ဧကရာဇ်

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူများစွာ ရှိနေပေ၏။

ယဲ့ပိုင်နှင့် ထိုမျက်မမြင်တို့၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုကြောင့် ဗေဒင်ဆရာကြီးများစွာသည် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြသည်။

အနီးအနားတွင် သဘာဝကျကျ ဆွေးနွေးမှုများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးက သူ၏နံဘေးတွင် ရပ်နေသော ဗေဒင်ဆရာတစ်ဦးကို သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ပဲ အစွမ်းအစ နည်းနည်းပါးပါး ရှိတာလား..."

ဗေဒင်ဆရာက လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အဲ့ဒီလူငယ်လေးကို အရင်က ငါ မမြင်ဖူးဘူး... ပြီးတော့ ဒီနေ့ ဗေဒင်လမ်းကြားကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာပဲ... ဒါပေမဲ့ မျက်မမြင်ကတော့ တကယ့်ကို အရည်အချင်း ရှိတယ်... သူက အပြောင်းအလဲကျမ်းစာကို ကျွမ်းကျင်ပြီးတော့ မျက်နှာသွင်ပြင် ကြည့်ရာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်... လက်ရှိအခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ရင် ဒီအချက်ကို လမ်းတလျှောက်လုံး လူသိများတယ်..."

မေးမြန်းသူနှင့် အနီးအနားရှိ လူများ ချက်ချင်းပင် သဘောကျသွားကြကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလောက်တောင် စွမ်းတာလား..."

ဗေဒင်ဆရာ၏လေသံမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေပြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။

"သေချာပေါက်ပေါ့... မင်း စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ... ငါထင်တာ မှန်ရင်... သူက လူငယ်လေးရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်နေတာ ဖြစ်ရမယ်... မကြာခင် လူငယ်လေးရဲ့ ကံကြမ္မာကို သူ သေချာပေါက် သိသွားလိမ့်မယ်..."

တခြားသူများကလည်း ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မျက်မမြင် သေချာပေါက် နိုင်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

"တကယ်လို့ ဒီလူငယ်လေး နိုင်သွားရင် ဗေဒင်လမ်းကြားတစ်ခုလုံး ရှိနေစရာ မလိုတော့ဘူး..."

"ဟား ဟား ဟား... ဒီခေတ်လူငယ်တွေက အရမ်းစိတ်မြန်လွန်းတယ်... ဗေဒင်လုပ်ငန်းက အရည်အချင်းနဲ့ ဗဟုသုတကို အလေးထားတာ... ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သူတို့က ဘယ်လောက်များများ လေ့လာနိုင်မှာလဲ..."

"မျက်မမြင်ကို အရင်စောင့်ကြည့်ရအောင်... ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အဲ့ဒီလူငယ်လေးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ငါ နားထောင်ချင်တယ်..."

အနီးအနားတွင် တခြားဗေဒင်ဆရာကြီးများစွာ ရှိနေကြ၏။

ထိုစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် လမ်းသွားလမ်းလာများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပို၍မျှော်လင့်ချက်ပြင်းပြမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာကြသည်။

တီးတိုးပြောဆိုသံများလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။

သို့ရာတွင် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်၌ မျက်မမြင်သည် ထိုအသံများကို မကြားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

နေကာမျက်မှန်အောက်ရှိ သူ၏မျက်လုံးများကို အံ့အားသင့်မှုများက တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးသွားပေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ဆက်၍ထိန်းမထားနိုင်တော့ချေ။

သူ ပါးစပ်ဟကာ တုန်ရီသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ဟမ်...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗေဒင်ဆရာကြီးများနှင့် လူအုပ်ကြီးသည် သူ၏စကားများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ထိုလူများ သတိမဝင်လာသေးမီမှာပင် မျက်မမြင်၏ အသံများ ပို၍ပြင်းထန်လာကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ လီရွှမ်ကျီးက အသက်ဆယ်နှစ်ကတည်းက ဆရာ့ဆီကနေ ဗေဒင်ပညာကို သင်ယူခဲ့တယ်... ပြီးတော့ အပြောင်းအလဲကျမ်းစာကိုလည်း အများကြီး ဖတ်ခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ..."

ဤအချိန်တွင် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ ပို၍ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြ၏။

ဗေဒင်ဆရာတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ကြိုတင်ခံစားမိသဖြင့် တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး လီရွှမ်ကျီး... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ယဲ့ပိုင်ကို သူကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွက်ချက်ချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ပြီး မျက်မမြင်ထံမှ အဖြေကိုသာ ရယူလိုသော ဆရာကြီးများလည်း ရှိနေကာ မေးမြန်းလိုက်ကြ၏။

"ဘာတွေ အော်နေတာလဲ... မင်းရဲ့ တွက်ချက်မှု ရလဒ်ကို ပြောပြလေ..."

အရာအားလုံးတွင် အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးဆက် ရှိပေသည်။

လုပ်ငန်း၏ တားမြစ်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့သည် အလွယ်တကူ ရောထွေးသွားလိုခြင်း မရှိကြချေ။

မျက်မမြင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသံများကို လုံးဝဂရုမစိုက်သေးချေ။ ယဲ့ပိုင်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ခြေထောက်များ အဆက်မပြတ် တုန်ရီနေပြီး သူ၏မျက်နှာ အလွန်ဖြူရော်နေကာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"နဂါးတစ်ကောင်လို မျက်ခုံးတွေရယ်... ဖီးနစ်ငှက်လို မျက်လုံးတွေရယ်... ပြီးတော့ ဦးခေါင်းထိပ်အထိ ဖောက်ထွက်နေတဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရိုးရယ်..."

"ဘာ..."

"မင်း သေချာလို့လား..."

"ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောလို့မရဘူးနော်... သက်ရောက်မှုကို မင်း သိတယ်မလား..."

"ဒီကောင်ကလား..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗေဒင်ဆရာကြီးတချို့သည် ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် သူတို့၏မျက်လုံးများ စူးရဲသွားပြီး မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

အချို့လူများက ဗေဒင်ဆရာကြီးများ၏ ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒီစကားလုံးတွေက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

တခြားတစ်စုံတစ်ယောက်ကလည်း မချင့်မရဲ ဖြစ်နေကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ဘယ်သူ ရှင်းပြနိုင်လဲ..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗေဒင်ဆရာကြီးများစွာ၏ အမူအရာများ မှန်ကန်မနေကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးမြန်းသည်။

"ဟေ့... ဘာလို့ မင်းတို့ရဲ့အမူအရာတွေက ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ..."

ဗေဒင်ဆရာတစ်ယောက်က ဆက်လက်၍ ထိန်းသိမ်းမထားနိုင်တော့ဘဲ တုန်ရီသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နဂါးမျက်ခုံး..ဖီးနစ်ငှက်မျက်လုံး... ဦးခေါင်းထိပ်အထိ ဖောက်ထွက်နေတဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရိုး... ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရာဇ်ကံကြမ္မာပဲ... ငါတို့ ဒီဗေဒင်လမ်းကြားမှာ ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး နေလာတာ... ဒီလိုလူမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး... အဘိုးကြီး လီရွှမ်ကျီး... မင်း မှားမကြည့်မိတာ သေချာလား..."

တခြားဗေဒင်ဆရာကြီးများကလည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"ဧကရာဇ်ကံကြမ္မာ... ဒီလိုကိစ္စမျိုး... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောလို့မရဘူးနော်..."

ခေတ်အဆက်ဆက်၌ ဧကရာဇ်၏မျက်နှာသွင်ပြင်သည် လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် တည်ရှိခဲ့ဖူးသည်။

ဗေဒင်ဆရာများစွာက ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်သတိထားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်သည် ငြိမ်းချမ်းရေးခေတ်ကာလပင်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်တွင် ဧကရာဇ်သွင်ပြင်ရှိနေပါက ထိုအရာသည် လှိုင်းထန်သွားပေမည်။

သို့ရာတွင် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ လေထုမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေပြီး အစစ်အမှန် အရည်အချင်းရှိသော ဗေဒင်ဆရာကြီးများစွာသည် အမည်ခံတားမြစ်ချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ နံဘေးပတ်လည်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ယဲ့ပိုင်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုဆရာကြီးများ၏မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကာ အံ့ကြိတ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ကြတော့ချေ။

ဤအခြေအနေတွင် ယဲ့ပိုင်သည် ထိုလူများကို အေးအေးလူလူ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လီရွှမ်ကျီး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားကာ တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကြည့်လို့ ပြီးပြီလား... ဒါဆို မင်းကို စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောမယ်... နယ်ပယ်သုံးပါးကနေ ခုန်ထွက်ပြီး... ဒြပ်စင်ငါးပါးထဲမှာ မရှိတော့ဘူး..."

ထိုစကားလုံးများမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ယဲ့ပိုင်သည် ထိုလူများကို တစ်ဖန်လျစ်လျူရှုကာ အေးအေးလူလူ ထွက်ခွာသွားသည်။

ယခုလေးတင် ယဲ့ပိုင်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်နေကြသော ဗေဒင်ဆရာကြီးများ ဖြူရော်သွားကြသည်။ ယဲ့ပိုင် လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူတို့၏ ခြေထောက်များလည်း တုန်ရီနေပြီး မသိစိတ်အလျောက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြ၏။

ယဲ့ပိုင်သည် မှောင်မိုက်နေသော လမ်းပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

ဟူး... ဟူး... ဟူး...

အမျိုးသားတစ်ဦးက အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ခုဏက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ... အဲ့ဒီလူရဲ့ အရှိန်အဝါက တကယ်ကို အားကောင်းတယ်... သူ ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေတုန်းက သိပ်မခံစားရဘူး... သူ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ငါ ဘာမှလုပ်လို့မရဘဲ အေးခဲသွားသလိုမျိုး ခံစားရတယ်..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်ကိုင်ဖုန်းကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ လက်ကိုင်ဖုန်းထဲတွင် ယဲ့ပိုင်၏ ကျောပြင် ဓာတ်ပုံများအားလုံး အလွန်မှုန်ဝါးနေ၏။ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးမှ လူကို သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခုဏက မင်း ဓာတ်ပုံရိုက်လိုက်လား... အဲ့ဒီလူရဲ့ ပုံ ရှိလား..."

"မရှိဘူး..."

"ငါ့ဆီမှာလည်း မရှိဘူး..."

"အလင်းရောင်က အရမ်းမှောင်နေတယ်... ပုံတချို့ ရိုက်လိုက်ပေမဲ့ မရှင်းဘူး..."

"နှမြောစရာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်ဆရာကြီး ရှင်းပြနိုင်လဲ... ငါ ဘာမှ နားမလည်လိုက်ဘူး..."

ဗေဒင်လမ်းကြား အလွန်စည်ကားသွားသည်။

ထိုလူအုပ်ကြီးသည် အနီးအနားရှိ ဗေဒင်ဆရာကြီးများကို ယဲ့ပိုင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်တချို့အား အဆက်မပြတ် မေးမြန်းနေကြသည်။

ဗဟုသုတ အနည်းငယ်ရှိသော ထိုဗေဒင်ဆရာကြီးများသည် ဖြူရော်နေကြပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောလိုကြချေ။ လူအများ၏ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းခြင်းကို ခံရပြီးနောက် သူတို့သည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

"အမည်ခံ ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က လူငယ်လေးရဲ့ အနာဂတ်မှာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ရှိတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတယ်... ချမ်းသာရင် ချမ်းသာ... မချမ်းသာရင် တန်ခိုးကြီးလိမ့်မယ်..."

"တကယ်လို့ ရှေးခေတ်မှာဆိုရင် သူက အနည်းဆုံးတော့ မင်းသားဖြစ်လိမ့်မယ်... ကံကောင်းရင် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ရဲ့ ဧကရာဇ် သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"နှမြောစရာပဲ... နှမြောစရာပဲ... သူရဲ့ ကံကြမ္မာက မကောင်းဘူး... သူ့မှာ ဧကရာဇ်သွင်ပြင် ရှိနေတာ အသိသာကြီးကို... ဒါပေမဲ့ သူက ဒီကို ဗေဒင်ဆရာအဖြစ် ရောက်လာတယ်... သူ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ..."

တချို့သော အတုအယောင် ဗေဒင်ဆရာကြီးများသည် ဆိုင်များဖွင့်ကာ ဟောကိန်းပေးရန် ငွေတောင်းခံပြီးနောက် ကြွားလုံးထုတ်မှုအမျိုးမျိုးနှင့် ခံစားချက်အမျိုးမျိုးကို ရောင်းစားကြ၏။ တချို့လူများသည် နားထောင်ပြီးနောက် အလွန်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရကာ စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

သို့ရာတွင် ညအချိန် ပို၍မှောင်မိုက်လာပြီး အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ လမ်းပေါ်တွင် လူများပို၍နည်းလာသည်။

ငွေရောင်လမင်း မြင့်တက်လာသောအခါ မြို့တစ်မြို့လုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

လမ်းတစ်လမ်းလုံးတွင် လူနှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

လူတစ်ယောက်မှာ လီရွှမ်ကျီးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ မုတ်ဆိတ်တုနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားပင်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ နက်နဲသိမ်မွေ့နေသည်။ ဤလမ်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ ငွေရောင်နှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လမင်းကို ကြည့်ရင်း သူတို့ထံမှ ကင်းကွာသော စိတ်နေစိတ်ထားတစ်မျိုး တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမှန်အားဖြင့်...

ယဲ့ပိုင်၏ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သူတို့သည် သာမန်လူများ သေချာပေါက် ဖြစ်မည်မဟုတ်ချေ။

Thank For Reading.