အခန်း (၂၇၄-၂၇၅)

အခန်း (၂၇၄) ကလေးတစ်ယောက် ကျုံးယွမ်ဓားဖြင့် ကခုန်ခြင်း

ပထမဆုံး နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သုံးလုံးကို လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ဝိညာဉ်အပင် အသစ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့လေသည်။

ဝိညာဉ်အပင် ကို ပုံမှန် စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ရာတွင် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မတွေ့ရချေ။ ထို့နောက် ချန်ဖေးသည် အာနိသင်ကို မထိခိုက်စေဘဲ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ငါးလုံး ပါဝင်သော အသုတ်တစ်သုတ်ကို မည်သို့ သန့်စင်ရမည်နှင့် တာဝန်လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီစေရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို စတင် တွေးတောလေသည်။

လှုံ့ဆော်မှု အမျိုးမျိုးသည် ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသော်လည်း သူသည် အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့လေသည်။ ချန်ဖေးသည် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းအပေါ် နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီ နံ့သာတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန် အပြည့်အဝ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

ချန်ဖေးသည် ယခုအခါ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး တွင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို အထွတ်အထိပ် အဆင့် သို့ မြှင့်တင်ထားပြီး ဂုဏ်သတ္တိများ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များနှင့် အပြောင်းအလဲများ အားလုံးကို သေချာစွာ သိရှိထားမှသာလျှင် ဝိညာဉ် ဆေးလုံး ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အခြား အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် များနှင့်ဆိုလျှင် ဆေးလုံး တစ်သုတ်၏ ထွက်ရှိမှုသည် သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ အခြေအနေအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်ပြီး သင် မည်မျှ လိုချင်သည်ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မမူတည်ချေ။ ထိုအကြောင်းကို အိပ်မက်ပင် မက်၍မရပါ။

မီးမွှေးပြီး မီးဖို ကို ပြင်ဆင်လိုက်ရာ တောက်ပသော မီးတောက်များက ချန်ဖေး၏ မျက်နှာကို လင်းထိန်သွားစေလေသည်။ ဆေးဖို သည် မှန်ကန်သော အပူချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ချန်ဖေးသည် ဝိညာဉ်အပင် များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထည့်လိုက်လေသည်။

ချန်ဖေး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးသည် ဆေးဖို အပေါ်တွင် စုစည်းနေပြီး အတွင်းရှိ နက်ရှိုင်းသော အသံတွင် သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲတိုင်းကို လေ့လာကာ ချိန်ညှိပေးနေလေသည်။

ယခင်က ချန်ဖေး အဂ္ဂိရတ်ပညာ လုပ်ဆောင်စဉ်က ဤကဲ့သို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် မလိုအပ်ချေ။ မကြာခဏဆိုသလို ဆေးဝါး အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုများအတွက် ချိန်ညှိခြင်းသည် ချန်ဖေးအတွက် မသိစိတ် တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုဖြစ်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားထုတ်မှု များစွာ မလိုအပ်ချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ချန်ဖေးသည် နေ့စဉ် ဆေးလုံး များစွာကို သန့်စင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် အခြား အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် များကဲ့သို့ အသုတ်တစ်ခုစီကို အလွန် ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ရမည်ဆိုပါက သံမဏိလူသား ဖြစ်သော ချန်ဖေးပင်လျှင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဆေးလုံး ငါးလုံး ထုတ်လုပ်ရန် ပထမဆုံး အကြိမ် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေးသည် သဘာဝကျကျပင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို ဆေးဖို တွင် အသက်ဝင်လာစေရန် ဆန္ဒရှိလေသည်။

ဤနည်းဖြင့်သာ တာဝန် လိုအပ်ချက်များကို မထိခိုက်စေဘဲ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ငါးလုံး ပါဝင်သော အသုတ်တစ်သုတ်ကို ပြီးမြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ဆေးဖို မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆေးရနံ့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာလေသည်။ အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး များ ဖန်တီးရာတွင် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့်အတူ ချန်ဖေး၏ သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့နေဆဲ ဖြစ်၏။ ဆေးဖော်စပ်နည်း နည်းစနစ်ကို အနည်းငယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာ ၏ အောင်မြင်မှု နှုန်းအပေါ် သက်ရောက်မှု လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့ချေ။

"ဘန်း..."

နာရီဝက်ခန့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားလေသည်။ တုံးတိတိ အသံတစ်သံနှင့်အတူ မီးဖိုအဖုံး ပွင့်လာပြီး ဆေးဖော်စပ်သည့် အခန်းအတွင်း ဆေးရနံ့မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လူကို လေပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။

ချန်ဖေးသည် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ငါးလုံးကို ဆေးဖို ထဲမှ တစ်လုံးပြီးတစ်ခု တည်ငြိမ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးစီးချိန်တွင် ထုတ်လုပ်လိုက်သော ဆေးလုံး အရေအတွက် အတိအကျကို သူ သိနှင့်ပြီး ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ အဓိက သော့ချက်မှာ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံးစီသည် တာဝန်၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ မျက်လုံးရှေ့တွင် ထားပြီး ဝိညာဉ် ဆေးလုံး ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေသည်။ ခေတ္တအကြာတွင် ချန်ဖေး၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။အရောင်အဆင်း၊ အနံ့နှင့် လုံးဝန်းမှု အရဆိုလျှင် ဤ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သည် အထူးတလည် ထူးခြားမှု မရှိချေ။ ဆေးဆိုင်များတွင် ရောင်းချသော နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး များနှင့် ဆင်တူပြီး အတော်လေး သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ဖေး လွန်ခဲ့သော အချိန်အတန်ကြာက သန့်စင်ခဲ့သော ဆေးလုံး လေးလုံးပါ အသုတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သေချာပေါက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသော်လည်း တာဝန်၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အများစုသည် ဤအရည်အသွေးရှိသော ဆေးလုံး များကိုသာ သန့်စင်နိုင်ဖွယ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီ ဆေးလုံး ရဲ့ အာနိသင်က ယေဘုယျအားဖြင့် အားနည်းပြီး ဆေးယဉ်ပါးမှု က နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ မြန်မြန် စုပုံလာတယ်..."

ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြေးလွှားနေလေသည်။ အကယ်၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပါက ဤ ဆေးလုံး ကို သောက်သုံးခြင်းသည် လုံးလုံးလျားလျား လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိပေသည်။ ကျင့်ကြံမှု ကို တိုးတက်စေရန်သာ ဖြစ်ပြီး ဆေးယဉ်ပါးမှု ကို မည်သူမျှ ထည့်သွင်းမစဉ်းစားကြချေ။

ခံနိုင်ရည်မရှိသော အဆင့်အထိ ဆေးယဉ်ပါးမှု ကို တည်ဆောက်ရန် လစဉ် သောက်သုံးရမည့် ဆေးလုံး အရေအတွက်မှာ အတော်လေး များပြားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် အများစုတွင် လစဉ် ဝိညာဉ် ဆေးလုံး များစွာ သောက်သုံးနိုင်ရန် ငွေကြေး အရင်းအမြစ် လုံးလုံးလျားလျား မရှိကြချေ။

ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်း က ထောက်ပံ့ပေးသော အရင်းအမြစ်များသည် တစ်လလျှင် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံးသာ ကန့်သတ်ထားကြောင်း ဖြစ်သည်။

အစွမ်းထက်သော နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း ပင်လျှင် အလွန်အကျွံ သောက်သုံးမှု ကြောင့် သီးခြား ဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်မျိုးအပေါ် ယဉ်ပါးမှု ဖြစ်ပေါ်လာသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်အကြောင်းကိုမျှ တစ်ခါမှ မကြားဖူးချေ။

ဆေးယဉ်ပါးမှု သည် ချမ်းသာသူများအတွက် ပြဿနာ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ သိုင်းပညာရှင် အများစုသည် စိုးရိမ်စရာ လုံးလုံးလျားလျား မလိုချေ။ လစဉ် သူတို့ သောက်သုံးသော ဝိညာဉ် ဆေးလုံး အနည်းငယ်သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက တိုက်ရိုက် စုပ်ယူပြီး ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဖြစ်လေသည်။

မည်သည့် ဆေးအဆိပ် သို့မဟုတ် အလားတူ ရောဂါများမဆို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဖယ်ရှားပြီး ဖြစ်လေသည်။ ဆေးယဉ်ပါးမှု သည် စိုးရိမ်စရာ မဖြစ်သင့်ချေ။ ဤပြဿနာ ရှိသူများသည် အခြားဆေးလုံး များသို့ ပြောင်းလဲ သုံးစွဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါလည်း ဒီ ဆေးလုံး ကို သောက်လို့ ရတယ်... အာနိသင် နည်းနည်း အားနည်းပေမဲ့ ကွာခြားချက်ကို အရေအတွက်နဲ့ ဖြည့်ဆည်းလို့ ရပါတယ်..."

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူသည် လစဉ် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး လုံလုံလောက်လောက် သောက်သုံးနေသဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးယဉ်ပါးမှု အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ် ကြောင့် ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် သည် အခြား သိုင်းပညာရှင် များထက် ဆေးအဆိပ် များကို များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ် ဖြတ်သန်းပေးလေသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ဖေးသည် ဆေးယဉ်ပါးမှု နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် ပြဿနာမျှ လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။

"ဆေးလုံး အမှတ်အသား တွေ ပါတဲ့ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သုံးလုံးပါ အသုတ်ကို အရင် စမ်းကြည့်ပြီး ဘယ်လို သောက်ရမလဲ ဆိုတာ မဆုံးဖြတ်ခင် သူတို့မှာ ဘယ်လို အာနိသင် ရှိလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်..."

ချန်ဖေး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ကျန်သုံးလုံးကို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ချန်ဖေးသည် ထုံးစံအတိုင်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ ယနေ့ သူ၏ ကံကြမ္မာ ကောင်းမွန်ခဲ့၏။ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး လေးသုတ် သန့်စင်ရမည့် တာဝန်တစ်ခုကို သူ ရရှိခဲ့လေသည်။

မကြာသေးမီ လများအတွင်း ဝိညာဉ် ဆေးလုံး အမျိုးမျိုး ဖန်တီးခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော တာဝန် အရေအတွက်မှာ မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး ဟန်ချက်ညီသည့် အမှတ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။ ဤဟန်ချက်ညီမှုသည် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း ၏ အရင်းအမြစ်များနှင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် များ၏ ဖန်တီးမှု အမြန်နှုန်းအပြင် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ ဆေးလုံး များ သောက်သုံးမှု ထိရောက်မှု တို့ကြားတွင် အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မီးမွှေးပြီး မီးဖို ကို ပြင်ဆင်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်အပင် ကို ဆေးဖို ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

မလာမီ ချန်ဖေးသည် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်း အချို့ကို စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ တစ်သုတ်လျှင် ဆေးလုံး သုံးလုံး ထုတ်လုပ်ခြင်းမှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲသော်လည်း ယခု ချန်ဖေးအတွက်မူ ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှု တစ်ရပ် လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်တော့ချေ။

ချန်ဖေး ပို၍ စမ်းသပ်လိုသည်မှာ အသုတ်တစ်ခုစီ၏ ဆေးလုံး ထွက်ရှိမှုကို ထပ်မံ လျှော့ချနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤ လျှော့ချမှုသည် ဆေးလုံး ၏ အာနိသင်ကို တိုက်ရိုက် တိုးလာစေမည် ဖြစ်သည်။

အနီရောင် အမှတ်အသား များ ပါရှိခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်၏။ မည်မျှ ပါရှိမည် ဆိုသည်သာ ပြဿနာ ဖြစ်သည်။ ဤ အနီရောင် အမှတ်အသား များ ပါရှိသော နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို သောက်သုံးခြင်းက သာမန် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ထက် ကျင့်ကြံမှု ကို သေချာပေါက် ပိုမို ထိရောက်စွာ တိုးတက်စေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်မျှ ပိုကောင်းနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်မှာ တိုင်းတာရန် လိုအပ်သော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ချန်ဖေးသည် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ၏ တန်ဖိုး ကို အမြင့်ဆုံး ရရှိစေရန် မည်သို့ သန့်စင်ရမည်နှင့် မည်သို့ သောက်သုံးရမည်ကို အတိအကျ သိရှိလိုခဲ့လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာများသည် ငွေကြေး ကို ကိုယ်စားပြုပြီး အလွန် ကြီးမားသော ငွေကြေးပမာဏ လည်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မကြာမီ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ပထမသုတ်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ချန်ဖေးသည် တစ်ကြိမ်လျှင် ဆေးလုံး ငါးလုံးပါ အသုတ်ကို သန့်စင်ခဲ့၏။။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တာဝန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီရန် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး လုံလုံလောက်လောက် စုဆောင်းရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆက်တိုက် နှစ်သုတ်၊ နှစ်သုတ်လုံးတွင် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ငါးလုံးစီ ပါဝင်လေသည်။ မနေ့က သူရရှိခဲ့သော နှစ်လုံးကို ပေါင်းထည့်ပြီး သူ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့သည်များကို နုတ်လိုက်ပါက ချန်ဖေးတွင် ယခုအခါ သာမန် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ခြောက်လုံး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ကြိုးစားမှု နှစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်လျှင်ပင် ချန်ဖေးတွင် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ဤ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ငါးမျိုးကို ဖန်တီးရန် ချန်ဖေး၏ အပြည့်အဝ အားထုတ်မှု လုံးလုံးလျားလျား မလိုအပ်တော့ချေ။ ဖန်တီးမှု လုပ်ငန်းစဉ်၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မှတ်သားထားပြီးဖြစ်ရာ မသိစိတ် တုံ့ပြန်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ဤသည်မှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ဖြစ်၏။ ဆေးဖော်စပ်နည်း ကျွမ်းကျင်မှုသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အာနိသင်များကို ပေးစွမ်းလေသည်။

တတိယအသုတ် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး များ အပြီးတွင် ချန်ဖေး၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အကြည့်များ လေးနက်သွားသည်နှင့်အမျှ ဆေးဖို အတွင်းရှိ ဆေးဝါးများ၏ ပဋိပက္ခဖြစ်နေသော အာနိသင်များသည် ပြင်းထန်လာပြီး ဆေးလုံး ငါးလုံးပုံစံထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းလာလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ဖေး ယခု လုပ်ဆောင်နေသောအရာမှာ ဖိသိပ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဖိသိပ်ခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများအကြား ပိုမို ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုများဆီသို့ ဦးတည်သွားစေလေသည်။

ချန်ဖေး၏ နည်းစနစ်မှာ အလွန် ပြောင်မြောက်နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက အခြား အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် များသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် မီးဖိုကို ပေါက်ကွဲသွားစေမည်မှာ သေချာပေသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အများအပြားသည် ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများကြားရှိ ပဋိပက္ခများကို မထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် ဆေးလုံး များ သန့်စင်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်ကြရလေသည်။ သူတို့၏ စိတ်သည် ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ၏ အပြောင်းအလဲများကို မလိုက်မီနိုင်ဘဲ အဆုံးတွင် သူတို့သည် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာကာ ဆေးဖို ပေါက်ကွဲသွားလေတော့သည်။

ချန်ဖေး အပြည့်အဝ အာရုံစူးစိုက်ထားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား သည် ဆေးဝါးများကြားရှိ ပဋိပက္ခ အမှတ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခွဲခြားပေးကာ ဆေးလုံး အတွင်းသို့ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားစေရန် ခွင့်ပြုပေးလေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မူလက ပြင်းထန်သော ဆေးရနံ့သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးလုံးလျားလျား မခံစားသိရှိနိုင်သလောက် ဖြစ်သွားလေသည်။

တုံးတိတိ အသံတစ်သံနှင့်အတူ မီးဖိုအဖုံး ပွင့်လာပြီး ဆေးဖို အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေသော နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သုံးလုံးကို ဖော်ပြနေကာ ဆေးလုံး များပေါ်ရှိ ဟင်္သာပြဒါး အမှတ်အသား များမှာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

ချန်ဖေးသည် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး များကို တစ်လုံးပြီးတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အပေါ်တွင်ရှိသော အနီရောင် အမှတ်အသား များကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထူးခြားသော အနီရောင် အမှတ်အသား များ ပါရှိသည့် ဤ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး များသည် စျေးကွက်တွင် အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

အများစုကို ဂိုဏ်းများအတွင်းမှာပင် သုံးစွဲကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ ဆေးလုံး များသည် သန့်စင်ရန် ပိုမို လွယ်ကူပြီး အာနိသင် ပိုကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အာနိသင်မှာ အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် အနားယူချိန် များတွင် ဖြစ်သည်။ချန်ဖေးသည် ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ဦးစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ မျိုချလိုက်လေသည်။

နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သည် သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားလေသည်။ အလွန် သိမ်မွေ့သင့်သော နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သည် ယခုအခါ မီးတောက် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သို့သော် ဤ လောင်ကျွမ်းနေသော ခံစားချက်သည် မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံခံရသကဲ့သို့ နာကျင်မှု လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။ ထိုအစား တဆစ်ဆစ် ခံစားချက် တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။ သေချာစွာ လေ့လာကြည့်ပါက ဤလောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ် သည် တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာကြောင်း တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချန်ဖေး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ညစ်ညမ်းသော လေများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"သာမန် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ထက် အာနိသင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပိုများတယ်..."

ချန်ဖေး ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဆေးလုံး အရေအတွက်ကို ငါးလုံးမှ သုံးလုံးသို့ လျှော့ချလိုက်လေသည်။ သို့သော် ဆေးတစ်လုံးစီ၏ အာနိသင်မှာ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် တိုးလာခဲ့ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ဆေး၏ အာနိသင်မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။

သို့သော် ဆေးလုံး အမှတ်အသား ပါရှိသော နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သည် သာမန် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အပို လက္ခဏာတစ်ခု ရှိလေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ၏ အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အသက်စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းရန်၊ ဒွာရ များ ပိုမို ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ဤအာနိသင်မှာ သိသာထင်ရှားမှု မရှိချေ။

သို့သော် ဆေးလုံး အမှတ်အသား ပါရှိသော နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ ဒုတိယ အကျိုးကျေးဇူးမှာ ချက်ချင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့လေသည်။ ဆေးလုံး နှစ်လုံး၏ အာနိသင်မှာ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တူညီသော်လည်း ဆေးလုံး အမှတ်အသား ပါရှိသော နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သည် ခန္ဓာကိုယ် ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သဖြင့် ရွေးချယ်မှုမှာ ရှင်းလင်းနေပုံ ရလေသည်။

"တစ်သုတ်တည်းနဲ့ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ကို နှစ်လုံး ဖြစ်အောင် ဖိသိပ် လို့ ရမရ ကြည့်ရအောင်..."

သုံးလုံး ပုံစံများကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် သဘာဝကျကျပင် ထပ်မံ ဖိသိပ်ရန် ကြိုးစားလိုခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ပေါ်ရှိ ဆေးလုံး အမှတ်အသား များကို တိုးမြှင့်နိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ် ကို မြှင့်တင်ပေးသည့် အာနိသင်မှာ သေချာပေါက် ပိုမို အားကောင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသော ဂုဏ်သတ္တိအချို့ကိုပင် ပေါင်းထည့်နိုင်ကောင်း ပေါင်းထည့်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို မြှင့်တင်ပေးလျှင်ကော မည်သိုဖြစ်မည်နည်း။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် တွင် နည်းစနစ်များကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းသည် အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်း သည်လည်း အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား နှင့် သက်ဆိုင်သော မည်သည့် ဝိညာဉ်သတ္တု မဆိုသည် အလွန် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် တွင်ပင် ဤအခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲခြင်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ အတွင်းတွင် မူလစွမ်းအင်ကို တိုးတက်စေသော ဝိညာဉ် ဆေးလုံး အမျိုးမျိုး ဖန်တီးခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည့် တာဝန်များစွာ ရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို မြှင့်တင်ပေးသော ဆေးလုံး များ ဖန်တီးခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

ပထမအချက်မှာ ထိုသို့သော ဝိညာဉ်အပင် များသည် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ဤကဲ့သို့သော သန့်စင်ခြင်း တာဝန်များ အားလုံးကို နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် များက လွှဲပြောင်းရယူ ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်သည် သူ့အား ဒွာရ ကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်စေပြီး ဤအခြေအနေသည် ဒွာရ အရေအတွက် တစ်ဒါဇင်ခန့် ရောက်ရှိသည်အထိ ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင် အကယ်၍ ချန်ဖေး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လိုပါက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်မှုသည် သူ၏ ဒွာရ ဖွင့်လှစ်သည့် အမြန်နှုန်းနှင့် လိုက်ဖက်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး မည်မျှပင် စုပ်ယူ စေကာမူ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သည် ဒွာရ ကို ထိန်းချုပ်ရန် မလုံလောက်ပါက ဒွာရ များလေလေ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပိုလေးလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ကလေးတစ်ယောက် ကျုံးယွမ် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သူသည် အခြားသူများကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ရုံသာမက သူ့ကိုယ်သူလည်း ဒဏ်ရာရစေမည် ဖြစ်သည်။ 

အခန်း (၂၇၅) ကိန်းရှင်

မီးမွှေးပြီး မီးဖို ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည် ။ တူညီသော အဂ္ဂိရတ်ပညာ အဆင့်များ ဖြစ်သော်လည်း ကွဲပြားသော အဂ္ဂိရတ်ပညာ နည်းစနစ်များ ဖြစ်လေသည်။

ချန်ဖေး လေးနက်နေပုံ ရလေသည်။ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ကို တစ်သုတ်လျှင် နှစ်လုံး ဖြစ်အောင် ဖိသိပ် ခြင်းသည် သုံးလုံး ပုံစံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချန်ဖေးအတွက် ဧရာမ စိန်ခေါ်မှု တစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ရိုးရှင်းစွာ လျှော့ချလိုက်ခြင်း လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်ချေ။ အခြား နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး နှစ်လုံး၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံး၏ အာနိသင်ကို အခြား နှစ်လုံးထဲသို့ အတင်းအကျပ် လွှဲပြောင်းပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာ လုံလောက်စွာ မကျွမ်းကျင်သဖြင့် တစ်သုတ်လျှင် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး နှစ်လုံးသာ ထွက်ရှိပြီး ကျန်ရှိသော ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ ဖြုန်းတီးခံရသည့် အခြေအနေနှင့် အခြေခံအားဖြင့် ကွာခြားလှပေသည်။

"ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း..."

တစ်ချိန်က တည်ငြိမ်နေခဲ့သော ဆေးဖို သည် အနည်းငယ် တုန်ခါပြီး လှုပ်ယမ်းလာလေသည်။ ဆေးဖို အတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ၏ ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခက ချီစွမ်းအင် စီးဆင်းမှုကို မီးဖိုနံရံနှင့် ဝင်တိုက်စေပြီး တုံးတိတိ အသံများကို ထွက်ပေါ်လာစေလေသည်။

ချန်ဖေး မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အမြင့်ဆုံးအထိ တွန်းပို့ကာ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများရှိ ပဋိပက္ခ အမှတ်များကို အဆက်မပြတ် ဖြေရှင်းပေးရင်း ဆေးလုံး အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် သွားစေရန် ပြုလုပ်ပေးလေသည်။ အကယ်၍ ဤအချိန်တွင် ပြင်ပလူ တစ်ဦးသာ ရှိနေပြီး ဤကဲ့သို့သော အဂ္ဂိရတ်ပညာ မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့ရပါက မီးဖို ပေါက်ကွဲတော့မည်ဟု သေချာပေါက် ထင်မြင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် ဆေးဖို ၏ အခြေအနေသည် အမှန်တကယ်ပင် မီးဖိုထဲတွင် ပေါက်ကွဲမည့်သူ တစ်ဦး၏ အခြေအနေနှင့် တူနေလေသည်။

မီးဖိုများသည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့နေ၏။ မည်သည့်အချိန်တွင် ပေါက်ကွဲမည်ကို ခန့်မှန်းရန် လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ တားဆီးရန် နည်းလမ်းလည်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။ သို့သော် ချန်ဖေး၏ ရှေ့ရှိ ဆေးဖို သည် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆေးဖို ပေါက်ကွဲမည့်ပုံ ပေါ်ခြင်းက ဆေးဖို အတွင်းရှိ ဆေးဝါးများ၏ ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခသည် ဆေးဖို ကိုယ်တိုင်ပင် ဆက်လက် ဖိနှိပ် မထားနိုင်တော့သည့် အမှတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း အတိအကျ သရုပ်ဖော်နေပေသည်။

"ဝီ..."

ဆေးဖို သည် ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ယမ်းလာပြီး ချန်ဖေး၏ မျက်မှောင်များ ပို၍ပို၍ နက်ရှိုင်းလာလေသည်။ ဆေးဖို တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာသည်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖေး ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်း မချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆေးဖို အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော ဆေးဝါး ပဋိပက္ခမှာ အဆပေါင်းများစွာ လျော့ကျသွားကာ ထို့နောက် ဆေးဖို တစ်ခုလုံး စတင် တည်ငြိမ်လာလေသည်။

ဆေးရနံ့ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချန်ဖေးသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် မီးဖိုအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး သုံးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

သန့်စင်ခြင်းမှာ အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ကြိုးပမ်းမှုမှာ ကျရှုံးခဲ့လေသည်။ ချန်ဖေးသည် အဆုံးတွင် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ၏ ပုံစံနှစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဆေးဖို က လုံလောက်အောင် မခိုင်ခံ့ဘူး... ဒီ ဆေးဖို က ကောင်းပေမဲ့ လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး... နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို သန့်စင်ဖို့ ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့်ရှိတဲ့ ဆေးဖို တစ်ခု လိုအပ်လောက်တယ်..."

ချန်ဖေးသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဆေးဖို ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တွင် ပါလာသော ဆေးဖို သည် အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ် ဆေးလုံး များ ပုံမှန် သန့်စင်ရန် အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ ဆေးဖို သည် ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပြင်းထန်သည့် ဆေးဝါး တုံ့ပြန်မှုအတွက် အနည်းငယ် အားနည်းလွန်းနေဆဲ ဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့် ဆေးဖို သာလျှင် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ဝင်ငွေ အမြန်နှုန်းအရ ဝိညာဉ်လက်နက် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဝယ်ယူခြင်းသည် သူ အနည်းငယ် စုဆောင်းပါက ပြဿနာ လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့် ဆေးဖို သည် အမှန်တကယ် ရရှိရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ချန်ဖေး သိသလောက်ဆိုလျှင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တွင် ဤအဆင့်ရှိ ဆေးဖို နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုခန့်သာ ရှိပြီး သူတို့ အားလုံးသည် အလွန် တန်ဖိုးထားကြကာ ဘယ်သောအခါမျှ ရောင်းချမည် မဟုတ်ချေ။

ဆေးဖို တစ်ခု ဖန်တီးခိုင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝိညာဉ်လက်နက် များသည် လိုအပ်ချက် နည်းပါးပြီး ဖန်တီးမှု နည်းလမ်းများ လုံးလုံးလျားလျား မရှိသလောက် ဖြစ်ပေသည်။ ဆေးဖို တစ်ခုကို ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း မှ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်လက်နက် အဖြစ်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အချိန်စုဆောင်းခြင်း မှတဆင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။

သို့သော် အချိန် မည်မျှ ကြာမည်ကို အတိအကျ ပြောရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

"ဆေးဖို က ပြဿနာ တစ်ခုပဲ... ဒါပေမဲ့ ပိုကြီးတဲ့ ပြဿနာက ဒီ ဝိညာဉ်အပင် တွေက ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ဆေးဝါး ဖော်စပ်တာကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်လောက်အောင် အားမကောင်းတာပဲ... ဝိညာဉ်အပင် တွေရဲ့ သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်ရမယ် ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာပုတီးစေ့ လိုမျိုး ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ထည့်ရမယ်..."

ချန်ဖေး သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။ ရေတိုတွင် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ပုံစံ နှစ်ခုကို သူ သန့်စင်နိုင်မည့် အလားအလာ မရှိပုံရလေသည်။ သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးမြောက်ရန် ပြဿနာ နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။

ယခုအခါ ချန်ဖေးသည် တစ်ခုကိုမျှ မဖြေရှင်းနိုင်ချေ။

"အင်း... အခု အခြေအနေက အတော်လေး ကောင်းနေပါပြီ... ငါ သိပ်ပြီး လောဘ မကြီးသင့်ပါဘူး..."

ချန်ဖေး တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရယူလိုက်ပြီး သူ ပြင်ဆင်ထားသော သာမန် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ကို ထုတ်ယူကာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်လေသည်။

ချန်ဖေး ကျင့်ကြံ ခြင်းကို အာရုံစိုက်နေစဉ် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း နှင့် ရှန်းယန်ဂိုဏ်း ကြားရှိ ပဋိပက္ခသည် ပြင်းထန်သော အခြေအနေမှ အနည်းငယ် အေးကျသွားခဲ့လေသည်။

အသေးစား ပဋိပက္ခများ အမြဲတမ်း ရှိနေသော်လည်း ကြီးမားသော တိုက်ပွဲများသည် တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာခဲ့လေသည်။

အခြား ဂိုဏ်း ငယ်များအပေါ် ရှန်းယန်ဂိုဏ်း ၏ လှုပ်ရှားမှု များသည်လည်း ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ဂိုဏ်း ငယ်အချို့ ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ဝေးကွာသော ဂိုဏ်း အများအပြားသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယန်ဂိုဏ်း ဘက်သို့ ပါသွားခဲ့ကြလေသည်။

အကယ်၍ ရှန်းယန်ဂိုဏ်းဘက်မပါက ရှန်းယန်ဂိုဏ်း ၏ အမြစ်ပြတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းလိုသော်လည်း ရှန်းယန်ဂိုဏ်း က သူတို့ကို ပြောင်းရွှေ့ရန် အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိ၊ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ဤ ဂိုဏ်း ငယ်များသည် ရှန်းယန်ဂိုဏ်း က ကတိကဝတ် အချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အဆုံးတွင် ရှန်းယန်ဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြရာ စွမ်းအားကို ပိုမို အားကောင်းလာစေခဲ့လေသည်။

ရှန်းယန်ဂိုဏ်း သည် နတ်တိမ်မြို့ အပေါ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေပြီး အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ပိုမို ရယူကာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ သွတ်သွင်းရန် ကြိုးပမ်းလျက် ရှိလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း သည် တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာပြီး အင်အားများကို ပိုမို အရေးကြီးသော နယ်မြေများတွင် စုစည်းထားလေသည်။

နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း သည် ထိုအချိန်က ဤမျှလောက် များပြားသော နယ်မြေများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ လူအများအပြား ရှိခြင်းကြောင့်သာမက ဂုဏ်သတင်း၏ ဟန့်တားနိုင်စွမ်း ကြောင့်လည်း ဖြစ်ပြီး အခြား ဂိုဏ်း များကို မယှဉ်ပြိုင်ရဲအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရှန်းယန်ဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်း၏ ဟန့်တားနိုင်စွမ်း သည် ထိရောက်မှု လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့ဘဲ အချို့သော နယ်မြေများကို သဘာဝကျကျပင် ကာကွယ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

အကယ်၍ နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း သည် နယ်မြေတိုင်းကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားပါက အပိုင်းလိုက် အနိုင်ယူခံရရန် ပိုမို လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်းယန်ဂိုဏ်း သည် တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားများကို မည်သည့်နေရာတွင် စုစည်းမည်ကို လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးကို လိုချင်ခြင်းက ဘာမှမရခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေသည်။ ဘဝတွင် ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်း များအတွက် အထူးသဖြင့် မှန်ကန်ပေသည်။

ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဘေးမှ ကြည့်နေသူများသည် အရာရာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ကြသကဲ့သို့ နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း ကိုယ်တိုင်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်၏။

ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ကမောက်ကမဖြစ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ချန်ဖေးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် ကျင့်ကြံ နေခဲ့လေသည်။

နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ၏ ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို အထွတ်အထိပ် အဆင့် သို့ ကျင့်ကြံ ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တွင် ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး ၏ ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ခဲ့လေသည်။ ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး ကို နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ၏ အဆင့်မြင့်ပုံစံတစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ကို မည်သည့် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဆို သောက်သုံးနိုင်ပြီး သိသာထင်ရှားသော အာနိသင်များ ရှိလေသည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး အများစုကို ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် နှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် များကသာ သောက်သုံးကြလေသည်။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိ သိုင်းပညာရှင် ပင်လျှင် ငွေကြေး ရှိပါက နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး များကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး သို့ ပြောင်းလဲ သုံးစွဲကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ထက် ပိုမို ထိရောက်သော ဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး မသောက်ဖူးသဖြင့် တိကျသော အာနိသင်များကို လုံးလုံးလျားလျား မသိချေ။

"ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး ကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်နေပါသည်... ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး -> နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး!"

ချန်ဖေးသည် မူလစွမ်းအင် ကျောက်တုံး ခုနစ်တုံး အကုန်အကျခံ၍ ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး ကို အောင်မြင်စွာ ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်း၏ ရလဒ်မှာ ချန်ဖေး ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး ၏ အရုပ်ပေါ်အရုပ်ဆင့်ကဲ့သို့ ပုံစံတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ချန်ဖေးသည် မကြာသေးမီက နေ့စဉ် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး များကို သန့်စင်နေခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး ဖော်စပ်နည်း တွင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် တိုးတက်စေလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဖေးသည် ဖေးလင်းဆေးလုံး များ သန့်စင်ခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖေးလင်းဆေးလုံးအတွက် ရရှိသော ငွေကြေးမှာ သူ့အတွက် များစွာ တန်ဖိုး မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချီတာဖုန်း အား အသိပေးပြီးဖြစ်သဖြင့် ရလဒ်အပေါ် သူ မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့ချေ။ ယခုအခါ ချီတာဖုန်း ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုသည် သူ အသက်ကြီးသည်အထိ နတ်တိမ်မြို့ တွင် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ချန်ဖေးကဲ့သို့ မိတ်ဆွေတစ်ဦး ရှိခြင်းက သူ အနာဂတ်တွင် ပြဿနာ တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အမြဲတမ်း ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

ဤသည်မှာ ချီတာဖုန်း ကို စိတ်အအေးချမ်းဆုံး ဖြစ်စေသည့် အရာပင် ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်းသည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကဲ့သို့ မိတ်ဆွေ တစ်ဦး ရှိနိုင်သည် မဟုတ်ချေ။

မိသားစု အများအပြားနှင့် အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်စုများသည် မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြသော်လည်း အပြန်အလှန်အားဖြင့် အနည်းငယ်သော မျက်နှာသာပေးမှုကိုသာ ရရှိကြလေသည်။

နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး အထွတ်အထိပ် အဆင့် သို့ ရောက်ပြီး ပထမလတွင် ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒွာရ အရေအတွက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် တိုးလာခဲ့ပြီး တစ်ကြိမ်တည်းတွင် နှစ်ခု တိုးလာကာ ဒွာရ ခုနစ်ခု အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

ဤ ဒွာရ အရေအတွက်သည် ချန်ဖေး ပထမဆုံး အနိုင်ယူခဲ့သော ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် လုကျစ်ချွန်း ၏ ဒွာရ အရေအတွက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး၏ တိုးတက်မှု နှုန်းသည် ရပ်တန့်မည့် လက္ခဏာ လုံးလုံးလျားလျား မပြသချေ။

တတိယလတွင် ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် သည် ဒွာရ ဆယ့်တစ်ခု သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ချန်ဖေးသည် လဲလှယ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင် ကျင့်စဉ် ကို တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံမှု အထွတ်အထိပ် အဆင့် သို့ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး စတုတ္ထအလွှာကို စတင် ကျင့်ကြံ ခဲ့လေသည်။

ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ် အတွက်မူ ချန်ဖေးက ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင် ကျင့်စဉ် ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ခဲ့လေသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင် ကျင့်စဉ် တွင် အလွှာ ကိုးလွှာ ပါရှိပြီး ရှုပ်ထွေးမှုသည် ချန်ဖေး၏ ပေါင်းစပ်ထားသော ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ် ထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပြန် ပေါင်းစပ်ခြင်းက ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ် ၏ အနှစ်သာရကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ် ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင် ကျင့်စဉ် ၏ စွမ်းအားကို ဖော်ဆောင်ပေးလေသည်။

ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင် ကျင့်စဉ် ၏ တတိယအလွှာက ချန်ဖေး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ခွဲခြားသန့်စင်မှု ကို ပိုမို သိမ်မွေ့လာစေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်မှု အာနိသင်များလည်း တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာစေခဲ့လေသည်။

ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင် ကျင့်စဉ် သည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် များ ကျင့်ကြံ သော ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်မှာ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ခွဲခြားသန့်စင်ပေးရန်ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို ပိုမို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းရည်များကို ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ရှုပ်ထွေးသော နည်းစနစ်များအပြင် ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင် ကျင့်စဉ် ၏ ကျင့်စဉ် များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၏ သန့်စင်ခြင်းနှင့် မြှင့်တင်ခြင်းသည်လည်း လုပ်ဆောင်ချက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။

"ဒီနှုန်းနဲ့ဆိုရင် ဒွာရ အရေအတွက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဒွာရ တွေက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ပိတ်လှောင်ထားသော အခန်းထဲတွင် ချန်ဖေးသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၏ ပြင်းထန်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ဒွာရ များ တိုးလာခြင်းကလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကျိုးရှိစေခဲ့သည်။ ဒွာရ အရေအတွက် ဆယ့်တစ်ခု သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သည်လည်း သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားဖိနှိပ်ခြင်း သဏ္ဍာန် အပိုင်းများသည် အဓိကအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ၏ ချီစွမ်းအင် နှင့် သွေးများ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုနှင့် အချင်းချင်း အားကောင်းလာစေခြင်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း အဆုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား နှင့် ဆက်စပ်နေပေသည်။ ထို့ကြောင့် ချန်ဖေး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အများအပြားကိုလည်း သန့်စင်ပေးပြီး ချန်ဖေးအား ပြင်ပ ဝိညာဉ်စွမ်းအား များ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိစေလေသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ဖေး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကြီးထွားမှု နှုန်းမှာ အတော်လေး မြန်ဆန်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချန်ဖေး၏ ဒွာရ များက ပိုမို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားနေကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။

တစ်လလျှင် ဒွာရ နှစ်ခု - အကယ်၍ အခြားသူများ ဤအချက်ကို သိပါက သူတို့ကို သေသည်အထိ ခြောက်လှန့်သွားစေဖွယ် ရှိပေသည်။ ယခင်က တစ်လလျှင် ဒွာရ တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ခြင်းမှာ လုံလောက်အောင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအမြန်နှုန်းသည် ပို၍ပင် ရူးသွပ်လှပေသည်။

အလွန် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သည် သိသာထင်ရှားသော နှုန်းဖြင့် ကြီးထွားနေသော်လည်း ဒွာရ များလောက် လျင်မြန်စွာ မကြီးထွားနိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ချန်ဖေးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို တိုးမြှင့်ရန် ဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်ခုခုကို မရှာတွေ့နိုင်ပါကလွဲ၍ ဖြစ်၏။

လက်ရှိတွင် နှင်းဝိညာဉ် ဆေးလုံး များကို သောက်သုံးနေသကဲ့သို့ပင် ဒွာရ များ၏ ကြီးထွားမှု နှုန်းကို အမီလိုက်နိုင်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို တိုးမြှင့်ပေးသည့် ဝိညာဉ် ဆေးလုံး များကို သောက်သုံးရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။ နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို တိုးမြှင့်ပေးသည့် ဆေးလုံး များကို အပြင်လူများကို သန့်စင်ခွင့် မပေးချေ။ ထိုဆေးလုံးအားလုံးကို ဂိုဏ်းတွင်းမှာပင် ဖန်တီးကြလေသည်။ ချန်ဖေးသည် ဖန်တီးလိုလျှင်ပင် သူ အခွင့်အရေး လုံးလုံးလျားလျား ရမည် မဟုတ်ချေ။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သည် ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတွင်းရှိ အဆင့် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အရေးပါပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤလတွင် တစ်နှစ်နီးပါး သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အားကုန်ထုတ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျုံးယွမ်ဓား တွင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို အထွတ်အထိပ် အဆင့် သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဓားအစီအရင် အတွင်းရှိ ဓားစွမ်းအင် ပုတီးစေ့ အရေအတွက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် နှစ်ဆ တိုးလာကာ လေးဆယ် အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး အစီအရင် အတွင်းရှိ ဆွဲငင်အားမှာ ပို၍ပင် အားကောင်းလာကာ ကျင့်ကြံမှု ကို အနည်းငယ် အားနည်းသွားစေပြီး အစီအရင် အတွင်း တစ်လက်မမျှ ရွှေ့ရန်ပင် လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သွားစေလေသည်။

ချန်ဖေးသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ ရှိနေပြီး သူ၏ တိတ်ဆိတ်သော ကျင့်ကြံမှု ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေစဉ် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို မည်သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးမြှင့်ရမည်ကို တွေးတောနေခဲ့လေသည်။ အများကြီး တွေးတောပြီးနောက် နှလုံးသားနယ်ပယ် သို့ သွားရောက်ကာ နှလုံးသား မိစ္ဆာကျောက်တုံး ကဲ့သို့သော အရာများကို ရယူခြင်းကသာ မျှော်လင့်ချက် ရှိပုံရလေသည်။

သို့သော် ဤခြေလှမ်းကို လှမ်းသင့်၊ မလှမ်းသင့်ကို ချန်ဖေး မဆုံးဖြတ်ရသေးချေ။

အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ ဒွာရ အရေအတွက် ဆယ့်သုံးခု အထိ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဂိုဏ်း က ချန်ဖေးအား တာဝန်တစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ ချန်ဖေးက ကျင့်ကြံ ပြီး အခြေတကျ ဖြစ်‌လိုလျှင်ပင် ဂိုဏ်း၌ လူအင်အား ပြတ်လပ်နေချိန်တွင် ချန်ဖေးသည် ရှေ့ထွက်ကာ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရမည် ဖြစ်ပြီး ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်ဖေးသည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်း ၏ မဏ္ဍိုင် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ဖေးသည် နတ်တိမ်မြို့ အပြင်ဘက် မိုင်ငါးဆယ် အကွာတွင်ရှိသော မိုယန် စံအိမ် သို့ သွားရန် အမိန့်ပေးခံခဲ့ရလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း မှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် သို့ တက်လှမ်း ရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း သတင်းများ ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။