အခန်း (၂၈၁-၂၈၂)

အခန်း ၂၈၁ - ဤဘဝ၏ အကြီးမားဆုံးသော လိမ်ညာမှုကို ပြောဆိုခြင်း

"ဝေါင်း"

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်း၊ ဝါရွှေရောင် သစ်ရွက်ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ဖြစ်ပေသည်။

ပင်လယ်သားရဲ အကောင်ရေအနည်းငယ်က လေထဲရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေခဲ့ကြလေ၏။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များက သူတို့၏ မှော်ရတနာများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပင်လယ်သားရဲများနှင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။

ပင်လယ်အစွယ် ကျားငါးကြီးက ပင်လယ်ပြင်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ကျန်းအနည်းငယ်ခန့် မြင့်မားသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာပြီး ချွန်ထက်သော ကတော့ပုံစံ လှိုင်းလုံးများအဖြစ် စုစည်းသွားကာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များထံသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်လာခဲ့လေတော့သည်။

"အားလုံးပဲ သတိထားကြ။"

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

သူ ပြောစရာပင် မလိုဘဲ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ကတော့ပုံစံ လှိုင်းလုံးကြီးကို ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ မှော်ရတနာများကို ဖန်တီးကာကွယ်လိုက်ကြပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ပင်လယ်အစွယ် ကျားငါးကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန်အတွက် သူတို့၏ အင်အားအားလုံးကို စူးစိုက်ထားရသဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ခွန်အား မကျန်တော့ချေ။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် ဧရာမ ပင်လယ်မြွေကြီး တစ်ကောင်က ဟာကွက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး တည့်မတ်စွာ ထိုးတက်လာကာ ၎င်း၏ အမြီးရှည်ကြီးကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့ကို ရိုက်မိသွားလေ၏။

သူတို့က အမြောက်ဆံများကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများအလား ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ခုန်ပေါက်ကာ လွင့်စင်သွားကြလေတော့သည်။

"သေစမ်း၊ ဒါက ဘယ်လို တာဝန်မျိုးကြီးလဲ။"

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်လေးဦးက စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေကြချေပြီ။

မူလက မိစ္ဆာသားရဲများကို သုတ်သင်ပြီး သူတို့၏ မိစ္ဆာအမြူတေများကို သိမ်းပိုက်ရမည့် ပုံမှန် တာဝန်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤပင်လယ်သားရဲ သုံးကောင်၏ စွမ်းအားက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက သိထားခဲ့မည်နည်း။

ထို့အပြင် ဤပင်လယ်သားရဲ သုံးကောင်က အချင်းချင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြသဖြင့် သူတို့၏ အခြေအနေကို ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားစေခဲ့ပေသည်။

သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး တာဝန်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ထွက်ပြေးတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင်။

ကောင်းကင်ယံမှ ဓားရှည်တစ်လက် ကျဆင်းလာပြီး ပင်လယ်အစွယ် ကျားငါးကြီး၏ ကျောပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေ၏။

"ဝေါင်း"

ပင်လယ်အစွယ် ကျားငါးကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ တောက်ပသော သွေးနီများ ပန်းထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ သွေးမိုးများ ရွာသွန်းကျလာသည့်အလားပင်။

၎င်းက အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေပြီး ကျောပြင်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ခါထုတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးက ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ပင်လယ်အစွယ် ကျားငါးကြီး၏ အပေါ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပေသည်။

မိန်းကလေးငယ်က ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အသားကို လှီးဖြတ်သည့်အလား ဘေးတိုက် အားကုန် လွှဲခုတ်လိုက်လေ၏။

သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ပင်လယ်အစွယ် ကျားငါးကြီးမှာ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားကာ ၎င်း၏သွေးများက ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးကို သွေးရောင်လွှမ်းသွားစေခဲ့လေတော့သည်။

"ရွှီ"

ဧရာမ ပင်လယ်မြွေကြီးက မိန်းကလေးငယ်ထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

သူမက ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တာအိုစည်းမျဉ်းကွင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ဧရာမ ပင်လယ်မြွေကြီးက သူမ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း အရောင်အသွေး ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပေသည်။

ရုတ်တရက် ဧရာမ ပင်လယ်မြွေကြီးက ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဘေးရှိ ပင်လယ်ဓားလိပ်ကြီးထံသို့ ခုန်အုပ်သွားလေတော့သည်။

ပင်လယ်ဓားလိပ်ကြီးက ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသလဲ ဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ ၎င်း၏ မဟာမိတ်က ဘာကြောင့် ၎င်းကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာရသနည်း။

အသက် ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ် တစ်ဦး၏ ဉာဏ်ရည်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်သော ပင်လယ်ဓားလိပ်ကြီးက လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားပြီး သားရဲဆိုးကြီး နှစ်ကောင်က အချင်းချင်း စတင် တိုက်ခိုက်ကြလေတော့သည်။

နံ့သာတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ပင် မပြည့်မီမှာပင် သားရဲဆိုးကြီး နှစ်ကောင်က အပြန်အလှန် ဒဏ်ရာရသွားကြပြီး အသက်ငင်လုဆဲဆဲ အခြေအနေဖြင့် ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ပေါလောပေါ်နေခဲ့ကြလေ၏။

မိန်းကလေးငယ်က ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပေသည်။

မိန်းကလေးငယ်က အဓိကအားဖြင့် စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းကင်ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်လင့်ကစား။

ဤနှစ်များတစ်လျှောက်တွင် သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဖြစ်သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်း အချို့ကိုလည်း သင်ယူတတ်မြောက်ထားခဲ့လေ၏။

သူမက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့် မယှဉ်နိုင်လျှင်တောင်မှ ဤဆိုးယုတ်သော သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ရန်ကတော့ အေးဆေးသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဓားအလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် မိန်းကလေးငယ်က သူတို့၏ ခေါင်းများကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်ကာ နှလုံးသားထဲတွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာအမြူတေများကို ထုတ်ယူလိုက်လေတော့သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များ အားလုံးက တံတွေးများကို ခက်ခဲစွာ မြိုချလိုက်ကြလေ၏။

သူမက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ရသည်နှင့် တကယ်ကို ထိုက်တန်ပြီး ထိုအမျိုးသား၏ ဂိုဏ်းတူညီမ ဖြစ်ရသည်နှင့်လည်း တကယ်ကို ထိုက်တန်လှပေသည်ဟုသာ သူတို့ ပြောနိုင်တော့သည်။

သူတို့ လေးဦးပေါင်းကာ ဤပင်လယ်သားရဲ သုံးကောင်ကို ဝန်းရံချေမှုန်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူမက ပင်လယ်သားရဲ သုံးကောင်စလုံးကို တစ်ယောက်တည်း အားစိုက်စရာပင် မလိုဘဲ သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့လေ၏။

"ဂိုဏ်းတူညီမယွီ၊ ညီမလေးက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တော်တာပဲ။"

ချင်းယွဲ့တောင်ထွတ်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်လိုသဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့ပေသည်။

"ဂိုဏ်းတူညီမယွီသာ မရှိရင် ငါတို့က ဒီဂိုဏ်းတာဝန်ကို မအောင်မြင်ရုံတင် မကဘူး၊ သူတို့ရဲ့ ပါးစပ်ထဲတောင် ရောက်သွားနိုင်တယ်။"

"ဒီတစ်ခေါက် ပြန်ရောက်ရင် ဂိုဏ်းတူညီမယွီကို ငါတို့ ထမင်းကျွေးပါရစေ။ ဂိုဏ်းတူညီမယွီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မငြင်းပါနဲ့နော်။"

အခြား ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကလည်း သူမနှင့် ရင်းနှီးအောင် ရှေ့သို့ ထွက်လာကြပြီး သူတို့ထဲမှ အမျိုးသားနှစ်ဦးက ယွီယွင်ဝေ့ကို ထင်ရှားသော နှစ်သက်သဘောကျမှုများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယွီယွင်ဝေ့၏ အလှအပက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလှပေသည်။ သူမကို အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ် အလှပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းက လောကတစ်ခွင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့နေကာ မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်သက်သဘောကျသူများကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ခဲ့လေ၏။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူမနှင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းဖြစ်သော သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က ထိုလူလေးဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သာမန် ပင်လယ်သားရဲ သုံးကောင်ကိုတောင် မသတ်နိုင်လောက်အောင် တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့သူတွေပဲ ဟု တွေးလိုက်မိလေ၏။

အထူးသဖြင့် ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးက ရွံစရာကောင်းလှသည်။ သူတို့က ငါ့ကို စားပွဲသောက်ပွဲ ဖိတ်ချင်နေတယ်ပေါ့လေ။

သူတို့မှာ အဲဒီ အရည်အချင်းရော ရှိလို့လား။

ဤအမှိုက်ကောင်များက သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ ဆံပင်တစ်မျှင်လောက်ပင် တန်ဖိုးမရှိချေ။

မဟုတ်သေးဘူး။

လောကကြီးထဲက ယောက်ျားတွေ အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် သူမရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်လောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ပြောရမှာပဲ။

"မဟုတ်တာပဲ။ ဒီမိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်ကို အားအင်ကုန်ခမ်းသွားအောင် လုပ်ပေးခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မတွေရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကြောင့်သာ ကျွန်မက ကံကောင်းထောက်မပြီး အောင်မြင်သွားခဲ့တာပါ။ ဂုဏ်ပြုခံရမယ့်သူတွေက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မတို့ပါပဲ။"

ယွီယွင်ဝေ့က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေ၏။ သူမ၏ အပြုံးက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မပါဝင်ဘဲ အလွန်တရာ ရိုးသားဟန်ပေါ်နေကာ လူများကို နွေဦးလေညင်းထဲတွင် ရေချိုးနေရသည့်အလား လန်းဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လူအုပ်စုက အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားကြပြီး သူတို့ တကယ်ပင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်ဟု ချက်ချင်း ယုံကြည်သွားကြလေတော့သည်။

သူတို့က ယွီယွင်ဝေ့အပေါ် ပို၍ပင် အထင်ကြီး လေးစားသွားခဲ့ကြလေ၏။

လူအုပ်စုက နောက်ထပ် တစ်ခုခု ပြောချင်နေချိန်မှာပင် သတင်းစကားပါသော ဓားပျံတစ်လက်က လေဟာနယ်ကို ခွဲထွက်လာပြီး ယွီယွင်ဝေ့၏ ဘေးတွင် လွင့်မျောနေခဲ့ပေသည်။

သတင်းစကားပါသော ဓားပျံပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသည့် ရဲ့ရွှယ် ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို မြင်သောအခါ ယွီယွင်ဝေ့က အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့လေ၏။

သူမက ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်မှ စာလွှာကို အလျင်အမြန် ယူကာ ဖွင့်ဖတ်လိုက်ပေသည်။

မူလက ပြုံးရွှင်နေသော ယွီယွင်ဝေ့၏ မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်မှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာခဲ့လေတော့သည်။

သူမ အဖတ်မှားသွားသလားဟု သံသယဝင်ကာ အထပ်ထပ် အခါခါ ဖတ်နေမိလေ၏။

သို့သော် ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ လက်ရေးက စက္ကူဖြူလေးပေါ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် လှည့်စား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဆရာ"

ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ယခင် တည်ငြိမ်မှုများ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်းဆီသို့ အစွမ်းကုန် ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဆရာက ဒဏ်ရာရစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

မိန်းကလေးငယ်က အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်သွားချင်နေခဲ့ပေသည်။

နှစ်ရက်နှင့်နှစ်ည ကြာပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေ၏။ သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်များမှာ ပြိုကျနေသော တောင်ထွတ်များနှင့် အက်ကွဲနေသော မြေပြင်များပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက ပြုပြင်ရေး လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြလေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က ဤအရာများ အားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားခဲ့ပေသည်။

ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်သို့ သူမ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်များမှာ ခြံဝင်းအတွင်းနှင့် သစ်ပင်ထိပ်များတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပိုးသားဖြူစများပင် ဖြစ်လေ၏။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ခန်းမသခင်များ၊ တောင်ထွတ်သခင်များနှင့် အကြီးအကဲ အချို့က စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်နေခဲ့ကြပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က မှင်တက်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်လေ၏။ သူတို့က ယွီယွင်ဝေ့ကို သတိထားမိသွားသောအခါ အစပိုင်းတွင် အံ့သြသွားကြပြီးနောက် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းကာ ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး သူမအတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပေသည်။

သူမက လူအုပ်၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နဖူးတွင် အဝတ်ဖြူ ပတ်စည်းထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ခေါင်းတလား တစ်ခု၏ အရှေ့တွင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ထိုအမျိုးသားက ခေါင်းငုံ့ကာ နန်းမုသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခေါင်းတလားကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှု တစ်ခု ရှိနေခဲ့လေ၏။

၎င်းက နက်ရှိုင်းသော ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းတွင်း တစ်တွင်းထဲရှိ ရေကဲ့သို့ပင် အပြင်ဘက်တွင် လေမည်မျှတိုက်ခတ်ပြီး မိုးမည်မျှရွာသွန်းပါစေ မည်သည့် လှိုင်းဂယက်ကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တော့သည့်အလားပင်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို"

ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မို၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ တိုးညင်းစွာ ခေါ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့ပေသည်။

"ညီမလေး ပြန်ရောက်လာပြီပဲ။" ရှောင်မိုက ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။ "ညီမလေး အချိန်မီ ပြန်ရောက်လာတာပါပဲ။ သွေးမိစ္ဆာရဲ့ မွေးရပ်မြေ ဓလေ့ထုံးစံတွေအရ သင်္ဂြိုဟ်မယ့် အချိန်ရောက်တော့မယ်။ သွားပြီး သူမကို နောက်ဆုံးအကြိမ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပါ။"

ယွီယွင်ဝေ့က တံတွေးမြိုချလိုက်လေ၏။ သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝ အစစ်အမှန် မဟုတ်ဟု ခံစားနေရပေသည်။

သူမက ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်လေ၏။

သူမ ခေါင်းတလားနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အထဲတွင် လှဲလျောင်းနေသော ဆရာဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ဆရာဖြစ်သူက နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အပြုံးလေးတစ်ခုဖြင့် အိပ်ပျော်နေသည့်အလား ပေါ်လွင်နေခဲ့ပေသည်။

ထုံကျင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု ခံစားချက်များက ယွီယွင်ဝေ့၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်လာခဲ့လေ၏။

ဆရာက သူမ၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် အလွန် နီးကပ်စွာ ရှိနေသော်လည်း အလွန် ဝေးကွာလွန်းလှပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဂိုဏ်းတူအစ်မ ချင်ယွမ်က ခေါင်းကို လှည့်ထားပြီး သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် ဝဲနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

"အချိန်တန်ပြီ။" ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။ "ငါတို့ နှစ်ယောက်ပဲ ခေါင်းတလားကို ပိတ်လိုက်ကြရအောင်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို။"

ယွီယွင်ဝေ့က မသိစိတ်အလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။

အသံက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် လည်ချောင်းထဲမှ ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် စကားပြောနေသည်ဟု မခံစားရချေ။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့် ညီမတို့က ရှေ့တစ်ယောက် နောက်တစ်ယောက် နေရာယူကာ ခေါင်းတလားအဖုံးကို မတင်လိုက်ကြပြီး ဘယ်ဘက်မှ ညာဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်ချလိုက်ကြလေ၏။

ခေါင်းတလားအဖုံး၏ အရိပ်က သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်နှာကို တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းတလား လုံးဝ ပိတ်မသွားခင်အထိ ဆရာဖြစ်သူကို နှမြောတသစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

ဆွာနာ နှဲသံများနှင့် လင်းကွင်း၊ ဗုံသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

လင်ဖာခန်းမဆောင်မှ တပည့်လေးဦးက ခေါင်းတလားကို မတင်လိုက်ကြလေ၏။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းများအရ တောင်ထွတ်သခင်၊ အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် ခန်းမသခင်ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးဦး သေဆုံးသွားပါက နာရေးလမ်းကြောင်းက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ပတ် ပတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

နားကွဲလုမတတ် ဆူညံနေသော နာရေးတေးဂီတသံများ ကြားတွင် စက္ကူဖြူပန်းများက လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး အဝေးသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့ကြလေ၏။

ယွီယွင်ဝေ့က ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ ဘေးမှ လိုက်ပါကာ ရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် လျှောက်သွားနေခဲ့ပေသည်။

မိန်းကလေးငယ်က အချိန်မည်မျှ ကြာအောင် လမ်းလျှောက်နေခဲ့မိသလဲ ဆိုတာကို မသိခဲ့ချေ။

ခေါင်းတလားထဲတွင် လှဲလျောင်းနေသော ဆရာဖြစ်သူ၏ ပုံရိပ်ကသာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပေါ်လွင်နေခဲ့လေ၏။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် မိန်းကလေးငယ်၏ ပုံရိပ်က အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့လာခဲ့ပေသည်။ အချိန်တိုအတွင်း သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကြီးမားလှသည့် တုန်လှုပ်မှုကြီးက သူမကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲစေခဲ့လေ၏။

မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည့်အလားပင်။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် ယွီယွင်ဝေ့က ကြီးမားသော လက်တစ်စုံက သူမ၏ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ ပြတ်သားသော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့ပေသည်။

သူက အရှေ့တည့်တည့်ကိုသာ ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေပြီး သူ၏ အကြည့်များက အနည်းငယ်မျှပင် ယိမ်းယိုင်မသွားခဲ့ချေ။

ဤအရာကသာ သူမကို ဆက်လက် လမ်းလျှောက်ရန် ခွန်အား ပေးစွမ်းနိုင်မည့်အလား ယွီယွင်ဝေ့က ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေတော့သည်။

ရှောင်မိုနှင့် ယွီယွင်ဝေ့တို့က ဆရာဖြစ်သူ၏ ခေါင်းတလားနှင့်အတူ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို တစ်ပတ်လှည့်လည်ပြီးနောက် ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြလေ၏။

သွေးမိစ္ဆာ မသေဆုံးမီက ဆန္ဒအရ သူမက သူမ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရာ နေရာဖြစ်သော ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်တွင်သာ မြှုပ်နှံခံလိုခဲ့ပေသည်။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့် ညီမတို့က ဂေါ်ပြားများကို ယူကာ ဆရာဖြစ်သူ၏ ခေါင်းတလားပေါ်သို့ မြေဝါတစ်ဆုပ်ပြီး တစ်ဆုပ် ဖုံးအုပ်မြှုပ်နှံလိုက်ကြလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်မိုက အုတ်ဂူမှတ်တိုင်ကို စိုက်ထူလိုက်ပေသည်။

ရှောင်မိုက လက်ထဲရှိ မင်စွန်းဓားကို ယူကာ လေးစားရပါသော ဆရာ သွေးမိစ္ဆာ၏ အုတ်ဂူ ဟူသော ရိုးရှင်းသည့် စာလုံးများကို အုတ်ဂူမှတ်တိုင်ပေါ်တွင် တစ်ချက်ချင်း၊ တစ်ကြောင်းချင်းစီ ရေးထွင်းလိုက်လေ၏။

ရှောင်မို နောက်ဆုံး စာကြောင်းကို ရေးထွင်းပြီးသွားချိန်တွင် ယွီယွင်ဝေ့က ဆက်လက် ထိန်းမထားနိုင်တော့ချေ။ သူမက ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ အင်္ကျီစကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များက မျက်လုံးများထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ထိန်းမရသိမ်းမရ စီးကျလာခဲ့လေတော့သည်။

ဆရာ၏ အုတ်ဂူမှတ်တိုင်ကို ကြည့်ရင်းနှင့် ဂိုဏ်းတူညီမ၏ ငိုကြွေးသံများကို နားထောင်ရင်း ရှောင်မိုက ခြံဝင်းထဲရှိ ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာသာ ရပ်နေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ၎င်း၏ အလေးချိန်ကို သူက ထမ်းပိုးပေးထားမည့်အလားပင်။

ယွီယွင်ဝေ့က အချိန်မည်မျှ ကြာအောင် ငိုကြွေးနေမိသလဲ ဆိုတာကို မသိခဲ့ပေ။

မိန်းကလေးငယ်၏ ငိုကြွေးသံများ ကြားတွင် ချင်ယွမ်က ဝမ်းနည်းကြောင်း လာရောက် ပြသကြသော ဧည့်သည်များ အားလုံးကို လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်က အုတ်ဂူမှတ်တိုင် အရှေ့ရှိ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့် ညီမကို ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်မိပေသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် မည်မျှပင် နှစ်သိမ့်ပေးပါစေ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ သိထားသဖြင့် သူတို့ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ငြိမ်သက်စွာ နေခွင့်ပေးရန် လှည့်ထွက်သွားရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ရှောင်မိုနှင့် ယွီယွင်ဝေ့တို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်နေခဲ့လေတော့သည်။

မသိမသာဖြင့် ကောင်းကင်ယံက တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာခဲ့ပေသည်။

မိန်းကလေးငယ်က မွန်းလွဲပိုင်းမှစ၍ ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးရောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသော နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်အထိ ငိုကြွေးနေခဲ့လေ၏။

သူမက မှေးမှိန်သွားသော နေဝင်ချိန်မှစ၍ ညအမှောင် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာ မြစ်ကြီးက ကောင်းကင်ယံကို ပြည့်နှက်သွားသည့် အချိန်အထိ ငိုကြွေးနေခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ယွင်ဝေ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် တစ်ခါမှ မကြိုးစားခဲ့ချေ။

ဤအချိန်မျိုးတွင် အားလုံးကို ဖွင့်ထုတ် ငိုကြွေးလိုက်မှသာ သူမ အများကြီး ပိုမို သက်သာရာ ရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

အချိန်အကြာကြီး ကြာပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့၏ အသံက မှတ်မိနိုင်စွမ်း မရှိတော့လောက်အောင် အက်ရှသွားခဲ့ပေသည်။ သူမ၏ အသံက ပို၍ပို၍ တိုးဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှိုက်သံနှင့် နှာရည်စုပ်သံများသာ ကျန်ရစ်နေခဲ့လေတော့သည်။

ညဉ့်နက်ချိန်တွင် ရှောင်မိုက ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ယွင်ဝေ့က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် သူ၏ ခြေထောက်ကို မှီကာ အိပ်ပျော်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ယွင်ဝေ့က ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား အသက်အရွယ်အရ ပြောရလျှင် သူမက အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးပေသည်။

သွေးမိစ္ဆာအပေါ် ထားရှိသော ယွင်ဝေ့၏ ခံစားချက်များက ရှင်းလင်း ထင်ရှားလှလေ၏။

ထို့ကြောင့် သွေးမိစ္ဆာ သေဆုံးသွားခြင်းက မိန်းကလေးငယ်အတွက် ကြီးမားလှသော ထိုးနှက်ချက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

ရှောင်မိုက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ယွီယွင်ဝေ့ကို ညင်သာစွာ ပွေ့ချီကာ အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

ယွင်ဝေ့ကို ကုတင်ပေါ်တွင် သိပ်ပေးပြီးနောက် ရှောင်မိုက တံခါးဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားလိုက်ပေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ခြေနှစ်လှမ်းပင် မလှမ်းရသေးခင်မှာပင် သူ၏ အင်္ကျီစကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်အောက်တွင် မျက်ရည်များကြောင့် ဖောင်းအစ်နေသော ယွင်ဝေ့၏ မျက်လုံးများနှင့် ပိန်ချုံးနေသော မျက်နှာလေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို"

မိန်းကလေးငယ်က တိုးညင်းစွာ ခေါ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံက တုန်ယင်နေခဲ့လေ၏။ သူမက ထပ်ငိုချင်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်ရည်များက ခန်းခြောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ရှောင်မိုက ညင်သာစွာ မေးလိုက်ပေသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို... ဘာလို့လဲဟင်။"

ယွီယွင်ဝေ့၏ နှုတ်ခမ်းများက တုန်ယင်နေခဲ့လေ၏။

"ဘာလို့ ကျွန်မ ဘေးနားက လူတွေ အားလုံးက ကျွန်မကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထားသွားရတာလဲ။

ကျွန်မရဲ့ မိဘတွေကလည်း ကျွန်မကို ထားသွားခဲ့တယ်။

ကျွန်မကို တောင်ပေါ်ကို ခေါ်လာပေးခဲ့တဲ့ ဆရာချိုက်ယွဲ့ကလည်း ကျွန်မကို ထားသွားခဲ့ပြန်တယ်။

အခုတော့ ဆရာ သွေးမိစ္ဆာကပါ ကျွန်မကို ထားသွားခဲ့ပြီ။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ အမှားလား။

ကျွန်မကပဲ သူတို့ကို သေစေခဲ့တာလား။

အကယ်၍ ကျွန်မသာ သူတို့ဘေးမှာ မရှိခဲ့ရင်... အကယ်၍ ကျွန်မသာ သေသွားခဲ့ရင်..."

"အဲဒီလို အရူးစကားတွေ မပြောပါနဲ့။"

ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ရန် ကြိုးစားနေသော မိန်းကလေးငယ်ကို ဖြတ်ပြောလိုက်လေ၏။

"ညီမလေး ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး၊ ပြီးတော့ ညီမလေးက ဘေးနားက ဘယ်သူ့ကိုမှ မသေစေခဲ့ပါဘူး။ ဒီအရာတွေက ညီမလေးရဲ့ အမှား မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါက အရင်တုန်းကလည်း မှန်ခဲ့တယ်၊ အခုလည်း မှန်တယ်၊ နောက်လည်း မှန်နေဦးမှာပဲ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ဆိုရရင်။

ညီမလေး ရှိနေလို့သာ သွေးမိစ္ဆာက အရမ်းကြီး အထီးမကျန်ခဲ့ရတာပဲ။

ယွင်ဝေ့ ရှိနေလို့သာ သွေးမိစ္ဆာမှာ ဂရုစိုက်စရာ လူတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တာပါ။

ဒီလောကကြီးထဲက လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ အမြတ်နိုးရဆုံးနဲ့ ရှားပါးဆုံးအရာက ဂရုစိုက်စရာ လူတစ်ယောက် ရှိနေခြင်းပါပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ဆရာက..." မိန်းကလေးငယ်က မျက်ရည်များဖြင့် ရှိုက်ငင်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။ "ဆရာက ဘယ်တော့မှ ပြန်နိုးလာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ယွင်ဝေ့" ရှောင်မိုက ကုတင်စွန်းတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေ၏။ "သွေးမိစ္ဆာက သူမ သေရတာကို ဘာနောင်တမှ မရခဲ့ပါဘူး။ အကယ်၍ သူမမှာ နောင်တတစ်ခု ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒါက ညီမလေးအတွက် စိုးရိမ်နေတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူမ အများဆုံး မျှော်လင့်ခဲ့တာက ညီမလေး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသက်ရှင်နေဖို့ပါပဲ။"

ယွီယွင်ဝေ့က မျက်လွှာချလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ထားကာ သူမ၏ နှာခေါင်းလေးက ညင်သာစွာ ရှုံ့ပွနေဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါ။ အပြေးအလွှား ပြန်လာရလို့ ညီမလေး အရမ်း ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ။"

ရှောင်မိုက သူမ၏ ပခုံးများပေါ်သို့ စောင်ကို ဆွဲခြုံပေးလိုက်လေ၏။

သူ ဘာပဲပြောပြော အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သိထားပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို တဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လက်ခံနိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ရှောင်မို ပြန်လည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချိန်တွင် ယွီယွင်ဝေ့က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေ၏။ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ကျွန်မကို ကတိတစ်ခု ပေးနိုင်မလားဟင်။"

"ပြောလေ" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကို လုပ်ပေးနိုင်သရွေ့ပေါ့။"

"ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ထပ်မထားခဲ့ပါနဲ့နော်။ ရမလား။" ယွီယွင်ဝေ့၏ မျက်လုံးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး ရှောင်မိုကို တောင်းပန်လုမတတ် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဂိုဏ်းတူညီမ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ရှောင်မိုက ခဏတာ အံ့သြသွားခဲ့ပေသည်။ နောက်ဆက်လုပ်ရမည့် အရာများကို တွေးတောမိသွားပြီး သူက မသိစိတ်အလျောက် မျက်လွှာချလိုက်ကာ ချက်ချင်း အဖြေမပေးခဲ့ချေ။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ကျွန်မကို ကတိပေးနိုင်လားဟင်။" ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက အဖြေမပေးသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်မို၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ယွီယွင်ဝေ့၏ လက်များက တုန်ယင်လာပြီး အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ "ကျွန်မကို ဘယ်တော့မှ မထားခဲ့ပါနဲ့။ ကျွန်မကို တစ်ယောက်တည်း စွန့်ပစ်မထားပါနဲ့နော်၊ ရမလားဟင်။"

ရှောင်မိုက ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နူးညံ့သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပနေခဲ့ပေသည်။ သူက လက်လှမ်းကာ ယွင်ဝေ့၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်လေ၏။

"ကောင်းပါပြီ"

"ထာဝရပါပဲ"

"အင်း"

ရှောင်မိုက သူ၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံးသော လိမ်ညာမှုကို ပြောဆိုကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေတော့သည်။

"ထာဝရပါပဲ"

အခန်း ၂၈၂ - သွေးမိစ္ဆာပန်းတစ်ပွင့်ကို ရေးထွင်းထားသည်

ထိုတိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရက်ပေါင်း ခုနစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤခုနစ်ရက်တာ ကာလအတွင်း အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဆက်လက် လည်ပတ်နေခဲ့ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက်မူ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု သိပ်မရှိလှချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဂိုဏ်းတစ်ခုက ကြီးမားလေလေ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် အန္တရာယ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုက ပိုမို ကြီးမားလေလေပင် ဖြစ်၏။

ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း ခန်းမသခင်များ၊ တောင်ထွတ်သခင်များနှင့် အကြီးအကဲများစွာ သေဆုံးသွားခဲ့သော်ငြားလည်း၊ ၎င်းက ခန်းမ သို့မဟုတ် တောင်ထွတ်တစ်ခုစီ၏ ဒုတိယအကြီးအကဲများက တောင်ထွတ်သခင် သို့မဟုတ် ခန်းမသခင် နေရာကို ယာယီ တာဝန်ယူလိုက်ရုံ သက်သက်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် လုံးဝကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အချက်တစ်ချက် ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် ဂိုဏ်းချုပ်ကင်းမဲ့နေ၍ မရနိုင်ပေ။

တိုင်းပြည်တစ်ပြည်တွင် ဘုရင်မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

ရက်အနည်းငယ်လောက်ဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူအချို့က စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို စတင် ခံစားလာရလေ၏။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်က မည်သူဖြစ်လာမည်နည်းဟု စတင် ခန့်မှန်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်အများစုက နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်က ပြစ်ဒဏ်ပေးခန်းမဆောင်မှ အကြီးအကဲရှီ ဖြစ်လာနိုင်ခြေအများဆုံးဟု ယုံကြည်ထားကြလေ၏။

ပြစ်ဒဏ်ပေးခန်းမဆောင်မှ အကြီးအကဲရှီသည် မသေမျိုးအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီး အသက် ခုနစ်ထောင်ကျော်နေပြီဖြစ်ကာ အလွန်အမင်း အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် အကြီးအကဲရှီက ပြစ်ဒဏ်ပေးခန်းမဆောင်ကို ဦးစီးလာခဲ့သော နှစ်များတစ်လျှောက် ဆုပေးဒဏ်ပေးရာတွင် မျှတမှုရှိခဲ့သဖြင့် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းအတွင်းတွင် နာမည်ကောင်းများစွာကို ရရှိထားခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤတပည့်များ၏ ရင်ထဲတွင် အကြီးအကဲရှီက ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို တာဝန်ယူမည်ဆိုပါက ယုံကြည်လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိပေသည်။

သို့သော် အကြီးအကဲရှီက ဤရက်ပိုင်းအတွင်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ချေ။

အကြီးအကဲရှီသာမက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများ အားလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့ကြလေ၏။

မည်သူကမျှ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးအတွက် အပြိုင်အဆိုင် မကြိုးစားခဲ့ကြဘဲ သူတို့အားလုံးက တစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့်အလားပင် ဖြစ်ချေသည်။

တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးပြီးနောက် လဝက်ခန့် အကြာတွင်။

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ပင်မတောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ အနန္တတာအို ခန်းမဆောင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့လေ၏။

ထိုအမျိုးသား လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

အမျိုးသားက ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေပြီး သူ ဘယ်ကိုသွားနေသည်၊ ဘာလုပ်နေသည်ကို ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့စေချင်သည့်အလားပင်။

ထိုအမျိုးသား၏ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ထွက်လာမှုက သဘာဝကျစွာပင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများ အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့လေ၏။

သူတို့အားလုံးက အမျိုးသားရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများက ပင်မတောင်ထွတ်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံသန်းသွားကြပြီး ပင်မတောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ အနန္တတာအို ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေတော့သည်။

ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ခန်းမသခင်များ၊ တောင်ထွတ်သခင်များနှင့် အကြီးအကဲများ အားလုံးက တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်နေခဲ့ကြ၏။

သူတို့က စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောကြဘဲ အနန္တတာအို ခန်းမဆောင်၏ အပြင်ဘက်သို့သာ လှမ်းကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာ လောင်ကျွမ်းချိန် ကြာပြီးနောက် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက အနန္တတာအို ခန်းမဆောင်၏ ပင်မဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် လျှောက်ဝင်လာခဲ့လေ၏။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများ အားလုံးက ခေါင်းငုံ့ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြပေသည်။

ရှောင်မိုက ဘေးဘယ်ညာသို့ တစ်ချက်မျှ မကြည့်ခဲ့ချေ။

သူက ရှေ့သို့သာ ဆက်လက် လျှောက်သွားခဲ့လေ၏။

ခန်းမဆောင်ကြီး၏ အရှေ့ဆုံးတွင် လှေကားထစ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

လှေကားထစ်များ၏ အပေါ်ဆုံးတွင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း စတင်တည်ထောင်ကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့သော ဂိုဏ်းချုပ်၏ ထိုင်ခုံနေရာ ရှိနေလေ၏။

ရှောင်မိုက လှေကားထစ်များကို တစ်ထစ်ချင်းစီ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်က မြင့်မားကာ တည်ငြိမ်နေခဲ့လေ၏။

လှေကားထစ်များ၏ အပေါ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရှောင်မိုက သူ၏အရှေ့ရှိ နက်နဲသော သံမဏိထိုင်ခုံကြီးကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ။" ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် လူတိုင်းကို ပြောလိုက်လေ၏။ "တစ်ယောက်ယောက် သဘောမတူတာ ရှိတယ်ဆိုရင် ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့ပါ။"

ရှောင်မို၏ အသံက ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပေသည်။

သူက ဤအနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများကိုသာ ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကိုပါ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ခန်းမဆောင်ကြီးထဲရှိ အကြီးအကဲများ၊ တောင်ထွတ်သခင်များနှင့် ခန်းမသခင်များက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေတော့သည်။

သူတို့၏ အသံများကလည်း အနန္တတာအို ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို ရိုသေလေးစားစွာ နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်။"

အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ရှောင်မို အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာသည့် သတင်းက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းထံသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

ရှောင်မို၏ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကြောင့် ဤသည်မှာ သဘာဝကျသည်ဟု အချို့က တွေးတောခဲ့ကြပေသည်။

အချို့ကမူ ရှောင်မိုသည် ငယ်ရွယ်လွန်းသဖြင့် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်မှု နည်းပါးသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြလေ၏။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ။

လူတိုင်းက ဝန်ခံခဲ့ရပေသည်။

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ သောင်းနှင့်ချီသော နှစ်များအတွင်း။

အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသော အမျိုးသားတစ်ဦးက အနောက်ဘက်ဒေသရှိ ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုအနက်မှ တစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

ဒါက ယခင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပင်။

ရှောင်မိုက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာပြီးနောက် နှစ်ရက်အတွင်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်ပြန်တမ်း အများအပြားကို ထုတ်ပြန်ခဲ့လေ၏။

သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီမ ယွီယွင်ဝေ့က ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်မှ စစ်လီကို ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီး အတိုင်ပင်ခံ အကြီးအကဲ ရာထူးကိုပါ တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့လေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးက ရှောင်မိုကို ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ကြီးငယ်မဟူ ကိစ္စအဝဝကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ကူညီပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ အမိန့်များက ရှောင်မို၏ အမိန့်များပင် ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ မဖီဆန်ရချေ။

ထိုအချိန်က ရှောင်မို၏ ဘက်တွင် ရပ်တည်ခဲ့ကြသော အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများ။

ခန်းမသခင်များ၊ တောင်ထွတ်သခင်များ သို့မဟုတ် အကြီးအကဲများ ဖြစ်နေပြီးသားဖြစ်ကာ ရာထူးတိုး၍ မရနိုင်တော့သူများကို အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တစ်ပိုင်းမသေမျိုးလက်နက် သုံးလက်စီ ဆုချီးမြှင့်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ တောင်ထွတ်များ သို့မဟုတ် ခန်းမများအတွက် နှစ်စဉ်ထောက်ပံ့ကြေးကို သုံးဆ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့လေ၏။

မူလက ခန်းမ သို့မဟုတ် တောင်ထွတ်တစ်ခု၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ သို့မဟုတ် တတိယအကြီးအကဲ ဖြစ်ခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ခန်းမ သို့မဟုတ် တောင်ထွတ်ကို တိုက်ရိုက် တာဝန်ယူ အုပ်ချုပ်ခွင့် ရရှိသွားကြပေသည်။

ထို့နောက် ရှောင်မိုက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းဥပဒေများကို ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းအတွက် စည်းကမ်းချက်များ ချမှတ်လိုက်လေ၏။

ပါဝင်သော အချက်များမှာ- "အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမျှ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် သာမန်လူများကိုပင် မတိုက်ခိုက်ရ၊ သူတို့ကို ဆေးလုံးများအဖြစ် သန့်စင်ခြင်း၊ သွေးယဇ်ပူဇော်မှုများအတွက် အသုံးပြုခြင်း စသည်တို့ကို မပြုလုပ်ရ"၊ "ဂိုဏ်းတူ တပည့်အချင်းချင်း လုပ်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုလုပ်ရ"၊ "အခြားသူများ၏ သွေးသား သို့မဟုတ် နတ်ဝိညာဉ်များကို အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုသော ဆိုးယုတ်သည့် ကျင့်စဉ်များ အားလုံးကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်သည်"၊ "အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ယခုမှစ၍ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး စုပ်ယူဖြည့်တင်းခြင်းကျင့်စဉ်များကို မပြုလုပ်ရ" တို့ ဖြစ်ပေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းဥပဒေ စုစုပေါင်း သုံးဆယ် ရှိလေ၏။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းဥပဒေများကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တပည့်အများအပြားကြားတွင် မကျေနပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေတော့သည်။

အချို့က အခြားသူများ၏ သွေးသားနှင့် နတ်ဝိညာဉ်များကို အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုသော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံကြပြီး သူတို့က အဆင့်တက်ရန်အတွက် သာမန်လူများ နေထိုင်ရာ မြို့တစ်မြို့ သို့မဟုတ် မင်းဆက်တစ်ခုလုံးကိုပင် မကြာခဏ ယဇ်ပူဇော်လေ့ရှိကြပေသည်။

အချို့က နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများကို မကျင့်ကြံဘဲ စုပ်ယူဖြည့်တင်းခြင်းကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံကြလေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်းက အလွန် နှေးကွေးသော်လည်း အခြားသူများထံမှ စုပ်ယူဖြည့်တင်းခြင်းက တိုးတက်ရန် အမြန်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှောင်မို ထုတ်ပြန်လိုက်သော ဥပဒေများက သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို သေချာပေါက် ထိခိုက်စေခဲ့လေတော့သည်။

သူတို့က မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုထဲတွင် ရောက်နေတာလား သို့မဟုတ် ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော သမာသမတ်ဂိုဏ်း တစ်ခုထဲတွင် ရောက်နေတာလားဟုပင် တွေးတောလာကြပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုက မိမိသဘောကျ လုပ်ချင်ရာ လုပ်ခွင့်မရဘူးဆိုလျှင် ၎င်းကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါဦးမည်လော။

အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ခန်းမများနှင့် တောင်ထွတ်အချို့က ပုန်ကန်ချင်လာကြလေ၏။

ထိုအခါ ရှောင်မို လုပ်ခဲ့သည့်အရာက အလွန် ရိုးရှင်းပေသည်။ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့လေ၏။

မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ပညာရပ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး အသစ်ကနေ ပြန်ကျင့်ကြံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ သေမလား ဆိုတာပဲ ဖြစ်ပေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲကနေ ထွက်ပြေးပြီး တခြားဂိုဏ်းတွေကို ပူးပေါင်းဖို့လား။

မင်းမှာ အဲဒီ ရွေးချယ်ခွင့် မရှိပါဘူး။

ဆယ်ရက်အတွင်း ရှောင်မိုက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို အထက်မှ အောက်ခြေအထိ ရှင်းလင်း ပယ်ဖျက်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။

အကြီးအကဲများနှင့် တာဝန်ခံများစွာက အစောပိုင်းတွင် ရှောင်မိုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြသော နဂါးနောက်လိုက် အရာရှိများထံသို့ သွားရောက်ကာ သူတို့ ဝင်ရောက် စေ့စပ်ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်လျက် အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော် သူတို့၏ တောင်းဆိုမှုများ အားလုံး ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရလေ၏။

တကယ်တမ်းတွင် ဤ နဂါးနောက်လိုက် အရာရှိများ ဖြစ်ကြသော အကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များက ရှောင်မိုနှင့် သူတို့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိထားကြပေသည်။

ထိုအချိန်က သူတို့က ရှောင်မိုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့က ရှောင်မိုအပေါ် သံယောဇဉ် ကြီးမားလွန်းနေသောကြောင့် မဟုတ်ချေ။ အချို့က ရှောင်မိုကို မနှစ်မြို့ကြသူများပင် ပါဝင်သေးသည်။

သို့သော် ရှောင်မို သေလို့မဖြစ်ဘူး ဆိုတာကိုတော့ သူတို့ သိထားကြလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရှိတော့သောကြောင့်ပင်။

ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးမည့် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုက ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ခေါ်ဆိုခံရရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီတော့ချေ။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါက ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေပြီး ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားများ အလွန်အမင်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်ကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

အခြားသော အဓိက မိစ္ဆာဂိုဏ်းများက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို လောဘတကြီးဖြင့် သေချာပေါက် စောင့်ကြည့်နေကြလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ရှောင်မိုက မသေမျိုးအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားက သာမန် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် မည်မျှအထိ သာလွန်နေမှန်း မသိနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် သူတို့၏ အမြင်တွင် ရှောင်မိုက သေချာပေါက် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်လာသောအခါ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အစစ်အမှန် နံပါတ်တစ် ဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အနောက်ဘက်ဒေသရှိ အခြားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ အားလုံးက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိလေ၏။

ထိုအခါ သူတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း ပိုမိုများပြားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိလာကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အကယ်၍ ထိုအချိန်က ရှောင်မိုသာ သေဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက ရှာခုံးနှင့် အခြားသူများ၏ စွမ်းအားက သူတို့နှင့် သိပ်ကွာခြားမှု မရှိလှချေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် အတွင်းရေး ပဋိပက္ခများ မလွဲမသွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာမည် ဖြစ်လေ၏။

အခြားဂိုဏ်းများ ကျူးကျော်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစရာပင် မလိုဘဲ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက အလိုလို ပြိုကွဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ရှောင်မိုကို စစ်မှန်စွာ ထောက်ခံအားပေးခဲ့ကြသော်လည်း အများစုကမူ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့်သာ ရှောင်မိုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဤလူများ ဘာတွေးနေကြသလဲ ဆိုတာကို ရှောင်မိုက သဘာဝကျစွာပင် သိရှိထားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အကျိုးစီးပွားကသာ အဓိကဖြစ်ပြီး ခံစားချက် သံယောဇဉ်များက သိပ်မရှိလှချေ။

ရှောင်မိုကရော သူတို့အပေါ် သံယောဇဉ် ဘယ်လောက်များ ရှိနေလို့လဲ။

လူတိုင်းက အချင်းချင်း မျက်နှာသာပေးကာ တိတ်တဆိတ် နားလည်မှု ယူထားကြရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။

ထို့ကြောင့် အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော ဤခန်းမသခင်များနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များက နောက်ပိုင်းတွင် ဧည့်သည်များကိုပင် လက်မခံတော့ဘဲ တံခါးပိတ်နေထိုင်ကာ မည်သည့်ကိစ္စကိုမျှ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ကြတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က ဤလူများအတွက် ဝင်ရောက် စေ့စပ်ပေးမည်ဆိုပါက ရှောင်မိုက သူတို့ကိုလည်း ညှာတာမည် မဟုတ်ကြောင်းကို ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်မိုက ပို၍ပို၍ များပြားစွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့လေတော့သည်။

မည်သူကမျှ မျှော်လင့်ချက် အမှားများကို မထားရဲတော့သည့်တိုင်အောင် သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပေသည်။

မည်သူကမျှ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းဥပဒေများကို မချိုးဖောက်ရဲတော့သည့်အထိ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့လေ၏။

သူတို့ တတ်နိုင်သမျှကတော့ လက်ခံရန်သာ ဖြစ်လေတော့သည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းအတွင်းမှ ဤအပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ကာလအတွင်း အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားသည့် သတင်းကလည်း အခြားသော ကြီးမြတ်သည့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး ကိုးခုထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

အထူးသဖြင့် ရှောင်မိုနှင့် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးရှိသည့် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းပင် ဖြစ်၏။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားပြီး ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်းကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းချုပ် ထန်ပေဖုန်း၏ စိတ်ကူးများက လျင်မြန်စွာ အသက်ဝင်လာခဲ့လေတော့သည်။

ထန်ပေဖုန်းက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် အတိအကျ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို မသိသော်လည်း လက်ရှိ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးမည့် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရှိတော့သလို ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကလည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤအချိန်တွင် အထိတ်တလန့် ဖြစ်မှုများက ပြန့်နှံ့နေမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

ဒါက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို ခွဲဝေယူရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထန်ပေဖုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ဤသို့ တွေးတောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အခြားသော ကြီးမြတ်သည့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုကလည်း အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထံမှ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကို ကိုက်ဖဲ့ယူချင်နေကြလေ၏။

သို့သော် သူတို့က အန္တရာယ်ကို တစ်ယောက်တည်း မခံစားချင်ကြချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပိန်လှီနေသော ကုလားအုတ်တစ်ကောင်က မြင်းတစ်ကောင်ထက်တော့ ကြီးမားနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှူရှိုက်နေရလျှင်တောင်မှ ဝါးမြိုပစ်ရန် ထိုမျှလောက် မလွယ်ကူလှပေ။

ထို့ကြောင့် ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး ကိုးခုက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ရန် "မိစ္ဆာကိုးဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့" ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြလေတော့သည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူများက ထိုသတင်းကို မကြာမီ ကြားသိလိုက်ရပေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ တပည့်တိုင်းက လန့်ဖျပ်သွားကြပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားခဲ့ကြလေ၏။

ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး ကိုးခုက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက ယခင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးမည့် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရှိတော့ချေ။

သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်လေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ။

သူ၏ မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး သူ ကိုယ်တိုင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သော်ငြားလည်း။

သို့သော် လူအများစုက ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့အပြင် ရှောင်မို၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ထားဦး၊ နောက်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။

ထိုတိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားသည်မှာ လဝက်ခန့်သာ ရှိသေးလေ၏။

ရှောင်မိုက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်ဟု ကြားသိရပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများ သက်သာလာလျှင်တောင်မှ လုံးဝ အပြည့်အဝ ပျောက်ကင်းသွားရန် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်လာမည့် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ် ကိုးဦးကို ရင်ဆိုင်ရမည့် ကိစ္စကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

ထို့အပြင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကလည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အထိတ်တလန့် ဖြစ်မှုများက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေတော့သည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူ အချို့ပင်လျှင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ဤကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် တစ်ခါမှ ရှေ့ထွက်မလာခဲ့ချေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက တပည့်တွေရဲ့ ခံစားချက်တွေကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ ကျွန်မတို့ ရှေ့ထွက်မလာသင့်ဘူးလား။"

တစ်နေ့တွင် စစ်လီက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်သို့ ရောက်လာပြီး ရှောင်မိုကို မေးလိုက်လေ၏။

တရားထိုင်နေသော ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပေသည်။ "အသိပေးစာ တစ်စောင် ထုတ်ပြန်လိုက်ပါ။"

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မိန့်ကြားပါ။" စစ်လီက ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ထွက်သွားချင်ရင် ထွက်သွားကြ။"

ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

စစ်လီက ခဏတာ အံ့သြမှင်တက်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ အသံတွင် သူမ အရှေ့ရှိ အမျိုးသားအပေါ် ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသော စွဲလမ်းမှုများ ပေါ်လွင်နေခဲ့ပေသည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်"

ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စစ်လီက သူမ၏ ဂိုဏ်းတူညီမကို ဤစာလုံးအနည်းငယ်ပါသော အသိပေးစာကို အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသို့ ထုတ်ပြန်စေလိုက်လေ၏။

"တောင်ထွတ်သခင်၊ ဒီလိုလုပ်လို့ တကယ် အဆင်ပြေပါ့မလား။"

စစ်လီကို ကိစ္စရပ်များတွင် ကူညီပေးနေသော ဂိုဏ်းတူညီမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်ပေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က အဲဒီလို ပြောနေမှတော့ အဆင်ပြေမှာပါ။" စစ်လီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေ၏။

"ဒါပေမဲ့ တောင်ထွတ်သခင်... သူတို့က ကြီးမြတ်တဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး ကိုးခုလေ။ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ် ကိုးယောက်စလုံး လာကြမယ်လို့ ကြားတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကလည်း အခုလောလောဆယ် သုံးလို့မရသေးဘူး။"

ပိုင်ဟယ် အမည်ရှိသော ဂိုဏ်းတူညီမက သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ်ပဲ တောင့်ခံထားနိုင်ပါ့မလား။"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။" စစ်လီက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပေသည်။ "ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဂိုဏ်းချုပ်က အရမ်း၊ အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ ငါ သိပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ကြီးမြတ်တဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး ကိုးခုကို ရင်ဆိုင်ရမှာဆိုတော့ တကယ်တမ်း ငါလည်း သိပ်ပြီး ယုံကြည်မှုတော့ မရှိပါဘူး။"

"ဒါဆိုရင် တောင်ထွတ်သခင်၊ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ကျွန်မတို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားကြမလားဟင်။ ဒီမှာ သေမယ့်အချိန်ကို ထိုင်စောင့်နေတာထက်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်" ဟု ပိုင်ဟယ်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်လေ၏။

"ပိုင်ဟယ်၊ နင် ထွက်သွားချင်ရင် ထွက်သွားလိုက်ပါ။ နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မ ငါက နင့်ကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။" စစ်လီက ပိုင်ဟယ်ကို နူးညံ့စွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။ "ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မ ငါကတော့ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်။" ပိုင်ဟယ်က နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့လေ" စစ်လီက သူမ၏ ဂိုဏ်းတူညီမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို လက်ညှိုးဖြင့် ပုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက လခြမ်းကွေးလေးများအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့လေ၏။ "ငါက သူ့ကို ငါ့ကို ကျောပိုးခိုင်းဖို့ မခိုင်းရသေးလို့ပဲ။"

ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် စစ်လီနှင့် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန် ရောက်ရှိလာသော ယွီယွင်ဝေ့က အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပေါ်လွင်သွားခဲ့ပေသည်။

"ဒီလို နှာဘူးထတဲ့မိန်းမပျက်ကများ၊ ရိုးသားချင်ယောင် ဆောင်နေသေးတယ်။"

ယွီယွင်ဝေ့က မှတ်တမ်းလိပ်ကို တံခါးဝတွင် ချထားခဲ့ပြီး လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

သို့သော် ဤလောကကြီးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများစွာက ဤမိန်းမပျက်ထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားနေသေးကြောင်းကိုလည်း သူမ သိထားလေ၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ရှောင်မို ပြောခဲ့သော "ထွက်သွားချင်ရင် ထွက်သွားကြ" ဟူသည့် စာလုံးများက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ကပ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရပေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ဤစာလုံးကြီးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ အားလုံး အံ့သြမှင်တက်သွားကြပြီး သူတို့ အဖတ်မှားသွားသလားဟုပင် သံသယဝင်သွားခဲ့ကြလေ၏။

ရှောင်မိုက ဤကျင့်ကြံသူများကို စစ်ပွဲရထားလုံးနှင့် အတင်းအကျပ် ချည်နှောင်ထားမည့်အစား သူတို့ကို တကယ်ပဲ ထွက်သွားခွင့် ပြုလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

အစပိုင်းတွင် တပည့်အချို့က ၎င်းကို မယုံကြည်ခဲ့ကြဘဲ သူတို့က ဂိုဏ်းထဲမှ ခြေလှမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်နေခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော် တပည့်အချို့က ဂိုဏ်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့သောအခါ ရှောင်မိုက အမှန်တကယ် ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ သိလိုက်ကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် ပို၍ပို၍ များပြားသော ကျင့်ကြံသူများက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ကြလေတော့သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုကမူ သွေးမိစ္ဆာ၏ အုတ်ဂူရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးကို သူက ဂရုမစိုက်သည့်အလားပင်။

ဆယ်ရက် ကြာပြီးနောက် ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး ကိုးခု၏ တပ်မတော်ကြီးများက ဖိအားပေး ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြချေပြီ။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို သူတို့ ဘယ်လို ပြောင်စင်အောင် လုယက်နိုင်မလဲဆိုတာကို တွေးတောရင်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြလေ၏။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများတွင် လှည့်ကွက်များစွာ ရှိပြီး အားလုံးက ထူးထူးကဲကဲ လှပကြကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ကြားသိထားခဲ့ကြပေသည်။ အထူးသဖြင့် မွေးရာပါ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရိုးကို ပိုင်ဆိုင်သည့် စစ်လီနှင့် အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလှသော ယွီယွင်ဝေ့၏ အလှတရားများက သူတို့ကို ပို၍ပင် သည်းမခံနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့လေတော့သည်။

"အားလုံးပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်တင်းက ငါ့ရဲ့ သွေးသစ္စာဆို ညီအစ်ကိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို လူယုတ်မာ တစ်ယောက်က သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ ငါတို့က ဂိုဏ်းချုပ်တင်းအတွက် သွေးကြွေးဆပ်ရမယ်။" ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းချုပ် ထန်ပေဖုန်းက လေထဲတွင် လွင့်မျောကာ စုစုပေါင်း သုံးသောင်းခန့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို အော်ဟစ်ပြောလိုက်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်တင်းအတွက် သွေးကြွေးဆပ်မယ်။"

"ဂိုဏ်းချုပ်တင်းအတွက် သွေးကြွေးဆပ်မယ်။"

ကျင့်ကြံသူများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပေသည်။

"သတ်။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲ ဝင်ကြ။"

ကျောက်စိမ်းဖြူ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ သည်းမခံနိုင်တော့သော ကျင့်ကြံသူများက ဒီရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုအလား အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြလေတော့သည်။

သို့သော် လူတစ်သောင်းခန့်က အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။

သူတို့က အနီးအနားရှိ တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရပေသည်။

ထိုအမျိုးသားက တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်လေ၏။

သူက အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် အနက်ရောင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပေသည်။

ကွဲပြားနေသော တစ်ခုတည်းသော အရောင်မှာ သူ၏ ခါးရှိ ကြက်သွေးရောင် အရက်ဘူးလေးပင် ဖြစ်လေ၏။

အမျိုးသားက အရက်ဘူးကို ဖြုတ်ယူကာ ခေါင်းကိုမော့ပြီး သောက်လိုက်သည်ကို လူတိုင်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

စန်းလော့သေရည်များက အမျိုးသား၏ ပါးစပ်မှ လျှံကျလာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှတစ်ဆင့် စီးကျသွားခဲ့လေ၏။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ။

အရက်ဘူးလေးပေါ်တွင်။

သွေးမိစ္ဆာပန်း တစ်ပွင့်ကို ရေးထွင်းထားပေသည်။