အခန်း ၂၃၈-၂၄၀

အပိုင်း (၂၃၈) - ပြဿနာရှိနေသော တပ်မှူး

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ထျန်းကျိုးပြည်နယ် သို့ ခရီးထွက်ခဲ့ကြ၏။

ထျန်းကျိုးပြည်နယ်မှာ ကန်တိုင်းပြည်၏ ပြည်နယ် ရှစ်ခုအနက် အရေးအပါဆုံး ပြည်နယ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေ၊ နိုင်ငံရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု၊ သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ အင်အား စသည်တို့အရ နိုင်ငံ၏ နံပါတ် ၁ ပြည်နယ် ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ စီးပွားရေး အရသာလျှင် ချင်းကျိုးပြည်နယ်က ၎င်း၏ ထူးခြားသော တည်နေရာကြောင့် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ထျန်းကျိုးကို တဖြည်းဖြည်း ကျော်တက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင်မူ ချင်းကျိုးပြည်နယ်၏ စီးပွားရေးမှာ ဆိပ်ကမ်းများ ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် အခြားနိုင်ငံများနှင့် ကုန်သွယ်ခွင့် ရရှိခြင်းတို့ကြောင့်သာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော အခြေခံ အုတ်မြစ်အရဆိုလျှင် ထျန်းကျိုးပြည်နယ်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်သေးပေ။

ထျန်းကျိုးပြည်နယ်တွင် ခရိုင် ဆယ့်လေးခု ရှိပြီး ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ သွားမည့်နေရာမှာ လင်းဟိုင် ခရိုင် သို့ ဖြစ်သည်။ ဤခရီးစဉ်မှာ မလွယ်ကူလှချေ၊ သူတို့သည် ရေလမ်းနှင့် ကုန်းလမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲ အသုံးပြုခဲ့ရပြီး ရောက်ရှိရန် လဝက်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရ၏။

ဤခေတ်ကာလတွင် အဝေးသို့ ခရီးသွားလာခြင်းမှာ တကယ်ကို ခက်ခဲလှသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ပြီး၊ လူအများစုမှာ တစ်သက်လုံး သူတို့၏ ခရိုင်မြို့လေးမှပင် ထွက်ခွာလေ့ မရှိကြချေ။ ကူမော့နှင့် သူ၏ ညီမတို့ အမြဲတမ်း ခရီးသွားနေနိုင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်နှင့် ရဲရင့်မှုတို့ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဤလဝက်ခရီးစဉ် အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ဓားပြ ငါးစု၊ ခြောက်စုခန့်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရ၏။ သာမန်လူများသာဆိုလျှင် လမ်းလွှဲသွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး သုံးလခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ လင်းဟိုင် ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဇွန်လလယ်ခန့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး၏ အပူဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ အမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် လင်းဟိုင် ခရိုင်မှာ ပင်လယ်ဘေးတွင် တည်ရှိပြီး အစိုဓာတ်များသဖြင့် ရာသီဥတုမှာ အလွန်အမင်း ပူအိုက်လှပေသည်။

မြို့တွင်း လမ်းမများပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေပြီး လမ်းသွားလမ်းလာ အနည်းငယ်သာ ရှိ၏။

ဆိုင်များအတွင်း၌ ဆိုင်ရှင်များမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြပြီး ကောင်တာများပေါ်တွင် မှီတွယ်ကာ ငိုက်မျဉ်းနေကြပြီး၊ သူတို့၏ ခေါ်သံများမှာလည်း အားနည်းနေကြသည်။ မြို့တစ်ခုလုံးမှာ အပူဒဏ်ကြောင့် မွန်းကျပ်နေတော့၏။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် မြို့တွင်း၌ လမ်းမေးရင်း သွားလာခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် ခရိုင်အစိုးရရုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

သူတို့ ခရိုင်အစိုးရရုံးသို့ လာရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ က သူတို့ကို ပေးခဲ့သော ဝရမ်းပြေး သခင်မလျှူ ၏ သဲလွန်စတွင်၊ လင်းဟိုင် ခရိုင်၏ ခရိုင်ဝန် ဖေယွမ်ကျန်း ထံသို့ ကူမော့ကို မိတ်ဆက်ပေးသည့် မိတ်ဆက်စာ တစ်စောင် ပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရုံးတော် တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကူချူတုန်းက သူမ၏ ကတ်ကို ပြသလိုက်ရာ တံခါးစောင့်များ၏ အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်း မခံခဲ့ရချေ။ ဤတံခါးစောင့်များမှာ ငွေညှစ်ခြင်းနှင့် လာဘ်စားခြင်းတို့တွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော်လည်း လူကဲခတ်ရာတွင်လည်း အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ အဖိုးတန် အဝတ်အစားများ မဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူတို့ထံတွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရှိနေ၏။ ထို့ပြင် မင်ယွီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသောကြောင့် ကူမော့ရော ကူချူတုန်းပါ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန် ဖြူဖွေးပြီး နူးညံ့သော အသားအရေ ရှိကြရာ၊ သာမန် ကြီးပြင်းလာသူများ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

မကြာမီ...

ရုံးတော်အတွင်းမှ လူအချို့ ထွက်လာကြ၏။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ အပြာရင့်ရောင် အရာရှိ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ဝက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် မိုးကြိုးတံဆိပ် စာလုံးများကို ထွင်းထုထားသည်။

ဤအမျိုးသား၏ နားထင်များမှာ အနည်းငယ် ဖြူနေပြီဖြစ်ပြီး ဆံပင်များကို သာမန် လျှော်ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စည်းထားကာ၊ ဆံပင်အနည်းငယ်မှာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ဝဲကျနေ၏။ သူ၏ အမူအရာမှာ ရာထူးကြီး အရာရှိတစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ တာအိုရဟန်း တစ်ပါးနှင့် ပိုတူနေလေသည်။

ကူမော့သည် ဤအမျိုးသားထံမှ တာအို အတွင်းအားများကိုသာ အာရုံခံမိပြီး သူသည် လင်းဟိုင် ခရိုင်၏ ခရိုင်ဝန် ဖေယွမ်ကျန်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။

ယခင်က ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း တွင် ရှိစဉ်က စုန့်တန်းယန်သည် ဖေယွမ်ကျန်းမှာ ထျန်းကျိုးပြည်နယ်ရှိ နာမည်ကြီး မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သော ဖေ မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာကြောင်း ကူမော့အား ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

ဤဖေမိသားစုမှာ လင်းမိသားစုကဲ့သို့ သိုင်းမိသားစု မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် တော်ဝင်မိသားစု ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောက၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော တကယ့် အထက်တန်းလွှာ မိသားစု ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဖေမိသားစုမှာ လုံဟူတောင် (နဂါးကျားတောင်)၊ သို့မဟုတ် တိတိကျကျ ပြောရလျှင် တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဆက်နွယ်နေ၏။ ဤသည်မှာ သာမန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ နန်းတွင်းတွင် ဂိုဏ်းကွဲများ အပြည့်ရှိကာ လုံဟူတောင် (နဂါးကျားတောင်) ဦးဆောင်သော တာအိုဂိုဏ်းမှာ အကြီးဆုံး ဂိုဏ်းများအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး မဟာမိတ် အများအပြားကို အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဖေယွမ်ကျန်းသည် လုံဟူတောင် (နဂါးကျားတောင်) တွင် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ တာအိုကျင့်ကြံခဲ့ပြီးနောက်မှ တောင်အောက်သို့ ဆင်းကာ ပညာသင်ကြားပြီး နန်းတွင်း စာမေးပွဲများကို ဖြေဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် အသက် လေးဆယ်ရောက်မှသာ အရာရှိ ဖြစ်လာခဲ့ပြီးနောက် ရာထူးများ အလျင်အမြန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ယခု အသက် ငါးဆယ်တွင် သူသည် ခရိုင်တစ်ခုလုံး၏ ခရိုင်ဝန် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရာများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စကားလုံးများဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ခရိုင်အစိုးရရုံး အပြင်ဘက်တွင် ဖေယွမ်ကျန်းသည် ကူမော့တို့ မောင်နှမကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွား၏။ သူက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ လက်ဆုတ်ချီလျက် အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်ပြီး ရိုသေစွာ ဆိုလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူ၊ သူရဲကောင်းမလေးကူ... ခင်ဗျားတို့ ရောက်လာတာ ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ... ဖေယွမ်ကျန်း က သေချာ မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့က ပြန်လည် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။ ကူမော့က

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့ မောင်နှမက ခင်ဗျား ဒုက္ခပေးရတော့မယ်..."

"ဒုက္ခပေးစရာ မလိုပါဘူး..."

ဖေယွမ်ကျန်းက အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော့်ဆရာက ကြိုပြီး အကြောင်းကြားထားပြီးသားပါ၊ သူရဲကောင်းကူ ကို အပြည့်အဝ ကူညီပေးဖို့ ညွှန်ကြားထားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အရင်ပြောပြရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ပြောပါ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"သူရဲကောင်းကူ က နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ဝရမ်းပြေး သခင်မလျှူ ကို ဖမ်းဖို့ အထူးတလည် ရောက်လာတာလေ... ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့ အမိန့်ကို ဘေးဖယ်ထားရင်တောင် ပြည်သူတွေအတွက် အန္တရာယ်ကို ရှင်းလင်းဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လင်းဟိုင် ခရိုင် အစိုးရက အပြည့်အဝ ထောက်ခံရမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက သူရဲကောင်းကူ နည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ်... သခင်မလျှူ က လဝက်လောက်ကပဲ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီလေ..."

ကူမော့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး စနစ် စာမျက်နှာကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် စနစ်တွင် သခင်မလျှူ ကို ဖမ်းဆီးရန် ဝရမ်းပြေး တာဝန်မှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

စနစ်၏ စည်းမျဉ်းများအရ ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်ကို ဖမ်းဆီးမိခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရပါက တာဝန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကျုံးမဝင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ယခု တာဝန်မှာ အသက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်နေခြင်းက သခင်မလျှူ ကို အပြစ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း ဆိုလိုနေ၏။

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... အသေးစိတ် ပြောပြလို့ ရမလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"သူရဲကောင်းကူ၊ သူရဲကောင်းမလေးကူ... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်အတွက် ကြိုဆိုပွဲ ညစာ စီစဉ်ပေးဖို့ ကျွန်တော် ခုနလေးတင် လူလွှတ်လိုက်ပါတယ်... အထဲဝင်ပြီး ဝိုင်နဲ့ အစားအသောက်လေးတွေ သုံးဆောင်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့..."

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ..."

"ကြွပါ!"

မကြာမီ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ဖေယွမ်ကျန်းနောက်သို့ လိုက်ကာ ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ နောက်ဖေးဝင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြရာ၊ ထိုနေရာတွင် အစားအစာများနှင့် ဝိုင်များ အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ နန်းတွင်း အရာရှိတစ်ဦး၏ ကြိုဆိုပွဲ အဆင့်အတန်းနှင့် ကိုက်ညီနေဆဲ ဖြစ်၏။

အားလုံး ထိုင်ပြီးနောက် ဖေယွမ်ကျန်းက ကူမော့ကို ဝိုင်ငှဲ့ပေးရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်

"သခင်မလျှူ က နှစ်ပေါင်းများစွာ လူယုတ်မာ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး လင်းဟိုင် နဲ့ ရှန်းဂူ ခရိုင်တွေမှာ လှုပ်ရှားနေခဲ့တာပါ... နှစ်တွေတစ်လျှောက် ခရိုင်နှစ်ခုစလုံးက သူမကို အတတ်နိုင်ဆုံး လိုက်ဖမ်းနေခဲ့ကြတယ်၊ အထူးသဖြင့် လင်းဟိုင် ခရိုင်က တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သခင်မလျှူ က လင်းဟိုင် ခရိုင်မှာ ပြစ်မှုအများဆုံး ကျူးလွန်ခဲ့လို့ပဲလေ..."

"ဒါပေမဲ့ သူမက ရုပ်ဖျက်တာ၊ ကိုယ်ဖျော့ပညာ နဲ့ အဆိပ်ပညာတွေမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး အရမ်းကို ပါးနပ်တော့ ဘယ်တုန်းကမှ အဖမ်းမခံခဲ့ရဘူးလေ... လဝက်လောက်ကမှ ကျွန်တော်တို့ လင်းဟိုင် ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က သဲလွန်စတစ်ခု ရလာပြီး၊ တပ်မှူး ဝမ်မင်ရှို့ က သခင်မလျှူ နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို အခြေခံပြီး နောက်ဆုံးတော့ သူမရဲ့ တည်နေရာကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ကျွမ်းကျင်သူ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပါ!"

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆို... သခင်မလျှူ က အသက်ရှင်နေသေးလား..."

"သေသွားပြီ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဖြေကြားသည်

"သခင်မလျှူ က မုဆိုးမ တစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး အရပ်သားတွေရဲ့ အိမ်မှာ ပုန်းနေခဲ့တာလေ... သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သာမန်လူတွေ အများကြီး နေကြတယ်... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က သူမက ဓားစာခံတွေ ဖမ်းမှာကို စိုးရိမ်လို့ လုံးဝ သတိမပေါ့ရဲခဲ့ဘဲ အဲဒီနေရာမှာတင် သူမကို သတ်ပစ်လိုက်တာပါ... တပ်မှူး ဝမ်မင်ရှို့ ကိုယ်တိုင် သူမကို သတ်ခဲ့တာလေ..."

ကူမော့က မေးမြန်းသည်

"သူမရဲ့ သရုပ်မှန်ကို သေချာ စစ်ဆေးခဲ့ရဲ့လား..."

"သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို စစ်ဆေးမှာပေါ့..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြန်ပြောသည်

"ဆရာကြီးကူ... ခင်ဗျား သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား..."

ကူမော့က လက်များကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"မဟုတ်ပါဘူး၊ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က ရုပ်ဖျက်တာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မိစ္ဆာဆရာကြီး အများကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖူးလို့ပါ... ဒီလူတွေက လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ဟန်ဆောင်သေတာကို အရမ်း ကျွမ်းကျင်ကြတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က စိုးရိမ်လို့ပါ!"

ဖေယွမ်ကျန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒီလိုကိုး... ဆရာကြီးကူ၊ ခင်ဗျားက သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာရင်း မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းနေတာလေ... ခင်ဗျားဆီကနေ ဘယ်ဝရမ်းပြေးမှ လွတ်မသွားဘူးလို့ ပြောကြတယ်... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာစွမ်းရည်တွေကြောင့်တင် မကဘူး၊ သေသေချာချာ ဂရုတစိုက် ရှိမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်မယ်..."

"ဒါက သိုင်းလောကက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေက မြှောက်ပင့်ပြီး နာမည်ကြီးအောင် လုပ်ပေးနေကြတာပါ..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"ကျွန်တော့်မှာသာ အဲဒီလောက် စွမ်းရည် ရှိရင် လောကက လူဆိုးတွေ အားလုံးကို အရင်ကတည်းက ဖမ်းပြီး လောကကြီးကို အေးချမ်းအောင် လုပ်ပေးလိုက်ပြီပေါ့..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ မတ်တတ်ရပ်လျက် ပြောကြားသည်

"ဆရာကြီးကူ... ခင်ဗျားက တကယ့်ကို ဖြောင့်မတ်တဲ့သူပါပဲ၊ ကျွန်တော် ဂုဏ်ပြုပါတယ်..." ကူမော့ကလည်း ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ပြန်လည် ဂုဏ်ပြုလိုက်၏။

ပါးစပ်ထဲတွင် အစားအစာများ ပြည့်နှက်နေသော ကူချူတုန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ပါးစပ်မှာ ပေါက်စီတစ်လုံးအလား ဖောင်းကားနေပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အမူအရာ ရှိနေ။ သူမက စားသောက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး မည်ကဲ့သို့ အပြန်အလှန် ဂုဏ်ပြုနေကြသည်ကို လုံးဝ မသိရှိလိုက်ချေ။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံးက သူမကို အသိအမှတ်ပြုရန် အစီအစဉ် မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူမဘာသာ ဆက်လက် စားသောက်နေလိုက်၏။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကူမော့နှင့် ဖေယွမ်ကျန်းတို့က ဆက်လက် စကားပြောဆိုနေကြသည်။

ဝိုင်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် ဖေယွမ်ကျန်းက ဆိုသည်

"သူရဲကောင်းကူ... ခင်ဗျားက စည်းကမ်းကြီးပြီး ဝရမ်းပြေးတွေကို လိုက်ဖမ်းရတာ ဝါသနာပါတဲ့ သူတစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... သခင်မလျှူ အသတ်ခံရပြီး လဝက်အကြာမှာ ကျွန်တော် သတင်းပို့ခဲ့ပေမဲ့၊ ခင်ဗျားက ထွက်လာပြီဖြစ်လို့ ဆက်သွယ်လို့ မရခဲ့ပါဘူး... ဒါကြောင့် အလဟဿ ခရီးမဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် အမြဲ စဉ်းစားနေခဲ့တာပါ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်တော့၊ သိုင်းလောကမှာ 'အမြီးအပ်' လို့ နာမည်ကြီးတဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဝရမ်းပြေး ရွမ်ဟုန်ချောင် ရဲ့ သဲလွန်စကို အမှန်တကယ်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လေ..."

ကူမော့က စိတ်ထဲမှ ရယ်မောလိုက်မိ၏။ဖေယွမ်ကျန်းက တကယ့်ကို အရာရှိကောင်း တစ်ယောက်ပါပဲ၊ သူက စကားပြော အရမ်း တတ်သည်။ ရွမ်ဟုန်ချောင် က မကြာသေးမီက လင်းဟိုင် ခရိုင်တွင် ပြစ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်ခဲ့ကြောင်း သူ အခြေခံအားဖြင့် ကောက်ချက်ချနိုင်ပြီး၊ ကူမော့ ရောက်လာသဖြင့် ဖေယွမ်ကျန်း၏ အကူအညီကို တောင်းခံချင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဖေယွမ်ကျန်းက ကူမော့အတွက် ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်ကို အထူးတလည် ရှာဖွေပေးထားသကဲ့သို့ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ကူမော့သည် ဤဝရမ်းပြေးကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည် -

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိသည်]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် – ရွမ်ဟုန်ချောင်]

[တာဝန်အဆင့် – သုံးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် – အမြင့်ဆုံးအဆင့် သက်တံဖြူ လက်ဝါးအားကျင့်စဉ်

…

ကူမော့သည် သက်တံဖြူ လက်ဝါးအားကျင့်စဉ် ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေ၏။ ဤပညာရပ်မှာ လွတ်လပ်ခြင်းဂိုဏ်း ၏ ထူးခြားသော ကျင့်စဉ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး လက်ဝါးအား၏ ဦးတည်ရာကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အားအင်မှာ လိုသလို ကွေးညွတ်နိုင်၊ ဖြောင့်တန်းနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ခွဲထွက်လက်ဝါး အသွင်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်သောအခါ ပို၍ အစွမ်းထက်လေသည်။ ရန်သူကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ လက်ဝါးအား၏ ဦးတည်ရာမှာ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး ပြိုင်ဘက်အတွက် သိရှိရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သက်တံဖြူ လက်ဝါးအားကျင့်စဉ် မှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ပြီး ထိတွေ့၍မရကာ ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းမှာလည်း ဖမ်းဆုပ်ရ ခက်ခဲလှ၏။ ၎င်းမှာ အတွင်းအား နည်းစနစ်များကို အလွန် နက်နဲသော အဆင့်အထိ အသုံးပြုထားသည့် သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကူမော့၏ လက်ရှိ အဆင့်တွင်ပင်လျှင် သက်တံဖြူ လက်ဝါးအားကျင့်စဉ် ၏ နည်းစနစ်များမှာ သူ့အတွက် ကြီးမားသော အထောက်အကူ ဖြစ်စေဆဲ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် သူ၏ စစ်မှန်သောချီ ကို ထိန်းချုပ်မှုမှာ အလွန် တိကျလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသည် သက်တံဖြူ လက်ဝါးအားကျင့်စဉ် ၏ နည်းပညာများကိုပါ ကျွမ်းကျင်သွားပါက ဤသိုင်းပညာကို မယုံနိုင်လောက်အောင် စွယ်စုံသုံးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

…

သို့သော်လည်း သူ ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ဝင်စားပါစေ...

ကူမော့သည် အလကားသက်သက် ကျေးဇူးတင်ခံရမည့် ကိစ္စမျိုးကို စိတ်မဝင်စားပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အကယ်၍ သူက ကူညီရန် လိုအပ်ပါက အခြားတစ်ဖက်မှ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ခံရသူ အဖြစ် လုပ်ဆောင်ခြင်းက လူမိုက်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့က အခက်အခဲ ဖြစ်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ ရဲ့ စေတနာကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အရမ်း အလုပ်များနေတယ် ထင်တယ်... ခရိုင်ဝန် ဖေ သိတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်က လောလောဆယ် ဝရမ်းပြေး အတော်များများကို လိုက်ဖမ်းနေတာလေ၊ သခင်မလျှူ က အဲဒီအထဲက တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ... ကျွန်တော် သိုင်းလောကက သူငယ်ချင်း အများကြီးကိုလည်း ရှာပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းထားတယ်လေ... အခု သခင်မလျှူ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ ဆိုတော့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း နောက်တစ်နေရာကို သွားရတော့မယ်၊ ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ အချိန် တကယ် မရှိတော့ပါဘူး!"

ဖေယွမ်ကျန်းက အလျင်အမြန် ဆိုသည်

"အချိန် သိပ်အများကြီး မယူပါဘူး... ဒီရွမ်ဟုန်ချောင် က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်ပါ... သူက လူတစ်ယောက်ကို လုပ်ကြံတော့မယ် ဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ သတင်းကို ကျွန်တော်တို့ အစိုးရက ရထားပါတယ်..."

ထိုနေရာတွင် ဖေယွမ်ကျန်းသည် ကူမော့၏ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရခက်သော အပြုံးကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။ သူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဆရာကြီးကူ... တကယ်တော့ ကျွန်တော်က လင်းဟိုင် ခရိုင် အစိုးရရဲ့ နာမည်ကို သုံးပြီး..." "ခင်ဗျား အကူအညီကို ကျွန်တော် တောင်းချင်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ငြင်းမှာစိုးလို့ သဘောထားကို စမ်းသပ်ကြည့်တာပါ...

တကယ်လို့ ခင်ဗျားကသာ ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်၊ လင်းဟိုင် ခရိုင် အစိုးရနဲ့ ကျွန်တော်က ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကို မှတ်ထားပါ့မယ်... နောင်ကျရင် ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးနိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိရင် အသိပေးပါ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဖေယွမ်ကျန်း၏ အလကား ကျေးဇူးရလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို မဖော်ထုတ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... အသေးစိတ် ရှင်းပြပါဦး၊ ကျွန်တော် အချိန်ရမရ ကြည့်ရအောင်!"

ဖေယွမ်ကျန်းက ကူမော့ကို ဝိုင်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်

"ပိုင်လု ကျောင်းတော်က ဆရာကြီးတုန်းကျင်းအကြောင်း ကြားဖူးလား..."

ကူမော့က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"ကျွန်တော်က အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းက လူ မဟုတ်တော့ ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်တွေနဲ့ သိပ်မရင်းနှီးပါဘူး..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ပိုင်လု ကျောင်းတော်ရဲ့ ယခင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ခေတ်ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးပါ... သူက အရာရှိတွေ ကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်သတင်း ရှိပြီး ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို အရမ်း လေးစားပါတယ်..."

"ဒါဆို ရွမ်ဟုန်ချောင် လုပ်ကြံချင်တဲ့သူက ဒီဆရာကြီးတုန်းကျင်း ပေါ့..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

ဖေယွမ်ကျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"နောက်သုံးရက်နေရင် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ကျွန်တော်တို့ လင်းဟိုင် ခရိုင်က ခရိုင်ကျောင်းတော်မှာ ဟောပြောပွဲ လုပ်မှာပါ..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးမြန်းသည်

"သူက တကယ့်ကို သန့်စင်တဲ့ ပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို သတ်ချင်နေရတာလဲ..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က စစ်ပွဲကို ထောက်ခံအားပေးနေလို့ပါပဲ..."

"စစ်ပွဲ ဟုတ်လား..."

ကူမော့ကကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖေယွမ်ကျန်းက ဆိုသည်

"ဆရာကြီးကူ က သိုင်းလောကမှာ နေလာတာ ကြာပြီဆိုတော့ နိုင်ငံရေး ကိစ္စတွေကို သိပ်မသိလောက်ဘူး... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ချူ နိုင်ငံနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အလျင်အမြန် ဆိုးရွားလာခဲ့တယ်၊ အထူးသဖြင့် မနှစ်က ချူနိုင်ငံမှာ ဓားစာခံ ဖြစ်နေတဲ့ ဒုတိယ မင်းသား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီးနောက်မှာ နိုင်ငံနှစ်ခုရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကို ထပ်ရောက်သွားခဲ့တယ်လေ..."

"နန်းတွင်းကို ငြိမ်းချမ်းရေး လိုလားတဲ့ အဖွဲ့နဲ့ စစ်ပွဲကို ထောက်ခံတဲ့ အဖွဲ့ဆိုပြီး နှစ်ဖွဲ့ ခွဲထားပါတယ်... ယေဘုယျအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေး အဖွဲ့က လူများစုဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲ အဖွဲ့က အားနည်းတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေတာပါ... အဲဒီအချိန်မှာ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က စာပေနဲ့ အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းမှာရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးပြုပြီး နိုင်ငံတစ်ဝန်း လှည့်လည် ဟောပြောကာ စစ်ပွဲကို ထောက်ခံတဲ့ အယူအဆတွေကို ဖြန့်ဝေနေတာလေ၊ အဲဒါကြောင့်..."

"ဒါကြောင့် သူက တခြားလူတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေပြီး ငြိမ်းချမ်းရေး အဖွဲ့ကို ဒေါသထွက်စေလို့ သူတို့က သူ့ကို လုပ်ကြံချင်နေကြတာပေါ့..."

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

"တကယ်ပါပဲ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဆိုသည်

"မနှစ်က ပထမနှစ်ဝက်ကစပြီး ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ဟာ ပြည်နယ် ရှစ်ခုကို သွားရောက်ခဲ့ပြီး ငါးကြိမ် လုပ်ကြံခံခဲ့ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က မကြောက်မရွံ့ဘဲ သူ လုပ်ချင်တာကို ဆက်လုပ်နေတာပါပဲ..."

အခန်း ( ၂၃၉) ရွှမ်ချောင်ဟုန်

ကူမော့သည် နိုင်ငံရေး ကိစ္စရပ်များကို နားမလည်ချေ။ လက်ရှိ နိုင်ငံ၏ အခြေအနေက စစ်ပွဲကို နှစ်သက်သလား၊ ငြိမ်းချမ်းရေးကို နှစ်သက်သလား ဆိုတာကို သူ မသိပေ။ သိုင်းလောကသား တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် နန်းတွင်းရှိ အရာရှိများလောက် နိုင်ငံရေး ကိစ္စရပ်များကို သေချာပေါက် နားလည်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ထိုအချက်က ဆရာကြီးတုန်းကျင်း မှာ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်မှု ရှိသည့် ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သူ၏ တွေးခေါ်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ ရပ်တည်ချက်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အတွင်းရေးကို မသိသူများက အမှားအမှန်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သော်လည်း၊ အာဏာ သို့မဟုတ် သေရမည်ကို မကြောက်သောသူမှာ သေချာပေါက် ချီးကျူးထိုက်သူ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီရွမ်ဟုန်ချောင် က ဆရာကြီးတုန်းကျင်းကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူပါ... သူက လောကမှာ ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်ပါ... ဒီလုပ်ငန်းထဲ ရောက်လာတဲ့ ခုနစ်နှစ် အတွင်းမှာ လုပ်ကြံမှု သုံးဆယ့်နှစ်ခုကို တစ်ကြိမ်လေးတောင် မကျရှုံးဘဲ အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်... သူရဲ့ စွမ်းအားကို အထင်မသေးသင့်ပါဘူး..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို ဘယ်ကနေ ရတာလဲ... ယုံကြည်ရလို့လား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဖြေကြားသည်

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် လို အဖွဲ့အစည်းမျိုးကို နန်းတွင်းက လျစ်လျူရှုထားလို့ မရပါဘူး... သူတို့ရဲ့ အတိအကျ ဌာနချုပ်ကို မရှာတွေ့သေးလို့သာ သူတို့ကို နှိမ်နင်းဖို့ မလှုပ်ရှားသေးတာပါ... နန်းတွင်းကသာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် မိုးကြိုးလို ဒေါသတကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ သေချာပါတယ်..."

အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် တွင် အစိုးရ သူလျှိုများ သို့မဟုတ် ၎င်းနှင့် ဆင်တူသော သူများ ရှိနေနိုင်သော်လည်း အချိန်အခါ မသင့်သေးကြောင်း ကူမော့ နားလည်လိုက်၏။ သူလျှိုများက အဓိက နေရာသို့ မရောက်ရှိသေးခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို အခြား အကြောင်းရင်းများလည်း ရှိနေနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သိုင်းလောကရှိ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အများစုမှာ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှုပ်ထွေးပြီး အချိတ်အဆက် မိမိရှိသော ကွန်ရက်များ ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြန်လည်ပြောကြားသည်

"ဆရာကြီးကူ... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို အခု တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကာကွယ်ပေးထားပါတယ်... ပြီးတော့ နောက်သုံးရက်နေရင် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ခရိုင်ကျောင်းတော်မှာ ဟောပြောပွဲ လုပ်မှာပါ... အဲဒီနေ့က ရွမ်ဟုန်ချောင် အတွက် လှုပ်ရှားဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်လာမှာပါ...

အဲဒီနေ့မှာ သူလှုပ်ရှားလိမ့်မယ်ဆိုတာ သေချာသလောက် ရှိပါတယ်... အဲဒီအခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီနေ့ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ခရိုင်အစိုးရက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ကာကွယ်ဖို့ မြို့တော်ကို စစ်သားတွေ လွှတ်ပြီး ပို့ဆောင်ပေးမှာမို့လို့ ရွမ်ဟုန်ချောင် မှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပါဘူး..."

"ဆရာကြီးကူ... အဲဒီနေ့မှာ လှုပ်ရှားဖို့ အားမလား မသိဘူး... သေချာတာပေါ့၊ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ၊ ရွမ်ဟုန်ချောင် ပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ ခင်ဗျား ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိသရွေ့ ခင်‌ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်... လိုအပ်ရင် ကျွန်တော် တရားဝင် လမ်းကြောင်းတွေကို သုံးပြီး လင်းဟိုင် ခရိုင်မှာရှိတဲ့ အဆက်သွယ်အားလုံးကို ဆက်သွယ်ပြီး ခင်ဗျားရှာနေတဲ့ တခြား ဝရမ်းပြေးတွေကို ရှာဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကြံပြုချက်ကတော့ ခရိုင်ဝန် ဖေ က ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ ကျွန်တော် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း နဲ့ အတူတူ နေတာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဟင်..."

"နောက်သုံးရက်နေရင် လုပ်မယ့် ဟောပြောပွဲက ရွမ်ဟုန်ချောင် အတွက် အခွင့်အရေးကောင်း ဖြစ်မယ်လို့ လူတိုင်း ထင်နေကြတာလေ... အဲဒီနေ့မှာ သူ တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားရဲပါ့မလား..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"အဲဒီနေ့မှာ အစောင့်အရှောက်တွေ အထပ်ထပ် ချထားပြီး သူကို စောင့်နေမယ့် ပိုက်ကွန်ကြီး တစ်ခု ရှိနေမယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတာပဲလေ... အဲဒီနေ့မှာ လှုပ်ရှားတာထက် နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ လုပ်ကြံတာက ပိုပြီး လွယ်ကူလိမ့်မယ်..."

"ဒီလိုလား..."

ဖေယွမ်ကျန်း က စဉ်းစားကြည့်ရာ ကူမော့၏ စကားများမှာ အလွန် ယုတ္တိရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လက်ဆုတ်လျက် ဆိုသည်

"ဆရာကြီးကူ ပြောတာ ယုတ္တိရှိပါတယ်... အင်း... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က လောလောဆယ် တည်းခိုခန်း တစ်ခုမှာ တည်းခိုနေတာပါ... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က သူ့ကို အနီးကပ် ကာကွယ်ပေးထားပေမဲ့၊ လုံခြုံရေး အဆင့်ကတော့ နောက်သုံးရက်နေရင် လုပ်မယ့် ဟောပြောပွဲလောက် သေချာပေါက် မကောင်းပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီနေ့က လူအများကြီး ရှိနေမှာမို့လို့ မြို့စောင့်တပ်တွေကို မြို့ထဲဝင်ဖို့ ကျွန်တော် အကြောင်းကြားထားလို့ပါ..."

ကူမော့က ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ပြောကြားသည်

"နောက်ကျတာထက် စောစော လှုပ်ရှားတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... ရွမ်ဟုန်ချောင် က အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားလာနိုင်တယ်..."

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... ကျွန်တော် အခုပဲ စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်း သည် မူလက သိပ်ပြီး အလေးအနက် မထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ကူမော့ ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုစဉ်းစားလေ ကူမော့ ပြောသလို ရွမ်ဟုန်ချောင် သည် နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို လှုပ်ရှားလာနိုင်သည်ဟု ပိုခံစားရလေ ဖြစ်သည်။ နောက်သုံးရက် အကြာ ဟောပြောပွဲထက် အောင်မြင်ရန် အတော်လေး ပိုမို လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို လုပ်ကြံတော့မယ်ဆိုတာ သူတို့ သိနေမှတော့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ထဲမှာ ဘာလို့ မထားတာလဲ... အဲဒါက ပိုပြီး ဘေးကင်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ခေါင်းယမ်းလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ဟောပြောပွဲ လုပ်ဖို့ လာတာပါ၊ အကာအကွယ် ယူဖို့ သီးသန့် လာတာ မဟုတ်ပါဘူး... သူသာ သေမှာ ကြောက်ရင် ဒီလိုမျိုး လျှောက်သွားနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ... သူရောက်သွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ စစ်ပွဲကို ထောက်ခံသင့်သလား၊ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထောက်ခံသင့်သလား ဆိုတာကို ငြင်းခုံဖို့ ဒေသခံ ပညာရှင်တွေရဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို လူသိရှင်ကြား လက်ခံလေ့ ရှိပါတယ်..."

"ဒါကြောင့် တကယ်တမ်းကျတော့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း နေတဲ့ နေရာမှာ နေ့တိုင်း ဝင်ထွက်နေတဲ့ လူတွေ တော်တော်လေး များပါတယ်..."

ကူချူတုန်းမှာ တစ်ခဏမျှ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်

"ဒီလူတွေ ဘာတွေ တွေးနေကြလဲဆိုတာ ကျွန်မ တကယ် နားမလည်တော့ဘူး... လုပ်ကြံမယ့်သူတွေ ရှိမှန်း သိနေရက်နဲ့ သူတို့က မပုန်းကြဘူးလေ!"

ဖေယွမ်ကျန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ နည်းလမ်း မရှိပါဘူး... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို လုပ်ကြံချင်တဲ့ လူတွေက အသစ်အဆန်း မဟုတ်ပါဘူး... သူက ထာဝရ ပုန်းနေလို့ မရဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား... သူ့အတွက်တော့ ဒီလုပ်ကြံမှု ကြိုးပမ်းမှုက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က သူကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အများကြီးထဲက တစ်ခုပါပဲ... အထူးတလည် ထူးခြားနေတာ ဘာမှ မရှိပါဘူး..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ... ဒီလောကမှာ သူတို့ လုပ်နေတဲ့ အရာက အရမ်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ ဇွဲရှိတဲ့ လူတွေ အမြဲတမ်း ရှိတတ်ပါတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အသက်ထက်တောင် ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ခံစားရတာပေါ့..."

...

ဆရာကြီးတုန်းကျင်း တည်းခိုနေသော တည်းခိုခန်းကို ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း ဟုခေါ်ပြီး၊ လင်းဟိုင်မြို့ တွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး တည်းခိုခန်း ဖြစ်သည်။ သာမန် တည်းခိုခန်းများနှင့် မတူဘဲ၊ ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း မှာ စံအိမ်ငယ်လေး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ချမ်းသာသူများသာ ထိုနေရာတွင် တည်းခိုနိုင်ကြ၏။

သို့သော် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ၏ တည်းခိုမှုကို အစိုးရက စီစဉ်ပေးခဲ့သဖြင့် ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း မှာ သဘာဝကျကျပင် ပိတ်ထားခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် အတွင်း၌ ရှိနေသော တစ်ဦးတည်းသော ဧည့်သည်များမှာ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း၊ သူ၏ တပည့်များနှင့် အစောင့်များအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသော တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ရာကျော်တို့သာ ဖြစ်ကြ၏။

တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့သည် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို အလွန် တန်ဖိုးထားပြီး၊ သူတို့၏ ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်သော တပ်မှူး ဝမ်မင်ရှို့ ကိုယ်တိုင် သူ့ကို ကာကွယ်ရန် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ဖေယွမ်ကျန်း၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိ အချို့သည် တည်းခိုခန်းထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ အသက် လေးဆယ်ခန့်ရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အရာရှိ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ငွေရောင်ကြိုးမျှင်များဖြင့် ပုံဖော်ထားသော တိမ်တိုက်ပုံစံများဖြင့် ပန်းထိုးထားသည်။ ဝတ်စုံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အာဏာရှိသော အသွင်ကို ဆောင်နေ၏။ ထိုအမျိုးသားတွင် ထင်ရှားသော မျက်နှာအသွင်အပြင်များ၊ မည်းနက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော အသားအရေနှင့် တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများ ရှိသည်။ သူသည် သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

" ဝမ်မင်ရှို့ က ခရိုင်ဝန် ဖေ ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

ဝမ်မင်ရှို့က ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်ကာ ဖေယွမ်ကျန်းကို ဦးညွှတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်တာ တစ်ခုခုများ ရှိပါသလား..."

"တပ်မှူး ဝမ်... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ဟာ ကျွန်တော်တို့ ခေတ်ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဘေးကင်းမှုက အရေးအကြီးဆုံးပါ... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို သံသယဝင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ရဲ့ ဘေးကင်းမှုက အရမ်းကို အရေးကြီးလွန်းလို့ ကျွန်တော် တကယ်ကို စိုးရိမ်နေမိတာပါ...

ဒါကြောင့် အကူအညီ တစ်ယောက် ခေါ်လာဖို့ ကျွန်တော် အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရပါတယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ကူမော့ကို ဝမ်မင်ရှို့အား မိတ်ဆက်ပေးရင်း ပြောကြားလိုက်သည်

"ဒါက ယွင်ကျိုးပြည်နယ်ရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း၊ ကန်တိုင်းပြည် မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ဦးအနက် ပဉ္စမအဆင့်ရှိတဲ့ ဆရာကြီး၊ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဓားသမား၊ ပြီးတော့ တရားမျှတမှုကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု မရှိဘဲ စောင့်ထိန်းပြီး မကောင်းမှုကို မုန်းတီးတဲ့ ကူမော့ ပါပဲ!"

ထို့နောက် သူက ကူချူတုန်းကို မိတ်ဆက်ပေးကာ ဆိုသည်

"ဒါကတော့ ကူမော့ရဲ့ ညီမလေး၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူချူတုန်း ပါ... သူတို့နှစ်ယောက်က ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ လာခဲ့ကြတာပါ!"

ဝမ်မင်ရှို့က အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီလျက် ဆိုသည်

"ဒါဆို ရှင်တို့က မဟာသူရဲကောင်း ကူ နဲ့ မိန်းကလေး ကူ တို့ပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်!"

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့က လက်ဆုတ်လျက် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြောကြားသည်

"တပ်မှူး ဝမ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အစီအစဉ်တွေ လုပ်ပေးပါ... နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သူရဲကောင်းကူ နဲ့ သူရဲကောင်းမလေးကူ တို့ဟာ ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း မှာ နေကြပါလိမ့်မယ်!"

ဝမ်မင်ရှို့က တုံ့ဆိုင်းနေပြီး ပြောလိုက်သည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... ဒီက အစောင့်အရှောက်တွေကို အားလုံး သေချာ စီစဉ်ထားပြီးသားပါ... နောက်ဆုံးမိနစ်မှ လူတွေ ထပ်ထည့်တာက အဆင်မပြေ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"တပ်မှူး ဝမ်... ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူရဲကောင်းကူ က ယုံကြည်ရပါတယ်... တကယ်လို့ သူရဲကောင်းကူ မှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိတယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော် ဖေယွမ်ကျန်း က သူရဲကောင်းကူ ဟာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ ပူးပေါင်းကြံစည်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော့် အသက်နဲ့ ရင်းပြီး အာမခံပါတယ်!"

ဝမ်မင်ရှို့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ က အဲဒီလို ပြောမှတော့ ကျွန်တော် အမိန့်နာခံပါ့မယ်... အစီအစဉ်တွေ သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်၊ ပြီးတော့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကိုလည်း အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်..."

"ကောင်းပြီ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို တည်းခိုခန်း၏ ဧည့်ခန်းမဆောင် အတွင်းသို့ ထိုင်စောင့်ရန် ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ဖေယွမ်ကျန်း၏ အကြံပေးသည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာပြီး အခြား အစောင့်များကတော့ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေကြသည်။

ဖေယွမ်ကျန်းက ကူမော့ကို လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း ဆိုသည်

"ဆရာကြီးကူ... တပ်မှူး ဝမ် က ခင်ဗျားရဲ့ စရိုက်ကို တကယ် သံသယ ဝင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး... သူက တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ အောက်ခြေကနေ တက်လာတာဖြစ်ပြီး၊ နှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ မှားယွင်းတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်မှု အများကြီးကို ဖြေရှင်းခဲ့ရသလို မထင်မှတ်ထားတဲ့ လူသတ်သမား အများကြီးကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ရတယ်လေ... ဒါကြောင့် လူတိုင်းကို မယုံကြည်တတ်တဲ့ အလေ့အကျင့် ဖြစ်သွားတာပါ၊ ရှင့်ကို အထူးတလည် ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြန်လည်ပြောကြားသည်

"တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၊ အင်း... အဲဒီလိုပါပဲ... ကျွန်တော့်မှာ ကျိုးချင်းဖုန်း ဆိုတဲ့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ရှိတယ်... သူနဲ့ အချိန်အများကြီး ကုန်ဆုံးခဲ့ဖူးလို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က လူတွေက အမြဲတမ်း သံသယဝင်နေတတ်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေကြတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... အဲဒီလို လူမျိုးတွေမှသာ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာလေ... တပ်မှူး ဝမ် ကို ကျွန်တော် အရမ်း လေးစားပါတယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဆိုသည်

"တပ်မှူး ဝမ် က တကယ်ကို လေးစားစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ... သူ့အလုပ်မှာ အရမ်း အလေးအနက်ထားပြီး သေသေချာချာ လုပ်တတ်တယ်... ပြောရမယ်ဆိုရင် သူက မကြာသေးခင်ကမှ အိမ်ထောင်ပြုထားတာလေ၊ ဒါပေမဲ့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှာ တာဝန်ရှိတယ်ဆိုတာ ကြားတာနဲ့ သူ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့တာ..."

"အိမ်ထောင်သစ် ဟုတ်လား..."

အနီးတွင် ရပ်နေသော ကူချူတုန်းက အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"တပ်မှူး ဝမ် က အတော်လေး အသက်ကြီးနေပုံရတယ်... သူက ဘယ်လိုလုပ် အခုမှ အိမ်ထောင်ကျရတာလဲ..."

"မယားငယ် ယူတာပါ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြန်ဖြေသည်။

ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ချေ။

ဤခေတ်ကာလတွင် ချမ်းသာပြီး သြဇာအာဏာရှိသော အမျိုးသားများအတွက် ဇနီးများနှင့် မယားငယ်များ အများအပြား ရှိခြင်းမှာ အလွန် ပုံမှန်ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝမ်မင်ရှို့မှာ သူ၏ အကောင်းဆုံး အရွယ်တွင် ရှိနေသည်ကို ထည့်မပြောနှင့်ဦး၊ အသက် ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ် အရွယ်ရှိ အမျိုးသားများပင်လျှင် မယားငယ်များ ယူနေဆဲ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

ခဏအကြာတွင်...

ဝမ်မင်ရှို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဖေယွမ်ကျန်းကို ဦးညွှတ်လျက် ပြောကြားလိုက်သည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... အခြေအနေတွေကို ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ကျွန်တော် ရှင်းပြပြီးပါပြီ... သူရဲကောင်းကူ နဲ့ သူရဲကောင်းမလေးကူ တို့က ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း မှာ အချိန်မရွေး တည်းခိုနိုင်ပါတယ်..."

ထို့နောက် သူက ကူမော့ကို ဦးညွှတ်ကာ မေးမြန်းသည်

"သူရဲကောင်းကူ နဲ့ သူရဲကောင်းမလေးကူ တို့မှာ တည်းခိုဖို့အတွက် ရှောင်ကြဉ်စရာ ဒါမှမဟုတ် လိုအပ်ချက်တွေ ရှိလားဟင်..."

"မရှိပါဘူး..."

ကူမော့က ဦးညွှတ်လျက် ပြန်ပြောသည်

"တပ်မှူး ဝမ်... နေရာလုံလောက်သရွေ့ ကြိုက်သလို စီစဉ်ပေးပါ..."

"ကောင်းပါပြီ..."

ဝမ်မင်ရှို့က ပြောသည်

"သူရဲကောင်းကူ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျွန်တော့်ကို အသိပေးဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါ..."

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် တပ်မှူး ဝမ်..."

ကူမော့က ဦးညွှတ်လျက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။

ဝမ်မင်ရှို့က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"သေချာတာပေါ့၊ ကူညီဖို့ လာပေးတဲ့ ဆရာကြီးကူ ကို အားလုံး ကိုယ်စား ကျွန်တော်က ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် ယဉ်ကျေးသော စကားအနည်းငယ် အပြန်အလှန် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ဝမ်မင်ရှို့သည် သူ့ကို တမင်တကာ ဝေးဝေးရှောင်နေကြောင်း ကူမော့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေ၏။ သူ၏ စကားများမှာ ယဉ်ကျေးသော်လည်း၊ သူတို့ကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိနေပြီး မည်သည့် နွေးထွေးမှုမျှ လုံးဝ မရှိချေ။

သို့သော်လည်း ကူမော့က ၎င်းကို နားလည်နိုင်ပါသည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းလောကမှ လူများအပေါ် အစိုးရ အရာရှိ အများစု၏ ပုံမှန် သဘောထား ဖြစ်သည် ။ သူတို့သည် လေးစားမှုဖြင့် အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သိုင်းလောကမှ လူတစ်ယောက်မှာ အဆင့်အတန်း အနည်းငယ် နိမ့်ပါက၊ အရာရှိ၏ သဘောထားမှာ မည်သည့် လေးစားမှုမျှ မပြဘဲ အကွာအဝေးကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့ တပ်မှူး ဝမ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဝင်ပြောသည်

"သူရဲကောင်းကူ က နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ဝရမ်းပြေး သခင်မလျှူ ကို သတ်ခဲ့တဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို မေးချင်နေတယ်... ခင်ဗျ အခု အားလားဟင်... အားတယ်ဆိုရင် သူရဲကောင်းကူ ကို အဲဒီအကြောင်း ပြောပြလို့ ရပါတယ်..."

ဝမ်မင်ရှို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူ... ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့ အမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား..."

ကူမော့က အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"တပ်မှူး ဝမ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်တာ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်... ကျွန်တော် သိချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျွန်တော်က သခင်မလျှူ ကို ဖမ်းဖို့ တာဝန်ယူထားလို့ပါ...

သခင်မလျှူ ကို ဖမ်းဆီးပြီးပြီ ဆိုပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အလုပ်ရှင်ကို ပြန်ပြောပြနိုင်အောင် တိကျတဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို သိချင်ပါသေးတယ်... ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်း သခင်မလျှူ က အရမ်းကို ယုတ်မာတယ်လေ၊ လူအများကြီးက သူမကြောင့် ပျက်စီးပြီး အသတ်ခံခဲ့ရတာဆိုတော့ သူမမှာ ရန်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်..."

ဝမ်မင်ရှို့က အနည်းငယ်... ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဆရာကြီးကူ က သခင်မလျှူ ကို စုံစမ်းနေတယ်လို့ ကျွန်တော်လည်း ကြားပါတယ်... ခင်ဗျားက သူ့ကို ရန်ငြိုးရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က တခြားလူ တစ်ယောက်အတွက် လုပ်ပေးနေတာပါ၊ ဝရမ်းပြေးဖမ်းသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ပေါ့..."

ဝမ်မင်ရှို့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

"တကယ်တော့ ရိုးရှင်းပါတယ်... သခင်မလျှူ ကို ကျွန်တော် စုံစမ်းနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အရမ်း ရင်းနှီးပါတယ်... သူမနဲ့ ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတယ်လေ... လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က သူမ ပြန်ပေါ်လာတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင် အတွေ့အကြုံတွေအပေါ် အခြေခံပြီး သူမရဲ့ တည်နေရာကို ကျွန်တော် တိတိကျကျ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်..."

"အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်တော် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်လိုက်ပြီး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အများအပြားရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူမကို သတ်လိုက်တာပါ... သခင်မလျှူ က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်၊ အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော်တို့ ၇ ယောက်၊ ၈ ယောက်လောက် ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ သူမကို အောင်မြင်စွာ ခြေရာခံပြီး သတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"တပ်မှူး ဝမ် ကိုယ်တိုင် သူမကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားပါတယ်..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ဝမ်မင်ရှို့က ဆိုသည်

"အဲဒီ သခင်မလျှူ ရဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာက တော်တော်လေး မှတ်သားလောက်စရာပါ၊ သူမ လွတ်သွားလုနီးပါးပဲ... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်တော်က ပြင်ဆင်ထားပြီး သူမ ပျံသန်းထွက်ပြေးဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာလေးနဲ့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပစ်ချလိုက်တာပါ..."

ကူမော့က ချီးကျူးလိုက်သည်

"တပ်မှူး ဝမ်... ခင်ဗျက ရှေ့တန်းကနေ ဦးဆောင်ပြီး ပြည်သူတွေအတွက် ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့တာပဲ၊ ရှင်က တကယ်ကို လေးစားစရာပါပဲ..."

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပါပဲ!"