အခန်း ၂၂၉-၂၃၁

အပိုင်း (၂၂၉) - ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခြေထောက်သိုင်းများကြောင့် အမြဲတမ်း နာမည်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်၏။ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ တစ္ဆေများအလား လှုပ်ရှားနေပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့် လိုက်ကြည့်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။

အဘွားအိုလင်းသည် ပေဆယ်ဂဏန်းကျော် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျောက်ချုံးယွဲ့မှာ သူမ၏ အနောက်သို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အမီလိုက်လာခဲ့၏။ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ လည်ပတ်နေသော ပန်ကာများအလား လှုပ်ရှားနေပြီး သူ မရောက်လာမီမှာပင် လေပြင်းနှစ်ချက်က အရင် ရောက်ရှိလာကာ အဘွားအိုလင်း၏ ဆံပင်ဖြူများကို ထောင်မတ်သွားစေသည်။

အဘွားအိုလင်းမှာ တစ်ဆယ့်နှစ်ပေခန့် အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် လေထဲရှိ အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ နောက်ထပ် တစ်ချက် ဆောင့်ကန်လိုက်ပြန်၏။ သူ၏ ညာခြေထောက်မှာ သန့်စင်သော သံမဏိဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့် ဓားကြီးတစ်လက်အလား ရုတ်တရက် ဆန့်ထွက်သွားသည်။

သူသည် လေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဘယ်ခြေထောက်မှာ တောင်ကို ခွဲမည့် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးတစ်ခုအလား ဝှီး... ဟူသော အသံနှင့်အတူ အဘွားအိုလင်း၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်၏။ ခြေထောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လေပြင်းများကြောင့် သဲများနှင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားပြီး လေထဲတွင် ဧရာမ ခြေရာကြီး တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

အဘွားအိုလင်းမှာ တည်ငြိမ်စွာပင် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး၊ သူမ၏ ပန်းထိုးဖိနပ်လေးများက အမိုးစွန်းများကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်ကာ သုံးပေခန့် အကွာအဝေးရှိ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ သစ်ရွက်ခြောက် တစ်ရွက်အလား ဆင်းသက်လိုက်၏။

သူမ ခြေအစုံ ကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ဝတ်ရုံအောက်မှ ခရမ်းရောင် ဝါးဆစ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမ ထိုဝါးဆစ်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် အဆစ်များကြားတွင် အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ကခုန်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုံးပေခန့် ရှည်လျားသော ထီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် စုန့်တန်းယန်၏ ဓားရှည်မှာလည်း ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်၏။ ဓားအရိပ်မှာ အေးစက်သော အလင်းတန်း နှစ်ဆယ့်လေးခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကောင်းကင်မှ ကြယ်လေးများအလား အေးစက်သော အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်လျက် အဘွားအိုလင်းဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားသည်။ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေထုမှာ အဖြူရောင် လမ်းကြောင်းများ အဖြစ် ကွဲအက်သွားပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရေးကြီးသော အပ်စိုက်မှတ် နှစ်ဆယ့်လေးခုကို တိတိကျကျ ဦးတည်နေ၏။

အဘွားအိုလင်းက အသံနှိမ့်နှိမ့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထီးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သာမန်ဟု ထင်ရသော ဤထီးမှာ တကယ်တမ်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ရှိနေ၏။ ထီး ပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခု ပြန့်ကားသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပျံလွင့်လာသောဓားများကို တည်ငြိမ်စွာ တားဆီးပေးလိုက်သည်။ ဓားများ ထီးနှင့် ထိခတ်သွားချိန်တွင် ကြည်လင်သော သတ္တုချင်း ထိခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ လမ်းကြောင်းလွဲသွားကာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့်အလား ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်နေတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုခရမ်းရောင် ဝါးထီးကို မြင်လိုက်ရသော ကျောက်ချုံးယွဲ့နှင့် စုန့်တန်းယန်တို့၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အဘွားအိုလင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း လက်နက်ပုန်း ဆယ့်နှစ်မျိုး ရှိကြောင်း သိုင်းလောကတွင် ကောလာဟလများ ရှိခဲ့ပြီး၊ ဤခရမ်းရောင် ဝါးထီးမှာ ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုဖြစ်ကာ ၎င်း၏ ထီးရိုးများအတွင်း မတူညီသော လက်နက်ပုန်း ခုနစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးကို ဝှက်ထားကြောင်း လူသိများလေသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် သူမက ထီးရိုးပေါ်ရှိ စက်ယန္တရားတစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ရာ ထီးမှာ ရုတ်တရက် လည်ပတ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လက်နက်ပုန်းများကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။အချို့မှာ အေးစက်သော ကြယ်များအလား၊ အချို့မှာ လွင့်ပျံနေသော မိုးမခရွက်များအလား၊ အချို့မှာ ငွေအပ်များအလား ဖြစ်ပြီး စူးရှသော လေခွဲသံများနှင့်အတူ ကျောက်ချုံးယွဲ့နှင့် စုန့်တန်းယန်တို့ဆီသို့ ပစ်ခတ်လာကြသည်။ လက်နက်များမှ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ပြင်းထန်သော အဆိပ်များ သုတ်လိမ်းထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် သူ၏ ခြေထောက်များကို အဆက်မပြတ် ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ခြေထောက်အရိပ်များမှာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်သော ကာကွယ်ရေး တံတိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝင်ရောက်လာသော လက်နက်များကို ရိုက်ထုတ်ပစ်သော်လည်း၊ အကြိမ်တိုင်းတွင် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရ၏။

စုန့်တန်းယန်ကလည်း သူ၏ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓားစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်လျက် ချဉ်းကပ်လာသော လက်နက်ပုန်းများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်ရာ၊ လက်နက်များ ဓားနှင့် ထိခတ်သွားချိန်တွင် မီးပွားများ လွင့်စင်ပြီး မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာတော့၏。

သူတို့နှစ်ဦး အသက်လု ရှောင်တိမ်းနေရချိန်မှာပင် ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ ယပ်တောင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ဤတာအိုဆရာကြီး၏ ငွေရောင် ဆံပင်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံနေပြီး ယပ်တောင်၏ အမြီးတွင် ဆွဲထားသော အနက်ရောင် သံပုတီးစေ့ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်လုံးမှာ ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းသွားကာ၊ အားကောင်းလှသော စစ်မှန်သောချီများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားရာ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အမိုးကြွပ်များမှာ ကြေမွကုန်တော့၏။

ခရမ်းရောင် ဝါးထီးမှာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ထီးရိုးသုံးချောင်းမှာ ကျိုးကွဲသွားကာ၊ ထီးတစ်ခုလုံးမှာ ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ခုဖြင့် ဆွဲခြေခံလိုက်ရသည့် စက္ကူတစ်ရွက်အလား နားစည်ကွဲမတတ် အသံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဝါးမှုန့်များ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။

အဘွားအိုလင်းမှာ ညည်းတွားသံနှင့်အတူ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ စွမ်းအင်၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် စုတ်ပြတ်သတ်သွားကာ အောက်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှေရောင် သံချပ်ကာကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"အဘိုးကြီး... ယုတ်မာလိုက်တာ!"

သူမ၏ ကျိန်ဆဲသံများ မဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ အမည်းရောင် ဘောလုံးလေးမှာ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထူထပ်သော မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ချုံးယွဲ့က နောက်ဆုံး လက်နက်ပုန်းကို ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး၊ စုန့်တန်းယန်ကလည်း ဓားချက်တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်များ ဝဲပျံသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သို့သော် အဘွားအိုလင်း၏ အရိပ်အယောင်ကိုတော့ မတွေ့ရတော့ချေ။ အဝေးရှိ ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်တွင် သူမ၏ စုတ်ပြတ်နေသော ဝတ်ရုံစလေး လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရတော့၏။

အဘွားအိုလင်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများကို နေရာအနှံ့ ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးတော့မည့် အချိန်မှာပင်၊ ဆရာကြီးလင်းရွှီးမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွား၏။

သူက ယပ်တောင်ကို တစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ဖွဖွလေး ထောက်ကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲတွင် ငှက်တစ်ကောင်အလား ပျံသန်းသွားပြီး ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီးသည် ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်နေပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များမှာ မီးတိုင်များအလား စူးရှနေကာ ဝင်းအတွင်းရှိ သာမန်ဟု ထင်ရသော တိုင်တစ်တိုင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ သူက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ညီမလေး... ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးက သင်္ချိုင်းထဲ ရောက်ရမယ့် အရွယ်တွေ ဖြစ်နေပြီလေ... ဘာလို့ အခုထိ ဒါတွေကို မစွန့်လွှတ်နိုင်သေးတာလဲ... သားသမီး မြေးမြစ်တွေမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာတွေ ရှိပါတယ်... မင်းက လင်းမိသားစုအတွက် တစ်သက်လုံး ပေးဆပ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ... အသက်ကြီးမှ ဒါတွေကို ဘာလို့ လုပ်နေရတာလဲ... နာမည်ပျက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား... တကယ်ကို မတန်ပါဘူး!"

သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် တိုင်ဘေးရှိ လေထုမှာ ပိုးသားတစ်စအလား ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်သွားပြီး အဘွားအိုလင်း ပေါ်လာ၏။သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပုစဉ်းရင်ကွဲ တောင်ပံအလား ပါးလွှာပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အဝတ်စတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ထိပ်တန်း လက်နက်ပုန်း ဖြစ်သော ကောင်းကင်ပုံရိပ်ယောင် ဖုံးကွယ်အလင်း ပိုးသား ပင် ဖြစ်ပြီး၊ အလင်းရောင်၏ အကူအညီဖြင့် သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ကာ သူမကို ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်စေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

အဘွားအိုလင်းသည် ပိုးသားစွန်းပေါ်ရှိ သိမ်မွေ့သော ငွေရောင်ကြိုးမျှင် ပုံစံများကို လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်သပ်နေရင်း၊ ရေခဲအလား အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆိုသည်

"အဘိုးကြီး... ရှင်ကတော့ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကိုပဲ လိုက်စားဖို့ ရူးသွပ်နေတာပေါ့... ငါကတော့ လင်းမိသားစုအတွက် အဆုံးမရှိတဲ့ အမွေအနှစ်တစ်ခု ရအောင် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာပဲ... လင်းမိသားစုရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေက အရမ်းကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတယ်လေ... ငါ အသက်ရှင်နေတုန်းမှာ သူတို့အတွက် လမ်းမဖောက်ပေးခဲ့ရင်၊ နောင်ကျရင် သူတို့ ဘယ်လို ရပ်တည်နိုင်မှာလဲ..."

"ချင်းယဲ့ခန်းမရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ဘယ်လို အနာဂတ်မျိုးကိုများ ဖန်တီးပေးနိုင်မှာလဲ... မင်းက လျှို့ဝှက်ပြီး အာဏာတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ထိန်းချုပ်ထားပါစေ၊ အဲဒါတွေကို အလင်းရောင်ထဲ ထုတ်ပြလို့ မရဘူးလေ... မင်း သေသွားတာနဲ့ လင်းမိသားစုထဲက ဘယ်သူမှ အဲဒီလောက် အများကြီးကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး... အဲဒါကို မင်း ဘယ်လိုများ အဖြူရောင် ပြောင်းအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ..."

ဆရာကြီးလင်းရွှီးမှာ ရုတ်တရက် စကားရပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏ ။ အဘွားအိုလင်းက ချင်းယဲ့ခန်းမကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ရှိနိုင်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

လင်းမိသားစု၏ အခြေအနေအရ အဘွားအိုလင်း သေဆုံးသွားလျှင်ပင် မဟာသိုင်းဆရာကြီး လင်းချွမ် ရှိနေသရွေ့ မိသားစုမှာ ဆုတ်ယုတ်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း အနိုင်နိုင်တော့ ရပ်တည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အဘွားအိုလင်းသည် ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရအောင် ဖန်တီးသည့် အစီအစဉ်နှင့် အချင်းချင်း ဆက်စပ်နေသော အစီအစဉ်များကို အသုံးပြုကာ လင်းချွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို သိုင်းလောကမှ ထိရောက်စွာ ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့၏။

အဘွားအိုလင်း၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည် ။လင်းမိသားစု၏ နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိရေး ရည်မှန်းချက်မှာ နောက်ဆုံးတွင် အချိုးအကွေ့တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လင်းချွမ်ကို သိုင်းလောကမှ ဖယ်ရှားခံရမှုအတွက် အနစ်နာခံရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ပြီး၊ လင်းမိသားစု၏ သိုင်းလောက အနာဂတ်ကို ထိရောက်စွာ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ရှင်းပြနေသည်မှာ အဘွားအိုလင်းသည် ချင်းယဲ့ခန်းမကို အောင်မြင်စွာ တည်ထောင်နိုင်ပါက လင်းမိသားစုသည် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး သိုင်းမိသားစုမှ တော်ဝင်မိသားစုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သိုင်းလောကကို လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချင်းယဲ့ခန်းမကို အဖြူရောင် ပြောင်းရန် ဘယ်သောအခါမှ လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ပြီး အရိပ်ထဲတွင် ရှိနေမည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ်သာ တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း က လင်းမိသားစုရဲ့ လမ်းကို ပိတ်နေပုံရတယ်..."

ဆရာကြီးလင်းရွှီးက ဆိုသည်။

အဘွားအိုလင်းက ဆရာကြီးလင်းရွှီးမှာ ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားကြောင်း နားလည်လိုက်ပြီး ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"အခုတော့ အားလုံးက အချည်းနှီး ဖြစ်သွားတာ နှမြောစရာပဲ... ပြီးတော့ မင်းလို ပျင်းရိတဲ့ အဘိုးကြီးက အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်သွားပြီး မင်းရဲ့ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း အတွက် မင်္ဂလာဝတ်စုံ ဖန်တီးပေးသလို ဖြစ်သွားတာပဲ..."

ဆရာကြီးလင်းရွှီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဆိုသည်

"ငါ့ရဲ့ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း က တာအိုကိုပဲ ကျင့်ကြံတာပါ..."

"မင်းက အဲဒီလို တွေးပေမဲ့ မင်းရဲ့ တပည့်တွေကတော့ အဲဒီလို တွေးချင်မှ တွေးမှာပါ..."

အဘွားအိုလင်းက ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ ပိုပြီး သတိထားရမှာပေါ့..."

ဆရာကြီးလင်းရွှီးက မေးလိုက်သည်

"ညီမလေး... မင်းက ခုခံနေဦးမှာလား... ဒီနေ့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ကျွမ်းကျင်သူ ရာပေါင်းများစွာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း က တပည့် ရာပေါင်းများစွာကို မပြောနဲ့ဦး... ဆရာကြီးကူ၊ တပ်မှူးချုပ် ကျောက် နဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေရင်တောင် မင်းကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

အဘွားအိုလင်းက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"ငါ ဒီလောက်အထိ ပေါ့ဆမနေသင့်ဘူး... မူလကတော့ ဘုရားကျောင်းသခင် စုန့် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးပြီး ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း ရဲ့ နာမည်ကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ပဲ စီစဉ်ထားတာပါ... ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးကူ ရောက်လာတော့ ငါ့မှာ တခြား အကြံအစည်တစ်ခု ရလာတယ်...

အဲဒါက ဆရာကြီးကူရဲ့ အကူအညီကို သုံးပြီး ဘုရားကျောင်းသခင် စုန့် ကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်ဖို့နဲ့ နောင်ဖြစ်လာမယ့် ပြဿနာတွေကို တားဆီးဖို့ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒါကိုတော့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု မှားသွားတာနဲ့ အားလုံး ရှုံးနိမ့်သွားတော့တာပဲ!"

ထိုအချိန်တွင်...

ကူမော့သည်လည်း ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဆိုသည်

"ဒါဆိုရင် လင်းကူနဲ့ သူ့သား လင်းရှန်ရှီးတို့က တကယ်တော့ အဘွားအိုရဲ့ အစီအစဉ်ထဲက အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲပေါ့... သူတို့က လင်းချွမ်ကို အစကနေ အဆုံးအထိ ဘယ်တုန်းကမှ မနိုင်ခဲ့ဘူး၊ သူတို့က အဘွားအိုရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရအောင် ဖန်တီးတဲ့ အစီအစဉ်ထဲက နယ်ရုပ်လေးတွေ သက်သက်ပဲ..."

အဘွားအိုလင်းက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"သူတို့အတွက်တော့ ငါ စိတ်မကောင်းပါဘူး... ဒါပေမဲ့ လင်းမိသားစုရဲ့ ထာဝရ တည်တံ့မယ့် အခြေခံအုတ်မြစ်အတွက် အနစ်နာခံမှုတွေကတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး..."

ကူမော့သည် သနားစိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်သွား၏။ လင်းကူနှင့် သူ၏သား လင်းရှန်ရှီးတို့မှာ တကယ့်ကို သနားစရာ ကောင်းလှသည်။ အစကနေ အဆုံးအထိ အဘွားအိုလင်းနှင့် လင်းချွမ်တို့၏ စွန့်ပစ်ခံ နယ်ရုပ်များ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် လင်းချွမ်ကို ဖြုတ်ချရန် ချင်းယဲ့ခန်းမနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊

တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းမှာ အဘွားအိုလင်း၏ နာမည်ကို ရှင်းလင်းရန်နှင့် စုန့်တန်းယန်ကို အောင်မြင်စွာ အကွက်ဆင်ရန်အတွက် အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့ တစ်ခါမှ မနိုင်ခဲ့ပါဘူး၊ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် စားပွဲပေါ်မှာတောင် တစ်ခါမှ နေရာ မရခဲ့ဘူး ဆိုရမည်။

"ရုပ်သေးဆေးလုံး ဆိုတာကော အတုပဲလား..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

အဘွားအိုလင်းက ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီလို ပစ္စည်းမျိုးသာ ရှိရင် ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ငါ ဘာလို့ လုပ်နေရတော့မှာလဲ... စုန့်တန်းယန်ကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်လိုက်တာက ပိုမလွယ်ဘူးလား..."

ဒီအချိန်တွင်...

ကူမော့နှင့် အခြားသူများမှာ ဇာတ်လမ်း တစ်ခုလုံးကို ဆက်စပ် နားလည်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းမိသားစုသည် အဘွားအိုလင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ အရည်အချင်းရှိသော ဆက်ခံသူများ မရှိခြင်းကြောင့် မိသားစုမှာ သိုင်းမိသားစုမှ တော်ဝင်မိသားစုအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာမည့် အန္တရာယ်နှင့်ပင် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

အဘွားအိုလင်းသည် နန်းတွင်းရှိ သြဇာအာဏာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရရှိခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုသြဇာအာဏာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖွဲ့တွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ချင်းယဲ့ခန်းမကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ချင်းကျိုးပြည်နယ်ရှိ အင်အားစု အသီးသီးကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသတ်သမားများမှာ ထိုသြဇာအာဏာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်က သူတို့ကို ကူညီရန် စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်သာ ထွန်းကားခဲ့သော သိုင်းမိသားစု တစ်ခုအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော လူသတ်သမားမျိုးကို မွေးထုတ်နိုင်မည်ဟု မထင်ရပေ။

ယခုအခါ ချင်းယဲ့ခန်းမမှာ ၎င်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် အရေးကြီးသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ချင်းကျိုးပြည်နယ်၏ နံပါတ် ၁ သိုင်းအင်အားစု ဖြစ်သော ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှာ ချင်းယဲ့ခန်းမအတွက် အဟန့်အတား တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အဘွားအိုလင်းသည် ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရအောင် ဖန်တီးသည့် လုပ်ရပ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ လင်းချွမ်နှင့် လင်းရှန်တုန်းတို့၏ ကျဆုံးမှုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မြောက်ပိုင်းခရိုင် ၏ ချင်းယဲ့ခန်းမကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုကာ လင်းကူနှင့် လင်းရှန်ရှီးတို့ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို တဖြည်းဖြည်း လမ်းကြောင်းလွှဲကာ စုန့်တန်းယန်ကို ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အကွက်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအစီအစဉ်မှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က ရွှမ်စုန်ကျီးကို လာဘ်ထိုးခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သေချာတာပေါ့... ရွှမ်စုန်ကျီးမှာ အဘွားအိုလင်းက အစကတည်းက ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းတွင် ထည့်သွင်းထားသော သူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ရွှမ်စုန်ကျီးသည် ထိုအချိန်ကတည်းက အတုဖြစ်သော ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို ရုပ်တုအတွင်း၌ ဝှက်ထားခဲ့ပြီး၊ နှစ်များတစ်လျှောက် အတုဖြစ်သော ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို အတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤအစီအစဉ်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက၊ ချင်းယဲ့ခန်းမ မတည်ထောင်ရသေးမီနှင့် သိုင်းလောကတွင် နာမည်မရသေးမီကတည်းက ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ချင်းကျိုးပြည်နယ်ရှိ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း၏ အနေအထားအရ ချင်းယဲ့ခန်းမသည် ချင်းကျိုး သိုင်းလောကကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ၎င်းကို နောက်ဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

အစီအစဉ်မှာ တကယ်တော့ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။

အကယ်၍ အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ အကောင်အထည် ပေါ်သွားပါက စုန့်တန်းယန်မှာ အရှက်တကွဲ ဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ကာ၊ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းလည်း ပါဝင်ပတ်သက်သွားပြီး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပျက်စီးသွားပြီး သြဇာအာဏာလည်း ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ချင်းကျိုး သိုင်းလောကကို ထိန်းချုပ်ရန် ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ အစီအစဉ်ကို ပိုမို တိုးတက်စေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ အဘွားအိုလင်းမှာ အနည်းငယ် မောက်မာလာပြီး သူမ၏ ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့၏။

ကူမော့ ချင်းကျိုးပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် မမျှော်လင့်ဘဲ အစီအစဉ်သစ် တစ်ခုကို ထပ်တိုးလိုက်သည် - ကူမော့ကို ဆက်နေစေရန် ရမ္မက်မိစ္ဆာ ရှန်းကွမ်ရှန်းကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းကွမ်ရှန်း ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမှာလည်း အဘွားအိုလင်း၏ အစီအစဉ်ထဲတွင် ပါဝင်ပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဖမ်းဆီးမခံရပါက သူမသည် အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ သက်သေတစ်ဦးကို စီစဉ်ပေးမည် ဖြစ်ပြီး၊ ကူမော့ကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်သရွေ့ အလုံးစုံ အစီအစဉ်ကို ထိခိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝရမ်းပြေးဖမ်းသည့် ကူမော့၏ အစွဲအလမ်းကို အသုံးပြုကာ သူမသည် သူ့ကို ရှီနန်တောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း လမ်းပြခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် တာအိုဆရာရွှမ်ချန်ကို လျှူချန်မြို့တွင် ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး၊ စုန့်တန်းယန်၏ အစီအစဉ်များကို ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားစေကာ သူ၏ သံသယကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေခဲ့သည်။

အဘွားအိုလင်း၏ အစီအစဉ်တွင်...

ကူမော့မှာ အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်နိုင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ အလုံးစုံ မဟာဗျူဟာကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသာ ထောင်ချောက်ထဲ ကျရောက်သွားပါက သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး စုန့်တန်းယန်ကို သတ်ရန် သူမကို ကူညီပေးမည် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဆရာကြီးလင်းရွှီးနှင့် ကောင်းစွာ သိကျွမ်းပြီး သူသည် စုန့်တန်းယန်ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမည်ကို သိထားသည်။ သူမနှင့် ကျောက်ချုံးယွဲ့ နှစ်ယောက်တည်းဖြင့် စုန့်တန်းယန်ကို သတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ သို့သော် ကူမော့၏ အကူအညီသာ ပါဝင်ပါက အောင်မြင်ရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အများကြီး မြင့်မားသွားမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကူမော့သာ ထောင်ချောက်ထဲ မကျရောက်ဘဲ ချင်းကျိုးပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာသွားပါက သူမ၏ အစီအစဉ်ကို ထိခိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမအနေဖြင့် ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် စုန့်တန်းယန်ကို သတ်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိမည်မဟုတ်သော်လည်း ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းကိုတော့ ဖြုတ်ချနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ အစီအစဉ်ကို မထိခိုက်နိုင်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော အရေးမပါလှသည့် ကူမော့က နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အစီအစဉ် တစ်ခုလုံးကို ပြိုလဲသွားစေလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။

အကယ်၍ ကူမော့သာ မရှိခဲ့ပါက စုန့်တန်းယန် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ရန် တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ၏ အကူအညီကို တောင်းခံခဲ့၍ သူ၏ နာမည်ကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် မည်သူကမျှ သူမကို သံသယဝင်မည် မဟုတ်ချေ။

ချင်းယဲ့ခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက် လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော လင်းမိသားစုသည် ချင်းယဲ့ခန်းမကို နောက်ကွယ်မှ အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နေသည်ဟု မည်သူက သံသယဝင်မည်နည်း။

...

"ဟူး!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆရာကြီးလင်းရွှီးက ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မေးမြန်းသည်

"ညီမလေး... ဘာလို့ အခု မရပ်လိုက်တာလဲ... မင်းဆီမှာ ဧကရာဇ်ရဲ့ ရွှေရောင် တင်းပုတ် ရှိနေသေးတာပဲ... ဖြစ်နိုင်ရင် မင်းအတွက် လွတ်လမ်း ရှိနေနိုင်သေးတယ်လေ..."

အဘွားအိုလင်းက ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"ငါက အရမ်း အသက်ကြီးနေပြီလေ... အရှက်ကွဲခံဖို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ဆီကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် သွားနိုင်မှာလဲ... အဘိုးကြီး... တကယ်လို့ မင်းသာ ငါ့နေရာမှာ ဆိုရင် အသက်ရှင်ဖို့အတွက်နဲ့ ထောင်ချခံရတာကို မင်း လက်ခံနိုင်ပါ့မလား..."

ဆရာကြီးလင်းရွှီး အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

အဘွားအိုလင်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မည်သည့် ရယ်မောချင်စိတ်မျှ မရှိချေ။ သူမက ဆိုသည်

"အဘိုးကြီး... ငါတို့က ခေတ်တစ်ခေတ်တည်းမှာ အတူတူ နေလာခဲ့ကြတာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ မင်းက ငါ့ထက် အမြဲတမ်း ခြေတစ်လှမ်း သာနေခဲ့တယ်၊ အဲဒါကို ငါ လုံးဝ လက်ခံပါတယ်... သိုင်းပညာမှာ ငါက မင်းထက် ညံ့တာ မှန်ပေမဲ့၊ ငါက လက်နက်ပုန်းတွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့တာလေ... ဒီနေ့တော့ ငါ့ရဲ့ လက်နက်ပုန်းတွေက ငါတို့ကြားက သိုင်းပညာ ကွာဟချက် နည်းနိုင်မလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ လက်များကို ဖြန့်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ဖဝါးများတွင် လက်ဖဝါးအရွယ် ကြေးဝါပြား နှစ်ပြား ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သင်္ကေတများ ရေးထိုးထားကာ မှိန်ပျပျ တောက်ပနေ၏။

"ဒါတွေက ယင်ယန်ငါး လွန်းပျံများ လို့ ခေါ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် အမြတ်နိုးဆုံး ဖန်တီးမှုပဲ... အဘိုးကြီး... ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို မင်း ခံယူရဲလား..."

"လာခဲ့လေ!"

ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေ၏။ သူက သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်ချုံးယွဲ့နှင့် အခြားသူများ၊ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများနှင့် ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များ အားလုံးကို လူစုခွဲကာ ကြားညပ်မသွားစေရန် အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

မဟာသိုင်းဆရာကြီး သုံးဦးဖြစ်သော ကူမော့၊ စုန့်တန်းယန် နှင့် ကျောက်ချုံးယွဲ့ တို့ပင်လျှင် အလွန် သတိထားလျက် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ကြ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဘွားအိုလင်း၏ လက်နက်ပုန်း ဆရာကြီး ဟူသော ဂုဏ်သတင်းမှာ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာ အတွင်း ချင်းကျိုးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ဆရာကြီးလင်းရွှီး တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူမကို ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လက်နက်ပုန်း ဆရာကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ခြင်း၏ သော့ချက်မှာ "ပုန်း" ဟူသော စကားလုံးတွင် ရှိနေသည်။ သူမ၏ လက်နက်ပုန်းများမှာ မည်မျှ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး အစွမ်းထက်သည်ကို မည်သူမျှ မသိကြချေ၊

အထူးသဖြင့် ဗြောင်ကျကျ ပြသနိုင်သော လက်နက်များမှာ ပို၍ပင် အစွမ်းထက်ပေမည်။ အကယ်၍ သူမသည် အငိုက်မိ တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ အားသာချက် မပါဘဲ ၎င်းတို့ကို ပြသရဲပါက ၎င်းတို့မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေရမည် ဖြစ်သည်။

ကူမော့သည် လက်နက်ပုန်းများကို ဘယ်သောအခါမှ အထင်မသေးခဲ့ချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူချူတုန်းတွင် လောက၏ ပဉ္စမမြောက် အကောင်းဆုံး လက်နက်ပုန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦးကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်ကြောင်း သိထားသည်။

ခေတ်သစ်လူများမှာ ရှေးဘိုးဘေးများထက် ညံ့ဖျင်းသည်ဟု မဆိုသာပေ။

ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း နည်းပညာများမှာ ရာစုနှစ်များစွာ တစ်လျှောက် အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် အဘွားအိုလင်း ကဲ့သို့သော ဉာဏ်ကြီးရှင် တစ်ဦးအတွက်မူ ရှေးလူများ၏ ဉာဏ်ပညာကို ပေါင်းစပ်ကာ သူတို့ထက် သာလွန်သော အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းမှာ အတော်လေး ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိခေတ်ရှိ သိုင်းပညာများမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အတိတ်က သိုင်းပညာများထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုင်းပညာများမှာ မျိုးဆက်တစ်ခုစီ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများကို ပေါင်းစပ်ကာ လက်ဆင့်ကမ်းလာသည်နှင့်အမျှ အဆက်မပြတ် ပိုမို ကောင်းမွန်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တူညီသော သိုင်းပညာသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည်နှင့်အမျှ သေချာပေါက် ပိုမို ပြီးပြည့်စုံလာမည် ဖြစ်သည်။ သေချာတာပေါ့... ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း ပျောက်ဆုံးသွားသော သို့မဟုတ် ရပ်ဆိုင်းသွားသော အရာများကတော့ နောက်ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဘွားအိုလင်းသည် သူမ၏ လက်နက်ပုန်းကို ပစ်လွှတ်တော့မည်ဖြစ်ရာ လူတိုင်းမှာ သတိဝီရိယ ရှိလာပြီး အာရုံစိုက်လာကြ၏။

ဆရာကြီးလင်းရွှီးက ရှေ့တန်းမှ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊

ကူမော့နှင့် အခြားသူများမှာ အရမ်း အဝေးကြီး မသွားခဲ့ကြချေ၊ အထူးသဖြင့် စုန့်တန်းယန်မှာ အချိန်မရွေး အကူအညီပေးရန် အသင့်ရှိနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆရာကြီးလင်းရွှီးက တိုက်ပွဲကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ သူ ရှုံးနိမ့်သွားပါက အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များစွာနှင့် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများ နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

ကူမော့က ကူချူတုန်းကို သတိပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံလိုက်သောအခါ သူမကို မတွေ့ရတော့ချေ။ ထိုစဉ် သူမ၏ အသံလှိုင်းဖြင့် ပို့လာသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည်

"အစ်ကို... ကျွန်မအတွက် စိတ်မပူနဲ့... ကျွန်မ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း တံခါးဝကို ရောက်နေပြီ... အစ်ကိုတို့ တောင်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင်တောင် ကျွန်မ အဆင်ပြေတယ်!"

ကူမော့ - "..."

သူ အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ သူ၏ ညီမလေး၏ အသိဉာဏ်မှာ အမြဲတမ်း အလွန် မြင့်မားပြီး သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အနောက်ကို ဆွဲမထားတတ်ပေ။

အပိုင်း (၂၃၀) - ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ( အပိုင်း ၂)

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဘွားအိုလင်း လှုပ်ရှားသွား၏။ သူမ ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ယင်ယန်ငါး လွန်းပျံများ မှာ အနက်ရောင် တစ်ခုနှင့် အဖြူရောင် တစ်ခု အလင်းတန်း နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေခွဲသံများနှင့်အတူ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင် လွန်းပျံ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေထုမှာ ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ "ချီ" ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားကာ ၎င်း ထိတွေ့သမျှ အရာအားလုံးပေါ်တွင် နှင်းခဲလွှာ တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

အဖြူရောင် လွန်းပျံ မှာမူ လှိမ့်တက်နေသော အပူလှိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေကာ လောင်ကျွမ်းနေသော သက်တံတစ်ခုအလား ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မြေပြင်ရှိ အုတ်ချပ်များကို အနီရဲရဲ ဖြစ်သွားစေကာ အပူရှိန်ဖြင့် ချီချီ မြည်သွားစေသည်။

လွန်းပျံ နှစ်ခုမှာ လေထဲတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းများမှာ ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဘယ်ညာ ရွေ့လျားနေသဖြင့် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု လမ်းကြောင်းများကို ခန့်မှန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယင် လွန်းပျံ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ပတ်လည် သုံးပေအတွင်းရှိ လေထုမှာ ရေခဲမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမိုးစွန်းရှိ ကြေးခေါင်းလောင်းများပင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

ယန် လွန်းပျံ မှာမူ အနီရဲရဲ မီးတောက်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အမိုးကြွပ်များကို အရည်ပျော်သွားစေသည်။ အလင်းရောင် လွန်းပျံ နှစ်ခုမှာ လေထဲတွင် ထပ်နေပြီး ယင်ယန်ငါး ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ၊ ၎င်းက ဆရာကြီးလင်းရွှီး ပတ်လည်ရှိ ဆယ်ပေအတွင်း ဧရိယာကို သေမင်းတမန် ဇုန်တစ်ခုအဖြစ် သော့ခတ်လိုက်လေသည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ မျက်နှာအမူအရာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲသွား၏။ ယပ်တောင်ကို တစ်ချက် ခတ်လိုက်သည်နှင့် ငွေရောင်ကြိုးမျှင် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုမှာ စောင်းကြိုးများအလား တင်းကျပ်စွာ ဆန့်ထွက်သွားပြီး၊ ကြိုးမျှင်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ပွင့်လင်းမြင်သာသော စစ်မှန်သောချီများ ရစ်ပတ်နေသည် ။၎င်းမှာ သူ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော စကြဝဠာ နှင်းလွင့်ပြယ်ခြင်းစွမ်းအားကျင့်စဉ် ပင် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် အဘွားအိုလင်းက သူမ၏ လက်ဟန်ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်၏။

ငွေရောင်ကြိုး ပိုက်ကွန်က ယင်ယန်ငါး လွန်းပျံများကို ဖမ်းမိလိုက်ပြီး "ချီ" ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင် လွန်းပျံ မှာ အေးခဲသွားပြီး ငွေရောင်ကြိုးများပေါ်တွင် အပြာရောင် အစက်အပြောက်များ ပေါ်လာစေကာ၊ ယန် လွန်းပျံ မှာမူ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ၎င်း၏ ကြိုးမျှင်များမှ အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။သူက နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး ယပ်တောင်ကို ခတ်လိုက်ရာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ငွေရောင်ကြိုးမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ခမ်းနားလှသည့် ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုအလား သူ၏ လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ယပ်တောင်၏ ငွေရောင်ကြိုးမျှင်များက ယင်ယန်ငါး လွန်းပျံများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထူထပ်သော သတ္တုချင်း ထိခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။

အနက်ရောင် လွန်းပျံက ငွေရောင်ကြိုးများကို ထိမှန်သွားရာ နှင်းခဲများ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ယပ်တောင်ကို အေးခဲသွားစေရန် ကြိုးစားနေ၏။ အဖြူရောင် လွန်းပျံ မှာမူ ငွေရောင်ကြိုးများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ပွတ်တိုက်နေပြီး မီးတောက်များက ကြိုးမျှင်တစ်ခုစီတိုင်းကို လျှာဖြင့် လျက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောချီများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာကာ၊ ယင်ယန်ငါး လွန်းပျံများ

၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် သူ၏ ယပ်တောင်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းသွားစေသည်။ ခေတ္တမျှ အားပြိုင်ပြီးနောက် ဆရာကြီးလင်းရွှီးက ရုတ်တရက် ဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အတွင်းအားများက ဒေါသတကြီး လှိမ့်တက်နေသော ဆူနာမီလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ယပ်တောင်၏ ငွေရောင်ကြိုးမျှင်များ တောက်ပလာပြီး ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားကာ ယင်ယန်ငါး လွန်းပျံများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားစေသည်။ ချက်ချင်းပင် ငွေရောင်ကြိုးမျှင်များမှာ သွက်လက်သော မြွေများအလား ယင်ယန်ငါး လွန်းပျံများကို လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး အားပြင်းပြင်းဖြင့် လိမ်ချိုးလိုက်၏။

ကြည်လင်သော "ချောက်" ဟူသော အသံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်ယန်ငါး လွန်းပျံများမှာ ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားတော့၏။

အဘွားအိုလင်းသည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် အောင့်သွားကာ သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ဆရာကြီးလင်းရွှီးသည် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ချေ။ ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ဖွဖွလေး ထောက်ကာ သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား အဘွားအိုလင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူမကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ လေဖိအားမှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမ အနီရောင် အရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖိချလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏ ။

၎င်းမှာ မြင့်မားသော၊ အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူ တစ်ယောက် ပင် ဖြစ်သည်။ မှိန်ပျပျ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သံချပ်ကာ၏ အဟပ်များမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များ မြေပြင်နှင့် မထိတွေ့မီမှာပင် မြေကြီးပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာလေသည်။

"ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ!"

ဆရာကြီးလင်းရွှီးမှာ စဉ်းစားရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။ သူ၏ ယပ်တောင်မှာ အလင်းဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ နားစည်ကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

အားကောင်းလှသော ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းတစ်ခုက ပုံရိပ်နှစ်ခုမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ အရူးအမူး ပြန့်ကားသွားပြီး အုတ်ချပ်များနှင့် အမိုးကြွပ်များကို ကြေမွသွားစေကာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီးမှာ အားကောင်းလှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်အလား ပေအနည်းငယ် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွား၏။ ခြေအစုံ ကျသွားသည့် အချိန်တွင် သူ၏ ယပ်တောင်မှာ ယခုအခါ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး မူလပုံစံ မပေါ်တော့ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှ စက်ယန္တရားများ လည်ပတ်နေသည့် ချောက်ချောက် အသံများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ မျက်လုံးပေါက်များတွင် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ မီးတောက်နှစ်ခု တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေပြီး လဲကျနေသော အဘွားအိုလင်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အဘွားအိုလင်းသည် ကျိုးပျက်နေသော နံရံကို မှီလျက် ချောင်းဆိုးကာ အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်

"လင်းချွမ်... မင်းက... ဘာလို့ မထွက်သွားသေးတာလဲ..."

အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူက သြရှရှ အသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်

"အဘွားအို... အဘွားအို အသက်ရှင်ပြီး မြို့တော်ကို သွားနိုင်ရင် လင်းမိသားစုကို ကယ်တင်နိုင်ပါသေးတယ်... တကယ်လို့ ကျွန်တော် အသက်ရှင်ရင်တော့ လင်းမိသားစုမှာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့မှာ၊ အဲဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူးလေ..."

အဘွားအိုလင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ချေ။မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်းချွမ်သည် ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို ဝတ်ဆင်လျက် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထပ်ပြောနေရန် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။

အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူက ထပ်မံ ပြောကြားသည်

"အဘွားအို... ဒီလူတွေကို ကျွန်တော့်ဆီ ထားခဲ့လိုက်ပါ... အဘွားအို ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေး ရှာသင့်တယ်..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်မိုးပေါ်၌...

ကူမော့က ကျောက်ချုံးယွဲ့ကို အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"တပ်မှူးချုပ် ကျောက်... ငါးနဂါး တိုက်ပွဲဝင်ဝင်္ကပါ ကို ပြင်ဆင်ဖို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က လူတွေကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပါ... ဒီထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို ထပ်ပြီး ထွက်ပြေးခွင့် မပေးနဲ့!"

ကူမော့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာပြီး ဧရာမ သံလက်ချောင်းကြီး တစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကူမော့ကို ညွှန်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကူမော့... အရင်က ငါ မင်းကို အသုံးချဖို့ စဉ်းစားခဲ့တာသာ မဟုတ်ရင်၊ ငါ မင်းကို မနိုင်လို့ မင်းဆီကနေ နှစ်ခါတောင် ထွက်ပြေးခဲ့တယ်လို့ မင်း တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား..."

ကူမော့က တိတ်ဆိတ်နေ၏။

အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူက ကူမော့ကို ညင်သာစွာ လက်ယပ်ခေါ်လျက် ဆိုသည်

"ဒီကို လာခဲ့... မင်းကို ငါ သတ်ပေးမယ်!"

လေထုမှာ အလွန် ဖိနှိပ်မှု ရှိပြီး မှိုင်းညို့လာတော့၏။

ကျောက်ချုံးယွဲ့က လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိ အများအပြားသည် သူတို့ ပြင်ဆင်ထားသော ငါးနဂါး သံမဏိကြိုးများကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ဧရိယာကို လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး ငါးနဂါး တိုက်ပွဲဝင်ဝင်္ကပါ ကို အချိန်မရွေး အသက်သွင်းရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်ကြသည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီးက သူ၏ စုတ်ပြတ်နေသော ယပ်တောင်ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပေအနည်းငယ် အကွာရှိ ရုပ်တုတစ်ခုပေါ်တွင် ပူဇော်ထားသော ဓားတစ်လက်ကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ဆွဲယူလိုက်၏။

ဤဓားမှာ ချွန်းယန်ဓား ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောက၏ နာမည်ကျော် နတ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ကာ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ ဓားက ပထမဆုံး စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ သူ၏ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ၊ ဓား၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်လှပြီး လေခွဲသံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ သတိမထားမိသကဲ့သို့ ပုံစံမျိုးဖြင့် သူ၏ ညှပ်များအလား သံလက်များက ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ခုခံခြင်း မပြုဘဲ ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဓားစွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး လှိုင်းများအလား ရိုက်ခတ်သွားကာ သူ့ပတ်လည်ရှိ သဲများနှင့် ကျောက်စရစ်များကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူက ဓားသွားကို တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဓားစွမ်းအင်များကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါက်ကွဲခွင့် ပြုလိုက်ရာ၊ အပြာရောင် ကျောက်ပြားများမှာ လက်မအလိုက် အက်ကွဲသွားသော်လည်း သူကတော့ သံမျှော်စင်ကြီး တစ်ခုအလား တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ မီးပွားအနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

စုန့်တန်းယန်ကလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါလာပြီး သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် ခါးဆီသို့ စောင်းလျက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သံချပ်ကာဝတ် လူက သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှန်လိုက်ပြီး ကောက်ရိုးတစ်မျှင်အလား ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ဆရာနှင့် တပည့် နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့၏ ခွန်အားများကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြရာ ဓားသွားမှာ သူတို့၏ သံလက်များကြားတွင် တုန်ခါလျက် ချွဲချွဲ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ တစ်လက်မမျှပင် ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

လေထုမှာ ရုတ်တရက် ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရ၏။

ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ ညာခြေထောက်မှာ သံကြိမ်လုံး တစ်ချောင်းအလား ဖြောင့်တန်းနေကာ သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ကြီးမားလှသော အားအင်များဖြင့် ကန်ချလိုက်သည်။ ခြေထောက် လွှဲလိုက်သည်နှင့် အမိုးစွန်းရှိ ကြေးခေါင်းလောင်းများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြည်လွင်သွားရာ - ခြေထောက်သိုင်း ဆရာကြီးဟူသော သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ်ပင်ထိုက် တန်လှပေသည်။

အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ပေအနည်းငယ် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ သံခန္ဓာကိုယ်မှာ တိုင်တစ်တိုင်နှင့် ဝင်တိုက်မိကာ ကျောက်ခဲစများ လွင့်စင်သွားသော်လည်း၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ နက်ရှိုင်းသော ခြစ်ရာ နှစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကူမော့သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းနေသော အနီရဲရဲ မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး၊ ၎င်း၏ ဓားသွားပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။ ဓားမရောက်လာမီမှာပင် အပူရှိန်က မျက်နှာကို လာဟပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုအတွက် သူ အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် - ဓားအလင်းက လေဟာနယ်ကို ခွဲထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် အနီရဲရဲ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့၏။

သံချပ်ကာဝတ် လူက သေစေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သော်လည်း၊ ဓားက သူ၏ ပခုံးကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားရာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားပြီး အပြာရောင် အုတ်ချပ်များပေါ်တွင် အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ မှာ တစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလေတော့၏။

အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူက သူ၏ လက်မောင်းများကို စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏ သံလက်ဖဝါးများက ညှပ်များအလား ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ကူမော့၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကန်လိုက်၏။

ကူမော့မှာ သူ၏ ဓား ဖမ်းဆုပ်ခံထားရသော်လည်း နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လျက် လေထဲတွင် နောက်ပြန် လန်ကျွမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာ ရွက်လွှင့်နေသကဲ့သို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

ထိုစက္ကန့်ပိုင်းလေး အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာဓားမှာ မရေမတွက်နိုင်သော မီးအပိုင်းအစများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ကူမော့၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပြန်လည် စုစည်းသွား၏။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ဒုတိယမြောက် ဓားချက်က သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ ရင်ဘတ်ကို ခုတ်ချလိုက်ရာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဤအားကောင်းလှသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ယိမ်းယိုင်ကာ နောက်ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာလေသည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီးနှင့် စုန့်တန်းယန်တို့က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ ဓားများက နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်သော်လည်း ကူမော့ ဖန်တီးပေးထားသော ဟာကွက်များကို ပစ်မှတ်ထားကာ သူတို့၏ ဓားဖျားများမှာ မြွေလျှာများအလား ဒဏ်ရာများကို အဆက်မပြတ် ထိုးသွင်းနေကြသည်။

ကျောက်ချုံးယွဲ့သည်လည်း ဇွဲကောင်းပြီး အန္တရာယ်များသော မျှော့တစ်ကောင်အလား ဘယ်ညာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး၊ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ရွာကျလာကာ သံချပ်ကာဝတ် လူကို နောက်ဆုတ်စေပြီး ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်တိုင်း မြေပြင်တွင် ကျင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေစေ၏။

ကူမော့၏ ဓားမှာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာပြီး ဓားချက်တိုင်းက သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ အားနည်းချက်များကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကာ၊ ဓားချက်တိုင်းမှာ ယခင်တစ်ခုထက် ပိုမို မြန်ဆန်ပြီး ပိုမို ရက်စက်လှပေသည်။ အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ ဟာကွက်များနှင့် ဒဏ်ရာများမှာ ပိုများလာပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများမှာလည်း ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုအလား ပြန့်နှံ့လာတော့၏။

မဟာသိုင်းဆရာကြီး လေးဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ တဖြည်းဖြည်း ခုခံရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ အားအင် မရှိတော့ချေ。

ထိုစဉ် အဘွားအိုလင်း၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ကြေးဝါရောင် ဥတစ်ခု ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာ၏။ သစ်ကြားသီးအရွယ်ခန့်ရှိသော အရာဝတ္ထု ငါးခုက ရေတွင်းငါးခုထဲသို့ ကျဆင်းသွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရေများ ဆူပွက်လာပြီး ရေတိုင်များ ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်လာကာ ရေမိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

ရေစက်များ ပြန့်ကျဲ ကျဆင်းလာပြီး သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ရုတ်တရက် သူ၏ ပုံစံ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ ယခင်က နှေးကွေးနေသော သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြန်လာသည်။ ကျောက်ချုံးယွဲ့က ဘေးမှနေ၍ ကန်ချက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ချိန်တွင်၊ သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ သံလက်မောင်းက အလျားလိုက် ရမ်းထွက်လာပြီး သူ၏ လက်သီးချက် အရှိန်မှာ စူးရှသော လေခွဲသံကို သယ်ဆောင်လာကာ - တုံးတိတိ "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ ရင်ဘတ်ကာကွယ်ရေးများ ကြေမွသွားပြီး သွေးများက မိုးရေများနှင့် ရောနှောသွားကာ သူ့ကို ထွင်းထုထားသော ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွက်သွားစေလေသည်။

သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဖျတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

စုန့်တန်းယန်၏ ဓားရှည်မှာ လွဲချော်သွားပြီး ဆရာကြီးလင်းရွှီးမှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် အားကောင်းလှသော လေပြင်းတစ်ခုက အနောက်မှ ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ သံလက်သီးကို လက်ဝါးနှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။သူတို့၏ အတွင်းအားများက လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားရာ အမိုးကြွပ်များ လွင့်ပျံသွားပြီး ခေါင်မိုးပေါ်မှ ပြုတ်ကျကုန်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ နက်နဲလှသော အတွင်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အတွင်းအား ဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ခြေလှမ်းအတော်များများ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူတို့၏ ကျောများမှာ အကာအကွယ် နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိကာ အပြာရောင် အုတ်ချပ်များမှာ ပင့်ကူအိမ် ပုံစံ အက်ကွဲသွားလေသည်။

ကူမော့၏ ဓားလွဲချော်သွားချိန်တွင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ သူ၏ အနောက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လက်သီး၏ စွမ်းအားက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များဆီသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ ကူမော့သည် သူ၏ မိစ္ဆာဓားကို အလျားလိုက် လွှဲလိုက်ပြီး အခြား လက်ဝါးတစ်ဖက်မှနေ၍ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် အတွင်းအား ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

နဂါးဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အနီရဲရဲ နဂါးကြီးက သံလက်သီးနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည်။ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းက အမိုးကြွပ်များကို လွင့်စင်သွားစေပြီး လူနှစ်ယောက်စလုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြ၏။ ကူမော့မှာ ဝင်းနံရံကို ဝင်တိုက်မိသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းချိန်တွင် ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြုကာ လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ မိစ္ဆာဓားမှာ မီးတောက်ပုံစံများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေကာ ဓားပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ မီးရောင်အောက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ကုစားနေလေသည်။

သံချပ်ကာပေါ်သို့ မိုးရေများ ရွာကျနေပြီး နက်နဲသော ဓားဒဏ်ရာများ တစ်လျှောက် စီးကျနေ၏။ လူအများစု သတိမထားမိသည်မှာ ဤပျက်စီးနေပုံရသော သံကိုယ်ထည်ကြီးမှာ ယခုအခါ ၎င်း၏ စက်ယန္တရားများ လည်ပတ်နေသည့် ချောက်ချောက် အသံများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ သွေးများနှင့် စစ်ပွဲကြောင့် အိပ်မောကျနေသော ရက်စက်မှုအချို့ နိုးထလာသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်သည်။

စုန့်တန်းယန်နှင့် ဆရာကြီးလင်းရွှီးတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အခြားတစ်ယောက်၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများကို မြင်တွေ့နေရ၏။

ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ မှာ မူလက သူတို့၏ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တန်ဖိုးထားရသော အမွေအနှစ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြပြီး ဤမျှ မြန်ဆန်သော အရှိန်မျိုး မရှိနိုင်ချေ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ရေကြောင့်ပဲ!"

ဆရာကြီးလင်းရွှီး သဘောပေါက်သွား၏။ အဘွားအိုလင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အရာများကို လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။ အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ယခုလေးတင် အရေးနိမ့်နေပြီး ရှုံးနိမ့်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဖန်တီးထားသော မိုးရေများ ကျဆင်းလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ရုတ်တရက် အလွန် သွက်လက်လာပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ညီမလေး လင်း... မင်းက တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ..."

ဆရာကြီးလင်းရွှီးက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"သတ္တုနဲ့ မြေ ဒြပ်စင်ငါးပါး ပါဝင်တဲ့ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ က အရမ်းကို အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့၊ အဲဒီအထဲကို ရေ ဒြပ်စင်ကိုပါ မင်းက ထပ်ထည့်နိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့!"

အဘွားအိုလင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အမိုးစွန်းမှ ကျဆင်းတော့မည့် မိုးရေပေါက်လေးအလား အနည်းငယ် ပြုံးယောင်သန်းသွား၏။ သူမ ဘာမျှ မပြောခဲ့သော်လည်း အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် သူမ၏ ခေါင်းကို မှီတင်ထားလိုက်ပြီး ၎င်း၏ လည်ပင်းအနောက်ရှိ သံချပ်ကာ ပြားကို သူမ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများက နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်နေပြီး ငွေရောင် မီးပွားများ လွင့်စင်နေစေ၏။ ရုတ်တရက် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူသည် သံမဏိမီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြာရောင် ကျောက်ပြားများကို ဖြတ်သန်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်မဝက်ခန့် နက်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူသည် ပေနှစ်ဆယ်ခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ အရှိန်မှာ လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်လှပေသည်။

"ဝင်္ကပါ ဖွဲ့စမ်း!"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ကျောက်ချုံးယွဲ့က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ခြုံခိုနေသော တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ လက်များကို ခါလိုက်ရာ၊ ငါးနဂါး သံမဏိကြိုး ဆယ်ဂဏန်းခန့်က လေထဲသို့ ပစ်ထွက်လာကြသည်။ ကြိုးများ၏ အဆုံးရှိ အနီရောင် ကြေးနီ ကျားခေါင်းများမှာ ပါးစပ်ကို ဟလျက် လေထဲတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်ကာ ပိုက်ကွန်ပုံစံ ရှေးဟောင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြ၏။

ဝင်္ကပါ၏ မျက်လုံးတွင် မြှုပ်နှံထားသော အနက်ရောင် သံမဏိ အဆောင်လက်ဖွဲ့များက အေးစက်စွာ တောက်ပနေပြီး ပတ်လည် ဆယ်ပေအတွင်းရှိ မိုးရေများကို လေထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် စုစည်းသွားစေသည်။

သံလက်မောင်းကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူသည် သံမဏိကြိုးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကြိုးတစ်ခုစီတိုင်းတွင် မီးပွားလေးများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေ၏။

မြေပြင်ရှိ အပြာရောင် အုတ်ချပ်များမှာ ပင့်ကူအိမ်အလား ကွဲအက်သွားပြီး ငါးနဂါး တိုက်ပွဲဝင်ဝင်္ကပါ လှောင်အိမ်ကို အတင်းအဓမ္မ ချဲ့ကား ဆန့်ထုတ်နေသည်။ တင်းကျပ်နေသော ကြိုးများမှာ အချိန်မရွေး ပြတ်တောက်သွားတော့မည့်အလား အသံများ မြည်နေတော့၏။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် စုန့်တန်းယန်နှင့် ဆရာကြီးလင်းရွှီးတို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ လက်ဝါးများက ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လှောင်အိမ်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏。 မဟာသိုင်းဆရာကြီး နှစ်ဦး၏ အတွင်းအားများက သံမဏိကြိုးများ တစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး ချဲ့ကားနေသော လှောင်အိမ်ကို သုံးပေခန့် အမှန်တကယ်ပင် ကျုံ့သွားစေခဲ့သည်။

ဆရာကြီးလင်းရွှီး၏ ဆံပင်ဖြူများ လွင့်ပျံနေပြီး အသံသြသြဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူ... ဒီထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ မှာ ကြီးမားတဲ့ အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါက သူ့ရဲ့ စွမ်းအင် သိုလှောင်မှု ကန့်သတ်ချက်ပဲ... အခုအချိန်မှာ သံချပ်ကာရဲ့ စွမ်းအားက ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေလောက်ပြီ... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ကုန်သွားအောင် ငါတို့ အတူတူ တိုက်ကြရအောင်... မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ အရှိန်အရ သူ့ရဲ့ သံချပ်ကာကို ဖောက်ဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်တက်ရသလို ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ သူရဲကောင်းကူ!"

သူ၏ လက်ဝါးများက သံမဏိကြိုးများကို ဖိထားပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံအောက်တွင် စီးဆင်းနေသော ရွှေရောင် မြစ်ရေပုံစံများကို မှိန်ပျပျ မြင်တွေ့နေရ၏။

အပိုင်း (၂၃၁) - ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း( အပိုင်း ၃ )

အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုသည် နှေးကွေးပြီး တည်ငြိမ်သော စီးဆင်းမှုကို အလေးပေးသည်။ ယခု တိုက်ပွဲဝင်ဝင်္ကပါ အတွင်းသို့ စီးဝင်နေသော မွေးရာပါ အစစ်အမှန်ချီ မြစ်နှစ်သွယ်မှာ သူတို့၏ ယခင် တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲများထက် ပိုမို ရှည်လျားပြီး နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။

အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုနှင့် သိုင်းပညာ အနှစ်သာရတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်များ အသီးသီး ရှိကြသည်။ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုသည် ညင်သာသော စမ်းချောင်းလေး တစ်ခုအလား ဆက်တိုက် စီးဆင်းနေပြီး ကုန်ခမ်းသွားခြင်း မရှိသည့် ရေရှည် တည်တံ့မှုကို အလေးပေးသော်လည်း၊ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ၎င်း၏ ပေါက်ကွဲအားမှာ အနည်းငယ် အားနည်းလှပေသည်။

စုန့်တန်းယန်နှင့် ဆရာကြီးလင်းရွှီးတို့လိုမျိုး သူတို့သည် ဤသံချပ်ကာနှင့် နေ့ရက်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွင်းရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ချီထျန်းရှူး သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူ၏ နက်နဲလှသော သိုင်းပညာ အနှစ်သာရကို နားလည်မှုဖြင့် အခွင့်အရေးကောင်းကို အရယူကာ သိုင်းကွက် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို သေချာပေါက် ဖောက်ထွင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သိုင်းပညာ အနှစ်သာရက အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုထက် လုံးဝ သာလွန်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ သိုင်းပညာ အနှစ်သာရသည် တစ်ချက်တည်း၊ ပြတ်သားသော တိုက်ခိုက်မှုကို အလေးပေးသည်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေး လွဲချော်သွားပါက တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည် ခံယူရုံသာ ရှိတော့မည်။ အကယ်၍ ရန်သူကို မသတ်နိုင်ပါက သို့မဟုတ် ဝိုင်းရံခံရပါက အခြေအနေမှာ အလွန် အန္တရာယ်များသွားမည် ဖြစ်၏။

...

ယခုအချိန်တွင် စုန့်တန်းယန်နှင့် ဆရာကြီးလင်းရွှီးတို့ ပါဝင်လာသဖြင့် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကူမော့သာ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်လာပါက အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ထောင်ချောက်မိနေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား ရုန်းကန်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် အဘွားအိုလင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပေါ်လာ၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ ကောင်းကင်ယံကို ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးတစ်စင်းက ရုတ်တရက် ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး မှိုင်းညို့နေပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော မိုးသက်မုန်တိုင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မိုးပေါက်ကြီးများက အပြာရောင် အုတ်ချပ်များကို ရိုက်ခတ်ပြီး ရေခိုးရေငွေ့များ လက်မအနည်းငယ်ခန့် မြင့်တက်လာလေသည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းကင်ကြီးကတောင် ငါ့ကို ကူညီနေတာပဲ!"

အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ မိုးရေများကြားတွင် အဝေးသို့တိုင် လွင့်ပျံသွား၏။

အဘွားအိုလင်းလည်း ဝမ်းသာသွားသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

စုန့်တန်းယန်နှင့် အခြားသူများမှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ဤမိုးရေက အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူအတွက် ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သူတို့ သိထားသဖြင့် သူ့ကို လုံးဝ ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်ရန် သူတို့၏ မွေးရာပါ အစစ်အမှန်ချီများကို လှည့်ပတ်ရန် ပိုမို အားစိုက်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ယခင်က ဖန်တီးထားသော မိုးရေများကပင် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို အများကြီး တိုးတက်စေခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော မိုးသက်မုန်တိုင်းမှာ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

ချက်ချင်းပင် သံချပ်ကာဝတ် လူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။သူက ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းများကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဆွဲလိုက်ရာ သူ၏ လက်မောင်းများမှ အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် တစ်ပေခန့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သံမဏိကြိုး တစ်ချောင်းစီပေါ်ရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာ ကြေမွသွားပြီး "ချောက်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သံမဏိကြိုး ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ကြိုးပြတ်သွားသော ကြိုးများအလား လွင့်စင်သွားကြ၏။ အချို့သော အရာရှိများမှာ အချိန်မီ မရှောင်နိုင်ကြဘဲ သူတို့၏ ပခုံးကာကွယ်ရေးများမှာ သံမဏိကြိုးများကြောင့် လက်မဝက်ခန့် ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။

စုန့်တန်းယန်သည် သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ လက်သီးကို လက်ဝါးနှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ဝါးများမှာ ပြေးလာသော မြင်းတစ်ကောင်ကို တိုက်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ထယ်ကြောင်း ငါးကြောင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ ခြေထောက်က ဓားတစ်လက်အလား ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်ကို ကန်လိုက်သော်လည်း၊ သူသည် တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို အတိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ချိုမြိန်သော အရသာတစ်ခု တက်လာပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရလေသည်။

အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူသည် အဘွားအိုလင်းကို ကျောပိုးကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကူမော့သည် မိုးရေထဲတွင် ရပ်နေပြီဖြစ်ကာ ကောချန်မိစ္ဆာဓားကို ဘေးတွင် ချထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ဓား၏ သုံးပေအတွင်းတွင် မိုးရေများက သူ့ကို မထိတွေ့မီမှာပင် အဖြူရောင် မြူခိုးများအဖြစ် အငွေ့ပျံသွားပြီး ဓားပေါ်ရှိ အနီရဲရဲ မီးတောက်ပုံစံများမှာ အသက်ဝင်နေသော သတ္တဝါများအလား လှုပ်ရှားနေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ကို အနီရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

"မင်း ငါ့ကို တားလို့ မရဘူး..."

သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ အသံမှာ ရူးသွပ်မှုများ ရောနှောနေ၏။

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"ဒီသံချပ်ကာရဲ့ အားနည်းချက်ကို ငါ ရှာတွေ့ပြီးပြီ... ဒါကို ချိုးဖျက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ!"

ကူမော့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မိုးရေစက်များက သူ၏ နဖူးပေါ်မှ စီးကျနေ၏။

ဓားကို ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်ခုံပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ ဖောင်းကြွနေသော်လည်း သူ၏ လက်ဆစ်များမှာ အဖြူရောင် တောက်ပနေသည်။ ဓားက ရုတ်တရက် ချွဲချွဲ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးသံထက် သုံးဆမျှ ပိုမို ကြည်လင်နေ၏။

ဓား မလှုပ်ရှားမီမှာပင် ဓားအိမ်မှာ တုန်ခါနေသည်။

ကူမော့၏ ခြေဖျားများက အုတ်ချပ်များထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး သူ၏ ခါးမှာ ထူးဆန်းသော မျဉ်းကွေးတစ်ခုအဖြစ် လှည့်သွားကာ မိစ္ဆာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ပတ်လည် သုံးပေအတွင်းရှိ မိုးရေများကို မီးနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် လှည့်ပတ်သွားစေသည့် ဝက်အူရစ် စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဓားက မိုးရေကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မြေကြီးမှာ လက်မဝက်ခန့် ကျယ်သော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး မီးတောက်များက ဓား၏ အရှိန်အဟုန်နှင့်အတူ အုတ်ချပ်များအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

မြေကြီး တစ်ခုလုံးမှာ အရိုးများ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လက်မဝက်ခန့် နစ်ဝင်သွား၏။ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ ဘယ်ခြေထောက်မှာ ရုတ်တရက် ခြေကုပ်လွတ်သွားပြီး သံချပ်ကာမှ စူးရှသော ပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးအလား လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓားအလင်းများ လက်သွားကာ ဓားချက်တိုင်းတွင် အဆုံးမဲ့သော စွမ်းအားများနှင့် ပြောင်မြောက်လှသော ဓားသိုင်းပညာများ ပါဝင်နေ၏။

ကောင်းကင်ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက်၊ သိုင်းကွက် တစ်ခုစီတွင် ဓားချက် ဆယ်ချက် ပါဝင်ပြီး စုစုပေါင်း ဓားချက် ရှစ်ဆယ် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့၏ ဓားမှာ လေကို စီးနင်းလာသော နတ်သားတစ်ပါးအလား၊ ပန်းရောင် တိမ်တိုက်များနှင့် အရိပ်များကြားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံစံများကို ပြသနေ၏။

ဓား၏ အရှိန်အဟုန် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင်လျှင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ကျုံ့သွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ကောချန်မိစ္ဆာဓားမှာ ကူမော့၏ လက်ထဲတွင် ပြောင်းပြန်လှန်ထားသော နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခုအလား ကခုန်နေ၏။ ဓားကျောက သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ သံချပ်ကာ အဟပ်များကို ထိမှန်သွားရာ မီးပွားများ သုံးပေခန့် အမြင့်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ဓားချက်မှာ လက်ဖက်ရည်အိုးကို နွှေးနေသော လက်ဖက်ရည်သောက်သူ အိုကြီးတစ်ဦးအလား၊ သို့မဟုတ် ကြွေပန်းကန်ပေါ်သို့ ရေနွေးပူပူ လောင်းချနေသကဲ့သို့ ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေ၏။ သို့သော်လည်း ဓားချက်တိုင်းက ရက်စက်ပြီး အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ ရွှေရောင် ပုံစံများမှာ ဓား၏ လေပြင်းထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး သံချပ်ကာ ပြားများ ထိခတ်သံမှာ ဓားသံများနှင့် ရောနှောနေ၏။ဓားက မိုးရေနှင့် မြူခိုးများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သောအခါ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံး နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သံချပ်ကာ၏ ကွက်လပ်များမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသော မနက်ခင်း အလင်းရောင်ကိုပင် ဓားပုံစံအဖြစ် အခဲဖွဲ့သွားစေသည်။

သံချပ်ကာ ကျိုးပျက်သွားပြီ!

နဂါးဟိန်းဟောက်သံအလား ဓားသံမှလွဲ၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ဓား ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် သံချပ်ကာဝတ် လူ၏ သံချပ်ကာပေါ်ရှိ ထောင်တျဲ့ ပုံစံ၏ မျက်လုံးတစ်ဝက်မှာ ဖောက်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး အရည်ပျော်နေသော ရွှေများက သံချပ်ကာဝတ် လူ သွေးထွက်နေသကဲ့သို့ ပြတ်ရှဒဏ်ရာ တစ်လျှောက် စီးကျလာသည်။

ကူမော့ ဓားအိမ်သွင်းလိုက်ချိန်တွင် သူသည် အုတ်ချပ်တစ်ဝက်ကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ ဓား၏ အရှိန်အဝါမှာ မပျောက်ကွယ်သေးချေ၊ ဓားချက်တိုင်းမှာ ချုပ်ရိုးမရှိဘဲ ဆက်တိုက် လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဓားအလင်းမှာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သကဲ့သို့ လောကကို ဖျက်ဆီးမည့် အားအင်ဖြင့် အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူဆီသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ ဓားအလင်းသာ ကျန်ရစ်တော့သကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

ထာဝရ အချိန်တစ်ခု ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်လေး အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့ ဘယ်နှစ်ချက် ခုတ်လိုက်သည်ကို မည်သူမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရချေ။

သို့သော် သူ ခုတ်ချက် ရှစ်ဆယ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ကူမော့ သိ၏။

တကယ်တော့ သူ့မှာ နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ချက် ရှိသေးသည်၊ ကောင်းကင်လျို့ဝှက် ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက် အထက်ရှိ နဝမမြောက် ဓားချက်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများကိုပင် မျက်ရည်ကျစေမည့် ဓားချက်၊ မည်သူမှ မမြင်ဖူးခဲ့သောကြောင့် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဓား ဟု အမည်ပေးထားသော ဓားချက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ထိုဓားချက်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရရန် လုံးဝ အရည်အချင်း မမီကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ကူမော့ သူ၏ ဓားကို ဓားအိမ်သွင်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မိုးရေများမှလွဲ၍ လောကကြီး တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ မိုးရေများက သူ၏ အမာရွတ်ရှိသော နဖူးပေါ်မှ စီးကျလာပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် တိမ်သော ကျင်းလေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ပူလောင်သွားစေသည်။

သံချပ်ကာဝတ် လူမှာ ထိုနေရာတွင် ခဲနေပြီး မိုးရေများက အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် သူ၏ သံချပ်ကာထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွား၏။ ပထမဦးစွာ ပခုံးကာကွယ်ရေး ပြားများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် သူ၏ ရင်ဘတ်၊ လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုအလား ပြန့်နှံ့သွားသည်။

နားစည်ကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ တစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းနေသော သံအပိုင်းအစ ရာပေါင်းများစွာအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြွေကျနေသော ပန်းပွင့်များအလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။

လင်းချွမ်သည် ကျိုးပဲ့နေသော သံချပ်ကာများကြားတွင် ကွေးကွေးလေး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ရှိ အပေါက်တစ်ခုမှ သွေးများ ပန်းထွက်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်

"မင်းရဲ့... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ အနှစ်သာရက... ဒီလောက်တောင်... အစွမ်းထက်တာလား..."

"ငါ အားကုန် မသုံးခဲ့ပါဘူး!"

ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

လင်းချွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွား၏။ မိုးရေများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ကျိုးပဲ့နေသည့် သံချပ်ကာများကို ဆေးကြောသွားပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံကို ဝေဝါးသွားစေသည်။

သူ၏ နောက်ဆုံး အချိန်များတွင် သူသည် ဓားအိမ်သွင်းကာ ဆုတ်ခွာသွားသော ကူမော့၏ ကျောပြင်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်မှာ မိုးရေထဲရှိ စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းများထက် ပိုမို ခြောက်ကပ်နေပြီး ဓားပေါ်ရှိ ကျန်ရစ်နေသော မီးတောက်များထက် ပိုမို အေးစက်နေလေသည်။

ထိုစဉ်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာ၏ -

[ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့်ရှိသော ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည် (၁/၂)]

...

ချက်ချင်းပင်...

ကူမော့သည် သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော အဘွားအိုလင်းဆီသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ကောင်းကင်ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက်မှာ အဓိကအားဖြင့် ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို ချိုးဖျက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း လှိုင်းဂယက်လေး တစ်ခုကပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီဖြစ်သော အဘွားအိုလင်းကို သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားစေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

သူမက ကျောက်ချုံးယွဲ့ကို ကြည့်ကာ အားနည်းပြီး တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ဆိုသည်

"ကျောက်... တပ်မှူးချုပ် ကျောက်... လင်းမိသားစုမှာ... လင်းချွမ်နဲ့ ငါ နှစ်ယောက်တည်းပဲ ချင်းယဲ့ခန်းမနဲ့ ဆက်သွယ်မှု ရှိတာပါ... တခြား ဘယ်သူမှ... လင်းကူနဲ့ လင်းရှန်ရှီးတို့တောင် မသိကြပါဘူး၊ လင်းမိသားစုကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ နားမကြား၊ စကားမပြောနိုင်ဟန် ဆောင်နေတဲ့ ငါ့ရဲ့ အစေခံအဆွံ့ တောင်... မသိပါဘူး... ရှင်... လင်းမိသားစုကို လွတ်လမ်းလေး တစ်ခုလောက် ပေးနိုင်မလား..."

ကူမော့နှင့် အခြားသူများမှာ အဘွားအိုလင်း၏ စကားကို ယုံကြည်ကြ၏။

အဘွားအိုလင်း အနေဖြင့် လင်းကူကို သူ မသိဘဲ နယ်ရုပ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ရန် သူမသည် အလွန် သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာ ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း ခန့်မှန်းချေမှာ သေချာပေါက် နည်းပါးလှပေသည်။

အဘွားအိုလင်းသည် သစ္စာအရှိဆုံး လူများရှေ့တွင်ပင် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး နှစ်မျိုးကွဲနေသူ တစ်ဦးအလား ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေမည် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လောင်းကြေးမှာ လင်းမိသားစု တစ်ခုလုံး ဖြစ်နေသဖြင့် သူမသည် ပေါ့ဆရန် မရဲခဲ့ချေ၊ မည်သူမဆို သူမ၏ နယ်ရုပ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ယခင်က ကူမော့နှင့် ကျောက်ချုံးယွဲ့တို့ လင်းကူကို စုံစမ်းစစ်ဆေးစဉ်က အဘွားအိုလင်းသည် သူမ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရအောင် ဖန်တီးသည့် လုပ်ရပ်ကို ယုံကြည်လောက်အောင် ဖြစ်စေရန် သူမတွင် သံသယအချို့ ရှိနေကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နားမကြား၊ စကားမပြောနိုင် ဟန်ဆောင်နေခဲ့ပြီး လင်းမိသားစု၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော သူမ၏ သစ္စာရှိ အစေခံဟောင်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် ကျောက်ချုံးယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

ထိုကဲ့သို့ သစ္စာရှိသော သူတစ်ယောက်ကိုပင် အမှောင်ထဲတွင် ထားခဲ့ပါက အမှန်တရားမှာ အလွန် အကန့်အသတ် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်ပါက တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့နှင့် တရားမျှတသော သိုင်းလောက နှစ်ခုလုံးကို လှည့်စားကာ သည်လောက်အထိ သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ချုံးယွဲ့သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်

"အရာအားလုံးကို ဥပဒေက ဆုံးဖြတ်မှာပါ၊ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဥပဒေက အပြစ်ကင်းတဲ့သူတွေကို မှားယွင်းပြီး သတ်မှာ မဟုတ်သလို၊ အပြစ်ရှိတဲ့သူတွေကိုလည်း လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

အဘွားအိုလင်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟကာ တစ်ခုခု ပြောရန် ကြိုးစားနေပုံရသော်လည်း သွေးများ ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် စကားမပြောနိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အသက်ရှင်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ တောင်းပန်မှုများသာ ရှိနေ၏။အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမသည် ကူမော့ဆီသို့ တိုးညင်းသော အသံလေးတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့သည်

"ငါ့ကို... သတ်ပေးပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး... ငါ့ကို သတ်ပေးပါ..."

သူတို့အားလုံးမှာ သိုင်းလောက၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊

ကူမော့သည် အဘွားအိုလင်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်၏။

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ သိုင်းလောကကို စိုးမိုးခဲ့သူ မည်သူမဆို သေဆုံးရန်မတိုင်မီ တရားစီရင်ခံရခြင်းကို လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေအရ အရာရှိ တစ်ဦးဖြစ်သော ကျောက်ချုံးယွဲ့မှာ စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရမည် ဖြစ်သည်။ အဘွားအိုလင်းကဲ့သို့သော သူတစ်ဦးအတွက် သူသည် ဖမ်းဆီးရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး သတ်ဖြတ်၍ မရပေ။ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော စုန့်တန်းယန်နှင့် ဆရာကြီးလင်းရွှီးတို့မှာလည်း အင်အားမဲ့ပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သော သူတစ်ဦးကို ဘယ်သောအခါမှ သတ်ဖြတ်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကူမော့သည် သူမ ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ သေဆုံးနိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်မည့် အဖြစ်နိုင်ဆုံး တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့တွင် မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိဘဲ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လုပ်ရပ်ကို အကောင်အထည်ဖော်မည့်သူ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကူမော့သည် သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊

အဘွားအိုလင်း၏ လည်ပင်းတွင် သွေးထွက်နေသော ပြတ်ရှဒဏ်ရာ တစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူမ ချက်ချင်း အသက်ပျောက်သွားလေတော့သည်။

ထိုစဉ်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏ -

【ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့်ရှိသော ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည် (၂/၂)】

【ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် မွေးရာပါ အစစ်အမှန်ချီ ကို ရရှိသည်】

【ယခု ရယူမည်လား】

...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကူမော့၏ အသိစိတ်မှာ မွေးရာပါ အစစ်အမှန်ချီ နှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသည်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

ဤသည်မှာ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်သော သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ယူဆရခြင်းမှာ ကာကွယ်ရေးအရ ၎င်းသည် အကြွင်းမဲ့ အကာအကွယ် အစစ်အမှန်ချီ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး နေရာတိုင်းတွင် အားနည်းချက် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သာမန် ဓားများနှင့် လှံများမှာ ၎င်းနှင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့် ကြေမွသွားမည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအင် ပြန်ကန်ထွက်ခြင်း လည်း ရှိသည် ။ တိုက်ခိုက်သူက ပိုမို အစွမ်းထက်လေ၊ ပြန်ကန်ထွက်သည့် အာနိသင်က ပိုမို ကြီးမားလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင် အဆိပ်များကိုလည်း ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး ရွှေပိုးကောင် ကူအဆိပ် နှင့် ရေခဲနှင့် မီး ပေါင်းစပ် တိုက်ခိုက်မှုများကဲ့သို့သော အထူး တိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

ဒုတိယအချက်မှာ ၎င်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော ကာကွယ်မှု ရှိသော်လည်း လုံလောက်သော အစွမ်းထက်သည့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များလည်း ရှိနေသည်။ အစစ်အမှန်ချီ ကို အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး လက်ဝါးစွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်စေကာ ဆယ်ပေကျော် ကျယ်ဝန်းသော ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်၏။

အစစ်အမှန်ချီ ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချီဓားများအဖြစ်လည်း ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သံချပ်ကာများကို ဖောက်ထွင်းကာ လူများကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်း၏ ပေါင်းစပ်ထားသော တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် အပြင်၊ မွေးရာပါ အစစ်အမှန်ချီ သည် အထူး စွမ်းရည်များစွာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အဆင့်မြင့်လာပါက ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝ အစစ်အမှန်ချီ ကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ကာကွယ်ခြင်း၊ အဆိပ်ဖြေခြင်း၊ တစ်သျှူးများ ပြန်လည် ပေါက်ဖွားခြင်း၊ ကုသခြင်းနှင့် ရောဂါ ကုသခြင်း တို့အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်၏။

၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လျင်မြန်စွာ ကုသနိုင်ပြီး ဒဏ်ရာရပါက ချက်ချင်း သွေးတိတ်စေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။