ငါလည်း လိုချင်တယ် ၂

သို့သော် ထိုအရာမှာ လုံးဝကျဆင်းလာနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော မသေမျိုးကျောက်တိုင်အောက်တွင်၊ အလွန်ဖြူဖျော့နေသော လက်တစ်ဖက်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သွယ်လျသောလက်ချောင်းများသည် ဧရာမကျောက်တိုင်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာပင့်မထားလေ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် လွင့်မျှောသွားပြီး တရှပ်ရှပ်မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှန်းယီသည် အဝေးမှ စစ်ထူဖူဟိုင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာမီးခိုးရောင်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေကာ၊ ကျောက်တိုင်ကိုလက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ထောက်ပံ့ထားလျက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာတုန်လှုပ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။

ရွှေရောင်မိုးပြာနဂါးပုံရိပ်နှစ်ခုက သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံတစ်လျှောက် အထက်သို့ပြေးတက်သွားရာ၊အစစ်အမှန် နဂါးနှစ်ကောင်က သူ့ကို ကာကွယ်ရန်လှုပ်ရှားနေသည့်အလားပင်။

၎င်းတို့ ရပ်တန့်သွားသောအခါ၊ လောကတွင် အလှပဆုံးသောပန်းထိုးလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ အကြေးခွံများနှင့် ခြေသည်းများမှာ အသက်ဝင်ထင်ရှားနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့က မြေပြင်များကို အပေါ်စီးမှကြည့်ရှုနေသည့် ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးသောအရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်ထားကြသည်။

နတ်ဆိုးသောင်းချီအရှေ့ခန်းမမှ မွေးဖွားလာသော ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်သည် ယခု နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဍာန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးပြာနဂါး မူလရင်းမြစ်စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်။

ရှေးဟောင်းနဂါးဝိညာဉ်က နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့်၊ မကောင်းဆိုးဝါးများ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသည့်အလား၊ ရှန်းယီက အဝေးဆီသို့ ဘေးတိုက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မီးခိုးရောင်မျက်လုံးများတွင် မည်သည့် စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျမျှရှိမနေခဲ့ပေ။

...

ကျစ်ယန်မင်းသားသည် သူ၏ အစွမ်းကုန်ထုတ်‌ဖော်ထားသော ဟန်ပန်ကိုထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းနေကာ အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့နေဟန်ဖြင့် သူ၏ လက်ကို ဆုပ်လိုက်ဖြန့်လိုက် လုပ်နေပြီးနောက်၊ သူ၏ ရင်ထဲမှ အံ့အားသင့်မှုကိုဖုံးကွယ်ရန် လက်များကို ချကာ အဝတ်အစားများကိုပုတ်ခါလိုက်၏။

၎င်းမှာ မသေမျိုးကျောက်တိုင် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားရမည်။

မသေမျိုးဟူသော စကားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည့် မည်သည့်အရာမျှဘယ်သောအခါမှ မရိုးရှင်းပေ။

မတော်တဆမှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် သူပင်လျှင် ခွန်အားအားလုံးကိုအသုံးပြုခဲ့ရသော်လည်း၊ ဤလူငယ်သည် ထိုသို့သောအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ဓားကို လွှတ်ချရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပြီး၊ ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ခွန်အားကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့၏။

ယဲ့ကျိုးနှင့် အခြားသူများသည်လည်း အံ့အားသင့်လျက် အသက်အောင့်ထားမိကြသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းသည် ရှန်းယီက ရှီလျန့်ချန်ကို ယခင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ထက် ပို၍ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် မသေမျိုးရတနာတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ၎င်းမှာ မသေမျိုးရတနာတစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင်မျှသာဖြစ်နေလျှင်ပင် သာမန် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေ၏။

"မင်း..."

စစ်ထူဖူဟိုင်၏ လက်မောင်းများက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး၊ ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်ကို မယုံနိုင်ဖွယ်စိုက်ကြည့်နေကာ၊ သူ၏ အကြည့်များက ထိုသွယ်လျသောပုံရိပ်ဆီသို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာဖြည်းညှင်းစွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်များသာလျှင် ဤမသေမျိုးကျောက်တိုင်သည် အမှန်တကယ် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို သိရှိကြ၏။

ထို့ပြင်ဝတ်ရုံလွှမ်းခြုံထားသော ဤခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသောကြီးမားလှသည့် ခွန်အားကို သူတို့က ပို၍ကောင်းစွာ နားလည်နိုင်ကြသည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး၊ ဒါကြောင့်ကိုး"

သူသည် လက်ကိုဆုပ်ထားရင်း နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းယိုင်နဲ့သွားပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒါကြောင့် မင်းက ဒီလောက်တောင်အတင့်ရဲတာကိုး"

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ခွန်အားဖြင့်၊ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်နှင့် မသေမျိုးများမရှိပါက၊ သူသည် ဟုန်ကျယ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ်လျှောက်လှမ်းနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ဤမျှငယ်ရွယ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသည်ကိုဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

"ရှီလျန့်ချန်၊ မင်းရဲ့သေဆုံးမှုက အလဟဿ မဖြစ်ပါဘူးကွာ"

စစ်ထူဖူဟိုင်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ဆံပင်များမှာ ပခုံးပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲ ကျဆင်းနေကာ သူ၏အိုမင်းသော မျက်နှာမှာ ကြမ်းတမ်းစွာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

မကျေနပ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ အသက်နှင့် ဂိုဏ်းတူအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ အသက်ကို လဲလှယ်ရခြင်းက တန်ဖိုးရှိပေ၏။

"စောစောက ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြုတာက သူ့ရဲ့စစ်မှန်တဲ့ နည်းလမ်း မဟုတ်သေးဘူး"

ကျစ်ယန်မင်းသား၏ မျက်လုံးများက ရှန်းယီကို ကြည့်နေရင်း တောက်ပသွားပြီး၊ မသေမျိုးများ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုသာမရှိပါက ဟုန်ကျယ်ထက် ကျော်လွန်သောအင်အားစုတစ်ခုကို ဦးဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ဤလူငယ်ကို ယခုအခါသူက ပို၍ပင် တန်ဖိုးထားနေမိသည်။

"ဒါက သယ်ဆောင်သွားလို့ရတဲ့ နဂါးသိုက်တစ်ခုပဲ"

ကျစ်ယန်၏ စကားများကို အတည်ပြုနေသည့်အလား၊ စစ်ထူဖူဟိုင်က ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်၏ ပုံရိပ်ယောင်ဆီသို့ ရုတ်တရက်ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်၊ တပည့်ကို ကောင်းချီးပေးပါ၊မသေမျိုးရဲ့ စွမ်းအားကို ပြသပြီးနတ်ဆိုးကိုဟန့်တားပေးပါ"

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်လင့်ကစား၊ တာအိုနန်းတော်အတွင်းတွင် သူသည် သူ၏နဖူးကို သွေးထွက်သည်အထိ အတင်းဆောင့်ချလိုက်၏။

ထိုအခါ ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်ကလည်း လိုက်လျောညီထွေစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

ကျောက်တိုင်မျက်နှာပြင်မှ ပြည့်နှက်နေသော ကြက်သွေးရောင်မျဉ်းကြောင်းများက အသက်ဝင်လာပုံရပြီး၊တွားသွားသတ္တဝါများကဲ့သို့ အထက်သို့တွားသွားတက်လာကြ၏။

အနန္တတာအိုအင်ပါယာနန်းတော်၏ မရေမတွက်နိုင်သောဖွဲ့စည်းပုံများသည် တဖြည်းဖြည်းပြန့်ကျဲသွားပြီး၊ တာအိုနန်းတော်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုထဲသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

အပေါ်မှစ၍ ရေတွက်ပါက၊ ၎င်းမှာ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုမြောက်ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်နေလေ၏။

ဤတာအိုနန်းတော်ပိုင်ရှင်သည် ရှည်လျားသော နှစ်ကာလများတစ်လျှောက်လုံးတွင် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းတွင် အဆင့် နှစ်ဆယ့်ခုနစ် နေရာ၌ ရှိခဲ့ကြောင်းကိုယ်စားပြုနေသည်။

စစ်ထူဖူဟိုင်၏ မျက်နှာအဆင်းမှာ လျင်မြန်စွာ နီမြန်းလာပြီး၊ မိုင်တစ်သောင်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်သည် ကုန်းမြေနှင့်ရေပြင်ကို နောက်တစ်ဖန် လင်းထိန်သွားစေခဲ့၏။

ပုံရိပ်ယောင်များထွက်ပေါ်လာမှုနှင့်အတူ၊ ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဍာန်များသည် ပုံပျက်ကာကြီးမားလာကြပြီး၊ ပတ်လည်တွင်ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် မသေမျိုးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ ဖြစ်တည်မှုနှင့် တူညီနေပေသည်။

အသွင်ပြောင်းလဲမှုများနှင့်အတူ၊ သူ၏အရှိန်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်းပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

အသက်ရှူကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်၊ ကျစ်ယန်မင်းသားကပင် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည့် အဆင့်တစ်ခုသို့ သူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် အမှန်ပင် မသေမျိုးကျောက်တိုင်ဖြစ်ပြီး၊ ပုံရိပ်ယောင်မျှသာဖြစ်လင့်ကစား အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ သိပ်မချမ်းသာလှသော အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြင့်ပင်၊ အချိန်ပိုပေးပါက သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို တာအိုနယ်ပယ်အဆင့်သို့ အတင်းအဓမ္မမြှင့်တင်ရန် ဤမသေမျိုး ရတနာကိုအသုံးပြုနိုင်ကောင်း အသုံးပြုလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ငါပါဝင်တိုက်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သတ်လို့တော့ရမှာမဟုတ်ဘူး"

ကျစ်ယန်မင်းသားက ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဒါကို ဘယ်လိုအဆုံးသတ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

"..."

ရှန်းယီသည် ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပစ်ချလိုက်ရာ၊ ၎င်းသည် ရေပြင်ကိုရိုက်ခတ်သွားပြီး ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးများကို နောက်တစ်ဖန် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

သို့သော် မသေမျိုးရတနာ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို ကြမ်းတမ်းသောခွန်အားဖြင့် မည်သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အရာမျိုးမဟုတ်ပေ။

"ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်က သူ့ကို စွမ်းအားတွေ ပေးနေတုန်းပဲ"

ဘိုးဘေးကျောက်တိုင် ရေပြင်ပေါ်တွင်တည်ငြိမ်စွာ အခြေကျသွားသည်ကို ယဲ့ကျိုး စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူ၏ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမဖြစ်ပေါ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

စစ်ထူဖူဟိုင်၏ခွန်အား တိုးလာမှု ရပ်တန့်သွားပုံပေါ်သည်ကို လှည့်စားမခံပါနှင့်။ ဘိုးဘေး ကျောက်တိုင်ရှိနေသရွေ့ သူ၏ အရှိန်အဝါသည်လည်း အဆုံးအစမရှိလှိုင်းထနေသော မြစ်တစ်စင်းနှင့် တူညီနေမည်။

ဤသည်မှာ ကျစ်ယန်မင်းသား သူ့ကို မသတ်နိုင်ရခြင်း၏အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်လေ၏။

"ဒါကို ဖျက်ဆီးဖို့ နည်းလမ်းရှိလား"

ယဲ့ကျိုး၏ မေးခွန်းကိုရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချီယန်ရှန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

ထိုမေးခွန်းကို သူ ဖြေနိုင်ပါက၊ တောင်ပိုင်းဟုန် သားခုနစ်ယောက်သည် ထောင့်တစ်နေရာသို့ နှင်ထုတ်ခံရဦးမည်လော။

ရှန်းယီက မသေမျိုးကျောက်တိုင်ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားပုံမပေါ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သဖြင့် ကျိကျင့်ရှီက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

အမှန်တကယ်ပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ရှန်းယီက စစ်ထူဖူဟိုင်၏ ပြောင်းလဲမှုများကိုလျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို မသေမျိုးကျောက်တိုင်၏ ထိပ်ပိုင်းဆီသို့ပြောင်းလိုက်ရာ၊ ထိုနေရာတွင် ပန်းချီကားဆယ်ချပ်ကို ပြသထားလေသည်။

အခြားသော တာအိုနန်းတော်ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် မတူဘဲ၊ ဤဆယ်ချပ်၏ဘေးတွင် ဝမ် စာလုံးဖြင့် သေးငယ်သောမှတ်စုများရှိနေ၏။

ထို့နောက် နောက်ဆုံးပန်းချီကားလိပ်၏ ဘေးတွင် သေးငယ်သော စာလုံး ရှစ်လုံး ရှိနေပြန်သည်။

"ပုံသေလမ်းကြောင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ ထူးခြားတဲ့တည်ရှိမှုကို တည်ဆောက်ပါ"

ပုံသဏ္ဍာန်မှာ အနည်းငယ်ရင်းနှီးနေပုံရလေ၏။ ၎င်းသည် မိုးထိအောင်မြင့်မားသော ပုံရိပ်ကိုးခုဖြင့် ခမ်းနားသောတာအိုနန်းတော်တစ်ခုကို သရုပ်ဖော်ထားပြီး၊သူတို့၏ ခြိမ်းခြောက်နေသော ခြေသည်းများနှင့် သွားများကို အပြည့်အဝထုတ်ဖော်ထားသည်။

စစ်ထူဖူဟိုင်က မသေမျိုးရတနာထံမှ ကောင်းချီးများပိုမိုရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ၏ ရူးသွပ်နေသောဝပ်တွားခယမှုများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏လက်များကို ဘေးတွင်ချကာ ရပ်နေပြီး၊ မသေမျိုးကျောက်တိုင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနေလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူအားလုံး၏ စောင့်ကြည့်နေသောမျက်လုံးများအောက်၌၊သူ၏ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေသောအသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

"ငါလည်း အဲဒါကို လိုချင်တယ်"

၎င်းသည် တောင်းဆိုမှုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ အမိန့်ပေးခြင်းနှင့် ပိုတူနေပေသည်။

ထိုသို့သောသဘောထားသည် လေးစားမှုရှိသည်ဟု ယူဆ၍ မရနိုင်သော်လည်း၊နောက်တစ်ခဏတွင် စစ်ထူဖူဟိုင်၏ တာအိုနန်းတော်ဖွဲ့စည်းပုံထဲသို့ စုဝေးနေသောကြက်သွေးရောင် သွေးမျှည်းကြောင်းသည် နောက်တစ်ဖန်စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး၊ နတ်ဆိုးကိုးကောင်တာအိုနန်းတော်ဖွဲ့စည်းပုံရှိ ပိုမိုမြင့်မားသောနေရာဆီသို့ တွားတက်သွားလေ၏။

"အာ"

စစ်ထူဖူဟိုင်က တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိသွားပုံရပြီး၊ သူသည် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် အပေါ်သို့မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုပန်းချီကားကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် မသေမျိုးကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ အထူးဆန်းဆုံးသောပန်းချီကားဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်နေရာမှန်းမသိအံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ပေါ်လာကာ၊ ဂိုဏ်းခွဲဆယ့်ခုနစ်ခုတွင်ပင် ခြေရာခံ၍မရနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုအခါတွင် သူသည် ၎င်း၏သခင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွားပုံရလေ၏။

ဤအတွေးနှင့်အတူ စစ်ထူဖူဟိုင်သည် ကြမ်းတမ်းစွာ အသက်ရှူနေပြီး၊ သူ၏အကြည့်များက နက်မှောင်သော ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ဆီသို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိလွင့်မျောသွားကာ၊ ယခင်က နီမြန်းနေခဲ့သော သူ၏ မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်းဖြူလျော်လာခဲ့သည်။

သူ၏မြင်ကွင်းထဲတွင်၊ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မိုင်တစ်သောင်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်သည် တဖြည်းဖြည်းဖြန့်ကျက်လာခဲ့၏။

ရှန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဖြည်းညှင်းစွာမြင့်တက်လာပြီး၊ တာအိုပလ္လင်၏ လက်ရန်းများကြားတွင် နေရာယူလိုက်သည်။

သူ၏လက်ဝါးများကို လက်ရန်းများပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်ထားလိုက်၏။

သူ၏ ဘေးတွင် ကြီးမားသောအရိပ်များ နိုးထလာကြပြီး၊ သူတို့၏ခြေသံများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာမှုနှင့်အတူ၊ ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအသီးသီးရှိကြသည့် တောင်သခင် ၊ ကျောင်းနဂါး၊ နှင့် သမင်ဖြူတို့ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းထင်ရှားလာကြသည်။

ဤနတ်ဆိုးကိုးကောင်ခြံရံလျက်ဖြင့် နက်မှောင်သောဝတ်ရုံသည် ဖြည်းညှင်းစွာလွင့်မျှောနေလေတော့သည်။

နတ်ဆိုးများကြားမှ ဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြူဖျော့ချောမောသောလူငယ်လေးက ပလ္လင်ကိုပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှီနေလေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ကြက်သွေးရောင် နတ်ဆိုး အရှိန်အဝါသည် မိုင်တစ်သောင်းတောင်တန်းနှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာတစ်ခုလုံးကို နေဝင်ချိန်ထက်ပင်ပိုမိုထင်ရှားသော သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့၏။

သူ၏အောက်ဘက်၊ ရှည်လျားသောလှေကားထစ်များကိုကျော်လွန်သောနေရာတွင်၊ အဆင့်နိမ့်သောပိုးကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သေခါနီးဖြစ်နေသော စစ်ထူကျွင်းလွေ့သည် တိုင်ကိုမှီလျက် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရရုန်းကန်နေရပြီး၊သူ၏ လည်ချောင်း ကွဲမတတ်အော်ဟစ်နေသော်လည်း သူ၏ အသံမှာ ခြင်တစ်ကောင်၏အသံနှင့်သာ တူညီနေလေ၏။

"အစ်ကို... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး... သူက နတ်ဆိုးအင်ပါယာပဲ..."

အနန္တနတ်ဆိုးအင်ပါယာနန်းတော်သည် လောကကြီး၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ၎င်း၏စစ်မှန်သော ပုံစံကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် မသေမျိုးကျောက်တိုင်၏ စွမ်းအားမြင့်တင်မှုနှင့်အတူ၊ ဤနတ်ဆိုးအင်ပါယာ နန်းတော်သည် ပို၍ပင်ခမ်းနားလာပြီး၊ ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာရပ်တည်နေကာ သွေးစွန်းနေသော မသေမျိုးမြို့တော်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေပြီး၊ အဆုံးအစမဲ့သော တစ္ဆေငိုကြွေးသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများက အရိုးထိတိုင်အောင် အေးစက်သွားစေလေ၏။

ရှန်းယီသည် သူ၏အကြည့်ကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ပြီး စစ်ထူဖူဟိုင်အပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ညာဘက် လက်ဝါးကို အနည်းငယ် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဤကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်လိုက်သည့်အလား ၎င်းကို ကျက်သရေရှိစွာ အောက်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

"ခေါင်းဖြတ်စမ်း"

စကားလုံးများ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်။

သွေးရောင် မိုင်တစ်သောင်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ထဲတွင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲအရိပ်များသည် ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်အပြည့်သွေးတိမ်တိုက်များအဖြစ်သို့ ပြန်လည် စုစည်းသွားကာ၊အောက်ဘက်ရှိ တာအိုနန်းတော်ကို ဝါးမြိုရန်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဆင်းလာကြ၏။

မြင်ကွင်းမှာတိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ ရှေးဦးသားရဲများ အမဲလိုက်ကာ လောက၏အရည်ရွှမ်းဆုံး အသားတုံးကိုဆွဲဖြဲနေသည်ကို သတိရစေသောနတ်ဆိုးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများသာ ကျန်ရစ်လေသည်။

အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည် အထိပင်။

စူးရှသောငိုကြွေးသံတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ နားစည်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး၊ အလွန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသောအော်ဟစ်သံဖြစ်ကာ၊ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော တောင်းပန်မှုများဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"ဘာကြောင့်လဲ၊ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုတို့... ဘာကြောင့် အချင်းချင်းသတ်ဖြတ်နေကြတာလဲ"

"ဘာကြောင့်လဲ"

ထိုငိုကြွေးသံများက လေထဲတွင်လွင့်မျောသွားပြီး၊ ခမ်းနားသောတာအိုနန်းတော်ကြီးသည် အဆုံးအစမဲ့ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ဖြည်းညှင်းစွာပြိုကျသွားကာ မိုးမြေ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားလေတော့သည်။