အခန်း (၃၃၇-၃၃၈)

အခန်း။ ၃၃၇

ကျားမိစ္ဆာ၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်လည်း လုံယီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အပြောင်းအလဲမရှိပေ။

“ကွိ...”

လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်၏ ဟစ်ကြွေးသံမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ၏အာရုံစူးစိုက်မှုမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ မျက်စိအမှတ်နေရာကို ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်ရာ စစ်မှန်သောခွန်အားများမှာ မျက်ဝန်းများဆီသို့ ချက်ချင်းစီးဝင်သွားတော့သည်။

သူ၏မျက်ဝန်းများမှ နီရဲသောအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လောကရှိ အရာခပ်သိမ်း၏ ရွေ့လျားမှုများကို သူ၏မျက်ဝန်းတွင် ထင်ဟပ်စေကာ လေထဲရှိ ဖုန်မှုန့်လေးများကိုပင် အထင်အရှား မြင်နေရပြီဖြစ်သည်။

နားစည်အတွင်းသို့ စစ်မှန်သောခွန်အားများ စီးဝင်သွားသောအခါ လေတိုးသံသဲ့သဲ့မှာပင် နားအနား၌ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ကြားရပြီး လေစီးကြောင်း၏ အနည်းငယ်သော ပြောင်းလဲမှုတိုင်းကိုပါ သူ အလုံးစုံ သိရှိနေတော့သည်။

နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့သို့ စီးဝင်သွားသောအခါတွင်မူ မရင်းနှီးသော အနံ့အသက်အားလုံးနှင့် ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းများကိုပါ သိရှိလာရာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အနံ့အသက်ဆိုင်ရာ သုံးဖက်မြင်မြေပုံတစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

လုံယီ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အာရုံငါးပါး အာရုံခံနိုင်စွမ်းအောက်တွင် သူ၏ရှေ့မှကမ္ဘာကြီးမှာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ၎င်းတွင် သူ၏ထံသို့ ပျံသန်းလာနေသော အရိုးဆူးရှစ်ခုလည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ရွေ့လျားမှု လမ်းကြောင်းများနှင့် အပြောင်းအလဲများအားလုံးမှာ လုံယီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

ရန်သူ၏ တိုက်ကွက်ကို သူ၏စိတ်က ကြိုတင်မြင်နေပြီဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ခွန်အားကလည်း လိုက်ပါနိုင်ရန် လိုအပ်သည်။ လုံယီသည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ကြွက်သားများနှင့် အကြောအခြင်များမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် တင်းမာသွားတော့သည်။ ပေါင်ချိန် ၈၈,၀၀၀ ခန့်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အင်အားကြီးမှာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆွဲထားသော လေးကြိုးတစ်မျှ ပေါက်ကွဲထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။

“လျှပ်စီးအရှိန်”

သူ၏ခြေထောက်များမှာ လျင်မြန်စွာ ဖောင်းကားလာပြီး ဒူးဆစ်များတွင် ကြွက်သားလှိုင်းအခု ၅၀ ခန့် ဖြစ်ပေါ်လာကာ လူသားစပရိန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ အာရုံခံစားမှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တို့မှာ အပြည့်အဝ အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လုံယီသည် သူ၏ပုဆိန်ကို လွှဲလိုက်သည်။

ချွန်း ချွန်း ချွန်း ချွန်း

ချွန်း ချွန်း ချွန်း ချွန်း

ပြင်းထန်လှသော သတ္တုချင်းထိခိုက်သံများမှာ မိုးခြိမ်းသံများအလား အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေဟာနယ်၏ နေရာအနှံ့တွင် ဖြူဖွေးသော မီးပွားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရာ လေထုကိုယ်တိုင် မီးလောင်ကျွမ်းနေသလားပင် ထင်မှတ်ရသည်။

လုံယီသည် သူ၏ပုဆိန်ကို လွှဲယမ်းကာ အရိုးဆူးအားလုံးကို တိကျစွာ ရိုက်ထုတ်ပစ်ရင်း ကျားမိစ္ဆာထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားတော့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း လက်မောင်းများမှာမူ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး သူ၏ခြေလှမ်းများမှာလည်း ပန်းခြံထဲတွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ကျော့ရှင်းလှသည်။

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုမုန်တိုင်းကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်းမဟုတ်ဘဲ လေပြေအေးနှင့် ရေလှိုင်းလေးများကိုသာ ထိတွေ့နေရသကဲ့သို့ပင်။

“အမလေး... အံ့ဩစရာကြီးပါလား”

ဟူကျားဝေ၊ ယို့ချင်းယီနှင့် ပိယောင်ယောင်တို့ သုံးဦးစလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့နေရသည့် မြင်ကွင်းမှာ ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ တည်ဆောက်ခဲ့သော သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းလောက အမြင်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ခတ်ကာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဒါ လူသားတစ်ယောက် တကယ်ပဲလား

ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ သန်မာကြတာလား

သူက လူယောင်ဆောင်ထားတဲ့ မိစ္ဆာအိုကြီးများလား

ဟူကျားဝေတို့ သုံးဦးတင်မကဘဲ သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသော ဝက်ဝံမိစ္ဆာ၊ မြေခွေးမိစ္ဆာ၊ ဝံပုလွေမိစ္ဆာနှင့် အခြားသားရဲများမှာလည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ချွန်ထက်သော အစွယ်များပေါ်သည်အထိ ပါးစပ်များ ဟလျက် သွားရည်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသည်ကိုပင် သတိမမူမိဘဲ လုံယီ၏ စွမ်းဆောင်မှုကို ကြောင်ကာ ငေးကြည့်နေကြတော့သည်။

မိစ္ဆာများဖြစ်သည့်အတွက် သာမန်သားရဲများနှင့် ကွဲပြားသော အချက်မှာ ၎င်းတို့၌ အသိဉာဏ်ရှိခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် လုံယီ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ၎င်းတို့လည်း ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ကြသည်။

ဤအခြေအနေကြောင့် ဟူကျားဝေတို့အဖွဲ့အတွက် ခုခံရသော ဖိအားမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ ဟူကျားဝေသည် အစောပိုင်းက ၎င်းတို့ပတ်လည်၌ ယင်အလင်းဒိုင်းအချို့ကို အကာအကွယ် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ချွေတာရန်အတွက် ဒိုင်းနှစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တိုက်ပွဲကို ခေတ္တရပ်နားထားကြပြီး ဤတိုက်ပွဲ၏ အရှုံးအနိုင်မှာ လုံယီနှင့် ကျားမိစ္ဆာအပေါ်၌သာ မူတည်နေသည်ကို သိရှိထားကြသည်။

ချွန်း... ချွန်း... ချွန်း... ချွန်း

လုံယီ၏ ခုခံမှုမှာ စေ့စပ်သေချာလွန်းလှသဖြင့် အရိုးဆူးများသည် သူ၏အနားသို့ အနည်းငယ်မျှပင် တိုးမပေါက်နိုင်ကြချေ။ အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင် လုံယီ၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏အင်အားအားလုံးကို တစ်နေရာတည်း၌ စုစည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဥက္ကာခဲသံပုဆိန်ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲခြမ်းတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ လွှဲရိုက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ရှေ့ရှိ အရိုးဆူးတစ်ခု၏ အားနည်းချက်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားတော့သည်။

ဤအားနည်းချက်မှာ လုံယီအနေဖြင့် ထိုနေရာကိုပင် တစ်သမတ်တည်း ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အတိအကျ ရိုက်ခတ်ခဲ့ရာမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းပင်။ ဆိုရိုးရှိသည့်အတိုင်း ပမာဏများပြားသော တိုက်ခိုက်မှုများသည် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေပြီ။

ဂျွတ်

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံနှင့်အတူ ကျားမိစ္ဆာ၏ အရိုးဆူးမှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး ထိုနေရာမှ ခရမ်းရောင်သန်းသည့် သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

“ဝူး...”

ကျားမိစ္ဆာမှာ နာကျင်စွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရသည်။ ဤအရိုးဆူးမှာ ၎င်း၏ ပင်ကိုယစွမ်းအားထိန်းချုပ်အရိုးလက်နက်ဖြစ်သည့်အတွက် ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပျံလွှားဓား ပျက်စီးသွားသည်ထက်မနည်း ထိခိုက်မှုကြီးမားလှပြီး ၎င်းကို အမြဲတမ်းအတွက် ဒဏ်ရာရရှိသွားစေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အတွက် ကျားမိစ္ဆာမှာ ကျန်ရှိသော အရိုးဆူးအားလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ရတော့သည်။ နေမင်းငယ်နှစ်စင်းပမာ နီမြန်းနေသော ၎င်း၏ မျက်လုံးအစုံဖြင့် လုံယီကို စိုက်ကြည့်ကာ “ငါ့အနားကို ကပ်လာနိုင်ရုံနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား။ ငါ အသက်ရှင်လာတာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ပြီ။ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ ဒီလိုမျိုး မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး” ဟု ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အစွယ်အောက်မှာ အသက်ပျောက်ခဲ့ရတဲ့ မင်းတို့လူသားတွေရဲ့ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ မနည်းတော့ဘူး”

“ဟုတ်လို့လား”

လုံယီက သူ၏ ဥက္ကာခဲသံပုဆိန်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လွှဲပစ်လိုက်သည်။

ဝူး... ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပုဆိန်သည် လမ်းကြောင်းတွင်ရှိသော မိစ္ဆာအချို့ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားတော့သည်။ အဆိုပါ ပုဆိန်မှာ အစောပိုင်းက အရိုးဆူးများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခဲ့ရသဖြင့် အပေါက်အပြဲများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဆက်လက်အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် လုံယီ၏ အမာကျောဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းမှာ လက်နက်မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။ သူသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ကျားမိစ္ဆာထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

“တောက်”

လုံယီက လက်နက်ကို စွန့်ပစ်ပြီး လက်ဗလာဖြင့် လာရောက်တိုက်ခိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျားမိစ္ဆာမှာ အကြီးအကျယ် စော်ကားခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် နီမြန်းလာတော့သည်။ ၎င်းသည် တောဘုရင် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများကို ကိုက်သတ်ခဲ့ဖူးသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကိုမှ ဤလူသားက လက်ဗလာဖြင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန် ဝံ့ရဲနေခြင်းပင်။

ကြိတ်ဆုံကျောက်တစ်ခုနှင့် တိုင်းတာ၍ရသော ၎င်း၏ အမည်းရောင် လက်ဖဝါးကြီးမှာ လုံယီထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း…

မိုးခြိမ်းသံထက် အဆပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူသားများနှင့် မိစ္ဆာများအားလုံးမှာ နားအူသွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အားအင်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာနေရာရှိ လေထုမှာ အစွန်းကုန် ဖိသိပ်ခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အဖြူရောင် လေလှိုင်းကွင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထိုလေလှိုင်းများမှာ ပေါက်ကွဲမှုအရှိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရိုက်ခတ်လှိုင်းများအလား သစ်ကိုင်းများနှင့် မြက်ပင်များကို လွင့်စင်သွားစေသလို အလေးချိန်ပေါ့ပါးသော မိစ္ဆာအချို့မှာလည်း ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်ဘဲ လေထဲသို့ လွင့်ပါသွားကြသည်။

ဤလက်သီးချက်တွင် လုံယီသည် သူ၏ အခြေခံခွန်အားဖြစ်သော ပေါင်ချိန် ၈၈,၀၀၀ စလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင်။ ကျားမိစ္ဆာမှာလည်း ယင်းဖုန်းတောင်၏ အရှင်သခင်ပီပီ မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းအလိုသာ ရှိသူဖြစ်ရာ လုံယီ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းမျှသာ ယိုင်သွားပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားစုစည်းလိုက်သည်။

သို့သော် လုံယီက ၎င်းကို ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေးပေးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူတို့၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ပြင်းထန်သော ထိတွေ့မှုအတွင်းမှာပင်

“သံချပ်ကာဖောက်ခြင်း”

လုံယီက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်နှင့် မမြင်နိုင်သော ထက်မြက်သည့် စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ ထိတွေ့ရာနေရာမှတစ်ဆင့် ကျားမိစ္ဆာ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ကာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

“ဝူး...”

ကျားမိစ္ဆာမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ သံမဏိတိုင်တစ်ခုဖြင့် မွှေနှောက်ခံနေရသကဲ့သို့ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ကွဲအက်တော့မည့်အလား ခံစားနေရပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလိုအလျောက် တောင့်တင်းသွားကာ ထိန်းချုပ်မှုအားလုံး ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားရတော့သည်။

“တောင်ဖြိုခွင်းခြင်း”

လုံယီသည် ကျားမိစ္ဆာ၏ နှာခေါင်းဧရိယာသို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ အင်အားအားလုံးကို အချက်အချာ တစ်နေရာတည်း၌ စုစည်းကာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်ခြင်းပင်။

“နဂါးဖောက်ထွင်းခြင်း”

သူသည် နဂါးထိုးဖောက်အမှတ်ကို စစ်မှန်သောခွန်အားဖြင့် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ကြွက်သားများ၊ အရိုးများနှင့် အခြားသော ကွယ်ဝှက်နေသည့် နေရာများရှိ ချီစွမ်းအင်များကိုပါ ဆွဲထုတ်ကာ လက်သီးထံသို့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် စွမ်းအားလှိုင်းအဖြစ် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အချို့သော ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် အတားအဆီးတစ်ခုကို မကျော်လွှားနိုင်သေးသော်လည်း သူ၏ခွန်အားမှာ ပေါင်ချိန် တစ်သိန်းခန့်အထိ အံ့မခန်း မြင့်တက်သွားတော့သည်။

“ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်း”

မကြာမီက သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာများထံမှ ရရှိထားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေနိုင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော်လည်း လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုရန်မှာမူ လုံလောက်လှသည်။

ထိုစွမ်းအင်များကို လောင်မြိုက်စေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော တတိယအကြိမ်မြောက် စွမ်းအားပေါက်ကွဲမှုသည် ပေါင်ချိန် တစ်သိန်းကို ကျော်လွန်သွားပြီး တစ်ခါမှမရှိဖူးသေးသော တစ်သိန်းငါးသောင်းခြောက်ထောင်အထိ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

စစ်... စစ်...

အစွန်းကုန် ပြင်းထန်လှသော ဤလက်သီးချက်ကြောင့် လေထုထဲတွင် အပြာနုရောင် လျှပ်စစ်မီးပွားများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျွတ်

နောက်တစ်ခဏတွင် ပေါင်ချိန် တစ်သိန်းငါးသောင်းခြောက်ထောင်ရှိသော အားအင်အားလုံးသည် ကျားမိစ္ဆာ၏ နှာခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ နှာခေါင်းရိုးမှာ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ကျိုးအက်သွားပြီး မျက်နှာအလယ်တွင် ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

“အား...”

ကျားမိစ္ဆာသည် သံချပ်ကာဖောက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ရသော နာကျင်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာရုံရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုထက်ပို၍ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြန်သည်။

နှာခေါင်းဧရိယာသည် သားရဲအားလုံး၏ အားနည်းချက်ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာများလည်း ထိုနည်းတူပင်။ လုံယီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျားမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများနှင့် နားများမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လဲပြိုတော့မည့်အလား ယိုင်နဲ့သွားတော့သည်။

“သေစမ်း”

လုံယီသည် ဒုတိယမြောက် လက်သီးချက်ကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။ အဆင့်မြင့်ပညာရပ်ဖြစ်သော တောင်ဖြိုခွင်းခြင်းကြောင့် လုံယီ၏ လက်သီးချက်တိုင်းမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ခွန်အားအပြည့် ပါဝင်နေသည်။

ဂျွတ်

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျားမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းကို မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းရှိသော ကျားတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လုံယီသည် ကျားမိစ္ဆာ၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ခွစီးလိုက်ပြီး သဲအိတ်အရွယ်အစားရှိသော လက်သီးများဖြင့် ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ တရစပ် ထိုးနှက်တော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း

ကျားမိစ္ဆာ၏ လည်ပင်းမှာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်များကို ဆက်တိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် လည်ချောင်းရိုးများမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားရသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ အားအင်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် မြေပြင်နှင့် ထိလုနီးပါး တွဲလောင်းကျသွားတော့သည်။

ဝုန်း

ပေ ၃၀ ကျော် ရှည်လျားသော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးသည် ရွှေတောင်ကြီး ပြိုကျသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားတော့သည်။ မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် နီးစပ်နေပြီး ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများစွာကို ကိုက်သတ်ခဲ့ဖူးသည့် ကျားမိစ္ဆာကြီးမှာ လုံယီ၏ လက်ဗလာ လက်သီးချက်များအောက်တွင် အသက်ပျောက်သွားရ

တော့သည်။

အခန်း။ ၃၃၈

ယို့ချင်းယီ၊ ပိယောင်ယောင်နှင့် ဟူကျားဝေတို့သည် လုံယီက ကျားမိစ္ဆာကြီးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်မိနေကြသည်။ သူတို့၏ ဦးနှောက်များမှာ ဗလာဖြစ်သွားရကာ ခဏတာမျှ ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသောအခါ၌မူ သူတို့၏မျက်နှာများတွင် တူညီသော ဝမ်းသာပီတိရိပ်များ ထင်ဟပ်လာတော့သည်။

ငါတို့ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီ။

ဤမျှများပြားလှသော မိစ္ဆာအုပ်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြားမှ သူတို့ အသက်ရှင်ကာ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းပင်။ ယို့ချင်းယီမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ လုံယီရှိရာသို့ အပြေးသွားမိတော့သည်။

သို့သော် လုံယီ၏ အနောက်ဘက်သို့ သူမ လှမ်းကြည့်မိလိုက်ချိန်တွင်မူ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

“လုံယီ... သတိထား”

သူမ၏ သတိပေးသံမှာ လုံယီ၏ နားထဲသို့ပင် မရောက်သေးချေ။ လုံယီ၏ အနောက်ဘက်တွင် လူပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော သွေးအရိပ်တစ်ခုသည် အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော နာကျည်းမှုများနှင့် ညစ်ညမ်းမှုများဖြင့် စုစည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး လုံယီ၏ ဦးခေါင်းကို အနောက်ဘက်မှ ရက်စက်စွာ အုပ်မိုးရန် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။

တိုက်ခိုက်ပုံ နည်းစနစ်အရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများထဲမှ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သူသည် စောစောက တိုက်ပွဲအတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း မရှိသလို ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်းလည်း မရှိချေ။ ထို့အစား သူသည် အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်ကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး လုံယီကို ယုတ်မာသော နည်းလမ်းဖြင့် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

“ငါ့အတွက် သေပေးလိုက်စမ်း”

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူအဖွဲ့အစည်းမှ ထိုအုပ်ချုပ်သူသည် သူ၏ သွေးအရိပ်ကို ကြည့်ကာ ရူးသွပ်စွာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ ဤသွေးအရိပ်သည် ဘာမှသတိမထားမိသေးသော လုံယီကို ခဏချင်းအတွင်း ဝါးမြိုသွားပြီး ဤအစွမ်းထက်လှသော ကိုယ်ခံပညာရှင်ကို အစာအဖြစ် စားသုံးပစ်တော့မည်။

အကယ်၍သာ ဤကိုယ်ခံပညာရှင်ကို သူ ဝါးမြိုနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ သွေးအရိပ်သည် တစ်ခါမှမရှိဖူးသေးသော အဆင့်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေးပင် ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် လုံယီကို သတ်ဖြတ်ပြီးပါက ဒဏ်ရာရရှိနေသော သို့မဟုတ် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေကြသည့် အလောင်းခြောက်ထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းသားများမှာ သူ၏ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေသော အစားအစာများသာ ဖြစ်တော့မည်။

၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်းသည် သန့်စင်သောယန်ဓာတ် ဘေးဒုက္ခပုတီးစေ့ကို ရရှိခြင်းပင်

ဖြစ်ရာ သူ၏ ဆရာသခင်ထံမှ ရရှိမည့် ဆုလာဘ်များနှင့်ဆိုပါက ထိုအုပ်ချုပ်သူမှာ ရှေ့ဆက်ရမည့် အနာဂတ်ကို တွေးတောရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပိုမိုတိုးလာကာ သူသည် ယနေ့တွင် ကံကောင်းခြင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး အောင်မြင်မှုအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဟု ခံစားနေရတော့သည်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့ အိပ်မက်လှလှများ မက်နေစဉ်မှာပင် အလွန်အင်အားကြီးမားလှသော ထိုကိုယ်ခံပညာရှင်သည် သူ၏ လည်ပင်းကို ၁၈၀ ဒီဂရီ ရုတ်ချည်း လှည့်လိုက်ပြီး နီးကပ်လာသော သွေးအရိပ်ကို မည်သည့်ခံစားချက်မျှမပါသော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ”

ထိုကိုယ်ခံပညာရှင် လူငယ်လေးက ရုတ်ချည်း ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ပါးစပ်အတွင်းမှ နီရဲသော ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်လာသည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုကြီးမားတောက်ပလာပြီး သူ၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ တောက်ပလှသော နေမင်းတစ်စင်းကို ငုံထားသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

ဝုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုနေမင်းသည် လက်မောင်းခန့်အထူရှိသော အနီရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အုပ်ချုပ်သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သွေးအရိပ်ကို အလွယ်တကူပင် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း နှင့် မျက်စိတစ်ဆုံးရှိ သစ်ပင်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို လဲပြိုစေကာ အဝေးတစ်နေရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သွေးအရိပ်မှာမူ အလင်းတန်း၏ ထိုးဖောက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဖူး….

ထိုအုပ်ချုပ်သူသည် သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး မျက်နှာမှာလည်း သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူလျော့သွားတော့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

လုံယီ၏ ပုံရိပ်မှာ အဝေး၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် လေညင်းခြေလှမ်းမန္တန်ကို အသုံးပြုကာ ထွက်ပြေးရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ လည်ပင်းတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အားကိုးရာမဲ့သော ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ပမာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အလွယ်တကူ မတင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

“မိတ်ဆွေ... ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ”

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် ရင်ထဲတွင် ခါးသီးမှုကို ခံစားနေရသော်လည်း လှုပ်ရဲခြင်းမရှိပေ။ ထိပ်တန်းမိစ္ဆာ သားရဲကြီးများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သူ၏ လက်ထဲတွင် အဖမ်းခံထားရချိန်၌ ထွက်ပြေးရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သောကိစ္စပင်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပါက သူ၏ ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် တကွဲတပြားစီ ဖြစ်သွားမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။ တစ်ဖက်လူက သနားညှာတာပြီး သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန်သာ သူ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

“မင်း တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ”

လုံယီက အံ့ဩစွာဖြင့် ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍သာ သူ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်အာရုံခံစားမှုက ကွယ်ဝှက်နေသော အန္တရာယ်များကို သတိမပေးခဲ့ဘဲ သူ့ကို သတိဝီရိယရှိအောင် မတိုက်တွန်းခဲ့ပါက သူသည် ဤလူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည်။

ဤသို့ တွေးမိရင်း လုံယီသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ အလယ်ဒန်ထျန်နေရာသို့ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ အလယ်ဒန်ထျန်နှင့် အနီးနားရှိ အကြောအခြင်များအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါးစပ် အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး လုံယီကို နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားက သူ၏အသက်သခင်ပင်။ ထိုစွမ်းအားများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းသည် ၎င်းကို သတ်ပစ်လိုက်သည်နှင့် မခြားနားလှပေ။

လုံယီသည် စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားသော ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ချလိုက်ပြီး ယို့ချင်းယီတို့ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

“လုံယီ”

ယို့ချင်းယီသည် သူ့ထံသို့ အပြေးကလေး ရောက်ရှိလာသည်။

အစပိုင်းတွင် သူမသည် လုံယီ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ဖက်ထားချင်သော်လည်း အခြားသူများရှိနေသည်ကို သတိရသဖြင့် လုံယီ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကိုသာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း မျက်ရည်များ ဝဲတက်နေတော့သည်။

“တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ ဂျူနီယာညီလေးလုံ... ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့အသက်က မင်းအပိုင်ပဲ”

ဟူကျားဝေက လေးစားအားကျသော အကြည့်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်အတွက် လျှို့ဝှက်ပေးထားမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးပဲ မဟုတ်လား”

လုံယီက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤတောင်းဆိုချက်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ”

ဟူကျားဝေမှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဟူကျားဝေသည် ကျားမိစ္ဆာနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း သူ၏ ဂျူနီယာမောင်နှမများကို ပစ်ပယ်၍ ထွက်မပြေးခဲ့သူဖြစ်ရာ လုံယီအနေဖြင့် သူ၏ ကတိစကားအပေါ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။ လူအမျိုးမျိုး စိတ်အထွေထွေ ရှိကြသည့်အနက် လူတိုင်းမှာ ယခင်က တွမ်ရှင်းကဲ့သို့ အရှက်မဲ့သူများ မဟုတ်ကြချေ။

“မင်းလည်း အပါအဝင်ပဲနော်”

လုံယီက သူ၏ဘေးတွင် တစ်ချက်တစ်ချက် ခပ်နောက်နောက် ပြုံးနေသော ပိယောင်ယောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူက မယုံလို့လဲ”

ပိယောင်ယောင်က သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလေးကို မကျေမနပ် ဆူလိုက်သည်။ လုံယီ၏ စကားကြောင့် သူမ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပုံရကာ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည်နှင့် မြင်သူငေးလောက်သော အလှတရားတစ်ခုကို ဆောင်နေတော့သည်။

ထို့နောက် လုံယီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ဟန်ထောင်မုန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အသက်ရှူသံမှာ ပုံမှန်ရှိနေသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ ယခု ယင်းဖုန်းတောင်၌ လူသားများ၊ မိစ္ဆာများနှင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဤရှုပ်ထွေးလှသည့် တိုက်ပွဲတွင် အတွင်းစည်းတပည့်စူးယုံတစ်ဦးတည်းသာ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်းမှာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။

ခြုံငုံကြည့်လျှင် ဤယင်းဖုန်းတောင် ခရီးစဉ်မှာ အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ လုံယီသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးနေကြသော အခြားမိစ္ဆာများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝူးဟူသော အသံနှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

သူသည် အတတ်နိုင်ဆုံး မိစ္ဆာ ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်ခန့်ကို ထပ်မံသုတ်သင်လိုက်သည်။ ဆက်လက် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စွမ်းအင်အကုန်အကျများလွန်းသဖြင့် မလိုအပ်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ ဟူကျားဝေနှင့် ကျန်လူများမှာမူ ဟန်ထောင်မုန့်ကို ဒဏ်ရာပျောက်ဆေးလုံးများ တိုက်ကျွေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ လုံယီသည် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ကြည်လင်နေသော အသိပေးချက်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်နေသဖြင့် ခွဲခြားရန်ပင် ခဲယဉ်းနေ၏။

“အင်း... ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ဝေဒနာတွေပါပဲလား”

လုံယီသည် ထိုအသိပေးချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

[စုဆောင်းရရှိနိုင်သော အရာများကို တွေ့ရှိပါသည်။ အောက်ပါ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုအနက် တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပေးပါ]

[စွမ်းအင်- ၂၅ မှတ်]

[ယင်ဓာတ်ခံ အနည်းငယ် တိုးမြင့်လာမည်]

[ရွေးချယ်လိုပါသလား]

အားနည်းသော မိစ္ဆာအများစုမှာ စွမ်းအင်နှင့် ယင်ဓာတ်ခံဟူသော ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုသာ ပေးလေ့ရှိပြီး လုံယီမှာမူ မဆိုင်းမတွပင် ဒုတိယမြောက် ရွေးချယ်စရာကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယခုတစ်ခေါက် သူ သုတ်သင်ခဲ့သော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည်ပင် အဓိကအားဖြင့် ယင်ဓာတ်ခံရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယင်ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံသူများသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ လျှောက်လှမ်းရန် ပိုမိုသင့်တော်သည်ဟု ယူဆရပေမည်။

အင်အားပိုမိုကြီးမားသော မိစ္ဆာများနှင့် ကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ ရွေးချယ်စရာ သုံးခုအထိ ပေးလေ့ရှိသည်။ စွမ်းအင်နှင့် ယင်ဓာတ်ခံအပြင် ဝါးမြိုခြင်း၊ ကိုက်ခဲခြင်း၊ ပုပ်စော်နံခြင်း၊ ဖုန်သုတ်မန္တန်နှင့် အလင်းပေးမန္တန်အစရှိသည့် အသုံးမဝင်သော ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် သို့မဟုတ် အတတ်ပညာအချို့လည်း ပါဝင်တတ်သည်။

လုံယီသည် အသုံးဝင်သော အတတ်ပညာနှစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

[လေညင်းခြေလှမ်းမန္တန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေစီးကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အရှိန်မြှင့်တင်ရန် သို့မဟုတ် ရန်သူများကို အရှိန်လျှော့ချရန် အသုံးပြုနိုင်သည်]

[ယင်လေပြင်းမန္တန်သည် တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသော ယင်လေပြင်းဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ပါက အရိုးများကို တိုက်စားကာ ဝိညာဉ်များကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်သည်]

အမှန်စင်စစ် အကြီးမားဆုံးသော ရရှိမှုမှာ လေဓာတ်ခံပင်။ ယနေ့တွင် လုံယီ၏ ဓာတ်ခံမှာ အဆ ၅၀ ကျော်အထိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ လန်းဆန်းအေးမြသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ယင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အပေါ် ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာတော့သည်။

လုံယီအနေဖြင့် သူ၏ မမြင်နိုင်သော ရရှိမှုများကို စုစည်းပြီးချိန်တွင်မူ ဟန်ထောင်မုန့်သည် အားလုံး၏ ကုသပေးမှုအောက်၌ တဖြည်းဖြည်း နိုးလာခဲ့သည်။

“ငါ... ငါ တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေသေးတာလား”

သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာ ခြောက်သွေ့နေကာ ပါးစပ်ထောင့်များတွင်လည်း သွေးစွန်းလျက် ရှိနေသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသည့်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ကြည်နူးနေသော အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်နေသည်။

“ငါတို့အားလုံး စုပေါင်းပြီး ကျားမိစ္ဆာကို သတ်ပစ်လိုက်ကြတာပါ”

ဟူကျားဝေက လိမ်ညာပြောဆိုရသည်ကို အသားမကျသေးဟန်ဖြင့် အနည်းငယ် ထစ်ငေါ့လျက် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ဟန်ထောင်မုန့်မှာမူ အသက်ရှင်ရသည်ကိုပင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေသဖြင့် ထိုသေးငယ်သော အချက်များကို လုံးဝ ဂရုမပြုနိုင်တော့ချေ။

“မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းကြရအောင်”

ပိယောင်ယောင်က အကြံပြုလိုက်သည်။

မြေပြင်ရှင်းလင်းခြင်းဆိုသည်မှာ အလောင်းများတွင် ပါလာသည့် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေခြင်းပင်။ ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ဒါဇင်ကျော်ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ ဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း စုစည်းကြည့်လိုက်လျှင်မူ အတော်အတန် များပြားလှသည်။

နောက်ဆုံး ရရှိလာသော ပစ္စည်းစာရင်းများမှာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဝိညာဉ်လက်နက် ၈ ခု၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုပ်ယူဆေး ၉ ပုလင်း၊ အမည်မသိဆေးလုံး ၅ ပုလင်း၊ ငွေစ ၂၆,၀၀၀ ကျော်နှင့် ယင်လေပြင်းအဆောင်စက္ကူအပါအဝင် အခြားသော အဆောင်စက္ကူ ၂၆ ရွက်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

“ဒီတစ်ခေါက်မှာ ဂျူနီယာညီလေးလုံရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုက အကြီးမားဆုံးဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီပစ္စည်းတွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို သူပဲ ယူသင့်တယ်”

ဟူကျားဝေက ချက်ချင်းဆိုသလို အဆိုပြုလိုက်သည်။