မောင်နှမ ပဋိပက္ခ

"အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းက ကျွန်တော် ရွှယ်ယန်... မင်းသား ကျစ်ယန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ရွှယ်ယန်သည် အသက်ရှူရခက်ခဲနေပြီး သူ၏ လည်ပင်းတွင် သွေးကြောများထောင်ထနေသော်လည်း၊ယှက်ထားသော သူ၏ လက်များကို ဖြေလျှော့ရန် ကြိုးစားကာ ရိုသေစွာဦးညွှတ်ဂါရဝပြုနိုင်ရန် သူ၏ အင်အားရှိသမျှကို အသုံးပြုလိုက်၏။

အခြေအနေအရပ်ရပ်ဆိုသည်က လူတစ်ယောက်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိလေသည်။ ကျစ်ရှန်းသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်သို့ ထိမ်းမြားသွားခဲ့ပြီး အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ တစ်ဝက်သာဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ရှေ့ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်၏

အဆင့်အတန်းမှာမူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားလေသည်။ သူသည် အရှေ့ပိုင်းဟုန်တစ်ခုလုံး၏ သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုနိုင်လုနီးပါးပင်။

သူ၏ မြင့်မြတ်သောအဆင့်အတန်းအပြင်၊ ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူမျိုးနွယ်စုသည် ၎င်းတို့၏ ကြင်နာသနားတတ်မှုကြောင့် လူသိများသော်လည်း၊ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် မင်းသား ကျစ်ယန်သည် သူ၏လူမျိုးများကြားတွင် စရိုက်လက္ခဏာအပြတ်သားဆုံးနှင့် အခိုင်မာဆုံး ဖြစ်နိုင်ပြီး သူ၏ဖခင်ထက်ပင် သာလွန်နိုင်လေသည်။

သူသည် အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်ရန်ရွေးချယ်နိုင်သူ ဖြစ်လေ၏။

မင်းသား ကျစ်ယန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရွှယ်ယန်သည် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ အာဏာကို အသုံးချရန် မရဲဝံ့တော့ချေ။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တူညီသောအဆင့်အတန်းရှိသည့် အင်အားစုများဖြစ်ကြပြီး၊ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည့် မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦးမျှသာဖြစ်သော သူသည် မိမိအသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ခေါင်းငုံ့ရခြင်းကြောင့် ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းမည် မဟုတ်ပေ။

"ယွဲ့မိသားစုက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး အဲဒီအထဲမှာ အကြီးအကဲကျစ်ရှန်းရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်လည်း ပါဝင်နေလို့ပါ။ ဒီကိစ္စက နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမနဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဆက်စပ်နေပြီး၊ ယွဲ့မိသားစုကို ရှင်းပြချက်တစ်ခုပေးဖို့နဲ့ အဲဒီရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့တရားခံတွေက ဟုန်ကျယ်ကို လူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်တွေ ပျက်စီးရတဲ့ အခြေအနေမျိုးဆီ တွန်းပို့မယ့်အရေးကနေ တားဆီးဖို့အတွက် ကျွန်တော်က ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းမေးမြန်းချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖိအားများ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်၊ ရွှယ်ယန်သည် အလျင်အမြန်ပင်အသက်တစ်ရှိုက်တည်းဖြင့် စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဦးညွှတ်ထားသော ကိုယ်ဟန်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကာ အကြောင်းပြန်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်လေသည်။

"အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်များ ပျက်စီးရသည်" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ မင်းသား ကျစ်ယန်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျစ်ရှန်းထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ အကြည့်ပြောင်းကာ ညင်သာစွာမေးလိုက်လေ၏။

"နင် အဲဒီလူကို သိလား"

"ကျွန်မ သိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

ကျစ်ရှန်းက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမနဲ့ တကယ်ကို ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ သူက ချီမိသားစုရဲ့ နဝမမြောက်က ကျွန်မရဲ့မွေးနေ့ပွဲကို ခေါ်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူပါ။ ပွဲတော်အတွင်းမှာ လရောင်နှင်းကျားမျိုးနွယ်စု နဲ့ သူ ပြဿနာတက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ဝင်ဖြန်ဖြေပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ရဲ့ ရန်ငြိုးတွေပြေလည်သွားခဲ့ပြီး၊ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်မတို့ ရင်းနှီးသွားခဲ့တာပါ။ ကိစ္စတချို့မှာလည်း ကျွန်မ မျက်နှာမပျက်အောင် သူ ကူညီပေးခဲ့လို့ သူ့ကို တော်တော်လေး အထင်ကြီးမိပါတယ်"

...

ခေါင်းငုံ့ထားဆဲဖြစ်သော ရွှယ်ယန်သည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း၊ သူက ဤစကားများကို မယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေလေသည်။

သို့သော်လည်း မင်းသား ကျစ်ယန်သည် သူ၏ အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်ကာ၊ အေးတိအေးစက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်လား"

"ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ပါတယ်"

ရွှယ်ယန်သည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အားတင်းကာပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ဒါက နားလည်မှုလွဲတာ သက်သက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ မင်းသား ကျစ်ယန်က သူ၏လက်ကို အနည်းငယ်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ နို့နှစ်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ရွှယ်ယန်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ မှော်ရတနာများနှင့် သိုလှောင်အိတ်တို့သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျကျလာလေ၏။

ထို့နောက် အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် စုစည်းသွားပြီး ရွှယ်ယန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ၊ သူ၏ ရတနာများနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ချိတ်ပိတ်လိုက်လေတော့သည်။

"နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို စုံစမ်းဖို့ငါ ဒီကို လာခဲ့တာ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု မပြီးမချင်းအနောက်ပိုင်းဟုန်က အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဒီကိုလာတဲ့ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းက ဘယ်သူမဆိုအသင့်အနေအထားနဲ့ အမိန့်ကို စောင့်ရမယ်။ မင်းအတွက်ကတော့၊ မင်းရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆို ဒီမှာပဲ ကောင်းကောင်း အနားယူသင့်တယ်"

အရှေ့ပိုင်းနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။

ထို့နောက် သူက မေးစေ့ကို အနည်းငယ် ဆတ်ပြလိုက်လေသည်။

"သူ့ကို ခေါ်သွားလိုက်"

မင်းသား ကျစ်ယန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးသောနတ်ဆိုးစစ်သည်များသည် ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော သူ၏ မြင့်မြတ်မှုရှေ့တွင် အလိုအလျောက် ချဉ်းကပ်သွားကြ၏။

ရွှယ်ယန်က ဒေါသတကြီးဖြင့်မျက်လုံးပြူးကာ သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း၊ နတ်ဆိုးစစ်သည်များသည် သူ့ကိုတုန်ရီစွာဖြင့် ချုပ်နှောင်ကာ တောင်စောင်းဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားကြလေသည်။

...

ကျစ်ရှန်းသည် သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ပထမဆုံးအကြိမ်လိမ်ညာလိုက်ရသောကြောင့် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော အပြစ်မကင်းမှုကို ခံစားနေရလေသည်။

သို့သော်လည်း၊ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဤကိစ္စတွင် ရှန်းယီသည် မည်သည့်အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသနည်းဆိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသရွေ့၊ သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ရှန်းယီ့အပေါ် အာရုံစိုက်လာစေရန် သူမ အမှန်တကယ် ဆန္ဒမရှိချေ။

"ဝင်လာခဲ့"

မင်းသား ကျစ်ယန်သည် ညီမဖြစ်သူ၏ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို သတိမထားမိသည့်အလား၊ သူမကို အထဲသို့ဝင်ရန်အချက်ပြလိုက်ပြီး သူတို့၏ အနောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

ကျစ်ရှန်းသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက်ဖြူရော်သွားခဲ့သည်။

"ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင်၊ ငါနဲ့အတူ အိမ်ပြန်လိုက်ခဲ့"

မင်းသား ကျစ်ယန်၏ အသံမှာ ညင်သာမနေတော့ဘဲ တင်းကျပ်ပြတ်သားနေ၏။

"ဘာလို့လဲ"

ကျစ်ရှန်းသည် သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာကြည့်လိုက်ပေသည်။ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ ထူးဆန်းမှုများကိုဖော်ပြထားသော သူမ၏ စာများက အစ်ကိုဖြစ်သူကို ဤနေရာသို့ ဆင့်ခေါ်နိုင်လိမ့်မည်ဟုမထင်ထားရာ သူမ ထူးဆန်းစွာတွေးနေခဲ့မိသည်။

"အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး။ အဖေ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ငါက အစကတည်းက ဆန့်ကျင်ခဲ့တာ"

မင်းသား ကျစ်ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အလေးအနက် ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့က မသေမျိုးတွေနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး။ သူတို့နဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာက တောင်ပိုင်းဟုန် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းပဲ။ ကျစ်လင်က ရွှမ်ချင်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး နန်ယန်ဂိုဏ်းကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်ကုစားဖို့ နည်းလမ်းတွေအများကြီးရှိတယ်။ ဥပမာ၊ ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းကို သူတို့ရဲ့ အရင်နေရာ ပြန်ရောက်အောင်ထပ်ပြီး ကူညီပံ့ပိုးပေးတာမျိုးပေါ့"

"ဒါက သူတို့အတွက်ရော ငါတို့အတွက်ပါ ကောင်းတယ်"

"နင် နားလည်လား"

ထိုသို့ပြောရင်း၊ မင်းသား ကျစ်ယန်က ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာကုလားထိုင်လက်တန်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

"နင်က ငါ့ညီမပဲ၊ ဒီလို အရှက်ခွဲခံရမှုမျိုးကို မခံစားရသင့်ဘူး။ ငါ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး"

"ဒါဆို ဟုန်ကျယ်ကရော။ ဟုန်ကျယ်ကို ကပ်ဖားယှက်ဖားလုပ်တဲ့သူနှစ်ယောက်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ ထားခဲ့ပြီး၊ အင်အားကြီးသူကသာ မှန်ကန်တယ်ဆိုတဲ့ ဥပဒေမဲ့တဲ့နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ပြီး အားနည်းတဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ နာကြည်းမှုတွေကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုစရာ နေရာမရှိဖြစ်အောင် လုပ်ရမှာလား"

ကျစ်ရှန်းက ရုတ်တရက်လှည့်ကာ ဒေါသတကြီး ကြေညာလိုက်၏။

"ငါလည်း လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး၊ ငါ ပြန်မလိုက်ဘူး"

"နင်..."

၎င်းကိုမြင်သောအခါ မင်းသား ကျစ်ယန်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ကုလားထိုင်လက်တန်းကိုလွှတ်ကာ ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"နင် နားမလည်သေးဘူးပဲ။ မသေမျိုးတစ်ယောက်ရဲ့ သဘာဝက အကောင်းအဆိုးနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ သူက ပေါ့ဆပြီးကိစ္စရပ်တွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ဆန္ဒမရှိတာပဲ။ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းနဲ့ မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်တို့တောင် ကပ်ဖားယှက်ဖားတဲ့သူတွေအဖြစ် လုပ်နိုင်သေးတာ၊ ငါတို့ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကလည်း လုပ်နိုင်တာပဲ၊ သူတို့ထက်တောင် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်သေးတယ်။ ငါ တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်တဲ့အခါ၊ ငါတို့က ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိန်းချုပ်ပြီး ဒီရေမြေကို ငါတို့ရဲ့အမြင်အတိုင်း အုပ်ချုပ်လို့ရတယ်"

"ဖော်လန်ဖားကောင်တွေ။"

ကျစ်ရှန်းမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး၊ ချက်ချင်းလှည့်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလျက်အစ်ကိုဖြစ်သူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"သူတို့က နင့်ရဲ့ တခြားညီမတစ်ယောက်ကို အဲဒီလို အသုံးမဝင်တဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပြီး၊ မသေမျိုးဆိုတဲ့သူတွေအတွက် စီးတော်ယာဉ်အဖြစ် မသေမျိုးခုံရုံးကို အတင်းအကျပ်ပို့ဆောင်ခဲ့တာကို နင် မေ့သွားပြီလား"

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

မင်းသား ကျစ်ယန်သည် လေဟာနယ်သို့ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက်၊ ကျစ်ရှန်းကို ကြည့်ရန် ဖြည်းညှင်းစွာခေါင်းလှည့်လိုက်ကာ အနည်းငယ် အက်ရှနေသော အသံဖြင့်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုန်ကျယ်ရဲ့ မသေမျိုးက ကျစ်လင်ကို လှည့်စားခဲ့တယ်၊ နောက်တော့မှ သူ့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ နောင်တရပြီး ငါတို့ ရွံရှာတဲ့အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်လို့ နင်နဲ့ အဖေက ယုံကြည်နေကြတာပဲ"