အခန်း ၂၃၅-၂၃၇

အခန်း ( ၂၃၅ ) ဓားပျံသိုင်း၏ အယူအဆ

လီကျုံးယီက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကာ ပြောကြားသည်

"ကျောက်ချုံးယွဲ့က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... သူက ငါ့ကို တောသားတစ်ယောက်ဆီမှာ ဒူးထောက်ခိုင်းနေတာလား... ကူမော့က ငါ့အစီအစဉ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့တာတောင် သူ့ကို မစော်ကားဖို့ သူက ငါ့ကို ပြောနေတာလား... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ လီကျုံးချင်း ကို တစ်ခါ ကယ်ခဲ့တယ်၊ အခု ချင်းကျိုးမှာ ငါ့ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ နောက်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပြန်ပြီ... ဘာလဲ၊ ငါက သူ့ရှေ့မှာ ဝပ်တွားပြီး တောင်းပန်ရမယ်လို့ မင်း မျှော်လင့်နေတာလား..."

အကြံပေးက အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြောကြားသည်

"အရှင်မြတ်... တပ်မှူးချုပ် ကျောက် က အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး... သူ ဆိုလိုတာက ကူမော့ရဲ့ စွမ်းအားက အတိုင်းအဆ မသိနိုင်ဘူးလို့ပါ... သူက အရှင်မြတ်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို နှစ်ခါတောင် ဖျက်ဆီးခဲ့ပေမဲ့၊ အဲဒါက တမင်တကာ လုပ်တာ မဟုတ်ဘဲ တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်ပါပဲ... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူမျိုးကို ကျွန်တော်တို့ စော်ကားဖို့ မလိုပါဘူး..."

"လေလွင့် ဓားသမား တစ်ယောက်က ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူမျိုးလဲ..."

လီကျုံးယီက လှောင်ပြုံးပြလျက် ဆိုသည်

"သူ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နိုင်လို့လား... ကျန်းတာအိုယီ သာ လုံဟူတောင်ကို နောက်ခံ မထားဘူးဆိုရင် သူက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး... ဒီသာမန် ကူမော့ လေးက ငါ ရှောင်ရှားဖို့တောင် တန်လို့လား..."

အကြံပေးက စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း၊ လီကျုံးယီမှာ လတ်တလော ဒေါသထွက်နေကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ့ကို ပိုမို ဒေါသထွက်စေမည်ကို စိုးရိမ်၍ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် လီကျုံးယီ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆိုသည်

"ထားလိုက်ပါတော့... တောသား တစ်ယောက်နဲ့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရတာက ငါ့အတွက် အရမ်း အဆင့်အတန်း နိမ့်လွန်းပါတယ်... အဲဒါက ငါ့အတွက် ဘာအကျိုးမှလည်း မရှိပါဘူး... သူ့ကို ဒုတိယနဲ့ ပထမ ခေါင်းဆောင်တို့ရဲ့ အုပ်စုထဲ ဝင်သွားအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်လိုက်ရင် ဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမှာပါ..."

"ဒီလို လုပ်ကြတာပေါ့၊ သူ့ကို စည်းရုံးဖို့ အချိန်တစ်ခု ရှာလိုက်... တကယ်လို့ စည်းရုံးလို့ ရရင် ရမယ်၊ မရရင်လည်း ထားလိုက်တော့... ပြီးတော့ ဒီလူရဲ့ အချက်အလက်တွေကို သေသေချာချာ စုံစမ်းဖို့ လူတွေ လွှတ်လိုက်၊

သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေနဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေ အားလုံးကို ရှာ... တကယ်လို့ သူက တခြားလူဆီ ကူးပြောင်းတော့မယ်လို့ ငါတို့ တွေ့ရရင်၊ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းတာ တစ်ခုခု လုပ်မယ့် အရိပ်အယောင် ပြလာရင် သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်!"

လင်းမိသားစု၏ ပြိုလဲမှုက သိုင်းလောကတွင် ကြီးမားသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ကာလတိုအတွင်းမှာပင် နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ချင်းကျိုးပြည်နယ်ရှိ မတည်ငြိမ်မှုများက ပဋိပက္ခများနှင့် သွေးချောင်းစီးမှုများကို တိုက်ရိုက် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ဤကာလအတွင်း ကူမော့သည် ရှီနန်တောင်တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ သိုင်းလောကတွင် နောက်တစ်ကြိမ် မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သကဲ့သို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။ သူသည် သိုင်းပညာ လမ်းစဉ်နှစ်ခုစလုံးကို ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ယွင်ကျိုးပြည်နယ် သူရဲကောင်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပိုမို မြင့်မားလာခဲ့၏။

အမှန်တကယ်တော့ ကူမော့၏ အစွမ်းထက်လှသော သိုင်းပညာအကြောင်း ကောလာဟလများမှာ သိုင်းလောကတွင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဓားသိုင်းကို လူသိရှင်ကြား အကြိမ်ကြိမ် ပြသခဲ့ပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်က ချင်းကျိုးမြို့ရှိ နတ်လက်နက်စံအိမ် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူသည် ဓားသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဟု အရိပ်အမြွက်များ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နတ်လက်နက်စံအိမ် တွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော လုချန်ယန် မှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သူဖြစ်ပြီး အထူးတလည် နာမည်ကြီးသူ မဟုတ်ချေ။ အဆိုပါ တိုက်ပွဲတွင် ဆရာကြီး အများအပြားက လူတစ်ယောက်တည်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ကူမော့အတွက် ထိုအချိန်က လုချန်ယန်ထံမှ ရရှိခဲ့သော ဖိအားမှာ ယခု ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ထက် များစွာ သာလွန်ခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ထပ်မံ ဖြစ်ပွားမည်ဆိုလျှင်ပင် လုချန်ယန်ကို တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနိုင်ရမည်ဟု သူ မယုံကြည်သေးပေ။

သို့သော် သိုင်းလောကမှ လူများက ဤအချက်ကို မသိကြချေ။ ကူမော့သည် ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို သူ၏ ဓားဖြင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်းကိုသာ သူတို့ အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

ခေတ္တမျှ ကူမော့၏ ဓားသိုင်းအဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍ သိုင်းလောကတွင် ထင်မြင်ချက်များ ကွဲလွဲနေခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ငြင်းဆို၍မရသော အချက်မှာ လူတိုင်းက သူသည် မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ယုံကြည်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူမော့၏ အတွင်းအား ဆရာကြီး အဖြစ် အဆင့်အတန်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ကန်တိုင်းပြည် ကောင်းကင်စာရင်းရှိ ကူမော့၏ အဆင့်မှာ ဆရာကြီးလင်းရွှီး နေရာကို ချက်ချင်း အစားထိုးလိုက်ပြီး ပဉ္စမမြောက် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ချန်းလန် ဓားဂိုဏ်းမှ ချီထျန်းရှူး ကို ကျော်တက်သွားပြီး ယွင်ကျိုးပြည်နယ် ကောင်းကင်စာရင်း၏ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သေချာတာပေါ့၊ ဤအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲရခြင်းမှာ ချင်းကျိုးပြည်နယ်ရှိ ကူမော့၏ နံပါတ် ၁ ပရိသတ်ဖြစ်သော စန်တန်းယန်၊ နံပါတ် ၂ ပရိသတ်ဖြစ်သော ကျောက်ချုံးယွဲ့ နှင့် နံပါတ် ၃ ပရိသတ်ဖြစ်သော ဆရာကြီးလင်းရွှီး တို့ သုံးဦး၏ ကြေညာပေးမှုများနှင့် ဆက်စပ်နေပေသည်။

ဤသုံးဦး၏ အပြောအရ ကူမော့၏ အတွင်းအားမှာ အရင်ကလည်း မရှိခဲ့ဖူးသလို၊ နောင်လည်း ရှိလာဖို့ မလွယ်သော အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းအား ဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော ဆရာကြီးလင်းရွှီး ကိုယ်တိုင်၏ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကျင့်ကြံထားသော သန့်စင်သည့် ယန် အတွင်းအားမှာပင် ကူမော့ထက် များစွာ ညံ့ဖျင်းနေသေးကြောင်း သိရ၏။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်းကို စန့်တန်းယန်နှင့် ကျောက်ချုံးယွဲ့ တို့ကသာ ဝါကြွားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဆရာကြီးလင်းရွှီး ကိုယ်တိုင်က ကူမော့နှင့် ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် မိမိက လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့ခြင်းကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကူမော့သည် ကောင်းကင်စာရင်းတွင် ဆရာကြီးလင်းရွှီး နေရာကို အစားထိုးလိုက်ခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

ဤအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်လိုက်သောအခါ၊ ယွင်ကျိုးပြည်နယ် သိုင်းလောကတွင် ရူးသွပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ပြည်နယ် ရှစ်ခုအနက် သိုင်းပညာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များမှာ ထျန်းကျိုးပြည်နယ်က ပထမ၊ ချင်းကျိုးက ဒုတိယ၊ နှင့် ယွင်ကျိုးက တတိယ ဖြစ်သည်။ ယွင်ကျိုးသည် ချင်းကျိုးထက် အားနည်းသည်ဟု အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ခံခဲ့ရပြီး၊

ယခုအခါ ကူမော့က ဆရာကြီးလင်းရွှီး နေရာကို အစားထိုးကာ ပဉ္စမမြောက် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယွင်ကျိုး သိုင်းလောကမှ လူအများအပြားက ယွင်ကျိုးသည် ချင်းကျိုးကို ကျော်လွန်သွားပြီဟု ကြွေးကြော်နေကြတော့သည်။

သေချာတာပေါ့၊ ၎င်းတို့မှာ အလကားပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူကမျှ ပြည်နယ်နှစ်ခု၏ သိုင်းပညာကို အမှန်တကယ် နှိုင်းယှဉ်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း ငြင်းဆို၍မရသော အချက်မှာ ယွင်ကျိုးပြည်နယ်တွင် ကူမော့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အခြေခံမှာ အနည်းငယ် အားနည်းပြီး သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအဆင့်တွင် ယွင်ကျိုးပြည်နယ် သိုင်းလောက၌ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ချီထျန်းရှူး ထက်ပင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

သိုင်းလောကတွင် မည်မျှပင် လှုပ်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပါစေ ကူမော့ကိုတော့ မထိခိုက်ခဲ့ချေ။

သူသည် ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းတွင် လဝက်ကျော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး စုန့်တန်းယန်၊ ဆရာကြီးလင်းရွှီး တို့နှင့် တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် ဆယ်ရက်ကျော် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ဤကာလအတွင်း ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များစွာက သူ၏ သင်ကြားမှုများကို နားထောင်ရန်နှင့် လမ်းညွှန်မှု ရယူရန် ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

စုန့်တန်းယန်နှင့် ဆရာကြီးလင်းရွှီး တို့မှာ ကူမော့အပေါ် ပို၍ပင် ကျေးဇူးတင်စရာ ဖြစ်လာခဲ့၏။ ကူမော့သည် စုန့်တန်းယန်ကို ကူညီခြင်းဖြင့် ကြီးမားသော ကျေးဇူးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ယခုအခါ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များစွာကိုပါ လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့သဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ကျေးဇူးတင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုန့်တန်းယန်နှင့် ဆရာကြီးလင်းရွှီး တို့မှာ ဤကျေးဇူးကို မည်သို့ ဆပ်ရမည်ကို စဉ်းစားမရနိုင်ခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် စုန့်တန်းယန်က ကူချူတုန်းကို ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တန်ဖိုးကြီး ဆေးလုံး အမြောက်အမြား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဆေးဖော်စပ်နည်းများနှင့် လျှို့ဝှက်လက်စွဲများကိုပါ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း၏ ဆေးလုံးများမှာ လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေသည်။

သူသည် ကူချူတုန်းကို သကြားလုံးစားသကဲ့သို့ ဆေးလုံးများ စားသုံးခွင့် မပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေနိုင်သည့် ချွန်းယန် ဆေးလုံး အားလုံးကို သူမ သေချာပေါက် စားသုံးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာခါနီး၌ ဆရာကြီးလင်းရွှီး ကလည်း ကူချူတုန်းကို မတူညီသော အာနိသင်များရှိသည့် ဆေးလုံးများ ပါဝင်သော အိတ်ကြီးတစ်လုံး ပေးအပ်ခဲ့သေး၏။

ဆရာကြီးလင်းရွှီးနှင့် သူ၏တပည့် စုန့်တန်းယန် တို့သည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ရှီနန်တောင် အောက်သို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီးနောက်၊ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တပည့်အချို့ကို မောင်နှမနှစ်ဦးနှင့်အတူ ချန်ယွမ်မြို့အထိ လိုက်ပါသွားရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ကူချူတုန်း၏ သယ်ယူလာသော ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ အိတ်ကြီး အများအပြားမှာ အနည်းဆုံး ပေါင်နှစ်ထောင်ခန့် အလေးချိန်ရှိ၏။

ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များက အစကနေ အဆုံးအထိ အရာအားလုံးကို တာဝန်ယူပေးခဲ့ပြီး မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ ချန်ယွမ်မြို့ ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်သည်အထိ လက်တစ်ချောင်းမျှပင် လှုပ်ရှားစရာမလိုခဲ့ပေး။

ဆိပ်ကမ်းရှိ သင်္ဘောမှာ ယွင်ကျိုးပြည်နယ်မှ ငါးပျံဂိုဏ်း ၏ သင်္ဘော ဖြစ်သည်။

ငါးပျံဂိုဏ်းသည် ယွင်ကျိုးနှင့် ချင်းကျိုးကြား ရေကြောင်း ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေပြီး ကူမော့က ကြိုတင် ဆက်သွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ငါးပျံဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ချန် က သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် ခရီးသည်တင် သင်္ဘောတစ်စီးကို ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးခဲ့၏။

သူတို့ သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်တော့မည့် အချိန်မှာပင်...

ဆူညံနေသော ဆိပ်ကမ်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က "ချူတုန်း!" ဟု ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယွမ်မိသားစု၏ သမီးကြီး ယွမ်ရှု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ကူချူတုန်းမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ပြေးသွားကာ ယွမ်ရှု၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အစ်မယွမ်... ဘာကိစ္စနဲ့များ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ..."

ယွမ်ရှုက ဆူပူလိုက်သည်

"နင်က ပြန်တော့မလို့ကို ဘာလို့ ငါ့ကို မပြောတာလဲ... ငါ့ရဲ့ ယွမ်မိသားစုက လူတစ်ယောက်က ဆိပ်ကမ်းမှာ နင့်ကို မတွေ့ခဲ့ရင် ငါ သိမှာတောင် မဟုတ်ဘူး..."

ကူချူတုန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"ကျွန်မနဲ့ အစ်ကိုက ရုတ်တရက် ထွက်လာခဲ့တာပါ... အစ်မယွမ်က ဒီရက်ပိုင်း အရမ်း အလုပ်များနေတယ်ဆိုတာ သိလို့ မနှောင့်ယှက်ချင်လို့ပါ... ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်မယွမ်! အစ်မက ယွမ်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်တော့မယ်လို့ ကြားတယ်... နောက်ဆုံးတော့ အစ်မရဲ့ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီပေါ့..."

ယွမ်ရှုက ကူချူတုန်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဆိုသည်

"ပြောရမယ်ဆိုရင် နင့်အစ်ကိုကို ငါ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ... သူသာ ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ တကယ့် သရုပ်မှန်ကို မရှာဖွေပေးခဲ့ရင် ငါက မိသားစု အကြီးအကဲငယ် နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေရတုန်းပဲ ဖြစ်မှာပါ..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘယ်လိုလုပ် မိသားစု အကြီးအကဲ နေရာကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဆုံးဖြတ်နိုင်မှာလဲ..."

"ဒါက အစ်မယွမ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းတွေကြောင့်ပါပဲ... လင်းမိသားစု ပြိုလဲသွားတော့ ချင်းကျိုး သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးက မျက်စိကျနေခဲ့တာလေ၊ ပြီးတော့ ယွမ်မိသားစု ထဲက လူအများကြီးကလည်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ မဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ အစ်မ တစ်ယောက်တည်းကပဲ လင်းမိသားစုရဲ့ တစ်ဝက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာလေ..."

ယွမ်ရှုက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"တကယ်တော့ ငါက အထူးတလည် တော်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါက... ထားလိုက်ပါတော့၊ အဲဒီအကြောင်း မပြောကြရအောင်..."

ယွမ်ရှုက အထုပ်တစ်ခုကို ကူချူတုန်းထံ ကမ်းပေးလျက် ဆိုသည်

"နင်က ချုံးယို ခရိုင် က အစိမ်းရောင် ဆန်မုန့် း ကို စားချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ငါ အရမ်း အလျင်လိုနေတော့ အချိန်မရခဲ့ဘူး... ငါက လူတစ်ယောက်ကို ချုံးယို ခရိုင် ကို တမင် လွှတ်ပြီး နင့်အတွက် သွားဝယ်ခိုင်းထားတာ... အပြန်လမ်းမှာ စားသွားနော်... စားလို့ ကုန်သွားရင် နောက်ထပ် လိုချင်ရင် ငါ့ဆီ စာရေးလိုက်၊ ငါ ပို့ပေးမယ်..."

ကူချူတုန်းက အထုပ်ကို ယူလျက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မယွမ်... ကျွန်မမှာလည်း အစ်မကို ပေးစရာ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစ်မ ဒီနေ့ လာမယ်မှန်း မသိလို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပို့ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာ..."

ကူချူတုန်းသည် မထွက်ခွာသေးသော ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်းမှ တပည့်အချို့ထံ ပြေးသွားပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးထံမှ အဝတ်အိတ်ငယ်လေး တစ်ခုကို ယူကာ ယွမ်ရှုထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ယွမ်ရှုက ၎င်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ သံကဲ့သို့ အလွန် မာကျောသော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းသည်

"ချူတုန်း... ဒါက ဘာလဲဟင်..."

ကူချူတုန်းက ရှင်းပြလေသည်

"အစ်ကိုက ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို ခွဲလိုက်တာလေ... ကျွန်မက အဲဒီ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ သံချပ်ကာထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျန်နေသေးတဲ့ အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို သေသေချာချာ ရွေးယူထားတာ... အဲဒီ အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိ ကို ရင်ဘတ်ကာကွယ်ရေး ကြေးမုံတစ်ခု ဖြစ်အောင် သေသေချာချာ ဖြတ်တောက်ဖို့ အချိန်အများကြီး ယူခဲ့ရတယ်...

အစ်မယွမ်၊ အစ်မရဲ့ မိုးတိမ်လက်စ သိုင်းမှာ အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိတယ်လေ... အရင်တုန်းက လျူချန်မြို့မှာ အစ်မ လုပ်ကြံခံရတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က အစ်မရဲ့ အားနည်းချက်ကို မြင်သွားလို့ ဒဏ်ရာရခဲ့တာ မဟုတ်လား...

အခုကစပြီး ဒီ အနက်ရောင် သံမဏိ ရင်ဘတ်ကာကွယ်ရေး ကြေးမုံကို အစ်မရဲ့ အားနည်းချက် နေရာမှာ ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရပြီဆိုတော့ ဘယ်သူကမှ အစ်မရဲ့ အားနည်းချက်ကို သုံးပြီး တိုက်ခိုက်မှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့... ဒီ အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိ က ဓားနဲ့ လှံတွေ၊ ရေနဲ့ မီးတွေကို လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်လေ..."

ယွမ်ရှုသည် လေးလံသော အနက်ရောင် သံမဏိ ကာကွယ်ရေး ကြေးမုံကို ခံစားရင်း၊ ကူချူတုန်း၏ ရိုးသားပြီး ကြည်လင်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ သူမ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်၍ ကူချူတုန်း၏ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များကို သပ်ရပ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောကြားသည်

"နင်ကတော့ လောကမှာ အပျော်ရွှင်ဆုံးနဲ့ အလွတ်လပ်ဆုံး မိန်းကလေး အဖြစ် အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါပဲ!"

ကူချူတုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"သေချာတာပေါ့!"

ယွမ်ရှု၏ အပြုံးမှာ နူးညံ့နေပြီး သူမက မေးမြန်းသည်

"ဒီနေ့ ခွဲခွာပြီးရင် ငါတို့ ဘယ်တော့ ပြန်ဆုံကြမလဲဆိုတာတော့ မသိသေးဘူးနော်..."

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျွန်မ အစ်မဆီ စာရေးလိုက်ပါ့မယ်..."

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အစ်ကိုနဲ့အတူ တစ်နိုင်ငံလုံး လှည့်လည်သွားလာနေမှာဆိုတော့ နှစ်တိုင်း တစ်နေရာတည်းမှာ အကြာကြီး နေဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်မ ပြန်လာကောင်း ပြန်လာမှာပါ... အစ်မယွမ်၊ ကျွန်မအစ်ကို ပြောဖူးတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိတယ်!"

"သူက ဘာပြောလို့လဲ..."

ယွမ်ရှုက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက ဖြေကြားသည်

"ဒီနေ့ ခွဲခွာတာက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဆုံတွေ့ဖို့အတွက်ပါ တဲ့!"

ယွမ်ရှုက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ဆရာကြီးကူ က တော်တော်လေး ရယ်ရတာပဲ!"

"အစ်မယွမ်... ကျွန်မအစ်ကိုက တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ..."

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"သူက ရုပ်ချောတယ်၊ သိုင်းပညာလည်း တော်တယ်၊ စိတ်ထားလည်း ကောင်းတယ်... သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်က မျက်စိမမြင်ရတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း မြန်မြန် သက်သာလာတော့မှာပါ... ဟီးဟီး... သူ မျက်စိပြန်မြင်ရတဲ့ အခါကျရင် ရှင့်တို့ နှစ်ယောက်အတွက် ချိန်းတွေ့ပွဲ တစ်ခု စီစဉ်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ... အဆင်ပြေရင် ရှင်က ကျွန်မရဲ့ မရီး ဖြစ်လာမှာပေါ့၊ အဲဒီကျရင် ကျွန်မတို့ နေ့တိုင်း တွေ့လို့ရပြီလေ... ဟီးဟီး!"

ယွမ်ရှုက ပြုံးလျက် မေးမြန်းသည်

"ဘာလို့ အခု မစီစဉ်တာလဲ..."

"အဲဒါက အဆင်မပြေဘူးလေ၊ ကျွန်မအစ်ကိုက အခု မျက်စိမမြင်ရသေးဘူး..."

ကူချူတုန်းက ရှင်းပြသည်

"သူ ပြန်မြင်ရတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်ရမယ်..."

ယွမ်ရှုက ကူချူတုန်း၏ နဖူးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ပြီး ပြောကြားသည်

"ဒါဆိုရင် နင် သိုင်းလောက တစ်ခွင် လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး နင့်ရဲ့ အနာဂတ် မရီးလောင်း အတွက် သင့်တော်မယ့် မိန်းကလေးတွေကို ရှာထားသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား... ပြီးတော့ ဆရာကြီးကူ မျက်စိပြန်မြင်ရတဲ့ အခါကျရင် ချိန်းတွေ့ပွဲ တွေအတွက် သူ့ကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါ်သွားလို့ ရပြီလေ..."

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဝိုး... အစ်မယွမ်၊ အစ်မက တကယ် တော်တာပဲ! အရင်က ဘာလို့ ဒီလို မတွေးမိခဲ့တာလဲ မသိဘူး... ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ဘယ်သွားသွား လှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေနဲ့ တွေ့ပြီး ကျွန်မရဲ့ အနာဂတ် မရီးလောင်း အတွက် သင့်တော်မယ့်သူကို ရှာမယ်... ဟီးဟီး!"

ယွမ်ရှုမှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူတို့နှစ်ဦး ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုကြပြီး ခရီးသည်တင် သင်္ဘောက အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေရပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယွမ်ရှုသည် ကူချူတုန်းကို သင်္ဘောဘေးသို့ နောက်ဆုံးတွင် လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီး ကူမော့ကို ဦးညွှတ်လျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်

"ဆရာကြီးကူ..."

ကူမော့က လက်အုပ်ချီလျက် ပြန်ပြောသည်

"မိန်းကလေးယွမ်... အင်း... နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ရင်တော့ ရှင့်ကို ယွမ်မိသားစု အကြီးအကဲ လို့ ခေါ်ရတော့မယ် ထင်တယ်..."

ယွမ်ရှုက အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"ဆရာကြီးကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ယွမ်ရှုကို မစနောက်ပါနဲ့..."

"ဘာစနောက်တာလဲ..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"ယွမ်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ က စောစော အနားယူတော့မယ်ဆိုတာရယ်၊ အကြီးအကဲသစ် က မိန်းကလေးယွမ် ဖြစ်မယ်ဆိုတာရယ်ကို သိုင်းလောကက ဘယ်သူမှ မသိဘဲ နေမလား..."

ယွမ်ရှုက ဆိုသည်

"ဆရာကြီးကူ ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျွန်မ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော် မကူညီခဲ့ပါဘူး... အဲဒါက မိန်းကလေးယွမ် ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းတွေကြောင့်ပါ... သင်္ဘောက ထွက်တော့မယ်... မိန်းကလေးယွမ်... နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်!"

"ဆရာကြီးကူ... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး..."

ယွမ်ရှုက ရုတ်တရက် ကူမော့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘာကိစ္စများ ရှိသေးလို့လဲ မိန်းကလေးယွမ်..."

ယွမ်ရှုက ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း တိုးလာပြီး ကူမော့အနားသို့ ရောက်သောအခါ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘုန်းတော်ကြီးစုန့် က ဆရာကြီးကူ ကို ထျန်းကျိုးပြည်နယ် က နာမည်ကျော် ဝရမ်းပြေး သခင်မလျှူ ရဲ့ သဲလွန်စတွေ ပေးခဲ့တယ်လို့ ချူတုန်း ဆီက ကြားပါတယ်..."

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်..."

ဟု ကူမော့က ဖြေကြားသည်။

"ဒါဆို ရှင် သွားမှာလား..."

ယွမ်ရှုက ထပ်မံမေးမြန်းသည်။

ကူမော့က ဆိုသည်

"သေချာပေါက် သွားမှာပေါ့..."

ယွမ်ရှုက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အကြံပေးလိုက်သည်

"ဆရာကြီးကူ... ထျန်းကျိုးပြည်နယ် ကို ရောက်သွားရင် မြို့တော်ကို မသွားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ..."

"ဘာလို့လဲ..."

ကူမော့က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယွမ်ရှုက တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ရှင်းပြလေသည်

"လက်ရှိ ဧကရာဇ်က အိမ်ရှေ့စံ မသတ်မှတ်ရသေးဘူးလေ၊ ပြီးတော့ ထီးနန်းလုပွဲကလည်း အရမ်း ပြင်းထန်နေတယ်... မြို့တော်က ရေစီးကြောင်းတွေ ပြင်းထန်နေတဲ့ မုန်တိုင်းရဲ့ ဗဟိုချက်ပဲ... အုတ်ချပ်တိုင်း၊ အမိုးကြွပ်တိုင်း၊ လူတိုင်း၊ အရာဝတ္ထုတိုင်းက မုန်တိုင်းထဲ ပါသွားနိုင်တယ်...

ရှင်က ဒီခေတ်ရဲ့ ဆရာကြီး တစ်ယောက်လေ... ရှင်သာ မြို့တော်ထဲ ဝင်သွားရင် သေချာပေါက် ပစ်မှတ်ထားခံရမှာပဲ... မြို့တော်က မုန်တိုင်းတွေက သိုင်းလောကက မုန်တိုင်းတွေနဲ့ မတူဘူး... လူ့စွမ်းအားမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိပါတယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းကလေးယွမ်... ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်..."

ယွမ်ရှုက ပြန်လည်ပြောကြားသည်

"ကျွန်မက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တာပါ... ဆရာကြီးကူ မှာ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ရှိမှာပါ... ကျွန်မရဲ့ စကားတွေကို အရမ်းကြီး စိတ်ထဲ ထားမနေပါနဲ့..."

ကူမော့က ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရန် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

"နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် အစ်မယွမ်!"

အခန်း ( ၂၃၆ ) မိတ်ဆွေဟောင်း

ကူချူတုန်းက ယွမ်ရှုကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်ကာ သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်သွား၏။

ယွမ်ရှုသည် သင်္ဘော ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကမ်းစပ်တွင် ရပ်ကြည့်နေပြီးနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

...

သင်္ဘောခန်းအတွင်း၌...

ကူချူတုန်းသည် ယွမ်ရှု ပေးလိုက်သော အထုပ်ကို ဖွင့်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ စကားပြောရင်း ဖွင့်နေ၏

"အစ်ကို... အစ်မယွမ် က ကျွန်မအတွက် ချုံးယို ခရိုင် က အစိမ်းရောင် ဆန်မုန့် တွေ ဝယ်ပေးလိုက်တယ်၊ အရမ်း စားလို့ကောင်းတယ်!"

"နင် စားဖူးလို့လား..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မစားဖူးပါဘူး..."

"ဒါဆို အရမ်း စားလို့ကောင်းတယ် ဆိုတာ နင် ဘယ်လို သိလဲ..."

ကူချူတုန်းက ဖြေကြားသည်

"ကျွန်မ ကြားဖူးတာလေ... ချုံးယို ခရိုင် က အစိမ်းရောင် ဆန်မုန့် က အရမ်း နာမည်ကြီးတာ... အစ်မယွမ် က အစစ်အမှန်ဆုံး ဆန်မုန့်ကို ဝယ်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ချုံးယို ခရိုင် အထိ တမင် လွှတ်လိုက်တာလေ... အဲ!"

အထုပ် ပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ဆီစက္ကူဖြင့် ထုပ်ထားသော သကြားလုံးထုပ် အပြင်၊ အထဲတွင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုး တစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကူချူတုန်း အံ့အားသင့်သွား၏။

ကျောက်စိမ်းဆံထိုးလေးသည် အထုပ်၏ အတွန့်အလိပ်များကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည်။ ဆံထိုးလေးကို ဟယ်ထျန်း ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ၎င်း၏ အရောင်မှာ နွေဦးစမ်းရေ ပထမဆုံး အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ၊ အပြာနှင့် အဖြူ ရောယှက်နေသော နွေးထွေးပြီး တောက်ပသည့် အရောင်အဝါလေး ရှိနေ၏။

အလင်းရောင်တွင် ထောင်ကြည့်လိုက်သောအခါ အလွန် သေးငယ်သော တိမ်တိုက်ပုံစံ ပုံစံများကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ်ခံထားရသော ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ဆံထိုး၏ ထိပ်ပိုင်းတွင် သစ်ခွပန်း အမြွှာ နှစ်ပွင့်ကို ထွင်းထုထားပြီး ပန်းပွင့်ဖတ်များ၏ အနားသတ်များမှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲ တောင်ပံများအလား ပါးလွှာနေသော်လည်း၊ သွေးကြောများကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

ကူချူတုန်းက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဒါက ချန်ဂျီ ရဲ့ အမြွှာဆံထိုး ပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ချန်ယွမ်မြို့မှာ အစ်မယွမ်နဲ့ ဈေးဝယ်ထွက်တုန်းက ကျွန်မ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိတာ... ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ဒါက အရမ်း ဈေးကြီးမှန်း ကျွန်မ သိတယ်လေ၊ အနည်းဆုံး ငွေစ တစ်ရာလောက်တော့ ပေးရမယ်... ဈေးတောင် မမေးဘဲ ကျွန်မ ထွက်လာခဲ့တာ... အစ်မယွမ် က ကျွန်မ အဲဒါကို သဘောကျမှန်း သိပြီး၊ ဝယ်မပေးနိုင်မှန်းလည်း သိလို့ တမင် ဝယ်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်..."

ကူမော့သည် ကူချူတုန်းကို မည်သို့ အကဲဖြတ်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။ သူမသည် တကယ်ကို ကပ်စေးနဲလွန်းသည်။ သူတို့သည် ချင်းကျိုးသို့ သွားရောက်ခဲ့သော ဤခရီးစဉ်တွင် ငွေအမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သည် ။ ချန်မိသားစုထံမှ ငွေစ တစ်သောင်း၊ ယွမ်ရှုထံမှ ငွေစ တစ်သောင်းခွဲ နှင့် ကောင်းကင်လျို့ဝှက် ပညာရှင် ယဲ့ရှောင်း နှင့် ချင်းယဲ့ခန်းမ ခေါင်းဆောင်တို့အတွက် ဆုငွေမှ နောက်ထပ် ငွေစ တစ်သောင်း ရရှိခဲ့သည်။

အဲဒါအပြင် သူတို့သည် ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ၏ အပို အစိတ်အပိုင်း တစ်စည်းကို ငွေစ ငါးထောင်ဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရသဖြင့် စုစုပေါင်း ငွေစ လေးသောင်းသုံးထောင်ကျော် ရရှိခဲ့သည်။ ထိုကြီးမားသော မိသားစုများအတွက်ပင်လျှင် ဤပမာဏမှာ ကြီးမားသော ငွေကြေးတစ်ရပ် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကူချူတုန်းမှာ အရမ်းကို ကပ်စေးနဲလွန်းလှသည်။ ကြေးပြား အနည်းငယ်သာ တန်သော သကြားလုံးချောင်း တစ်ချောင်းကို ဝယ်ယူရာတွင်ပင် သူမသည် မတန်တဆ ဈေးနှုန်း၏ တစ်ဝက်ဖြစ်သွားသည်အထိ အတင်းအကျပ် ဈေးဆစ်လေ့ ရှိသည်။

ဆံထိုးတစ်ချောင်းအတွက် ငွေစ တစ်ရာ အကုန်ခံရန် သူမကို တောင်းဆိုခြင်းမှာ အိပ်မက်မက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

"မိန်းကလေးယွမ် က နင့်အပေါ် အရမ်းကောင်းတာပဲ!"

ကူမော့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"သေချာတာပေါ့..."

ကူချူတုန်းကကူချူတုန်းက ပြောသည်

"အစ်မယွမ် က အရင်က ကျွန်မကို နေ့တိုင်း အပြင်ခေါ်သွားပြီး ကစားပေးတယ်လေ... အစ်ကို... အစ်မယွမ်ကို လက်ထပ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ မရီး ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"နင်က အရင်တုန်းက ရန်ဆန်းနျန် ကို လက်ထပ်ဖို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့သေးတယ်လေ၊ ပြီးတော့ ရွှမ်နွီ နန်းတော်က အမျိုးသမီး သူရဲကောင်းတွေထဲက တစ်ယောက်ကို ရွေးပြီး လက်ထပ်ဖို့လည်း ပြောခဲ့သေးတယ်... နင် မရီး ဘယ်နှစ်ယောက်များ လိုချင်နေတာလဲ..."

ကူမော့မှာ နောက်ပြောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ကူချူတုန်းက အမှန်တကယ် လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ခဏအကြာတွင် သူမက လေးနက်စွာ ဆိုသည်

"အစ်ကို၊ လောလောဆယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ မယူပါနဲ့ဦး... ကျွန်မ ထပ်ရှာပေးပါ့မယ်... ခုနက အစ်မယွမ် က ကျွန်မကို အရိပ်အမြွက် ပေးလိုက်တယ်လေ... ကျွန်မတို့ လောကတစ်ခွင် လှည့်လည်သွားလာတဲ့အခါ လှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေနဲ့ ပိုပြီး ရင်းနှီးအောင် လုပ်လို့ရတယ်... သူတို့နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတွေ တည်ဆောက်ပြီး အဆက်အသွယ် မပြတ်အောင် နေမယ်လေ..."

"အစ်ကို့ မျက်လုံးတွေ ပြန်ကောင်းလာတဲ့ အခါကျရင်၊ ဘာမှ မပြောဘဲ သူတို့နဲ့ တွေ့ဖို့ အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ရှာမယ်... အဲဒီလိုဆိုရင် အစ်ကို သဘောကျတဲ့သူ မတွေ့ရင်တောင်... အဲဒါက အဆင်မပြေ ဖြစ်စရာ မရှိဘူးလေ... အစ်ကို သဘောကျတဲ့သူကို ရှာတွေ့ပြီဆိုရင် ကျွန်မက အောင်သွယ်ပေးမယ်...

တကယ်လို့ သူမက အစ်ကို့ကို သဘောမကျရင်လည်း အဆင်မပြေ ဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစ်ကို သူ့ကို သဘောကျနေတယ်ဆိုတာ သူမှ မသိတာ... ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ နောက်တစ်ယောက်ဆီ ဆက်သွားကြတာပေါ့... ကျွန်မက လှပတဲ့ သူငယ်ချင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက် ဖွဲ့ထားရင်တောင် အစ်ကိုတို့ နှစ်ယောက်လုံး သဘောကျမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့နိုင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ မယုံပါဘူး!"

ကူမော့ - "..."

ကူချူတုန်းက ကူမော့၏ ပခုံးကို ပုတ်လျက် ဆိုသည်

"အစ်ကို... အစ်ကိုက မိန်းမလှလေးတွေကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်... စိတ်မပူပါနဲ့၊ လှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေနဲ့ ကျွန်မ သူငယ်ချင်း ဖွဲ့ပေးပါ့မယ်... အင်း... တကယ်လို့ ကျွန်မတို့ သဘောကျတဲ့သူတွေ အများကြီး တွေ့ရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး... အခု ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံစုကြမယ်၊ ပြီးရင် ကြီးမားတဲ့ စံအိမ်ကြီး တစ်ခု ဆောက်မယ်လေ၊ အဲဒါမှ အစ်ကို ဇနီးအများကြီး ယူရင်တောင် နေရာ ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း ရှိမှာပေါ့! စိတ်မပူပါနဲ့၊ အစ်ကို့အတွက် လှပတဲ့ ဇနီးတစ်ယောက် ရှာပေးဖို့ ကျွန်မ တာဝန်ယူပါတယ်!"

ကူမော့ - "..."

အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသော်လည်း သူ့ကို နားလည်ပေးနိုင်သည့် ဤကဲ့သို့သော ညီမလေးမျိုး နောက်ထပ် အများကြီး ရှိနေလျှင်တောင် သူ သဘောကျမိမည်သာ ဖြစ်၏!

...

ချင်းကျိုးမှ ယွင်ကျိုးသို့ ရေလမ်းဖြင့် ခရီးသွားရခြင်းမှာ အသွားခရီးကဲ့သို့ပင် မြန်ဆန်လှပြီး ယွင်ချန်မြို့ သို့ ရောက်ရှိရန် သုံးရက် အချိန်ယူရသည်။

ကူမော့ သင်္ဘောခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ရွှင်လန်းသော်လည်း အနည်းငယ် စနောက်နေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏ -။

"ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် အဆင့်ရှိတဲ့ ယွင်ကျိုး နဲ့ ချင်းကျိုး ရဲ့ နံပါတ် ၁ ဆရာကြီး၊ ယွင်ကျိုးပြည်နယ် မဟာသူရဲကောင်း ကို ကြိုဆိုပါတယ်!"

ကူမော့ကို ဤကဲ့သို့ စနောက်မည့် တစ်ဦးတည်းသော သူမှာ ကျိုးချင်းဖုန်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ကူမော့က ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ရပ်လိုက်! ရပ်လိုက်!"

ကူမော့က သူ့ကို တကယ် နာကျင်အောင် လုပ်မည်ကို သူ မစိုးရိမ်သော်လည်း၊ ကူမော့က သူ့ကို နောက်ပြောင်မည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကူမော့၏ စွမ်းရည်နှင့်ဆိုလျှင် သူ့ကို ဖုန်တောထဲ မျက်နှာစိုက်လျက် ကျသွားသော ခွေးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်သွားစေရန် အလွန် လွယ်ကူပေသည်။

သေချာတာပေါ့...

ကူမော့သည် ကျောက်ချုံးယွဲ့ကို ခြောက်လှန့်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်း စနောက်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုလျှင် ပြဿနာ မရှိသော်လည်း၊ ဆိပ်ကမ်းတွင် လူအများအပြား ရှိနေပြီး ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ လက်အောက်ငယ်သားများလည်း ပါဝင်နေသဖြင့် ကျိုးချင်းဖုန်း ကို အရှက်ကွဲစေခြင်းက သူ၏ ပုံရိပ်ကို ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။

"မဆိုးပါဘူး ဆရာကြီးကူ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ကူမော့၏ ပခုံးပေါ် လက်တင်ကာ ဆိုသည်

"ငါတို့ မတွေ့ရတာ လဝက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ မင်းက ကောင်းကင်စာရင်းရဲ့ အဆင့် ၁၀ ကနေ အဆင့် ၅ ကို ရောက်သွားပြီပဲ... ... ငါက တပ်မှူး အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားပြီဆိုတော့ မင်းကို ကြွားမလို့ တွေးနေတာ... ဟူး... အခွင့်အရေး မရှိတော့ပါဘူး၊ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပါဘူး! ငါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ စတုတ္ထအဆင့် တပ်မှူး၊ အသက် လေးဆယ့်သုံးနှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရှေ့မှာတော့ ငါ ဝါကြွားလို့ မရတော့ဘူးပဲ!"

ကူမော့က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ဆိုသည်

"အခု မင်း ဝါကြွားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟီးဟီး... မင်း သတိထားမိသွားတာလား..."

ကျိုးချင်းဖုန်း ရယ်မောလိုက်၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်ကိုကျိုး..."

ထိုအချိန်တွင် ကူချူတုန်းက သင်္ဘောခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်မတို့ ချင်းကျိုးမှာ ရှိနေတုန်းက အစ်ကို တပ်မှူး အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားတယ်ဆိုတာ ကြားခဲ့တယ်... အရမ်း မိုက်တာပဲ! အစ်ကိုက ယွင်ကျိုးမှာ နှစ်တစ်ရာ အတွင်း အသက်အငယ်ဆုံး တပ်မှူး လို့ ကြားတယ်နော်!"

"အဲဒီလောက်လည်း မချဲ့ကားပါနဲ့... ငါက ပြီးခဲ့တဲ့ အနှစ်ငါးဆယ် အတွင်းမှာ အသက်အငယ်ဆုံး စတုတ္ထအဆင့် တပ်မှူး သက်သက်ပါ... နှစ်တစ်ရာ မဟုတ်ပါဘူး၊ နှစ်တစ်ရာ မဟုတ်ပါဘူး... ဟားဟားဟား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ရယ်မောလွန်းသဖြင့် တွန့်လိမ်နေတော့၏။

ကူချူတုန်းက လေးစားအားကျစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဝိုး... အစ်ကိုကျိုး က အရမ်း မိုက်တာပဲ! သူက ကျွန်မတို့ကို အောင်ပွဲခံ ညစာ သေချာပေါက် ကျွေးမှာပဲ!"

"သေချာတာပေါ့၊ သေချာတာပေါ့..."

"စတုတ္ထအဆင့်ရှိတဲ့ ရာထူးကြီး အရာရှိ၊ ယွင်ကျိုး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ တပ်မှူးလေ... ယွင်ကျိုး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးမှာ တပ်မှူး လေးယောက်ပဲ ရှိတာ... အခွင့်အာဏာ ပိုကြီးတာဆိုလို့ တပ်မှူးချုပ် နှစ်ယောက်နဲ့ မြို့စောင့်တပ်မှူး ပဲ ရှိတာ... ဝိုး... အစ်ကိုက ယွင်ကျိုး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးမှာ ထိပ်တန်း အရာရှိ လေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ အရမ်းလည်း ငယ်သေးတယ်... အစ်ကို့အတွက် တောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိနေတာပဲ..."

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ အားလုံးက မြှောက်ပင့်ပြောနေကြတာပါ..."

"ဝိုး... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ နံပါတ် ၄ အရာရှိက ငါတို့ကို ညစာကျွေးမှာဆိုတော့ သာမန် စားသောက်ဆိုင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင် လို နေရာမျိုး ဖြစ်ရမယ်!"

"အဲဒါ အမှန်ပဲ၊ အဲဒါ အမှန်ပဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပန်းပွင့်လေးအလား ပြုံးလျက် ရက်ရောစွာ ပြောလိုက်သည်

"ချူတုန်း... နင် ကြိုက်တာမှာ... ငါ ရှင်းမယ်... အင်း... နေပါဦး... နင် ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ..."

"ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင် လေ!"

ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားတော့၏။

ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင် သည် ယွင်ကျိုးတွင် အပြတ်အသတ် အဈေးအကြီးဆုံး စားသောက်ဆိုင် ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် ကြေးပြား အနည်းငယ်သာ ပေးရသော သက်သတ်လွတ် ခေါက်ဆွဲ တစ်ပန်းကန်မှာ ထိုနေရာတွင် ငွေစ အနည်းငယ် ပေးရလောက်အောင်ပင် ဈေးကြီးလှသည်။ ထိုနေရာတွင် တစ်နပ်စားလိုက်ပါက ကျိုးချင်းဖုန်း လစာ ထက်ဝက်ခန့် ကုန်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့၊ ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင် မှာ သွားစားကြမယ်!"

ကူချူတုန်းက သင်္ဘောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားရာ သူမ၏ ခုန်ပေါက်မှုတိုင်းက ကျိုးချင်းဖုန်း၏ နှလုံးသားကို လာခေါက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

ကူမော့က ကျိုးချင်းဖုန်း ပခုံးကို ပုတ်လျက် လက်မထောင်ပြကာ ဆိုသည်

"တပ်မှူး ဖြစ်သွားတာ တကယ်ပဲ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတာပဲ၊ မင်းက အရမ်း သဘောထားကြီးတာပဲ... ငါ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဓားသမားကြီး တောင်မှ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ ငွေစ ထောင်ချီ ကုန်နိုင်ပေမဲ့၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင် မှာ ညစာ မကျွေးရဲဘူး... သခင်ကြီးကျိုး၊ မင်းက တကယ်ကို မိုက်တာပဲ!"

ကျိုးချင်းဖုန်း - "..."

"ဟားဟားဟား..."

ကူမော့ မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာကို သူ စိတ်ကူးကြည့်၍ ရနိုင်ပါသည်။ သူ ရယ်မောလျက် သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ပြောလိုက်သည်

"ဒါနဲ့ တပ်မှူး ကျိုး... သင်္ဘောပေါ်မှာ ဘာပါလဲဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦးနော်..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော မျက်နှာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ၊ သင်္ဘောပေါ်ရှိ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ မှ စွန့်ပစ်ထားသော အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိများကို သယ်ထုတ်ရန် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိ တစ်ဖွဲ့ကို ခေါ်လိုက်၏။

"တကယ့်ကို ရတနာပဲ!"

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ကူမော့ကို အမီလိုက်ကာ သူ၏ လက်မောင်းကို ကူမော့၏ ပခုံးပေါ် တင်လျက် ဆိုသည်

"ထျဲ့ထို အဲဒီကောင်က မင်း ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ က အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိတွေ ယူလာတယ်ဆိုတာ ကြားတော့ ရူးသွားတာပဲ... သူ ညဘက်တွေတောင် အိပ်မပျော်ဘူး၊ နေ့တိုင်း ဒီကို လာပြီး မင်းကို စောင့်နေတာ..."

"သူ ဘယ်မှာလဲ..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ ခုနကပဲ ပြောတယ်လေ... သူက ရက်ပေါင်းများစွာ အိပ်မပျော်လို့ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို မခံနိုင်တော့ဘူး... မင်း ဒီနေ့ ရောက်လာမယ်ဆိုတော့ သူ အိပ်သွားပြီလေ..."

ကျိုးချင်းဖုန်း ဆိုသည်။

ကူမော့ - "..."

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... သူက လက်နက်တွေ ဖန်တီးနိုင်တာလား..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်က၊ အဘွားအိုလင်းကို သတ်ပြီး ငါးရက်အကြာတွင် ကူမော့သည် ချင်းကျိုးရှိ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ ကျိုးချင်းဖုန်း သူငယ်ချင်း တစ်ဦးထံမှ စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ကျိုးချင်းဖုန်းသည် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တွင် သူ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီး ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်ရောက်လာကာ တပ်မှူး အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားကြောင်း ကူမော့ သိရှိခဲ့ရသည်။ သူသည် သူ၏ ညာလက်ရုံး ဖြစ်သော ထျဲ့ထို ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။

ထျဲ့ထိုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ ညာလက်ရုံး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ထိုးဖောက်၍မရသော ရွှေခေါင်းလောင်း ကာကွယ်ရေးကျင့်စဉ် မှာ လုံးဝနီးပါး ချိုးဖျက်၍ မရနိုင်သလို၊ သူ၏ လက်နက်ဖန်တီးမှု စွမ်းရည်များကိုလည်း စစ်ပညာရှင် ထျဲ့ကျူ ထံမှ အမွေဆက်ခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိပ်တန်းအဆင့် နည်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျိုးချင်းဖုန်း၏ နံပါတ် ၁ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ထျဲ့ထိုတို့ ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်ရောက်လာကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ကူမော့မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့၏။ သူသည် မူလက ထျန်းကျိုးပြည်နယ် သို့ သွားရောက်ကာ ဝရမ်းပြေး သခင်မလျှူ ကို ဖမ်းဆီးရန်နှင့်၊ ထို့နောက် ထျဲ့ထိုကို လက်နက်ဖန်တီးခိုင်းရန် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သို့ ခရီးထွက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထျဲ့ထို၏ ဓားသိုင်းစွမ်းရည်မှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှ၏။ ကူမော့တွင် ကောချန်မိစ္ဆာဓား ရှိသော်လည်း ဓားကောင်းတစ်လက် လိုအပ်နေသည်။ သူ၏ ယခင် နာမည်ကျော် ဓားများဖြစ်သော ချိုးရွှေ ဓား နှင့် လင်းရှီး ဓား တို့မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စွန့်ပစ်ထားသော ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ မှာ ကူမော့၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီသော ရှားပါးပြီး ထိပ်တန်းအဆင့် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် သူက သတင်းပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟေ့... အစ်ကိုကူ၊ မင်းဆီမှာ အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ၊ ငါ့ကို နည်းနည်းလောက်တော့ မျှပေးသင့်တယ်နော်... ငါလည်း ပိုကောင်းတဲ့ ဓားတစ်လက် ရအောင် လုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ..."

"ဒါက ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ရဲ့ ပစ္စည်းလေ၊ အရမ်း ဈေးကြီးတာနော်!"

"တကယ်ပြောတာလား... ငါက ပိုက်ဆံတောင်းမှာလား..."

"မင်းကသာ ပိုက်ဆံတောင်းချင်နေတာပါ၊ ငါကတော့ တခြားလူတွေကို အလကား ပေးလိုက်မှာ!"

"..."

အခန်း (၂၃၇) ထိုက်ရွီနတ်ဘုရားသံချပ်ကာ

မကြာမီ...

အဖွဲ့သည် အရှေ့မြို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ၎င်းမှာ ယခုအခါ ကျောက်ချုံးယွဲ့ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်ချုံးယွဲ့၏ လမ်းပြမှုဖြင့် သူတို့သည် ကြီးမားသော ဝင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြရာ၊ ၎င်းမှာ ထျဲ့ထို အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားသော လက်နက်ဖန်တီးရေး စခန်းတစ်ခု ဖြစ်၏။

ထျဲ့ထိုသည် အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာရာ သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများ အပြည့်နှင့် ကြွက်သားများမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ကြီးထွားလာပုံရသည်။ ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ သူသည် အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိ အပုံကြီးပေါ်သို့ ခုန်အုပ်သွားရာ၊ ရမ္မက်ကြီးသော အမျိုးသား တစ်ဦး အလွန် လှပသော ဝတ်လစ်စလစ် အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆက်တိုက် ညဘက်တွေ အိပ်မပျော်ခြင်းကြောင့် ထျဲ့ထို၏ မျက်လုံးအောက်ရှိ ညိုမည်းနေသော စက်ဝိုင်းများနှင့် သူ၏ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော အသွင်အပြင်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ သူသည် အလွန်အကျွံ သာယာမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရလဒ်တစ်ခုနှင့် အပြည့်အဝ တူညီနေတော့၏။

"အသံ နည်းနည်း တိုးပါဦး!"

ကျိုးချင်းဖုန်း လျှောက်သွားပြီး ထျဲ့ထိုကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဆွဲထူကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါတွေ အားလုံး မင်းအပိုင်ပဲ၊ မင်း ကြိုက်သလို သုံး!"

အခြားသူများကလည်း ထျဲ့ထို၏ အပြုအမူကို နားလည်ကြ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လက်နက်ဖန်တီးသူ တစ်ဦးအတွက် ထိပ်တန်းအဆင့် ပစ္စည်းများဆိုသည်မှာ ဓားသမားတစ်ဦး နတ်လက်နက် တစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"သူရဲကောင်းကူ၊ သူရဲကောင်းမလေးကူ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်!"

ထျဲ့ထိုက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ယခင်က ကျိုးကြေသွားခဲ့သော ထျဲ့ထို၏ လက်ကို သံလက်တစ်စုံဖြင့် အစားထိုးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကူချူတုန်း အံ့အားသင့်သွား၏။

"ထျဲ့ထို... နင် ဒီလက်ကို ပုံမှန် သုံးလို့ ရလားဟင်..."

ထျဲ့ထိုက ရှင်းပြလေသည်

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မူလလက်လောက်တော့ သေချာပေါက် မသွက်လက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သံထုဖို့အတွက်တော့ လုံလောက်ပါတယ်... မူလလက်နဲ့ ယှဉ်ရင် သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်တွေလည်း ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါကတော့ ကျွန်တော် အပူလောင်မှာကို မကြောက်တော့ဘူးလေ... ဟားဟားဟား... အဲဒါအပြင် တကယ်လို့ ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်နေရရင်၊ ရန်သူကို အငိုက်ဖမ်းဖို့ လက်နက်ပုန်း အနေနဲ့လည်း သုံးလို့ ရသေးတယ်..."

ထိုသို့ပြောရင်း ထျဲ့ထိုက ကူချူတုန်းကို ပြသရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ချောင်းအနည်းငယ်မှာ အလွန် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားနေလေသည်။

"ထျဲ့ထို..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒီ အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိ ကို သုံးလို့ ရသေးလား..."

ထျဲ့ထိုက ဖြေကြားသည်

"ရပါတယ်... သေချာပေါက် သုံးလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အများစုကိုတော့ ခိုင်မာတဲ့ ပစ္စည်းအဖြစ် သာမန် နာမည်ကျော် ဓားတွေ ဖန်တီးဖို့ပဲ သုံးလို့ ရပါတော့မယ်... ဒီအနက်ရောင် သံမဏိကို ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ဖန်တီးတုန်းက သန့်စင်ထားပြီးသား ဖြစ်သလို သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အင်းကွက် တွေ အားလုံးကိုလည်း ပုံသေ သတ်မှတ်ထားပြီးသားပါ..."

"အခု ခင်ဗျားက ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို ခွဲလိုက်ပြီဆိုတော့ အဲဒီ အင်းကွက်တွေလည်း ပျက်စီးသွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပါပဲ... ဝိညာဉ် အနှစ်သာရ မရှိတော့တဲ့ အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိက သာမန် အနက်ရောင် သံမဏိ သက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားပြီလေ...

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခုနကပဲ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တယ်၊ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အားလုံးက အသုံးမဝင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... အပိုင်းအစ တချို့မှာ အင်းကွက်တွေ အကောင်းအတိုင်း ကျန်နေသေးတယ်... တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ဓားတစ်လက်တည်းပဲ ဖန်တီးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အလုံအလောက် စုလို့ ရနိုင်ပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သေချာပေါက်အလုပ် ပိုများလာမှာပါ... ကျွန်တော် ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို မသုံးဖူးပေမယ့်... ကောချန်မိစ္ဆာဓား က ချီလင် သံချပ်ကာ နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားပြီး အဲဒါကိုယ်တိုင်က အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိထက် ပိုပြီး အားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရှိတယ်လေ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင်မှုလည်း ပါသေးတယ်... သေချာတာပေါ့၊ ဒီဓားရဲ့ အရည်အသွေးကလည်း ညံ့မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... နာမည်ကျော် ဓားတစ်လက်နဲ့ နတ်လက်နက် တစ်ခုရဲ့ ကြားမှာပေါ့၊ အင်း... နတ်လက်နက် တစ်ဝက် လောက်တော့ ဖြစ်မှာပါ!"

ထို့နောက် ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ထျဲ့ထို... ဒီဓားပေါ်မှာ ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး ကို သုံးဖို့ နည်းလမ်း ရှိလား..."

ထျဲ့ထို၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုသည်

"ဆရာကြီးကူ... ခင်ဗျားဆီမှာ ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး ရှိနေသေးတာလား..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး က ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ထဲမှာ ရှိတာလေ..."

ကူမော့သည် မူလက ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး အကြောင်း မသိခဲ့ချေ။ အဟောင်းနေရာတွင် အစားထိုး အသုံးပြုစဉ်က ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ အတွင်းသို့ ၎င်းကို ထည့်သွင်းခဲ့သူမှာ ကူချူတုန်း ပင် ဖြစ်သည်။

စုန့်တန်းယန်မှာ တကယ့်ကို လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်၏။သူသည် မည်သည့် လောဘစိတ်မျှ မရှိဘဲ ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး အကြောင်းကို သူ့အား ပြောပြခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ကူမော့သည် သူ၏ အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ လေပေါ်ပျံသန်းနိုင်စွမ်းနှင့် ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး ၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ရန် စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိခဲ့၏။

အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ လေပေါ်ပျံသန်းနိုင်စွမ်းမှာ စစ်မှန်သောချီကို သေချာစွာ ထိန်းချုပ်မှု၏ ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်သောချီကို အသုံးပြုကာ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသည့် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တကယ့် အဆုံးမရှိ ပျံသန်းခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အမြင့်နှင့် အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။ ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး ၏ ကန့်သတ်ချက်များမှာ ၎င်း၏ အလေးချိန်နှင့် စွမ်းအင်တို့တွင် ရှိနေ၏။

ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကို လက်မှုပညာရှင် ဆရာကြီးများက အလေးချိန် ဖြန့်ဝေရန်အတွက် ပါးနပ်သော ဝင်္ကပါများနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသည့် စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်းများကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းအင် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိ၏ စစ်မှန်သောချီကို သိုလှောင်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်...

ကူမော့သည် သူ၏ အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ လေပေါ်ပျံသန်းနိုင်စွမ်းနှင့် ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး ၏ စွမ်းရည်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ကောင်းကင်ယံ ပျံသန်းမှုကို ကြိုးစားရန် စဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး ၏ ဝန်ခံနိုင်စွမ်းကို သူ အထင်ကြီးလွန်းသွားခဲ့၏။၎င်းသည် အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ အမြင့်နှင့် အမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ရန် အထောက်အကူ ပြုသော်လည်း အာနိသင်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပြီး၊ အထူးသဖြင့် အရှိန်ပိုမြန်လာချိန်တွင် စစ်မှန်သောချီက မြေပြင်သို့ လုံလောက်အောင် မြန်မြန် မရောက်ရှိနိုင်သဖြင့် သူ့ကို ပြုတ်ကျစေခဲ့သည်။

ရိုးရိုးလေး ပြောရလျှင် အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ လေပေါ်ပျံသန်းနိုင်စွမ်းမှာ မျောလွင့်နေသည့် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် တွန်းကန်အား တစ်ခု ဖန်တီးရန် စစ်မှန်သောချီနှင့် မြေပြင်ကြား အဆက်မပြတ် ထိတွေ့နေမှုအပေါ် မှီခိုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမြင့်ရော အမြန်နှုန်းပါ အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ချက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ကူမော့၏ စိတ်ကူးမှာ ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး ကို လေထဲတွင် မျောလွင့်စေပြီး၊ တွန်းကန်အား ထုတ်လုပ်ရန် အချိန်မရွေး မြှင့်တင်နိုင်သော မြေပြင်မျက်နှာပြင်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံး ၏ အလေးချိန်ခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် အားနည်းလွန်းသဖြင့် လိုအပ်ချက်များကို မပြည့်မီခဲ့ချေ။

"..."

ထျဲ့ထိုက ကူမော့ထံမှ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ တွင် ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးများ ပါဝင်ကြောင်း ကြားပြီးနောက် ဆိုသည်

"ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ က အဲဒီလောက် လေးနေတာတောင် ပျံသန်းနိုင်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ... ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးတွေရဲ့ ဝန်ခံနိုင်စွမ်းက အရမ်းကို အားနည်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ ဝင်္ကပါတစ်ခုနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ စစ်မှန်သောချီ လုံလုံလောက်လောက် ရှိမယ်ဆိုရင် ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးတွေရဲ့ ဝန်ခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဝင်္ကပါ ဆိုတာ အတိအကျ ဘာလဲဟင်..."

ထျဲ့ထိုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုသည်

"ခင်ဗျား ဝင်္ကပါတွေ အကြောင်းကို မသိလောက်ပေမဲ့၊ ချီမင်တွန်းကျား အကြောင်းတော့ သိမှာပါ... အဲဒါက အခြေခံအားဖြင့် သေချာတဲ့ ပုံစံတွေကို ရှာဖွေတာပါပဲ၊ အတွေ့ရအများဆုံးကတော့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ပေါ့... ဝင်္ကပါတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရာမှာ ဒီပုံစံတွေကို အသုံးပြုပြီး အရမ်းကို ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအားတချို့ကို ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါကို အများအားဖြင့် ချီမင်တွန်းကျား လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့..."

"အော်... ဒီလိုကိုး..."

"ဆရာကြီးကူ..."

ထျဲ့ထိုက မေးမြန်းလိုက်သည် "ခင်‌ဗျားက ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးတွေကို ရွှမ်ထျဲ့ ဓား ထဲမှာ ပေါင်းထည့်ပြီး သူ့ရဲ့ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို သုံးပြီး ဓားပျံသိုင်း အာနိသင်ကို ရအောင် လုပ်ချင်တာလား..."

"အဲဒါ ဖြစ်နိုင်လား..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့..."

ထျဲ့ထိုက ပြန်ဖြေသည်

"တကယ်လို့ အောင်မြင်သွားရင် ကောချန်မိစ္ဆာဓားရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို မယှဉ်နိုင်သေးဘူး ဆိုပေမဲ့၊ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာတွေ ရှိလာမှာပါ၊ အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို နှစ်တစ်ထောင်လောက် နာမည်ကြီးသွားစေမှာ သေချာတယ်! အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိက စစ်မှန်သောချီကို သိုလှောင်ထားနိုင်တယ်လေ

၊ ပြီးတော့ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုတွေထဲက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဓားပျံသိုင်းလိုမျိုး တကယ် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး၊ မိုင်တစ်ထောင် အကွာအဝေးကနေ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းကို ယူနိုင်မှာပါ... သေချာတာပေါ့၊ မိုင်တစ်ထောင်ဆိုတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ တင်စားချက် သက်သက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အဝေးကြီးကနေ သတ်ပြီး ဓားကို ပြန်ယူလာနိုင်တာတော့ အမှန်ပါပဲ..."

"ဓားပေါ်မှာ ပျံသန်းလို့ ရလား..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထျဲ့ထိုမှာ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပြီး၊ ကူချူတုန်းနှင့် ကျိုးချင်းဖုန်း တို့ကလည်း ကူမော့ကို လှမ်းကြည့်ကာ သုံးယောက်စလုံးက သူ့ကို သံသယဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

"အစ်ကိုကူ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စွာဖြင့် ဆိုသည်

"မင်း ဘယ်လို စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုမျိုးတွေ ဖတ်နေတာလဲ... ဓားပျံတွေနဲ့ လူသတ်တာတွေ၊ ဓားပေါ်မှာ ပျံသန်းတာတွေ၊ သိုင်းပညာတွေထဲမှာ ပိတ်မိပြီး ရူးမသွားစေနဲ့ဦးနော်!"

ကူမော့က ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောသည်

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ သိုင်းပညာ အဆင့်က ရှေ့ဆက်ရမယ့် လမ်းကြောင်းကို မြင်နိုင်ဖို့အတွက် သာမန်လူတွေ မလုပ်နိုင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် တွေးတောင် မတွေးရဲတဲ့ အရာတွေကို လုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုသည်

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်က မမီသေးဘူးလေ... ဒါနဲ့ ထျဲ့ထို... အစ်ကိုကူ ပြောတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလား..."

ထျဲ့ထိုက လေးနက်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုသည်

"ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာက လုံလောက်အောင် ကောင်းမယ်ဆိုရင် အားပြုဖို့အတွက် ဓားကို အမြဲတမ်း သုံးနိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါကိုလည်း ဓားပျံသိုင်း တစ်မျိုးလို့ မှတ်ယူလို့ ရတယ် မဟုတ်လား... သူရဲကောင်းကူ... တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးကို သုံးပြီး ပေါင်ထောင်ချီလေးတဲ့ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာကို ပျံသန်းအောင် လုပ်ခိုင်းမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ပါဘူး...

ဒါပေမဲ့ ဓားတစ်လက်ရဲ့ အလေးချိန်နဲ့ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ပါတယ်... ဓားထဲမှာ တစ်ခုခု ထပ်ထည့်ပြီး သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ပုံစံတွေကို သုံးကာ အလေးချိန်ကို ဖြန့်ဝေဖို့ ထူးဆန်းတဲ့ ဝင်္ကပါတစ်ခု တည်ဆောက်လို့ ရပါတယ်၊ အဲဒါကို ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးရဲ့ ဝန်ခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးတာလို့လည်း နားလည်လို့ ရပါတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်

"ချူတုန်း... ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးကို ထျဲ့ထိုဆီ ပေးလိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့!"

ကူချူတုန်းက စာအုပ်သေတ္တာကို အလျင်အမြန် ချလိုက်ပြီး အထဲမှ သစ်သားသေတ္တာ တစ်ခုကို ထုတ်ကာ ထျဲ့ထိုထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထျဲ့ထိုက သေတ္တာကို ယူပြီး အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ကြက်ဥအရွယ်ခန့်ရှိသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး လေထဲတွင် မျောလွင့်နေ၏။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အပြာရင့်ရောင် အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသည်။ ကျောက်တုံးမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဘက်စုံပုံစံ ရှိသော်လည်း မည်သည့် ချွန်ထက်သော အစွန်းများမျှ မရှိဘဲ၊ အစင်းကြောင်းတိုင်းမှာ သဘာဝကျကျ ချောမွေ့နေ၏။ သေချာစွာ ကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အပြာရင့်ရောင် အလင်းတန်းလေးတစ်ခုက ဝဲဂယက်တစ်ခုအလား ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်ကို တွေ့မြင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထျဲ့ထိုက ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ နက်နဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိသွား။ သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောကြားသည်

"ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ကျောက်တုံးကြီး ဆယ်ခု အကြောင်း ကျွန်တော့်ဆရာ ပြောတာကို ကျွန်တော် တစ်ခါ ကြားဖူးတယ်... သူက သုံးခုကို မြင်ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသုံးခုလုံးက ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိတယ်တဲ့... ဒါကြောင့် ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ကျောက်တုံးကြီး ဆယ်ခုလုံးမှာ ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော့်ဆရာက ကောက်ချက်ချခဲ့တာပါ၊

ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ကြီးထွားလာအောင် ကူညီပေးနိုင်မယ့် မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းကို ရှာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်... သေချာတာပေါ့၊ ဒါက ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့ ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ တစ်သက်လုံးမှာ သုံးခုပဲ မြင်ဖူးတာလေ၊ အဲဒီသုံးခုပဲ ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ဒါဆို မင်း အဲဒါကို သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီး ဒီရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးမှာလည်း ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိမရှိ ကြည့်လို့ ရတာပေါ့..."

ထျဲ့ထိုက ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးကို သေတ္တာထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ရာ သူ၏ အပြုံးမှာ အမည်းရောင် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်အလား ဖြစ်နေ၏။ သူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"တစ်ရက်တည်းနဲ့တင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာ နှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီနှစ်ခုလုံး အပေါ်မှာ ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်ခွင့် ရဦးမယ်လေ... ဟီးဟီး... တခြား လက်နက်ဖန်တီးသူတွေသာ သိရင် မနာလိုဖြစ်ပြီး သွားရည်တွေတောင် ကျနေမှာပဲ! ဟီးဟီး!"

သူက ကျိုးချင်းဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"သူဌေး... နောက်ခြောက်လလောက် ကျွန်တော့်ကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့နော်!"

ကျိုးချင်းဖုန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ဆိုသည်

"ငါတို့ နောက်ကျရင် ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင် မှာ ညစာ သွားစားမလို့၊ မင်း လိုက်မလား..."

ထျဲ့ထိုက သံသယဖြစ်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်

"ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင် ဟုတ်လား... ကျွန်တော့်ရဲ့ စားနိုင်စွမ်း အကြောင်း မင်း သေချာလို့လား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့

- "...ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်း အစိုးရရုံးမှာပဲ စားလိုက်ပါ!"

ထျဲ့ထိုက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့ လုပ်စရာရှိတာ သွားလုပ်ကြ..."

ထိုသို့ပြောရင်း ထျဲ့ထိုက ရွှမ်ထျန်း လေပေါ်ပျံကျောက်တုံးကို ယူကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားရင်း တစ်ခုခုကို ရေရွတ်နေပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အဲဒီ အသုံးမဝင်တဲ့ အပိုင်းအစတွေထဲကနေ ငါ့ကို ဓားတစ်လက် လုပ်ပေးဦး... ငါ လိုအပ်ချက် သိပ်မကြီးပါဘူး၊ နာမည်ကျော် ဓားအဆင့်လောက်ဆို ရပါပြီ!"

ထိုစဉ်...

ရုတ်တရက် ထျဲ့ထိုက တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အာကာသ အနက်ရောင် သံမဏိများကို အခန်းထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားကာ တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြန်၏။

ကျိုးချင်းဖုန်း ပခုံးတွန့်လျက် ဆိုသည် "ကောင်းပြီလေ၊ နောက် ခြောက်လလောက်နေမှ ပြန်လာခဲ့မယ်!"

"ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင် သွားကြစို့!"

ကျိုးချင်းဖုန်း - "..."

...

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့ ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင်သို့ မသွားဖြစ်ခဲ့ကြချေ။

ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ရာထူးမှာ မြင့်မားပြီး လစာလည်း မနည်းသော်လည်း၊ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့က ကျိုးချင်းဖုန်း အလေ့အကျင့်ကို သိထားကြသည်။ သူသည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မိသားစုလည်း မရှိသဖြင့် ပိုက်ဆံ ဘယ်တော့မှ မစုတတ်ချေ။

အကယ်၍ သူတို့သာ ဒီနေ့ ဇီယွင် စားသောက်ဆိုင်သို့ တကယ် သွားစားဖြစ်ပါက ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ နောက်ထပ် လဝက်လောက် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှာပဲ နေ့တိုင်း ထမင်းစားဖို့ စောင့်နေရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်း ထျန်းကျိုးပြည်နယ် ကို သွားမှာလား..."

စားသောက်ဆိုင်တွင် ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့ကို ဝိုင်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်

"ဟုတ်တယ်... ဝရမ်းပြေး သခင်မလျှူ ရဲ့ သဲလွန်စတစ်ခု ငါ ရထားလို့..."

"သခင်မလျှူ?"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုသည်

"သူမကို ငါ မမှတ်မိဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် အာရုံစိုက်ဖို့ တန်တဲ့လူဆိုတော့ သာမန်လူတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒီသဲလွန်စကို မင်း ဘယ်လိုရလာတာလဲ... မင်းရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေက ထျန်းကျိုးပြည်နယ် အထိတောင် ရောက်နေပြီလား..."

ကူမော့က ပြန်လည်ပြောကြားသည်

"မင်း ယုံချင်မှ ယုံလိမ့်မယ်... ငါ သခင်မလျှူကို စောင့်ကြည့်နေတယ်ဆိုတာ ကြားတော့ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါပြီး ဒီသဲလွန်စကို ရှာဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးခဲ့တာလေ..."

ကျိုးချင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများ အံ့သြမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွား၏

"မင်း တော်ဝင်ပုရောဟိတ် နဲ့ အဆက်အသွယ် ရနေပြီလား... ဝိုး... အခုဆိုရင် သိုင်းလောကမှာတင် မဟုတ်ဘဲ အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းမှာပါ မင်းက ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီပေါ့!"

ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြုံးကာ ပြန်ပြောသည်

"အဲဒီလောက်ကြီးလည်း မဟုတ်ပါဘူး... သူက စီနီယာ ဆရာကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို သဘောကျလို့ သက်သက်ပါပဲ..."

"မင်းက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ သာမန်လူငယ်လေး တစ်ယောက်မှ မဟုတ်တာ... သိုင်းလောကမှာ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ထက် နည်းနည်း နိမ့်ပေမဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာတော့ မင်းက ပထမတန်းစား ဖြစ်နေပြီလေ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ဆိုသည်

"တကယ်လို့ မင်း ထျန်းကျိုးပြည်နယ် ကို သွားမယ်ဆိုရင်တော့ မြို့တော်ကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ဖို့ ငါ မင်းကို သတိပေးရလိမ့်မယ်... မြို့တော်မှာ အခု ရေစီးကြောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်၊ မင်းသာ သတိမထားရင် အဲဒီအထဲမှာ အလွယ်တကူ ပါသွားနိုင်တယ်... အရမ်း ပြဿနာ များတယ်လေ... ပြီးတော့ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ က သူ့ဘက် သူ ရွေးပြီးပြီလို့လည်း ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်... သူနဲ့ အရမ်း မပတ်သက်တာ ပိုကောင်းမယ်..."

ကူမော့က ရယ်မောလျက် မေးလိုက်သည်

"နေရာတိုင်းမှာ ရန်သူတွေ မြင်နေရတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့... ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က အခု ကျင်းမင်းသား ဖြစ်နေတဲ့ ဒုတိယ မင်းသား ပြန်ရောက်လာပြီးကတည်းက မြို့တော်က ချက်ချင်းပဲ..."

သူက စိုးရိမ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်

"ပြောရမယ်ဆိုရင် မင်းလည်း ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာပဲ... မင်းက ကျင်းမင်းသား ကိုတောင် ကယ်ခဲ့သေးတာလေ... လက်ရှိ ဧကရာဇ်က သူ အိမ်ရှေ့စံ ဖြစ်နေတုန်းက ကျင်းမင်းသားကို ပြန်ရောက်လာရင် အိမ်ရှေ့စံ အဖြစ် ခန့်အပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားခဲ့တာ... အခု မြို့တော်မှာ အခြေအနေတွေ တင်းမာနေတယ် မဟုတ်လား..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် မေးမြန်းသည်

"မင်းက ကျင်းမင်းသား ရဲ့ လူလား..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းယမ်းလျက် ပြန်ဖြေသည်

"ငါ့ဆရာက သူ့လူလေ... ငါ့လို အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်က ဘက်ရွေးဖို့ အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီကိစ္စတွေထဲမှာ ငါ လုံးဝ မပါဝင်ချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ... အကြိမ်တော်တော်များများမှာ ငါက ခုခံဖို့ အင်အားမရှိပါဘူး..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိုးချင်းဖုန်းက ဝိုင်တစ်ခွက်ကို အမြန်မော့သောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"အစ်ကိုကူ... တစ်နေ့နေ့ကျရင် မင်း ဒီအထဲမှာ ပါသွားပြီး ကျင်းမင်းသား ဘက်ကို ပါသွားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့ကို သေချာပေါက် ပြောပြရမယ်နော်..."

"ဘာလဲ... သူလျှို သွားလုပ်မလို့လား..."

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပြီး သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာဖို့ နန်းတွင်းကို စွန့်ခွာတော့မလို့!"

ကူမော့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဆိုသည်

"အဲဒီလောက်ထိတော့ မဆိုးလောက်ပါဘူး..."

"ဆိုးနိုင်ပါတယ်..." ကျောက်ချုံးယွဲ့က ပြောသည်

"ငါ့ဘဝမှာ ရန်သူအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်တဲ့ လူလေးယောက် ရှိတယ်... ငါ့ဆရာရယ်၊ ချူယွမ် ရယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရယ်ပါ အစ်ကိုကူ..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်

"နောက်တစ်ယောက်ကကော..."

ကျောက်ချုံးယွဲ့က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ထားလိုက်ပါတော့... သောက်ကြစို့..."

"မင်း တစ်သက်လုံး လူပျိုကြီး လုပ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်တဲ့ အမျိုးသမီးလား..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကူ... အရမ်းကြီး ဗြောင်မပြောပါနဲ့ကွာ!"

ကူမော့က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတာ ငါ သိချင်ရုံလေးပါ..."

"အချစ်ဆိုတာ မင်း နားမလည်ပါဘူး..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ပြောသည်

"တကယ်ပဲ... ငါ နားမလည်ဘူး..."

"မင်း ထျန်းကျိုးပြည်နယ် ကို ဘယ်တော့ သွားမှာလဲ..."

"မနက်ဖြန်!"