အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)

အခန်း ၁၃၉ - ကလေးက အသုံးမကျလျှင် ရိုက်သာရိုက်လိုက်ပါ

မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် လူတိုင်း၏ အရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး မည်သို့ဖြစ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ကြချေ။

အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားချီများ နန်းတော် ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ခွေးကို သယ်ဆောင်လာသော အိုးယန်သည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားချီများနောက်သို့ တိုက်ရိုက် လိုက်သွားပြီး ကျိုးပဲ့နေသော ပင်မ တံခါး အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ ဓားရိုး ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်ကို တင်ကာ အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့ပေသည်။ ယခုလေးတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ဓားချီမှာ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ နည်းစနစ် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သင်္ချိုင်းဂူ အတွင်းတွင် မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အဘယ်ကြောင့် ရှိနေရသနည်း။

ချန်ချန်ရှန်းသည် ရုပ်သေးရုပ် ခြောက်ခု ဝိုင်းရံထားသော ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ဟန် သင်္ကေတများကို ဖန်တီးကာ မြေကြီးကို ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

မူလက ရုပ်သေးရုပ် ခြောက်ခု ဝိုင်းရံထားသော ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ ခြေရင်းမှ အစီအရင် အတားအဆီး တစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ချန်ချန်ရှန်းသည် အိုးယန်နှင့် ပိုင်ယွီတို့၏ နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားပြီး ပင်မ တံခါး ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေတော့၏။

လန်ချင်းဆုန်း သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် သူတို့ထက် ခြေတစ်လှမ်း စောကာ နန်းတော် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြောင်းကို ထိုသုံးဦးစလုံး ကောင်းစွာ သိထားကြပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ လန်ချင်းဆုန်း သည် အထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ခွေးကို သယ်ဆောင်လာသော အိုးယန်သည် နန်းတော် ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လိုက်ပြီး ခွေးကို မြှောက်ကာ နှစ်ကြိမ် မစဉ်းစားတော့ဘဲ အရင် ပစ်ခတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

နန်းတော် အတွင်း၌ သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေပြီဖြစ်သော အမည်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လန်ချင်းဆုန်း ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန် အေးခဲသွားလေ၏။

အမည်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လန်ချင်းဆုန်း သည် အနီရောင် သွေး ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးများဖြင့် နီရဲနေကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေပြီး သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားချီများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

သူ၏ ပတ်လည်တွင် ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး သူတို့ အားလုံးနီးပါးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ မဟာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

အလောင်းများ ကြားတွင် ရပ်နေသော လန်ချင်းဆုန်း သည် အရူးအမူး ရယ်မောနေပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံထဲရှိ အရာအားလုံးကို အရူးအမူး ဖျက်ဆီးပစ်နေပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း သည် မိစ္ဆာ တာအို သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့သည် အိုးယန်၏ ဘေးသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြပြီး လူ့လောက သို့ ဆင်းသက်လာသော မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် လန်ချင်းဆုန်း ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် နှစ်ဦးစလုံး အသက်ရှူမှားသွားကြလေ၏။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက လန်ချင်းဆုန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှ အဘယ်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကို နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။ လန်ချင်းဆုန်း သည် မိစ္ဆာ တာအို သို့ ကျဆင်းသွားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို သူ သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ လန်ချင်းဆုန်း ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တာအို စည်းချက်များ စီးဆင်းသွားပေသည်။ ပိုင်ယွီ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် လန်ချင်းဆုန်း ၏ အနောက်၌ ဧရာမ သွေးရောင် အရိပ်ကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခြယ်လှယ်နေလေ၏။

ထို ဧရာမ သွေးရောင် အရိပ်ကြီး သည် ပိုင်ယွီအတွက် အလွန် ရင်းနှီးနေပုံ ရပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ လက်ချောင်းကို အရှေ့သို့ ညွှန်ပြကာ တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"အစီအရင်... အသက်ဝင်စမ်း..."

မရေမတွက်နိုင်သော အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်များထဲမှ ပျံထွက်သွားပြီး ကျိုးပဲ့နေပြီဖြစ်သော ပင်မ တံခါး ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ နန်းတော် နှင့် အပြင်ဘက် ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဓားကျင့်ကြံသူများကသာ သူ့ကို မြင်တွေ့သွားပါက လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အကျပ်အတည်း မျိုးကို ရင်ဆိုင်ရဖွယ် ရှိပေသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ များစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် လန်ချင်းဆုန်း သည် နောက်ဆုံးတွင် လောကကြီးကို ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးရမည် ဖြစ်လေ၏။

ယခင်ဘဝက ဓားဂိုဏ်း ပေးခဲ့သော ရှင်းပြချက်မှာ... ဓားဂိုဏ်းချုပ် ထိုက်အာ သည် ဓားဂိုဏ်း ၏ ဝမ်ကျန့် ရေကန် တွင် တိုက်ရိုက် တရားထိုင်ရင်း သေလွန်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးကာ သူ၏ တာအို လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည် ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။

ဤဘဝတွင် လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ၏ စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်လေ၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စီနီယာအစ်ကို က လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ချိန်တွင် ချန်ချန်ရှန်း၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ တွင်းတစ်တွင်း တူးပြီး အလောင်းများကို မြှုပ်နှံရန် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ အပြင်ဘက်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူများကို ဤနေရာရှိ မြင်ကွင်းအား မြင်တွေ့ခွင့် မပေးနိုင်ချေ။

"အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို... ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို က ကြိုးကိုင်ခံထားရတယ်... သူရဲ့အနောက်မှာ သူခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ သွေးရောင် အရိပ် တစ်ခု ရှိတယ်..." ဟု ပိုင်ယွီက ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ခွေးကို ကိုင်ထားသော အိုးယန်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ခု ချလိုက်ပေသည်။ သူ ပထမဆုံး ဝင်လာချိန်က သူ၏ ဒုတိယညီငယ် သည် ရှောင်ပိုင် ၏ ယခင်ဘဝက အမွေအနှစ်ကို ရယူရန်အတွက် အတားအဆီး မရှိ သတ်ဖြတ်နေပြီဟု အိုးယန် ထင်ခဲ့လေ၏။

ဒုတိယညီငယ် သည် ကြိုးကိုင်ခံထားရကြောင်း ရှောင်ပိုင် က ပြောလာသဖြင့် ထိုအရာမှာ ပြဿနာကြီး တစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

ထို သွေးရောင် အရိပ် သည် ရူးသွပ်သွားသော အိုးယဲ့ကျီ ၏ အခြား တစ်ဝက် ဖြစ်လောက်ပြီး ထိုအရာမှာ ထို ဓား ၏ ဓားဝိညာဉ် ဖြစ်ကြောင်းကို အိုးယန် တွက်ချက်နိုင်လေ၏။

သူ၏ ဒုတိယညီငယ် သည် ကြိုးကိုင်ခံထားရသောကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများ အားလုံး၏ အပြစ်မှာ များစွာ လျော့ကျသွားပေသည်။

သူတို့၏ အနောက်တွင် ချန်ချန်ရှန်း တည်ဆောက်ထားသော အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ရဲတင်းသော ဓားကျင့်ကြံသူ အချို့က အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြလေ၏။

ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူများသည် သဘာဝကျကျပင် အရှုံးပေးမည် မဟုတ်ချေ။ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး သူတို့၏ အရှေ့တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ကံကောင်းသူ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း မည်သူ အာမခံနိုင်မည်နည်း။

"ဆူညံလိုက်တာ... ချန်ရှန်း... အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကို ပိုတင်းကျပ်အောင် ကပ်ထားစမ်း... အပြင်က ယင်ကောင်တွေကို အထဲ ဝင်ခွင့်မပြုနဲ့... ရှောင်ပိုင်... မင်း အပြင်ထွက်ပြီး ငါ့အတွက် တံခါးကို စောင့်ပေးစမ်း..."

သူ၏ အရှေ့ရှိ မိစ္ဆာ ဝင်နေသော လန်ချင်းဆုန်း ကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်က နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အိုးယန်၏ လေသံမှာ ငြင်းဆန်၍မရနိုင်ဘဲ ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့သည် သူတို့၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ၏ အစီအစဉ်များကို ချက်ချင်း လိုက်နာခဲ့ကြပေသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ပိုင်ယွီသည် လှည့်၍ ပင်မ တံခါး ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် ချန်ချန်ရှန်း၏ အင်္ကျီလက်များထဲမှ အဆုံးအစမရှိ ပျံထွက်နေလေ၏။

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသော အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် ပင်မ တံခါး သို့ လျှောက်သွားရာ သူ၏ အရှေ့ရှိ အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် ပိုင်ယွီကို အလိုအလျောက် လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ့ကို တံခါးအပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေ၏။

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းမဲ့သော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပင်မ တံခါး ကို အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေကြပေသည်။

မည်သည့်အရာများ ဖြစ်နေသနည်း ဆိုတာကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း သူတို့ သိသောအရာ တစ်ခုတည်းမှာ သူတို့ တစ်ခဏမျှ မိန်းမောနေစဉ်အတွင်း လူသုံးယောက် အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ဤ အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တံခါးကို တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို လူသုံးယောက် သည် အရာအားလုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်နေကြပေသည်။

ဤအချက်ကို သူတို့ တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခုလေးတင် သူတို့၏ အရှေ့တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သော မဟာကျင့်ကြံသူကို ချက်ချင်း မေ့သွားကြလေ၏။ ဒီအထိ ရောက်လာပြီးမှ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေးကို မည်သူက မရယူချင်ဘဲ နေမည်နည်း။

"ဓား မြှောက်စမ်း..."

အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တံခါး အတွင်းမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အောက်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်များသည် တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားလေ၏။

ရင်ပြင် ထဲရှိ ဓားကျင့်ကြံသူများသည် လန့်ဖြန့်သွားသော ငှက်များကဲ့သို့ လူစုကွဲသွားပြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် နောက်ဆုတ်သွားကြကာ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသော သူတို့၏ ဓားရှည်များကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြပေသည်။

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ သူတို့၏ ဓားများကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြလေ၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ သူတို့၏ ဓားရှည်များကို အတင်းအကျပ် ဆုပ်ကိုင်မထားခဲ့ပါက သူတို့၏ ဓားရှည်များသည်လည်း လွင့်ထွက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ပိုင်ယွီသည် အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တံခါး အတွင်းမှ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ပိုင်ယွီ လျှောက်လာစဉ် သူသည် ညာလက်ဖြင့် သူ၏ ခါးမှ ချင်းဖုန်းဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ်လိုက်ပုံ ရပြီး ကြည်လင်သော ဓားအလင်းတန်းက သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျက်သရေကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ အရှေ့တွင် ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ မြေကြီးကို ဒေါင့်ဖြတ် ချိန်ရွယ်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလေ၏။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ကာ နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် တောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အားလုံးပဲ တောင်းပန်ပါတယ်... ရှေ့ကို နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်တက်မည့်သူများ သူတို့၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို တာဝန်မယူပါ ..."

သူ၏ လေသံမှာ နူးညံ့ပြီး နှိမ့်ချကာ ယဉ်ကျေးလှပေသည်။

ပင်မ တံခါး အတွင်း၌ ချန်ချန်ရှန်း တည်ဆောက်ထားသော အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တံခါး သည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထိုအရာက ချန်ချန်ရှန်းကို သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချနိုင်စေခဲ့လေ၏။

များပြားလှသော ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် သူပင်လျှင် ခက်ခဲစွာ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

ရှောင်ပိုင် အပြင်ထွက်သွားပြီးနောက် သူသည် အပြင်ဘက်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူများနှင့် အလွန် ကောင်းမွန်စွာ စကားပြောဆိုနိုင်ခဲ့ပုံ ရပြီး သူ တည်ဆောက်ထားသော အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တံခါး မှာ တိုက်ခိုက်မခံရတော့ချေ။

"အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို... ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို မိစ္ဆာ တာအို ကို ကျဆင်းသွားပြီလား ကျွန်တော် အပေါ်တက်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရမလား..."

သူ၏ အာရုံကို ခွဲထားသော ချန်ချန်ရှန်းက စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

အိုးယန်က ခေါင်းခါလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ချန်ရှန်း... မင်းက တတိယ ညီလေးလေ... ဒုတိယ ညီငယ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့က မင်းအတွက် မသင့်တော်ဘူး... ဂျူနီယာညီလေး တစ်ယောက်က စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်တယ် ဆိုတာက ဘယ်လိုလုပ်ယုတ္တိရှိမှာလဲ..."

သူ၏ လေသံကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက် အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ မိစ္ဆာ ဝင်နေသော လန်ချင်းဆုန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဆရာ အိမ်မှာ မရှိဘူး... အကြီးဆုံး အစ်ကိုက ဖခင်နှင့် တူတယ်... ငါက မင်းတို့ရဲ့ အကြီးအကဲ ပဲ... တကယ်လို့ ဒုတိယ ညီငယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခုခု၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရတယ် ဆိုရင် ဒါက သူ ကိုယ်တိုင် အသုံးမကျလို့ ဖြစ်ရတဲ့ သူရဲ့အမှားပဲ... ငါ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ညီငယ် ကို သင်ခန်းစာ ပေးဖို့ ငါ ကိုယ်တိုင် လုပ်မယ်..."

ချန်ချန်ရှန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အိုးယန်က သူ့ကိုယ်သူပင် ဆဲဆိုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း သူ မည်သည့် မသင့်တော်မှု ကိုမျှ မခံစားရချေ။

အိုးယန်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ခွေးလေး ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လျန်ကျိုက် ကို သူ၏ နောက်ခြေ တစ်ဖက်မှ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်လိုက်ကာ ဂရုမစိုက်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကလေးက အသုံးမကျလျှင် ရိုက်သာရိုက်လိုက်ပါ..."

အခန်း ၁၄၀ - ကြာစိမ်း က သခင်ကို ကာကွယ်ခြင်း

အိုးယန်သည် လျန်ကျိုက် ၏ နောက်ခြေ တစ်ဖက်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကိုင်ကာ အလောင်းများ ကြားရှိ လန်ချင်းဆုန်း ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလေ၏။

ယခုအခါ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေပြီး သွားရည်များ ကျကာ မျက်လုံးများ သွေးရောင်ရဲနေသော လန်ချင်းဆုန်း ကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်သည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပေသည်။

သူ၏ ညီလေး တွင် ဤမျှလောက်သာ စွမ်းရည် ရှိလေသည်။ သူသည် ရူးသွပ်နေသော ဓားဝိညာဉ် တစ်ခု၏ ပူးကပ်ခြင်းကို အလွယ်တကူ ခံလိုက်ရသည်။

အိုးယန်သည် သူ၏ ရင်ခွင် ထဲမှ မှတ်တမ်းကျောက်တုံး တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လန်ချင်းဆုန်း ၏ ရုပ်ဆိုးသော အသွင်အပြင် ကို အရင်ဆုံး ရိုက်ကူးလိုက်လေ၏။

ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ဒုတိယညီငယ် ၏ ခေါင်းကို ဖိချကာ ဤအခိုက်အတန့်ရှိ သူ၏ မိုက်မဲသော ပုံစံကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုခိုင်းမည် ဖြစ်သည်။

မှတ်တမ်းရိုက်ပြီးနောက် အိုးယန်သည် လန်ချင်းဆုန်း ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ကာ ခေါင်းကို စောင်းပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အိုးယဲ့ကျီ... ငါက မင်းကို ရိုက်ထုတ်ရမလား... ဒါမှမဟုတ် မင်းဘာသာမင်း လိမ္မာပါးနပ်စွာ လိမ့်ထွက်လာမလား..."

ခန္ဓာကိုယ် ပူးကပ်ခံထားရသော လန်ချင်းဆုန်း သည် အိုးယန်ကို သဘာဝကျကျပင် သတိပြုမိလေ၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သတ်ဖြတ်လိုခြင်းဖြင့် လုံးဝ လွှမ်းမိုးခံနေရပေသည်။

နှစ်ပေါင်း သန်းချီ၍ ချိတ်ပိတ် ခံထားရသဖြင့် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဓားဝိညာဉ် သည် ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားချီများ ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် အိုးယန်ထံသို့ ရေဘဝဲလက်တံများကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာကြပေသည်။

မွန်းကျပ်ဖွယ် ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ နှင့် ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များက သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာခဲ့လေ၏။

အိုးယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောချီများသည် လျန်ကျိုက် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ခြွင်းချက်မရှိ စီးဝင်သွားကာ သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေသည်။

အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကြီးမားလာသော စစ်မှန်သောချီ သည် လျန်ကျိုက် ၏ ပါးစပ်မှ လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် စစ်မှန်သောချီ ခုတ်ပိုင်းမှု တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်အနှံ့ ပြည့်နှက်နေသော သွေးကဲ့သို့ နီရဲသည့် ဓားချီများနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားလေ၏။

"ဝုန်း..."

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားချီ နှင့် ဧရာမ လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် စစ်မှန်သောချီ ခုတ်ပိုင်းမှု တို့သည် အချင်းချင်း ဝင်တိုက်မိကြပြီး နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း တုန်ခါသွားစေခဲ့ပေသည်။

"သတ်... သတ်... သတ်..."

လန်ချင်းဆုန်း သည် သွားရည်များ ကျကာ တူညီသော စကားလုံးကို ဟိန်းဟောက်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုဓားသည် ဟာလာဟင်းလင်းပြင် ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ကာ အိုးယန်၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ချွင်...

အိုးယန်သည် လန်ချင်းဆုန်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော ဓားရှည်ကို ပိတ်ဆို့ရန် လျန်ကျိုက် ကို မြှောက်လိုက်ပေသည်။ လျန်ကျိုက် သည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်ကို ကိုက်ထားလိုက်ပြီး လန်ချင်းဆုန်း ကို ဓားဆွဲထုတ်၍ မရအောင် တားဆီးထားလိုက်လေ၏။

အိုးယန်၏ ကြည်လင်ပြီး အေးစက်သော မျက်လုံးများသည် လန်ချင်းဆုန်း ၏ သွေးရဲနေသော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့သွားပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်ကို အခြားတစ်ယောက်က ရောင်ပြန်ဟပ်နေပေသည်။

ထို သွေးရဲနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး အနည်းငယ် ကြည်လင်လာပုံ ရသော်လည်း ထိုအရာသည် ရူးသွပ်မှု ဖြင့် ချက်ချင်း အစားထိုး ခံလိုက်ရပြန်လေသည်။

"အကုန်လုံး မင်းကြောင့်ပင်... အားလုံး မင်းကြောင့်ပဲ..."

ရူးသွပ်နေသော ဓားဝိညာဉ် သည် အိုးယန်ကို တစ်ချိန်က သူနှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်းကို မျှဝေသုံးစွဲခဲ့ဖူးသော အိုးယန်ကျီ ဟု မှတ်ယူသွားပုံ ရပြီး ဟစ်ကြွေးကာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားချီများ မရေမတွက်နိုင်အောင် လန်ချင်းဆုန်း ၏ ပတ်လည်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အိုးယန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လာကြပေသည်။

သို့ရာတွင် ဓားချီ အားလုံးသည် အိုးယန်ကို ဝန်းရံထားသော စစ်မှန်သောချီ ကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရလေ၏။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ တစ်ချိန်က ထိုဓား၏ ဓားအိမ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော လျန်ကျိုက် အပေါ်တွင်သာ လုံးဝ မူတည်နေသဖြင့် အိုးယန်သည် အားစိုက်ထုတ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

အိုးယန်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ လန်ချင်းဆုန်း ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပေသည်။

သူ၏ လက်တွင် စစ်မှန်သောချီများ ကပ်တွယ်နေသဖြင့် လန်ချင်းဆုန်း ၏ ပတ်လည်ရှိ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားချီများသည် အိုးယန်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာ မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

အိုးယန်သည် လန်ချင်းဆုန်း ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ နောက်ကျောမှ ပစ်ပေါက်သည့် အကွက်ကို အသုံးပြုပြီး လန်ချင်းဆုန်း ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်သည် လန်ချင်းဆုန်း ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားသည်။ ဓားရှည်ကို ကိုက်ထားသော လျန်ကျိုက် သည် သူ၏ ခွေးပါးစပ်မှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသော ဓားရှည်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရလေ၏။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုကို ပြသရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ... ငါ့သွားများ ကျိုးသွားလျှင်တောင်မှ မင်းကို ငါ့ပါးစပ်ထဲတွင် ကိုက်ထားမည်..."

ယခင်က အိုးယန်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ဖူးသော လျန်ကျိုက် သည် ဓားရှည်ကို အသေအလဲ ကိုက်ထားပြီး သူ၏ ခွေးမျက်လုံးများသည် ဓားရှည်ကို ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

အခွင့်အရေး ဆိုသည်မှာ ပြင်ဆင်ထားသော ခွေး အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

လျန်ကျိုက် နှင့် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်တို့သည် အချင်းချင်း လုံးထွေး သတ်ပုတ်နေကြလေ၏။

ဖြန်း...

ကြည်လင်ပြတ်သားသော ပါးရိုက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အိုးယန်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်လေ၏။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ သွေးရဲနေသော မျက်လုံးများတွင် ဝေခွဲမရမှုများကို ခေတ္တမျှ ပြသခဲ့ပြီးနောက် ရူးသွပ်မှု ဖြင့် ထပ်မံ အစားထိုး ခံရတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်...

ဖြန်း...

ပါးရိုက်ချက် ဖြင့် အိုးယန်သည် သူ၏ စစ်မှန်သောချီများကို စုစည်းကာ လန်ချင်းဆုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်လိုက်ပေသည်။

အိုးယန်၏ စစ်မှန်သောချီများသည် မှော်ဆန်သော အာနိသင် တစ်ခု ရှိပုံ ရလေ၏။ ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက် အကြိမ်အနည်းငယ် အပြီးတွင် လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်နှာမှာ ဖောင်းအစ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သွေးရောင်မှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ ဒန်တျန် အတွင်းတွင်မူ ထိုနေရာမှာ သွေးရောင်ဖြင့် လုံးဝ အစားထိုး ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်လေ၏။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် သည် သူ၏ မွေးရာပါ ဓား ကို ကိုင်ထားပြီး စစ်မှန်သောအနှစ်သာရ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဆင့်တစ်ဆယ့်နှစ် ကြာပန်း တစ်ပွင့်၏ တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်ပေးမှုကို ခံနေရပေသည်။

သို့ရာတွင် ပြိုင်ဘက်က အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းလှပေသည်။ သူ ထို ဓား ကို ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် မှာလည်း သူ၏ ဒန်တျန် ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ခိုင်မာစွာ ဖိနှိပ်ခံထားရလေ၏။

လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက် က မည်သူဖြစ်ကြောင်းကိုပင် မသိခဲ့ချေ။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် သည် ခုခံရန် လက်မလျှော့သေးပုံ ရလေ၏။ ကြာစိမ်း ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသော လန်ချင်းဆုန်း သည် ကြာပန်း တစ်ပွင့်ကိုသာ အားကိုးလျက် ယခုအခါ သွေးပင်လယ် ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဒန်တျန် အတွင်းတွင် လွင့်မျောနေပေသည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရေဘဝဲလက်တံများသည် သွေးပင်လယ် ထဲမှ တစ်ခါတစ်ရံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြာစိမ်း ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ထိုအရာများသည် အနီးသို့ပင် မကပ်နိုင်မီ အရည်ပျော်သွားကြပြီး ကြာစိမ်း မှာမူ သွေးပင်လယ် ၏ ကျိန်စာ ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ကြာစိမ်း သွားလေရာရာတိုင်းတွင် သွေးပင်လယ် မှာ ဆုတ်ခွာသွားရလေ၏။

ထို့ပြင် ကြာစိမ်း မှ ထွက်ပေါ်လာသော အစိမ်းရောင် ချီများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးပင်လယ် ကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်ပေးနေပေသည်။

သူ့တွင် လုံလောက်သော စိတ်ရှည်မှု ရှိနေသရွေ့ တစ်နေ့တွင် သူသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ သွေးပင်လယ် ကို လုံးဝ သန့်စင်နိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ အသိစိတ်မှာ အခြေတည်စဝိညာဉ် အတွင်းတွင် ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ အရူးအမူး သတ်ဖြတ်နေသော အမည်မသိ မိစ္ဆာ ကို မြင်တွေ့နိုင်သေးလေ၏။

ထို့ပြင် သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ သူ ကိုယ်တိုင်မှာမူ ဒေါသထွက်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ချေ။

သို့ရာတွင် လန်ချင်းဆုန်း ကို အံ့အားသင့်သွားစေသောအရာမှာ သူ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သတ်လိုက်တိုင်း ထို ကျင့်ကြံသူ ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ သည် သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ကြာစိမ်း ထံသို့ လွင့်မျောသွားခြင်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကြာစိမ်း သည် သတ်ဖြတ်ခံရသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒများကို စုပ်ယူပြီးနောက် ထိုကြာစိမ်းသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့လေသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ တိုင်း၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ သည် မတူညီကြဘဲ ဓားစိတ်ဆန္ဒများသည် ကြာစိမ်း အတွက် အာဟာရများ ဖြစ်လာကာ ကြာစိမ်းကို အဆက်မပြတ် အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးပြီး လန်ချင်းဆုန်း ၏ လက်ထဲရှိ မွေးရာပါ ဓား ကိုပင် အဆက်မပြတ် အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးနေပေသည်။

သူ ကိုယ်တိုင် ချိုးဖျက်ခဲ့သော သူ၏ မွေးရာပါ ဓား သည် သူ၏ ကြာစိမ်း ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို နားလည်သဘောပေါက်မှု ကြောင့် ထိုဓား၏ ပုံရိပ်ယောင် ဓားခန္ဓာကိုယ် ကို တဖြည်းဖြည်း ခိုင်မာလာစေခဲ့လေသည်။

သူသည် အခြား ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို စုပ်ယူနိုင်သည်လား။

ဤ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု က လန်ချင်းဆုန်း ကို ဝမ်းသာသွားစေခြင်း မရှိဘဲ ထိုအစား သူသည် ရွံရှာမှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အခြား ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို စုပ်ယူခြင်းနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သတ်ဖြတ်နေသော မိစ္ဆာ တို့ကြားတွင် မည်သည့် ကွာခြားချက် ရှိသနည်း။

မောက်မာသော တာအို နှလုံးသား ရှိသည့် လန်ချင်းဆုန်း သည် ယခု သူ လုပ်နေသမျှ အရာအားလုံးကို အထင်သေးသော်လည်း သူသည် အကူအညီမဲ့ ဖြစ်နေလေသည်။

သူ၏ အစ်ကို သည် လန်ချင်းဆုန်း ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာသည့် အချိန်အထိ သွေးပင်လယ် ထဲရှိ မိစ္ဆာ သည် သူ၏ အစ်ကို ၏ စွမ်းအားကို နားလည်သွားပုံ ရလေ၏။ သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ သွေးပင်လယ် သည် ဆူပွက်လည်ပတ်လာပြီး သူ၏ အာရုံများကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်ပေသည်။

ထိုအရာက ပြင်ပ အာရုံများ ဆုံးရှုံးသွားသော လန်ချင်းဆုန်း ကို စိုးရိမ်ပူပန်သွားစေခဲ့လေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နေသော မိစ္ဆာ က သူ၏ အစ်ကို ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မိလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။

ဤအချက်ကို တွေးမိသဖြင့် ကြာစိမ်း ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အခြေတည်စဝိညာဉ် သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ မွေးရာပါ ဓား ကို မြှောက်ကာ သွေးပင်လယ် ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကြာစိမ်း သည်လည်း အခြေတည်စဝိညာဉ် ၏ ခုတ်ပိုင်းမှု ကြောင့် စတင် ကမောက်ကမ ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုကို ဦးတည်စေလေ၏။ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို တည်ငြိမ်စွာ စုပ်ယူနေခဲ့သော ကြာစိမ်း သည် သွေးပင်လယ် ၏ မြုပ်ခြင်းကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း သည် လုံးဝ အမှောင်ထု ထဲတွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

"ငါ သေသွားပြီလား..."

အဆုံးအစမရှိသော အမှောင်ထု ထဲတွင် ရပ်နေသော လန်ချင်းဆုန်း သည် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားလေ၏။

ရင်းနှီးသော စစ်မှန်သောချီများသည် သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး နှင်းပေါ်ကျသော နေရောင်ခြည် ကဲ့သို့ သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ သွေးရောင်များ အရည်ပျော်သွားကာ ကြာစိမ်း ပြန်လည် ပေါ်လာသည့် အချိန်အထိပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် စစ်မှန်သောချီများ ကြာစိမ်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ကြာစိမ်း သည် အာဟာရ ရရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အစိမ်းရောင် ရိုးတံ သေးသေးလေးများနှင့် ကြာရွက် တစ်ရွက် ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ထိုကြာစိမ်းသည် သွေးပင်လယ် ထဲတွင် အမြစ်တွယ်သွားပြီး သွေးပင်လယ် ကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေလေတော့သည်။

"စီနီယာ အစ်ကို..."

လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။ ထို ရင်းနှီးသော စစ်မှန်သောချီ မှာ သူ၏ အစ်ကို ၏ စစ်မှန်သောချီ ပင် ဖြစ်လေသည်။

အပြင်ဘက်တွင် သူ၏ အစ်ကို သည် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် သူ၏ စစ်မှန်သောချီများကို အသေအလဲ အသုံးပြုနေပုံ ရပေသည်။

Book 14 end.