မသေမျိုးသတ်ဖြတ်သူ

...

မင်းသားကျစ်ယန်က အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်နဂါးတံဆိပ်တုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးချလိုက်သည်။

"ငါ့အဖေရဲ့အစီအစဉ်ကို ငါ ဘယ်တုန်းကမှ သဘောမတူခဲ့ဘူး။ မသေမျိုးတွေကို ဆန့်ကျင်တာက ကိုယ့်သင်္ချိုင်းကိုယ်တူးနေသလိုပဲ။ ငါတို့လိုချင်တဲ့အရာတွေကို တခြားနည်းလမ်းတွေကနေတစ်ဆင့် အပြည့်အဝရှာဖွေနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့"

"သူက ငါ့အဖေဖြစ်နေတယ်၊ပြီးတော့ ငါ သူ့ကို မနိုင်ဘူး။"

မြင့်မြတ်သောအဆင့်အတန်းရှိသည့် မင်းသားက ခါးသီးသောအပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

"တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် သေဆုံးသွားပြီဆိုတော့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ နဂါးတံဆိပ်တုံးကို ရဖို့ မျှော်လင့်ချက်က ပူဖောင်းတစ်လုံးလို ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ။အခုတော့ သူတို့ပြောတဲ့ စကားတွေကို ငါ နားလည်သွားပြီထင်တယ်။ မင်းက တခြားသူတွေကို ရွေးချယ်ခွင့်တစ်ခါမှမပေးဘူး မဟုတ်လား"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဒီသတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့မင်းကို ငါ ကူညီနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာမင်းကို တက်တက်ကြွကြွ ကူညီပေးဖို့တော့ ငါ တကယ် မရဲဘူး။ မင်းဘာသာမင်းပဲ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရလိမ့်မယ်။"

အခြားသူများရှေ့တွင် ကျစ်ရှန်းသည် သူမ၏အစ်ကို အရှုံးပေးသည်ကို မြင်ရခဲ၏။ တိတိကျကျပြောရလျှင်၊ ဤသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်ဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

အစောပိုင်းက ကျိကျင့်ရှီး သူ၏ဆံပင်ကို စည်းပေးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ကိုပင် မေ့သွားကာ ရှန်းယီကို ငေးမောကြည့်နေမိသည်။

ဒီလူငယ်က အခုလိုအခြေအနေမျိုးအထိ ဘယ်လိုများကြီးပြင်းလာခဲ့တာပါလိမ့်။

"ဒါပေါ့၊ ငါ့မှာလည်း အခြေအနေတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒါက မင်း ငါ့ရဲ့မေးခွန်းအနည်းငယ်ကို ဖြေပေးရမယ်။"

မင်းသား ကျစ်ယန်က သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး ရှန်းယီထံသို့ အကြည့်ကို စူးစိုက်လိုက်သည်။

"မင်း မေးနိုင်ပါတယ်။"

ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ထံမှ ကတိတစ်ခု ရရှိခြင်းသည် လက်ရှိကိစ္စရပ်အတွက် နောက်ထပ်အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးသွားခြင်းပင်။

"ပထမအချက်အနေနဲ့၊ အနောက်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကို ဘယ်လိုသတ်မလဲဆိုတာကို ငါ မမေးဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကျရှုံးသွားရင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ငါ ဟန်ဆောင်နေမှာမို့လို့ပဲ။"

မင်းသား ကျစ်ယန်က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

"ငါ မေးချင်တာက၊ မင်း အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"

ဤမေးခွန်းသည် တောင်ပိုင်းဟုန်မှ ဂိုဏ်းချုပ်အတော်များများ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ကိန်းအောင်းနေခဲ့၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ရှင်းလင်းသောရည်မှန်းချက်တစ်ခုဖြင့် ရှေ့သို့လှမ်းတက်နေပုံရသော်လည်း၊ သူလုပ်ခဲ့သည့်အရာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် နားလည်ရခက်လှပါသည်။ သူ အတိအကျ မည်သည့်အရာကို ရရှိရန်ကြိုးစားနေသနည်း။

ကျိကျင့်ရှီး တစ်ယောက်သာ ရုတ်တရက်သူမ၏ ရင်ခုန်သံများမြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"မသေမျိုးသတ်ဖြတ်သူ "

ကောင်းကင်ယံကိုပြိုကျသွားစေနိုင်မည့်အလား လေးလံလှသောထိုစကားတစ်စုက ရှန်းယီနှုတ်မှ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ငှက်မွေးတစ်မျှင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေသယောင် ခံစားရသည်။

"ဟင်"

ယဲ့ကျိုးက ခေါင်းလှည့်ကာ ချီယန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူ၏ပါးစပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဟသွားခဲ့၏။ ချီယန်ရှန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်၊ သူသည် အမြဲတမ်းမဆင်မခြင်လုပ်တတ်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေမည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ အတွေးများနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက၊ ယဲ့ကျိုးသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်းရှေးရိုးစွဲလွန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျိကျင့်ရှီးမှာမူ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့လိုက်ပြီး၊ တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်ဝါးများချွေးရွှဲကာ ရင်ဘတ်ဆီသို့သာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ယခင်က ခန့်မှန်းချက်များရှိခဲ့သော်လည်း၊ ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကို အမှန်တကယ်ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ အားနည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မင်းသား ကျစ်ယန်က တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မျိုချလိုက်ပြီး၊ အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ရှန်းယီကို ပြန်ကြည့်လိုက်၏။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီလိုကိစ္စတွေအပေါ် ငါ ဘာဝေဖန်မှုမှ မလုပ်ချင်ဘူး။"

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏လည်ချောင်းများ ခြောက်ကပ်စွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမေးခွန်းက၊အဲဒီလို ရူးသွပ်တဲ့အတွေးတွေကိုဖယ်ထားပြီး လက်တွေ့ဘဝကိုပြန်ကြည့်ရရင်၊ အနောက်ပိုင်းဟုန်မှာ ကမောက်ကမဖြစ်အောင် မွှေနှောက်ထားတာရယ်၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမရယ်ကို မင်း ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ။ ဒီလူယုတ်မာအုပ်စုကို အင်အားကြီးလာဖို့ အခွင့်အရေးပေးမှာမဟုတ်ဘူးမလား။"

"နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမကို ငါ ကိုင်တွယ်မယ်။"

ရှန်းယီက အမြဲတမ်း စကားကို တိုတိုတုတ်တုတ်သာပြောတတ်သော်လည်း သူတာဝန်ယူသည့် ကိစ္စတိုင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားခက်ခဲလှ၏။

အဓိကရန်သူများဖြစ်သော အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း နှင့် အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်တို့အပြင်၊ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း၊ ၎င်းက မလုံလောက်သေးဟု သူခံစားရပြီး နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားခဲ့သည်။

အခြားသူများကို မပြောနှင့်ဦး၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တွင်ပင် ဗြောင်ကျကျရှိနေသော ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မှ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ရှိနေ၏။

သို့သော် ရှန်းယီ၏တည်ငြိမ်သော အမူအရာက လူတိုင်းကို သူ ဤဆူးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ပြဿနာကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်၊ ၎င်းကို အလွယ်တကူဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော ထူးဆန်းသည့် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

မင်းသား ကျစ်ယန်က ငြင်းဆိုရန်မစွမ်းသာဘဲ ခါးသီးစွာဆက်၍သာ ပြုံးနေမိသည်။

ထို့နောက် သူက အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

"နောက်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခု၊ ဒီနေ့ ငါ သဘောမတူဘဲအရာအားလုံးကိုဖွင့်ပြောချလိုက်မှာ မင်း မကြောက်ဘူးလား၊ ငါ့ကို အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်နေတာလား။"

၎င်းကို ကြားသောအခါ၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ လူတိုင်း မျက်နှာဖြူရော်သွားကြသည်။

သူတို့သည် မိတ်ဆွေဟောင်းများဖြစ်ကြသော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊မမြင်နိုင်သော မည်သို့သောအဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

မင်းသား ကျစ်ယန်၏ လေးနက်သော အကြည့်အောက်တွင်၊ ရှန်းယီက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့လျှောက်သွားကာ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ရှင်းလင်းသည့် အသံတစ်ခုကိုသာချန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ငါမင်းကို မယုံဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ဓားကိုပဲ ငါ ယုံတယ်။"

"မင်း သဘောမတူရင်တော့ ဒီနေ့ မင်း ဒီတံခါးပေါက်ကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအမူအရာနောက်ကွယ်တွင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော ယုံကြည်မှုနှင့် ရက်စက်မှုတို့ ဖုံးကွယ်နေခဲ့သည်။

နန်ယန်မှ သန်းနှင့်ချီသောအသက်များကို ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းပိုးထားရသဖြင့်၊ ရှန်းယီသည် ရှုံးနိမ့်၍မရသကဲ့သို့ လောင်းကြေးထပ်၍လည်း မရနိုင်ချေ။

စကားသံများ အဆုံးတွင်၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင်၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မြင့်မားသည့် နတ်ဆိုးကျောက်တုံးတစ်ခုသည် အရည်ပျော်နေသောရွှေများကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် ၎င်း၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။

...

ထိုကဲ့သို့သောတုံ့ပြန်မှုကို မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် မင်းသား ကျစ်ယန်၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းတစ်လှည့်ပြာတစ်လှည့်ဖြစ်သွားလေသည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်မှ လူများလည်း အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြ၏။

ကျစ်ရှန်းက ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားပါသည်။

"ရှင့်မှာ အသိတရားမရှိဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ရှင်က ကျွန်မအစ်ကို ရှင့်ကိုမနိုင်ဘူးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။"

ထိုအချိန်တွင် မင်းသား ကျစ်ယန်က သူ၏ညီမဖြစ်သူ၏လက်ကို ဖိချလိုက်ပြီး၊ စိတ်ခံစားမှု အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အခုတော့ သူ ခုနကပြောသွားတဲ့စကားတွေ အမှန်ပဲဆိုတာ ငါ ယုံသွားပြီ။"

မသေမျိုးသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်သည် စိတ်နှလုံး နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေဖို့ဆိုသည်မှာ မည်သည့်နည်းနှင့်မှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒီလူက ဟုန်ကျယ်ရဲ့ မသေမျိုးတွေကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ဖို့ တကယ်ရည်ရွယ်ထားတာပဲ။