အနောက်ပိုင်းဟုန်ကို နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမပိုက်သွားပြီ

မူလက အလွန်တင်းကျပ်ခဲ့သော အနောက်ပိုင်းဟုန်သည် တစ်ညတာအတွင်းမှာပင် ရုတ်တရက်ဆူပူသောင်းကျန်းမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

နေရာအနှံ့အပြားတွင် နဂါးနန်းတော်နတ်ဆိုးစစ်သည်များမှာ လျှို့ဝှက်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံနေရပြီး၊ ထိုလုပ်ရပ်အားလုံးမှာ ဒေသခံအုပ်စိုးသူဖြစ်သော အနောက်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကို လုံးဝအလေးမထားဘဲ လူအများရှေ့တွင်ပင် ပေါ်ပေါ်တင်တင် ကျူးလွန်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤသတင်းများ မပျံ့နှံ့သေးခင်မှာပင်...

လူများစွာ ရုတ်တရက်ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ကြသည်မှာ...

ကောင်းကင်ကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

မိုးမြေကြားရှိ လှုပ်ခတ်နေသောအရှိန်အဝါများ၊ မှောင်မိုက်မှိုင်းညို့နေသော တိမ်တိုက်များနှင့် အဝေးမှလက်ခနဲ လင်းသွားသော မိုးကြိုးသံများက ကြီးကျယ်သော တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ပျက်တော့မည်ကို ကြေညာနေသကဲ့သို့ပင်။

အင်အားကြီးသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ရှိသူ အများအပြားမှာနောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ရေနက်ပိုင်းဆီသို့ ထိတ်လန့်တကြားကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ သူတို့၏ ဂိုဏ်းသားများအား တောင်တံခါးများကို ပိတ်ထားရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ကြလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

အနောက်ပိုင်းဟုန်၊ နဂါးနန်းတော် ခန်းမကြီးအတွင်းဝယ်

ချီရှန့်ထောင် သည် မြင့်မားသောပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဧည့်သည်တော်များ ဝိုင်းရံထားကြလေသည်။ ယနေ့ဖြစ်ပွားခဲ့သောထူးဆန်းသည့် ဖြစ်ရပ်များကို တင်ပြပြီးကာစဖြစ်သော ချီကျောက်ဝမ်မှာမူ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ စူးစမ်းစွာကြည့်ရင်း သူ၏ခမည်းတော်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့၏။

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ချီကျောက်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး အနည်းငယ်ပင် တုန်ယင်လာခဲ့၏။ အနာဂတ် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတစ်ပါးအနေဖြင့်၊ အထူးသဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များရှေ့တွင် ဤကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှု ကင်းမဲ့နေခြင်းမှာ အလွန်ပင် မသင့်လျော်လှချေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ထိုအရာများကို စိတ်ပူနေရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ၊ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူ၏ ခမည်းတော်အား ပြန်လည်ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှင်းပြချင်ဟန်ဖြင့် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်၏။

"သူတို့ ဘယ်ကို သွားကြတာလဲ"

ချီရှန့်ထောင်က ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သောအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

"သူတို့... ဝမ်ရှန်းစံအိမ်ကို သွားကြပါတယ်"

ချီကျောက်ဝမ်သည် သူ၏ လည်ချောင်းမှာ ခြောက်ကပ်နေပြီးအခိုးအငွေ့များ ထွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဘယ်သူက သူတို့ကို လွှတ်လိုက်တာလဲ"

ချီရှန့်ထောင်က ထပ်မံမေးလိုက်လေသည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။ ချီကျောက်ဝမ်သည် နဖူးကိုပွတ်ရင်း မူးလဲမတတ်ဖြစ်သွားကာ ခဏအကြာမှ တိုးညင်းစွာပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ခမည်းတော်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်၊ သားတော်ကပဲ သူတို့ကို သွားဖို့အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာကို သားတော် အာရုံခံမိလို့ သူတို့ကို ပြန်ခေါ်ဖို့သတင်းစကား ပို့ခဲ့ပါသေးတယ်..."

သူ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင်၊ အထက်မှ ပျံသန်းလာသောစပျစ်ဝိုင်ခွက်မှာ သူ၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာကျရောက်လာခဲ့လေသည်။

ဖိတ်စင်သွားသော စပျစ်ဝိုင်များကြားတွင် ချီကျောက်ဝမ်မှာ သူ၏ မျက်နှာကိုပင် သုတ်ရန် မဝံ့ရဲဘဲမြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်းကာ ထပ်တလဲလဲ ပြောလိုက်၏။

"သားတော် သေထိုက်ပါတယ်"

"မင်း တကယ်ပဲ သေထိုက်တာ"

ချီရှန့်ထောင်သည် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ဧည့်သည်တော်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ တုန်ယင်နေသော လက်များကို အင်္ကျီလက်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းဖုံးကွယ်ရင်း သူ၏ အမူအရာကို တည်ငြိမ်အောင်ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်လေ၏။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲလာနေသော်ငြားလည်း၊ဤလူအုပ်ရှေ့တွင် သူ၏ အစစ်အမှန်ခံစားချက်ကို လုံးဝ ဖော်ပြ၍ မဖြစ်ချေ။

ဤလူများသည် သူကဲ့သို့အင်အားမရှိကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများမှာတစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သူတို့သည် သူ၏ အကူအညီကို တောင်းရန် ရောက်လာကြခြင်းလော၊ သို့တည်းမဟုတ် အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အခြေအနေကို လာရောက်အကဲခတ်ပြီး ဤနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြံစည်နေခြင်းလော ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

"ညီအစ်ကို ရှန့်ထောင်၊ဒေါသကို လျှော့ပါဦး"

နောက်ဆုံးတွင်၊ ညာဘက်ခြမ်းရှိ ဧည့်သည်တော်များထဲမှ လူနှစ်ဦးမတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြလေ၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တောက်ပသော အဝါရောင်ဝတ်ရုံများကို ဆင်မြန်းထားကြပြီး၊ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှကာ ဖော်ပြ၍မရသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

အနောက်ပိုင်းနဂါးဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် သူတို့သည် တည်ငြိမ်နေခဲ့ကြ၏။

ဤနှစ်ဦးမှာ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခွဲသခင်ငါးဦးထဲမှ အစွမ်းအထက်ဆုံးသူများထဲတွင် ပါဝင်ကြလေ၏။

သူတို့အနောက်ပိုင်းဟုန်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ စစ်ထူကျွင်းလွေ့ကို အထူးရှာဖွေရန်ဖြစ်ပေသည်။

"ဖြစ်ပြီးတာတွေဖြစ်ကုန်ပြီဆိုတော့၊ အပြစ်တင်နေမယ့်အစား ဒါကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ဤတာဝန်ကိုဦးဆောင်လာသူဖြစ်သော ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ စစ်ထူဖူဟိုင်ဆိုသူက ပြောလိုက်သည်။

"ကျောက်ဝမ်၊ လာထိုင်ပါဦး"

ညာဘက်ခြမ်းမှ လူက ခေါင်းခါရင်းပြောလိုက်ပြီး ချီကျောက်ဝမ်အား ထူပေးရန်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ ရှီ"

အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ နဂါးသားတော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် နီးကပ်နေသော်ငြား၊ ချီကျောက်ဝမ်သည် ဤလူ၏ရှေ့တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမနေဝံ့ဘဲ ရိုသေစွာဖြင့် တစ်ဖန်ပြန်လည်အရိုအသေပေးလိုက်ပါသည်။

အကယ်၍ ယနေ့တွင်မြောက်ပိုင်းဟုန်မှ ဤစီနီယာများ ရောက်မနေခဲ့ပါက၊ သူသည် အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ခမည်းတော်၏ လက်ချက်ဖြင့် အသားလန်အောင် ခံရပေလိမ့်မည်။

"မင်း ငါတို့အားလုံးကို အရှက်ခွဲလိုက်တာပဲ"

ချီရှန့်ထောင်က အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ ပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်မှီချလိုက်လေ၏။

သဘာဝကျကျ စဉ်းစားကြည့်လျှင်၊ မိမိ၏ သားတော်များအနောက်ပိုင်းဟုန်အတွင်းသတ်ဖြတ်ခံရခြင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်နဂါးဘုရင်အနေဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤစိုးရိမ်မှုမှာ ချီကျောက်ဝမ်အပေါ် သူ၏ ယုံကြည်မှုကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အနောက်ပိုင်းနဂါးဘုရင်သည် သူ၏ သားတော်က သူ့ကို မည်သည့်အခါမျှလိမ်လည်ရဲလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ထားလေသည်။ ထိုအဓိပ္ပာယ်မှာ တစ်ဖက်လူသည် ကျစ်ရှန်းကို ရန်စစိန်ခေါ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် အမှန်တကယ်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သိလိုက်ရလျှင်ချင်း သူတို့ကို တားဆီးရန် သတင်းစကားပေးပို့ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် နဂါးနန်းတော်သို့ အပြေးအလွှား လာရောက်တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း မင်းသားသုံးနှင့် မင်းသားခြောက်မှာ အသတ်ခံလိုက်ရဆဲပင်။

ထိုကြားထဲတွင် အချိန်မည်မျှကြာသွားခဲ့သနည်း။

သတင်းစကားကို ရရှိချိန်တွင် သူတို့က ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းမျိုး မဖြစ်နိုင်ချေ။

အနောက်ပိုင်းနဂါးဘုရင်၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိလေသည်။ ဤသည်မှာ လူယုတ်မာတစ်စုသည် သူ၏ နှာခေါင်းအောက်တွင်ပင် မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှမပြဘဲ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ထိုမဟာနတ်ဆိုးကြီးများမှာ အစကတည်းက ထွက်မသွားခဲ့ခြင်းကို ဆိုလိုပေသည်။

သို့သော် သူကိုယ်တိုင် အနောက်ပိုင်းဟုန်ကို စစ်ဆေးစဉ်ကမူ မည်သည့်သဲလွန်စမျှ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ထို့ပြင်၊ သူတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော နဂါးသားတော်နှစ်ပါးဖြစ်ကြပြီး၊ အလိုရှိသလို သတ်ဖြတ်နိုင်သော ကြက်ဝက်များ မဟုတ်ကြချေ။ သူတို့ကို မည်သည့်အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ၊ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှမပေးနိုင်ခင် အချိန်အတွင်း ဤမျှ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်သွားနိုင်ခြင်းမှာ..

ဘေးဒုက္ခပေါင်းစုံမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာခဲ့သော ချီရှန့်ထောင်ပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဤသည်မှာ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို ဦးတည်ထားသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

"ဒါဆိုရင်၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ငါ့ကို အခု ပြောပြနိုင်ပြီလား"

ချီရှန့်ထောင်က ချီကျောက်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"သားတော်... သံသယရှိတာကတော့..."

ချီကျောက်ဝမ် တံတွေးမျိုချလိုက်လေသည်။

"အဲဒါ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမရဲ့ လက်ချက်ပဲ"

ထိုအချိန်တွင်ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုက သူ့ကိုကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။ ကျစ်ရှန်း သည် လူအားလုံး၏ အကြည့်အောက်တွင် ခန်းမကြီးအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းလျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ဧည့်သည်တော်များမှာ မျက်ခုံးအနည်းငယ်မြှင့်လိုက်ကြပြီး၊ ဤထူးခြားသောအမျိုးသမီး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိသာထင်ရှားစွာပင်မှတ်မိလိုက်ကြပေသည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင်တွေးတောနေစေကာမူ၊ သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"..."

ချီရှန့်ထောင်သည် ကျစ်ရှန်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငုံ့ကြည့်နေပြီး သူမ၏ရှင်းပြချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေ၏။

ကျစ်ရှန်းသည် ခဏမျှစဉ်းစားနေပြီး သူမ၏ စကားလုံးများကို စနစ်တကျစီစဉ်နေပုံရကာ၊ သူမ ခေါင်းကို ပြန်မော့လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ပြောကြားချက်က ခန်းမတစ်ခုလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့လေတော့သည်။

"အဲဒီလူက ပြောသွားသေးတယ်၊ရှင့်ရဲ့အသက်ကို သူ့ရဲ့သခင်က အလိုရှိနေတယ်တဲ့၊ အနောက်ပိုင်းဟုန်နဲ့ ဒီနယ်မြေဟာ အခုကစပြီးနတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သွားပြီတဲ့"