျိုးသားတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းဆန်းက လက်ဖက်ရည် နှစ်ခွက် လာချပေးပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကာ တံခါးကို အသာအယာ ပိတ်ပေးခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူ ယန်ဟန်ပါ။ သခင်လေးရဲ့ အမည်ကို သိခွင့်ရှိမလားခင်ဗျာ"

ထိုဝဖြိုးဖြိုး အမျိုးသားက နွေးထွေးစွာ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီမံခန့်ခွဲသူယန် ဖြစ်နေတာကိုး"

ကုယွမ်က ထရပ်ကာ လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"စီမံခန့်ခွဲသူကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော့်နာမည်က ကုယွမ်ပါ။ ကုမိသားစုရွာက သာမန် တောရွာသားတစ်ယောက်ပါပဲ"

သူသည် ဘာမှဖုံးကွယ်ထားရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ အမှန်အတိုင်းပင် ဖြေကြားလိုက်သည်။ ယန်ဟန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျန်းဆန်းက သူ၏အခြေအနေကို သတင်းပို့ထားပြီးလောက်ပြီဟု ကုယွမ် ခန့်မှန်းမိသည်။ ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ပွင့်လင်းရိုးသားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး မူဝါဒပင်။

မဟုတ်လျှင်လည်း သူတို့ဘက်မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်လာနိုင်ရာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းက ဘာမှအကျိုးမရှိနိုင်ချေ။

"သခင်လေးကုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

ယန်ဟန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် အဝါရောင်နွယ်ဆေးပင်ကို ကောက်ယူကာ ခဏမျှ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြောလိုက်သည်မှာ "ဒီအဝါရောင်နွယ်ပင်က သက်တမ်း ၁၃၀ ကျော်ရှိပြီပဲ။ တကယ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် အစစ်ပါပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေအကြောင်း အနည်းငယ် လေ့လာထားမိတာမို့ ဒါကို ငွေသား ၃၅ ကျပ်တန်ကြေးရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်ချင်ပါတယ်။ သခင်လေးကော ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

ငွေ ၃၅ ကျပ်...

ကုယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

ဈေးနှုန်းမှာ အနည်းငယ် နည်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သိုင်းပညာကျမ်းတစ်စောင်နှင့်သာ တွဲဖက်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိုတန်ဖိုးထက် များစွာ သာလွန်သွားပေလိမ့်မည်။ သာမက ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်သည် အကြိမ်ကြိမ် ကူးယူထားပြီးသားဖြစ်သော သိုင်းကျမ်းတစ်စောင်ကို ပေးရုံဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်နှင့် အနာဂတ်တွင် သိုင်းဆရာဖြစ်လာမည့် လက်အောက်ခံတစ်ဦးကို ရရှိမည်ဖြစ်ရာ ခြုံငုံကြည့်လျှင် ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်အတွက် အမြတ်ကြီးစား ရရှိမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့နောက် ယန်ဟန်က ဆက်လက်၍ "ဒါနဲ့ သခင်လေးက ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်ရဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် တရားဝင် ဝင်ရောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ သေချာပြီလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သေချာပါတယ်"

ကုယွမ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော် ဒီကိုလာရတဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ပဲ မဟုတ်လား"

"ကောင်းပါပြီ"

ကုယွမ်၏ ပြတ်သားသော အမူအရာကိုကြည့်၍ ယန်ဟန်မှာ အတော်ပင် ကျေနပ်သွားပုံရပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးနုနုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ကစပြီး သခင်လေးကုက ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်ရဲ့ ပြင်ပဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါပြီ"

"မကြာခင်မှာပဲ လူတစ်ယောက်က သခင်လေးအတွက် သက်သေခံကတ်ပြားနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်အတွက် ငွေသားတွေကို ယူလာပေးပါလိမ့်မယ်"

ခဏမျှ ရပ်နားပြီးနောက် ယန်ဟန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"ဒါ့အပြင် သခင်လေးရဲ့ တကယ့်ရည်မှန်းချက်ကိုလည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ကဲ... ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ အခုတော့ သခင်လေးက ကျွန်တော်တို့နဲ့ တစ်မိသားစုတည်း ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ သိုင်းပညာကျမ်းတစ်စောင်ကို စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ပါပြီ"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ထရပ်ကာ လမ်းပြ၍ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီမံခန့်ခွဲသူကြီး"

ကုယွမ်သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့် အမူအရာကို ဖော်ပြလိုက်ပြီးနောက် အမြန်ပင် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒုတိယထပ်ရှိ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သော အခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အထဲတွင် စာအုပ်စင်များနှင့် စင်များစွာရှိပြီး အမျိုးမျိုးသော စာအုပ်များအပြင် သစ်သားသေတ္တာများနှင့် ကျောက်သေတ္တာများစွာ ရှိနေသည်။

အခန်းဝတွင်မူ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များနှင့် ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ ယန်ဟန်ကို မြင်သော်လည်း ထိုအဘိုးအိုမှာ ထရပ်ခြင်းမပြုဘဲ ကုယွမ်ကို တစ်

ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် "ဟေ့... ကောင်လေးယန် ဒီလူငယ်က သိုင်းပညာတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဝိညာဉ်ဆေးပင် တူးမိလာလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... အကြီးအကဲချန် ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကို အထဲဝင်ခွင့်ပြုပါဦး"

ယန်ဟန်သည် ထိုအဘိုးအိုအပေါ် အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားမှု ရှိနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအဘိုးအိုမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း ကုယွမ်က တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး အထဲကို ခေါ်သွားလိုက်"

အကြီးအကဲချန်ဟု ခေါ်သော ထိုအဘိုးအိုက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် မျက်စိပြန်မှိတ်ကာ အနားယူနေတော့သည်။ ယန်ဟန်ကလည်း ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ကုယွမ်ကို စာအုပ်စင်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

စာအုပ်စင်ပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကုယွမ်သည် နွားရိုင်းကျင့်စဉ်၊ သံမဏိလက်ဝါး၊ မြေလှန်ဓားသိုင်းနှင့် အခြားသော သိုင်းပညာကျမ်းပေါင်းများစွာကို အစီအရီ တင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

အခန်း။ ၂၂

"မင်းရှေ့မှာရှိနေတဲ့ သိုင်းပညာကျမ်းတွေက ငါတို့ ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်က မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်လာခဲ့တဲ့ အဖိုးတန်ရတနာတွေပဲ"

ယန်ဟန်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးဟာ အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ ဝီရိယရှိရှိ လေ့လာကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်တော့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိနိုင်မှာပါ။ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံသွားဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

"မင်း ကြိုက်နှစ်သက်ရာ တစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်"

"အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာ ဟုတ်လား"

ကုယွမ်မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားမိသည်။ သူသည် ယနေ့နံနက်ကတင် တကယ့် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာအမျိုးအစားဖြစ်သည့် ရွှေမြွေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝါးမြိုခြင်းကျင့်စဉ်ကို ရရှိထားခဲ့သည်။

"မှန်တယ်"

ကုယွမ်က အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာဆိုသည်ကို နားမလည်၍ မေးသည်ဟု ယန်ဟန်က ထင်မှတ်သွားပြီး အသေးစိတ် ထပ်မံရှင်းပြသည်။

"လူတွေမှာ ပါရမီနဲ့ မွေးရာပါ အရည်အချင်း ကွဲပြားသလိုပဲ သိုင်းပညာကျမ်းတွေမှာလည်း အရည်အသွေး ကွာခြားချက်တွေ ရှိတယ်"

ကုယွမ်၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ ယန်ဟန်က ပြုံးလျက် "ကဲ... ငါ နည်းနည်းလောက် ထပ်ရှင်းပြပေးမယ်"

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီကို ဘယ်လိုခွဲခြားသလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ အကျယ်တဝင့် မပြောတော့ဘူး။ ဒီရတနာတိုက်ထဲမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ အခြေခံဗဟုသုတ စာအုပ်တွေ ရှိတယ်။ အကယ်၍ မင်းက အကျိုးပြုလုပ်ငန်းတွေလုပ်လို့ အကျိုးပြုရမှတ်တွေ ရလာရင် အဲဒီစာအုပ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖတ်ရှုနိုင်တယ်။ သာမန်စာအုပ်တွေကိုတော့ ငွေအနည်းငယ်ပေးပြီး ဖတ်လို့ရပါတယ်"

"သိုင်းပညာတွေကိုတော့ အဆင့်နိမ့်၊ အလယ်အလတ်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်နဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာဆိုပြီး ခွဲခြားထားတယ်။ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရဲ့ အထက်မှာတော့... အင်း... အဲဒါတွေက ငါတို့လိုလူတွေရဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ မမီနိုင်တော့တဲ့ အရာတွေပေါ့လေ..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ယန်ဟန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာတွေကတော့ အတော်လေး ပေါများပါတယ်။ ငွေအနည်းငယ်ပေးတာ ဒါမှမဟုတ် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းတွေမှာ တပည့်ခံတာမျိုးနဲ့ သင်ယူလို့ရတယ်။ အလတ်တန်းစားသိုင်းပညာတွေကတော့ ပိုပြီးတော့ ရှားပါးသလို အဆင့်နိမ့်တွေထက်လည်း ပိုပြီး နက်နဲခက်ခဲတယ်။ ဒါကို တတ်မြောက်သွားရင်တော့ သာမန်လူတစ်ယောက်ဟာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် စိတ်ချရသလို ကိုယ့်ကံကြမ္မာကိုယ်လည်း ပြောင်းလဲနိုင်ပြီပေါ့"

"အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာနဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာတွေကတော့ အဖိုးဖြတ်လို့မရတဲ့ အမွေအနှစ်

ကျမ်းတွေပဲ။ ဒါတွေကို ကျင့်ကြံရင် ရရှိမယ့် အောင်မြင်မှုကလည်း ပိုမြင့်မားသလို နာမည်ကြီး ဂိုဏ်းကြီးတွေ ဒါမှမဟုတ် ခရိုင်အဆင့် သြဇာအာဏာရှိတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေမှာပဲ ရှိတတ်ကြတာ"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်က တောင်ဘက်နယ်စပ်ဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းဖြစ်တာကြောင့် ဒီလို သိုင်းပညာအမွေအနှစ်တွေ သိုလှောင်ထားတာ သဘာဝပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေကတော့ အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့သူတွေအတွက် သီးသန့်ပဲ။ အကယ်၍ မင်းသာ ကံကောင်းလို့ အလတ်တန်းစား ဒါမှမဟုတ် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာတွေကို ကျင့်ကြံခွင့်ရမယ်ဆိုရင် မွေးရာပါ သိုင်းစစ်သူကြီးအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး အသက်တမ်းကိုလည်း နှစ် ၁၅၀ အထိ ဆွဲဆန့်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီထက် မြင့်မားတဲ့ ကောင်ကင်ဘုံလူသားအဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တော့ အသက်တမ်း နှစ် ၃၀၀ အထိ နေရပြီး မှော်လက်နက်တွေကို စေခိုင်းပြီးတော့ ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်"

ကုယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ဟန်က ဤလူငယ်မှာ သူ၏စကားများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။ သူသည် ကုယွမ်ကို သနားစဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိ၏။

သိုင်းပညာကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခရီးဆိုသည်မှာ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ပိုမိုခက်ခဲလှသော တံခါးပေါက်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ရခြင်းသာ။

ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့်ကို မပြောနှင့် မွေးရာပါ သိုင်းစစ်သူကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် ပိုင်လျန်ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် လက်ချိုးရေတွက်၍ ရလောက်အောင်ပင် နည်းပါးသည်။

ပိုင်လျန်ခရိုင်လေးသည် ရှန့်ယန်မြို့တော်၊ ချင်ကျိုးပြည်နယ် သို့မဟုတ် တောင်ဘက်နယ်စပ်ဒေသကြီး တစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တောခေါင်ခေါင် အရပ်ဒေသလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ရေတိမ်လျှင် နဂါးမအောင်းနိုင်သကဲ့သို့ နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လာမည့် သတ္တဝါသည်ပင် ငယ်စဉ်အခါ၌ အလွန်ပင် ထိခိုက်လွယ်လှသဖြင့် ကြီးထွားရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော အရင်းအမြစ်များကို လိုအပ်သည်။

ပါရမီ၊ အရင်းအမြစ်၊ ကံတရားနှင့် ဇွဲနပဲတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျင့်ကြံခြင်းမျိုးစေ့များသာလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်ကြသည်။

နာမည်ကျော် မိသားစုကြီးများ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းကြီးများမှ ဆင်းသက်လာသူများသည် သန္ဓေသားဘဝကတည်းကပင် အခြေခံကောင်းမွန်စေရန် ရှားပါးလှသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံကြရပြီး မွေးဖွားလာသည့်အခါ၌လည်း ထူးကဲသော ပါရမီရှင်များအဖြစ် ပါလာကြသည်။

ကြီးပြင်းလာသည့်အခါတွင်လည်း လမ်းပြပေးမည့် ဆရာကောင်းများ ရှိနေသဖြင့် အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ကြပြီး အချိန်အခါ မလွန်စေရန် သို့မဟုတ် လမ်းမှားမရောက်စေရန် ထိန်းကျောင်းပေးနိုင်ကြသည်။

ဤမျှ ပြည့်စုံသည့်တိုင်အောင် ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် သို့မဟုတ် မွေးရာပါ သိုင်းစစ်သူကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးသည်။

ကုယွမ်ကမူ ဆင်းရဲသားရွာသားလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ဝမ်းရေးအတွက်ပင် ရုန်းကန်နေရသူ ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကောင်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးခြင်းမရှိသလို ပါရမီမှာလည်း သာမန်ကာလျှံကာသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သိုင်းပညာ၌ ထူးထူးခြားခြား အောင်မြင်မှုရရန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားသကဲ့သို့ ခက်ခဲသည်။

တစ်လှမ်းဆုတ်၍ စဉ်းစားလျှင်ပင် ကုယွမ်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ခန္ဓာသို့မဟုတ် ရတနာခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဆိုစေဦးတော့ သူ၏ နိမ့်ကျလှသော အဆင့်အတန်းနှင့် အမြင်ကျဉ်းမြောင်းမှုတို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးသော ကျင့်ကြံချိန်ကို လွန်မြောက်စေမည်ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ် မလုံလောက်မှုကြောင့် ထိုခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဖုန်တက်ကာ နိုးကြားလာရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရေတွင်းထဲက ဖားကဲ့သို့ ပြင်ပလောက၏ ခမ်းနားမှုကို မမြင်ဖူးဘဲ ဘဝကို အချိန်ဖြုန်းကာ ကုန်ဆုံးသွားရရန်သာ ရှိတော့သည်။

ယန်ဟန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကောင်းမွန်သော ပါရမီရှိသော်လည်း နောက်ခံအင်အားနှင့် အရင်းအမြစ် မရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ သိုင်းပညာတိုးတက်မှုမှာ ပါရမီနည်းသူများ၏ ကျော်တက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

တစ်သက်တာလုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီးနောက်မှသာ ကျောက်စိမ်းအိုးအိမ်တော်၌ နေရာတစ်နေရာ ရခဲ့ပြီး မွေးရာပါ သိုင်းစစ်သူကြီးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည့် အခက်အခဲများကို ပြင်ပလူများ သိနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

"ဒီလို ဆင်းရဲသား တောသားလေးက ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နေရုံ၊ ပါရမီနဲ့ ကြိုးစားမှုရှိရုံနဲ့ မပြီးဘူးဆိုတာ ဘယ်သိပါ့မလဲ။ အရေးကြီးဆုံးက သြဇာအာဏာနဲ့ နောက်ခံအင်အား ရှိဖို့ပဲဆိုတာ သူ သိမှာမဟုတ်ဘူး"

"မှီခိုစရာ သစ်ပင်ကြီးရှိမှ အရိပ်ရတာမျိုးပေါ့..."

ဤသို့ တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ယန်ဟန်သည် စိတ်မပါတော့ဘဲ ဆက်လက်ပြောဆိုရန် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။ သူသည် စိတ်မရှည်သလို လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရင်း

"ကဲ... အခု မင်း ကြိုက်တာကို ရွေးချယ်နိုင်ပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ"

ယန်ဟန်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ကုယွမ် မသိရှိသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်မရှည်သော အမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် စကားကို လျှော့ကာ သူ၏ရှေ့မှ အဆင့်နိမ့် သိုင်းပညာကျမ်းများကိုသာ အာရုံစိုက်၍ ရွေးချယ်တော့သည်။

ယန်ဟန်၏ စကားအရ ဤသိုင်းကျမ်းများမှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်မဟုတ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံရမည့်အရာ ဖြစ်သဖြင့် ကုယွမ်သည် သတိကြီးစွာ ထားရှိသည်။

"ရွှေမြွေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝါးမြိုခြင်းကျင့်စဉ်က ကြွက်သား၊ အရိုး၊ အတွင်းအင်္ဂါတွေကို သန့်စင်ပေးတဲ့အပြင် သွေးလဲလှယ်ခြင်းနဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီဆေးကြောခြင်းအထိ ပါဝင်တဲ့ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာပဲ။ ဒါက အတွင်းအားကျင့်စဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်မှုအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်နေပြီ။ ဒါကြောင့် အလားတူကျင့်စဉ်မျိုးကို ထပ်ရွေးနေဖို့ မလိုဘူး"

သူသည် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ယူကာ လှန်လှောကြည့်ရှုရင်း တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေမိသည်။

"ဟင်... နွားရိုင်းကျင့်စဉ်လား။ မဆိုးပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အတွင်းအားကျင့်စဉ်ပဲ။ ငါ့မှာ ပိုကောင်းတဲ့ ရွှေမြွေကျင့်စဉ် ရှိနေပြီဆိုတော့ ဒါကို မလိုတော့ဘူး။ ငါ့အနေနဲ့ ဖျက်ဆီးအားပြင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းပညာ တစ်မျိုးမျိုးကိုပဲ ရွေးသင့်တယ်"

ဤသို့ တွေးတောပြီးနောက် ကုယွမ်သည် နွားရိုင်းကျင့်စဉ်ကို ပြတ်သားစွာ ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ဓားသိုင်းနှင့် ဓားရှည်အတတ်များရှိရာသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

[တာအိုအနှစ်သာရရမှတ် +၇]

[တာအိုအနှစ်သာရရမှတ် +၉]

[တာအိုအနှစ်သာရရမှတ် +၄]

[တာအိုအနှစ်သာရရမှတ် +၅]

စာအုပ်များကို လှန်လှောကြည့်ရှုနေစဉ်အတွင်း သတင်းအချက်အလက်များမှာ ကုယွမ်၏ မျက်စိရှေ့၌ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုအကျိုးကျေးဇူးများကို ရယူနေခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ကုယွမ်၏ အကြည့်မှာ စာအုပ်များကြားရှိ မီးခိုးရောင် စာအုပ်တစ်အုပ်ထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဝိညာဉ်မြွေဓားသိုင်းကို ကောက်ယူကာ ပထမဆုံးစာမျက်နှာကို လှန်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ

[ဤဓားသိုင်းသည် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော အရှိန်အဟုန်ရှိပြီး ရက်စက်ပြင်းထန်သည်။ ဝိညာဉ်မြွေများ၏ တိုက်ခိုက်ပုံကို လေ့လာ၍ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်] ဟု ရေးသားထားသည်။

"စီမံခန့်ခွဲသူကြီး... ကျွန်တော် ဒါကိုပဲ ရွေးပါရစေ"

ကုယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။

ရှေ့တွင်ရှိနေသည်မှာ အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာများသာ ဖြစ်သဖြင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု သိသိသာသာ ကွာခြားလိမ့်မှာမဟုတ်ဘူးဟု သူယူဆလိုက်သည်။

ထိုမျှသာမက ရွှေမြွေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝါးမြိုခြင်းကျင့်စဉ်နှင့် ဤ ဝိညာဉ်မြွေဓားသိုင်းတို့သည် ဆင်တူယိုးမှားရှိသည်။ နှစ်ခုလုံးမှာ ကျွမ်းကျင်သူများက ဝိညာဉ်မြွေများကို လေ့လာစူးစမ်းရာမှ ဖန်တီးထားခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူသည် ရွှေမြွေကျင့်စဉ်ကို အခြေခံထားပြီး ဝိညာဉ်မြွေဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက မထင်မှတ်ထားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိနိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

"ဝိညာဉ်မြွေဓားသိုင်း ဟုတ်လား"

ယန်ဟန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကုယွမ်သည် နွားရိုင်းကျင့်စဉ်သို့မဟုတ် တောဝက်ကျင့်စဉ်ကဲ့သို့သော အခြေခံအတွင်းအားကျင့်စဉ်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဓားသိုင်းကိုသာ ရွေးချယ်သွားခဲ့သည်။

သိုင်းပညာရဲ့ အခြေခံဟာ သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်နဲ့ ပင်စည်လိုဖြစ်တဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ်ပဲဆိုတာကို ဒီကောင်လေး မသိတာလား။ ဓားသိုင်းတို့ တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်တို့ဆိုတာက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းကြီးကြီး သစ်ကိုင်းသစ်ခက်တွေလို အပြင်ပန်းပဲလေ။ အခု ကုယွမ်လုပ်နေတာက အရင်းကိုမကြည့်ဘဲ အဖျားကိုပဲ လိုက်နေသလို ဖြစ်နေပြီ။

သို့သော် ကုယွမ်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိသဖြင့် ယန်ဟန်မှာ အထွေအထူး သတိပေးမနေတော့ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ယန်ဟန်မှာ တည်ငြိမ်အေးစက်သော အမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရင်း "မင်း ဝိညာဉ်မြွေဓားသိုင်းကို ယူသွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သုံးရက်အတွင်း ပြန်အပ်ရမယ်။ ပြီးတော့ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှလည်း လက်ဆင့်ကမ်းခွင့်မရှိဘူး။ အကယ်၍ ချိုးဖောက်ခဲ့ရင် ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲကတော့... ငါပြောပြမနေလည်း မင်းနားလည်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်"

"နားလည်ပါပြီခင်ဗျာ"

ကုယွမ်က အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ နောက်ထပ် မေးစရာတစ်ခုလောက် ရှိပါသေးတယ်"

"မေးပါ"

ယန်ဟန်က ပြောလိုက်သည်။

"အကျိုးပြုရမှတ်တွေအကြောင်းပါ။ ဒီရမှတ်တွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ရယူနိုင်မလဲဆိုတာ သိပါရစေ"

"အကျိုးပြုရမှတ် ဟုတ်လား"

ယန်ဟန်သည် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ကာ "မင်း မမေးရင်တောင် ငါဒါကို ရှင်းပြပေးဖို့ စဉ်းစားထားပြီးသားပါ။ အကျိုးပြုရမှတ်ရဲ့ သဘောတရားကို အလွယ်ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့..."