အခန်း (၄၉၅-၄၉၆)
Vol. 36 Ch. 495-496
အခန်း ၄၉၅ - ဝိညာဉ်သားရဲ ၂
ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲများက ကုချင်းဖန်ကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ကုချင်းဖန်၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ ငါးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်မှုကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
ထိုငါးသည် အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်း၏ မျိုးစိတ်တူ အခြားငါးများနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။
လေ့လာကြည့်ရသလောက် ဤငါးသည် နေ့ညမပြတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် သန့်စင်ခြင်းခံထားရသဖြင့် သိမ်မွေ့သော အသွင်ပြောင်းလဲမှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းသည် ချီသွေးအားဖြည့်ဆေး ၏ အစွမ်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"မင်း အမှန်တကယ် ဘယ်လောက်အထိ စားနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ကုချင်းဖန်သည် ချီသွေးအားဖြည့်ဆေး နောက်ထပ်တစ်သုတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ငါးကို တိုက်ရိုက်ကျွေးရန် ရေကန်ထဲသို့ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ဤအဆင့်ရှိ ဆေးလုံးများမှာ ကုချင်းဖန်ထံတွင် အလွန်ပင် ပေါများလှသည်။
အချက်အလက်ပြဇယားတွင် ချီသွေးအားဖြည့်ဆေး အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသည်ဟု ပြနေသော်လည်း သူသည် အခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် အမြောက်အမြား ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးများမှာ ကုချင်းဖန်၏ လက်ထဲတွင် အလျှံပယ် ရှိနေသည်။
သွေးအားဖြည့်ဆေး အလုံးပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျွေးပြီးနောက်တွင်ပင် ငါးမှာ လန်းဆန်းဖျတ်လတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အစာမကြေသည့် အရိပ်အယောင်မျိုး လုံးဝမပြသဖြင့် ကုချင်းဖန်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်မှာ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။
သူသည် ဤငါး၏ အကန့်အသတ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် စိတ်အားထက်သန်နေမိသည်။
ယင်းနောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သွေးအားဖြည့်ဆေးများကို ဆက်မကျွေးတော့ဘဲ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ကာ သွေးသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများအတွက်ဖြစ်သော သွေးသန့်စင်ဆေးများကို ရေကန်ထဲသို့ ချပေးလိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ငါးသည် သွေးသန့်စင်ဆေးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူးယစ်နေသကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးနေပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ဖျတ်လတ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
ငါးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန် သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။
သူ သေချာပေါက် သိလိုက်ရသည်မှာ သွေးသန့်စင်ဆေးသည် ငါးကို အန္တရာယ် မဖြစ်စေနိုင်ဘဲ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံမှာ ဆေး၏ အစွမ်းကို တောင့်ခံနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းပင်။
...
နောက်ထပ် တစ်လတာ ကာလအတွင်း ကုချင်းဖန်သည် ငါးစာကျွေးရန်အတွက် ရေကန်သို့ မကြာခဏ လာရောက်ခဲ့သည်။
သွေးသန့်စင်ဆေးမှ စတင်ခဲ့ရာမှ နောက်ပိုင်းတွင် အရိုးသန့်စင်ဆေး၊ ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါသန့်စင်ဆေးတို့ကိုပါ ရေထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးခဲ့သည်။
ထိုတစ်လအတွင်း ငါးသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ သာမန်ငါးများထက် သုံးဆမှ လေးဆခန့် ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ သန်မာလှသဖြင့် အမြီးဖြင့် အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ကျောက်တုံးများကို ကြေမွသွားစေနိုင်သည်။
ငါးများကြားတွင်ဆိုလျှင် ၎င်းကို ငါးဧကရာဇ်ဟု သေချာပေါက် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။
ယင်းနောက်တွင် ၎င်း၏ သိမြင်နားလည်မှုပင် ဖြစ်သည်။
တစ်လကြာ ဆေးလုံးများ ကျွေးခဲ့ခြင်းက ငါး၏ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်အနေဖြင့် လူစကား မပြောနိုင်သေးစေကာမူ ကုချင်းဖန်၏ အမိန့်များကိုတော့ ထိရောက်စွာ လိုက်နာနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါသန့်စင်ဆေးတစ်လုံး ငါး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ ငါးသည် ရေကန်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်း၏ အကြေးခွံများမှာ သိသိသာသာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။
ယင်းနောက်တွင် ၎င်း၏ အကြေးခွံများမှာ ကွာကျသွားပြီး အကြေးခွံအသစ်များ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယခင် အကြေးခွံများနှင့် မတူတော့ပေ။
အသစ်ထွက်လာသော အကြေးခွံများမှာ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စစ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကဲ့သို့ ပိုမို တောက်ပပြောင်လက်နေပြီး ငါးကို ပိုမို ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေးစွမ်းနေသည်။
ထို့ပြင် ငါး၏ ပါးစပ်ဘေးရှိ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေး နှစ်ချောင်းမှာလည်း သိသိသာသာ ပို၍ ရှည်ထွက်လာခဲ့သည်။
ခြုံငုံကြည့်ရလျှင် ထိုငါးမှာ ယခုအခါ သာမန်ငါးများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ငါးသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဟလိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခု ကုချင်းဖန်ထံသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
ကုချင်းဖန် လက်လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်ရာ နွေးထွေးအေးမြသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်အကြေးခွံတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဤအကြေးခွံမှာ သာမန်အကြေးခွံများနှင့် မတူပေ။
ရွှေရောင်အကြေးခွံအတွင်း၌ အနီရင့်ရောင် သွေးစက်များ ပါဝင်နေပြီး အလွန်တရာ မာကျောသော အသွင်ရှိသည်။
ဒါဟာ ငါး အကြေးခွံလဲစဉ်အတွင်း စုစည်းထားသော အဆီအနှစ်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အသန်မာဆုံးနှင့် အမာကျောဆုံး အကြေးခွံပင် ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ် ၎င်းကို နဂါး၏ ပြောင်းပြန်အကြေးခွံဟု ခေါ်ဆိုသင့်သည်။
သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အကြေးခွံမှာ ကုချင်းဖန်အတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။
အထူးသဖြင့် ကာကွယ်ရေး ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ပြုလုပ်ရာတွင် ဤအကြေးခွံကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုပါက အဆင့်အတန်းကို အနည်းငယ် ပိုမိုမြင့်မားသွားစေနိုင်သည်။
"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့နာမည်က ငါးကြင်းဧကရာဇ်ဖြစ်စေရမယ်"
ကုချင်းဖန် ၎င်းကို နာမည်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
ငါးကြင်းဧကရာဇ်။
ငါးများကြားတွင် အမှန်တကယ်ပင် ဧကရာဇ် ဖြစ်ပေသည်။
ဒဏ္ဍာရီများအရ ငါးများသည် နဂါးတံခါးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ကောင်းကင်ကိုးထပ် နဂါးများ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
သို့သော် ဤဒဏ္ဍာရီမှာ အမှန်လား၊ အမှားလား ဆိုသည်ကို ကုချင်းဖန် မသေချာပေ။
အနည်းဆုံးတော့ သူသည် မည်သည့် နဂါးတံခါးကိုမျှ မမြင်တွေ့ဖူးသေးပေ။
သူ့ရှေ့မှ ငါးနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ၎င်းသည် မည်မျှအထိ ကြီးထွားလာနိုင်မည်ကို ကုချင်းဖန် မသိရှိပေ။
သို့သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် တစ်လကြာ အပြင်းအထန် ဆေးလုံးများ ကျွေးခဲ့ခြင်းက ငါးကို စွမ်းအားပိုင်း၌ သာမန် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါသန့်စင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများထက် မနိမ့်ကျစေရန် ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် အခုအချိန်အထိတော့ ငါး၏ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်တို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရုံမှလွဲ၍ ကုချင်းဖန်အနေဖြင့် အခြားသော ထူးခြားသည့် စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးကို သတိမပြုမိသေးပေ။
ကုချင်းဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ငါးကြင်းဧကရာဇ်သည် ရေကန်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်ရင်း လှိုင်းလုံးများကို ထုရိုက်နေခဲ့သည်။
ယင်းနောက်တွင် ရေကန်ထဲရှိ အခြားသော ငါးများမှာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ခေါ်ယူမှုကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ငါးကြင်းဧကရာဇ်ထံသို့ အားလုံး ဝိုင်းအုံလာကြပြီး အစောင့်အကြပ်များကဲ့သို့ ဝန်းရံထားကြသည်။
"ငါ ပေးလိုက်တဲ့ နာမည်က တကယ်ပဲ မှန်ကန်ပုံရတယ်၊ မင်းဟာ ငါးတွေကြားထဲမှာ တကယ့်ကို ဧကရာဇ်တစ်ပါးပဲ"
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုချင်းဖန် သူ့ဘာသာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ ငါးကြင်းဧကရာဇ်သည် ရေကန်ထဲရှိ အခြားသော ငါးများကို အမှန်တကယ်ပင် အမိန့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းပင်။
မှတ်သားစရာတစ်ခုမှာ ကုချင်းဖန်သည် ငါးကြင်းဧကရာဇ်ကို တစ်လကြာ ဆေးလုံးများ ကျွေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ရေကန်ထဲရှိ ရေများမှာလည်း ဆေးအစွမ်းအချို့ကို စုပ်ယူထားမိခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤရေကို အခြားသော ငါးများက စုပ်ယူမိသောအခါ ၎င်းတို့မှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ကုချင်းဖန်ရှေ့မှ ငါးများမှာ အားလုံး သုံးပေမှ လေးပေခန့် ရှည်လျားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ငါးကြင်းဧကရာဇ်မှာမူ ဆယ်ပေခန့် ရှည်လျားနေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကုမိသားစု တည်ဆောက်ထားသော ကြာပန်းရေကန်မှာ ဤငါးအားလုံးကို ဆံ့နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။
မဟုတ်လျှင်မူ ဤမျှ သေးငယ်သော ကြာပန်းရေကန်မှာ ငါးများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ရေကန်ထဲရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ကြာပန်းရေကန်ကိုတော့ တိုးချဲ့ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်၊ အကောင်းဆုံးကတော့ အပြင်ဘက်ကိုပါ လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ကုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ရေလမ်းစနစ်နဲ့ ဝန်းရံထားဖို့ပဲ၊ အဲ့ဒီရေလမ်းထဲမှာ ဒီငါးတွေကို ထားရှိထားမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို အဆင်ပြေမှာပဲ။"
ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်များ ဆွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။
အကြံရသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် အကောင်အထည်ဖော်ရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ကုချင်းဖန်အတွက်တော့ ရေလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူသည် လေထဲသို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ရည်ရွယ်ကာ ကုမိသားစုအိမ်တော်ကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်များကို ရုတ်တရက် နိမ့်ဆင်းသွားစေခဲ့ရာ ပေနှစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး ပေတစ်ထောင်ခန့် နက်ရှိုင်းသော မြစ်ကြမ်းပြင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယင်းနောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် ဆန်းကြယ်သော နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ မြေအောက်ရေကြောကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ရာ မြေအောက်ရေ အမြောက်အမြားမှာ ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ခြောက်သွေ့နေသော မြစ်ကြမ်းပြင်ကို ပြည့်လျှံသွားစေခဲ့သည်။
မြေအောက်ရေများ ဆက်လက် မြင့်တက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန် သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ နှိမ်နင်းလိုက်ပြီး ရေများ ထပ်မံ မမြင့်တက်လာစေရန် မမြင်နိုင်သော ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည်။
ဤအဆင့် ပြီးမြောက်သွားသောအခါ ကုချင်းဖန်သည် ကုမိသားစုသို့ အခြားသူများ ဖြတ်သန်းလာနိုင်ရန် ပေနှစ်ရာ ကျယ်ဝန်းသော မြစ်အထက်တွင် ခုံးတံတားတစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည်။
ပေနှစ်ရာ ကျယ်ဝန်းသည်ဆိုသော်လည်း ကျင့်ကြံမှု ရှိသူများအတွက်မူ အရေးမပါလှပေ။
လေထဲတွင် လမ်းမလျှောက်နိုင်စေကာမူ သာမန် ခုန်ကူးလိုက်ရုံဖြင့်ပင် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း အပြင်ပန်း အမြင်အရတော့ သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ရှိရန် လိုအပ်လှသည်။
ယင်းနောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ကုမိသားစု၏ ကြာပန်းရေကန်နှင့် မြစ်လမ်းကြောင်းစနစ်ကို ချိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ဤနည်းဖြင့် ငါးကြင်းဧကရာဇ်နှင့် အခြားသော ငါးများမှာ နေထိုင်ရန် လုံလောက်သော နေရာလွတ်များကို ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။
အကယ်၍ ငါးအရေအတွက်မှာ ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ တိုးပွားလာစေကာမူ ၎င်းတို့ကို လက်ခံထားရန်မှာ လွယ်ကူလှပေလိမ့်မည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် ကုမိသားစုဝင် အများအပြားမှာ ၎င်းတို့၏ မိသားစုနယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင် ရေလမ်းစနစ်တစ်ခု မသိမသာ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ပေနှစ်ရာ ကျယ်ဝန်းသော မြစ်တစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် ယင်းကို ရေလမ်းစနစ်ဟု ခေါ်ဆိုမည့်အစား မြစ်ငယ်လေးတစ်ခုဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် လူအများအပြားမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ယင်းမှာ ကုချင်းဖန်၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသောအခါမှသာ စိတ်အေးသွားခဲ့ကြပြီး လေးစားအားကျမှုကို ပြသခဲ့ကြသည်။
"အိမ်တော်သခင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလှတယ်၊ ဘာသံမှမကြားရဘဲ ဒီလို မြစ်ကြီးတစ်စင်းကို ဖန်တီးနိုင်တာက တကယ်ကို ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေပဲ"
ကုပန်က လေးစားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအရာကို သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ မခဲယဉ်းပေ။
သို့သော် အမှန်တကယ် ကွဲပြားခြားနားသည့်အချက်မှာ မည်သည့် မငြိမ်မသက်မှုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ့မျက်စိဖြင့်သာ တပ်အပ်မမြင်ခဲ့ရလျှင် ကုမိသားစု အပြင်ဘက်တွင် ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်ကို ကုပန် သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုမိသားစု အပြင်ဘက်မှ အပြောင်းအလဲများမှာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ကုချင်းဖန် လက်ဗလာဖြင့် မြစ်တစ်စင်း ဖန်တီးခဲ့သည်ဟူသော သတင်းမှာလည်း လူထုကြားတွင် ဆွေးနွေးစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အချို့သော သူများမှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နိုင်ရန် ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်အထိပင် ဖြစ်သည်။
အခန်း ၄၉၆ - ကုရွှမ်း ပြန်လာခြင်း
"ကုမိသားစု"
ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော ကုရွှမ်းသည် သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ၎င်းကို အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။
သူ အိမ်ကနေ ထွက်သွားခဲ့တာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ကုရွှမ်းသည် ထိုက်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေတွင်သာ ကျင့်ကြံနေထိုင်ခဲ့ပြီး ကိုးပြည်နယ်သို့ ပြန်လာခဲ့ခြင်း မရှိသလောက်ပင်။
ယခုမှသာ ကုရွှမ်းသည် ထိုက်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေမှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း။
သို့သော်ငြားလည်း ကုရွှမ်းအနေဖြင့် ယခုအခါ အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အတွက် အနည်းငယ် ရင်ခုန်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။
ယင်းနောက်တွင် သူ၏ အကြည့်မှာ သူ့ရှေ့မှ မြစ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ ပေတစ်ထောင်ခန့် နက်ရှိုင်းသော ရေထုသည်ပင် သူ၏ အမြင်အာရုံကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
"ဒါက... ဝိညာဉ်သားရဲလား"
မြစ်အောက်ခြေရှိ ငါးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုရွှမ်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်သားရဲများ။
သူသည် ထိုက်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေတွင်လည်း ၎င်းတို့ကို မြင်တွေ့ဖူးသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း ကုရွှမ်းအနေဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် ပတ်သက်၍ သူစိမ်း မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုက်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေတွင် မွေးမြူထားသော ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ အားနည်းသူများ မဟုတ်ကြဘဲ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြသဖြင့် ဘိုးဘေးအဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။
ဒါဟာ ရှေးဟောင်းသန့်စင်နယ်မြေတွေရဲ့ အမွေအနှစ်အချို့လည်း ဖြစ်သည်။
လောလောဆယ်တွင် မြစ်ထဲ၌ အောင်းနေသော ငါးကြင်းဧကရာဇ်မှာ ကုရွှမ်း၏ အမြင်အရ အသိဉာဏ်ပွင့်စ အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။
အသိဉာဏ်ပွင့်စ အဆင့်ဆိုသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် ငါးခုနှင့် တူညီသည်။
အသိဉာဏ်ပွင့်စ အဆင့်ပြီးနောက် လွန်မြောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်လာပြီး ၎င်းမှာ သိုင်းဆရာတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။
ယင်းနောက်တွင် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး သိုင်းအရှင်သခင်နှင့် တန်းတူဖြစ်သည်။
၎င်းထက် မြင့်မားသော အဆင့်များမှာမူ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၊ နတ်ဆိုးစစ်သေနာပတိနှင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် စသည်ဖြင့် ရှိကြသည်။
တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ နယ်ပယ်သတ်မှတ်ချက်မှာ နတ်ဆိုးများနှင့် အတော်လေး ဆင်တူလှသည်။
သူ့ရှေ့မှ ငါးကြင်းဧကရာဇ်မှာ ကုရွှမ်းအတွက်တော့ ဝိညာဉ်သားရဲများကြားတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သည့် အသိဉာဏ်ပွင့်စ နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။
သို့သော်လည်း အရာရာကို ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ ကြည့်မြင်ရန် လိုအပ်လှသည်။
ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်သည်မှာ ငါးကြင်းဧကရာဇ်သည် လောလောဆယ်တွင် သာမန် အသိဉာဏ်ပွင့်စ နယ်ပယ်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကုရွှမ်း မြင်တွေ့နိုင်သည်မှာ ဤသာမန်ဟု ထင်ရသော မြစ်သည် အမှန်စင်စစ် မြေကမ္ဘာရေကြောများနှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး ဤနေရာသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အစဉ်တစိုက် ပို့လွှတ်ပေးနေခြင်းပင်။
ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဝင်နေသဖြင့် သာမန်မြစ်ရေပင်လျှင် ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေပေလိမ့်မည်။
ဤနေရာတွင် ကြီးပြင်းလာသော ဝိညာဉ်သားရဲများမှာလည်း အခြားသူများထက် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများကို ရရှိထားကြသည်။
ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ကုမိသားစုသည် ဤဝိညာဉ်သားရဲကို အတော်လေး တန်ဖိုးထားကြောင်း သိသာလှသည်။
မဟုတ်လျှင်မူ ၎င်းကို ဤနေရာတွင် မည်သို့ နေထိုင်ခွင့် ပေးထားပါမည်နည်း။
အသိဉာဏ်ပွင့်စ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ငါးကြင်းဧကရာဇ်အပြင် ကျန်ရှိနေသော ငါးများမှာလည်း အသိဉာဏ်ပွင့်စ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်နှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အလွန်ပင် နီးစပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ယင်းနောက်တွင် ကုရွှမ်း သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ခုံးတံတားကို ဖြတ်ကာ ကုမိသားစု၏ တံခါးဝသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
"ဒုတိယသခင်လေး ပြန်လာပြီ"
ကုမိသားစုမှ အစောင့်နှစ်ဦးမှာ ကုရွှမ်း ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။
သိသာလှသည်မှာ ဤအစောင့်များမှာ ကုမိသားစုတွင် ကြာမြင့်စွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူများ ဖြစ်သဖြင့် ကုရွှမ်းနှင့် အလွန် ရင်းနှီးကြခြင်းပင်။
"ဦးလေးဝမ်၊ ဦးလေးကျန်း... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"
ကုရွှမ်း ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဤနှစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ကုရွှမ်းအနေဖြင့် မစိမ်းပေ။
ကုချင်းဖန်နောက်သို့ စတင် လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော အုပ်စုဝင်များမှာ ကုမိသားစု အစောင့်များဟု အမည်တပ်ထားစေကာမူ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အတော်လေး အစွမ်းထက်ကြပြီး မိသားစု၏ အရင်းအမြစ်များကို ရရှိထားသဖြင့် ယခုအခါ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ကုရွှမ်းလည်း စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချမိသွားသည်။
နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများက တံခါးစောင့်အဖြစ် တာဝန်ယူနေကြသည်။
သူ၏ မိသားစု အခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ခိုင်မာလာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုက်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေတွင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ်ကို အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး အကယ်၍ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက အကြီးအကဲများ အဆင့်အတန်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ဒုတိယသခင်လေး ပြန်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲ အိမ်တော်သခင်ကို သွားပြီး အစီအရင်လိုက်ပါမယ်"
ကုရွှမ်းက ဦးလေးကျန်းဟု ခေါ်ဆိုသော အစောင့်မှာ ကုမိသားစုအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်သွားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေသော တစ်ဦးကမူ ကုရွှမ်းကို ရိုသေစွာဖြင့် အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
...
ကုရွှမ်း ပြန်ရောက်လာကြောင်း သိရှိလိုက်ရသောအခါ ရွှီယူလန်သည် သူ့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံသည့် ပထမဆုံးသူ ဖြစ်သည်။
"ရွှမ်းအာ"
"အမေ"
သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ကုရွှမ်း၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် ကုရွှမ်းသည် ရွှီယူလန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဤအပြောင်းအလဲက ကုရွှမ်းကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
ထိုက်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ကြီးမြတ်သော သူတော်စင်အမွေခံ ကိုးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဖီးနစ် နတ်ဘုရားခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ကုရွှမ်းသည် အသက် တစ်ရာ မပြည့်မီမှာပင် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ယင်းမှာလည်း ကုရွှမ်းသည် အဆင့်တက်ရန် အလျင်မစလိုဘဲ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုသာ ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
မဟုတ်လျှင်မူ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် သတ္တမ သို့မဟုတ် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာပင် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။
သို့သော်ငြားလည်း တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် သတ္တမ သို့မဟုတ် အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည်ပင် ကုရွှမ်းကို ရွှီယူလန်ထံမှ ခံစားနေရသော နက်နဲလှသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"အမေက အခု ကျင့်ကြံမှု ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေလို့ ကျွန်တော် မမြင်နိုင်ရတာလဲ"
ကုရွှမ်း မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ရွှီယူလန်က ဤစကားကို ကြားသောအခါ အသာအယာ ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။
"အခုတော့ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်မှာ ရှိနေတယ် ထင်တာပဲ။"
"တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်—"
ကုရွှမ်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူ၏ သာမန်ပါရမီကို ကောင်းစွာ သိထားသည်၊ မူလကတော့ ယခုတစ်ကြိမ် ပြန်လာချိန်တွင် ထိုက်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေမှ ဆေးလုံးအချို့ကို ပေးအပ်ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးရန်နှင့် သက်တမ်းရှည်စေရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ရွှီယူလန်က သူမသည် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ပြောပြလာခဲ့သည်။
ဤပြောင်းလဲမှုကြီးက ကုရွှမ်းကို အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်။
ထိုက်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေမှာတောင် ဒီလိုအဆင့်မျိုးက အလွန်ကို ရှားပါးလှသည်။
လုံလောက်တဲ့ ပါရမီမရှိဘဲနဲ့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကုရွှမ်း၏ ပြောင်းလဲနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီယူလန် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
"ဒါတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ အဖေကြောင့်ပါပဲ။ သူပေးတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ မရှိဘဲနဲ့ ငါ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်ကို ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါပေမယ့် ဒီနှစ်တွေမှာ ကုမိသားစုမှာပဲ နေလာခဲ့တော့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းဆိုတာထက်..."
"ငါ အလိုချင်ဆုံးကတော့ မင်းတို့အားလုံး ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ကြီးပြင်းလာတာကို မြင်ချင်တာပါပဲ"
ရွှီယူလန်၏ မျက်နှာမှာ ကြင်နာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မကြာမီမှာပင် စိတ်တိုသည့် အမူအရာအချို့ကို ပြသလိုက်သည်။
"မင်းကလည်း ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး ထွက်သွားလိုက်တာ၊ ပြန်မလာနိုင်ရင်တောင် သတင်းလေး ဘာလေး ပို့ရမှာပေါ့၊ ငါ့မှာ မင်းအတွက် စိုးရိမ်နေရတာ အပိုပဲ"
"ကျွန်တော်မျိုး မှားသွားပါတယ်"
ကုရွှမ်းသည် သူ၏ အမှားကို အလျင်အမြန်ပင် ဝန်ခံလိုက်သည်။